Jump to content

Καλώς ήλθατε στο ComicStreet

Γίνετε μέλη της κοινότητας. Η εγγραφή είναι γρήγορη και εύκολη.

Και για πες εσυ πως μπηκες στο αθλημα;;


 Share

Recommended Posts

Ολοι καπως ξεκινησαμε να διαβαζουμε κομικς. Πως ομως αποφασισαμε να αρχισουμε να επενδυουμε χρονο και χρημα σε αυτα; Ποια ηταν η καθοριστηκη αποφαση ωστε να αρχισουμε να συλλεγουμε κομικς μεχρι να αρχισουμε να εχουμε αδεια πορτοφολια και ελλειψη χωρου; Γραψτε τις δικες σας ιστοριες. και αρχιζω απο τη δικια μου:

 

Απο μικρος ειχα μεγαλοσει με κομικς. Οποτε πηγαινα στη θεια μου αυτη θα ειχε στο παταρι παρα πολλα κομικς του Λουκη Λουκ, του Αστεριξ και (του αγαπημενου μου) Ιζνογκουντ. Ετσι καθε φορα που πηγαινα στη Θεσσαλονικη Χριστουγεννα, καλοκαιρι και Πασχα θα περναγα απειρες ωρες στο σπιτι της θειας μου διαβαζοντας αυτες τις ιστοριες. Εκει επεσαν στα χερια μου οι πρωτοι Μικροι Ηρωες οπως επισης και τα Ντισνεϋκα κομικς. Αργοτερα στη Δευτερα Γυμνασιου θα ανακαλυπτα των κοσμο των anime και των manga μεχρι και την τριτη Λυκειου θα περναγα απειρες ωρες μπροστα απο την οθονη μου διαβαζοντας και βλεποντας ιστοριες της Ιαπωνικης Κυολτουρας. Καπου στην τριτη Λυκειου λοιπον ανοιγει το πρωτο κομικσαδικο στην Κυπρο (οπου και εμενα). Εγω απο καθαρη περιεργεια πηγα σε ενα event που οργανονε με στοχο κυριος να χαζεψω. Και ξαφνικα πεφτει στα ματια μου ο πρωτος τομος μις σειρας που καπου την ειχε παρει το αφτι μου. Αναφερομε φυσικα στο Spawn το οποιο ειχα ανακαλυψει (ωντας φανατικο μεταλο τοτε) απο τον δισκο The Dark Saga τον (τοτε) αγαπηενων μου Iced Earth. Αγοραζω λοιπον αυτο το τομακι και το ρουφαω σχεδον μονοκοπανια. Υστερα απο λιγο καιρο ξαναεπιστρεφω με προτροπη ενος φιλου των γονιων μου (φανατικος κομικσας) και αγοραζω τον πρωτο τομο του Sandman. Ε μετα απο λιγο καιρο αποφασισα οτι τα τομακια μου χριεαζοντουσαν παρεα οποτε αρχισα σιγα-σιγα να χτιζω μια φτωχη πλην τιμια συλλογουλα με κομικς που μου κινησαν (και μου κινουν) το ενδιαφερον. Αυτα απο εμενα. Για πειτε σεις

  • Like 14
  • Thanks 3
Link to comment
Share on other sites

Δεν είχα ιδέα ότι το Dark Saga είχε σχέση με τον Spawn! :what:

Κι ας άκουγα φουλ στα μαθητικά μου χρόνια [απ' όλες τις συναυλίες που έχω χάσει, αυτή των Iced Earth το 2011 (αν θυμάμαι καλά) είναι ίσως η μόνη που έχω μετανιώσει].

Κατά κάποιο τρόπο, το προσωπικό μου κομιξικό έπος μοιάζει αρκετά με του @akirasyber9, αλλά θα το αναρτήσω αύριο.

  • Like 8
Link to comment
Share on other sites

Εγώ από μικρή ηλικία έβλεπα σειρές και ταινίες κινουμένων σχεδίων, μεταξύ αυτών οι σειρές της Disney με τον Μίκυ Μάους στην ΕΡΤ και οι ταινίες του Αστερίξ. Νομίζω μέσω αυτών αναγνώρισα κάποια στιγμή στα περίπτερα τα τεύχη του Αστερίξ της ΜΑΜΟΥΘ αλλά και αργότερα τα Μίκυ Μάους του Τερζόπουλου, από τους οικείους χαρακτήρες. Ξεκίνησα στο νηπιαγωγείο θυμάμαι διαβάζοντας Αστερίξ (ευτυχώς έμαθα να διαβάζω από πολύ μικρός). Τα μάζευα εντατικά, και πρέπει ίδια περίοδο να χα μαζέψει και λίγα Λούκυ Λουκ και Ιζνογκούντ που έχω.

 

Τέλη της πρώτης δημοτικού ξεκίνησα να παίρνω και Μίκυ Μάους, αλλά πολύ σποραδικά, όχι στα πλαίσια κάποιας συλλογής. 15 Ιουνίου 2007 λοιπόν που τελείωσα την πρώτη δημοτικού, θυμάμαι πήγαμε με τους γονείς μου να φάμε σε ένα εστιατόριο και στον δρόμο σταματήσαμε για κάποιο λόγο σε περίπτερο. Εκείνη ήταν η καθοριστική μέρα που πήρα Μίκυ Μάους Τερζόπουλου και αποφάσισα να συνεχίσω να τα αγοράζω, δε σταμάτησα μέχρι το κλείσιμο της εκδοτικής. Σιγά-σιγά εκείνο το καλοκαίρι άρχισα να παίρνω όλα της Νέας Ακτίνας, ΚΟΜΙΞ, Ντόναλντ, Κλασικά, Αλμανάκο, Μεγάλο Μίκυ, τα λατρεμένα Μεγάλα Σήριαλ και τα πάντα γενικότερα που έβγαιναν από Disney. Για χρόνια ήμουν μανιακός Ντισνεϊκός, στο χωριό μου πάντα έβρισκα σε αφθονία παλιά τεύχη κιόλας σε περίπτερα ή πρακτορεία τύπου και πραγματικά ήταν η καλύτερή μου.

