Jump to content

Καλώς ήλθατε στο ComicStreet

Γίνετε μέλη της κοινότητας. Η εγγραφή είναι γρήγορη και εύκολη.

Search the Community

Showing results for tags 'iron man'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΥΠΟΔΟΧΗ
    • Κανόνες
    • Νέα / Ανακοινώσεις
    • Απορίες / Βοήθεια
    • Γενική Συζήτηση
  • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ / ΑΡΘΡΑ
    • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
    • ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
  • ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΞΕΝΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • WEBCOMICS
  • ΚΟΜΙΚΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΤΕΧΝΕΣ
    • Κινηματογράφος/TV και Κόμικς
    • Animation
    • Βιβλία
  • ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ - ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ
    • Καταστήματα
    • Πηγές - Ενημέρωση

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


About Me

Found 7 results

  1. Λένε ότι ξεκινάει από Τρίτη!! (σύμφωνα με πληροφορίες από τα ιντερνετς) πρόκειται γι αυτό https://www2.deagostini.com/it/prodotti/ironman-marvel-da-costruire/9X5837000000 όταν το είχα δει να κυκλοφορεί εξωτερικό είχα τρελαθεί!!!
  2. Η δημοφιλής συλλογή της Marvel, στο τεύχος #37, θα φιλοξενήσει τον Iron Man και την ιστορία “Demon in the bottle". Πρόκειται για ένα arc των εννέα τευχών, το οποίο κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1979 (Μάρτιο - Νοέμβριο) στο περιοδικό “The Invincible Iron Man", στα τεύχη #120 με #128. Σεναριογράφοι της σειράς είναι ο David Michelinie κι ο Bob Layton, ενώ την καλλιτεχνική επιμέλεια έχει ο John Romita Jr, ο Bob Layton, κι ο βετεράνος Carmine Infantino. Στην χώρα μας, η συγκεκριμένη ιστορία φιλοξενήθηκε την δεκαετία του ’80 μέσα από τις σελίδες των κόμικς του Καμπανά, ενώ ένα σύντομο απόσπασμα (μόνο το τελευταίο κεφάλαιο της ιστορίας) έχει κυκλοφορήσει και με την ανθολογία του Iron Man, που κυκλοφόρησε το 2008 από την Espresso. Πρώτη φορά, λοιπόν, που βρίσκει την θέση του σε μία πολυτελή έκδοση, με αξιόλογη εκτύπωση και ποιότητα, καθώς και πλούσιο συνοδευτικό υλικό. Η γνώμη μου Διαβάστηκε, λοιπόν, κι αυτό το μεγάλο κεφάλαιο στον Βίο και την Πολιτεία του Iron Man και το οποίο, κατά γενική ομολογία εκείνων που σκαμπάζουν δύο πράγματα, είναι κι ένα σημαντικό γεγονός στον χώρο της Marvel. Προσωπικά, δεν είχα διαβάσει την συγκεκριμένη ιστορία, όταν την εξέδωσε ο Καμπανάς την δεκαετία του ‘80, οπότε χάρηκα ιδιαίτερα που μου δόθηκε τώρα αυτή η ευκαιρία. Ας πούμε δύο λόγια για το σενάριο. Προσωπικά πίστευα ότι το αλκοόλ θα είναι το κεντρικό πρόσωπο στην υπόθεση. Δεν είδα κάτι τέτοιο, όμως. Παραδέχομαι ότι καθ’ όλη την διάρκεια της πλοκής ο πρωταγωνιστής φλερτάρει με το ουίσκι, αλλά το πρόβλημα αλκοολισμού του, φαίνεται να έρχεται ενεργά στο προσκήνιο, στα δύο τελευταία κεφάλαια. Όπως και να έχει, εκτός από τους εχθρούς που συνηθίζει να αντιμετωπίζει στις ιστορίες του ο Iron Man, εδώ υπάρχει κι ένας πιο ύπουλος αντίπαλος που μοιάζει να είναι ο πιο δύσκολος όλων. Ο αλκοολισμός, που ταλανίζει τον πρωταγωνιστή και τον κατατρώει σιωπηλά, θολώνοντάς του το πνεύμα, καταπονώντας του το σώμα και καταστρέφοντας τους δεσμούς με τους φίλους και γνωστούς του. Ενδιαφέρουσα η συγκεκριμένη προσθήκη από τον σεναριογράφο, ο οποίος εισήγαγε ένα ρεαλιστικότατο θέμα και δίνει, με αυτόν τον τρόπο, μία πιο ανθρώπινη υπόσταση στον "χάρτινο" ήρωα, που ίσως να τον ταυτίσει με τον μέσο αναγνώστη. Επίσης, επιχειρείται να δοθεί κι ένα ηθικό δίδαγμα ή κι ένα παράδειγμα προς αποφυγή, θα λέγαμε, μέσα από την κατάσταση που βιώνει ο ήρωας. Από εκεί και πέρα, η πλοκή βγάζει μία δυναμική, σχεδόν από την αρχή. Παρατηρούμε ότι στηρίζεται σε μία συγκεκριμένη διαμάχη του ήρωά μας με έναν villain, ο οποίος, για να ικανοποιήσει τους σκοτεινούς σκοπούς του, καταστρέφει την δράση του πρωταγωνιστή. Ενδιαφέρον, επίσης, παρουσιάζει και το γεγονός ότι ο ίδιος ο Tony Stark διαδραματίζει ενεργό ρόλο στην πλοκή και λειτουργεί σαν ντετέκτιβ, προκειμένου να εντοπίσει εκείνον που θέλει το κακό του, μιας κι ο Iron Man για λίγο καιρό μοιάζει εντελώς ευάλωτος, αλλά και δακτυλοδεικτούμενος από την κοινωνία και τις Αρχές. Έχουμε μία όμορφη προσέγγιση των γεγονότων, που αναδεικνύει το προχωρημένο της ηλικίας τους. Μπορεί να περιγράφονται σκηνές υπερβολικής φύσης, όσον αφορά τις μάχες, σίγουρα, όμως, υπάρχει