Jump to content

Καλώς ήλθατε στο ComicStreet

Γίνετε μέλη της κοινότητας. Η εγγραφή είναι γρήγορη και εύκολη.

Spyros Andrianos

Βat Man : Three Jokers #1 (Geoff Johns, Jason Fabok)

Recommended Posts

"We do what we always do...We try to make a better Joker..." - Joker(one of three?)

 
883001._SX1280_QL80_TTD_.jpg


Επιτέλους μετά από αρκετή καθυστέρηση (τόσο των δημιουργών όσο και εξαιτίας του covid 19) έφτασε στα χέρια μου και η πολυαναμενόμενη νέα κυκλοφορία του Black Label imprint της DC το Βat Man :Τhree Jokers.Του οποίου οι σπόροι της ιδέας του είχαν φυτευτεί ήδη από το 2015 και το Darkseid War event, στο οποίο ο Bat Man(στο τεύχος #42 της Justice League)καθήμενος πάνω στη καρέκλα του Μobius (New Gods) και ρωτώντας για την αποκάλυψη του αληθινού ονόματος του Joker, έπαιρνε την απάντηση ότι υπάρχουν τρεις!! Από τότε με αυτό το cliffhanger να μας έχει "στοιχειώσει" περιμέναμε τον Johns να δώσει τις απαραίτητες εξηγήσεις για αυτή του την αποκάλυψη...
 
5-5.jpg


...Και ήρθε λοιπόν η ώρα να δοθούν πέντε χρόνια αργότερα μέσα από τις σελίδες του Three Jokers, το οποίο θα ολοκληρωθεί στα 3 άλμπουμς, με το πρώτο ήδη να δημιουργεί τη κατάλληλη ατμόσφαιρα και να περιπλέκει ακόμα περισσότερο το μυστήριο κάνοντας εμάς τους αναγνώστες να περιμένουμε σαν τρελοί τη συνέχεια. Μετά την ολοκλήρωση του Doomsday Clock (ένα γράμμα αγάπης του συγγραφέα στο Watchmen) λοιπόν, ο Johns πιστός στο λόγο του, εδώ γράφει ακόμα ένα για το Killing Joke του Alan Moore ή τις golden age ιστορίες του Jerry Robinson, δημιουργώντας ένα ψυχολογικό θρίλερ μυστηρίου και αγωνίας, που θα συνταράξει συθέμελα ολόκληρη την νυχτεριδοοικογένεια!
 
RCO016_1598376260.jpg


Στο πρώτο τεύχος βλέπουμε τους Bat Man, Bat Girl (Barbara Gordon) και Red Hood (Jason Todd) τρεις ανθρώπους που έχουν υποφέρει στα χέρια του πρίγκηπα του εγκλήματος (ειδικά οι δύο τελευταίοι με τις πληγές στη ψυχή και το σώμα τους να είναι ακόμα ορατές) άθελα τους να συνεργάζονται μετά από μια αινιγματική σειρά συμβάντων όπου ο Τζόκερ φαίνεται να βρίσκεται και να ενεργεί σε τρεις ξεχωριστές τοποθεσίες ταυτόχρονα... Τρεις Joker που όπως φαίνεται ο καθένας αντιπροσωπεύει και μία διαφορετική περίοδο της πολύχρονης καριέρας του πρίγκηπα του εγκλήματος: Ο εγκληματίας, ο κωμικός και ο κλόουν. Ποιος είναι ο αληθινός;; Ή μήπως πάντα ήταν τρεις;;Και ποιος ο σκοπός των εγκλημάτων τους και γιατί αυτή ακριβώς τη στιγμή;; Η αναζήτηση των απαντήσεων θα φέρει τους ήρωες μας στα όρια τους και ειδικά τον Jason Tood που κάποτε έπεσε νεκρός από το χέρι ενός από αυτών...

