Jump to content

Καλώς ήλθατε στο ComicStreet

Γίνετε μέλη της κοινότητας. Η εγγραφή είναι γρήγορη και εύκολη.

Search the Community

Showing results for tags 'Walter Simonson'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΥΠΟΔΟΧΗ
    • Κανόνες
    • Νέα / Ανακοινώσεις
    • Απορίες / Βοήθεια
    • Γενική Συζήτηση
  • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ / ΑΡΘΡΑ
    • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
    • ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
  • ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΞΕΝΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • WEBCOMICS
  • ΚΟΜΙΚΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΤΕΧΝΕΣ
    • Κινηματογράφος/TV και Κόμικς
    • Animation
    • Βιβλία
  • ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ - ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ
    • Καταστήματα
    • Πηγές - Ενημέρωση

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


About Me

Found 5 results

  1. Το κομικ αυτό, το προερχόμενο από το βιβλίο Ο Ελρικ της Μελιμμπονε του Μικαελ Μουρκοκ, εκτυλίσσεται ακριβώς όπως το προαναφερμενο βιβλίο. Όπως μπορεί κανείς να υποπτευτει και από τον τίτλο είναι η αρχή της ιστορίας του Ελρικ σε σενάριο του εξαιρετικού συγγραφέα Μικαελ Μουρκοκ, σε σχέδιο Ουαλτερ Σιμονσον και χρώμα Στιβ Ολιφ. Εκδόθηκε στα ελληνικά το 2009 από την Anubis ενω στην Αμερική το 2007 από την θρυλική DC. Λοιπόν. Νομίζω ότι οι εικόνες που ανέβασα δείχνουν ήδη το πολύ ώραιο σχέδιο του Σιμονσον και τον υπέροχο χρωματισμο του Όλιφ. Γενικά, είναι ενα πολύ ιδιαίτερο κομικ που δεν μπορεί να λείπει από την βιβλιοθήκη κανένος/καμιας κομιξοφιλου/ης που αγαπάει τα κομικ φαντασίας!
  2. «Λίγο μετά, ο φουσκωμένος ωκεανός θα σκεπάσει την ξηρά και θα καταπιεί τις στάχτες και οτιδήποτε ήταν κάποτε ζωντανό κάτω από τον ανήλιαγο ουρανό θα ξεχαστεί. Έτσι τελειώνουν οι κόσμοι, μέσα σε στάχτη και πλημμύρα, σε σκοτάδι και σε πάγο. Αυτή είναι η τελική μοίρα των θεών. Αυτό είναι το τέλος. Υπάρχει όμως και κάτι που ακολουθεί μετά το τέλος.» -Από τη Σκανδιναβική Μυθολογία (2017) του Neil Gaiman Πιστεύω ότι οι περισσότεροι αναγνώστες των υπέρ ηρωικών κόμικς είναι εξοικειωμένοι με το ξεχωριστό και σπουδαίο run του Walter Simonson στο The Mighty Thor (1983). Όπως είχα αναφέρει και σε εκείνη τη παρουσίαση, ο Simonson κατάφερε να αφήσει το μακροπρόθεσμο στίγμα του τόσο στον ήρωα όσο και στον τίτλο. Αυτό όμως που μού είχε κάνει μεγαλύτερη εντύπωση ήταν το πάθος του ίδιου για τους Σκανδιναβικούς μύθους και γενικά για τη μυθολογία των Βορείων λαών της Ευρώπης. Τριάντα περίπου χρόνια μετά από την εκπληκτική σειρά που έκανε για τη Marvel, ο Walt Simonson ξαναγράφει