Jump to content

Καλώς ήλθατε στο ComicStreet

Γίνετε μέλη της κοινότητας. Η εγγραφή είναι γρήγορη και εύκολη.

Search the Community

Showing results for tags 'Wolverine'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΥΠΟΔΟΧΗ
    • Κανόνες
    • Νέα / Ανακοινώσεις
    • Απορίες / Βοήθεια
    • Γενική Συζήτηση
  • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ / ΑΡΘΡΑ
    • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
    • ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
  • ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΞΕΝΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • WEBCOMICS
  • ΚΟΜΙΚΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΤΕΧΝΕΣ
    • Κινηματογράφος/TV και Κόμικς
    • Animation
    • Βιβλία
  • ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ - ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ
    • Καταστήματα
    • Πηγές - Ενημέρωση

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


About Me

Found 9 results

  1. Το πρώτο Omnibus περιλαμβάνει τα τεύχη GIANT-SIZE X-MEN 1, X-MEN (1963) 94-131 & ANNUAL (1970) 3. Περίπου σαράντα πέντε χρόνια πριν, ο τίτλος των X-Men βρισκόταν στα πρόθυρα της ακύρωσης δεδομένου ότι ελάχιστοι αναγνώστες έδειχναν ενδιαφέρον για αυτή τη σειρά, αφού οι ιστορίες ήταν αφενός παρωχημένες και αφετέρου οι χαρακτήρες της δεν είχαν να προσφέρουν κάτι καινούργιο. Όλα έδειχναν πως ο τίτλος αυτός θα παρασυρόταν από τη λήθη. Όμως, τα πάντα άλλαξαν το 1975 με τη κυκλοφορία μίας ειδικής έκδοσης που σηματοδότησε την αλλαγή πλεύσης για τους μεταλλαγμένους. Η ειδική έκδοση αυτή ονομάζονταν Giant-Size X-Men #1, η οποία συντέθηκε υπό τη συγγραφική πένα του Len Wein (ο οποίος πέρα από το Giant, ήταν και plotter των Uncanny 94 & 95) και των μολυβιών του David Cockrum. Το συγκεκριμένο τεύχος ξεχώρισε επειδή καθιέρωσε για πρώτη φορά πολλά από τα πιο αγαπημένα μέλη της ομάδας. Η γενναία αυτή κατευθύνση περιλάμβανε χαρακτήρες προερχόμενους από κάθε γωνιά της γης και εν αντιθέσει με τους "προκατόχους" τους, αυτοί εδώ ήταν ενήλικες και όχι έφηβοι: o Wolverine, ο Collosus, η Storm, ο Νightcrawler και ο Thunderbird αποτελούσαν τα καινούργια μέλη της νεοσύστατης ομάδας. Πέρα από τρεις "παλαιότερους" χαρακτήρες που παρείχαν καθόδηγηση στους νέους, Professor X, Cyclops και Banshee, οι υπόλοιποι original X-Men όπως είναι ο Angel, ο Iceman, η Jean Grey, o Ηavoc ή η Polaris ήταν μεν παρόντες μέσα στην ιστορία, αλλά δεν αποτελούσαν ενεργά μέλη του καινούργιου ρόστερ. (τουλάχιστον στην αρχή, γιατί όπως γίνεται φανερό στη πορεία, ενσωματώνεται σταδιακά και η Jean στο νέο τιμ.) Το Giant-Size #1 αποτυπώνει τη πρώτη περιπέτεια του νεοσύστατου συνόλου, το οποίο στέλνεται από το Καθηγητή X σε μία αποστολή διάσωσης των original Χ-Μen που είναι παγιδευμένοι στο νησί «Krakoa». Σύντομα όμως ανακαλύπτουν πως ο Κrakoa δεν είναι απλά ένα νησί, αλλά άλλος ένας μεγάλος μεταλλαγμένος! Ο Claremont έχει συγγραφικά credits από το προαναφερθέν τεύχος 94. Η πρώτη του δουλεία είναι να φέρει έναν αέρα φρεσκάδας στο τίτλο και να κάνει τους νέους χαρακτήρες ξεχωριστούς και ενδιαφέροντες. Για παράδειγμα, στα πρώτα αυτά τεύχη η Storm παρουσιάζεται σαν μία «θεά», η οποία νοσταλγεί τον καιρό εκείνο που ήταν στην Αφρική και να παρατηρεί μεγάλες διαφορές από τη τωρινή ζωή της στη πόλη. Ο Colossus, επίσης, είναι ένας άλλος χαρακτήρας που θέλει να επιστρέψει στη πατρίδα και την οικογένεια του. Ο Nightcrawler παλεύει να ενσωματωθεί και να ταιριάξει με το ευρύτερο πλήθος, παρά την εξωτερική «δαιμονική» του εμφάνιση. Ιδιαίτερη εντύπωση δημιουργεί ο Wolverine, ο οποίος ακόμα δεν είναι ο «superstar» που είναι σήμερα, αλλά κεντρίζει το ενδιαφέρον του αναγνώστη κυρίως λόγω του παρορμητικού χαρακτήρα του και τη μυστικοπάθεια που χαρακτηρίζει το παρελθόν του. Παρ’ όλ’ αυτά, υπάρχουν διάφορα hints για τη προέλευση του, για το «Weapon X», την ικανότητα ίασής του κλπ. Σε αυτό το Omni, μαθαίνουμε για πρώτη φορά ότι το πραγματικό του όνομα είναι Logan! Όμως, ο Claremont φροντίζει να τον χρησιμοποιήσει με τέτοιο τρόπο, ούτως ώστε η προσωπικότητα του να μην επισκιάζει τους υπόλοιπους. Γενικά, όσον αφορά το characterization, υπάρχει μια αίσθηση ισορρόπιας, καθώς κανένας χαρακτήρας δεν υπερτερεί έναντι του άλλου, ενώ όλοι έχουν τις στιγμές τους να λάμψουν! Αυτό που σίγουρα μου άρεσε είναι ότι ο Claremont παρουσιάζει σταδιακά το «δέσιμο» των μελών της νέας αυτής ομάδας, σε σημείο όπου κάποιος θα τους χαρακτήριζε μέχρι και οικογένεια. Για αυτό, βλέπουμε πολλές φορές τους Χ-Men να περνάνε χρόνο μαζί με… τα πολιτικά τους ρούχα, για παράδειγμα στις γιορτές των Χριστουγέννων ή όταν διοργανώνουν παιχνίδια baseball. (X-Men style, φυσικά!!) Ομολογώ ότι κάτι τέτοιες μικρές στιγμές (υπόσχομαι ότι δεν είναι λίγες!), με έκαναν να δεθώ περισσότερο μαζί τους. Συγγραφικά, ο Claremont «φυτεύει» πολλούς σπόρους για μελλοντικά storylines από πολύ νωρίς. Υπάρχουν αναφορές για τον «Black Tom» Cassidy πολύ πιο πριν κάνει το κάνει το ντεμπούτο του στη σειρά. Το ίδιο ισχύει και με τον Proteus. Το ιστορικής σημασίας και συνάμα εξαιρετικό «Έπος του Μαύρου Φοίνικα» είναι μία ιστορία που χτίζεται 30 ολόκληρα τεύχη, από τη πρώτη αποκάλυψη των νέων δυνάμεων της Jean και την ανάδειξη της ως «Phoenix» στο τεύχος 101 μέχρι και τη σταδιακή εισαγωγή του Hellfire Club & του Jason Wyngarde! Με αυτό τον τρόπο, ο «μάστορας» Claremont καταφέρνει να κάνει ομαλές μεταβάσεις από το ένα storyline στο άλλο, χωρίς δηλαδή να εισαγάγει νέους χαρακτήρες και καταστάσεις στον αναγνώστη από το πουθενά. Φυσικά, κλασσικοί εχθροί των μεταλλαγμένων όπως είναι ο Magneto, o Juggernaut, o Sauron ή τα Sentinels κάνουν την εμφάνιση τους και εδώ. Ειδικά δε για τον Magneto, λέγεται ότι κανένας άλλος συγγραφέας πέρα από τον Claremont δεν έχει αποδώσει τη «φωνή» του τόσο σωστά. Σαφής στόχος του Claremont είναι να ψυχαγωγήσει τον αναγνώστη, κάτι το οποίο επιτυγχάνεται και με το παραπάνω. Οι ιστορίες είναι πολύ διασκεδαστικές ακόμη και με τα σημερινά στάνταρ. Ενίοτε υπάρχουν μικρές και καλές