 
RCO030_1598376260.jpg


Η μαεστρία της γραφής του Johns, η βαθιά του γνώση για την ιστορία των χαρακτήρων που γράφει και ο σεβασμός του σε αυτούς και το γεγονός ότι δημιουργεί μία μυστηριώδη ατμόσφαιρα που γεννάει περισσότερα ερωτήματα από όσες απαντήσεις θα έδινε, κάνουν αυτή τη σειρά ακόμα μία σπουδαία προσθήκη τόσο στην εργογραφία του συγγραφέα, όσο και στο Black Label imprint της εταιρείας που μόνο σπουδαίες ποιοτικές εκδόσεις έχει παρουσιάσει μέχρι τώρα.
RCO032_1598376260.jpg


Φυσικά ένα καλό σενάριο χρειάζεται και τον σπουδαίο σχεδιαστή του. Και εδώ για μία ακόμα φορά ο Johns θα συνεργαστεί και πάλι με τον Jason Fabok, που τον θεωρώ τον definitive Bat Man artist για τη δεκαετία του 2010. Φιγούρες που αποπνέουν δύναμη και ζωντάνια, ρεαλιστικές λεπτομέρειες που κάνουν τη διαφορά, και panels τα οποία αποτελούν φόρο τιμής στην τραγική ιστορία του ανθρώπου νυχτερίδα και των συντρόφων του,στον αγώνα τους ενάντια του παρανοϊκού κλόουν. Αποτίει και αυτός το δικό του homage σε τραγικές και ιστορικές στιγμές της ιστορίας του σκοτεινού ιππότη, όπως τις σχεδίασαν μεγάλοι δημιουργοί πριν από εκείνον. Η δουλειά του είναι ένα μείγμα από τους Bat Man του Jim Aparo, του Νeal Adams, του Jim Lee με λίγη essance από Bat Man του Tim Burton, όλα σε ένα!! Τα  χρώματα του Brad Anderson βοηθάνε στο να ενισχύουν τη σκοτεινή ατμόσφαιρα που εξελίσσεται η ιστορία.

 
RCO033_1598376260.jpg


Αν και νομίζω ότι προς το παρόν η ιστορία δείχνει να μην ανήκει στο κανονικό continuity της DC. Μολονότι φυσικά γίνεται αναφορά σε ιστορίες που ανήκουν στο main continuity (θάνατος Jason Todd/Death in the family και τραυματισμός Barbara Gordon/Killing joke) το γεγονός ότι στα πρώτα panels βλέπουμε τις ουλές στο σώμα του Bruce Wayne από τις χρόνιες μάχες που έχει δώσει (στο new 52 είχαν σβήσει όλες από την έκθεση του στο Lazarus Pit) το ότι ο Alfred φυσικά είναι ζωντανός, καθώς και στο ότι ο Bat Man έχει κίτρινο έμβλημα στη νυχτερίδα στο στήθος του (κάτι που έχει να σχεδιαστεί από τα mid 90s) με βάζει σε σκέψεις για το αν η ιστορία αποτελεί μέρος του canon continuity.
 
RCO006_w_1598376260.jpg
 
Φυσικά μη ξεχνάμε ότι και το Killing Joke στο οποίο κάνει πολλές αναφορές, όταν γράφτηκε και εκείνο δεν θεωρούταν μέρος του κανονικού continuity αλλά ενσωματώθηκε αργότερα σε αυτό. Ίσως γίνει έτσι και εδώ, ίσως ο Johns όταν ξεκίνησε να το γράφει δεν είχαμε τις εξελίξεις με το θάνατο του Alfred και τα λοιπά... Το σίγουρο είναι ότι από τις πρώτες του σελίδες βάζει τον αναγνώστη στο tripάκι του, δημιουργεί την αγωνία εκείνη ώστε να περιμένεις με ανυπομονησία το επόμενο τεύχος και τη λύση του μυστηρίου και γενικά τον οδηγεί στο να προσπαθήσει να δώσει τις απαντήσεις, κάνοντας συνειρμούς στο κεφάλι του δίνοντας έτσι την απαραίτητη τροφή για σκέψεις. Ό,τι δηλαδή ήθελε να πετύχει ο Johns, το πέτυχε ήδη με το παραπάνω. Και είμαστε μόνο στο πρώτο τεύχος!!