 

Όταν έκλεισε η Νέα Ακτίνα ένιωσα με ένα τεράστιο κενό. Ξεκίνησα να αγοράζω κάποια Λούκυ Λουκ, στα οποία είχα αρκετές ελλείψεις, απλά για να διαβάζω κανένα κόμικ. Την ίδια περίοδο κόλλησα και με Αρκά, του οποίου μάζεψα χαρακτηριστικά γρήγορα όλα τα έργα μέσα στις 2 πρώτες τάξεις του γυμνασίου. Η ανακοίνωση ότι θα αρχίσουν πάλι να κυκλοφορούν κόμικς Disney από την Καθημερινή με ενθουσίασε απίστευτα. Τα αγόραζα τακτικά, αν και πλέον ως λίγο μεγαλύτερος δεν είχα τον ίδιο ενθουσιασμό στην ανάγνωσή τους.

 

Έφτασε λοιπόν Απρίλιος του 2015. Ήταν η μέρα που είδα το Avengers: Age of Ultron στον κινηματογράφο, στα 15 μου χρόνια. Δεν είχα δει άλλες υπερηρωικές ταινίες, πέραν των 3 Iron Man και του πρώτου Avengers, μου άρεσαν γενικά αλλά δεν ήμουν και φανατικός. Εκείνη την μέρα όμως κάτι μου έκανε κλικ. Η ίδια η ταινία ήταν αρκετά περίπλοκη και βασιζόταν σε παλαιότερες γνώσεις του κινηματογραφικού σύμπαντος της Marvel, οπότε μου κίνησε αρκετά την περιέργεια, λεώ εδώ έχει ψωμί το πράγμα. Αποφάσισα το ίδιο καλοκαίρι να δω όλες τις υπερηρωικές του MCU, αλλά και τα Μπάτμαν του Νόλαν πρώτη φορά, που με άφησαν με το στόμα ανοιχτό. Είδα ξανά και τα Spider-Man του Raimi που τα 'χα δει μικρός στο Mega, ίσως και όχι ολοκληρωμένα πέραν του 1ου, μαζί με το Amazing Spider-Man. Γενικά ενθουσιάστηκα με τους υπερήρωες, ήταν το νέο μου κόλλημα. Δεν άργησα λοιπόν δειλά-δειλά να ξεκινήσω να αγοράζω και υπερηρωικά κόμικς. Είχα πάρει 2-3 γνωστά της Anubis, τύπου The Killing Joke + κάτι λίγα αμερικάνικα από Suicide Squad και Deadpool (ήταν δημοφιλείς τότε λόγω ταινιών) που μου πήραν φίλοι στα γενέθλια γνωρίζοντας το νέο μου κόλλημα. Παράλληλα ένας φίλος μου με ενημέρωσε για την ύπαρξη του Star Comics. Ως τότε δεν γνώριζα ότι υπήρχαν τα λεγόμενα κομιξάδικα. Δεν άργησα να το επισκεφτώ και να αρχίσω να παίρνω χύμα τεύχη, ό,τι βρω μπροστά μου, αδιαφορώντας αν πρόκειται για ιδανικό starting point ή είναι το μέρος 3 μιας συνεχόμενης ιστορίας.

 

Στην αρχή δεν ξεχώριζα κάποιο από τα 2 σύμπαντα, Marvel ή DC, αλλά το καλοκαίρι του 2016 που ξεκίνησα να βλέπω την σειρά The Flash του CW, άρχισα να προτιμάω την DC και να γίνεται ο Φλας ο αγαπημένος μου ήρωας. Γενικά με την DC είχα και ένα παραπάνω δέσιμο από μικρός, καθώς μεγάλωσα βλέποντας φανατικά την σειρά Justice League στο Star. Σιγά-σιγά λοιπόν επικεντρώθηκα στα DC και έκανα ολοένα και περισσότερες αγορές υπερηρωικών κόμικς. Μέσα στο 2017 είχα σταματήσει τα Disney, για να έχω χρήματα αποκλειστικά για υπερηρωικά που ήταν το πάθος μου. Η συλλογή μου μεγάλωνε ολοένα και περισσότερο και ό,τι λεφτά μου περίσσευαν πήγαιναν πάντα σε κόμικς. Άρχισα τις επόμενες χρονιές να πηγαίνω και σε conventions, να παίρνω υπογραφές από αγαπημένους δημιουργούς αλλά και να γνωρίζω αξιόλογα άτομα με το ίδιο πάθος για τα κόμικς, μέσω των convention αλλά και των σχετικών φόρουμ.

 

Σήμερα έχω μια γεμάτη βιβλιοθήκη, με 1 ράφι ΚΟΜΙΞ Τερζόπουλου (το αγαπημένο μου περιοδικό και το μόνο από τα της Νέας Ακτίνας που έχω κρατήσει στην Αθήνα, τα άλλα είναι στο χωριό λόγω έλλειψης χώρου), ένα ράφι με BD και Αρκά, 5 ράφια DC, 1 ράφι Marvel , 1 ράφι με τις σκληρόδετες εκδόσεις Τερζόπουλου/Καθημερινής από Disney, 1 ράφι με τευχάκια, κυρίως ελληνικά Anubis από Marvel/DC αλλά και κάποια Αμερικάνικα +άλλες ελληνικές εκδόσεις από μη υπερηρωικά κόμικς και 2 ράφια κάτω-κάτω με τα ΜΜ της Καθημερινής + τα 12 Death Note της Αnubis. Τελευταία προσπαθώ γενικά να υπάρχει μια ποικιλία και να γνωρίσω διαφορετικά είδη. Το σίγουρο είναι ότι δε θα σταματήσω να συλλέγω κόμικς στην ζωή μου. :D

 

 

 

 

IMG_20200703_010915.jpg

  • Like 12
  • Thanks 3
Link to comment
Share on other sites

Από πολύ μικρός, ελλείψει τηλεοράσεων και λοιπών ηλεκτρονικών συσκευών, διαδικτύου κλπ., στις αρχές της δεκαετίας του 90', μετά τα παραμύθια, πέρασα στα κόμικς της Disney του Τερζόπουλου και στα Ποπάυ του Δραγούνη. Έχω την εντύπωση ότι τα πρώτο μου τεύχος ήταν κάποιο από τις "Χαρούμενες Ιστορίες", το οποίο κι υπάρχει ακόμη στα ντουλάπια της αποθήκης μου. Μετά πέρασα στις ελληνικές εκδόσεις υπερηρωικών και από Disney έπαιρνα μόνο το ΚΟΜΙΞ. Ως φοιτητής πέρασα στα αμερικάνικα υπερηρωικά αλλά και σε κάποια μικρότερων εταιρειών (Image κυρίως) και σήμερα αγοράζω κάποια κόμικς επιλεκτικά (περί τα 30 τεύχη το χρόνο) και προσπαθώ να διαβάζω ψηφιακά ότι βρίσκω ενδιαφέρον. Πάντως αξίζει να αναφέρω ότι μεγαλύτερο αγχολυτικό,στην ηλικία 8-12, από την ανάγνωση κόμικς δεν υπήρχε.

