Jump to content

Καλώς ήλθατε στο ComicStreet

Γίνετε μέλη της κοινότητας. Η εγγραφή είναι γρήγορη και εύκολη.

Search the Community

Showing results for tags 'Uncle Scrooge'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΥΠΟΔΟΧΗ
    • Κανόνες
    • Νέα / Ανακοινώσεις
    • Απορίες / Βοήθεια
    • Γενική Συζήτηση
  • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ / ΑΡΘΡΑ
    • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
    • ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
  • ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΞΕΝΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • WEBCOMICS
  • ΚΟΜΙΚΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΤΕΧΝΕΣ
    • Κινηματογράφος/TV και Κόμικς
    • Animation
    • Βιβλία
  • ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ - ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ
    • Καταστήματα
    • Πηγές - Ενημέρωση

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


About Me

Found 6 results

  1. Χθες ήταν παραμονή και ασχολήθηκα με το Christmas on Bear Mountain, αλλά σήμερα είναι στ'αλήθεια Χριστούγεννα, οπότε θα σας μιλήσω για την καλύτερη χριστουγεννιάτικη ιστορία του Carl Barks, με τίτλο A Christmas for Shacktown. Η ιστορία αυτή πρωτοδημοσιεύθηκε στο περιοδικό Four Color #367 τον Ιανουάριο του 1952 και είναι μία από τις λίγες φορές που βλέπουμε τον (σε γενικές γραμμές συντηρητικό) Barks να παίρνει θέση (κατά μία έννοια) σχετικά με κάποιο κοινωνικό πρόβλημα. Η ιστορία μας ξεκινάει με τα ανιψάκια να περνάνε μέσα από την παραγκούπολη (Shacktown) της Λιμνούπολης και βλέποντας την άθλια κατάσταση στην οποία ζουν τα παιδάκια εκεί αρχίζουν να νιώθουν ενοχές γνωρίζοντας ότι θα περάσουν πολύ καλύτερα Χριστούγεννα από αυτά (παρόλο που, μεταξύ μας, η οικογένεια Ντακ δεν είναι και τίποτα μεγαλοαστοί). Ο Barks σχεδιάζει τα παιδιά της παραγκούπολης ρακένδυτα και με κουρασμένα χαρακτηριστικά στα πρόσωπά τους, τα οποία μοιάζουν πιο πολύ με ενηλίκων και τονίζει με αυτό τον τρόπο τις δύσκολες συνθήκες στις οποίες ζουν. Καθώς οι Huey, Louie και Dewey συνεχίζουν τη διαδρομή για το σπίτι πέφτουν πάνω στην Daisy, η οποία τους ρωτάει γιατί είναι τόσο θλιμμένοι. Όταν της εξηγούν τι συμβαίνει αποφασίζει να κάνει έναν έρανο με τη λέσχη κυριών όπου είναι μέλος, για να συγκεντρωθούν χρήματα για τα Χριστούγεννα των παιδιών της Shacktown, ενώ τα ανιψάκια έχουν τη φαεινή ιδέα να βάλουν και τους Μικρούς Εξερευνητές στο κόλπο. Την ίδια στιγμή, ο Donald είναι προβληματισμένος σχετικά με τις δικές του αφραγκίες και τα Χριστούγεννα που πλησιάζουν, όμως τα ανιψάκια και η Daisy του εξηγούν το σχέδιο και τον πείθουν να απευθυνθεί στον θείο Scrooge για τα 50 δολάρια που τους λείπουν. Συγκεκριμένα χρειάζονται τα 25 δολάρια για γαλοπούλες και τα άλλα 25 για ένα τρενάκι που έχουν υποσχεθεί στα παιδιά. Φυσικά ο Donald γνωρίζει πως ο θείος του δε θα ψηθεί πολύ για τη συγκεκριμένη δωρεά, ειδικά για το «άχρηστο» τρενάκι και έτσι γίνεται τελικά, αφού (πριν τον πετάξει έξω) του λέει ότι θα του δώσει μόνο τα 25 δολάρια για τις γαλοπούλες και μόνο όταν θα έχει συγκεντρώσει αυτός τα άλλα 25 για το