 
RCO042_1598376260.jpg


Πραγματικά είναι μία ωραία εποχή για να είσαι Bat Man fan... Τόσο με το Three Jokers, το Bat Man-The Αdventures Continue (που αναβιώνει τη κλασική σειρά Bat Man Adventures και ενώνει ξανά τους  Paul Dini, Alan Burnett & Ty Templeton) όσο και με το Joker War στους μηνιαίους τίτλους (ειδικά στο Bat Man αλλά και το Detective comics) έχουμε να διαβάσουμε καλό υλικό από τον σκοτεινό ιππότη. Περιμένω το δεύτερο τεύχος του Three Jokers με την ίδια ανυπομονησία με το πρώτο και είμαι σίγουρος ότι ο Johns δεν θα με(και μας) απογοητεύσει.
  • Like 12
  • Thanks 2

Share this post


Link to post
Share on other sites

Α δεν το είχα εντοπίσει το ανεξάρτητο θεματάκι, να με σχωράτε. 

 

Μέτριο σεναριακά το πρώτο τεύχος αυτής της νέας σειράς. Αρχικά με απογοήτευσε οικτρά το ότι για ακόμα μια φορά ο Johns (και ο κάθε τύπος που γράφει μπατμανοκόμικ δηλαδή) στρέφεται στο origin story του μπάτμαν, έστω χαραμίζοντας μόνο 2 σελίδες. Νομίζω κάπου πια έχουμε ξεπεράσει το όριο του πολυφορεμένου και χιλιοειπωμένου και πλέον γίνεται κωμικό το σπασμένο κολιέ με το γυαλιστερό μαργαριτάρι που κυλά στα πλακάκια του πεζοδρομίου ως φόντο σε έναν κλαμένο μικρό Μπρους. 

 

Επίσης, έχει μια σκηνή σε ένα ενυδρείο που έχει ρίξει ο τζόκερ στις δεξαμενές το χημικό που έφαγε στην μάπα και ο ίδιος και έγινε Τζόκερ. Δείχνει ψάρια, πιράνχας, καρχαρίες και άλλα τέτοια ωραία, με το τζόκερ χαμόγελο. Αλλά οκ, πες αυτό οριακά το τρως. Είχαν και κραγιόν πάνω. :onfire: :lmao: Ξύνουν τον πάτο του βαρελιού έτσι; 

 

Θα το συνεχίσω κυρίως γιατί μ'αρέσει το σχέδιο. Αν και, όπως έγραψα και στο άλλο τόπικ το ότι το Three Jokers πλασάρεται σαν άτυπο σίκουελ του killing joke μπορεί να γυρίσει να τους δαγκώσει στα πισινά πολύ άσχημα. Δεν τα παίρνεις τέτοια ρίσκα. :toad:

  • Like 5
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Έχω λατρέψει το πρώτο τεύχος και πραγματικά δεν υπήρχε κάτι που να μην μου αρέσει. Τόσο το σενάριο του σταθερά εξαιρετικού Geoff Johns, όσο και το ελαφρώς επίτηδες αλλαγμένο σχέδιο του Fabok, μου δούλεψαν σε κάθε επίπεδο και με έκαναν να ανυπομονώ για την συνέχεια. Το μόνο που με προβλημάτισε λίγο, είναι η έκταση της ιστορίας. Αδυνατώ να καταλάβω πως θα καταφέρει η πλοκή να χωρέσει σε μόλις τρία τεύχη μιας και το όλο πρότζεκτ μου δίνει την εντύπωση πως θα είναι πολύ πολύ μεγαλύτερο.

  • Like 7

Share this post


Link to post
Share on other sites
4 hours ago, Θρηνωδός said:

Επίσης, έχει μια σκηνή σε ένα ενυδρείο που έχει ρίξει ο τζόκερ στις δεξαμενές το χημικό που έφαγε στην μάπα και ο ίδιος και έγινε Τζόκερ. Δείχνει ψάρια, πιράνχας, καρχαρίες και άλλα τέτοια ωραία, με το τζόκερ χαμόγελο. Αλλά οκ, πες αυτό οριακά το τρως. Είχαν και κραγιόν πάνω. :onfire: :lmao: Ξύνουν τον πάτο του βαρελιού έτσι; 

 

 

H όλη φάση με την φάτσα του Joker παραπέμπει στο κόμικ The Laughing Fish του 1977, το οποίο είχε και δικό του adaption στο Batman The Animated Series, διασκευασμένο από τον Paul Dini. 