για τον Thor στις σελίδες του Ragnarök! Το Ragnarök αποτελεί προσωπικό πρότζεκτ του ίδιου, το οποίο εκδόθηκε από την IDW και συνολικά αρίθμησε 12 τεύχη. Η αλήθεια είναι ότι η σειρά δε πρέπει να έχει τελειώσει ακόμη, διότι μετά το δεύτερο paperback, κυκλοφόρησε πρόσφατα και ένα τρίτο το οποίο περιέχει ολοκαίνουργιο υλικό. Όμως, από το δεύτερο μέχρι τον τρίτο τόμο μεσολάβησαν τρία χρόνια, οπότε η περιοδικότητα του τίτλου δεν είναι συγκεκριμένη. Τι πραγματεύεται το Ragnarök; Τριακόσια χρόνια μετά «το τέλος όσων υπάρχουν» σύμφωνα με τους Σκανδιναβικούς μύθους, ένας καινούργιος κόσμος έχει δημιουργηθεί. Ο κόσμος αυτός είναι μουντός ή, με άλλα λόγια, ένα post-apocalyptic περιβάλλον. Ένα θηλυκό σκοτεινό ξωτικό ταξιδεύει έως την άκρη του κόσμου, προκειμένου να σκοτώσει τον «Πέτρινο θεό» και να απελευθερώσει έτσι την οικογένεια της. Όμως, αυτό που καταφέρνει μόνο είναι να ξυπνήσει τον Πέτρινο θεό, ο οποίος σηκώνεται ύστερα από εκατοντάδες χρόνια έχοντας τη μορφή ενός ημιπεθαμένου, ενώ του λείπει το κάτω μέρος του σαγονιού του. Μπερδεμένος ο ίδιος, προσπαθεί να ανακαλύψει τι συνέβη στο κόσμο που γνώριζε καθώς και τι απέγιναν οι φίλοι και η οικογένεια του. Το καλό με τον τίτλο είναι ότι αυτός ο Thor δεν εντάσσεται στο canon της Marvel, αλλά πρόκειται για τον Thor των Νορβηγικών μύθων. Αυτό είναι θετικό γιατί από τη μία ο Simonson έχει απόλυτη ελευθερία να κάνει ό, τι θέλει, ενώ από την άλλη ο Chris Hemsworth μπορεί να κοιμάται ήσυχος τα βράδια, γιατί δε θα χρειαστεί ποτέ να υποδυθεί μία ζόμπι εκδοχή του Thor χωρίς το κάτω σαγόνι… Ο Simonson δεν ρίχνει το βάρος στο characterization, αλλά πιο πολύ στο χτίσιμο του κόσμου και στη δράση. Ως εκ τούτου, τα πρώτα έξι τευχάκια κύλησαν σαν νεράκι. Πιστεύω ότι το πιο δυνατό ατού του κόμικ είναι το σχέδιο του δημιουργού, το οποίο αποτυπώνει υπέροχα το αποκαλυπτικό τοπίο στο οποίο εντάσσεται η ιστορία ενώ έχει και μία μυθολογική αισθητική. Προσωπικά, είμαι λάτρης του σχεδιαστικού στυλ του Walt και μου άρεσε ακόμα και εδώ, όπου το βρήκα περισσότερο «τραχύ» απ’ ό, τι θα ήθελα. Δεν είχα πολύ υψηλές προσδοκίες από το κόμικ, το οποίο ανακάλυψα τυχαία καθώς μου φαίνεται πώς δεν είναι ιδιαίτερα δημοφιλές. Παρ’ όλ’ αυτά, πέρασα ευχάριστα διαβάζοντας το, διότι αγαπώ ιδιαίτερα τους μύθους και τους post-apocalyptic κόσμους. Επιπλέον, το Ragnarök ήταν μία παραπάνω αφορμή για να διαβάσω άλλη μία περιπέτεια του Thor (ή τέλος πάντων, μιας διαφορετικής εκδοχής του) από τα χέρια του Simonson, έστω και αν ξανάπιασε τον χαρακτήρα τριάντα χρόνια ύστερα από το θρυλικό πέρασμα από τον ομώνυμο τίτλο της Marvel. Κανείς δε δημιουργεί καλύτερη ατμόσφαιρα επηρεασμένη από τη Σκανδιναβική Μυθολογία από ό, τι ο Walter Simonson.