τρενάκι. Σε ένα κρεσέντο αλτρουισμού λοιπόν, τα ανιψάκια ζητούν απ'τον θείο τους να δώσει τα 5 δολάρια που είχε στην άκρη για τα δώρα τους και τα ίδια δίνουν άλλα 5 που είχαν μαζέψει για το δώρο του θείου τους. Σαν να μην έφτανε αυτό, μαζεύουν άλλα 5 δολάρια φτυαρίζοντας χιόνι με τους Μικρούς Εξερευνητές και η Daisy άλλα 5 πουλώντας κάτι πλεκτά. Οπότε μένουν 5 δολάρια, τα οποία πρέπει να βρει ο Donald μόνος του. Θα συνειδητοποιήσει σύντομα ότι είναι πολύ δύσκολο να τα βρει ζητώντας χρήματα από περαστικούς για τον έρανο. Επίσης, οι προσπάθειές του να ξεγελάσει τον Scrooge πέφτουν στο κενό. Καταλήγει έτσι να σιχτιρίζει την γκαντεμιά του σε ένα παγκάκι στο πάρκο, όπου ένας περαστικός τού αφήνει ένα δολάριο νομίζοντας πως είναι ζητιάνος, οπότε και αποφασίζει να κάτσει λίγο ακόμα εκεί μπας και τον λυπηθεί και κανένας άλλος. Τον βλέπει όμως ο Scrooge και ενώ τον επιπλήττει, συνειδητοποιεί ότι ο Donald έβγαλε ένα ολόκληρο δολάριο σε πέντε λεπτά ζητιανιάς, οπότε τον διώχνει και παίρνει ο ίδιος τη θέση του στο παγκάκι (πραγματικά, σου 'ρχεται να μπεις μέσα στο καρέ και να τον σαπίσεις στο ξύλο όταν το κάνει αυτό). Για καλή του τύχη όμως, πετυχαίνει στο δρόμο τον τυχεράκια ξάδερφό του Γκαστόνε και του ζητάει να τον βοηθήσει με την τύχη του να βρει τα 4 δολάρια που του λείπουν πλέον, όπως και γίνεται τελικά (και ο Γκαστόνε για μια φορά στα χρονικά δεν είναι εκνευριστικός). Έχοντας πλέον και τα 5 δολάρια, ο Donald επιστρέφει στην υπόλοιπη οικογένεια, αφού πρώτα περάσει από το παγκάκι που ζητιανεύει ο Scrooge για να τον κοροϊδέψει αφήνοντάς του μια δεκάρα. Αυτή η δεκάρα, όμως, θα είναι μοιραία η τιμωρία για την φιλαργυρία του, αφού όταν ο Scrooge την τοποθετήσει στον σωρό με τα χρήματά του, το συνολικό βάρος θα ανοίξει μια τρύπα που θα καταβροχθίσει ολόκληρη την περιουσία του. Η μεγαλύτερη ειρωνεία τελικά είναι ότι τα χρήματα θα σωθούν χάρη σε ένα τρενάκι (αυτό που ο Scrooge θεωρούσε άχρηστο), αφού η χρήση του θα αποδειχθεί ο μοναδικός τρόπος να τα συλλέξουν λίγα λίγα από ένα μικρό άνοιγμα σε μια σπηλιά που συνδέεται με το μέρος όπου τα χρήματα βυθίστηκαν. Ο Scrooge κατενθουσιασμένος υπόσχεται στα ανίψια του να τους δώσει όλα τα χρήματα που θα μεταφέρει το τρενάκι στην πρώτη του διαδρομή, τα οποία τελικά είναι κάτι χιλιάρικα, οπότε τα παιδιά της παραγκούπολης κάνουν πλουσιοπάροχα Χριστούγεννα, ενώ ο Scrooge κάθεται και περιμένει το τρενάκι να μεταφέρει όλα τα χρήματα (θα χρειαστεί 272 χρόνια, 11 μήνες, 3 βδομάδες και 4 μέρες σύμφωνα με τους υπολογισμούς του). Εκπληκτική ιστορία με πολύ χιούμορ, αλλά και συγκίνηση (και σόρρυ που σας τη διηγήθηκα σχεδόν ολόκληρη) από έναν πολύ ανθρώπινο Barks.
  2. Κατ'αρχάς, καλά Χριστούγεννα και καλές γιορτές γενικά σε όλους! Όπως θα καταλάβατε, είπα να κάνω ένα επίκαιρο αφιέρωμα και συγκεκριμένα σε μια κομβική ιστορία του σύμπαντος του Carl Barks, το Christmas on Bear Mountain. Η ιστορία αυτή δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στο περιοδικό Four Color Comics #178 τον Δεκέμβριο του 1947 και, όπως οι περισσότεροι ήδη θα γνωρίζουν, εδώ κάνει την πρώτη εμφάνισή του ο Scrooge McDuck, ο θρυλικός τσιφούτης θείος του