 

Νομίζω είναι το μόνο στοιχείο σε όλο το τεύχος που μας δείχνει ποιος ακριβώς είναι ο τρίτος Joker, μιας και ήδη ξέρουμε πως οι άλλοι δύο είναι από το Killing Joke και το Death in the Family.

 

:update: Το έψαξα και μόλις βρήκα πως ένα από τα εξώφυλλα του τεύχους δείχνει ακριβώς αυτό :lol: Το παραθέτω παρακάτω

 

 

61Ybn1FQCZL._AC_SL1085_.jpg

Detective_Comics_475 - Αντιγραφή.jpg

0620DC816_800x.jpg

Edited by Jim®
  • Like 8

Share this post


Link to post
Share on other sites

@Jim® Πολύ σωστά φίλε!!Γενικά όπως ανέφερα το πρώτο τεύχος(και πιστεύω και τα υπόλοιπα 2)θα είναι γεμάτα από Easter eggs και homages...

  • Like 6

Share this post


Link to post
Share on other sites

Διάβασα και εγώ το πρώτο τευχάκι. Αρχικά να τονίσω ότι τρέφω μεγάλη συμπάθεια προς τον Geoff Johns, ο οποίος μας έχει προσφέρει εξαιρετικές ιστορίες σε Green Lantern, Flash, JSA και δε ξέρω εγώ τι άλλο.
 Έχοντας κατά νου αυτό, μπορώ να πω οτι μου άρεσε πολύ το πρώτο μέρος. Η ιστορία κυλάει γρήγορα και δε κουράζει, ενώ παράλληλα χτίζεται το "μυστήριο". Το σχέδιο του Fabok είναι απλά υπέροχο, ενώ είναι  ενδιαφέρουσα η επιλογή των 9 πάνελ ανά σελίδα. (σε κάποιες σελίδες, τελοσπάντων) Νομίζω ότι ο Johns έχει ξανασυνεργαστεί μαζί του στα τελευταία τεύχη του Justice League, στο Darkseid War όπως αναφέρει πολύ σωστά ο Σπύρος. Από εκεί και πέρα, εγώ  προσωπικά έχω σταματήσει να ενδιαφέρομαι για το continuity και πλέον κοιτάω τη κάθε ιστορία "αυτόνομα", χωρίς να με νοιάζει το ποσό αυτή θα επηρεάσει τους χαρακτήρες στο μέλλον, αν θα γίνει retcon κλπ. Εν ολίγοις thumbs up από μένα, φέρτε γρήγορα τα επόμενα. :best:

  • Like 7

Share this post


Link to post
Share on other sites

Γενικα με εχουν κουρασει οι τοσες ιστοριες σχετικες με τον Batman. Λεγοντας λοιπον αυτο νομιζω οτι γενικα το τευχος μου αρεσε. Αν σβησεις τον εγκεφαλο σου και αποδεχτεις οτι απλα θα περασεις ωραια ειναι απειρα διασκεδαστικο και γεματο αδρεναλινη. Περιμενω να δω τι θα γινει στα επομενα

  • Like 6

Share this post


Link to post
Share on other sites
On 17/9/2020 at 11:02 ΠΜ, akirasyber9 said:

Γενικα με εχουν κουρασει οι τοσες ιστοριες σχετικες με τον Batman. Λεγοντας λοιπον αυτο νομιζω οτι γενικα το τευχος μου αρεσε. Αν σβησεις τον εγκεφαλο σου και αποδεχτεις οτι απλα θα περασεις ωραια ειναι απειρα διασκεδαστικο και γεματο αδρεναλινη. Περιμενω να δω τι θα γινει στα επομενα

Αυτή είναι η σωστή κουβέντα που είπες!!Να αποδεχτείς ότι θα περάσεις καλά.Αυτό πρέπει πάντα να σκεφτόμαστε όταν διαβάζουμε ένα κόμικ.Τώρα όλα τα άλλα που κάνουν κάποιοι την τρίχα τριχιά ή ψάχνουν για προβληματισμούς,ας τους αναζητήσουν και σε άλλες μορφές τέχνης...