  3. World of Warcraft Σενάριο: Walter Simonson, Louise Simonson Σχέδιο: Ludo Lullabi, Jon Buran Κάπου στα μέσα της δεκαετίας του '00 μεσουράνησαν τα video games του Warcraft, με απόγειο το MMORPG World of Warcraft. Όπως ήταν αναμενόμενο, υπήρξε ένας καταιγισμός από μεταφορές στα άλλα μέσα, όπως manga και βιβλία. Εμείς, όμως, θα εστιάσουμε στη σειρά κόμικ που κυκλοφόρησε. Η υπόθεση έχει ως εξής: ένας άγνωστος άντρας ξυπνάει σε μια ακτή χωρίς να θυμάται ποιος είναι ή πώς βρέθηκε εκεί. Αμέσως, θα γίνει αιχμάλωτος ενός Ορκ Σαμάνου οποίος θα τον αναγκάσει να γίνει μονομάχος και να πολεμάει σε αρένες. Σύντομα, θα αποκτήσει το όνομα Lo'Gosh και μαζί με τους νέους του συντρόφους, τον Δρυίδη και Ξωτικό της Νύχτας Broll και την Ξωτικιά του Αίματος Valeera, θα αποδράσουν σε μια περιπέτεια για την ανάκτηση της χαμένης του ταυτότητας. Οι φήμες λένε ότι είναι ο Varian, ο βασιλιάς του Stormwinn, που είχε απαχθεί, αλλά ο βασιλιάς επέστρεψε πρόσφατα στο βασίλειό του. Αν ο Lo'Gosh είναι όντως ο Varian, τότε ποιος είναι ο σωσίας που κάθεται στον θρόνο του; Το κόμικ θέλει ελάχιστες γνώσεις του κόσμου για να μπορέσεις να το παρακολουθήσεις αβίαστα. Αλλά όποιος ξέρει τα βασικά, θα συναντήσει πολλά γνώριμα πρόσωπα. Και αυτό είναι η μαγεία του lore του WoW. Στα manga θα βρεις χαρακτήρες που θα συναντήσεις και στα βιβλία και στα βιβλία βρεις χαρακτήρες που θα συναντήσεις και στα κόμικς. Παρόλα αυτά, δεν είναι απαραίτητο να τα διαβάσεις όλα αυτά. Στρέφεσαι σε ό,τι πραγματικά σε ενδιαφέρει. Το κόμικ, σαν κόμικ, ξεκινάει πολύ δυνατά με μια πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία φαντασίας. Σεναριακά είναι πάρα πολύ καλό για όσο βρίσκεται το Walter Simonson στα πρώτα 20 τεύχη. Αργότερα προστίθεται η σύζυγός του στο συγγραφικό δυναμικό και η ιστορία παίρνει την κάτω βόλτα πολύ γρήγορα. Κάτι παρόμοιο συμβαίνει με το σχέδιο. Σαν σύνολο, όμως, είναι μια πολύ καλή ιστορία που προτείνεται στους φαν του είδους. Η σειρά έτρεξε για 25 τεύχη. Η εταιρεία αποφάσισε να διακόψει τη σειρά (η οποία τα πήγαινε αρκετά καλά) για να τη χωρίσει σε δύο ξεχωριστές κεντρικές σειρές. Η μία θα επικεντρωνόταν σε ήρωες από τη Συμμαχία και η άλλη σε ήρωες από την Ορδή. Για άγνωστους λόγους, αυτές οι δύο σειρές δεν κυκλοφόρησαν ποτέ. Αντ' αυτού, όσες ιστορίες ήταν προγραμματισμένες να κυκλοφορήσουν σε αυτές τις σειρές, βγήκαν αργότερα σαν ξεχωριστά limited series. Αυτό μπορεί να οφείλεται στο γεγονός ότι η κύρια σειρά, ήταν από τις τελευταίες σειρές που κυκλοφόρησαν από την Wildstorm, προτού απορροφηθεί από την DC. Τα limited series κυκλοφόρησαν υπό την αιγίδα της DC. Το ενδιαφέρον είναι ότι πλέον την κυκλοφορία των τόμων την κάνει απευθείας η Blizzard. Η διαφορά είναι ότι η DC κυκλοφορούσες τους τόμους σε TPB στις γνωστές τιμές της, ενώ η Blizzard τα κυκλοφορεί σε πολύ όμορφα hardcover με τιμή κυκλοφορίας γύρω στα 15 δολάρια. Προσωπικά, αγόρασα τους τόμους της Blizzard, λόγω τιμής, αλλά δικαιώθηκα για αυτήν μου την επιλογή. Η βιβλιοδεσία είναι εξαιρετική, το χαρτί χοντρό ιλουστρασιόν και τα χρώματα πολύ έντονα και ζωηρά. Από όλες τις απόψεις, αξίζει την αγορά σας. Η σειρά είχε κυκλοφορήσει ολόκληρη και σε τεύχη από την Anubis.