δόσεις χιούμορ και του αντίστοιχου δράματος που χαρακτηρίζει το υπέρ ηρωικό είδος. Ωστόσο, σίγουρα αυτό που θα μπορούσε να ειπωθεί είναι ότι ο Claremont μερικές φορές έχει τη τάση να υπέρ-αναλύει κάποιες σκέψεις χαρακτήρων ή να βάζει πολλά και αχρείαστα αφηγηματικά μπαλονάκια μέσα στην ιστορία. Παρά όμως αυτές τι μικρές (για μένα) συγγραφικές ατέλειες, ο Claremont εξιλεώνει τον εαυτό του για το πάθος και την αγάπη που δείχνει για αυτούς τους ήρωες και φυσικά για την άρτια δομημένη του πλοκή. Τι γίνεται με το σχέδιο; Για τον John Byrne δε μπορώ να πω κάτι παραπάνω από ό, τι έχει ήδη ειπωθεί: ο άνθρωπος αυτός για τα δικά μου μάτια είναι ένας ακόμη θρύλος της 9ης Τέχνης. Δε μπορώ να φανταστώ αυτό το run χωρίς τον συγκεκριμένο σχεδιαστή και σίγουρα οι ιστορίες δεν θα είχαν την ίδια απήχηση και το ίδιο στίγμα χωρίς τα μολύβια του Byrne. Όπως είναι λογικό, δε θα μπορούσε να γίνει μία αναφορά και στο σχέδιο του Cockrum, του οποίου η συμβολή υπήρξε το λιγότερο καθοριστική ιδιαίτερα εάν ληφθούν υπόψη τα πρωτοποριακά και εντυπωσιακά για την εποχή designs των νέων X-Men, όπως είναι αυτό του Νightcrawler, της Storm ή και του Colossus. Για μένα, αυτή η συλλογή αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα δώρα που θα μπορούσε να προσφέρει η Marvel στο αναγνωστικό κομιξικό κοινό. Είναι απίστευτο ότι κόμικ της ποιότητας αυτής κυκλοφόρησε για πρώτη φορά την εποχή εκείνη. Τονίζω ξανά ότι σε αυτή τη συλλογή τευχών είναι βέβαιο πως υπάρχουν κάποια σημεία που δείχνουν την ηλικία τους, αλλά πιστέψτε με αυτό δε θα σας νοιάξει. Τέτοια υπέρ ηρωικά (και με τέτοια επιρροή) δε κυκλοφορούν σήμερα, κατά τη γνώμη μου. Διαβάζοντας αυτό το Omnibus, μου έγινε υπενθύμιση γιατί έχω γίνει φανατικός του είδους αυτού εξ’ αρχής. Περιμένω εναγωνίως και τα επόμενα Omnis, με το reprint του δεύτερου να έρχεται στα τέλη Νοέμβρη αυτού του έτους. Κλείνοντας, τον κύριο Claremont είχα τη τύχη να τον συναντήσω πέρυσι στο Athens Con. Aπό τη σύντομη συζήτηση που είχαμε, αντιλήφθηκα ότι το πάθος και η αγάπη του για τους X-Men ξεχειλίζουν ακόμα και σήμερα, στα 70 του (σχεδόν) έτη… Η παρουσίαση του X-Men - Days of Future Past. H παρουσίαση του Wolverine. Το πολύ όμορφο άρθρο για το κόμικ από τη Βασιλεία Βαξεβάνη. (comicdom.gr)
  2. ( Το εξώφυλλο από την ιστοσελίδα του εκδότη: https://www.gb-publishingservices.gr/index.php?route=product/product&product_id=4365 ) Περιεχόμενα τόμου: Giant-Size X-Men #1 και Uncanny X-Men #94-103 (Το Giant-Size X-Men μεταφράζεται για πρώτη φορά στα ελληνικά) Πρώτη κυκλοφορία τόμου: 27 Αυγούστου 2021 Πρώτη δημοσίευση τευχών στα ελληνικά: Χ-ΜΕΝ #1-5 (εκδόσεις Μαμούθ, 1986) Την περίοδο 1970-75, το αμερικανικό περιοδικό των X-Men δημοσίευε μόνο ανατυπώσεις παλαιότερων ιστοριών. Οι χαμηλές πωλήσεις του τίτλου ανάγκασαν τους εκδότες να λάβουν αυτήν την απόφαση, καταδικάζοντας την ομάδα των μεταλλαγμένων ηρώων στην αφάνεια. Ευτυχώς για όλους εμάς τους αναγνώστες, ο τίτλος επέστρεψε σύντομα με νέες ιστορίες και θεματικές. Οι X-Men μετατράπηκαν από μια ομάδα αμερικανών εφήβων, σε μια ομάδα έμπειρων ενηλίκων από διαφορετικά μέρη του κόσμου. Αυτήν την περίοδο πρωτοεμφανίστηκαν σημαντικά μέλη της ομάδας, όπως η Θύελλα (Storm), ο Κολοσσός και ο Νυχτοβάτης (Nightcrawler). Ακόμη και ο Γούλβεριν έγινε για πρώτη φορά μέλος, ύστερα από την πρώτη του εμφάνιση σε μια ιστορία του Χαλκ (Incredible Hulk #180-81). (Κάποια από τα εξώφυλλα των τευχών από το comic vine: https://comicvine.gamespot.com/the-x-men/4050-2133/?sortBy=asc ) Ο ελληνικός τόμος περιέχει ακριβώς αυτά τα πρώτα τεύχη, με την εισαγωγή της νέας ομάδας και πολλών νέων ιδεών. Οι ιστορίες είναι πυκνογραμμένες, όπως γράφονταν τότε τα κόμικς. Από ένα σημείο εισάγονται δευτερεύουσες πλοκές, που συνδέουν κάπως τις ιστορίες μεταξύ τους, αλλά ολοκληρώνονται σε τεύχη που δεν περιέχει ο τόμος. Αναφέρομαι στον Έρικ τον Κόκκινο και τους εφιάλτες του Καθηγητή Χ, πλοκές που θα κορυφωθούν στα τεύχη 104-108. Πιστεύω πάντως ότι όποιος θέλει να διαβάσει μερικές καλές ιστορίες δεν θα απογοητευθεί, γιατί όλες οι κύριες πλοκές τελειώνουν εδώ. Επιπλέον, μερικές ιστορίες είναι πολύ δυνατές, όπως η εξαιρετική "Δεύτερη γέννηση", που δίνει στον τόμο το όνομά του. Θεωρώ ότι καίριο σημείο του τόμου αποτελεί η αποτύπωση για πρώτη φορά στο χαρτί κλασικών σκηνών των Χ-Μεν. Στη συνέχεια αυτές οι σκηνές επαναλήφθηκαν πολλές φορές στην τηλεόραση και στον κινηματογράφο. Εδώ θα μάθουμε δηλαδή γιατί η Θύελλα πάσχει από κλειστοφοβία και θα παρακολουθήσουμε την μεταμόρφωση της Τζην Γκρέι σε Φοίνικα. Ειδικά τιμάται ο Γούλβεριν, καθώς μαθαίνουμε το πραγματικό του όνομα, Λόγκαν - το οποίο παρέμεινε για 35 χρόνια το μόνο όνομά του που ξέραμε- και βλέπουμε ότι τα νύχια του δεν βγαίνουν από τα γάντια του, αλλά από τα χέρια του. Θυμάμαι πόσο είχα σοκαριστεί όταν μικρό παιδί είχα πρωτοδεί μία παρόμοια σκηνή, με τα νύχια να βγαίνουν ξεκάθαρα από τα χέρια του. Η ελληνική έκδοση είναι εξαιρετική, όπως όλοι οι τόμοι της Συλλογής Graphic Novels της Μάρβελ, με όμορφο ιλλουστρασιόν χαρτί που αναδεικνύει τα χρώματα. Η μετάφραση κυμαίνεται σε πολύ υψηλό επίπεδο. Υπάρχει όμως και ένα σημείο που με προβλημάτισε και θα το μοιραστώ μαζί σας. Σε ένα πολύ ωραίο στιγμιότυπο, εμφανίζονται τιμητικά δύο γνωστοί μας και ανταλλάσσουν μερικές κουβέντες. Ο Τζακ Κίρμπυ αναφέρεται ξεκάθαρα στην περίοδο που ο ίδιος και ο Σταν Λι έγραφαν το κόμικ των Χ-Μεν. Είναι δυνατόν να μπερδεύτηκε ο μεταφραστής με ένα τόσο απλό σημείο; Μήπως δεν αναγνώρισε τους δύο τεράστιους δημιουργούς της Μαρβελ, άρα δεν έπιασε το αστείο; Ή έχουν αλλάξει την φράση στην πρωτότυπη έκδοση του τόμου, για να αποφύγουν νομικά μπλεξίματα; Πραγματικά δεν ξέρω τι συνέβη εδώ. Εν κατακλείδι, απόλαυσα αυτόν τον τόμο και τον προτείνω σε όλους τους οπαδούς των Χ-Μεν, όπως και σε όσους θέλουν να διαβάσουν ιστορίες που διαμόρφωσαν και διαμορφώνουν ακόμη το σύμπαν της Μάρβελ. Μάλιστα ο τόμος είναι από τους μεγαλύτερους της συλλογής, με 210 σελίδες κόμικς - συνήθως ένας τόμος έχει 140 σελίδες. Και χορταστικός και αξίζει τα λεφτά του!
