Jump to content

Καλώς ήλθατε στο ComicStreet

Γίνετε μέλη της κοινότητας. Η εγγραφή είναι γρήγορη και εύκολη.

Search the Community

Showing results for tags 'cinebook'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΥΠΟΔΟΧΗ
    • Κανόνες
    • Νέα / Ανακοινώσεις
    • Απορίες / Βοήθεια
    • Γενική Συζήτηση
  • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ / ΑΡΘΡΑ
    • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
    • ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
  • ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΞΕΝΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • WEBCOMICS
  • ΚΟΜΙΚΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΤΕΧΝΕΣ
    • Κινηματογράφος/TV και Κόμικς
    • Animation
    • Βιβλία
  • ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ - ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ
    • Καταστήματα
    • Πηγές - Ενημέρωση

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


About Me

Found 9 results

  1. Ένα θέμα στο οποίο θα συζητάμε για τα νέα και τις κυκλοφορίες της Cinebook, της υπερ-παραγωγικής αγγλικής εταιρείας μετάφρασης BD τίτλων. Ξεκινάω από τις τελευταίες κυκλοφορίες, τις οποίες μπορείτε να τις βρείτε ήδη στα ράφια, πραγματικά και διαδικτυακά. Πρώτο είναι το Islandia, ιστορία για ένα ορφανό παιδί το οποίο κρύβεται σε ένα καράβι με προορισμό την Ισλανδία με σκοπό να εξηγήσει τα μυστηριώδη οράματα που έχει και τον ανεξήγητο λόγο για τον οποίο μπορεί να διαβάσει και να γράψει ισλανδικά. Σενάριο και σχέδιο από τον Marc Vedrines. Επίσης, κυκλοφορούν το 3ο άλμπουμ του Mermaid Project του γνωστού μας και πολυγραφότατου Leo (Survivors, Kenya, Aldebaran κ.α.), το 4ο τεύχος του παιδικού/χιουμοριστικού Marsupilami και ο 2ος σκληρόδετος Complete Collection τόμος του Λούκυ Λουκ o οποίος περιλαμβάνει 3 άλμπουμ και 48 σελίδες έξτρα υλικού. Μέσα στο Σεπτέμβριο περιμένουμε την κυκλοφορία του πρώτου άλμπουμ από το Return to Aldebaran, πάλι από τον Leo, αλλά και το πρώτο (από τα 3) άλμπουμ από το The Regiment - The True Story of SAS.
  2. H S.A.S. (Special Air Service) είναι οι ειδικές δυνάμεις της Βρετανικής Αεροπορίας, και από τα πιο επίλεκτα τμήματα ειδικών δυνάμεων στον βρετανικό στρατό, αλλά και σε όλο τον κόσμο. Η συγκεκριμένη σειρά τριών άλμπουμ 50+ σελίδων, εξιστορεί την δημιουργία αυτής της επίλεκτης μονάδας, κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, στις ερήμους της βόρειας Αφρικής. Με έμφαση στους ιστορικούς χαρακτήρες οι οποίοι ήταν από τους πρωταγωνιστές στην δημιουργία της, αλλά και στις δυσκολίες που συνάντησαν, τις αποτυχίες και τις επιτυχίες, αλλά και στην τραγικότητα της απώλειας ζωών, η ιστορική παρουσίαση είναι τεκμηριωμένη και πλήρως επεξηγηματική. Στέκει όμως σαν κόμικ; Για να απαντήσω γρήγορα την ερώτηση, ναι, στέκει. Αν έχεις κάποιο ενδιαφέρον για το αντικείμενο και την ιστορική περίοδο, όπως έχω εγώ, πιστεύω ότι μένεις ικανοποιημένος, τόσο από την ακρίβεια της ιστορικής πληροφορίας, όσο και με την παρουσίαση της. Σωστός ρυθμός, αποφυγή τεραστίων λεζάντων με exposition, όλα μια χαρά και στρωτά και ο άγνωστος, σε εμένα, συγγραφέας