Donald. Βέβαια, στη συγκεκριμένη ιστορία δεν έχει σχεδόν κανένα από τα χαρακτηριστικά με τα οποία τον έχουμε συνηθίσει. Μιλάω φυσικά και για τα εξωτερικά χαρακτηριστικά, αλλά και για τον χαρακτήρα του, ο οποίος πιο πολύ θυμίζει τον Ebenezer Scrooge από τη γνωστή ιστορία του Dickens. Φυσικά δε βλέπουμε ούτε θησαυροφυλάκιο ούτε τίποτα, αφού ο Scrooge εδώ μένει σε ένα μέγαρο. Άλλωστε, ο Barks αρχικά δεν είχε σκοπό να τον χρησιμοποιήσει σε άλλη ιστορία, απλώς έκανε αυτό που έκανε πάντα στη διαδικασία του σεναρίου του: χρειαζόταν έναν χαρακτήρα (συγκεκριμένα έναν πλούσιο θείο) για να προχωρήσει η πλοκή της ιστορίας που είχε στο μυαλό του. Ποια είναι αυτή η πλοκή τώρα; Η ιστορία μας αρχίζει με τον Donald και τα ανιψάκια να κλαίγονται επειδή δεν έχουν αρκετά χρήματα να κάνουν Χριστούγεννα σαν...άνθρωποι (sic). Σύντομα όμως λαμβάνουν μία πρόσκληση από τον πλούσιο (και στριμμένο) θείο τους, για να περάσουν τα Χριστούγεννα στο εξοχικό του, στο Bear Mountain, κάτι που φυσικά τους ενθουσιάζει. Δυστυχώς για αυτούς όμως, ο Scrooge έχει κρυφή ατζέντα. Σκοπός του είναι να μεταμφιεστεί σε αρκούδα και να δοκιμάσει το θάρρος του ανιψιού του, επειδή όπως λέει σε ένα καρέ «μισώ τους πάντες, αλλά ίσως μπορέσω να συμπαθήσω έναν γενναίο, αν υπάρχει κάτι τέτοιο» (ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων, εκεί που έχω καταχωνιάσει τους τόμους του Barks είναι λίγο δύσκολο να τους ξετρυπώσω και να βρω την ορίτζιναλ ελληνική λεζάντα). Όπως είναι αναμενόμενο, για όποιον έχει δει τουλάχιστον ένα καρτούν στη ζωή του, η ιστορία αυτή περιλαμβάνει μπλέξιμο και με πραγματικές αρκούδες, αλλά δε θα σας πω όλο το story. Θεωρώ ότι είναι μια ιστορία που πρέπει να διαβαστεί από όλους τους comic fans, ακόμη κι αν είναι μόνο για ιστορικούς λόγους. Μιλάμε για την πρώτη εμφάνιση ενός χαρακτήρα, ο οποίος όχι μόνο δεν έμεινε σε μία ιστορία, αλλά για πολλούς κατάφερε να ξεπεράσει σε δημοτικότητα ακόμη και τον ίδιο του τον ανιψιό και φυσικά πρωταγωνίστησε σε κάποιες από τις καλύτερες και πιο δημοφιλείς κομικσο-ιστορίες έβερ (θα μπορούσε κανείς να πει ότι ακόμα πρωταγωνιστεί σε καλές ιστορίες, αλλά όντας οπαδός του Μπαρκσισμού-Ντονροσισμού δεν ασχολούμαι ιδιαίτερα με ρεβιζιονιστές Ιταλούς). Επίσης, δεν είναι τυχαίο ότι η Fantagraphics ξεκίνησε να εκδίδει την The Complete Carl Barks Disney Library ξεκινώντας από τον τόμο 5 και αυτή την ιστορία και όχι από τα πρώτα έργα του Παπιανθρώπου.
  3. Καθίστε αναπαυτικά στους καναπέδες σας, γιατί πρέπει να σας μιλήσω για την καλύτερη telenovela όλων των εποχών! Δε μας έρχεται μήτε από Μεξικό ή Αργεντινή μήτε από Βραζιλία, αλλά από την αγαπημένη Λιμνούπολη και μάλιστα με Ιταλίδα παραγωγό. Όπως ήταν αναμενόμενο, μεταγλωττίστηκε και στα Ελληνικά από τις εκδόσεις Τερζόπουλου. Όλα ξεκίνησαν το 1996, όταν η Silvia Ziche πρότεινε στον τότε διευθυντή του περιοδικού Topolino, Paolo Cavaglione, τη δημιουργία μιας μεγάλης ιστορίας σε συνέχειες (λόγω τεχνικών θεμάτων έπρεπε να εκδίδουν μικρές ιστορίες). Το Παπιομυστήριο, λοιπόν ή όπως λέγεται στα Ιταλικά "Il papero del mistero - Papernovela in uno sproposito di puntate" έκανε τότε την εμφάνισή του και διήρκησε 24 