  3. ORIGIN(Wolverine:Origin) O Wolverine είναι ένας από τους πιο δημοφιλής χαρακτήρες του Marvel universe εδώ και 40 χρόνια.Δημιουργήθηκε το 1974 από τον Len Wein και τον σχεδιαστή John Romita jr. αν και στην πρώτη του εμφάνιση στο incredible Hulk#181 τον Νοέμβριο του 1974 τον σχεδίασε ο Herb Trimbe τότε σχεδιαστής στον τίτλο. Ήδη από την πρώτη του εμφάνιση ο Wolverine δεν έμοιαζε με κανέναν άλλο χαρακτήρα που είχε εμφανιστεί μέχρι τότε ειδικά στα υπερηρωικά κόμικ.Ο Wein ήθελε έναν ήρωα που δεν θα έμοιαζε με κανέναν άλλο και θα απομακρύνονταν από τα στερεότυπα που τους χαρακτήριζαν,που δεν θα δίσταζε ακόμα και να σκοτώσει προκειμένου να πετύχει τον σκοπό του και για πρώτη φορά το αναγνωστικό κοινό έπαιρνε έναν βίαιο χαρακτήρα που έβγαζε τους αντίπαλους του εκτός μάχης με αιματηρό τρόπο... Η πρώτη εμφάνιση του Wolverine άφηνε πολλά πράγματα για τη φαντασία.Το μόνο που γνώριζαν οι αναγνώστες διαβάζοντας τα πρώτα εκείνα panels ήταν ότι ο νέος αυτός χαρακτήρας ήταν ένας πράκτορας-μεταλλαγμένος-της Καναδικής κυβέρνησης με το κωδικό όνομα Weapon X.θα περάσουν πολλά χρόνια ακόμα ώστε οι αναγνώστες να μάθουν ακόμα μερικές διάσπαρτες πληροφορίες για το άτομό του.Ένα όνομα(Logan)και κάποια στοιχεία για διάφορες εποχές που είχε ζήσει ο ήρωας,το πώς απέκτησε τον αδαμάντινο σκελετό του(στο περίφημο Weapon X του Barry Windsor Smith όπως παρουσιάστηκε στο Marvel Comics Presents 72-84 τον Mάρτιο/Σεπτέμβριο του 1991)αλλά παρ'όλα αυτά ο Wolverine για χρόνια παρέμενε ένα μυστήριο για όλους... Αυτό έμελλε να αλλάξει όταν το 2001 κυκλοφόρησε ένα limited series με τίτλο ORIGIN.Γραμμένη από τους Bill Jemmas,Joe Quesada και Paul Jenkins και υπέροχα σχεδιασμένη από τον Αndy Kubert με τα εκπληκτικά χρώματα του Richard Isanove η σειρά κυκλοφόρησε από τον Νοέμβριο του 2001 μέχρι τον Μάρτιο του 2002. Μετά την επιτυχία της πρώτης ταινίας των X-MEN του Bryan Singer είχε αποφασιστεί να γίνει ένα spin off ταινία με τον Wolverine όπου θα αποκαλύπτονταν η ιστορία του,η "καταγωγή" του, το origin του αν προτιμάτε.Έτσι η Marvel έβγαλε πρώτη αυτό το limited series το 2001 στο οποίο τελικά στηρίχτηκε και η ταινία που κυκλοφόρησε τελικά το 2009 σε σκηνοθεσία του Gavin Hood.Μετά από δεκαετίες μυστηρίου γύρω από το πρόσωπο του Logan αυτή η σειρά έδινε επιτέλους απαντήσεις για την προέλευση του χαρακτήρα και τα τραγικά γεγονότα που σημάδεψαν τη ζωή του...Ήταν ένα μεγάλο ρίσκο να αποκαλύψεις την ιστορία ενός από τους δημοφιλέστερους αλλά και πιο μυστηριώδης χαρακτήρες των κόμικ,αλλά οι δημιουργοί της σειράς πήραν το ρίσκο και στην πορεία δημιούργησαν μία από τις καλύτερες ιστορίες που γράφτηκαν ποτέ για τον Wolverine. Ο Wolverine γεννημένος τον 19ο αιώνα στον Καναδά σαν James Howlett γόνος μιας αριστοκρατικής οικογένειας ήταν ένα φιλάσθενο παιδί που υπέφερε από αλλεργίες.Ο πατέρας του John Howlett φέρνει στο σπίτι ένα ορφανό κορίτσι την Rose,σαν νταντά του μικρού James.To κορίτσι γίνεται φίλη με τον James καθώς και με τον γιο του κηπουρού της οικογένειας Τhomas Logan(φτυστός ο δικός μας Logan),τον Dog.O oποίος κακοποιείται από τον πατέρα του συστηματικά κάθε φορά που εκείνος είναι μεθυσμένος(δηλ. σχεδόν πάντα)Πολλοί αναγνώστες φυσικά πιστεύουν ότι ο Dog είναι ο Logan σαν παιδί αλλά φυσικά αυτό ανατρέπεται αργότερα... O John Howlett έρχεται συνέχεια σε αντιπαραθέσεις με τον δικό του πατέρα που πιστεύει ότι είναι πολύ ελαστικός και ευγενικός με τους υπηρέτες,και ότι υπερπροστατεύει τον φιλάσθενο γιο του(ειδικά μετά το χαμό του πρώτου του γιου κάτι που έχει οδηγήσει στη κατάθλιψη τη μητέρα του μικρού James, Elisabeth που ζει απομονωμένη σε άλλο σημείο του μεγάρου)...Τα χρόνια περνάνε αλλά η κατάσταση στο μέγαρο Hawlett, σύμφωνα με όσα καταγράφει στο ημερολόγιο της η Rose,μοιάζει με καζάνι έτοιμο να εκραγεί,ενώ μία θλίψη επικρατεί στην ατμόσφαιρα.Ο James Howlett αρχίζει να "πιέζει" τον γιο του να "ανδρωθεί" επιτέλους ώστε να αναλάβει τα ηνία κάποτε του οίκου,ενώ η Rose ανησυχεί ότι αυτό το σπίτι θα είναι το "τέλος όλων"..Ο Dog που έχει μεγαλώσει και αυτός,έχει μετατραπεί στο ίδιο σκληρό πλάσμα σαν τον πατέρα του,μετά απο χρόνια κακοποίησης.Επιτίθεται στην Rose,και αργότερα σκοτώνει το σκυλί του James με αποτέλεσμα την απομάκρυνση του Logan από το μέγαρο ο οποίος εκστομίζει απειλές... Η πρόβλεψη της Rose θα βγει αληθινή,όταν ο Logan ξαναγυρίζει με το γιο του στο μέγαρο,παίρνουν με τη βία τη Rose και την οδηγούν στο δωμάτιο που βρίσκεται η μητέρα του James...Eκει ο Logan προσπαθεί να την πείσει να φύγει μαζί του(μία σκέψη ότι κάποτε είχαν δεσμό και ίσως ο μικρός James να είναι δικό του παιδί)αλλά η παρέμβαση του John Howlett αλλάζει τα δεδομένα όταν ο Logan τον πυροβολεί και τον σκοτώνει μπροστά στα μάτια της γυναίκας του και του μικρού James.... Η εποχή της αθωότητας τελειώνει και ο James ανακαλύπτει ότι είναι κάτι παραπάνω από αυτό που νόμιζαν όλοι για εκείνον και εκείνος για τον εαυτό του....