Jump to content

Καλώς ήλθατε στο ComicStreet

Γίνετε μέλη της κοινότητας. Η εγγραφή είναι γρήγορη και εύκολη.

Batman - Λευκός Ιππότης (Sean Murphy, Matt Hollingsworth)


leonidio
 Share

Recommended Posts

 

batman-leykos-ippotis-9789604365883-1000-1358928.thumb.jpg.b7a6cc8cd6d6d3487e644abd63dbe06d.jpg

 

Πρώτη Ελληνική Κυκλοφορία: Φεβρουάριος 2019

Υλικό της Συλλογής:Batman: White Knight (2017=2018), DC Comics

 

H DC comics έχει δημιουργήσει μια καινούρια ετικέτα, την οποία ονομάζει Black Label και όπου γνωστοί δημιουργοί των κόμικς θα κληθούν να δημιουργήσουν ιστορίες με γνωστούς ήρωες, αλλά εκτός της επίσημης μυθοπλαστικής γραμμής (continuity).

 

Το πρώτο, νομίζω, κόμικ αυτής της ετικέτας ήταν το Batman: White Knight σε σενάριο και σχέδιο Sean Murphy και χρώμα Matt Hollingsworth, το οποίο κυκλοφόρησε σε σχετικά μικρό χρονικό διάστημα και στη χώρα μας, στα πλαίσια της μεγάλης εκδοτικής άνθισης που γνωρίζει τα τελευταία 2-3 χρόνια ο χώρος των κόμικς και ειδικότερα των μεταφρασμένων εκδόσεων και ακόμα ειδικότερα των υπερηρωικών. Το κόμικ εκδόθηκε από το Οξύ σε μια αρκετά καλή έκδοση και πολύ καλή μετάφραση του Σάββα Αργυρού και αποτελεί την πρώτη απόπειρα της εκδοτικής να εισχωρήσει και στο χώρο της DC, αφού μέχρι τώρα οι κυκλοφορίες της ήταν κυρίως Marvel.

 

Ο πλέον εμβληματικός ήρωας της DC, λοιπόν, (αφού ως γνωστόν, ο Superman μόνο για βιτρίνα είναι :lol:) μας ξανασυστήνεται σε αυτό το πολύ καλό κόμικ, το οποίο βασίζεται στην εξής απλή ιδέα: τι θα γίνει εάν ο Τζόκερ βρει τα λογικά του, παρατήσει τα φτιασίδια, αποκηρύξει την εγκληματικότητα και αποφασίσει να γίνει νομοταγής;

Πώς μπορεί ο Μπάτμαν να υπάρξει χωρίς τον υπ’αριθμόν ένα εχθρό του; Έχει πλέον λόγο ύπαρξης;

 

Γιατί, βλέπετε, ο Τζόκερ όχι μόνο έχει γίνει νομοταγής, αλλά θεωρεί πλέον ότι ο Μπάτμαν είναι η πραγματική απειλή για το Γκόθαμ. Και φυσικά, αυτή η λογική έχει απόλυτο νόημα: ο μασκοφόρος, αυτόκλητος εκδικητής δικαιούται να υπάρχει μόνο εφόσον υφίσταται έγκλημα και δη ψυχοπαθούς φύσεως, αφού μόνο ένας (σχεδόν αποδεδειγμένα) ψυχασθενής μπορεί να πατάξει τους όμοιούς του (η ψυχαναλυτικού τύπου ομοιοπαθητική ως αντιστάθμισμα του αφελούς μανιχαϊσμού).

 

Ισχύει: χωρίς τον Τζόκερ να περιφέρεται καταστρέφοντας την πόλη και απειλώντας ζωές, ο Μπάτμαν φαίνεται ακόμη περισσότερο ως εμμονοληπτικός, αποσυνάγωγος και μυστικοπαθής. Όλα όσα είναι προτερήματα στη μάχη του εναντίον του εγκλήματος, καθίστανται αυτομάτως κοινωνιοπαθή ελαττώματα, όταν εκείνο απουσιάζει. Ο Μπάτμαν όχι μόνο χρειάζεται το Κακό, αλλά κατά κάποιο τρόπο οφείλει να το δημιουργεί ή έστω να γίνεται ο καταλύτης για την εμφάνισή του. Μην ξεχνάμε ότι σε αντίθεση με τον Σούπερμαν (ενσάρκωση του Καλού και αντιπρόσωπο του Θεού στη Γη), ο οποίος βοηθά την ανθρωπότητα από Αγάπη (δεν είναι λάθος του πληκτρολογίου το κεφαλαίο Α), ο Μπάτμαν ωθείται από την ταπεινή και σκοτεινή επιθυμία για εκδίκηση.