επεισόδια. Ένα χρόνο αργότερα (αν δεν κάνω λάθος) δημοσιεύθηκε και στο ελληνικό Μίκυ Μάους σε συνέχειες και το 2004 κυκλοφόρησε σε ένα τομάκι ολόκληρο το έργο ως το πρώτο από τη σειρά Μεγάλα Σήριαλ. Βασική έμπνευση ήταν φυσικά οι λατινοαμερικανικές σαπουνόπερες που είχαν κατακλύσει τους τηλεοπτικούς μας δέκτες στα 90s (και στην Ιταλία απ'ό,τι φαίνεται). Στα της ιστορίας τώρα. Ο Σκρουτζ παρατηρεί ότι το κανάλι του είναι στον πάτο της τηλεθέασης και όταν παίρνει πρέφα την επιτυχία της σαπουνόπερας «Ατίθασα Πιάτα» αποφασίζει να γυρίσει κι αυτός μία τέτοια. Όμως, γνωστός για το πόσο...ανοιχτοχέρης είναι, καλεί συγγενείς και φίλους να παίξουν, μιας και με αυτόν το τρόπο θα βγάλει πάλι απ'τη μύγα ξύγκι. Επίσης, οι «ηθοποιοί» καλούνται να αυτοσχεδιάσουν, αφού δεν υπάρχει σενάριο και η μετάδοση της σειράς γίνεται live. Όσον αφορά την «πλοκή» της σαπουνόπερας, έχουμε τον πάμπλουτο Δον Σκρούτζιο Ντε Λος Δουβλόνες, ο οποίος ζει με τη μεγάλη οικογένειά του σε μια βίλλα. Όμως, το μόνο πράγμα που έχουν στο μυαλό τους οι συγγενείς του είναι το πώς θα καταφέρουν να γίνουν οι βασικοί κληρονόμοι του θείου τους και έτσι βρίσκονται συνεχώς σε έναν αγώνα δρόμου για το ποιος θα του είναι πιο αρεστός. Απηυδισμένος, λοιπόν, ο Δον Σκρούτζιο αποφασίζει να τους θέσει ένα γρίφο, δίνοντάς τους επτά αντικείμενα, ένα κουμπί, ένα κουβάρι σπάγκο, ένα καθρεφτάκι, ένα φαγωμένο μολύβι, μια δεκάρα, μια πλάκα σαπούνι και μια πινέζα και λέγοντάς τους ότι όποιος τον αγαπάει πραγματικά θα ξέρει τι να κάνει με αυτά. Πριν προλάβει, όμως να τους πει ποια θα είναι η ανταμοιβή αυτού που θα λύσει τον γρίφο χάνει τη φωνή του από μία κρίση οξείας και χρόνιας λαρυγγίτιδας. Καθώς, όμως, το μυστήριο περιπλέκεται και λόγω της φύσης των γυρισμάτων, η πραγματική ζωή μπλέκεται με αυτή του σήριαλ και ο κόσμος αρχίζει να πιστεύει πως οποιοσδήποτε καταφέρει να λύσει τον γρίφο των επτά αντικειμένων θα γίνει στην πραγματικότητα κληρονόμος του Σκρουτζ ΜακΝτακ (ε, βοήθησε και λίγο το γεγονός ότι ο τσιγκούνης άδραξε την ευκαιρία να βγάλει κι άλλο χρήμα πουλώντας πακέτα με τα επτά αντικείμενα). Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την πρόκληση πανζουρλισμού και την ξαφνική εμφάνιση στο πλατό όλο και περισσότερων χαρακτήρων, κυρίως των εχθρών του Σκρουτζ. Να μη σας τα πολυλογώ και καταλήξω να σας πω όλη την ιστορία, το Παπιομυστήριο είναι ένα ιδιοφυές έργο που ξεκινάει μεν από τη σάτιρα στις σαπουνόπερες για να καταπιαστεί και να καυτηριάσει τελικά ένα σωρό ζητήματα είτε άμεσα σχετικά με την τηλεόραση (όπως βλέπουμε από την αλληλεπίδραση του τηλεθεάμονος κοινού στην όλη ιστορία) είτε σε ένα γενικότερο κοινωνικό πλαίσιο σε τόσο προχωρημένο επίπεδο που δυσκολεύεσαι να το πιστέψεις ώρες ώρες (αυτά τα λέω για να προλάβω αυτούς που θα πεταχτούν να πουν «έλεος με τα μικυμάου»). Επίσης, μην ξεχνάμε ότι έβαλε για τα καλά στον κομιξικό χάρτη τη Συλβιάρα την Τζίκε, που μας χάρισε κι άλλες υπέρτατες ιστορίες αργότερα. Και τα λέω αυτά εγώ που είμαι της ορθόδοξης πίστης Καρλ Μπαρκς/Ντον Ρόσα, από εκεί να καταλάβετε.