Vincent Brugeas, μας τα δίνει όλα με τον τρόπο και την ταχύτητα που πρέπει. Το ζήτημα είναι όμως, ότι είναι όλα και σχετικά safe. Σαν να βλέπεις μια χολυγουντιανή ταινία, περιμένεις τι θα γίνει σε κάθε σημείο του κάθε τεύχους. Αρχικά θα αποτύχουν, μετά θα πετύχουν, κάποιος θα χάσει ένα φίλο του και θα το ρίξει στο ποτό και θα πλακωθεί με κάποιον ανώτερο του, όλα θα οδηγηθούν σε μια τελική επικράτηση όπου θα κερδίσουν οι καλοί, οι ανώτεροι δεν μπορούν να καταλάβουν ποτέ την αξία όσων τρέχουν την μονάδα κλπ κλπ. Και για να μην παρεξηγηθώ, όλα είναι δοσμένα με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, και ίσως κάποιος με λιγότερες παραστάσεις σε ταινίες και βιβλία, να τα κατάπινε όλα περισσότερο αμάσητα. Και πρέπει να λάβουμε υπόψη ότι πρόκειται για ιστορικά γεγονότα, οπότε δεν υπήρχει περιθώριο φαντασίας και αυτοσχεδιασμού. Απλά όλα ήταν ΠΛΗΡΩΣ αναμενόμενα, ωραία, αβίαστα, αλλά αναμενόμενα. Και στο σχέδιο, έχουμε ακριβώς όλα όσα περιγράφω παραπάνω. Ο, επίσης άγνωστος σε εμένα, Thomas Legrain, παραδίδει μια όμορφη δουλειά, προσεγμένη, με λεπτομέρεια σε ανθρώπους, πρόσωπα, όπλα και οχήματα, χωρίς να "κλέβει" πουθενά. αλλά και ταυτόχρονα, μην τολμώντας πουθενά. Αν έχετα διαβάσει 10-20-30 BD από το 80-90 και μετά, τα έχετε δει όλα όσα χρησιμοποιούνται εδώ. Και πάλι τονίζω ότι όλα είναι πανέμορφα, και πάλι θα ξαναγράψω ότι δεν βρίσκω τίποτα να του προσάψω, πέρα από το ότι δεν είδα τίποτα διαφορετικό, τίποτα πρωτοποριακό σε σχέση με εκατοντάδες άλλα γαλλοβελγικά που είναι εκεί έξω. Με λίγα λόγια, nothing to write home about που λένε και στο Διακοφτό. Το διάβασα νεράκι σε ηλεκτρονική μορφή από την Europe Comics, έχοντας προηγηθεί ή εκδοτικη έναρξη της σειράς από τη Le Lombard, αλλά και η μετάφραση και κυκλοφορία της στα αγγλικά από τη Cinebook. Όλα καλά, αλλά πολύ forgettable ρε παιδί μου. Έχει η γαλλοβελγική σκηνή τέτοια, ένα σωρό. Για γρήγορη ανάγνωση και χωρίς πολύ προσοχή πάντως, όπως εγώ που ήμουν στο πλοίο προς Σύρο, μια χαρά μου έκατσε.
  3. Πρωτότυπος τίτλος: Le complexe du chimpanzé (Dargaud, 2007-2008) Βρισκόμαστε στο 2035, όταν τα διαστημικά ταξίδια έχουν εγκαταλειφθεί. Μια μέρα, ένα διαστημόπλοιο προσθαλασσώνεται στον Ινδικό Ωκεανό και έκπληκτοι οι υπεύθυνοι ανακαλύπτουν, ότι είναι από τη Γη και μάλιστα φτιαγμένο μέσα στον 20ο αιώνα. Το πιο συγκλονιστικό, όμως, είναι, ότι είναι επανδρωμένο και μάλιστα από δύο ανθρώπους, που πολύ απλά δεν θα έπρεπε να βρίσκονται εκεί. Η αστροναύτισσα Χέλεν Φρίμαν καλείται να λύσει το μυστήριο και τελικά καλείται να λάβει μέρος σε μια αποστολή στον Άρη, προς μεγάλη λύπη της κόρης της, Σοφία. Όσα θα ανακαλύψει η αποστολή στον Άρη, θα πυκνώσουν το μυστήριο ακόμη περισσότερο. Η περίληψη είναι εσκεμμένα ασαφής, επειδή όσο λιγότερα ξέρει κανείς για την υπόθεση, τόσο το καλύτερο. Ο σεναριογράφος Richard Marazano παίζει με διάφορες ιδέες σχετικά με ταξίδια στο χρόνο, χωροχρονικά παράδοξα, εναλλακτική ιστορία και πάρα πολλή φαντασία και δημιουργεί ένα έργο, που αψηφά κάθε λογική και πιθανόν και κάθε αληθοφάνεια. Η υπόθεση θυμίζει σε κάποια σημεία την ταινία "Interstellar", αλλά οι ομοιότητες