Με νύχια που βγαίνουν από τα χέρια του ο James σκοτώνει τον Logan και τραυματίζει στο πρόσωπο τον Dog...O James φεύγει σοκαρισμένος τρέχοντας και η Rose τον ακολουθεί,ενώ η Elisabeth κρατώντας το άψυχο σώμα του Logan(και όχι του συζύγου της)αυτοκτονεί με το όπλο του... H Rose παίρνει τον James και κρύβονται αφού κατηγορείται για απαγωγή και έγκλημα,με τα ψέμματα του Dog που για να σώσει το τομάρι του λέει μια δική του εκδοχή των γεγονότων...Ενώ η Rose βρίσκει από παντού πόρτες κλειστές για να την βοηθήσουν...Τελικά ο παππούς του James,για να αποφύγει όλο το σκάνδαλο με τις δυνάμεις του εγγονού του,τους δίνει κάποια χρήματα για να πάρουν το τραίνο από την Αλμπέρτα και να καταφύγουν στη Βρετανική Κολομβία στη δυτική επαρχία του Καναδά...Εκεί οι δύο νέοι θα δουλέψουν σκληρά κάτω από την επίβλεψη του Smitty ενός δυνατού άντρα που κάποτε ήταν ναυτικός,κρυμμένοι από το παρελθόν τους,και με τον James μην έχοντας ανάμνηση των γεγονότων,να κλείνεται όλο και περισσότερο στον εαυτό του...Η Rose παρουσιάζει στον Smitty τον James σαν ξάδελφο της με το όνομα Logan.....Tα χρόνια περνούν,η Rose και ο Logan μεγαλώνουν,με τον δεύτερο να αναπτύσσει μία σχέση με το κυνήγι,να μην μιλάει ποτέ για το παρελθόν και κατά βάθος να παραμένει το ίδιο αβοήθητο παιδί.Έχοντας όμως κερδίσει την εμπιστοσύνη όλων(και του Smitty ο οποίος έχει καλό σκοπό για την Rose)o James γίνεται ο "άτυπος" αρχηγός της ομάδας των εργατών αλλά το παρελθόν που τόσο προσπαθούσε να μην θυμάται και να μιλάει για αυτό,εμφανίζεται από το πουθενά με καταστροφικές συνέπειες για όλους...... Όπως ανέφερα προηγουμένως το να γράψεις το παρελθόν ενός χαρακτήρα που όφειλε τη μεγάλη του δημοτικότητα όλα αυτά τα χρόνια ακριβώς στο μυστήριο που έκρυβε η καταγωγή του ήταν μεγάλο ρίσκο που όμως θα έλεγα ότι στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία στη συγκεκριμένη σειρά.Χωρίς άλλα spoiler θα πω ότι αποκαλύφθηκαν όσα έπρεπε να αποκαλυφθούν,χωρίς τίποτα το περιττό,όπου έπρεπε μέσα στην ιστορία,αλλά και πάλι το μυστήριο και κάποια αναπάντητα ερωτήματα θα παραμείνουν.Επίσης διάφοροι χαρακτήρες θυμίζουν έντονα ανθρώπους που μετέπειτα θα παίξουν βασικό ρόλο στη ζωή του Logan(η Rose φυσιογνωμικά θυμίζει τη μετέπειτα Jean Grey,ο Dog δημιουργεί υποψίες ότι μπορεί να είναι ο Sabretooth-άν και οι δημιουργοί πήραν απόσταση από αυτή την εικασία,και ο Smitty τον Scott Summers που ο έρωτας τoυ για τη Rose θα θυμίσει το τρίγωνο Cyclops/Marvel Girl(Phoenix)/Wolverine).Aυτό που φυσικά αποζημιώνει τυχόν όποια σεναριακά κλισέ που μπορεί να υπάρχουν είναι το εκπληκτικό σχέδιο του Andy Kubert που στον Wolverine ειδικά πάντα έδινε "ρέστα" στα σχέδια του,και βέβαια τα εκπληκτικά χρώματα του Richard Isanove που κάνουν κάθε panel να μοιάζει με πίνακα ζωγραφικής... Μία πραγματικά αξιόλογη δουλειά/συνεργασία όλων των δημιουργών της σειράς μας δίνει μία ακόμα δυνατή στιγμή στην εικονογραφημένη πορεία του Logan με μία ιστορία που μπορεί να σταθεί άνετα δίπλα στις πιο κλασσικές του ήρωα.Ακολούθησε και ένα sequel της σειράς το Origins II to 2003 σε σενάριο του Kieron Gillen και σχέδια του αδελφού του Αndy(που σχεδίασε τη πρώτη σειρά)Adam Kubert.To 2009 κυκλοφόρησε και στα ελληνικά από τις εκδόσεις Anubis σε μετάφραση του Σάββα Αργυρού.To κείμενο θα το βρείτε και ΕΔΩ
  4. Πρώτη Ελληνική Κυκλοφορία: 10-02-2017 Δημοσιευμένο αρχικά σε 13 συνέχειες των 8 σελίδων το 1991 στα τεύχη 72-84 του περιοδικού-ανθολογία Marvel Comics Presents, το Όπλο X εξιστορεί το πως ο Wolverine απέκτησε τον σκελετό από Αδαμάντιο (και τα νύχια βεβαίως ). Σε ένα δεύτερο επίπεδο βέβαια, δείχνει πως ένας άνθρωπος που μετά από δεκαετίες επιτέλους τα βρήκε με τον εαυτό του και την φύση του, οδηγείται στην αποκτήνωση από άτομα που το μόνο που βλέπουν σε αυτόν είναι το τέλειο Όπλο. Γενικά είναι έκδοση αναφοράς για το σύμπαν της Μάρβελ και η πρώτη τόσο σημαντική ματιά στο παρελθόν ενός από τους πιο δημοφιλής χαρακτήρες της. Δεν είναι όμως το τυπικό υπερηρωικό σεναριακά και στο στήσιμο των καρέ του, με τον Μπάρι Σμιθ - που εδώ είναι άνθρωπος-ορχήστρα κάνοντας τα όλα μόνος του - να παίζει το παιχνίδι της αναξιόπιστης αφήγησης σε πολλά επίπεδα και αφήνοντας τον αναγνώστη να αποφασίσει μόνος του αν αυτά που διαδραματίστηκαν συνέβηκαν ή είναι η απόρροια ενός θρυμματισμένου μυαλού, ανάγοντας την φιγούρα του Wolverine σε κάτι που δεν θα περίμενε κανείς μέχρι τότε. τραγική. Σαφώς δεν είναι ιστορία για όλους λοιπόν, καθώς απαιτεί αρκετή κατανάλωση φαιάς ουσίας από τον αναγνώστη. Παρόλο αυτά... ...και είθε να έρθει κάποια στιγμή που θα είστε σε θέση να το απολαύσετε, όσοι δεν το κατάλαβαν την πρώτη φορά.