 

Όλοι του σχεδόν οι φίλοι και οι γνωστοί (η οικογένειά του, όπως τους αποκαλεί ο ίδιος) αρχίζουν να τον εγκαταλείπουν, Μεγάλο πλήγμα για αυτόν, η υφαρπαγή / υπεξαίρεση της οικογένειάς του μέσω της νομιμοποίησης και ενσωμάτωσης στο Σύστημα: οι μασκοφόροι του Γκόθαμ καλούνται να γίνουν μέλη της επίσημης αστυνομίας, έστω και με το δικαίωμα να κρατήσουν μυστική την ταυτότητά τους. Αλίμονο όμως, η ένταξή τους στο σύστημα ακυρώνει και το λόγο της ύπαρξής τους και αυτό δεν θα μπορούσε ποτέ να το δεχτεί ο Νυχτερίδας μας.

 

Και με αυτά και με εκείνα ο Τζόκερ βρίσκει οπαδούς: οι αναξιοπαθούντες του Γκόθαμ επιλέγουν να τον στηρίξουν, αφού με τον Μπάτμαν δεν έχουν δει άσπρη μέρα. Ίσως είναι λίγο αφελές αυτό το σημείο (τα σχόλια περί του 1% μάλλον είναι αχρείαστα) και σίγουρα υπάρχει ελάχιστη εμβάθυνση στα πολιτικά, αλλά, εντάξει, το προσπερνάμε 

 

Και ο ίδιος ο Τζόκερ όμως ωθείται όχι μόνο από δίψα για εκδίκηση, αλλά και μια επιθυμία προσέγγισης με τον Μπάτμαν: αποζητά την επαφή με το μεγάλο του εχθρό, ο οποίος του έχει γίνει εμμονή. Και η εμμονή αποζητά την επαφή και την τελική ένωση: οι δύο νοούνται μόνο ως άκρες ενός δίπολου και όχι αυτόνομα, επειδή δεν είναι μόνο ο Μπάτμαν που χρειάζεται το έγκλημα, είναι και ο ίδιος ο Τζόκερ, που, σε αντίθεση με τον Μπάτμαν, γνωρίζει ότι είναι απαραίτητος και ο ίδιος, για να υπάρξει ο Μπάτμαν. Ο ομφάλιος λώρος μεταξύ των δύο είναι εξαιρετικά ισχυρός για να κοπεί και ο Τζόκερ / Λευκός Ιππότης οφείλει να θυσιαστεί και να δώσει στη θέση του στον Τζόκερ / Εγκληματία όχι βέβαια, για να υπάρξει ασφάλεια στο Γκόθαμ (σε αυτήν την πόλη δεν έχουν θέση ταπεινά ένστικτα, όπως ο αλτρουισμός :lol:) , αλλά για να συνεχιστεί και η δική του ύπαρξη. 

 

Ακόμα ένα συν του κόμικ είναι ότι επιτέλους έχουμε ένα υπερηρωική ιστορία που διαβάζεται πρωτίστως, έως και αποκλειστικά από ενήλικες. Δεν θυμάμαι άλλη φορά σε παρόμοιο κόμικ να διαβάζω τόσο βαριές βρισιές (έστω και σε πολύ περιορισμένη κλίμακα) και να βλέπω γυμνό (έστω και σε πάρα πολύ περιορισμένη κλίμακα), δείγματα, υποθέτω, της μεγάλης καλλιτεχνικής ελευθερίας που έδωσε η DC στο δημιουργό, αφού ως γνωστόν, αυτού του είδους τα κόμικς παράγονται υπό ασφυκτικές συνθήκες για τους καλλιτέχνες. Να σημειωθεί επίσης, ότι έχουμε τρεις γυναίκες σε κεντρικό ρόλο στην πλοκή: πρωτίστως η Harley Quinn (αυθεντική και σωσίας) και δευτερευόντως η Batgirl, τελευταία σύμμαχος του Batman. 