σταματούν εδώ. Για να είμαι ειλικρινής, δεν έμεινα πολύ ικανοποιημένος, επειδή μου δόθηκε η εντύπωση, ότι ο σεναριογράφος δεν μπήκε στον κόπο να συνδέσει πειστικά τα διάφορα στοιχεία της πλοκής, επαφιέμενος ίσως στο ότι η ιστορία του είναι τόσο παράδοξη, που θα έχει μια γοητεία από μόνη της - και σε αυτό δεν είχε απόλυτα άδικο. Αντίθετα, το σχέδιο του Jean-Michel Ponzio είναι εντυπωσιακό, ένα εκ πρώτης όψης παράδοξο μείγμα ρεαλισμού και φαντασίας, με εξαιρετικά χρώματα, σωστή χρήση των σκιών και μεγάλη λεπτομέρεια στην αναπαράσταση τοπίων και μηχανών, αλλά κυρίως ανθρώπινων εκφράσεων, χωρίς πειραματισμούς στα καρέ. Καταφέρνει να κρατήσει το μυστήριο του σεναρίου και να κάνει τους χαρακτήρες πραγματικά ανθρώπινους και βέβαια είναι προσφέρει μεγάλη οπτική απόλαυση. Το κόμικ ολοκληρώθηκε σε τρία τεύχη, τα οποία μεταφράστηκαν στα αγγλικά από τη Cinebook μεταξύ 2009 και 2010 και κυκλοφόρησαν σε εκδόσεις με μαλακό εξώφυλλο με μάλλον μέτρια βιβλιοδεσία, η οποία δεν κρατά το εσωτερικό κολλημένο στη ράχη, ως όφειλε. Το κόμικ συνίσταται πρωτίστως σε φίλους της ΕΦ. Πολύ φοβάμαι, ότι λόγω του θέματος, αλλά και των περίεργων καταστάσεων θα αφήσει τους υπόλοιπους μάλλον αδιάφορους. Όλες οι εικόνες είναι από το Ίντερνετ. Πηγές για περαιτέρω μελέτη: wikipedia (προσοχή: αποκαλύπτεται όλη η πλοκή του κόμικ)
  4. Το Alone (γαλλικός τίτλος: Seuls) είναι μια ιστορία με παιδιά για μεγάλους και λιγότερο μία ιστορία με παιδιά για παιδιά αν και έχει λάβει σχετικά βραβεία για κόμικ σε μικρές ηλικίες. Η ιστορία ξεκινάει ένα συνηθισμένο απόγευμα με τους ενήλικες και τα παιδιά της πόλης Compton να γυρίζουν σπίτι τους από το σχολείο και τις εργασίες τους. Αυτό όμως είναι και το τελευταίο συνηθισμένο απόγευμα που ζουν. Το επόμενο πρωί όλοι οι ενήλικες θα είναι εξαφανισμένοι και τα παιδιά θα πρέπει να επιβιώσουν μόνα τους. Οι κεντρικοί ήρωες είναι ο Ντόντζι, ο Ιβάν, η Καμίλ, η Λεϊλα και ο μικρός Τέρρυ Παιδιά με διαφορετικό υπόβαθρο και ικανότητες ξεκινούν μια περιπλάνηση με τρεις άξονες. Ο πρώτος είναι να επιβιώσουν, ο δεύτερος είναι να καταλάβουν τι έχει συμβεί και ο τρίτος είναι βρουν και άλλα παιδιά που χρειάζονται βοήθεια Η επιβίωση είναι ιδιαίτερα δύσκολη. Άγρια ζώα και επιθετικά παιδιά δημιουργούν άγριες καταστάσεις. Η αναζήτηση του τι έχει συμβεί είναι ιδιαίτερα δύσκολη καθώς υπάρχουν αντικρουόμενες μαρτυρίες και τα διάφορα παιδιά που συναντούν δεν βοηθούν σε κάποια ξεκάθαρη κατάσταση. Τα πράγματα δεν είναι όπως φαίνονται και οι συμμορίες και οι αντιπαλότητες δεν αργούν να εμφανιστούν Πρόκειται για ένα καθαρό BD το οποίο ξεκίνησε το 2006 και έχει φτάσει στον 12 τόμο που κυκλοφόρησε στα γαλλικά τον Aπρίλιο του 2020 και βρίσκεται στον 3ο κύκλο. Ο πρώτος περιελάβανε τα τεύχη 1-5 και ο δεύτερος 6 έως 9. Έχω διαβάσει τον 1ο κύκλο στην αγγλική έκδοση από Cinebook και μπορώ να πω πως μου άρεσε παρα πολύ Δεν βρήκα κάτι που δεν μου άρεσε! Άψογο σενάριο και πλοκή, δυνατοί και ανεπτυγμένοι χαρακτήρες, λεπτομερές και εντυπωσιακό σχέδιο στα κτίρια και τα αντικείμενα. προτεινετε για διάβασμα και για αγορά. τα τεύχη τα είχα πάρει από το public σε αστεία τιμή, ισως υπάρχουν ακόμα.