  4. To Όνειρο μιας Ζωής Το Όνειρο μιας Ζωής είναι μια περιπέτεια με τους ήρωες του Καρλ Μπαρκς, που γράφτηκε και σχεδιάστηκε από τον Ντον Ρόσα και εκδόθηκε για πρώτη φορά στο Δανέζικο Anders & Co τον Δεκέμβριο του 2002, ενώ η πρώτη Αμερικάνικη δημοσίευση της ιστορίας έγινε τον Μάιο του 2004 στο Uncle Scrooge 329. Η πλοκή της ιστορίας περιστρέφεται γύρω από την ζωή του Σκρουτζ Μακ Ντακ και τα όνειρα του. Πιο συγκεκριμένα, οι Μουργόλυκοι έχουν καταφέρει να κλέψουν μια συσκευή του Κύρου Γρανάζη, που τους επιτρέπει να εισβάλλουν στα όνειρα. Την χρησιμοποιούν προκειμένου να μπουν στα όνειρα του μεγιστάνα της Λιμνούπολης, για να μάθουν τον μυστικό συνδυασμό του Θησαυροφυλακίου. Για κακή τους τύχη, όμως, ο Σκρουτζ δεν ονειρεύεται μόνο τα χρήματα του, όπως νόμιζαν αλλά σκηνές από την ζωή του. Ταυτόχρονα, χρησιμοποιώντας το ίδιο μηχάνημα του Κύρου, η οικογένεια των Ντακ θα στείλει στα όνειρα του Σκρουτζ τον Ντόναλντ, ώστε να αποτρέψει το σχέδιο των Μουργόλυκων. Μετά από χρόνια, ο Σκρουτζ κατάφερε να διορθώσει κάποια λάθη του παρλεθόντος, έστω και στον ονειρικό κόσμο. Ο ίδιος ο Ντον Ρόσα έχει παραδεχτεί πως η ιδέα δεν ήταν καθαρά δική του, αλλά του την είχε στείλει ένας Γάλλος φαν. Ο δημιουργός από το Κεντάκυ είχε δηλώσει επανειλημμένα πως δεν θέλει να του στέλνουν πλοκές για ιστορίες, αλλά όταν διάβασε την συγκεκριμένη (η οποία ήταν μόλις μερικές γραμμές σε ένα κομμάτι χαρτί), αντιλήφθηκε αμέσως τις προοπτικές της. Το μήνυμα που είχε λάβειήταν απλό και έλεγε τα εξής: Οι Μουργόλυκοι κλέβουν μια συσκευή του Κύρου για να μπουν στα όνειρα του Σκρουτζ, ελπίζοντας να βρουν κάτι σαν τον συνδυασμό του θησαυροφυλακίου αλλά σύντομα διαπιστώνουν πως εκείνος ονειρεύεται πολύ περισσότερα από το χρήμα του. Στον ύπνο του βλέπει τις περιπέτειες του από όταν ήταν μικρός. Ο Ντόναλντ και/ή τα ανιψάκια μπαίνουν στα όνειρα για να τους πετάξουν έξω πριν συμβεί κάποια καταστροφή. Αυτό που γοήτευσε τον Ρόσα, ήταν η ευκολία που θα του έδινε ένα τέτοιο σενάριο, όσο αφορά τις μεταβάσεις, μιας και θα μπορούσαν να συμβούν αστραπιαία, χωρίς το απαραίτητο χτίσιμο. Επιπλέον, θα είχε την δυνατότητα να ξαναεπισκεφθεί τον αγαπημένο του Βίο και Πολιτεία, ενώ αυτή τη φορά ο Ντόναλντ θα μπορούσε να συνομιλήσει αλλά και να ζήσει σκηνές από την περιπετειώδη ζωή του θείου του. Αυτό θα έδινε πρόσφορο έδαφος για πολλές ξεκαρδιστικές αλληλεπιδράσεις μεταξύ των δύο, αφού ο Σκρουτζ θα παρέμενε στα όνειρα ουσιαστικά ο ίδίος, αλλά σε ένα νεότερο σώμα και θα θυμόταν πεντακάθαρα τον ανιψιό του. Ο Ρόσα, ενθουσιασμένος με την ιδέα, επικοινώνησε με τον Γάλλο εμπνευστή ώστε να του δώσει τα απαραίτητα εύσημα, αλλά εκείνος ήθελε να παραμείνει το όνομα του κρυφό και απλά να κρυφτούν τα αρχικά του ονόματος του στο καρέ της πρώτης σελίδας, με τον ίδιο τρόπο που ο δημιουργός κρύβει το περίφημο D.U.C.K. . Επιπλέον, ο ίδιος ο Ρόσα έχει παρατηρήσει ομοιότητες της ιστορίας με την γαλλική ταινία The Cell, που βγήκε στους κινηματογράφους δύο εβδομάδες πριν λάβει την ιδέα από τον ανώνυμο Γάλλο φαν, αλλά και με το Inception του Κρίστοφερ Νόλαν, που αφήνει να εννοηθεί πως πιθανότατα έχει αντιγράψει σε πολλά σημεία το Όνειρο μιας Ζωής" O Ρόσα έκρυψε τα αρχικά του ονόματος του Γάλλου φαν, όπως του ζητήθηκε, στις λάμπες του πολυελαίου!