  • Like 3
  • Haha 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Μα τους αναζητώ και σε άλλες μορφές τέχνης, τα κόμικς δεν έχουν ούτε την πρωτοκαθεδρία ούτε την αποκλειστικότητα στις μετριότητες :D 

 

Τι, δεν πήγαινε σε μένα; Κάνουν και άλλοι την τρίχα τριχιά στο φόρουμ; :lol: Να με σχωράτε σε αυτή τη περίπτωση :lol: 

  • Like 3

Share this post


Link to post
Share on other sites

Πάντως δεν είναι και πολύ καλό για το μέσο να λες ότι τα κόμικς δεν χρειάζετα/πρέπει να προβληματίζουν τον αναγνώστη :thinking:

  • Like 5

Share this post


Link to post
Share on other sites
19 minutes ago, geo_trou said:

Πάντως δεν είναι και πολύ καλό για το μέσο να λες ότι τα κόμικς δεν χρειάζετα/πρέπει να προβληματίζουν τον αναγνώστη :thinking:

Πρώτα απο όλα πρέπει να τον ψυχαγωγούν και να τον διασκεδάζουν.Και το κυριότερο να τον ταξιδεύουν.Τα υπόλοιπα έρχονται μετά.

  • Like 5

Share this post


Link to post
Share on other sites

Διαφωνώ φίλε Σπύρο.Όλα είναι θέμα γούστου και όπως σε όλες τις υπόλοιπες τέχνες (γιατί και τα κόμικς τέχνη είναι και ως τέτοια απαιτείται να προβληματίζουν τον δέκτη μεταξύ άλλων) υπάρχουν τα έργα που θα σε κάνουν να γελάσεις, υπάρχουν και αυτά που θα σε κάνουν να προβληματιστείς. Τίποτα δεν έρχεται πρώτο και τίποτα δεύτερο, δεν είναι διαγωνισμός ερεθισμάτων.

 

Αν όμως, από εμάς τους αναγνώστες, τα κόμικς αντιμετωπίζονται ως κάτι που πάνω από όλα έρχεται για να διασκεδάσει, μην περιμένουμε και πολλά από την μη κομιξική κοινότητα σχετικά με την αποβολή της "Μικυμαου" αντιμετώπισης. Και εν πάση περιπτώσει, πρέπει να απαγκιστρωθούμε λίγο από την οπτική που έχει ως επιταγή την παρεξήγηση όταν υπάρχει αρνητική κριτική σε κάτι που θεωρούμε εμείς καλό. :) 

 

Τελικά, θα σταματήσει η dc να βγάζει κόμικ που έχουν για νιοστή φορά το origin story του Μπάτμαν; Εμένα αυτό με καίει. 

  • Like 8
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Δε καταλαβαίνω γιατί θα πρέπει να νιώθουμε "ένοχοι" αν τα κόμικς διασκεδάζουν;;Ποιός είπε ότι η σοβαρή τέχνη πρέπει μόνο να προβληματίζει;;Και μη περιμένεις από τη μη κομιξική κοινότητα να μη θεωρεί δυστυχώς τα κόμικ "μικυκάου" είτε διασκεδάζουν,είτε προβληματίζουν...Έιναι να μη σου κολλήσει η ρετσινιά ειδικά σε αυτή τη χώρα...Κάτι σαν το ότι η heavy metal είναι η μουσική του διαβόλου και αλήτες όσοι την ακούνε ένα πράγμα(τα ίδια μυαλά που θεωρούν τα κόμικς "μικυμάο" υποστηρίζουν εξίσου αυτό..)...Παρεξήγηση δεν πρέπει να υπάρχει καμία όσο ν'αφορά αρνητική κριτική σε κάτι που αρέσει σε εμάς.Αρκεί να υπάρχουν και τα σωστά επιχειρήματα σε αυτή τη κριτική...Φυσικά ο καθένας έχει τη δική του γνώμη (και το δικό του γούστο)και ελευθερα μπορεί να τη διατυπώνει...