Edited by Silver Surfer
  • Like 12
  • Thanks 1
Link to comment
Share on other sites

Ξεκίνησα από πιτσιρίκος, με δανεικά Μίκυ Μάους που έπαιρνα από έναν γείτονα μας στο εξοχικό, τα οποία φρόντιζα να τα επιστρέφω, αν και τώρα που το σκέφτομαι :thinking: έκανα πατάτα που τα επέστρεφα :sadcry:  μιας και του τα πέταξε πολλά χρόνια αργότερα η μητέρα του.  :(

 

Αργότερα, άρχισα δειλά -δειλά να μαζεύω τα δικά μου, ήμουν τακτικός αγοραστής, ειδικά σε Αγόρι και Βαβούρα, μέχρι και το 1996, ώσπου πήγα στον στρατό, αν και για να πω την μαύρη αλήθεια, τσίμπαγα κάνα τεύχος όσο ήμουν φαντάρος. :D

 

Όταν απολύθηκα το 1997, σταμάτησα εντελώς την αγορά κόμικς, μιας και είχα άλλες προτεραιότητες, με αποτέλεσμα να χάσω πάρα πολλές εκδόσεις, ειδικά στα Disney του Τερζό.  :(

 

Ξεκίνησα πάλι να μαζεύω αισίως, πριν από καμιά 15ετια περίπου, με αμερικάνικα, κυρίως trades, αλλά το κάψιμο το μεγάλο ήρθε :onfire:  όταν γράφτηκα για πρωτη φορά στο GC. :)

Θες λίγο η νοσταλγία, θες λίγο το ότι ζαχάρωνα τις συλλογές των υπολοίπων μελών....ξανακύλησα!  :help:

 

Έχω φτάσει να έχω περίπου γύρω στις 3.000 τεύχη και συνεχίζω ακάθεκτος!  :D

 

 

Με λίγα λόγια...με έχουν καταστρέψει οι κακές συναναστροφές τύπου: @GreekComicFan - @Indian - @φλοκ & @Dr Paingiver . moutra2.gif.92bd0c5d0d72fcef183458c0829a80b0.gif

 

Παλιοσατανάδες ego.gif.7e54c494a6278e766e05fed0176d4a70.gif  με έχετε κάνει ψυχαναγκαστικό!  :ooo:

 

 

:beer:

 

  • Like 14
  • Thanks 1
  • Haha 3
Link to comment
Share on other sites

  • 4 ετών έβαζα τη μάνα μου να μου διαβάζει Μικρά Κλασικά Εικονογραφημένα επειδή ήταν τα μόνα κόμικς που βρίσκονταν στο σπίτι. Είχαμε και «μεγάλα» Κλασικά Εικονογραφημένα, αλλά δεν είχαν καρτουνίστικο ύφος και δεν μου άρεσαν. Ενίοτε έβαζα και τον πατέρα μου να μου διαβάζει, όμως βαριόταν τη ζωή του, και το μόνο που σκεφτόμουν ήταν πότε θα μάθω να διαβάζω μόνος.
  • 6 ετών (Πρώτη δημοτικού) μου πήραν τα πρώτα μου Μίκυ Μάους και Ποπάυ, τα οποία διάβαζα ενδελεχώς και ασταμάτητα.
  • ~7 ετών ξεκίνησαν να παίζουν τα πρώτα επεισόδια Dragon Ball στον ΑΝΤ1, εκεί έγινα φανατικός υπέρμαχος των animanga, χωρίς καν να το ξέρω.
  • 10 ετών πήρα το τεύχος 100 του Κόμιξ Τερζόπουλου, εκεί ήταν και η επίσημη αρχή του κακού. Εκεί ξεκίνησα να ασχολούμαι εις βάθος με το άθλημα, κάτι που συνεχίζω ακόμα.   

Και τα υπόλοιπα είναι ιστορία.

  • Like 14
  • Thanks 1
Link to comment
Share on other sites

Στο νηπιαγωγείο είδα πρώτη φορά την ταινία οι 12 Άθλοι του Αστερίξ (για την ακρίβεια πήγαινα κάθε μέρα στο σπίτι των συγγενών/γειτόνων μας, που είχαν την ταινία, στο χωριό κάθε καλοκαίρι και γιορτές μέχρι που τους χάλασε το βίντεο ή έτσι μου είπαν τουλάχιστον) και όταν έμαθα ότι υπάρχουν κόμικς του Αστερίξ έπαθα σοκ (28 χρόνια μετά, ακόμα θυμάμαι τη στιγμή που αντίκρισα το «Αστερίξ και Κλεοπάτρα» στο σπίτι των γειτόνων/συγγενών) έβαζα τους γονείς μου να μου τα αγοράζουν χωρίς να ξέρω να διαβάζω. Περίμενα να πάω πρώτη δημοτικού για να μάθω να διαβάζω και να κάτσω να τα διαβάσω όλα, όπως και έγινε δηλαδή. Για την ακρίβεια τα διάβαζα κάθε χρόνο όσο μεγάλωνα και καταλάβαινα κάθε φορά και κάτι περισσότερο. Ε, κλασικά ήρθαν και τα Λούκυ Λουκ και τα Ντίσνεϊ στην πορεία, καθώς και ό,τι παλιακό έβρισκα στα περίπτερα της επαρχίας (Πινόκιο, Σεραφίνο, Τιραμόλα, Ποπάυ κλπ.). Μετά ελάχιστα υπερηρωικά της Modern Times. Για πολλά χρόνια είχα σχεδόν παρατήσει το άθλημα και αγόραζα ελάχιστα, μέχρι που τα τελευταία χρόνια το έριξα στα ελληνικά κόμικς και στη συνέχεια ξανάρχισα να αγοράζω πολλά και μανιωδώς. Αυτά νομίζω.