περισσότερος ρεαλισμός από τα σύγχρονα σενάρια, με τα παράλληλα σύμπαντα, τους πολλαπλούς ήρωες και τους εξωπραγματικούς villains. Μπορώ να πω, λοιπόν, (σαν παλιομοδίτης που είμαι) ότι απόλαυσα αρκετά την συγκεκριμένη ιστορία, λόγω αυτής της προσέγγισης που ακολούθησε. Την σκηνοθεσία την βρήκα αξιόλογη, δημιουργώντας αγωνία όπου κι όταν χρειάστηκε. Επίσης, έχουμε καλογραμμένους διαλόγους, με νόημα και ιδιαίτερη προσοχή και φροντίδα στις επεξηγηματικές λεζάντες, που ενίσχυαν το μυθιστορηματικό στοιχείο. Βέβαια, πολλές ήταν οι φορές που ένιωθα να διαβάζω ένα κουλτουριάρικο διήγημα! Εν κατακλείδι, πρόκειται για μία ιστορία που δεν κρύβει την ηλικίας της, σεναριακά πατάει στην Γη και δεν διακατέχεται από πομπώδεις σκηνές, ενώ παράλληλα επιχειρεί να περάσει συμβουλευτικά μηνύματα, αλλά και να εξάρει το νόημα της φιλίας. Προσωπικά, μου αρέσει τέτοιου είδους θεματολογία σε κόμικς (τα πολύ Sci-Fi με κουράζουν! ), οπότε άνετα λέω ότι η συγκεκριμένη ιστορία είναι του γούστου μου και την κατατάσσω ανάμεσα στην αφρόκρεμα των ιστοριών που έχουν εκδοθεί, μέχρι στιγμής, στην συλλογή. Όσοι, λοιπόν, θέλετε να διαβάσετε μία μεστή υπόθεση από τα παλιά, μπορείτε να επενδύσετε χωρίς φόβο και πάθος. Όσοι αρέσκονται μόνο σε μοτίβα επιστημονικής φαντασίας και υπερβολής, καλύτερα να προσπεράσουν. Όσον αφορά τον εικαστικό τομέα, έχουμε ένα σχέδιο που είναι ο ορισμός του ρετρό και κάτι τέτοιο μου είναι ιδιαιτέρως συμπαθές. Η αλήθεια είναι ότι η ηλικία του φαίνεται αρκετά, καθώς γίνονται πολλές εκπτώσεις, σε σχέση με την σύγχρονη εποχή, κυρίως στην στολή του πρωταγωνιστή. Όταν, όμως, είσαι στο συγκεκριμένο mood, πιστεύω ότι δεν υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να μην σου αρέσει. Σίγουρα, πάντως, οι νέες γενιές αναγνωστών, ίσως και να δυσανασχετήσουν κάπως. Το χρώμα είναι έντονο και με έναν αξιόλογο συνδυασμό, ενισχύοντας το σχέδιο και δημιουργώντας μία ενδιαφέρουσα πανδαισία. Από έξτρα υλικό δεν έχουμε πολλά πράγματα, αλλά σίγουρα είναι εύστοχα και φροντίζουν να μας πληροφορούν εμπεριστατωμένα. Εκτός από το editorial του Lupoi και τα πρωτότυπα (και πανέμορφα) εξώφυλλα των αρχικών τευχών, που λειτουργούν σαν φυσικοί σελιδοδείκτες, στο τέλος της ιστορίας θα βρούμε δύο λόγια για την προέλευση και την πορεία του Iron Man στα κόμικς, καθώς και μία δισέλιδη αναφορά στον συγγραφέα της συγκεκριμένης ιστορίας. Εντύπωση κάνει το γεγονός ότι δεν υπάρχει η καθιερωμένη στήλη, που εξιστορεί πώς έχουν τα γεγονότα πριν φτάσουμε στην ιστορία που περιγράφεται. Το εξώφυλλο και το οπισθόφυλλο του τόμου είναι σκαναρισμένα από εμένα. Οι εσωτερικές σελίδες είναι αλιευμένες από το διαδίκτυο. Ζητώ την επιείκειά σας για την παρουσίαση, μιας και δεν δηλώνω άριστος γνώστης των υπερηρωικών.
  3. Πανδαισία χρωμάτων, έτσι; Την 13-06-1987 κυκλοφόρησε το πρώτο τεύχος του νέου περιοδικού των εκδόσεων Καμπανά, "Σούπερ Σπάιντερ Μαν" το οποίο ολοκλήρωσε την κυκλοφορία του την 15-09-1991, μετά από κυκλοφορία 52 τευχών, τα εξώφυλλα των οποίων βλέπετε ανωτέρω. Το περιοδικό ήταν εξ ολοκλήρου έγχρωμο, αν και με ανατύπωση από τα πρωτότυπα με τη μέθοδο της φωτοτυπίας η οποία απέδιδε μετρίου ποιότητας αποτελέσματα. Κάθε τεύχος είχε 84 σελίδες και περιείχε συνήθως από δύο 40-σέλιδα ANNUALS της ΜΑΡΒΕΛ με μεγάλη ποικιλία ηρώων, ορισμένοι από τους οποίους δεν εμφανίστηκαν ούτε στο εβδομαδιαίο Σπάιντερ Μαν που αποτελούσε τον πιο διαδεδομένο τίτλο κόμικ των εκδόσεων Καμπανά εκείνης της εποχής. Επίσης φιλοξένησε διάφορα άρθρα, μια πολύ ζεστή στήλη αλληλογραφίας, δημοσίευε ζωγραφιές των αναγνωστών και τα δύο ανωτέρω ένθετα άλμπουμ που συμπληρώνονταν με αυτοκόλλητα ηρώων της Μάρβελ (το 1ο) ή χαρτάκια αυτοκινήτων που κοβόταν (το 2ο) από το εβδομαδιαίο Σπάιντερμαν. Στις σελίδες του παρέλασαν οι ακόλουθες ιστορίες από ANNUALS: Amazing Spider-Man (1963) Annual No. 10, 11, 12, 13, 14, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24 Marvel Team-Up (1972) Annual No. 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 Spectacular Spider-Man (1976) Annual No. 