  • Like 5
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Έχω την εντύπωση πως ο Σπύρος αναφέρεται στην μη εγκεφαλική αγάπη για ένα οποιοδήποτε κόμικ. Υπάρχει αυτή η συνεχής τάση τον τελευταίο καιρό να ξεζουμίζουμε το έργο (σε όλα τα medium, φυσικά) και να αναζητούμε τυχόν (πολύ συχνά αυτοδημιούργητους και ακόμη πιο συχνά κενούς) συμβολισμούς, προβληματισμούς και κάποιας λογής βαθιά νοήματα, που μάλλον περισσότερο φούσκες είναι παρά ειλικρινείς αντιμετωπίσεις. Βλέπω δηλαδή αυτήν την ανειλικρινή προσπάθεια προώθησης έργων βασιζόμενοι πχ στην "φοβερή δόμηση του κόσμου, στο πως αυτός είναι τόσο αριστοτεχνικά δεμένος, χωρίς κανένα απολύτως παράπτωμα!!" ή στα "βαθιά, κρυμμένα νοήματα!", και, ενώ αυτά είναι πράγματι πολύ εντυπωσιακά σαν επιτεύγματα, πολλές φορές είναι κούφια, δεν έχουν ψυχή, σαν δηλαδή ο δημιουργός να ένιωσε την υποχρέωση να κάνει κάτι solid για να πάρει εύσημα, σαν να λες δηλαδή ότι τα έπη ήταν έπη όχι γιατί ο κόσμος γούσταρε, αλλά επειδή ο σκελετός ήταν μαθηματικά υπολογισμένος :lol:

 

Ας πάψει λοιπόν αυτή η μανία για τελειότητα, μορφικά και τεχνικά, και ας επικεντρωθούμε και στο εάν αυτό που διαβάζουμε μας κάνει να διασκεδάζουμε (που προφανώς δεν περιορίζεται στο να γελάσουμε, αλλά να πορωθούμε, να ενδιαφερθούμε, να νιώσουμε κάτι βρε αδερφέ). Μην βλέπετε την διασκέδαση αυστηρά σαν γέλιο, δείτε το σαν entertainment. Εάν υπάρξει αυτή η ισορροπία ανάμεσα στη διασκέδαση, στο ταξίδι και στην εκτίμηση του έργου ως μέσο που κάτι θέλει να μας πει, διότι παίζουν όλα μεγάλο ρόλο, θα μπορούμε άνετα να απολαμβάνουμε μια δουλειά σαν σύνολο. Εγώ δεν λέω ότι πρέπει η διασκέδαση να έχει απαραίτητα προτεραιότητα, όπως διατείνεται ο Σπύρος, αλλά ότι είναι τελείως παραμελημένη λόγω της μανίας μας, όπως ανέφερα πριν, να βλέπουμε τον σκελετό του έργου, χωρίς αυτός να έχει ψυχή ή να μας δείχνει άφοβα και ξεδιάντροπα την αγάπη του δημιουργού για αυτό που έφτιαξε.

 

Δεν υπάρχει τίποτα κακό με το απλά να διασκεδάσεις με κάποιο κόμικ, ακόμα κι όταν αυτό έχει κάτι να πει, ακόμα κι αν δεν έχει τίποτα απολύτως να πει, ακόμα κι αν η αντιμετώπιση του κόσμου είναι η κλασσική "μικυ μαου" προσέγγιση. So what? :D Εγώ μάλιστα θα έλεγα πως η κατάσταση αλλάζει συνεχώς προς το καλύτερο, μιας και η pop κουλτούρα είναι πλέον πολύ, πολύ πιο διαδεδομένη, ειδικά στις νέες γενιές.