  • Like 11
  • Thanks 1
Link to comment
Share on other sites

Ανατρέχοντας δεκαετίες και δεκαετίες, στα άγουρα χρόνια της πρώτης μου νιότης, εκεί στα μέσα του 1980, θυμάμαι τον πατέρα μου να μου φέρνει το Μίκυ Μάους, την ημέρα που κυκλοφορούσε, όπως επέστρεφε από τη δουλειά. Γιατί το έκανε αυτό παραμένει άγνωστο, ποτέ μου δεν μου άρεσαν ιδιαίτερα τα Disney. Τα καλοκαίρια έπαιρνα κόμικς καθημερινά ή σχεδόν καθημερινά. Αυτά συνήθως ήταν Μπλεκ, Αγόρι, Περιπέτεια, καμιά Βαβούρα που και που, Σπαίντερ-Μαν του Καμπανά. Το καλύτερο μου όμως ήταν τα παραλογοτεχνικά, Μικρός Σερίφης/Καουμπόης/Αρχηγός, αλλά και Μικρός Ήρως. Πάντα ήμουν φαν της ιστορίας, μου άρεσε να διαβάζω κάτι και να μην τελειώνει (μεγάλα βιβλία, μεγάλες σειρές κλπ). Μετά τα 18, το χόμπυ κόπηκε σχεδόν μαχαίρι λόγω άλλων χόμπυ (τσιγάρα,ποτά,ξενύχτια κλπ).

 

Γύρω στα 30, και με μεγαλύτερη οικονομική άνεση, αποφάσισα να επανέλθω στο παιχνίδι. Αρχικά, θέλοντας να επαναφέρω τις παιδικές μου αναμνήσεις. Και άρχισα να αγοράζω μαζικά όλα αυτά που ανέφερα πιο πάνω. Σύντομα όμως συνειδητοποίηση ότι ούτε τα ευχαριστιόμουν ούτε και τα πολυδιάβαζα στη τελική, εκτός από κάποια στιγμή που σημείωνα με κόκκινο στυλό πάνω σε ένα Σπάιντερ-Μαν τα ορθογραφικά λάθη :lol:

 

Σιγά-σιγά ξετσουτσούνισα, έμαθα και την Image, έμαθα και την Humanoids με την Cinebook, διάβασα και αρκετά Marvel στην πορεία και κόλλησα για τα καλά με το μικρόβιο που λέγεται υπερτούμπανες συλλεκτικές εκδόσεις Omnibus/Absolutes/Library/Deluce Editions.

 

Τα υπόλοιπα θα σας τα πω στο επισκεπτήριο στον Κορυδαλλο, όταν άπορος πλέον, θα χρωστάω το σπίτι και το αμάξι μου στο amazon και στο bookdepository :lol:

  • Like 11
  • Haha 6
Link to comment
Share on other sites

Κι εγώ διάβαζα κόμικς από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου: Μίκυ Μάους, Μπαγκς Μπάννυ, Ποπάυ. Σεραφίνο, Τιραμόλα, κάποια στιγμή ανακάλυψα τα Αστερίξ και κόλλησα άγρια, αλλά και τα υπερηρωικά με αρχή τη σειρά Σούπερμαν και Μπάτμαν του Ψαρόπουλου και μετά το Σπάιντερ-Μαν του Καμπανά. Κάπου εκεί, άρχισα και Μπλεκ και Αγόρι και στη συνέχεια ήρθαν και οι Βαβέλ και τα Παρά Πέντε και πολλά πολλά άλλα.

 

Το μικρόβιο με τους τόμους ήρθε αρκετά αργότερα, η αλήθεια είναι

 

Ό,τι αγόραζα το κρατούσα έως ότου δεν χωρούσε στο σπίτι, μετά τα έδινα. Κάποιες σειρές, όμως, τις κράτησα και τις έχω ακόμη. Κάποιες άλλες τις μάζεψα στην πορεία, κάποιες ήταν εκείνες, που είχα δώσει κάποτε, άλλες καινούριες. 

 

Η αλήθεια είναι, ότι πάντα μου άρεσε να μαζεύω πράγματα.... :lol:

  • Like 14
  • Thanks 1
Link to comment
Share on other sites

Ήμουν πολύ διαβαστερή  ως παιδί. Αγαπημένη διασκέδαση. Τα κόμικς τα αγαπούσα ακόμα περισσότερο από τα λογοτεχνικά, γιατί ένωθα ότι ήταν κινούμενα σχέδια σε βιβλίο :P

 

Πιτσιρίκα με θυμάμαι να παίρνω ό,τι κόμικ κυκλοφορεί. Να μου τα παίρνει ο παππούς μου δηλαδή, να τα διαβάζω μανιακά και όταν τα βρίσκουν οι γονείς μου να μου τα πετάνε :lol:

 

Στο γυμνάσιο τα παράτησα, στο λύκειο ανακάλυψα τη βαβέλ και γνώρισα και κάποια πιο ενήλικα κόμικς, χωίς όμως τον παιδικό ενθουσιασμό. Ήταν απλά κάποια κόμικς, ανάμεσα σε άλλα βιβλία.

 

Με το 9 νομίζω ότι ξαναπωρώθηκα κι αποφάσισα να ψάξω κι άλλα είδη και άρχισα να φτιάχνω μια υποτυπώδη συλλογή. 