 

Φυσικά, προς το τέλος ο Murphy δεν τολμά να προχωρήσει πάρα πολύ και να θρυμματίσει τα πάντα, για αυτό και μου άφησε μια λίγο πικρή επίγευση. Πιστεύω ότι είχε τολμήσει να κάνει ένα ή δύο βήματα ακόμη, θα παρέδιδε κάτι εξίσου κλασικό με τους Watchmen.

 

Πολύ ωραίο το σχέδιο του Murphy, αν και θα ξενίσει όσους δεν τον ξέρουν. Βρόμικος, αξύριστος, Μπάτμαν, μονίμως κρυμμένος στα σκοτάδια, καθαρός ξυρισμένος Τζόκερ που μας προσφέρεται σε πρώτο πλάνο. Το στήσιμο των καρέ είναι εκπληκτικό και η γενικότερη σκηνοθεσία άψογη. Ο δε Hollingsworth χρωματίζει εξαιρετικά το κόμικ με μουντά χρώματα, έτσι όπως του ταιριάζει.

 

batman-leykos-ippotis-9789604365883-1000-1358928_pop2.thumb.jpg.af8782863a97dbeed62b5137586e23da.jpg

batman-leykos-ippotis-9789604365883-1000-1358928_pop3.thumb.jpg.35095d9d99604d6917dfc56f13553028.jpg

 

Πάρα πολύ καλό κόμικ, λοιπόν, κατά τη γνώμη μου, που προσφέρει κάτι διαφορετικό και θέλω να πιστεύω ότι θα αφήσει πλήρως ικανοποιημένους τους φίλους του Μπάτμαν.

 

Μια πρώτη εκδοχή της παρουσίασης αυτής αναρτήθηκε στο ιστολόγιο https://astoixeiotos.wordpress.com

  • Like 11
Link to comment
Share on other sites

  • kabuki changed the title to Batman - Λευκός Ιππότης (Sean Murphy, Matt Hhttps://comicstreet.gr/index.php?/topic/57-batman-%CE%BB%CE%B5%CF%85%CE%BA%CF%8C%CF%82-%CE%B9%CF%80%CF%80%CF%8C%CF%84%CE%B7%CF%82-sean-murphy-matt-hollingsworth/ollingsworth)
  • 2 months later...

Η ΟΞΥ λοιπόν αρχίζει με αυτή την έκδοση να μπαίνει και στα χωράφια του άλλου μεγάλου κολοσσού των κόμικς της Αμερικής, την DC, και μετά την ανάγνωσή του Λευκού Ιππότη, ας πω κι εγώ την ταπεινή μου άποψη. :)

 

Δύο  είναι οι λέξεις με τις οποίες θα χαρακτήριζα το συγκεκριμένο σενάριο. Νομίζω λοιπόν ότι ήταν βαρύ κι εξαιρετικά πρωτότυπο. Είχα να νιώσω έτσι (βέβαια καμία σχέση σαν ποιότητα) από το "Arkham Asylum". Ο δημιουργός καινοτομεί σε πολλούς τομείς της ιστορίας και της κουλτούρας του Σκοτεινού Ιππότη και δεν διστάζει να αλλάξει σχεδόν ολόκληρο το σύμπαν του. Σε πρώτη φάση φανερώνεται ένα Γκόθαμ σκοτεινό, με τα γκέτο του και με την Αστυνομία απούσα, όπως συνήθως συμβαίνει στις μεγαλουπόλεις. Ο Joker στον ρόλο του "φυσιολογικού" ανθρώπου έπαιξε απίστευτα καλά και ο τρόπος που κατηγόρησε την Νέμεσή του έχει λογική, ενώ είχε απέναντί του έναν Batman ο οποίος σε όλη την πλοκή ήταν λιγομίλητος, πολεμούσε τους δικούς του προσωπικούς δαίμονες και φαινόταν σαν να τον ζηλεύει για την κοινωνική του καταξίωση. Δύο χαρακτήρες αλληλένδετοι και με πολλά ανθρώπινα συναισθήματα. Η πλοκή ένιωσα να κυλάει αρκετά καλά, αλλά μερικοί διάλογοι ήταν περισσότερο "παχύρρευστοι". :P Γενικά χρειάζεται μία καλή γνώση του σύμπαντος του πρωταγωνιστή για να μπει ο αναγνώστης πιο σωστά στο κλίμα. Σαν μη (εντελώς) μυημένος, ένιωσα σε μερικά σημεία να μου δημιουργούνται απορίες. Εν κατακλείδι θα κρατήσω το υπέροχο story, την πλειάδα των χαρακτήρων που λαμβάνουν μέρος (καλοί και κακοί), τον "λογικό" χαρακτήρα του Joker και την εμμονή (σε βαθμό ψύχωσης) που είχε με τον Σκοτεινό Ιππότη. Μία πολύ προσεγμένη δουλειά, που όμως δεν θα την πρότεινα σε κάποιον που θέλει να ξεκινήσει το ταξίδι του στον μαγικό κόσμο του Batman.