  5. Σήμερα ξαναδιάβασα μετά από πάρα πολλά χρόνια αυτή την ιστορία-έπος του Don Rosa. Δε χρησιμοποιώ τυχαία τη λέξη «έπος», μιας και ο Rosa εδώ αντλεί έμπνευση από το φινλανδικό έπος της Καλεβάλα, το οποίο συνέλεξε και, εν μέρει, συνέγραψε ο Φινλανδός φιλόλογος Elias Lönnrot. Η ιστορία αυτή δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το 1999 στο δανέζικο περιοδικό Anders And & Co. #1999-48 και το 2004 στις ΗΠΑ στο περιοδικό Uncle Scrooge #334. Η ιστορία ξεκινάει στη συνηθισμένη τοποθεσία (θησαυροφυλάκιο) και τον Σκρουτζ να ψάχνει τα παλιά του ενθύμια, όπου βρίσκει μια σκισμένη σελίδα από τα τετράδια του Lönnrot, με τον οποίο είχαν συναντηθεί στη Σκωτία στα τέλη του 19ου αιώνα, όταν ο Σκρουτζ ήταν ακόμα ένας μικρός λουστράκος. Όπως ήταν αναμενόμενο, τα τρία ανιψάκια ρίχνουν μια ματιά στο εκνευριστικό βιβλίο των Μικρών Εξερευνητών και ανακαλύπτουν ότι αυτό το κομμάτι χαρτί είναι μέρος των σημειώσεων σχετικά με την Καλεβάλα και μάλιστα αποκαλύπτει την τοποθεσία των κομματιών του θρυλικού Σαμπο (δεν ξέρω που τονίζεται, αυτά παθαίνεις όταν όλες οι λεζάντες στα μικυμάου είναι με κεφαλαία), ένα μυθολογικό, μαγικό κατασκεύασμα που μπορεί να παράγει από το πουθενά αλάτι, καλαμπόκι και (φυσικά) χρυσά νομίσματα. Ε, Σκρουτζ είν'αυτός, you had him from «χρυσά», οπότε σύσσωμη η οικογένεια πετάγεται μέχρι τη Φινλανδία προς αναζήτηση ενός ακόμη θησαυρού. Για να μην τα πολυλογώ και σποϊλάρω κιόλας όσους δεν την έχουν διαβάσει, οι ήρωές μας μπαίνουν για τα καλά στο μύθο, κάπως σαν να βρίσκονται σε παράλληλη διάσταση, ενώ η παρουσία των μυθολογικών ηρώων της Καλεβάλα γίνεται όλο και πιο αισθητή όσο η ιστορία προχωράει, μέχρι φυσικά να εμφανιστούν σε όλο τους το μεγαλείο. Στην πορεία, οι φίλοι μας θα συναντηθούν ως διά μαγείας (κυριολεκτικά) με κάποιους ακόμα γνωστούς μας χαρακτήρες και θα ξεπεράσουν τον εαυτό τους (κάποιος ίσως με την κακή έννοια) ερχόμενοι αντιμέτωποι με ένα σωρό μυθολογικά πλάσματα και παραμυθένιες καταστάσεις και όλο αυτό μπλεγμένο με τον πραγματικό κόσμο ταυτόχρονα. Σ'αυτό το σημείο να πω ότι η ιστορία δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στην Ελλάδα το 2002, στο Κόμιξ 174, δύο χρόνια πριν από την αμερικανική δημοσίευση δηλαδή. Εγώ τότε ήμουν στην τρυφερή ηλικία των 14 ετών (δεν τα είχα κλείσει καν) και πρέπει να είχα ανακαλύψει τον Rosa ένα-δυο χρόνια πριν, ίσως η καταλληλότερη φάση για να γουστάρεις τις ιστορίες του, αφού δίνει μια πιο «ενήλικη» ματιά στο σύμπαν της Λιμνούπολης, με το οποίο έχεις ήδη μεγαλώσει. Θυμάμαι ότι με είχε εντυπωσιάσει ιδιαιτέρως, μιας και ήμουν λάτρης της παγκόσμιας μυθολογίας (και των παπιών) από πολύ μικρός, αλλά δεν είχα ακούσει ποτέ για το έπος της Καλεβάλα. Επιστρέφοντας μετά από 20 σχεδόν χρόνια σε αυτή την ιστορία έχω να πω ότι συνεχίζει να είναι μία από τις αγαπημένες μου και το λεπτομερές σχέδιο του Rosa ταιριάζει γάντι με τη θεματολογία και είναι ό,τι πρέπει για την απεικόνιση των μυθολογικών προσώπων. Αρκετά συγκινητικό και το τέλος, όπως ξέρει συνήθως να συγκινεί ο Don, εκμεταλλευόμενος την αγάπη σου/του για τα παπιά.