 

Τέλος κόλλησα για τα καλά όταν γνώρισα κι άλλους κομιξάδες και συνειδητοποίησα ότι οι "πυροβολημένοι" είμαστε πολλοί, καραγούσταρα, ανακάλυψα ακόμα πιο γαμάτα κόμικς και πλέον χρειάζομαι ακόμα μεγαλύτερο σπίτι για να τα στεγάσω :lol:

 

  • Like 17
  • Thanks 1
Link to comment
Share on other sites

Εγώ ήμουν μικρός, μου είπαν να ρίξω τα ζάρια. Στο πρώτο τετραγωνάκι έλεγε "Μικυμάου". Μου άρεσε, ξανάριξα, στα επόμενα "Αλμανάκο", "Κόμιξ". Τότε ανέβηκα σκαλίτσα και έφτασα σε ένα άλλο τετραγωνάκι που έλεγε "Αστερίξ". Μετά μετακίνησα το πιόνι στα "Λούκυ Λουκ" και στα "ΤενΤεν". Όμως κινδύνευα από το επόμενο φιδάκι που έλεγε πάνω "υπερηρωικά" και πήγε να με καταπιεί με τις ωραίες ράχες των συλλογών και τα crossovers και...

 

ΤΟΤΕ ΗΡΘΕ Ο ΔΙΚΑΣΤΗΣ ΝΤΡΕΝΤ ΚΑΙ ΜΕ ΕΠΙΑΣΕ ΚΑΙ ΜΟΥ'ΠΕ ΤΙ ΕΙΝ'ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΖΕΙΣ ΔΙΑΒΑΣΕ 2000AD ΝΑ ΞΕΣΤΡΑΒΩΘΕΙΣ!

 

:P 

 

 

υγ.Παίχτε πανκ.&-

  • Like 8
  • Haha 7
Link to comment
Share on other sites

52 minutes ago, The Fists Of Stan Lee said:

ΤΟΤΕ ΗΡΘΕ Ο ΔΙΚΑΣΤΗΣ ΝΤΡΕΝΤ ΚΑΙ ΜΕ ΕΠΙΑΣΕ ΚΑΙ ΜΟΥ'ΠΕ ΤΙ ΕΙΝ'ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΔΙΑΒΑΖΕΙΣ ΔΙΑΒΑΣΕ 2000AD ΝΑ ΞΕΣΤΡΑΒΩΘΕΙΣ!

 

Το τραπεζι του κυριου κερασμενο απο εμενα :clap:

  • Like 3
  • Haha 7
Link to comment
Share on other sites

Εγώ από μικρός, ως μαθητής του Δημοτικού, είχα επαφή με τα κόμικς κυρίως μέσω του Μίκυ Μάους που αγόραζα ανελλιπώς κάθε Παρασκευή. Για καιρό, το μόνο καλύτερο που είχε πέσει στα χέρια μου ήταν ένα Κόμιξ και συγκεκριμένα θυμάμαι χαρακτηριστικά Ο Θησαυρός των Δέκα Άβαταρ, που με είχε γοητεύσει όσα λίγα. Κάποια στιγμή ο πατέρας μου μου έδινε τεύχη του 9. Ούτε λόγος να διαβάσω ολοκληρωμένη μια από τις μεγάλες ιστορίες, αλλά η Φωτεινή της Νύχτας και κάποια άλλες (π.χ. μια ιστορία των Jodorowsky/Baranko) ήταν κατά κάποιο τρόπο η ενηλικίωσή μου. Όλα αυτά, όμως, τα αντιμετώπιζα ως κάτι εφήμερο και ποτέ δεν ενοχλήθηκα πραγματικά όταν καταλάβαινα ότι είχαν πεταχτεί (ποτέ δεν «τσάκωσα» κάποιον από τους γονείς μου να το κάνει και ποτέ δεν ρώτησα :prankster:). Μόνο Ο Θησαυρός των Δέκα Άβαταρ γλύτωσε για πολλά χρόνια.

Μαμούθ δεν θυμάμαι σε ποια ηλικία διάβασα, αλλά μου έχει μείνει ένα βράδυ στην Σαντορίνη, όπου η κόρη των ξενοδόχων μου είχε δανείσει πολλά τεύχη Λούκυ Λουκ και ένιωθα σε ευτυχισμένος, ξαπλωμένος σε ένα κρεβάτι γεμάτο καινούργια κόμικς. :)

Σε κάποια φάση τα παράτησα, χωρίς ποτέ να τα θεωρήσω κάτι παιδιάστικο, απλά αφοσιώθηκα στη λογοτεχνία. Βέβαια στο Γυμνάσιο παρακολουθούσα το One Piece και διάβαζα το manga σε ηλεκτρονική μορφή. Στην τελευταία τάξη του Γυμνασίου πιθανώς είδα στην τηλεόραση την animated μεταφορά της Κρυφής Αυλής του Μυστηρίου. Έψαξα να βρω τι ρόλο βαράει αυτός ο ναυτικός με τον κρίκο στ' αυτί και κάπως έτσι γνωρίστηκα με τον Κόρτο Μαλτέζε. Χωρίς κάποια συγκεκριμένη αιτία, καθυστέρησα λίγα χρόνια να αγοράσω κάποιο κόμικ του, πράγμα που έκανα γύρω στις τελευταίες τάξεις του Λυκείου. Ήταν η πρώτη φορά, μετά από χρόνια, που αγόραζα ένα κόμικ και ένιωθα κάτι από την παιδική ανυπομονησία να μπω σε έναν νέο κόσμο. :)

Το νερό μπήκε στ' αυλάκι με τον τρόπο αυτό (το πρώτο ComicdomCon που επισκέφτηκα έπαιξε επίσης τον ρόλο του) και όταν γνώρισα κάποια άτομα που είχαν το ίδιο χόμπι, ε, την πάτησα για τα καλά. :P

  • Like 13
  • Thanks 1
Link to comment
Share on other sites

1 hour ago, geo_trou said:

αλλά η Φωτεινή της Νύχτας.... ήταν κατά κάποιο τρόπο η ενηλικίωσή μου.