  4. Περιλαμβάνει τα τεύχη The Mighty Thor 337-355, 357-369 & 371-382 και τη μίνι σειρά Balder the Brave 1-4. Τη περίοδο του 1980, η Marvel παρήγαγε ορισμένες από τις πιο αξιομνημόνευτες ιστορίες, οι οποίες διαμόρφωσαν το υπέρ ηρωϊκό είδος που γνωρίζουμε σήμερα. Ανάμεσα σε αυτές βρίσκονται αναμφίβολα το Daredevil του Frank Miller ή ακόμα και το Fantastic Four του John Byrne. Ο τότε εκδότης της Marvel, Mark Gruenwald, προσέφερε την ευκαιρία σε έναν ανερχόμενο τότε δημιουργό, ονόματι Walter Simonson, να γράψει και σχεδιάζει το τίτλο του Mighty Thor. Λίγο γνώριζε τότε ο Simonson ότι τα 44 τεύχη του στο τίτλο (48, αν υπολογιστεί και η μίνι σειρά Balder the Brave) θα άφηναν τόσο μεγάλο στίγμα, ώστε όλες οι μελλοντικές ιστορίες με πρωταγωνιστή τον εμβληματικό θεό του Κεραυνού να συγκρίνονται με τις δικές του. Όπως τονίζει ο ίδιος, πρωταρχική πηγή έμπνευσης για τη δημιουργία των τευχών ήταν οι ιστορίες του Stan Lee και του Jack Kirby που είχαν προηγηθεί, ενώ σίγουρα επηρεάστηκε και από τη Νορβηγική μυθολογία καθώς, όπως έχει αναφέρει αρκετές φορές, υπήρξε μεγάλος θαυμαστής της. Σε αυτό το Omnibus υπάρχουν ιστορίες που διαδραματίζονται τόσο στη μαγευτική πολιτεία των θεών, Asgard, όσο και στους «ταπεινούς» δρόμους της γης. O Simonson ήθελε το run του στο Thor να αποστασιοποιηθεί και να ξεχωρίσει από τα προηγούμενα. Για να γίνει αυτό, από τη πρώτη κιόλας ιστορία, καταπιάστηκε με ένα από τα πιο πρωταρχικά μοτίβα που αφορούν το χαρακτήρα: την «αξιοσύνη». Όλοι οι φανατικοί αναγνώστες της Marvel γνωρίζουν την επιγραφή που υπάρχει πάνω στο Mjolnir, «Whosoever holds this hammer, if he be worthy, shall possess the power of Thor.» Ο Simonson εισήγαγε έναν άλλο χαρακτήρα, ο οποίος ήταν εξίσου άξιος να κουβαλήσει το μαγικό σφυρί. Το όνομα αυτού είναι Beta Rey Bill, ο οποίος παρά την «ιδιαίτερη» εξωτερική του εμφάνιση (ο συγγραφέας τονίζει ότι ήθελε το πρόσωπο του να προσιδιάζει σε "κρανίο αλόγου"), διακρίνεται τόσο για τη ταπεινότητα όσο και για το βάρος των ευθυνών, οι οποίες έχουν εναποτεθεί στους ώμους του από τους δικούς του ανθρώπους. Η εξέλιξη αυτής της ιστορίας έχει μία ενδιαφέρουσα ανατροπή, ενώ σίγουρα μπορώ να πω ότι ο Bill μου άρεσε σαν χαρακτήρας, αν και θα ήθελα να είχε εμφανιστεί περισσότερο. Το concept το οποίο θέλει να συνυπάρχουν δύο χαρακτήρες με παρόμοιες δυνάμεις πάντα με ιντρίγκαρε και εξακολουθεί να με ιντριγκάρει. (π.χ. Peter Parker – Μiles Morales) Αυτό που μου τράβηξε τη προσοχή είναι ότι στον Simonson αρέσει να βάζει τους «σπόρους» μελλοντικών ιστοριών από το πρώτο κιόλας τεύχος. Φυσικά αναφέρομαι στο Great Surtur War, το οποίο είναι ένα έπος σχεδόν μυθολογικών διαστάσεων. Ο δαίμονας της Muspelheim, Surtur, κάνει επίδειξη του καινούργιου του ξίφους (δε θα αποκαλύψω το όνομα του ) και αυτό μόνο καλό δεν είναι για τους κατοίκους της Asgard. Κατά τη ταπεινή μου γνώμη, αυτή