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 10 Web of Spider-Man (1985) Annual No. 1, 2, 4, 5, 6 Captain America (1968) Annual No. 3, 5, 6, 7, 8 Iron Man (1968) Annual No. 5, 6, 7, 8, 9 Incredible Hulk (1968) Annual No. 5, 6, 7, 8, 9, 11, 12, 13, 14, 15, 16 Avengers (1963) Annual No. 7, 8, 9, 10, 13, 14, 15, 16, 17, 19 Daredevil (1964) Annual No. 5, 6 West Coast Avengers (1985) Annual No. 1, 2, 3, 4 Marvel Two-In-One (1974) Annual No. 7 ROM (1989) Annual No. 1, 2, 4 X-Factor (1986) Annual No. 1 Αλλά και μια σειρά σπέσιαλ τευχών, όπως: The Saga of the Alien Costume tpb (Amazing Spider-Man 252 έως 259) Captain America Special Edition (1984) No.1 (Captain America No. 110, 111, Tower of Shadows/1969 No. 1) Spectacular Spider-Man (1976) No. 128 έως 132 (συνέχεια από το εβδομαδιαίο Σπάιντερμαν, συμπεριλαμβανομένων και 2 συνεχειών του Kraven's Last Hunt!) Captain America (1968) No. 350 (επετειακό, διπλό τεύχος) Captain America (1968) No. 383 (επετειακό, ΤΕΡΑΣΤΙΟ τεύχος) Iron Man (1968) No. 200 (επετειακό, διπλό τεύχος) Avengers (1963) No. 200 (επετειακό, διπλό τεύχος) Spider-Man vs Wolverine (1987), one-shot Marvel Team-Up (1972) No. 149, 150 Marvel Super Heroes (1991) No. 3, 4 Καθώς και ορισμένες ολιγοσέλιδες δευτερεύουσες ιστορίες που περίσσευαν από το εβδομαδιαίο Σπάιντερμαν, από τα: Captain America (1968) No. 364, 365, 366, 367, 369, 371, 372, 373 Επίσης μέσα στις σελίδες του γνωρίσαμε ορισμένα από τα crossovers events που διαδραματίζονταν εκείνη την εποχή στα Αμερικάνικα Annuals, αν και δυστυχώς όχι ολόκληρα. Συγκεκριμένα πρόκειται για τα: Evolutionary War (μέρη 6, 8, 9, 10, 11) Atlantis Attacks (μέρη 4, 7, 11, 12) Lifeform (μέρη 2, 3 από συνολικά 4) Terminus Factor (μόνο το 5ο και τελευταίο μέρος) Spidey's Totally Tiny Adventure (μέρη 1, 2, 3, 4 - το μόνο που ολοκληρώθηκε!) Δυστυχώς προς το τέλος άρχισε να εκδίδει ξανά παλαιές ιστορίες, πολλές των οποίων είχε ξαναδημοσιεύσει (ίσως λόγω αδιαφορίας ή άγνοιας των τότε συντελεστών της έκδοσης) στο παρελθόν, κάτι που είχε ως αποτέλεσμα να ρίξει την κυκλοφορία του και να οδηγήσει στην αντικατάσταση του από το νέο Captain America. Ευχαριστώ τους Pantheon και eponymus της Αρχειοθήκης Κόμικς για την ευγενική παραχώρηση του οπτικού υλικού.
  4. Περιέχει τα τεύχη Iron Man (1998) #1-25, Captain America (1998) #8, Quicksilver #10, Avengers (1998) #7, Iron Man & Captain America Annual 1998, Fantastic Four (1998) #15, Iron Man Annual 1999, Thor (1998) #17, Peter Parker: Spider -Man (1999) #11, Juggernaut: The Eighth Day, and Iron Man: The Iron Age #1-2 Ο Tony Stark επιστρέφει. Θεωρούμενος από πολλούς πεθαμένος, επιστρέφει στο προσκήνιο, μαζί με τον Iron-Man ο οποίος πιστεύεται ότι είναι σωματοφύλακας του, για να βρει την εταιρεία του να έχει αγοραστεί από την Fujikawa Corporation, και στη θέση του να έχουν βάλει τον ξάδελφο του Morgan. Στην πορεία, αντί να προσπαθήσει να ανακτήσει τα ηνία της εταιρείας που του άφησε ο πατέρας του, δημιουργεί μια καινούρια της οποίας τα κέρδη πηγαίνουν σε διάφορους φιλάνθρωπικούς οργανισμούς, αποκαθιστά τη σχέση του με την Pepper Potts και τον Rhodey και προσπαθεί να διορθώσει τα προηγούμενα λάθη του. Θα συνεργαστεί με την Carol Danvers (Warbird τότε) και την Black Widow, και θα αντιμετωπίσει πανίσχυρους villains, όπως ο Mandarin, o Fin Fang Foom και ο Ultimo και ανακαλύψει (μάλλον οι αναγνώστες θα ανακαλύψουν) ποιοι κρύβονται πίσω από την Fujikawa. O Kurt Busiek αναλαμβάνει τον τίτλο το 1998, με σκοπό να τον αναγεννήσει και να τον φέρει πάλι στο προσκήνιο. Και ναι μεν το κάνει, χρησιμοποιώντας ενδιαφέρον καστ για να περιβάλλει τον ήρωα, και κάνοντας τον περισσότερο ανθρώπινο και προβληματισμένο, αλλά οι ιστορίες τις οποίες διηγείται, είναι τουλάχιστον μέτριες. Υπάρχει βέβαια μια γενικότερη πλοκή που ακολουθείται καθόλη τη διάρκεια των 25 τευχών, και οδηγεί σε μια ενδιαφέρουσα και σχετικά απρόσμενη (για τους αναγνώστες εκείνης της εποχής) εξέλιξη, αλλά με εξαίρεση 2-3 arcs, περνάει από καταστάσεις σε καταστάσεις με λίγη ουσία και πολύ ξύλο. Το οποίο δεν είναι βέβαια απαραίτητα κακό, με τη λογική ότι διαβάζεις ένα υπερηρωικό κόμικ χωρίς να έχεις πολλές απαιτήσεις, αλλά, προσωπικά τουλάχιστον, περίμενα κάτι παραπάνω από τον συγγραφέα, ο οποίος αποδεδειγμένα μπορεί να το δώσει, με τρανταχτό παράδειγμα στο Astro City. Ειδικά οι διάλογοι του είναι αναίτια μακροσκελείς και κουραστικοί, πράγμα που τουλάχιστον διορθώνεται όταν, λόγω φόρτου εργασίας, φέρνει τον Roger Stern στον τίτλο για να γράφει το σενάριο, κρατώντας για τον εαυτό του (μαζί με τον Stern) τον ρόλο του Co-Plotter. Με λίγα λόγια, κάποια arcs ενδιαφέροντα, κάποια απλά κακά, και ενασχόληση με κάποια θέματα, όπως τον αλκοολισμό της Danvers, τα οποία με λίγη προσοχή θα μπορούσαν να αποδώσουν ενδιαφέροντα τεύχη, αλλά πιασμένα επιδερμικά