  5. Ο Fabien Vehlmann θεωρείται από τους σπουδαιότερους Γάλλους σεναριογράφους κόμικ και έχει δημιουργήσει πολλά κόμικ με μεγάλη απήχηση στη χώρα του, ενώ έχει συμβάλλει και σε ήδη υπάρχουσες σειρές. Έχω διαβάσει στα αγγλικά το Jolies Ténèbres (Beautiful Darkness) και το Last Days of an Immortal τα οποία μου άρεσαν πάρα πολύ και τα συνιστώ ανεπιφύλακτα. Το Green Manor (αυτός είναι και ο πρωτότυπος γαλλικός τίτλος) ήταν η πρώτη δουλειά του Βελμάν, μια συλλογή ιστοριών, οι οποίες όλες διαδραματίζονται το 19ο αιώνα και ξεκινούν στο φερώνυμο οίκημα του Λονδίνου, όπου εδρεύει μια λέσχη αποκλειστικά για τζέντλεμεν, χωρίς όμως να περιορίζεται εκεί η δράση τους. Οι ιστορίες είναι αστυνομικού ύφους ή μυστηρίου, ορισμένες με μια μεταφυσική χροιά και όλες αυτοτελείς: σε κάθε ιστορία πρωταγωνιστούν διαφορετικοί χαρακτήρες, που δεν σχετίζονται μεταξύ τους πέρα από το γεγονός, ότι είναι όλοι μέλη της λέσχης ενώ και οι ιστορίες διαδραματίζονται σε διαφορετική χρονιά η κάθε μία. Κάθε μια ιστορία ολοκληρώνεται σε 8 σελίδες περίπου Προφανώς δεν είναι όλες οι ιστορίες εξίσου επιτυχημένες, είναι όμως όλες διασκεδαστικές και αρκετά έως πολύ ευφάνταστες, στην παράδοση του Πόε ή του Στίβενσον ή των 1001 Νυχτών, αν θέλει κανείς να το αναγάγει βαθύτερα στο παρελθόν. Έχουν όλες μυστήριο και αγωνία και μια λεπτή δόση χιούμορ ή ειρωνείας, που τις κάνει από ενδιαφέρουσες έως και απολαυστικές. Το γεγονός ότι είναι σύντομες, βοηθά στην αποφυγή φλυαρίας και διάφορων περιττών βαρών και μας αφήνει να επικεντρωθούμε αποκλειστικά στην ιστορία. Όπου όμως χρειάζεται, ο σεναριογράφος προσθέτει διάφορα στοιχεία ψυχολογίας ή πολιτικής, αλλά πάντα διακριτικά και ποτέ εις βάρος της πλοκής. Ο άγνωστος σε εμένα σκιτσογράφος Ντενί Μποντάρ εικονογραφεί επαρκέστατα τις ιστορίες, χωρίς να προβαίνει σε καμία καινοτομία, κάτι αναμενόμενο, αφού εδώ έχουμε να κάνουμε με κόμικ σεναρίου. Το σχέδιό του είναι απλό και κλασικό, ελαφρώς κατουρνίστικο, αλλά με μεγάλη προσοχή στις λεπτομέρειες, όπου χρειάζεται, τα καρέ ακολουθούν μια σχετικά ομοιόμορφη ροή χωρίς πειραματισμούς, οι δε χρωματισμοί είναι ζωντανοί και αρκετά πετυχημένοι. Γενικά, κατορθώνει να αποδώσει πετυχημένα όλη την ατμόσφαιρα του κόμικ, αλλά και να ζωντανέψει την πλοκή την οποία σκαρφίζεται κάθε φορά ο Βελμάν με σωστό τρόπο, χωρίς να εντυπωσιάσει, αλλά και χωρίς να προδώσει την ιστορία. Το κόμικ κυκλοφόρησε στα Γαλλικά σε τρεις τόμους από την Dupuis μεταξύ 2001 και 2005, ενώ μεταφράστηκε στα αγγλικά και κυκλοφόρησε σε δύο τόμους (ο δεύτερος περιλαμβάνει το δεύτερο και τον τρίτο της γαλλικής έκδοσης) το 2008 από τη Cinebook και εγώ το διάβασα από αυτή την έκδοση. Οι δύο εικόνες που παραθέτω είναι από την αγγλική και τη γαλλική έκδοση αντίστοιχα. Ένα ενδιαφέρον και έξυπνο κόμικ, που δεν θα αλλάξει τη ζωή κανενός, αλλά με το οποίο θα περάσετε καλά, ελπίζω Στα ελληνικά έχουμε διαβάσει εν μέρει τουλάχιστον το κόμικ του Βελμάν “Σατάνια” (Voyage en Satanie) στο περιοδικό “Μπλε Κομήτης”, αλλά δυστυχώς το περιοδικό ανέστειλε την έκδοσή του πριν ολοκληρωθεί η σειρά. Το παρόν κείμενο αναρτήθηκε πρώτη φορά στο ιστολόγιο astoixeiotos.wordpress.com