  6. Σήμερα θα παρουσιάσω μία από τις πιο γνωστές ιστορίες που έγραψε και σχεδίασε ο Don Rosa,που σύμφωνα με τους θαυμαστές του και το Comics Buyer's Guide πρόκειται για "την καλύτερη κόμικ ιστορία όλων των εποχών!!".Ή όπως ο ίδιος ο Rosa δήλωσε στη δημοσίευση της ιστορίας στην Αμερική(στο Uncle Scrooge #383 τον Νοέμβριο του 2008)προς μεγάλη του έκπληξη στα γράμματα που παίρνει από θαυμαστές του,θεωρούν την συγκεκριμένη ιστορία την καλύτερη που έχει γράψει ο δημιουργός με τους Duck. H ιστορία μας αρχίζει με τα εγκαίνια του νέου Μουσείου των μικρών Εξερευνητών στη Λιμνούπολη,και τα παιδιά πηγαίνουν να τη δουν με το βαριεστημένο Θείο τους..Μέσα συναντάνε και τον Θείο Σκρούτζ,που ήθελε να αποκτήσει το βιβλίο των Μικρών Εξερευνητών για λογαριασμό του.Βλέπετε οι γνώσεις που περιέχει αυτό το βιβλιαράκι είναι πολύτιμες.Η γνώση φέρνει δύναμη και χρήμα.Μέσα από τις πληροφορίες των βιβλίων ο Σκρούτζ μπορεί να αποκτήσει νέους θησαυρούς.Το μεγαλύτερο όνειρο του Σκρούτζ θα ήταν να βρεί τη βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας.. Ο Σκρούτζ πιστεύει ότι θα μπορούσε να βρει τη βιβλιοθήκη(αν και η ιστορία λέει ότι η βιβλιοθήκη κάηκε το 649 π.Χ. και χάθηκαν τα περισσότερα κείμενα της)αν συνδύαζε το χρήμα του με τα μυστικά που κρύβονται στα βιβλία των Μικρών Εξερευνητών..Ο επικεφαλής που πριν λίγο τον είχε διώξει από το μουσείο,τώρα συμφωνεί μαζί του να του δανείσει το βιβλίο και τον επίσημο οδηγό-λαγωνικό,τον στρατηγό Μουσούδα/General Snozzie(που εδώ κάνει τη πρώτη του εμφάνιση σε ιστορία του Rosa). Έτσι ξεκινούν το ταξίδι της αναζήτησης(με τον Ντόναλντ να μένει πίσω,για να μη χάσει επεισόδια από τα αγαπημένα του σήριαλ-Άλλωστε Ο Σοφοκλής δεν έχει γυρίσει κανένα Western)το οποίο θα τους οδηγήσει σε μία φρενήρη αναζήτηση από την Αλεξάνδρεια(και τον τάφο της Κλεοπάτρας και του Μεγάλου Αλεξάνδρου),την Κωνσταντινούπολη(όπου τα κείμενα μεταφέρθηκαν εκεί και η βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας συνέχισε να "ζει"μαζί με τα ιδανικά του ελληνικού πολιτισμού μέσα από τη Βυζαντινή αυτοκρατορία),τη Βενετία(και το Αβαείο του Σαν Σλαντί όπου τα κείμενα σε μορφή βιβλίων μεταφέρθηκαν εκεί)μέχρι την ιδιωτική βιβλιοθήκη του Κολόμβου(Biblioteca Columbina)στη Σεβίλη της Ισπανίας και πάλι πίσω στη Λιμνούπολη... Μία ακόμα επική περιπέτεια αναζήτησης θησαυρού(και τι θησαυρός-Η χαμένη Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας!!!)από τον Θείο Σκρούτζ και τα ανίψια του,μέσα από τη μαγική πένα του πάντα αγαπημένου Don Rosa.Μία ιστορία που θα έκανε τον Ιndiana Jones να φάει(σαν Τον Ρόμπαξ)το καπέλο του από τη ζήλια του,και τον θείο Carl να γεμίσει περηφάνια για το δημιούργημά του,για την παρακαταθήκη που άφησε και τόσο έξυπνα και συναρπαστικά συνεχίζεται από έναν άξιο επίγονο του.Ένα κυνήγι θησαυρού που οδηγεί τα παπιά από το ένα σημείο του κόσμου στο άλλο,μέσα από μία αλυσίδα ιστορικών γεγονότων αποτελώντας έτσι και ένα ταξίδι στα βάθη της ιστορίας. Ο Rosa δημιούργησε αυτή την ιστορία το 1993 όταν οι εκδότες του στην Egmont στη Δανία,του ζήτησαν να δημιουργήσει μία περιπέτεια με τον Scrooge για τον εορτασμό της χρονιάς του βιβλίου στη Νορβηγία που έγινε την ίδια χρονιά.Η ίδια η ιστορία είναι μία αποθέωση της παρουσίας του γραπτού λόγου και τoυ βιβλίου μέσα στη ζωή της ανθρωπότητας. O Rosa μέσα από την εξέλιξη του βιβλίου(από τους παπύρους,στις περγαμηνές,μέχρι τις πρώτες εκδόσεις του Γουτεμβέργιου)δείχνει πως το βιβλίο σαν ανακάλυψη αποτέλεσε έμπνευση για την πρόοδο και ανάπτυξη των τεχνών και των επιστημών μέσα στους αιώνες..Ο Don Rosa κατάλαβε ότι θα τιμήσει καλύτερα το γραπτό λόγο στέλνοντας τις πάπιες σε μια επική αναζήτηση για τη Βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας, όπου σύμφωνα με τα δικά του λόγια: ''...Και τι θα μπορούσε να είναι καλύτερο από το να είναι κλειδί όλης αυτής της περιπέτειας το πιο διάσημο μυθικό βιβλίο όλων - Το βιβλίο των Μικρών Εξερευνητών!!'' Αυτή τη φορά ο θησαυρός δεν είναι χρυσά νομίσματα ή οτιδήποτε άλλο χρυσό αντικείμενο που ο Σκρούτζ όταν το βρει θα το τοποθετήσει στην αίθουσα των τροπαίων του.