και χωρίς να εξελιχθούν όπως έπρεπε, να αποδίδονται με τρόπο κουραστικό, επαναλαμβανόμενο και απολύτως επιφανειακό. Τη συντριπτική πλειοψηφία των τευχών την έχει σχεδιάσει ο Sean Chen, ανερχόμενος τότε καλλιτέχνης, και κάνει αρκετά καλή δουλειά, φανταχτερή πολύ μεν, αλλά χωρίς πολύ ουσία πίσω από τον εντυπωσιασμό. Χρησιμοποιεί συνέχεια μεγάλα καρέ, πολλά μονοσέλιδα και δισέλιδα splash, κάνοντας έτσι αρκετά εντυπωσιακό τον τίτλο, αλλά μετά από ένα σημείο, και στις πιο "ήσυχες" στιγμές του κόμικ, καταλαβαίνεις ότι δεν αποδίδει καλά τις συγκινητικές σκηνές του σεναρίου και φαίνεται σαν να περιμένει, πώς και πως, πότε θα περάσει σε σκηνή μάχης για να βάλει τον Iron Man να κάνει ακροβατικά αποφεύγοντας 15 πυραύλους ταυτόχρονα. Προφανώς, και συνολικά, και το είδος αλλά και τη συντριπτική πλειοψηφία του σεναρίου, την εξυπηρετεί άψογα, αλλά δεν κάνει το κάτι παραπάνω που θα μπορούσε να τον ξεχωρίσει από τους πολλούς. Πολύ 90s δηλαδή στο σχέδιο του, και ίσως αυτό αποτυπώνεται στη καριέρα του, η οποία εκτός από ένα αντίστοιχο run στον Wolverine και κάποιες σειρές στην τότε Valiant, δεν κατάφερε να παραμείνει στα πρώτα ονόματα. Από τον τίτλο πέρασαν και άλλοι σχεδιαστές, για λίγα τεύχη, με προσωπικά αγαπημένα αυτά του Patrick Zircher, με ιδιαίτερη προσοχή στη λεπτομέρεια και στο storytelling, και λιγότερο στον εντυπωσιασμό. Προσωπικά ζορίστηκα να το τελειώσω, ήταν και πάνω από 1000 σελίδες. Σε καμιά περίπτωση δεν είναι κακό, αλλά πλέον, ζητάω και κάτι παραπάνω από τα υπερηρωικά μου, πέρα από υποτυπώδη σενάρια και ατελείωτο μπαμ-μπουμ. Αν διάβαζα πιθανόν κάποια ή κάποια arcs μόνα τους, π.χ. σε κάποιο trade, θα έφευγε γρήγορα και θα ξεχνιόταν εξίσου γρήγορα. Αλλά τόσες πολλές σελίδες με κούρασαν. Να αναφέρω και εδώ, εγκυκλοπαιδικά, ότι το καινούριο σχέδιο της στολής, είναι του Alex Ross, από μια παλιότερη πρόταση που είχε κάνει (μαζί με τον Busiek) στη Marvel, αλλά δεν είχε γίνει τότε δεκτή.
  5. O Iron Man ανήκει στο πάνθεον εκείνο των πιο κλασικών ηρώων του Marvel Universe.Η πρώτη του εμφάνιση έγινε στον τίτλο ανθολογίας sci-fi/thriller ιστοριών Takes of Suspense στο νούμερο #39 ton Mάρτιο του 1963.Δημιούργημα των Stan Lee,του αδερφού του Larry Lieber,και των σχεδιαστών Don Heck(που σχεδίασε τις πρώτες ιστορίες του)και του Jack Kirby(που σχεδίασε τη μορφή της πρώτης αρματωσιάς του)ο σιδερένιος χρυσός εκδικητής,μέσα στα 57 χρόνια εκδοτικής του πορείας(ναι γιατί ο χαρακτήρας υπήρχε και πριν τις ταινίες του Robert Downey jr.) μας έχει δώσει πολλές καλές,λιγότερο καλές,και κακές ιστορίες,σίγουρα όμως και αρκετές κλασικές ιστορίες. Παρακάτω επέλεξα τις 5 πιο κλασικές και αγαπημένες σύμφωνα με το προσωπικό μου γούστο,γι'αυτό και οι περισσότερες(σχεδόν όλες) προέρχονται κυρίως από το πρώτο volume της σειράς(που έβγαλε 332 τεύχη)γιατί με αυτό μεγάλωσα πιτσιρικάς και διάβαζα πρώτα στο εβδομαδιαίο Σπάιντερ Μαν του Καμπανά,και μετά αγοράζοντας όλη τη σειρά στην original έκδοσή της.Αυτό φυσικά δε σημαίνει ότι και τα υπόλοιπα volumes(ουσιαστικά κάθε χρόνο τα τελευταία χρόνια έχουμε από ένα)δεν έχουν να επιδείξουν καλές ιστορίες οι οποίες θα γίνουν με τη σειρά τους και αυτές κλασικές.Oι παρακάτω είναι οι πιο αγαπημένες μου και θεωρούνται και από τις κλασικότερες στιγμές του σιδεράνθρωπου.Ξεκινάμε λοιπόν: 1. The Beginning of The End(Iron Man vol.1 # 17 - 19. Σεπτέμβριος/Νοέμβριος 1969.Συγγραφέας : Archie Goodwin. Σχεδιαστής : George Tuska) Ο Tony Stark αντιμετωπίζει τα ύπουλα χτυπήματα του Midas,τη μυστηριώδη Madame Mask,αλλά και ένα δικό του LMD που απειλεί να πάρει τη θέση του αληθινού Stark..O Iron Man μεταξύ ζωής και θανάτου θα αγωνιστεί για τη σωτηρία όχι μόνο της ζωής του,αλλά και της ίδιας του της ψυχής..Χρόνια πριν τον Miller και το Born Again στο Daredevil,οι αναγνώστες παίρνουν μία γεύση για το πως ένας ήρωας χάνει τα πάντα,αλλά βρίσκει το σθένος ενάντια σε όλους και όλα να ξαναγυρίσει πίσω,να πατήσει γερά στα πόδια του και να αγωνιστεί για τη χαμένη του ζωή.Εκπληκτικό σχέδιο από George Tuska,έναν από τους σπουδαιότερους Iron Man artists που για 10 χρόνια μας έδωσε αξέχαστα panels στον τίτλο,και χιτσκοκικό σενάριο γεμάτο αγωνία και δράση από τον Archie Goodwin.Το έχουμε διαβάσει και στα ελληνικά από τις εκδόσεις του Καμπανά τη δεκαετία του '70.Σαν παιδί θυμάμαι τη τελική μονομαχία με τον Stark(με την original bulky armor) και το LMD πάνω από το χυτήριο πόσο με είχε εντυπωσιάσει!! 