  6. To Buck Danny πρόκειται για μια εμβληματική και επιδραστική σειρά στην ιστορία των γαλλοβελγικών κόμικς. Ξεκίνησε να εκδίδεται το 1947, σε συνέχειες, στο περιοδικό Spirou, και μέχρι τώρα έχουν κυκλοφορήσει 57 άλμπουμ. Αφηγείται τις ιστορίες του Buck Danny, πιλότου της αμερικανικής αεροπορίας, και (πιστό στα κομιξικά έθιμα της εποχής) των δύο στενών του φίλων οι οποίοι παίρνουν το ρόλο του εξομολογητή/χιουμοριστικού sidekick. Μέσα από τις περιπέτειες του, ζούμε πολλές από τις ιστορικές μάχες του 2ου μισού του 20ου αιώνα, αν και αρχικά, δεν αναφέρονταν τα πραγματικά κράτη στα οποία γίνονταν οι συγκρούσεις. Πνευματικό παιδί του συγγραφέα Jean-Michel Charlier (Blueberry) και του σχεδιαστή Victor Hubinon, γνώρισε τεράστια επιτυχία και καθόρισε τα στάνταρντς των πολεμικών, και κυρίως αεροπορικών πολεμικών, κόμικς που ακολούθησαν από τη γαλλοβελγική σκηνή. Απίστευτα παραγωγικό, το δίδυμο, δημιούργησε 40 άλμπουμ, άλλα αυτόνομα και άλλα σε δύο μέρη, μέχρι και το 1989 και το θάνατο του Hubinon. Μετά από σχεδόν 4 χρόνια, ο Charlier επέλεξε τον Francis Bergese, ως συνεχιστή του Hubinon, κυρίως επειδή μπορούσε να μιμηθεί τέλεια το στυλ του προκατόχου του. Ακολούθησαν 4 άλμπουμ, μέχρι το 1989 και το θάνατο του Charlier. Από εκεί και πέρα, ο Bergese ανέλαβε τη σειρά, αρχικά με τη βοήθεια του Jacques De Douhet στο σενάριο, και μετά μόνος του "φορώντας" και τα δύο δημιουργικά καπέλα. Το 2008 και μετά από 12 άλμπουμ, ο Bergese ανακοίνωσε την παραίτηση του, και τη σειρά ανέλαβε ο συγγραφέας Frederic Zumbiehl, με τον Francis Winis για ένα τεύχος και τον Gil Formosa για τα υπόλοιπα, στα σχεδιαστικά καθήκοντα. Το πιο πρόσφατο άλμπουμ εκδόθηκε πριν δύο μήνες και ονομάζεται Operation Vektor. Αν κάτι χαρακτηρίζει αυτή τη σειρά, είναι η λεπτομέρεια στην απεικόνιση των στρατιωτικών οχημάτων και ιδίως των αεροπλάνων. Απίστευτη λεπτομέρεια, και όχι μόνο στην απεικόνιση, αλλά και στις τεχνικές λεπτομέρειες και δυνατότητες του κάθε οπλικού συστήματος. Συχνά αφιερώνονται λεζάντες για την επεξήγηση της λειτουργίας κάποιου όπλου. Με λίγα λόγια, ταιριάζει απόλυτα ο όρος military porn, δηλαδή εικόνες που απευθύνονται σε αυτούς που εντυπωσιάζονται/ενδιαφέρονται για τις εξελίξεις της αμυντικής βιομηχανίας. Από όσα ξέρω και από όσα φρόντισα να διαβάσω, η προσοχή στη λεπτομέρεια που έχουν δώσει οι δημιουργοί είναι απόλυτη, αν και πολλές φορές ξεπερασμένη. Πράγμα λογικό όταν διαβάζεις ιστορίες που έχουν γραφτεί πολλά χρόνια πριν. Από εκεί και πέρα, και καθαρά κομιστικά, η