Πολύ δύσκολο πράγμα η εγκεφαλική αγάπη, η πώρωση, το ταξίδι, ειδικά σε μεγαλύτερες ηλικίες. Γι'αυτό, τα έργα που πραγματικά διασκεδάζουν μένουν χαραγμένα πιο βαθιά στο νου από αυτά που έχουν απλώς εξαιρετικό σκελετό ;)

 

Προφανώς είμαι τελείως off topic αυτή τη στιγμή, οπότε θα κρατήσω τα προσχήματα λέγοντας ότι το κόμικ αυτό δεν με προδιαθέτει να το διαβάσω, αλλά τουλάχιστον το σχέδιο είναι ιδιαίτερο και αφήνει μια καλή εντύπωση :prankster:

Και φυσικά πάντα με χαλαρή διάθεση!

Edited by angeltze
  • Like 8

Share this post


Link to post
Share on other sites

Βέβαια, εγώ ακόμα αδυνατώ να εντοπίσω που αναφέρθηκαν σε όλο το τοπικ «προβληματισμοί», «κρυμμένα νοήματα», κάποιο ενοχικό σύνδρομο ή η έλλειψη «βάθους» για το συγκεκριμένο κόμικ. Εγώ μια φορά, που αποτελώ και την μοναδική αρνητική κριτική του τίτλου, για αυτή την επανάληψη του Origin Story έγραψα που έχω βαρεθεί (και εξακολουθώ να βαριέμαι) να βλέπω σχεδόν σε κάθε νέο τίτλο Μπατμαν. Τώρα αν η αρνητική κριτική, ανεξαρτήτως κοσμιότητας, λαμβάνεται ως αναζήτηση κουλτούρας ή και εγώ δεν ξέρω τι, οκ. Όχι, απλά για τα δικά μου μέτρα το κόμικ σεναριακά ήταν κακό, that’s it. :) 
 

Τα εισαγωγικά μπήκαν προφανώς για να τονίσω την χρήση συγκεκριμένων λέξεων. 
 

Τώρα τα υπόλοιπα...περί ορέξεως. :beer: 

  • Like 6

Share this post


Link to post
Share on other sites

Διάβασα και το δεύτερο τευχάκι... Εντάξει ομολογώ πως είναι κατώτερο του πρώτου. Επίσης, παρόλο που το κόμικ είναι γύρω στις 50 σελίδες, το γράψιμο του Johns σου δίνει την εντύπωση ότι είναι 20. :lol: Προσωπικά, εμπιστεύομαι τον Johns σαν συγγραφέα, οπότε ανυπομονώ να δω τι μας επιφυλάσσει στο τρίτο. Όμως, είναι απορίας άξιο πώς θα καταφέρει να δώσει ένα ικανοποιητικό και "πλούσιο" τρίτο μέρος, δεδομένου ότι αισθάνομαι ότι έχουν γίνει ελάχιστα πράγματα σε αυτά τα δύο πρώτα τεύχη και ότι έχει ακόμα πολλά να πει.  Το σχέδιο του Fabok παραμένει σπουδαίο, νομίζω είναι ξεκάθαρες οι επιρροές από Jim Lee ή ακόμη και από τον Gary Frank. 

  • Like 6

Share this post


Link to post
Share on other sites

Εμένα μου άρεσε και το δεύτερο τεύχος αρκετά, σε σημείο να το θεωρώ ανώτερο από το πρώτο. Έγιναν πολύ περισσότερα πράγματα και ο ρυθμός ήταν υποδειγματικός, που όντως οι 50 σελίδες φεύγουν νεράκι. Θεωρώ πως κανένας άλλος συγγραφέας δεν θα ήταν σε θέση να φέρει εις πέρας το συγκεκριμένο πρότζεκτ, εκτός του Johns. Το μόνο που με προβληματίζει είναι πως ακόμα δεν έχουμε δει απαντήσεις σε ουσιαστικά ερωτήματα. Οπότε, είτε θα δούμε κάτι το απίστευτο στο τρίτο και τελευταίο τεύχος, είτε το φινάλε θα αποδειχθεί κατώτερο των προσδοκιών και το όλο εγχείρημα θα γκρεμιστεί από το βάρος του hype του. Προσδοκώ και ελπίζω στην πρώτη περίπτωση :)