2. Doomquest(Iron Man vol.1 #149 -150. Αύγουστος/Σεπτέμβριος 1981.Συγγραφέας :David Michelinie(μαζί με Bob Layton) Σχεδιαστής : John Romita jr./Bob Layton-μελάνια) Ο Doom επιθυμεί κυκλώματα τεχνολογίας Stark,τα οποία ο Tony φυσικά δεν τα παραδίδει.This means war!!Και ενώ οι δυό τους μάχονται αναμεταξύ τους,ένας υπηρέτης του Doom τους παγιδεύει στη χρονομηχανή του τελευταίου και τους στέλνει πίσω στο χρόνο...Στην εποχή του Βασιλιά Αρθούρου στο Κάμελοτ!!Εκεί οι δύο σιδερένιοι θα τον βοηθήσουν ενάντια στις ορδές της σατανικής αδελφής του της μάγισσας Μοργκάνα,αλλά θα πρέπει να βρουν και ένα τρόπο να γυρίσουν πίσω στην εποχή τους!! Η περίοδος Michelinie-Romita jr.-Layton παραμένει η πιο αγαπημένη μου εποχή στον shellehad.Θα μπορούσε όλη η λίστα να είναι με δικά τους τεύχη.Ο Michelinie έγραψε υπέροχα σενάρια που ακόμα και σήμερα χαρακτηρίζουν τον ήρωα.Ο Layton είναι ο καλύτερος artist στον Iron Man και εξύψωσε τα σχέδια οποιουδήποτε σχεδιαστή μελάνωνε..Τον θεωρώ κορυφαίο μελανvτή όπως και τον Joe Sinnot.Το εξώφυλλο στο τεύχος #150 με τον Iron Man σε αντιπαράθεση με τον Doom παραμένει κλασικό και έχει αντιγραφεί πολλές φορές.Κυριολεκτικά η χρυσή εποχή του χρυσού εκδικητή!! 3. Deliverance (Iron Man vol.1 #182.Μάιος 1984.Συγγραφέας: Denny O'Neil.Σχεδιαστής :Luke McDonnel) ''I've been killing myself for years. That's not news. But I'm going to stop...'' Μία σκοτεινή περίοδο στη ζωή του Tony Stark.Έχει χάσει τα πάντα.Την περιουσία του,τους φίλους του,την αξιοπρέπεια του.Γυρνώντας άστεγος και αλκοολικός μέσα στη παγωμένη Νέα Υόρκη,θα αποκλειστεί στα χιόνια μαζί με την αλκοολική φίλη του που θα γεννήσει..Η εμπειρία του να φέρει στο κόσμο μία νέα ζωή θα τον κάνει να αλλάξει στάση ζωής.Από εκείνη τη στιγμή ο Stark θα ξαναγεννηθεί και θα διεκδικήσει πίσω τη ζωή του.O Denny O'Neil παίρνοντας ένα παλαιότερο σενάριο του Michelinie(Demon in the Battle που σας είχα παρουσιάσει παλαιότερα)σχετικά με τον αλκοολισμό του Stark,μας παρουσιάζει το ταξίδι του στη κόλαση και από εκεί ξανά στην επιστροφή του.Πήρε πολλά τεύχη για να γίνει αυτή η επιστροφή(την εποχή εκείνη Iron Man ήταν ο φίλος του Stark - James Rhodes o μετέπειτα War Machine)και μας έδειξε σε όλους τους αναγνώστες γιατί ο Tony Stark είναι ένας πραγματικός αγωνιστής της ζωής,χωρίς αρματωσιά και δυνάμεις.Το σημαντικότερο τεύχος ολόκληρου του run στον τίτλο του Denny O'Neil.Μέσα σε ένα μόνο τεύχος ο συγγραφέας λέει όσα άλλοι θα χρειαζόντουσαν να πούνε σε 5... Και μας δείχνει πόσο αληθινός,ανθρώπινος και αγωνιστής μπορεί να γίνει ο Stark,όταν πραγματικά νικήσει τα πάθη του,και τον χειρότερο εχθρό του,που δεν είναι άλλος από τον ίδιο του,κακό εαυτό.Σημείο κλειδί σε όλο το run μέχρι και τη κορύφωση στο τεύχος #200 και τη τελική μάχη με τον άνθρωπο που είχε φέρει τον Tony σε αυτή την κατάσταση τον Obadiah Stane.Aγαπημένο και αξέχαστο τεύχος.Το έχω διαβάσει χιλιάδες φορές... 4.Armor Wars(Iron Man vol.1 #225 - 232. Δεκέμβριος 1987 - Ιούλιος 1988.Συγγραφέας : David Michelinie/Bob Layton Σχεδιαστές : Mark Bright&Bob Layton) "I'm going to get back what's mine. And Heaven help anyone who gets in my way!" Aκόμα θυμάμαι τη διαφήμιση σε ένα τεύχος του Captain America που είχα αγοράσει πιτσιρικάς(150 δρχ. τότε ήταν μεγάλο ποσό)και τη διαφήμιση μέσα για το Armor Wars που έλεγε "They stole his technology..And Now it's Total War!!Aυτό ακριβώς.Ο Tony ανακαλύπτει ότι δικά του κυκλώματα χρησιμοποιούνται σε τεχνολογία super villains και ένας αγώνας για την απόκτηση τους ξεκινά με κάθε τίμημα.Στο δρόμο του ο Tony θα βρεθεί αντιμέτωπος με αμέτρητους armor villains,τον Captain America(πριν εποχές Civil War στα κόμικς και το σινεμά)ακόμα και με την κυβέρνηση των ηνωμένων πολιτειών!!Το δεύτερο πέρασμα των Michelinie/Layton από τον τίτλο μας δίνει μία all time classic ιστορία που μέχρι σήμερα παραμένει σημείο αναφοράς για τον ήρωα και το σύμπαν του. Ο Layton κάνει παπάδες στα σχέδια του Mark Bright και μας δίνει έναν baddass Iron Man που δικαιολογεί το προσωνύμιο του Invincible!!Εντυπωσιακές σκηνές μάχης που κόβουν την ανάσα.Ακόμα θυμάμαι να διαβάζω με το φίλο μου τις ιστορίες αυτές στο ελληνικό Σπαιντερ Μαν στο δεύτερο διάλειμμα στο σχολείο(ήμουνα πρώτη Λυκείου τότε το 1991)περιμένοντας με αγωνία κάθε σχεδόν βδομάδα την εξέλιξη της ιστορίας... 