σειρά δεν έχει να προσφέρει κάτι ιδιαίτερο, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν είναι, κατά διαστήματα, διασκεδαστική. Οι ιστορίες είναι κλασσικές περιπέτειες, πολλές φορές με αντιπάλους κατασκόπους εχθρικών κρατών ή/και πράκτορες τρομοκρατικών οργανώσεων. Υπάρχει και η arch-villain στο πρόσωπο της Lady X, αλλά και στην πορεία, πέρα από τους δύο φίλους του πρωταγωνιστή, προστέθηκε και μία γυναίκα πιλότος, η οποία είναι μεν πολύ καλή στη δουλειά της αλλά συχνά συλλαμβάνεται και πρέπει οι άντρες της παρέας να την σώσουν. Με λίγα λόγια, πατάει σε αρκετά συμβατικές φόρμες BD, πράγμα που φαίνεται και από τις λεζάντες και τους διαλόγους, οι οποίοι μερικές φορές είναι ΤΕΡΑΣΤΙΟΙ, θυμίζοντας μου Blake & Mortimer και άλλες εποχές. Αν μπαινεις πάντως προετοιμασμένος και είσαι διατεθειμένος να ανεχθείς τα παραπάνω, θα περάσεις καλά διαβάζοντας το, κυρίως λόγω του εκπληκτικού και γεμάτο λεπτομέρειες σχεδίου του. Επιπλέον, αν σου αρέσουν τα αεροπλάνα και τα μπαμ-μπουμ (όπως και σε εμένα ), θα περάσεις ακόμα καλύτερα. Στα αγλλικά η σειρά μεταφράζεται από τη Cinebook, η οποία έχει κυκλοφορήσει μέχρι τώρα 10 τόμους, με τον 11ο να έχει ανακοινωθεί για τον Μάρτιο του 2020. Έχει δώσει το βάρος της στην εποχή του Bergese και μετά, προφανώς κρίνοντας την πιο κοντά στην σημερινή πραγματικότητα των αναγνωστών. Στην ανάγνωση των 7 πρώτων αυτών τόμων βασίστηκε η παρουσίαση. Είμαστε τυχεροί που για αυτή τη σειρά, επέλεξε το μεγάλο μέγεθος (21χ29), γιατί, όπως προανέφερα, αν κάτι αξίζει να προσεχθεί, αυτό είναι το βαθύτατα λεπτομερές σχέδιο. Σημαντικό, να αναφέρω, είναι ότι καθόλη τη διάρκεια των 72 ετών της σειράς, οι χαρακτήρες δεν μεγαλώνουν ηλικιακά, οπότε δεν έχει παρουσιαστεί το φαινόμενο του reboot.
  7. O Larry Max είναι ο James Bond της εφορίας. Υπερδύναμη του; Να αναλύει ισολογισμούς και να βρίσκει τι έχουν κρύψει από τις δηλώσεις τους, εκατομμυριούχοι εισοδηματίες, έμποροι ναρκωτικών και διεφθαρμένοι πολιτικοί. Η προσωπική του ζωή όμως είναι ανύπαρκτη. Γοητευτικός σαν τον Βρεταννό συνάδελφο του, αλλάζει τις γυναίκες σαν τα πουκάμισα, αλλά το βράδυ, όταν είναι μόνος του, μιλάει σε μια ερωτική τηλεφωνική γραμμή με ένα call-girl που δεν έχει γνωρίσει ποτέ. Και ο κόσμος γύρω του μανιπιουλάρεται από κάτι το οποίο λέγεται Silicia, και κανείς δεν ξέρει αν πρόκειται για άνθρωπο ή εταιρεία. Σε σενάριο του Stephen Desberg, από τον οποίο έχω διαβάσει το εξαιρετικά διασκεδαστικό Scorpion, και σχέδιο από τον Bernard Vrancken, το I.R.