  5. ''There's something really wrong with me right now. Something isn't right here--'' Πριν το αριστουργηματικό Old Man Logan ο Mark Millar έγραψε άλλη μία ιστορία για τον Logan που με τα χρόνια έχει βρει και εκείνη τη θέση της ανάμεσα στις definitive stοries που έχουν γραφτεί ποτέ για τον χαρακτήρα. Φυσικά μιλάμε για το Enemy of the State που εκτυλίσσετε στα τεύχη # 20 – 26 του Wolverine vol.3 από τον Δεκέμβριο του 2004 μέχρι τον Απρίλιο του 2005.Για μία ακόμα φορά ο Wolverine ταξιδεύει στην Ιαπωνία για κάτι που φαίνεται μια απλή υπόθεση απαγωγής. Στην πραγματικότητα, όμως, αποδεικνύεται πως πρόκειται για μια σκοτεινή πλεκτάνη που έχει στήσει ο μεταλλαγμένος Gorgon για λογαριασμό της οργάνωσης the Hand. To θύμα της απαγωγής θα είναι ο ίδιος τελικά...Θα υποστεί πλύση εγκεφάλου και θα μετατραπεί σε εγκληματικό όπλο ερχόμενος αντιμέτωπος με φίλους και συμμάχους στην προσπάθεια τους να τον σταματήσουν και να τον επαναφέρουν. Ότι δηλαδή φοβόταν περισσότερο στη ζωή του, σε περίπτωση που θα έχανε τον έλεγχο…Οι αναγνώστες έχουν την ευκαιρία να δουν από πρώτο χέρι τι γίνεται σε περίπτωση που ο Logan άνηκε στην «αντίπαλη ομάδα» εκείνης των κακών, ενώ ο ίδιος ο Logan κυριολεκτικά μετατρέπεται σε αυτό που φοβόταν περισσότερο στη ζωή του, πράξη η οποία θα τον στοιχειώνει για πολλά χρόνια ακόμη στο ήδη βεβαρημένο από σκοτωμούς παρελθόν του. Ουσιαστικά έχουμε τον Wolverine ενάντια ολόκληρου σχεδόν του Marvel universe,καθώς εμφανίζονται φίλοι και σύμμαχοι (X-MEN,Avengers,Fantastic Four,Elektra) που θα τον αντιμετωπίσουν με σκοπό πρώτα να τον βοηθήσουν, και μετά αν αυτό δεν είναι εφικτό να τον εξολοθρεύσουν.. Μονάχα που η αποστολή τους δεν θα είναι καθόλου μα καθόλου εύκολη...Κάθε τεύχος είναι γεμάτο δράση, αγωνία και ανατροπές, με την αδρεναλίνη να χτυπάει κόκκινο και τα cliffhangers να καθιστούν την αναγνωστική αυτή εμπειρία μοναδική! Δεν μπορούμε να πούμε ότι το κόμικ παρουσιάζει κάποια πρωτοτυπία στο σενάριο του ή είναι κάτι που δεν έχουμε ξαναδιαβάσει το παρελθόν...Αλλά ο Millar είναι μανούλα στο να γράφει larger than life ιστορίες, οι οποίες περιλαμβάνουν μέσα αρκετούς χαρακτήρες, χωρίς όμως να θυσιάζει τη δράση για τους διαλόγους ή το αντίθετο. Υπάρχει μία σχετική ισορροπία ανάμεσα και στα δύο. Επίσης παρόλο που παρουσιάζονται τόσοι χαρακτήρες μέσα σε μία ιστορία, ο Millar δε γράφει σχεδόν κανέναν out of character,και ο καθένας έχει το ρόλο και τη παρουσία που του αναλογούν. Επιπλέον γνωρίζει με ποιόν χαρακτήρα δουλεύει, σέβεται την ιστορία του και το υλικό πάνω στο οποίο θα δουλέψει. Στο σχέδιο ο John Romita jr. όταν ακόμα μπορούσες κάπως να τον ανεχτείς(τουλάχιστον σε αποζημιώνει στις σκηνές της μάχης) και ο Millar να παραδίνει μαθήματα Χιτσκοκικού θρίλερ με μία γεύση ξέφρενης δράσεως που συναντάς στις ταινίες του Tarantino.Kαι ο κόσμος του Logan δεν θα ήταν ποτέ ξανά ο ίδιος!! Το κόμικ κυκλοφορεί και στα ελληνικά από την Anubis (Wolverine Δημόσιος Κίνδυνος) σε δύο τόμους και σε μετάφραση του Χρήστου Τσέλιου. Το κείμενο παρουσιάζεται για πρώτη φορά στο Comicstreet
  6. Πρώτη Ελληνική Κυκλοφορία: 28-02-2020 Υλικό Συλλογής: Wolverine v1 01-04 (September/December 1982) Πρώτος τόμος στα πλαίσια της Συλλογής της Hachette, που περιέχει έργο τόσο του Κρις Κλέρμοντ, όσο και του Φρανκ Μίλερ. Ιδίως για τον πρώτο, μου κάνει εντύπωση το ότι χρειάστηκε να φτάσουμε στους 13 τόμους πριν τον δούμε. Ακολουθούν Spoilers. Διαβάζετε με δικιά σας ευθύνη. Ο Γούλβεριν μαθαίνει πως η Μαρίκο, με την οποία είχε σχέση, παντρεύτηκε ξαφνικά έναν άλλον άντρα και δεν απαντά τις κλήσεις του και στα γράμματα του. Φτάνοντας εκεί, μαθαίνει πως ο εξαφανισμένος πατέρας της, ο Άρχοντας Σίνγκεν Χαράντα, απόγονος μιας από τις παλιότερες οικογένειας της Ιαπωνίας, έχει επιστρέψει και έδωσε το χέρι της σε ένα λακέ του (ο οποίος την κακοποιεί), με σκοπό να τον βοηθήσει να αναλάβει τα ηνία του υποκόσμου. Από εκεί και πέρα ο Γούλβεριν μπλέκεται σε ένα γαϊτανάκι γεγονότων που καθοδηγούνται από τις Ιαπωνικές παραδόσεις και τις ραδιουργίες του πατέρα της Μαρίκο, που χειραγωγεί την αγάπη του Λόγκαν για την Μαρίκο ώστε να δράσει ως ακούσιος εκτελεστής των αντιπάλων του. Στο τέλος ο Λόγκαν θα επιφέρει την καταστροφή της νεόκοπης «αυτοκρατορίας» του, θα χάσει έναν παλιό φίλο, θα γνωρίσει μια νέα ανταγωνίστρια/ερωτικό ενδιαφέρον στο πρόσωπο της Γιούκιο και θα αποφασίσει για κατά πόσο η συμπεριφορά του καθοδηγείται από την κτηνώδη πλευρά του ή από την ανθρώπινη. Και η Μαρίκο θα αποφασίσει να σπάσει την παράδοση και να απαρνηθεί τις πράξεις του πατέρα της, αφήνοντας ανοιχτή την δυνατότητα να παντρευτεί τον Λόγκαν. ...Ένας γάμος που δεν θα γίνει μιας και στις σελίδες των X-Men θα γίνει υποχείριο του Mastermind. Σε μια σπάνια αρμονία με τον σχεδιαστή του, ο Κλέρμοντ μας παραδίδει ένα μετρημένο (για τα μέτρα του), σε σημεία Μιλερικό, τρόπο γραφής. Με την γνώση της Ιαπωνικής κουλτούρας να εντυπωσιάζει, δεν χάνει την ευκαιρία να αναπτύξει σκηνές που να περιλαμβάνουν στιγμιότυπα από την χώρα που λαμβάνει μέρος η ιστορία, μερικές φορές - είναι η αλήθεια - ακόμα και σε σημεία που δεν χρειαζόταν, κάπως καταχρηστικά. Σε κάνα δύο σημεία η ιστορία παραβλέπει κάποια συνδετικά στοιχεία που ίσως θα χρειαζόντουσαν περαιτέρω ανάπτυξη για αποσαφήνιση, αλλά χωρίς κάποιο σοβαρό αντίκτυπο. Το μόνο σοβαρό παράπονο είναι πως ο άντρας της Μαρίκο είναι μονοδιάστατος, κάποιος που απλά πρέπει να μισήσουμε, χωρίς να δείχνει σε κάποιο σημείο της ιστορίας το γιατί τον επέλεξε ο Άρχοντας Χαράντα για να γίνει άντρας της, χωρίς να έχει κάποια αξία στις επιχειρήσεις του. Αλλά μικρό το κακό. Ο Μίλερ εδώ είναι σε μεγάλα κέφια, δίνοντας μεγάλη σημασία στην λεπτομέρεια του κόσμου που παρουσιάζει, σχεδιάζοντας μεγάλα κάδρα για την ανάπτυξη της ιστορίας, κάτι που δεν ήταν κοινή πρακτική εκείνη την εποχή ούτε στην βιομηχανία των κόμικς, αλλά και στο δικό του σχεδιαστικό ύφος, παρουσιάζοντας κάποια πρώιμα σημάδια για το πως θα εξελιχθεί το σχέδιο του. Και η επιλογή του Ρούμπινσταϊν στα μελάνια, δίνει μια πιο λεπτομερής και "άγρια" υπόσταση στο σχέδιο του, άκρως κατάλληλη για την περίσταση, σε σύγκριση με την πιο χαλαρή και "βρόμικη" πλευρά του σταθερού του συνεργάτη, Κλάους Γιάνσον. Μάλιστα υπάρχει και ένα ανέκδοτο στην πρακτική, μιας και ο Μίλερ έδωσε σκόπιμα αρκετό χώρο στα κάδρα του, περιμένοντας τον Κλέρμοντ να τα κατακλύσει με κείμενο, μόνο για να διαπιστώσει πως αυτός κρατούσε μέτρο! Όσοι έχετε δει το The Wolverine του 2013, θα βρείτε οπτικά - και μόνο - πολλά στοιχεία εδώ, μιας και το ξεπατικώσανε σε πολλά σημεία. Μάλιστα μου είχε κάνει εντύπωση πως δεν είχε κυκλοφορήσει τότε στην γλώσσα μας, λαμβάνοντας υπόψη την σχετικότητα του με την ταινία. Αυτός είναι ο πιο μικρός τόμος που έχει βγει μέχρι στιγμής μέσα στην σειρά, έχοντας μόλις 112 σελίδες, μαζί με τα εξώφυλλα. Από την λίστα συντελεστών στην αρχή της έκδοσης, είναι εμφανές πως αρχικά σκόπευαν να προσθέσουν και τα τεύχη 172-173 του Uncanny X-Men, τα οποία υπήρχαν στην έκδοση της ιστορίας στην σειρά Marvel Premiere, αλλά δεν το πράξανε. Από μια άποψη θα ήταν χρήσιμο μιας και είναι η άμεση συνέχεια της ιστορίας, από την άλλη, το καταλαβαίνω πως ο τόμος θα έχανε κάπως την συνοχή του, μιας και ο Κλέρμοντ απλά επέστρεψε στην πολυλογάδικο ύφος του. Τουλάχιστον τα δύο αυτά τεύχη έχουν εκδοθεί στα τεύχη 73-74 της σειράς της Μαμούθ, για όσους θέλουν να τα ψάξουν. Αυτός ο τόμος είναι επίσης και ο πρώτος τόμος που παρατήρησα το φαινόμενο του αντικατοπτρισμού των περιεχόμενων της επόμενης σελίδας. Το χαρτί δεν φαίνεται να είναι πιο λεπτό από τους προηγούμενους τόμους, οπότε δεν ξέρω γιατί συμβαίνει αυτό.