5.EXTREMIS(Iron Man vol.4 #1 -6. Ιανουάριος 2005 - Απρίλιος 2006. Συγγραφέας : Warren Ellis Σχεδιαστής : Adi Granov) Ίσως η σημαντικότερη μοντέρνα εκδοχή του ήρωα και η ιστορία εκείνη που βασίστηκε ολόκληρη η κινηματογραφική εκδοχή του χαρακτήρα με πρωταγωνιστή τον Robert Downey jr. O Warren Ellis αναλαμβάνει το ολικό revamp του χαρακτήρα για τα 00's και ο Adi Granov σχεδιάζει(ή μάλλον ζωγραφίζει καλύτερα) την εικονική,χαρακτηριστική αρματωσιά του Iron Man που θα αποτελέσει τη βάση για αυτήν που θα φοράει ο ήρωας τα επόμενα χρόνια τόσο στα κόμικς όσο φυσικά και στις κινηματογραφικές του περιπέτειες.Το σενάριο της σειράς αποτέλεσε τη βάση για την τρίτη ταινία του ήρωα.Εδώ έχουμε έναν νέο ορό σούπερ στρατιώτη που εμφανίζεται με βάση τη νανοτεχνολογία και τη γενετική. Όταν ο ορός(που ονομάζεται EXTREMIS)πέφτει στα χέρια ενός τρομοκράτη ο Iron Man θα προσπαθήσει να τον σταματήσει αλλά με ολέθριες συνέπειες και για τον ίδιο..Μία εκπληκτική ιστορία που αποτέλεσε το καλύτερο jumping on point για μια νέα γενιά αναγνωστών που γνώρισαν τον ήρωα και στην έντυπη μορφή του εκτός των ταινιών.Μία απο τις καλύτερες ιστορίες του shellhead για τη νέα χιλιετία.Κλασική και εικονογραφημένη(η μάλλον ζωγραφισμένη)τοποθετείται άξια δίπλα σε όλες τις κλασικές στιγμές του χαρακτήρα. HONORABLE MENTIONS Oι παρακάτω δύο ιστορίες έχουν παρουσιαστεί σε δικά τους άρθρα στο Comicmaniacs και επειδή είναι και αυτές κλασικές σας παραθέτω τους τίτλους τους και το link που θα τις (ξανά)βρείτε.Φυσικά αναφέρομαι στα Demon in the Bottle (Iron Man vol.1 #128)των Michelinie/Romita jr./Layton και το Iron Man vol.1 #78(Vietnam story)των BillMantlo/GeorgeTuska που με το δικό τους ξεχωριστό τρόπο ανήκουν στις πιο κλασικές στιγμές του shellhead. Δεν ήταν μόνο αυτές οι καλύτερες φυσικά ιστορίες του Iron Man.Σίγουρα όμως πιστεύω ότι όπως και για εμένα,ήταν οι πιο αγαπημένες σας.Φυσικά θα μπορούσα να αναφερθώ και στην περίοδο Heroes Return και το run των Kurt Busiek&Sean Chen ή σε εκείνο των Matt Fraction&Salvador Larrocca,ή ακόμα και στις πρώτες ιστορίες στα Tales of Suspense που έχτιζαν σιγά σιγά το σύμπαν του ήρωα.Αλλά θα ήθελα να γράφω ολόκληρα κατεβατά(και ήδη με αυτό σας κούρασα)Ίσως σε κάποια άλλη λίστα μου στο μέλλον να αναφερθώ και σε αυτές.Ελπίζω ο ήρωας να συνεχίσει να μας δίνει καλές ιστορίες για τα επόμενα χρόνια που θα παραμείνουν εξ'ίσου κλασικές!!To άρθρο θα το βρείτε και στο προσωπικό μου blog Comicmaniacs ΕΔΩ
  6. "But I am Tony Stark..And if I can't outfight something..I can always outthink it!! " - Iron Man To Tales of Suspense ήταν μία κόμικ σειρά ανθολογίας κυρίως ιστοριών επιστημονικής φαντασίας,που κυκλοφόρησε το Γενάρη του 1959. Το πρώτο τεύχος του ToS με cover από Don Heck Σαν ένας από τους τελευταίους τίτλους της Atlas όπως ονομαζόταν τη δεκαετία του '50 η σημερινή Marvel comics(ήδη από το τεύχος #19 πέρασε στη νέα ονομασία της εταιρείας),γρήγορα στις αρχές τις δεκαετίας του '60 μετατράπηκε και αυτός(όπως και προηγούμενοι τίτλοι της εταιρείας σαν τους Tales to Astonish και Strange Tales που όμως είχαν λίγο πιο horror ή supernatural στοιχείο)σε υπερηρωικός τίτλος με την εμφάνιση του Iron Man στο τεύχος #39 τον Μάρτιο του 1963(μία δημιουργία των Stan Lee του αδερφού του Larry Lieber,και των σχεδιαστών Don Heck & Jack Kirby).Καθώς και αργότερα με την επανεμφάνιση του Captain America στη silver age εποχή των κόμικ(η οποία έγινε στο Avengers #4)άρχισε να δημοσιεύει τις νέες του ιστορίες από το τεύχος #59 το Νοέμβριο του 1964. O Iron Man μοιράζεται τον τίτλο με τον Cap(1964) Ο τίτλος έφτασε στα 99 του τεύχη ενώ από το επόμενο(που θα ήταν το #100)ονομάστηκε Captain America(vol.1)τον Απρίλιο του 1968,και έμεινε έτσι μέχρι και τον Αύγουστο του 1996 όπου και το τίτλος τερματίστηκε για να ξεκινήσει ξανά από το #1 σαν heroes Reborn(αυτό όμως θα είναι ένα άλλο μελλοντικό μου άρθρο...).Στο Tales of Suspense σε όλα τα χρόνια της έκδοσης του δούλεψαν μερικά από τα μεγαλύτερα ονόματα της Marvel όπως Jack Kirby,Steve Ditko,Don Heck,Roy Thomas,Robert Bernstein,Florence Steinberg,George Tuska κ.