$. είναι το πιο κλισέ κόμικ όλων των εποχών, το οποίο όμως καταφέρνει να το σώσει λίγο προς το τέλος, σεναριακά τουλάχιστον. Και όταν λέω προς το τέλος, εννοώ προς το τέλος των 6 τόμων που έχει εκδόσει η Cinebook, οι οποίοι περιέχουν τα πρώτα 8 άλμπουμ που έχουν εκδοθεί στην Γαλλία από την Le Lombard (στην Γαλλία έχουν φτάσει μέχρι και #20, το οποίο κυκλοφόρησε το περασμένο καλοκαίρι). Αρκετά βαρετό όταν ξεκινάει, και για τους πρώτους 2 τόμους, μας δίνει όλα όσα έχουμε δει σε ταινίες της δεκαετίας του '80 και '90. Μοιραίες γυναίκες, καταδιώξεις με αυτοκίνητα, εξωτικοί προορισμοί. Τα παραπάνω δεν είναι απαραίτητα άσχημα, όταν όμως πρωταγωνιστής είναι ένας -επί της ουσίας- λογιστής, δεν σε πείθει. Δεν βοηθά, επίσης, και το σχέδιο, το οποίο δεν είναι σε καμία περίπτωση κακό, αλλά είναι απίστευτα "ασφαλές", τόσο στη σκηνοθεσία, όσο και στο ίδιο αυτό καθ' αυτό, θυμίζοντας οποιοδήποτε άλλο BD που έχεις διαβάσει της δεκαετίας του '90. Στην πορεία όμως το σενάριο βελτιώνεται, δίνοντας έμφαση στο προσωπικό παρελθόν του Max, εισάγεται ο arch-villain, τα μυστήρια γίνονται πιο ενδιαφέροντα και κατέληξα θέλοντας να διαβάσω και άλλα. Πράγμα απίθανο, γιατί η Cinebook έχει σταματήσει τη σειρά εδώ και 5 σχεδόν χρόνια. Συνολικά, ευχάριστη ανάγνωση, αν καταφέρεις και ξεπεράσεις την ελαφριά βαρεμάρα των 2 πρώτων τόμων. Αν πέσει στα χέρια σας, διαβάστε το, αλλά μην το κυνηγήσετε κιολάς
  8. Η.Π.Α., σωτήριον έτος 1895. Μέλη της επιχειρηματικής -και όχι μόνο- ελίτ δολοφονούνται. Πίσω από το μυστήριο, διαφαίνονται ίχνη του μεταφυσικού. Ποιοι θα λύσουν το μυστήριο; Οι WEST (Weird Enforcement Special Team), ειδικοί και γνωστοί για ανορθόδοξες μεθόδους τους. Στην πορεία εξιχνίασης του μυστηρίου, αλλά και μετά από αυτό, θα φύγουν από τα στενά όρια της νέας χώρας (ΗΠΑ) και θα ταξιδέψουν μέχρι και την Κουβα. Πρόκειται για ένα γουέστερν μυστηρίου το οποίο διανθίζεται με λίγα supernatural στοιχεία. Ενδιαφέρουσα ιστορία. Ουσιαστικά πρόκειται για 2 ιστορίες οι οποίες περιγράφονται στα 6 άλμπουμ που ολοκληρώνουν την σειρά. Η ομώνυμη ομάδα αποτελείται από πολλά άτομα, τα οποία το καθένα ενσαρκώνει και ένα κλισέ. Ο δυνατός με καρδιά μάλαμα, η γυναίκα με κακό πατέρα, ο νέος και απρόσεκτος αλλά επαναστάτης, ο μεγάλος σε ηλικία επικεφαλής ο οποίος έχει χάσει ένα μέλος της οικογενείας του κλπ. Ίσως παρατραβάνε λίγο οι 2 ιστορίες, πιθανόν σε 4 τεύχη να γινόταν καλύτερα και σφιχτά η αφήγηση. Οι Dorison (Prophet, Long John Silver, XIII κ.α.) και Nury (Je Suis Legion, Il Etait Une Fois en France, L'or et le Sang) είναι πολυγραφότατοι και γνωστότατοι συγγραφείς, αλλά εδώ έχω την αίσθηση ότι πλατειάζουν λίγο, αν και δεν δημιουργεί αυτό ιδιαίτερο πρόβλημα στην απόλαυση της ανάγνωσης. Από την άλλη το σχέδιο του Rossi (Le Chariot de Thespis, Deadline) με απογοήτευσε λίγο. Σε καμία περίπτωση δεν είναι κακό, απλά δεν είναι ιδιαίτερα λεπτομερές παρόλο που σε μερικά πάνελ δείχνει ότι μπορεί και το έχει. Θα πρέπει να δω και άλλες δουλειές του για να μπορώ να κρίνω. Το τρίο έχει συνεργαστεί και στην παραγωγή του XII Mystery. Θα το χαρακτήριζα επιδερμικό. Δεν με έκανε να νοιαστώ για τους πρωταγωνιστές, οι κακοί ήταν αδιάφοροι και όλη η ιστορία ήταν meh. Δεν χάνετε τίποτα με το να το διαβάσετε αλλά δεν νομίζω να το θυμόσαστε και για πολύ καιρό μετά. Κυκλοφορεί και στα αγγλικά από τη Cinebook. 6 τομάκια μικρού μεγέθους (18.4 x 25.7 cm)