 

Σαν δεν ντρέπεσαι....σαρδανάπαλε!   :omg:

 

By the way....αναμένω το story του @GreekComicFan για το πως ξεκίνησε, πιστεύω θα έχει ενδιαφέρον.  :)

  • Like 3
  • Haha 3
Link to comment
Share on other sites

 

 

5 hours ago, Retroplaymo said:

 

Σαν δεν ντρέπεσαι....σαρδανάπαλε!   :omg:

 

By the way....αναμένω το story του @GreekComicFan για το πως ξεκίνησε, πιστεύω θα έχει ενδιαφέρον.  :)

 

Δεν ξέρω αν είναι τόσο ενδιαφέρουσα, αλλά εκτιμώ την εμπιστοσύνη σου. :)

 

Το μνημονικό ξεκινάει από τα τρία μου και ένα από τα πράγματα που θυμάμαι ξεκάθαρα είναι τα Asterix, Λούκυ Λουκ και κάνα δυο Ιζνογκούντ που είχε η μάνα μου γιατί τις άρεσαν (και συνεχίζουν να τις αρέσουν), τα οποία μου έδινε ο πατέρας μου να ξεφυλλίζω προς απόγνωση της μάνας μου, γιατί σε αυτή την ηλικία προφανώς δεν είχα καμιά ιδέα περί φροντίδας τους και σαφώς και δεν ήταν φθηνά για μια μέση οικογένεια η απόκτηση τους ξανά σε περίπτωση καταστροφής των αρχικών αντίτυπων μας. Τα πρώτα χρόνια μου τα διάβαζαν οι γονείς μου φυσικά και το διασκέδαζα τόσο με την ιστορία όσο και με τον αστείο τρόπο που σχεδίαζαν τις φιγούρες τους οι Morris, Tabary & Uderzo. Είναι περιττό πιστεύω το να αναφέρω πόσο πολύ με έχουν επηρεάσει αυτές οι ιστορίες, για όσους με ξέρουν καλά.

 

 

5 με πεντέμισι χρονών πήρα και τα πρώτα μου Μίκυ Μάους (από τη 700αδα και την 800αδα, βάσει το χρονοδιάγραμμα που έχω φτιάξει) και χάρη σε αυτά πείστηκα από μια παιδαγωγό που γνώρισα εκτός του σχολικού μου περιβάλλοντος να μάθω να διαβάζω για να το διασκεδάζω καλύτερα με αυτά που γράφονται, παρά να βασίζομαι μόνο στις εικόνες ή να περιμένω να μου τα διαβάσει ένας μεγάλος.

 

Και φτάνουμε στο 1984 όταν πήρα το πρώτο μου Σπάιντερ-Μαν του Καμπανά, το τεύχος 141.

 

 

Σπαιντερ-Μαν 141.jpg

 

Όλο αυτό το διάστημα είχε εξελιχθεί σε έναν αδηφάγο αναγνώστη κόμικς και βιβλίων, αλλά αυτό το τεύχος θεωρώ πως επισφράγισε την αγάπη μου για τα κόμικς, την οποία δεν έχω προδώσει ποτέ εις βάρους κάποιας άλλη ενασχόλησης που έχω προσθέσει στις επιλογές μου έκτοτε. Απλά δείτε το εξώφυλλο και φανταστείτε τι εντύπωση μπορεί να είχε προκαλέσει σε έναν 7χρονο αυτή η σύνθεση και μόνο, πριν ανοίξει το τεύχος και δει ένα αραχνάνθρωπο, ένα σιδεράνθρωπο και ένα κουνγκ φου πολεμιστή να εκτελούν larger than life υπεράνθρωπες πράξεις! :) 

 

Την επόμενη χρονιά είχαμε την τριπλέτα του Έρικ Καστέλ, Storm & Camelot 3000 από την Χάρλενικ/Star Comics η οποία ήταν πολιτισμικό σοκ, παρουσιάζοντας μια ποιότητα που ένα φτωχό παιδικό μυαλό δεν μπορούσε να φανταστεί πως μπορούσε να υπάρχει για οτιδήποτε, πόσο μάλλον για τα κόμικς και με μια τιμή που έπιανε το οχταπλάσιο κόστος κτήσης σε σύγκριση με ένα τυπικό κόμικ της εποχής, που κανένα μυαλό δεν μπορούσε να φανταστεί παιδικό ή ενήλικο! :lol: Από αυτά, το πιο σημαντικό για εμένα ήταν το Camelot 3000, μια scifi προσέγγιση που δεν είχα ξαναδεί μέχρι εκείνη την στιγμή και μου τίναξε τα μυαλά στον αέρα. Η μάνα μου προτιμούσε τον Storm πάντως. :) 

 

Άλλοι σημαντικοί σταθμοί που σφράγισαν την συμφωνία (με τον σατανά εξαπωδό τον ξεφραγκιαστή) ήταν η κυκλοφορία του Κόμιξ το 1988 που μου έδειξαν πως και τα Disney περιοδικά μπορούν να αποκτήσουν ποιοτικό χαρακτήρα, αν και το σταμάτησα στο τεύχος 7 και επέστρεψα σε αυτά το 1996 με τον Βίο και Πολιτεία και τον πρώτο κύκλο του Μίκυ Μυστήριο, καθώς και το 1989, χρονιά που ξεκίνησα να διαβάζω τους τίτλους της Μαμούθ, χρονιά επίσης που βγήκε ο Σκοτεινός Ιππότης του Frank Miller από την Ars Longa/Nemo/Παρά Πέντε/+600 ονομασίες ακόμα. Η ποιοτική αναβάθμιση αυτών τω εκδόσεων τόσο σε άποψη εκτύπωσης όσο θεματολογικά ήταν σημαντικότατη για την καλλιέργεια ενός εφ όρου ζωής οπαδού. Το 1989 επίσης ήταν η χρονιά που άρχισα να παίρνω τα πρώτα μου Αμερικάνικα τα καλοκαίρια μιας τα Αγγλικά μου είχαν φτάσει σε τέτοιο επίπεδο που μπορούσα πλέον να τα παρακολουθήσω.