  7. Πρώτη Ελληνική Κυκλοφορία: 22-07-2013 Πρωτότυπος Τίτλος: Wolverine: Season One v1 01 (May 2013) Το Wolverine - Πρώτες Περιπέτειες είναι μέρος μιας σειράς πρωτότυπων Graphic Novels με τον γενικό τίτλο Season One, που είχαν σκοπό να παρουσιάσουν εκ νέου τις ιστορίες προέλευσης κλασικών χαρακτήρων, παραλλαγμένες, για να προσελκύσουν ένα κάζουαλ νέο κοινό. Τα περισσότερα από αυτά τα GN's όμως ήταν ξεπέτες, χωρίς κανένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Η Marvel έβγαλε 11 διαφορετικούς τίτλους χωρισμένους σε 3 "φουρνιές". Από αυτές, η Anubis έβγαλε 3 τίτλους, μεταφράζοντας το Season One ως Πρώτες Περιπέτειες. Ο τίτλος του Wolverine ήταν ο μόνος που δεν είχα διαβάσει ως τώρα, και είναι ο καλύτερος από τους τρεις, αλλά αυτό δεν λέει κάτι για την συνολική ποιότητα του. Οι σελίδες προέρχονται από την Αμερικάνικη έκδοση. Οι σεναριογράφοι πιάνουν την ιστορία από την περίοδο που ο Wolverine περιπλανιόταν στα δάση του Καναδά, ως αγρίμι, μετά τα γεγονότα του Όπλου X, περιπλάνηση που τον έφερε σε αναμέτρηση για πρώτη φορά με τον Γουέντιγκο και οδηγεί στην ανακάλυψη του από τους Τζέιμς και Χέδερ Χάντσον, κυβερνητικούς πράκτορες της κυβέρνησης του Καναδά που προσπαθούν να δημιουργήσουν μια ομάδα υπερηρώων στα πρότυπα των 4 Φανταστικών και του Κάπτεν Αμέρικα. Το ζευγάρι περιθάλπει τον Wolverine και στην πορεία ο Τζέιμς Χάντσον ανακαλύπτει πως πρόκειται για τον φυγάδα του εξαιρετικά μυστικού προγράμματος X. Βάζουν σκοπό λοιπόν να τον εξημερώσουν και να τον χρησιμοποιήσουν στην ομάδα που ετοιμάζουν, με μικτά αποτελέσματα. Πριν δοκιμαστεί στο πεδίο όμως, ο Χαλκ θα εμφανιστεί στον Καναδά και θα έρθει αντιμέτωπος με τον Γουέντιγκο, τον οποίο ο Wolverine δεν θυμάται, αλλά του δημιουργεί άγχος. Έτσι φτάνουμε στην νέα εξιστόρηση της πρώτης εμφάνισης του Wolverine στα κόμικς της Μάρβελ, η οποία προσαρμόζεται έτσι ώστε να έχουμε και την πρώτη εμφάνιση του Σέιμπερτουθ, ο οποίος καλείται να βρει και να σκοτώσει τον Γουέντιγκο μετά την πρώτη αποστολή, όταν ο Wolverine αρνείται να το πράξει ο ίδιος. Ο Wolverine αποδρά από το κελί που τον έχουν βάλει και πολεμά τον Σέιμπερτουθ, ο οποίος αποδεικνύεται αναξιόπιστος, και οι Χάντσονς πείθουν την κυβέρνηση τους να ακολουθήσει μια πιο μετριοπαθή προσέγγιση, αντί τον εξαναγκασμό και την εξόντωση ατόμων σαν τον Λόγκαν/Wolverine, ενώ στο τέλος του κόμικ ο Λόγκαν συναντά τον Καθηγητή X που τον επιστρατεύει στην ομάδα των X-Men. Γενικά, η ιστορία έχει μια συνοχή, οι δύο σεναριογράφοι δεν ξεστρατίζουν πολύ από τα βασικά τεκταινόμενα, αλλά η όλη ανέλιξη είναι επίπεδη και χωρίς κάποια ιδιαιτερότητα που να την κάνει να ξεχωρίζει (ακόμα και το κόλλημα του Λόγκαν με τις κοκκινομάλλες, υπάρχει απλά για διευκόλυνση της ιστορίας, παρά για να δημιουργήσει βάθος). Οι χαρακτήρες είναι χάρτινοι και η όποια προσπάθεια έντασης που υπάρχει, είναι από την πλευρά του σχεδίου, το οποίο είναι επηρεασμένο από την σχολή των Manga, επιστρατεύοντας τις ανάλογες τεχνικές, που δεν πιστεύω πως ταιριάζουν σε αυτό το σενάριο, αλλά ας είναι. Προφανώς ήταν το κοινό που είχαν στο μυαλό τους να προσηλυτίσουν. Η μετάφραση τίτλων του Season One σταμάτησε εκεί, μιας και τον Ελληνικό δεν τους αγκάλιασε, και λογικώς. Από μια άποψη όμως είναι κρίμα, μιας και πως ο επόμενος τίτλος που φαίνεται να είχαν στα σκαριά ήταν το Thor Season One, ο οποίος ήταν αξιόλογος. Η Ελληνική έκδοση του τίτλου βγήκε με 3 μήνες διαφορά από την Αμερικάνικη, με αφορμή την κυκλοφορία της ταινίας The Wolverine του 2013. Σαν τόμος έχει τα ίδια προβλήματα που είχαν όλες τις εκδόσεις της Anubis εκείνο το διάστημα. Σφικτή ράχη που δυσκόλευε την ανάγνωση και εξώφυλλο που ξεκολλούσε εύκολα από το υπόλοιπο "σώμα" του τόμου. Παραδόξως όμως οι σελίδες είναι δεμένες με σπάγκο, οπότε δεν διαλύεται τελείως ο τόμος.