η ιστορία αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα highlight του εμβληματικού αυτού run, καθώς όχι μόνο χτίζονταν τεύχος παρά τεύχος μέχρι να φτάσει στη κορύφωση της, αλλά η τελική μάχη ήταν αφενός πορωτική και αφετέρου περιείχε σημαντικές ανατροπές! Ο Simonson οδήγησε την ιστορία σε γενναίες κατευθύνσεις, αναμειγνύοντας πολλές φορές και τα δικά του ενδιαφέροντα. Η κλασσική ιστορία με τον «Βάτραχο Thor» είναι ίσως από τις πιο αστείες που έχω διαβάσει, και το λέω αυτό με τη καλή έννοια. Ο συγγραφέας τονίζει ότι εδώ επηρεάστηκε από τον Carl Barks, του πρώτου δημιουργού κόμικ που παρακολουθούσε στενά και φανατικά από μικρός. Γενικά όλες οι ιστορίες κινούνται σε εξαιρετικά επίπεδα, στις οποίες μάλιστα πρωταγωνιστούν ορισμένες γνώριμες φυσιογνωμίες: Ο Loki, ο οποίος μηχανορραφεί διάφορα σχέδια εναντίον του αδερφού του. Η Hela, θεά του Κάτω Κόσμου, για την οποία ο Simonson αφιερώνει επαρκή χώρο και της δίνει περισσότερο βάθος από ό, τι της είχε αποδοθεί μέχρι τότε. Η Lorelei, αδερφή της Enchantress, που είναι ικανή να μετατρέψει οποιονδήποτε άνδρα σε υποχείριο της με ένα μόνο φιλί. Ο Malekith, κατ’ εξοχήν δημιουργία του Simonson, ο οποίος έγινε τεράστια επιτυχία αν αναλογιστεί κανείς τις μελλοντικές του εμφανίσεις στις ιστορίες του Thor ή το γεγονός ότι έγινε ταινία με αυτόν ανταγωνιστή. (Thor: The Dark World) Και φυσικά δε θα μπορούσαν να λείπουν οι διάφοροι θεοί της Asgard, όπως είναι ο Odin ή οι Warriors Three. Θα ήθελα να κάνω μία σύντομη αναφορά για τον δεύτερο «mvp» του συγκεκριμένου run, για τον οποίο ο Simonson έγραψε μία μικρή σειρά τεσσάρων τευχών. Αυτός δεν είναι άλλος από τον γενναίο Balder, o οποίος εισέρχεται σε μια περιπέτεια για να σώσει την αγαπημένη του Karnilla, βασίλισσα των Μοιρών, από τους Γίγαντες του Πάγου. Είναι ίσως από τις πιο ανάλαφρες και διασκεδαστικές περιπέτειες εκείνης της εποχής που έχω διαβάσει. Για να είμαι ειλικρινής, περίμενα να μη νοιαστώ για αυτόν τον χαρακτήρα, όμως το πολύ καλό characterization με διέψευσε πανηγυρικά. Μιλώντας για characterization, ο Simonson έχει ενσωματώσει μία «σαιξπιρική» αύρα στο λόγο του Thor, η οποία ξεχωρίζει το χαρακτήρα και του δίνει τη δική του «φωνή». Παράλληλα, εν αντιθέσει με άλλα «πυκνογραμμένα» κόμικ εκείνης της εποχής τα οποία ενδέχεται να εξαντλούν τους περισσότερους στην ανάγνωση, εδώ οι διάλογοι (τουλάχιστον για μένα) είναι πιο «ξεκούραστοι», δεδομένου ότι δεν υπάρχει πολύ exposition και έχουν εν γένει ένα είδος «ροής». Ο Simonson πέρα από τα συγγραφικά του καθήκοντα, έχει και εκείνα του σχεδιαστή για το μεγαλύτερο μέρος της σειράς. Εδώ θα δανειστώ μια φράση από το σάιτ του Comicdom, με την οποία συμφωνώ απόλυτα: Ο Simonson «μη δίνοντας μεγάλη σημασία στην τήρηση των αναλογιών, επικεντρώνεται στο να αποδώσει το fantasy epic στοιχείο, με έντονες λεπτομερείς γραμμές, τονίζοντας πάντα το “larger than life” στα panels». Φυσικά μου άρεσε και το σχέδιο του Sal Buscema, του οποίου ταιριάζει απόλυτα με τη υπέρ ηρωϊκή και μυθολογική υφή της ιστορίας του συγγραφέα. Σίγουρα δεν είναι τόσο «ξεχωριστό» όπως εκείνο του Simonson, αλλά ήταν «τίμιο» (το λιγότερο ) σε κάθε περίπτωση. Συνοπτικά, όπως έγινε αντιληπτό, ενθουσιάστηκα πολύ με τα συγκεκριμένα τεύχη, γιατί συνδυάζουν τόσο το υπέρ ηρωϊκό όσο και το μυθολογικό στοιχείο, τα οποία ακολουθώ πιστά και φανατικά από μικρός. Τέλος, από την ιστορία δε λείπει το λεπτό και διακριτικό χιούμορ, ενώ κάνουν cameo διάφοροι χαρακτήρες από το ευρύτερο σύμπαν της Marvel (χωρίς όμως να αποσπούν τη προσοχή κατά την ανάγνωση) όπως και χαρακτήρες από την … απέναντι εκδοτική. (για αυτό έχω να πω ότι υπάρχει ένα πολύ όμορφο και κωμικό easter egg στην αρχή-αρχή που δε περίμενα να δω.) Αυτό το run σίγουρα μπορείτε να το συγκεντρώσετε σε trades ή διαφορετικά μπορείτε να προτιμήσετε το πολυτελές και σκληρόδετο Omnibus, που περιέχει άφθονα extras και νέο χρωματισμό. Εδικά για το Omnibus, νομίζω ότι έχουν γίνει δύο επανεκδόσεις μέχρι στιγμής. Είναι ένα run πολύ διαδεδομένο για κάποιο λόγο. Όσοι αγαπάτε αυτούς τους χαρακτήρες και δε το έχετε διαβάσει, σπεύσατε! Tο άρθρο από το Comicdom.
  5. Το "The Judas coin" κυκλοφόρησε το 2012 από την DC και είναι μιά σχεδόν εξολοκλήρου δουλειά του Walter Simonson, που έχει γράψει το σενάριο και το έχει σχεδιάσει. Ο χρωματισμός μόνο είναι του Lovern Kindzierski. Είναι ένα σπονδυλωτό κόμικ. Αποτελείται από 6 ιστορίες. Αυτές οι ιστορίες έχουν συνδετικό κρίκο ένα από τα 30 αργύρια που πήρε ο Ιούδας για να προδώσει τον Χριστό και που σύμφωνα με την παράδοση φέρνουν κακοτυχία στον εκάστοτε κάτοχό τους. Μερικά πολύ ενδιαφέροντα στοιχεία στο κόμικ, είναι ότι ο Simonson σε κάθε ιστορία χρησιμοποιεί σαν κεντρικoύς ήρωες, δεύτερους και ξεχασμένους χαρακτήρες της DC. Ακόμα η κεντρική ιστορία κινείται διαχρονικά. Ξεκινά από την Ρωμαϊκή εποχή και καταλήγει στο μέλλον. Στην πρώτη ιστορία κεντρικός χαρακτήρας είναι ο Golden Gladiator. Η ιστορία μάλιστα αυτή είναι και το κύκνειο άσμα του χαρακτήρα, αφού διηγείται τον θάνατό του. Εκτυλίσεται στο 73 μ.Χ. Η επόμενη ιστορία είναι μιά ιστορία με τον Viking Prince στο έτος 1.000μ.Χ. Ακολουθεί ο Captain Fear στο 1.720 μ.Χ., ο Bat Lash στα 1.881 μ.Χ. , ο Two-Face στο παρόν και το κόμικ κλείνει ο Manhunter 2070 στο έτος 2.087 μ.Χ. Η τελευταία αυτή ιστορία είναι σχεδιασμένη σε στυλ manga. 'Οπως όλα τα κόμικ αυτού του είδους, έτσι κι αυτό είναι λίγο άνισο. Κάποιες ιστορίες είναι πολύ καλές, κάποιες μέτριες και κάποιες με άφησαν αδιάφορο. Το σχέδιο του Simonson πολυ καλό στο σύνολό του, αλλά σε κάποιες ιστορίες το σενάριο κατά την άποψή μου ήθελε περισσότερο δούλεμα. Πάντως πρόκειται για ένα πολύ ενδιαφέρον και ευχάριστο κόμικ, που το τελειώνεις και πολύ γρήγορα.
×
×
  • Create New...