Jump to content

Καλώς ήλθατε στο ComicStreet

Γίνετε μέλη της κοινότητας. Η εγγραφή είναι γρήγορη και εύκολη.

Recommended Posts

1 οπισθόφυλλο.jpg1.jpg

 

Το Μάιο του 1978 δεν είχα κλείσει ακόμη τα 6 μου χρόνια. Από κόμικς διάβαζα βασικά Μίκυ Μάους, ίσως και Μπαγκς Μπάνι ή Ποπάυ, ειλικρινά δεν θυμάμαι. Και μάλλον, αυτά τα κόμικς ήταν και τα βασικά αναγνώσματά μου γενικότερα, τώρα που το σκέφτομαι. Προσπαθώ, λοιπόν, να έρθω στη θέση ενός έφηβου εκείνη την εποχή. Κυκλοφορούσαν πολλά κόμικς, τα περισσότερα όμως ήταν για παιδιά. Είχε βέβαια αρχίσει τις εκδόσεις ο Καμπανάς και ίσως και ο Ψαρόπουλος (αν και νομίζω ότι το Σούπερμαν κυκλοφόρησε στα τέλη εκείνου του έτους), αλλά κι αυτά τα κόμικς ήταν για νεαρούς εφήβους (οι έφηβοι, στις πόλεις τουλάχιστον, ήταν σαφώς πιο αδαείς ή αθώοι τότε και μεγάλωναν σαφώς πιο αργά, αφού δεν είχαν τις παραστάσεις που υπάρχουν σήμερα) και επιπλέον, ήταν και στιγματισμένα από μεγάλο μέρος του τύπου εκείνη την εποχή. Πέρα όμως από αυτά, υπήρχε ένας άλλος κόσμος κόμικς, που απευθυνόταν σε μεγαλύτερες ηλικίες, αλλά στην Ελλάδα δεν είχαμε ιδέα από αυτά. Εξάλλου, τότε στη Ελλάδα, η ανάγνωση κόμικς θεωρείτο σαφώς σημάδι ανωριμότητας. 

 

Όλα αυτά άλλαξαν το Μάιο του 1978, όταν κυκλοφόρησε στα περίπτερα η Κολούμπρα, με τον χαρακτηριστικό υπότιτλο "Φαντασμαγορικά Κόμικς", το πρώτο περιοδικό με κόμικς, που απευθυνόταν σε ενήλικους ή σε εφήβους μεγαλύτερης ηλικίας και προκάλεσε κυριολεκτικά κολούμπρα σε ένα μέρος του πληθυσμού. Με ένα λιτό, προλογικό σημείωμα, η ολιγομελής σύνταξη ανακοίνωσε την έκδοση του περιοδικού και ζητούσε συνεργάτες.

 

1 Editorial.jpg

 

Αναρωτιέμαι ποιοι να ήταν εκείνοι οι άνθρωποι, που έλαβαν τη ριψοκίνδυνη απόφαση για την έκδοση αυτού του περιοδικού., Στο μυαλό μου τους φαντάζομαι γαλλοθρεμένους ή ιταλοθρεμμένους ή και τα δύο (ή μήπως ισπανοθρεμμένους;;;) , γαλουχημένους δηλαδή σε μια κουλτούρα, όπου τα κόμικς ήταν πλέον αναγνώσματα και των ενηλίκων. Ίσως να είχαν πάει για σπουδές σε μια από τις δύο αυτές χώρες, όπως πολλοί Έλληνες νεολαίοι τότε, ίσως όχι. Ίσως να είχαν απλά το μικρόβιο των κόμικς, ίσως ήθελαν να ψαχτούν και οι ίδιοι. Όπως και να έχει, ξέρανε σε ποιους απευθύνονταν: στα πρώτα τεύχη, υπήρχαν εισαγωγικά σημειώματα σε κάποια κόμικς, ώστε το απαίδευτο κοινό να μπορέσει να προσανατολισθεί.

 

Ποιοι να ήταν άραγε αυτοί οι τύποι με τα περίεργα ονόματα; Μουνιόζ (άκου Μουνιόζ!) ; Σαμπάγιο; Ενρίκ Μπρέτσια; Αλμπέρτο Μπρέτσια; (μα πόσοι υπάρχουν πια με αυτό το επώνυμο;) Κουίνο; Γκουίντο Κρέπαξ; [διατηρώ την ορθογραφία, που βλέπετε στο editorial του πρώτου τεύχους] Από πού ήταν; Τους ήξερε άραγε η μάνα τους;;;; Και το σχέδια ήταν αυτά; Κάποια ήταν μουντά, βρόμικα, δεν ξέρουν να τραβήξουν μια γραμμή αυτοί οι άνθρωποι; Και γιατί τα καρέ δεν είναι κανονικά και πάνε να ξεφύγουν από τα όρια; Αν και η αλήθεια είναι, ότι αυτή η Βαλεντίνα είναι πανέμορφη (άλλη λέξη, φαντάζομαι ότι χρησιμοποιήθηκε, αλλά τέλος πάντων :lol:) Και τι περίεργα αναρχίζοντα σχόλια είναι διάσπαρτα στο περιοδικό; Ακόμη και κάποια εξώφυλλα είναι προκλητικά. Κάτι μόλις χάλασε στην πιάτσα των κόμικς.