  • Like 7

Share this post


Link to post
Share on other sites

Eμένα μου άρεσε εξίσου με το πρώτο,το μυστήριο μεγαλώνει ακόμα περισσότερο,τόσο που όντως να αναρωτιέσαι αν δωθούν όλες(ή εστω οι μισές)απαντήσεις στο τρίτο και τελευταίο ( ; ) μέρος,αλλά σε σχέση με το Bat Man: Damned και το Last Knight on Earth νομίζω ότι είναι το καλύτερο Black Label Bat Man που έχω διαβάσει(ΟΚ το White Knight αρχικά ΔΕΝ άνηκε στο Black Label μετά το πρόσθεσαν και φυσικά αποτελεί το προσωπικό Bat universe του Murphy.).Και αγωνία είχε,και δράση και ωραίους διαλόγους.Δε νομίζω να δώσει απαντήσεις αλλά ούτε και να απογοητεύσει(όπως κάποια άλλα μεγάλα events με ακούς Marvel και Empyre;;;)

  • Like 5

Share this post


Link to post
Share on other sites

Κυκλοφόρησε και το τρίτο και τελευταίο, αποδεικνύοντας πως όλη η σειρά ήταν ένα διεκπεραιωτικό lore series, το οποίο τελείωνε ιστορίες που ίσως, στην τελική, δεν ενδιέφεραν κανένα μη σκληροπυρηνικό νυχτεριδάκια...

 

Φαντάζομαι απλά το Geoff με μια λίστα με καταναγκαστικά checkboxes για κάθε τεύχος. ΤΟΣΟ διεκπεραιωτικό ήταν.

 

Ο ορισμός του over-hyped. Ελάχιστα πράματα αλλάξανε. Για τόσο "αναίμακτες" αλλαγές μιλάμε...

 

Προσωπικά θα βάλω #2>#3>#1.

  • Like 7
  • Thanks 1

Share this post


Link to post
Share on other sites

Διαβάστηκε και από μένα με συνοπτικές διαδικασίες. Εντάξει, το τελευταίο τεύχος δεν ήταν τόσο κακό, ίσα ίσα το βρήκα πολύ πιο καλό από το δεύτερο. Συνολικά, θα τη χαρακτήριζα ως μία τίμια πλην ελλαττωματική σειρά. Σίγουρα δεν αποτελεί τη πιο δυνατή ιστορία που έχει γράψει ο Johns, ούτε κατά διάνοια. Κακό ρόλο έπαιξε ότι είχαν χτιστεί πολλές προσδοκίες εξαιτίας της διαφήμισης που είχε πέσει. 

 

Τα θετικά για μένα

- Το characterization

- Το πολύ όμορφο σχέδιο του Fabok. Πραγματικά, είναι πανέμορφο. 

Spoiler

- Η υπό πλοκή με τον Joe Chill και η κατάληξη της.

 

Επίσης, ένα αρνητικό

Spoiler

- Μαθαίνουμε ότι η σύζυγος του Joker με το μωρό (αυτή που βλέπουμε για πρώτη φορά στο Killing Joke του Moore) τελικά δεν είχε πεθάνει, αλλά είναι κρυμμένη κάπου στην Αλάσκα και μεγαλώνει το γιο του Joker. Κατά τα λεγόμενα της, σκηνοθέτησε το "θάνατο" της, προκείμενου να ξεφύγει από τον ίδιο και τη βαναυσότητα του. Το γεγονός ότι μας παρουσιάζεται ο Joker ως ένας κακός άνθρωπος πριν καν γίνει ο Joker, δεν αναιρείται η ιδέα του Killing Joke, ότι δηλαδή έγινε Joker εξαιτίας μίας "κακής μέρας" που είχε; Αφαιρεί μέρος της τραγικότητας του origin του χαρακτήρα, κατά τη γνώμη μου. 

 

  • Like 5

Share this post


Link to post
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.


  • Recently Browsing   0 members

    No registered users viewing this page.

×
×
  • Create New...