Ο αληθινός θησαυρός είναι η γνώση που κρύβεται μέσα στα βιβλία,που καταγράφουν ολόκληρη την ιστορία του αρχαίου πολιτισμού.Μονάχα που αυτό το κυνήγι θησαυρού θα είναι ένα από τα δυσκολότερα και πιο συναρπαστικά που έχει κάνει ποτέ ο Σκρούτζ με τα ανίψια του. Φυσικά δεν λείπουν και τα απρόοπτα που πάντα υπάρχουν στην αναζήτηση ενός θησαυρού που για χρόνια θεωρείτε χαμένος.Και τα αστεία και κωμικά συμβάντα είναι δοσμένα με τέτοιο τρόπο,έτσι ώστε να ταιριάζουν απόλυτα με την εξέλιξη του σεναρίου(στο να χαλαρώσει ο ευχάριστα ο αναγνώστης από τη συνεχή μετακίνηση των ηρώων από μέρος σε μέρος και τη πληθώρα των ιστορικών γεγονότων που τα αφορούν)και να αποτελούν μία ευχάριστη νότα χαράς.Ο ίδιος ο Rosa μάλιστα φοβόταν ότι είχε βάλει πολλά ιστορικά στοιχεία μέσα σε αυτή του την ιστορία,οπότε τα διάφορα gag με έξυπνο τρόπο ξεκουράζουν τον αναγνώστη από τον καταιγισμό ιστορικών πληροφοριών.Στις σκηνές με το γήπεδο και το περίπτερο ειδικά ο Rosa ξεπερνάει σε εύστροφα gag και τον ίδιο του τον εαυτό(Ίσως η μοναδική ιστορία με τα περισσότερα να είναι το Ξέχνα το!). Uncle Scrooge #383 Nοέμβριος 2008 Ο Don Rosa πάντα στις ιστορίες του χρησιμοποιεί πραγματικά ιστορικά γεγονότα βασιζόμενος σε έρευνες που κάνει,αλλά ακόμα και αυτά που δημιουργεί ο ίδιος για χάρη της εξέλιξης της ιστορίας σε κάνουν να πιστεύεις ότι είναι αληθινά.Αν και στη συγκεκριμένη ιστορία ο δημιουργός πέφτει και σε μερικές ιστορικές ανακρίβειες.Όπως του ότι ο Μέγας Αλέξανδρος ήθελε η Αλεξάνδρεια να είναι η πρωτεύσουσα ολόκληρης της αυτοκρατορίας του.Στη πραγματικότητα ήθελε να είναι η πρωτεύουσα της Αιγύπτου(η Βαβυλώνα θα ήταν η πρωτεύουσα ολόκληρης της αυτοκρατορίας). Εξώφυλλο του Marco Rota για το Zio Paperone#83 τον Αύγουστο του 1996 Το τέλος της ιστορίας και το πώς καταλήγει όλη αυτή η αναζήτηση το βρήκα ευφυέστατο και εξαιρετικά δοσμένο,κάτι που συχνά επαναλαμβάνεται σε πολλές ιστορίες του δημιουργού.Επίσης ο Rosa είναι καυστικός απέναντι στη δύναμη της τηλεόρασης και στο πώς "αποχαυνώνει" τους ανθρώπους όταν τις ώρες που βλέπουν άχρηστα προγράμματα θα μπορούσαν να διαβάσουν ένα καλό βιβλίο. "Βρίσκω την τηλεόραση πολύ εκπαιδευτική. Κάθε φορά που κάποιος ανοίγει τη συσκευή, πηγαίνω στο άλλο δωμάτιο και διαβάζω ένα βιβλίο.."είχε πει ο Groucho Marx χαριτολογώντας,και εδώ φαίνεται ακριβώς ότι ο Rosa συμμερίζεται απόλυτα αυτή τη δήλωση.Ο Ντόναλντ με τη στάση του συμβολίζει όλη την πλύση εγκεφάλου που έκανε και κάνει η τηλεόραση(αν και σήμερα τον άχαρο αυτό ρόλο της τηλεόρασης,τον έχουν αντικαταστήσει τα social media που κάνουν ακριβώς το ίδιο)και τη διαφθορά της στη θέληση του ανθρώπου για διάβασμα... Μία χορταστική και συνάμα μορφωτική περιπέτεια έτσι όπως μόνο ένας μεγάλος δημιουργός σαν τον Don Rosa μπορούσε να κάνει.Δεν μπορώ να πω αν είναι η καλύτερη που έχει κάνει με τους Duck,σίγουρα όμως μέσα στις 3 καλύτερες του.Πραγματικά μας έχει λείψει η παρουσία στους Duck ενός δημιουργού του βεληνεκούς του Rosa... ΚΟΜΙΞ#114 (Δεκέμβριος 1997) ΚΟΜΙΞ(Β'Περίοδος)#27 (Σεπτέμβριος 2016) Η ιστορία δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στο Δανέζικο Anders And&co #1993B42 το 1993.Στη συνέχεια στην Αμερική στο Uncle Scrooge Adventures #27 τον Μάϊο του 1994,και χρόνια αργότερα για τα 60 χρόνια του Θείου Σκρούτζ στο Uncle Scrooge#383 το Νοέμβριο του 2008, και στο Don Rosa Library#5 από τη Fantagraphics το Σεπτέμβριο του 2016.Στη χώρα μας έχει δημοσιευτεί στο ΚΟΜΙΞ (Α'περιόδου)#114 τον Δεκέμβριο του 1997,στη βιβλιοθήκη ΚΟΜΙΞ#3 το 2009 και στο ΚΟΜΙΞ(Β'περίοδος)#27 τον Σεπτέμβριο του 2016.Το κείμενο το βρίσκετε και ΕΔΩ
×
×
  • Create New...