  8. "I am the best there is at what I do,but What I do best isn't it very nice.." - Logan Με αφορμή και τον καινούργιο τόμο που κυκλοφόρησε χθες από τη Hachette θα παρουσιάσω το limited series του Wolverine που άλλαξε ολόκληρο το status quo του χαρακτήρα... O Wolverine είναι ένας από τους πιο δημοφιλής χαρακτήρες του Marvel universe εδώ και 45+ χρόνια.Δημιουργήθηκε το 1974 από τον Len Wein και τον σχεδιαστή John Romita jr. αν και στην πρώτη του εμφάνιση στο incredible Hulk#181 τον Νοέμβριο του 1974 τον σχεδίασε ο Herb Trimbe τότε σχεδιαστής στον τίτλο..Mε τη πάροδο των χρόνων και τη δημοτικότητα του ήρωα συνεχώς να ανεβαίνει,καθώς και με την εξέλιξη του χαρακτήρα του σταδιακά μέσα από τις σελίδες των Uncanny Χ-ΜΕΝ ήταν θέμα χρόνου για τη Marvel να δώσει δική του σειρά στον Wolverine έστω και σε μορφή limited series αρχικά. Τον Σεπτέμβριο του 1982 ο Wolverine αποκτά το δικό του limited series που ολοκληρώνεται σε 4 τεύχη(Σεπτέμβριος-Δεκέμβριος 1982) και δημιουργοί του ήταν οι Chris Claremont(ήδη είχε διαμορφώσει τον χαρακτήρα του στους Χ-ΜΕΝ)στο σενάριο και Frank Miller(στην εποχή που η καριέρα του ήταν συνεχώς ανερχόμενη) στο σχέδιο,και αυτή η συνεργασία βοηθά να αναθεωρηθεί και να εξελιχθεί ο χαρακτήρας ακόμα περισσότερο.Στην ίδια αυτή σειρά θα κάνει την εμφάνιση της και η κλασική φράση "I am the best there is at what I do,but What I do best isn't it very nice.." H φράση αυτή περιγράφει ακριβώς μέσα σε λίγες λέξεις τι σημαίνει να είσαι ο Wolverine.Κρύβει όμως μέσα της και μία πικρία,γιατί ο Logan γνωρίζει ότι είναι ο καλύτερος σε κάτι που δεν είναι καλό.... Aν και ο ανερχόμενος τότε Frank Miller ήθελε να δουλέψει με τον Claremont τη δουλειά του οποίου στους Uncanny X-men θαύμαζε,ο χαρακτήρας του Wolverine δεν τον ενθουσίαζε και τόσο αφού τον θεωρούσε μονοδιάστατο (μόνο σκότωνε τους αντιπάλους του) και ίσως αρχικά και να ήταν.Ο Claremont όμως είχε κάνει σημαντική δουλειά στην εξέλιξη του χαρακτήρα μαζί με τον σχεδιαστή(τότε) τον Uncanny X-men,John Byrne,και θεωρούσε ότι με ένα limited series,το οποίο δεν θα ακολουθούσε απόλυτα to continuity της μηνιαίας σειράς των μεταλλαγμένων(αν και οι εξελίξεις του επηρέασαν τον τίτλο των uncanny)θα μπορούσε να αναπτύξει ακόμα περισσότερο τον χαρακτήρα του Logan και να παρουσιάσει στοιχεία τα οποία δεν μπορούσε να παρουσιάσει απόλυτα σαν μέλος ομάδας. Ουσιαστικά στο limited series αυτό,όπως και στη περίπτωση της μηνιαίας σειράς των Χ-men τα όρια ανάμεσα στο συγγραφέα και τον σχεδιαστή είναι δυσδιάκριτα...Σίγουρα και ο Miller(που την εποχή εκείνη είχε επηρεαστεί πολύ από τη δουλειά των Ιαπώνων συναδέλφων του στα manga) έβαλε τις δικές του πινελιές στα σενάρια του Claremont,και η σειρά αυτή τον προετοίμασε για τις μετέπειτα μεγάλες επιτυχίες του τόσο το Ronin(1983),όσο και το Dark Knight Returns(1986). O Logan βρίσκετε στην Ιαπωνία αναζητώντας την αγαπημένη του Mariko Yashida ή οποία τον εγκατέλειψε ξαφνικά...Όταν βρίσκει τα ίχνη της,ανακαλύπτει ότι παντρεύτηκε παρά τη θέληση της,για να ξεπληρώσει με το γάμο αυτό κάποια χρέη που δημιούργησε ο πατέρας της,ο οποίος δε βλέπει με καθόλου καλό μάτι τον gaijin(ξένο)Logan και μάλιστα με ύπουλο τρόπο θα τον αντιμετωπίσει σε μάχη και θα τον ταπεινώσει μπροστά στα μάτια της Mariko...Ο πατέρας όμως της Mariko,Shingen, έχει και άλλες βλέψεις που αφορούν τη κυριαρχία του στον υπόκοσμο της Ιαπωνίας και όχι μόνο...O Logan θα πρέπει να αγωνιστεί για να κερδίσει ξανά τη καρδιά της αγαπημένης του,αλλά και την χαμένη του αξιοπρέπεια...Φυσικά στο δρόμο του θα εμφανιστεί η εγκληματική οργάνωση the Hand καθώς και η μυστηριώδης Yukio(μία σχέση με τον Logan,που θυμίζει αυτήν των Daredevil-Elektra),που σίγουρα κρύβει περισσότερα από όσα δείχνει... Περιπέτεια,καταιγιστική δράση,σπαθιά,αίμα και μοιραίες γυναίκες,ενίοτε noir ατμόσφαιρα αλλά και στοιχεία από θρυλικά ιαπωνικά spaghetti-western με samurai(Yojimbo,Sanjuro)όπου ο ήρωας αγωνίζεται μόνος εναντίων όλων για την τιμή και τη σωτηρία της ψυχής του,συνθέτουν αυτή την εντυπωσιακή πρώτη solo περιπέτεια του Logan.Ο οποίος φυσικά βρίσκεται μέσα στο στοιχείο του,και αποδυκνύει ότι ίσως να ήταν καλύτερος samurai (από όσο τον θεωρούσαν οι Ιάπωνες),αλλά ότι διαθέτει και τρυφερή καρδιά(από όσο θεωρούσε ο ίδιος)καθώς επίσης ότι θα κάνει τα πάντα για να προστατέψει τη γυναίκα που αγαπά...Και πάνω απ'όλα δεν θα αφήσει τη κτηνωδία που αναγκαστικά τον συνοδεύει σε κάθε του βήμα,παρά τη θέληση του,να υπερισχύσει της ανθρωπιάς του...Το ταξίδι αυτό στην Ιαπωνία θα αποτελέσει την αναγέννηση του ήρωα,μέσα ακριβώς από τις ίδιες του τις στάχτες...Όπως έγινε και με τον μεγάλο επίσης έρωτα του,την Jean Grey σαν Phoenix...Ένα ταξίδι ανακάλυψης της ίδιας του της ψυχής... O Claremont εντυπωσιάζει με τις γνώσεις του πάνω στα ιαπωνικά ήθη και έθιμα,γράφει ένα στιβαρό και σφιχτοδεμένο σενάριο,χωρίς να είναι πυκνογραμμένο,στηρίζεται κυρίως στην εικόνα και την κίνηση των χαρακτήρων(όπως πολλά ιαπωνικά manga)που κρατάει τον αναγνώστη γερά στη θέση του μέχρι να τελειώσει την ανάγνωση του κόμικ απνευστή. Στο σχέδιο ο Miller εμφανώς επηρεασμένος από τις δουλειές του Goseki Kojima,δίνει μία από τις καλύτερες δουλειές του(ειδικά σε σχέση με αυτές που κάνει τώρα...πραγματικά σε πιάνει θλίψη)με φιγούρες όλο πλαστικότητα και δυναμισμό,όπως ακριβώς έκανε και στο Daredevil μονάχα που εδώ στα μελάνια έχει σημαντική βοήθεια από το Joe Rubenstein(και όχι από τον Klaus Janson)που για εμένα τουλάχιστον ,αναδυκνύει καλύτερα το σχέδιο του.Το στήσιμο των layouts στα panel,η αίσθηση της ζωντανής κίνησης των χαρακτήρων,οι εντυπωσιακές σκηνές μάχης,κατατάσσουν το κόμικ στις κορυφαίες στιγμές του Miller.Kαταπληκτικά τα χρώματα από την Glynis Oliver(είχε δουλέψει στους περισσότερους τίτλους της Marvel τότε) που για την εποχή που τυπώθηκε το κόμικ,ήταν ολοζώντανα και απέδωσαν με το καλύτερο τρόπο την όλη ατμόσφαιρα του κόμικ.