  9. Λίγο πριν εκπνεύσει ο 13ος αιώνας, ένας νεαρός Ναϊτης, μέλος δηλαδή του τάγματος των Ιπποτών του Ναού του Σολομώντα, αποδρά από την πολιορκία της Άκρας λίγο πριν αυτή παραδοθεί στους Σαρακηνούς και μαζί με τον δάσκαλο του, επιβιβάζονται σε ένα πλοίο. Μαζί τους πήραν ένα μικρό κιβώτιο το οποίο τους εμπιστεύθηκε ο μεγάλος μάγιστρος του τάγματος τους. Το πλοίο που τους μετέφερε όμως εξαφανίστηκε χωρίς κανένα ίχνος. Στη Νέα Υόρκη του σήμερα, στο Μητροπολιτικό Μουσείο και κατά τη διάρκεια των εγκαινίων μιας έκθεσης, μια ομάδα 4 εφίππων μασκοφόρων, ντυμένων με τις στολές των Ναϊτων Ιπποτών, εισβάλλουν στο μουσείο και κλέβουν ένα χρυσό κασελάκι. Η Tess, μια αρχαιολόγος που ήταν παρών στα εγκαίνια, και ο πράκτορας Riley του FBI, μπλέκονται σε μια περιπέτεια που θα τους ταξιδέψει στο Βατικανό, στην Μέση Ανατολή και αλλού, προσπαθώντας να λύσουν το, χαμένο από χρόνια, μυστήριο που μπορεί να έχει δραματικές συνέπειες στην ανθρωπότητα..... Βασισμένο στο βιβλίο του Raymond Khoury, το οποίο έχει μεταφραστεί και στα Ελληνικά από τις εκδόσεις Λιβάνη, έχουμε - άλλη - μια ιστορία για τους Ναΐτες και τα μυστικά τους. Ιστορίες οι οποίες, ειδικά την περίοδο της μεγάλης επιτυχίας του Κώδικα Ντα Βίντσι, έβγαιναν μαζικά. Ξεκινώντας από τα θετικά του σεναρίου, το μυστήριο ΔΕΝ αφορά το ιερό δισκοπότηρο, όπως 99 στις 100 ιστορίες που σχετίζονται με τους Ναΐτες. Αρκετά καλά δομημένη, με ανατροπές καθ' όλη τη διάρκεια των 4 άλμπουμ που βγήκαν από το 2009 έως το 2012, άποτελεί μια ευχάριστη περιπέτεια, με μυστήριο, έρωτες και όλα τα υπόλοιπα στοιχεία που φτιάχνουν μια καλή BD σειρά. Στη συνέχεια και βασισμένα στο επόμενο βιβλίο του Khoury με τίτλο The Templar Salvation, κυκλοφόρησαν άλλα δύο άλμπουμ, τα οποία είναι καλύτερα από τα 4 πρώτα, καθώς η ιστορία δίνεται πιο συμπυκνωμένα και πιο σφιχτοδεμένα. Στα πρώτα 4 άλμπουμ σχέδιο κάνει ο Miguel Lalor, πολύ όμορφα, στρωτά, αν και χωρίς ιδιαίτερες εξάρσεις. Αρκετά safe προσέγγιση, και στην σκηνοθεσία και στο σχέδιο, το οποίο είναι μεν πάρα πολύ ωραίο αλλά δεν απογειώνεται σε κανένα σημείο. Στα τελευταία 2 άλμπουν, σχέδιο κάνει ο Bruno Rocco, o οποίος είναι πιο τολμηρός και πιο μοντέρνος στη λογική του σχεδίου του, χρησιμοποιώντας αρκετά πιο δυναμικές γωνίες και στησίματος καρέ. Από την άλλη τα πρόσωπα του δεν είναι τόσο λεπτομερώς σχεδιασμένα όσο αυτά του Lalor. Γενικά μια αρκετά καλή σειρά, πέρασα πολύ ωραία διαβάζοντας την, και το σημαντικό είναι ότι δεν ήταν αναμενόμενο το τέλος. Η παρουσίαση βασίστηκε στα 6 άλμπουμ που έχει κυκλοφορήσει και μεταφράσει στα αγγλικά η Cinebook.
×
×
  • Create New...