 

Όσον αφορά το σχέδιο, αυτό μου θύμισε έντονα τον Batman του Frank Miller. Είναι σκοτεινό, κατάλληλο για την περιγραφή του Γκόθαμ, ενώ ο Batman είναι λίγο υπερβολικά σχεδιασμένος, με ένα κορμί δυσανάλογο. Υπήρχαν σκηνές που ο αναγνώστης διακρίνει κι απολαμβάνει πολλές λεπτομέρειες, ενώ υπάρχουν κι άλλες που το σχέδιο φαίνεται να είναι στατικό και με πολλές γραμμές και γωνίες. Νομίζω όμως ότι αξίζουν πολλά :clap: στον καλλιτέχνη για τον φόρο τιμής που αποδίδει στο σύμπαν του ήρωα κι αυτό γιατί κάνουν την εμφάνισή τους σχεδόν όλα τα batmobiles που έχει χρησιμοποιήσει ο "Νυχτερίδας" σε όλο του τον βίο στα κόμικς, στον κινηματογράφο και στην τηλεόραση. Πολλές αναφορές γίνονται επίσης και στο θρυλικό animation του '92 (Μπούλοκ, Μοντόγια, ο εκτοξευτής γάντζου αναρρίχησης, το αυτοκίνητο), γεγονός που με χαροποίησε ιδιαίτερα, γιατί λατρεύω αυτή την σειρά. :love: Εδώ λοιπόν έχουμε μία σύγκρουση του σεναρίου με το σχέδιο. Το σενάριο έχει πολλές διαφοροποιήσεις από την πεπατημένη, ενώ από την άλλη το σχέδιο πατάει επάνω σε γνώριμα μονοπάτια. Το χρώμα ήταν κι αυτό μουντό και λίγο μονότονο. Γενικά ο σχεδιασμός συνέβαλλε στο κλίμα που δημιούργησε η πλοκή, αλλά εμένα δεν με κάλυψε εντελώς.

 

Η έκδοση είναι στα ίδια επίπεδα της ΟΞΥ. Διακρίνεται από ποιοτικά υλικά (εξώφυλλο, χαρτί, κόλληση, εκτύπωση), ενώ πρέπει να έχει το περισσότερο συνοδευτικό υλικό απ' όλες τις προηγούμενες εκδόσεις της. :omg::clap: Ο αναγνώστης θα βρει δύο γκαλερί. Η μία περιέχει εναλλακτικά εξώφυλλα των τευχών που κυκλοφόρησαν στην Αμερική, ενώ η άλλη (που αποκαλείται "Αποχρώσεις του γκρίζου") περιέχει model sheets των χαρακτήρων και των οχημάτων. Στην τελευταία σελίδα, ο αναγνώστης θα βρει ένα πολύ σύντομο βιογραφικό του δημιουργού, που εστιάζει στην δουλειά του.

 


:beer:

  • Like 7
Link to comment
Share on other sites

  • 1 year later...
  • 2 months later...

Πολύ ωραία ιστορία, έθεσε μερικά πολύ ενδιαφέροντα ερωτήματα και εξερεύνησε τη σχέση Batman και Joker από μια ιδιαίτερη σκοπιά. Γενικά έχω να πω ζητώ η ΟΞΥ.

  • Like 4
Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share

  • Recently Browsing   0 members

    • No registered users viewing this page.
×
×
  • Create New...