 

9.jpg

 

Κάπως έτσι, η "ενήλικη" σκηνή των διεθνών κόμικς μπήκε στη ζωή των Ελλήνων. Στο δεύτερο τεύχος, εμφανίστηκε και κάποια Μαφάλντα...Στην πορεία προστέθηκαν κάποια άλλα περίεργα ονόματα: Γκοτλίμπ, Αλτάν, κάποιος R. Crumb,κάτι B.C και Crock και μαζί τους αρκετοί Έλληνες δημιουργοί, ενώ εμφανίστηκαν και άρθρα από το Νίκο Πλατή. 

 

Με αυτά και με εκείνα, οι Έλληνες διάβασαν ιστορίες, που δεν θα μπορούσαν να βρουν πουθενά αλλού τότε και ορισμένες, που ουδέποτε κυκλοφόρησαν ξανά στα ελληνικά και τα φαντασμαγορικά κόμικς της Κολούμπρας προκάλεσαν μια κοσμογονία. 

 

Και εκεί που φαινόταν, ότι η παρέα θα μεγάλωνε, το τεύχος 16 ήταν το τελευταίο. Με ένα πολύ ταιριαστό εξώφυλλο και ένα εξίσου λιτό editorial με εκείνο του πρώτου τεύχους, το περιοδικό ανακοίνωσε τη διακοπή της έκδοσής του.

 

16 Editorial.jpg

 

Παρόλα αυτά, οι εκδόσεις παρέμεναν για κάποιο διάστημα ενεργές και κυκλοφόρησαν τρία άλμπουμ, δύο Ελλήνων δημιουργών από την εποχή 1947-1952 ("Πίπης ο Πάπιας" και "Τάκης ο Κουκουές" ) καθώς και το "Κομμουνιστικό Μανιφέστο Εικογραφημένο" του Ρο Μαρτσενάρο - αλλά αυτά είναι μια άλλη ιστορία και άλλες παρουσιάσεις :) ) , αλλά και δύο μικρά αλμπουμάκια της Μαφάλντας. Σε κάποια στιγμή, κυκλοφόρησε και όλη η σειρά σε τρεις τόμους.

 

Αυτές ήταν και οι τελευταίες εκδόσεις της Κολούμπρας. Το περιοδικό έκλεισε, αλλά η αρχή είχε γίνει, η πρώτη παρακαταθήκη υπήρχε πλέον, ο σπόρος είχε σπαρθεί, απλά δεν είχε έρθει ακόμη ο καιρός να βλαστήσει. Θα γινόταν κι αυτό σε λίγα χρόνια, όταν το μικρόβιο που είχε μπει για τα καλά στις ψυχές κάποιων θα έψαχνε τρόπο να βγει έξω. 

 

16.jpg16 οπισθόφυλλο.jpg

 

Το ταξίδι των φαντασμαγορικών κόμικς μόλις είχε ξεκινήσει. :beer:

 

Τεύχη εμφανίζονται διάσπαρτα σε λογικές, συνήθως, τιμές (φυσικά, υπάρχουν και οι εξαιρέσεις, που ζητάνε εξωπραγματικές τιμές). Δεν είναι δύσκολο να τα βρείτε όλα, απλά λίγη υπομονή θέλει. Δεν υπάρχει κάποιο δύσκολο τεύχος, όλα μπορούν να βρεθούν, έστω και απόδετα, εάν δεν σας ενοχλεί αυτό. 

 

Μπορείτε να διαβάσετε ένα ιδιαίτερα κατατοπιστικό άρθρο γραμμένο από τον @Melandros εδώ.

 

Όλα τα σκαναρίσματα της παρουσίασης έγιναν από εμένα. 

  • Like 10
  • Thanks 2
Link to comment
Share on other sites

Από τα πιό παλιά περιοδικά, με σοβαρό ενήλικο και ποιοτικό κόμικ. Με δίδαξε πάρα πολλά και ευτυχώς την πρόλαβα σε κατάλληλη ηλικία. Κρίμα που δεν κράτησε περισσότερο, όσο η βαβέλ πχ. 

 

:drunks:

  • Like 5
  • Thanks 1
Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share

  • Recently Browsing   0 members

    • No registered users viewing this page.
×
×
  • Create New...