α. Στα τέλη του 1994 η Μarvel αποφάσισε να "αναστήσει" έστω και για one shots κάποιους από εκείνους τους παλιούς τίτλους της όπως τα Strange Tales(ο οποίος είχε ξανα κυκλοφορήσει κάποια τεύχη δεκαετία του '80)το Tales to Astonish(που τον αρχικό τίτλο τον μοιράζονταν ο Giant Man με τον Hulk,και αργότερα ο Hulk με τον Sub Mariner)και φυσικά το Tales of Suspense,με νέες ιστορίες στις οποίες φυσικά θα πρωταγωνιστούσαν οι ήρωες που άνηκαν στους αναφερόμενους τίτλους. Tales of Suspense Ιανουάριος 1995 Έτσι λοιπόν στο Tales of Suspense θα πρωταγωνιστούσαν ο Iron Man μαζί με τον Captain America(σε σενάριο James Robinson(Starman,JSA,Cable) και σχέδιο Colin McNeil(Judge Dredd,Chopper)στο Tales to Astonish οι Hulk&Giant Man μαζί με Wasp(είχαν προηγηθεί στον τίτλο του Sub Mariner)σε σενάριο Peter David(Hulk,X-Factor,Supergirl)και σχέδιο John Estes(Bat Man/Deadman)και τέλος το Strange Tales οι Doctor Strange μαζί με Thing&Human Torch(που είχαν προηγηθεί του Nick Fury στον τίτλο)σε σενάριο Kurt Busiek(Marvels,Astro City)και σχέδιο Ricardo Villagran(Tarzan/John Carter). Στο Tales of Suspense θα δούμε τη μάχη που θα δώσουν από κοινού οι Iron Man και Captain America ενάντια στην απειλή μίας νέας οργάνωσης με το όνομα D.A.N.T.E. η οποία φαίνεται να χρησιμοποιεί τεχνολογία βασισμένη τόσ του Tony Stark(με βάση τις πρώτες του σημειώσεις για τη κατασκευή της αρματοσιάς του)όσο και των Ναζί που είχαν δημιουργήσει τους Sleepers στον Β'Παγκόσμιο πόλεμο...Ο Νιck Fury(ο κλασικός και ορθόδοξος όχι η κομικσική μεταφορά του Samuel Jackson που πάνε να μας πλασάρουν)θα ζητήσει τη βοήθεια των δύο ηρώων ξεχωριστά.Ο Captain μάλιστα δείχνει να γνωρίζει τον αρχηγό της οργάνωσης Emil Stein από το μακρινό παρελθόν... Η εντόπιση πληροφοριών για τα ίχνη των τρομοκρατών αποδυκνύεται όχι και τόσο εύκολη υπόθεση για τους 2 ήρωες,και όταν βρίσκουν το μέρος όπου πρόκειται να χτυπήσουν(Τέξας για να αποκτήσουν πρόσβαση σε άκρως απόρρητα data))θα ανακαλύψουν ο ένας την ύπαρξη του άλλου αλλά αυτό που προέχει είναι ο εχθρός και όχι οι όποιες προσωπικές τους διαφορές(ναι είχαν τα προβληματάκια στη σχέση τους και πριν το Civil War)...Tι ήθελε τα Data η οργάνωση;;Για να βελτιώσει τη τεχνολογία της;Για να δολοφονήσει κάποιο σημαντικό πρόσωπο;;; Μέσα από έναν δικό τους κατάσκοπο που έχει εισχωρήσει στη τρομοκρατική οργάνωση,ο Fury πληροφορεί τους ήρωες μας ότι η οργάνωση ετοιμάζει χτύπημα στην Wasington,σε μία συνάντηση της Αμερικάνικης κυβέρνησης με αντιπροσωπεία Ιαπώνων επιχειρηματιών,στην οποία θα βρίσκεται και ο ίδιος ο Αμερικανός πρόεδρος..Τα πράγματα γίνονται ακόμα δυσκολότερα όταν ο Cap μυστηριωδώς απαγάγεται,αλλά και τα σχέδια της D.A.N.T.E. ίσως να μην ήταν αυτά που νόμιζε ο Fury... Πάντα με σεβασμό στους χαρακτήρες και την ιστορία τους,ο Robinson μας παραδίδει ένα πολιτικο-κατασκοπικό θρίλερ γεμάτο καταιγιστική δράση,αγωνία και άκρατη περιπέτεια όλα αρμονικά συνδυασμένα για ένα απολαυστικό αναγνωστικό αποτέλεσμα.Κυρίως όμως εμμένει στα συναισθήματα των χαρακτήρων και τις μεταξύ τους σχέσεις.Ειδικά στους δύο ήρωες ο Robinson(όπως ακριβώς έκανε και ο Jeff Loeb στο Superman/Batman:Public Enemies που σας παρουσίασα εδώ) τονίζει ξεκάθαρα,το πόσο διαφορετικοί σαν χαρακτήρες είναι,αλλά και πόσο σέβονται ο ένας τον άλλο χωρίς κανένας από τους δύο να το πει ξεκάθαρα στον άλλον. Aλλά και το πως ο καθένας από τους δύο από τη σκοπιά του,νιώθει ένα αίσθημα κατωτερότητας έναντι του άλλου.Ο Tony Stark κρυμμένος πίσω από το "κέλυφος" του δίπλα σε έναν πολεμιστή/ήρωα του Β'Παγκοσμίου πολέμου,ο Steve Rogers νιώθοντας "ξεπερασμένος"μπροστά στη τεχνολογική εξέλιξη και το δημιουργικό μυαλό του Stark.Ο Cap βλέπει έναν άνθρωπο του σήμερα με τεχνολογία του αύριο,όταν ο ίδιος νιώθει σαν άνθρωπος του χθες.... Στο τέλος όμως οι όροι θα αντιστραφούν όταν ο Cap θα προσπαθήσει με την τεχνολογία να νικήσει τον(τεχνολογικά ανεπτυγμένο)εχθρό,ενώ ο Stark εγκαταλείπει τη τεχνολογία για να επέμβει με τις δικές του,ανθρώπινες δυνάμεις....Όλα αυτά δοσμένα με μεγάλη μαεστρία από τη συγγραφική πένα του Robinson που για μια ακόμα φορά παραδίδει μαθήματα γραφής και δείχνει πόσο προικισμένος συγγραφέας είναι.Υπέροχο το σχέδιο του McNeil(με ωραία ακρυλικά χρώματα που κάθε panel μοιάζει με μικρό πίνακα ζωγραφικής)που μου θυμίζει αρκετά και εκείνο του Joe Jusko,και που προσδίδει έναν άλλο "ευρωπαικό" αέρα σε mainstream αμερικάνικη έκδοση υπερηρωικού κόμικ. Iron..Cap!!Εvolve or die!! Μία ιστορία που αν μη τι άλλο θα ικανοποιήσει τους fan των δύο ηρώων και θα δώσει μία νέα οπτική στις σχέσεις μεταξύ τους,χρόνια πριν τις εξελίξεις του πρώτου Civil War που συγκλόνισε το σύμπαν της Marvel.To κείμενο το βρίσκετε και ΕΔΩ