 

Από εκεί και πέρα τα πράγματα πήραν την πορεία τους. Δοκίμαζα όσα περισσότερα κόμικς μπορούσα, η αγορά των αμερικάνικων αυξήθηκε, πρώτα βρίσκοντας ένα πρακτορείο ξένου τύπου στον Πειραιά και μετά ως συνδρομητής στο Solaris, το χαρτζιλίκι στην διάρκεια του στρατιωτικού μου πήγαινε σχεδόν όλο στους τίτλους της Modern Times μιας και τότε βρήκε να βγάλει τον βασικό όγκο της παραγωγής της, απολύθηκα και διαπίστωσα πως είχε ανοίξει κομιξάδικο στον Πειραιά,  το Jemma, το οποίο τίμησα δεόντως, σταμάτησαν τα Modern Times και είχαμε γενική ξηρασία για μερικά χρόνια, ξεκίνησε την κομιξιστική δραστηριότητα της η Anubis και μερικές εξειδικευμένες μικρές εκδοτικές (κάποιες υπάρχουν ακόμα και κάποιες μας άφησαν χρόνους), ξεκίνησα να ασχολούμαι με διάφορες κομιστικικές κοινότητες στο internet, άνοιξα και έκλεισα το δικό μου κομιξάδικο, βίωσα την νέα ύφεση στα κόμικς, απόρροια της οικονομικής κρίσης του 2008 και την νέα ανάκαμψη των τελευταίων χρόνων, κ.λ.π. κ.λ.π., σε αυτή πορεία που συνεχίζει μέχρι σήμερα. :)

  • Like 13
  • Thanks 2
Link to comment
Share on other sites

6 hours ago, GreekComicFan said:

άνοιξα και έκλεισα το δικό μου κομιξάδικο

 

Αν και έχουμε κάνει άπειρες φορές ετούτη την συζήτηση, εντούτοις επαναλαμβάνομαι. :)

 

Μεγάλη υπόθεση να κάνεις την τρέλα σου, επάγγελμα ή για να το θέσω καλύτερα, το να ασχοληθείς επαγγελματικά με κάτι που σου αρέσει, που σε γεμίζει και το αγαπάς, το θεωρώ ότι καλύτερο. :)

 

Τα σέβη μου!   :clap:

 

:beer:

  • Like 9
Link to comment
Share on other sites

 Βλέπω ότι ολοί έχετε ανεβάσει  πολύ  ενδιαφέρουσες ιστορίες. Ας πω εγώ και τη δική μου.

  Όταν ήμουν στο δημοτικό ένας φίλος μου διάβαζε φανατικά κόμικς της Disney, και συγκεκριμένα τα "Μεγάλα Σίριαλ". Επηρεάστηκα και εγώ όπως ήταν αναμενόμενο και άρχισα να συλλέγω όποιο σίριαλ κυκλοφορούσε. Μάλιστα, θυμάμαι ότι μου άρεσε πολύ ο "Άρχοντας των Μάγων". Κάπως έτσι έγινε η δειλά δειλά η εισαγωγή μου σε αυτό το "άθλημα".

 Επίσης, την ίδια εποχή έβλεπα φανατικά καρτουνς στο Star και το Mega, όπως το Justice League, το Spectacular Spider-Man ή το X-Men Evolution. Παρόλο που παρακολουθούσα  σειρές με υπέρ ήρωες, δε διάβαζα τα  αντίστοιχα κόμικς. Αυτό έμελλε να αλλάξει όταν ένα απόγευμα θα πήγαινα με το πατέρα μου για κούρεμα.  Επειδή εγώ συνήθως βαριόμουν  στην αναμονή όσο ο πατέρας μου κουρευόταν, έτυχε να με πάει πιο πριν σε ένα περίπτερο για να πάρω ένα "μίκυ μάου", προκειμένου να περάσει κάπως ευχάριστα η ώρα. :prankster: Το κόμικ που έτυχε να επιλέξω ήταν το Ultimate Spiderman τεύχος 3, της Anubis προφανώς. Θυμάμαι ότι τότε είχα ξετρελαθεί, επειδή αφενός μου άρεσε πολύ το σχέδιο του Bagley και αφετέρου γιατί δεν είχα ξαναπιάσει στα χεριά μου ποτέ κάτι παρόμοιο. (όπως είπα μέχρι τότε διάβαζα αποκλειστικά Disney...) Οπότε, για κάποιο λόγο άφησα τα Disney και είπα να ασχοληθώ με τους αγαπημένους μου υπέρ ήρωες, οι οποίοι μου είχαν κάνει περισσότερο κλικ. Παράλληλα, άρχιζα να βλέπω και όλες τις ταινίες που κυκλοφορούσαν τότε, π.χ. τα Spider-Man του Raimi ή τα X-Men της Fox.

 Επομένως για να μη πολυλογώ, αυτό που μου έρχεται σίγουρα στο μυαλό είναι τα πολλά τηλέφωνα στη Compupress που έβαζα τους γονείς μου να παίρνουν, για να βρω παλαιότερα τομάκια του Ultimate Spider-Man ή να κάνω συνδρομή σε κάποιο άλλο συναφή τίτλο. Με τα πολλά μεγάλωσα, μπήκα  πανεπιστήμιο και βρήκα δουλειά για να μπορώ να "χρηματοδοτώ" το αγαπημένο μου χόμπι. Συγχρόνως, τα τελευταία χρόνια έχω επεκταθεί και σε άλλα είδη πέρα των υπέρ ηρωικών, αφού πλέον διαβάζω σχεδόν τα πάντα. Το σίγουρο είναι ότι έχω αποκτήσει ένα έντονο συναισθηματικό δέσιμο με αυτή την ασχολία (11 χρόνια και συνεχίζουμε ;)), καθώς δε μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου χωρίς αυτή. Τέλος, έχω πάθος με τις τουμπανοεκδόσεις και με ό, τι σχετίζεται  ευρύτερα με το comicbook collecting.

 Για του λόγου το αληθές, ορίστε το προαναφερθέν τεύχος. Είναι παράδοξο ότι ο συγγραφέας που με έχει προβληματίσει περισσότερο όσο κανένας άλλος τα τελευταία χρόνια, είναι ο ίδιος που μου δημιούργησε την αγάπη που τρέφω για τα υπέρ ηρωικά κόμικ. Κοίταξε να δεις. :thinking:
 

20200706_001537.thumb.jpg.00d6445c4e8c0530669e3a0f7f93aac5.jpg
 

  • Like 13
  • Thanks 1
Link to comment
Share on other sites

Τετριμμένη η ιστορία μου. Πατέρας στρατιωτικός ο οποίος για χρόνια έφερνε στο σπίτι κατασχεθέντα αντικείμενα που είχαν φαντάροι και απαγορεύονταν. Σχεδόν πάντα αυτά ήταν ναρκωτικά και διαφόρων ειδών μαχαίρια κλπ που έφερνε σπίτι και έρχονταν μπάτσοι να τα πάρουν και να γίνουν οι όποιες διαδικασίες (πολύ γέλιο που εγώ 6-7 χρονών πήγαινα κάθε φορά να δω τι είναι αυτό που έφερε και με μάζευε η μάνα μου :lol: ). Ε μια μέρα τσιμπάει έναν φαντάρο σε μια σκοπιά στον Έβρο να διαβάζει ετούτο 