Έδεσαν απόλυτα με τα σχέδια του Miller,όπως αυτά της μετέπειτα συνεργάτιδας(και αργότερα γυναίκας του)Lynn Varley. Το limited series αυτό έθεσε τις βάσεις όχι μόνο για τις μετέπειτα σειρές του Wolverine,και την ακόμα μεγαλύτερη του εξέλιξη σαν χαρακτήρα,αλλά αποτέλεσε και έμπνευση για τη δεύτερη ταινία με πρωταγωνιστή τον Hugh Jackman "The Wolverine" του 2013 (ειδικά η αρχική σεκάνς με την αρκούδα είναι πιστή αντιγραφή).Τη θεωρώ σαν μία από τις 3 definitive ιστορίες του Logan(με τις άλλες δύο να είναι το Weapon X του Windsor Smith,και το Origin των Jemmas,Quesada&Jenkins)που ακόμα και σήμερα 38 χρόνια μετά τη κυκλοφορία του,διαβάζεται το ίδιο ευχάριστα και μοιάζει να είναι φρέσκια χωρίς να πέρασε ούτε χρόνος από επάνω της.Aν αγαπάτε το χαρακτήρα του Logan,αν σας αρέσει η δράση,οι ninja και η ιαπωνική κουλτούρα ή απλά θέλετε να διαβάσετε μία κλασική ιστορία του Wolverine τότε αυτή η σειρά αξίζει τη θέση που της αρμόζει στη βιβλιοθήκη σας.Το κείμενο το βρίσκετε και στο προσωπικό μου blog ΕΔΩ
  9. Πρώτη Κυκλοφορία: 22-12-2019 Υλικό Τευχών: Wolverine v3 50-55 (March/July 2007) 12η κυκλοφορία σειράς κόμικς των εκδόσεων Οξύ σε συνεργασία με το Έθνος και 8η από το σύμπαν της Marvel. Το μενού αυτή την φορά περιλαμβάνει μια ιστορία του Γούλβεριν από το v3 του ομότιτλου Αμερικάνικου τίτλου, το οποίο έβγαλε πολλές ιστορίες που μπορούσαν να πλασαριστούν αυτόνομα μιας και δεν είχαν σχέση με το άμεσο continuity των υπόλοιπων τευχών του τίτλου. Και βλέπω πως έχει αρχίσει να απασχολεί τις Ελληνικές εκδοτικές αυτή η περίοδος, οπότε περιμένω και ευελπιστώ και για άλλες ιστορίες (π.χ. Old Man Logan). Ακολουθούν spoilers. Διαβάζετε με δικιά σας ευθύνη. Ο Γούλβεριν βλέπει παράξενα όνειρα με μια αγέλη ανθρωπόμορφων Σέιμπερτουθς που μάχονται με μια αντίπαλη αγέλη, ενώ ένας σκιώδης αρχηγός καραδοκεί, τα οποία του αφήνουν την αίσθηση πως τα έχει βιώσει από πρώτο χέρι με κάποιον τρόπο. Αποφασίζει λοιπόν πως ήρθε η ώρα να ξεκαθαρίσει τους παλιούς λογαριασμούς του με τον Βίκτορ Κριντ, που χρησιμοποιεί το παρατσούκλι Σέιμπερτουθ και εκείνο το διάστημα είχε συνταχτεί με την ομάδα του τίτλου Uncanny X-Men. Αυτό σημαίνει πως θεωρητικά ο Κριντ δεν είναι πλέον εχθρός, αλλά αυτό δεν σταματάει τον Λόγκαν από το να πάει και να διαλύσει την πόρτα της έπαυλης των X-Men για να τα βάλει μαζί του. Εδώ να αναφέρουμε πως όλες οι ομάδες των X-Men στεγάζονταν στην ίδια έπαυλη, πως δεν υπήρχε περίπτωση να μην έχουν δει ο ένας τον άλλον, και πως σαφώς και ο Γούλβεριν έχει κλειδιά. Αλλά ο Τζεφ Λεμπ αποφάσισε να το δραματοποιήσει, καταλαβαίνοντας πόσο γελοίο είναι πάραυτα. Βάζει μάλιστα την Ρογκ να το σχολιάσει, ρωτώντας τον Λόγκαν που είναι τα κλειδιά του. Τέλος πάντων, συνεχίζουμε. Από εδώ και πέρα έχουμε ένα... τσίρκο μαχών με ολίγη από υπόθεση, που μόνο σκοπό έχουν να αφήσουν τον Σιμόνε Μπιάνκι να ξεσαλώσει στο σχέδιο, παραδίδοντας μας ένα οφθαλμόλουτρο ικανό να μας κάνει να νιώσουμε πως δεν χάσαμε τελείως την ώρα μας και καλύπτοντας τις ατέλειες του σεναρίου. Η μάχη λοιπόν ξεκινά στην Έπαυλη των X-Men και συνεχίζεται στην Γουακάντα, με γκεστς τον Μαύρο Πάνθηρα και την Θύελλα (η οποία εκείνο το διάστημα ήταν παντρεμένη μαζί του), οι οποίοι φυλακίζουν τον Σέιμπερτουθ αλλά αφήνουν τον Γούλβεριν να σεργιανίζει, άσχετα που αυτός ξεκίνησε τον καυγά! Στην βασική ανατροπή της ιστορίας που ακολουθεί, μαθαίνουμε πως οι επιστήμονες της Γουακάντα ανακάλυψαν νεκροταφείο ελεφάντων που περιείχε και οστά ανθρωποειδών Σέιμπερτουθς, σαν και αυτά που βλέπει στα όνειρα του ο Λόγκαν. Χάρη στα ευρήματα, ανέπτυξαν μια θεωρία που υποστηρίζει πως υπάρχει μια πιθανότητα να υπάρχει και ένα παράλληλο εξελικτικό σκέλος εκτός από αυτό που μας έδωσε τους Χόμο Σάπιενς, ένα σκέλος με το όνομα Λούπους Σάπιενς, το οποίο σύμφωνα με τον Πάνθηρα, μπορεί να αποτελεί και την εξήγηση για τον μεγάλο αριθμό μεταλλαγμένων με λυκίσια εμφάνιση και δυνάμεις! Το θέμα δεν εξερευνάται παραπάνω, μιας και ο Κριντ αποδρά και η μάχη συνεχίζει στις πρώην εγκαταστάσεις του Όπλου X, όπου με την βοήθεια μελών της Πτήσης Άλφα, προσπαθεί να τα βάλει με τον Γούαιλντ Τσάιλντ, ο οποίος ήταν αυτός που βοήθησε τον Κριντ να αποδράσει. Όλο αυτό το διάστημα εν τω μεταξύ, ο Γούλβεριν βρίσκει τον εαυτό να χάνει τις αισθήσεις του στην μέση των μαχών και να συνέρχεται με διάσπαρτες πληροφορίες, αλιευμένες από τα όνειρα του. Μια από αυτές του έδωσε εικόνες από το Κολοσσαίο, στο οποίο ένας μασκοφόρος μαχητής με το όνομα Ρωμύλος, σκοτώνει ανθρωπόμορφα Σέιμπερτουθς στην θρυλική αρένα. Ο Γούλβεριν καταφέρνει να σκοτώσει τον - αποκτηνωμένο πλέον - Σέιμπερτουθ, αλλά όχι τον Γουάιλντ Τσάιλντ, που έχοντας διαταγές από τον Ρωμύλο, απλά έπαιζε με τον Γούλβεριν. Και κάπου εκεί σταματάει η ιστορία μιας και δεν ανακαλύπτουμε ποιος είναι ο Ρωμύλος εμφανισιακά και φυσικά δεν υπάρχει άμεση αντιπαράθεση. Το σενάριο όπως ίσως καταλάβατε, είναι όσο πιο τραβηγμένο μπορούσε να το κάνει ο συγγραφέας. Σκοπός του ήταν να κάνει την ανατροπή στην προέλευση της προέλευσης (ώ προέλευση) του Γούλβεριν και όχι να μας δώσει τον υπεύθυνο για ότι βιώνει ο Λόγκαν στα όνειρα του και στον ξύπνιο του. Δεν του βγήκε και ιδιαίτερα πετυχημένο θα έλεγα, μιας και δεν πηγάζει από πραγματική ανάγκη να πει μια αξιόλογη ιστορία κατά την γνώμη μου, αλλά απλά να γεμίσει μερικές σελίδες με τεχνάσματα. Ο Ρωμύλος τελικά εμφανίστηκε πλήρως σε άλλους τίτλους του Wolverine, αλλά δεν ξέρω κατά πόσο εξηγείται επαρκώς το όλο θέμα με την παράλληλη εξελικτική πορεία. Με μια πρώτη σκέψη πάντως, με κάνει να αναρωτιέμαι κατά πόσο έχει νόημα να είναι ο Γούλβεριν και οι άλλοι λυκίσιοι μεταλλαγμένοι μέρος αυτής της κάστας, αν οι μεταλλαγμένοι θεωρείται πως αποτελούν εξέλιξη του Χόμο Σάπιενς. Αν είναι, δεν σημαίνει πως παύουν να είναι μεταλλαγμένοι; Θα το επέτρεπε ποτέ αυτό η Μάρβελ για έναν τόσο δημοφιλή χαρακτήρα; Περίεργα μας τα λες Λεμπ και δεν πιστεύω πως πραγματικά είχες λύση για το πρόβλημα που δημιούργησες... Η ιστορία κυκλοφόρησε σπασμένη σε τρία τεύχη στην χώρα μας.
×
×
  • Create New...