  7. Πρώτη Ελληνική Κυκλοφορία: 21-09-2006 (πρώτος τόμος), 01-10-2009 (δεύτερος τόμος) Υλικό τόμων: Ultimate Iron Man v1 01-05 (March 2005-December 2005) Ultimate Iron Man v2 01-05 (February 2008-July 2008) Έχοντας παρουσιάσει μέσω της σειράς Ultimates έναν λιγότερο high-tech Άιρον Μαν και περισσότερο αμοραλιστή Τόνι Σταρκ, η Marvel αποφάσισε να μας δείξει πως συνέβη αυτό, διαλέγοντας τον συγγραφέα του Το Παιχνίδι του Έντερ για αυτό. Και είναι αστείο κατά κάποιο τρόπο, καθώς αυτός ο πιο ρεαλιστικός Άιρον Μαν, κατέληξε να έχει μια ιστορία προέλευσης που ρέπει προς την καθαρή επιστημονική φαντασία, το ακριβώς αντίθετο δηλαδή από τον Άιρον Μαν του κανονικού Marvel Universe! Ακολουθούν spoilers. Η μητέρα του Τόνι Σταρκ. αξιόλογη επιστήμων και η ίδια, έχει ένα φρικτό ατύχημα κατά την διάρκεια της κυοφορίας του, αλλάζοντας την δομή του εμβρύου αλλά και της ίδιας. Ο Τόνι του Ultimate σύμπαντος, έχει σε όλο του το σώμα το νευρολογικό ιστό που κανονικά υπάρχει μόνο στον εγκέφαλο, κάνοντας τον σούπερ διάνοια αλλά και ιδιαίτερα ευαίσθητο σωματικά. Η μητέρα του πεθαίνει κατά την γέννα και ο πατέρας του αναπτύσσει ένα ιδιαίτερο υγρό και μια βιολογική αρματωσιά για να καταστείλει τους πόνους που προκαλεί η κατάσταση του. Η ίδια κατάσταση, δίνει στο σώμα του ικανότατες ανάπλασης που θα ζήλευαν και οι σαύρες. Κάτι που είναι χρήσιμο όταν τον απαγάγει ο Ζεμπεντάια Στέιν, ο οποίος προσπαθεί να κλέψει την τεχνολογία της βιολογικής αρματωσιάς και χάνει μερικά δάχτυλα του ποδιού του στην πορεία. Μερικά χρόνια αργότερα, η πρώτη γυναίκα του πατέρα του, η οποία είναι πλέον γυναίκα του Στέιν, έχει κερδίσει την βιομηχανία Σταρκ, οπότε ο Τόνι ζει μια σχετική φυσιολογική ζωή. Μετά από περιστατικό που συνέβη στο εσώκλειστο σχολείο στο οποίο φοιτούσε και στο οποίο γνώρισε τον Τζέιμς - Ρόντι - Ρόουντς, ο πατέρας του αποφασίζει να τον γράψει σε ένα πρόγραμμα σπουδών του κτηρίου Μπάξτερ, στο οποίο είναι γραμμένος και ο γιος του Ζεμπεντάια, ο Ομπαντάια. Το μήλο κάτι από την μηλιά έχει πέσει όμως, καθώς και οι δύο νέοι ακολουθούν τα μοτίβα των γονιών τους, με τον Ομπαντάια να σκοτώνει μερικούς συμφοιτητές, κάνοντας το να φανεί ως ατύχημα και τον Τόνι να αποφασίζει να βελτιώσει την πανοπλία του με την βοήθεια και το Ρόντι. Στο τέλος του πρώτου μέρους, ο Χάουαρντ Σταρκ μπαίνει φυλακή μετά από χαλκευμένα στοιχεία που τον φέρουν ως τον δολοφόνο του Ζεμπεντάια και ο Τόνι χρησιμοποιεί την νέα αρματωσιά για να αποτρέψει μερικούς τρομοκράτες από το να ανατινάξουν το κτήριο του, κάτι που καταφέρνει, δεχόμενος την έκρηξη και καταστρέφοντας την αρματωσιά. Σε αυτό το σημείο ο Τόνι έχει επίσης δοκιμάσει και αλκοόλ και έχει διαπιστώσει πως καταστέλλει τους πόνους που νοιώθει, κάνοντας τον να νοιώθει για πρώτη φορά φυσιολογικά. Σε αυτό το πρώτο μέρος, η θεματολογία μπορεί να φαντάζει τραβηγμένη - και είναι - αλλά ο Καρντ χειρίζεται τις θεματικές του με μέτρο και κρατάει το ενδιαφέρον αμείωτο, πείθοντας πως αυτά που περιγράφει μπορούν να συμβούν σε αυτούς του χαρακτήρες. Στο δεύτερο μέρος που βγήκε 2,5 χρόνια αργότερα όμως, πάνω που θεωρητικά τελείωσε με την εισαγωγή και θα έπρεπε να μπαίνει σε πιο βαθιά ύδατα, η γραφή του φαντάζει αποστασιωμένη και διεκπεραιωτική. Σε αυτό το μέρος ο Τόνι διευθύνει πλέον την εταιρία του πατέρα του, αποτρέπει τον στρατό από το να αρπάξει τις αρματωσιές που έχει φτιάξει για αυτόν και τον Ρόντι, πείθοντας τους πως πρόκειται για ρομπότ, ανακαλύπτουν πως υπάρχει μια πλεκτάνη που περιλαμβάνει πυρηνικά διάσπαρτα στην Νέα Υόρκη, ο πατέρας του δέχεται επίθεση στην φυλακή και καταφέρνει να γλυτώσει παρόλο που τον πυροβόλησαν, καταφέρνει να γλυτώσει από μια ακόμα επίθεση και αποδρά. Ανακαλύπτουμε επίσης πως πίσω από τις επιθέσεις είναι ο Ομπαντάια, ο οποίος όμως δέχεται εντολές από την μάνα του, την πρώτη γυναίκα του Χάουαρντ, η οποία χρησιμοποίησε όλους τους άντρες της ζωής της για να αποκτήσει δύναμη και δεν έχει κανένα πρόβλημα στο να σκοτώσει τον ίδιο της τον γιο όταν αυτός σταματήσει να είναι του χεριού της. Ο Ομπαντάια την προλαβαίνει, σκοτώνοντας την και διατείνεται πως πλέον είναι πάτσι με τον Τόνι, ο οποίος είχε σώσει τον Ομπαντάια μερικές φορές κατά την διάρκεια του τόμου. Αν δεν ήταν άμεση συνέχεια του πρώτου τόμου, θα πρότεινα σε όσους πιάσουν τώρα την σειρά, να διαβάσει μόνο τον πρώτο τόμο. Βασικά, ακόμα και έτσι, θα πρότεινα να διαβάσετε μόνο τον πρώτο τόμο. Είναι πιο ουσιαστικός και έχει ενδιαφέροντες θεματικές. Τουλάχιστον και οι δύο τόμοι είναι καλοσχεδιασμένοι, αν και προτιμώ περισσότερο το σχέδιο του Andy Kubert σε σύγκριση με τον Pasqual Ferry όσο αφορά την σχεδίαση του Άιρον Μαν.
×
×
  • Create New...