 

2e925b90273b3a96d7b9e80269ab38c2a3889d6d_xl.jpg

 

και το έφερε σπίτι, πρέπει να ήταν 1996-7. Το διάβασα αμέσως και άρχισα έκτοτε να παίρνω ντίσνει κόμικς αλλά όχι συστηματικά. Στα 16 έκοψα το σπορ (εκτός από τα manga που πάντα διάβαζα μια σειρά ανάλογα την φάση) μιας και τα βιβλία από χρόνια με είχαν κερδίσει παραπάνω και 7 χρόνια μετά, το 2014, σε μια αναζωπύρωση ενδιαφέροντος θέλησα να βρω τεύχη του Κόμιξ που μου έλειπαν. Μπήκα στο greekcomics, βρήκα έτερους καμένους, ανακάλυψα τα γαλλοβελγικά και αυτό ήταν. Έκοψα και τα manga :lol: εκτός από 5-6 που διαβάζω χρόνια και συνεχίζονται. Τώρα πλέον bd και indie αμερικάνικα. 

 

Να ναι καλά ο φαντάρος που διάβαζε υπερ-κλασικά να πνίξει τον πόνο της θητείας. :toad:

  • Like 9
  • Thanks 1
  • Haha 3
Link to comment
Share on other sites

18 minutes ago, Γουλβι said:

Μια μέρα  πέρναγα από ένα περίπτερο και αγόρασα ένα κόμικ, από τότε συνέχισα να αγοράζω κόμικς.

Ηταν να μην κανεις την αρχη δηλαδη :lol:

  • Like 4
  • Haha 5
Link to comment
Share on other sites

Απο τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου ξεφυλλίζω κάποιο κόμικ.Στην αρχή για να φάω το φαγητό μου ο πατέρας μου έφερνε Ποπαυ,Μικυ Μάους ,Σεραφίνο,Τιραμολα,Μαιτι Μαους στο σπίτι.Μετά άρχισα να ζητάω μόνος μου ότι κυκλοφορούσε στα περίπτερα σχεδόν.Βαβούρα,Αγόρι,Τρουενο,Μπλεκ,Σπαιντερμαν,Superboy,τα χρυσα κόμικς,Aστερίξ,Λούκυ Λουκ,Ιζνογκουντ,Τεν Τεν ακόμα και Βαβέλ που ένιωθα "ενήλικας" όταν αγόραζα κάποιο τεύχος της(και αν είχε γυμνό πονηρευόμουνα ότι αγόρασα "τσόντα")...Ακόμα θυμάμαι να προσπαθώ να πείσω τη μάνα μου ότι οι 80 δραχμές που έδωσα για ένα περιοδικό(ΚΟΜΙΞ #1)αξίζουν γιατί ήταν τυπωμένο σε χαρτί πολυτελείας..(που να έβλεπε μετά τα 150/250 που στοίχιζαν τότε τα αμερικάνικα κόμικς που αγόραζα από περίπτερα στην Ομόνοια ή πρακτορεία ξένου τύπου στα νησιά)

 

Σε όποια φωτο έχω από τα παιδικά μου χρόνια και ιδιαίτερα σε διακοπές μας κρατάω πάντα ένα κόμικ στο χέρι μου.Κάθε φορά που πήγαινα σε περίπτερο ακόμα και για να πάρει ο πατέρας μου τσιγάρα ή η μάνα μου μια τσίχλα εγώ κοίταζα και ενίοτε αγόραζα κόμικ.Δυστυχώς πολλά δεν τα κράταγα τότε και όταν μαζευόντουσαν πολλά με αποτέλεσμα να γεμίζουν(και να ξεχειλίσουν ντουλάπες)η μάνα μου τα έβαζε στις μαύρες σακούλες σκουπιδιών και τα πέταγε...Κάποια τα ξαναπήρα χρόνια αργότερα από το Μοναστηράκι φυσικά σε διπλάσιες/τριπλάσιες++ τιμές...

 

Στα 13 μου άρχισα και τα αμερικάνικα γιατί θεωρούσα ότι ήταν καλύτερα από τα ελληνικά σε χρώμα και ιστορίες και έκτοτε δεν έχω σταματήσει(ειδικά και όταν άνοξε το Solaris)να παίρνω σε μία συλλογή που ξεπερνά τα 20 χιλιάδες κόμικ πλέον..Φυσικά αγόραζα/αγοράζω και manga και γαλλικά BD και ότι άλλο επιθυμώ να έχω στις βιβλιοθήκες μου..Αρχικά από Kaufman και μετά από Public ή διαδίκτυο...Φυσικά και έχω καταστραφεί οικονομικά όλα αυτά τα χρόνια και πολλοί μου λένε τι θα μπορούσα να είχα αγοράσει και κάνει με αυτά τα λεφτά(το γύρο του κόσμου,αυτοκίνητα,διακοπες,να αγοράσω σπίτια κ.τ.λ.)ΔΕ ΜΕΤΑΝΙΩΝΩ ΟΥΤΕ ΣΤΙΓΜΗ και αν ξαναζούσα πάλι στα κόμικς θα τα έσκαγα...Η ζωή η ίδια είναι για εμένα τα κόμικς...Μακάρι να ζούσα και εγώ για πάντα σαν τους χαρακτήρες των αγαπημένων μας κόμικς...για να συνεχίσω να αγοράζω και να διαβάζω κόμικς παντοτινά.

  • Like 13
  • Thanks 1
Link to comment
Share on other sites

  • 2 weeks later...

Στην ωριμη ηλικια των 7 (παρα κατι ψιλα) συνειδητοποιησα οτι εχει αλλη χαρη να περναει κατι απο τα χερια σου και να φευγει και αλλη να μενει δικο σου για παντα.:prankster::prankster:

Ετσι ξεκινησα την συλλογη μου.

  • Like 6
  • Haha 3
Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share

  • Recently Browsing   0 members

    • No registered users viewing this page.
×
×
  • Create New...