Jump to content

Καλώς ήλθατε στο ComicStreet

Γίνετε μέλη της κοινότητας. Η εγγραφή είναι γρήγορη και εύκολη.

Search the Community

Showing results for tags 'Tony Fleecs'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΥΠΟΔΟΧΗ
    • Κανόνες
    • Νέα / Ανακοινώσεις
    • Απορίες / Βοήθεια
    • Γενική Συζήτηση
  • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ / ΑΡΘΡΑ
    • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
    • ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
  • ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΞΕΝΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • WEBCOMICS
  • ΚΟΜΙΚΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΤΕΧΝΕΣ
    • Κινηματογράφος/TV και Κόμικς
    • Animation
    • Βιβλία
  • ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ - ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ
    • Καταστήματα
    • Πηγές - Ενημέρωση

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


About Me

Found 1 result

  1. Stray Dogs Έκδοση TBP: Σεπτέμβριος 2021 Σεναριογράφος: Tony Fleecs. Kαλλιτέχνες: Trish Forstner, Tone Rodriguez, Brad Simpson Όλα τα καλά σκυλάκια πάνε στον παράδεισο. Ή τουλάχιστον αυτό θα θέλαμε να πιστεύουμε καθώς η πρωταγωνίστρια της ιστορίας Sophie, ένα μικρό σκυλάκι μπαίνει σε ένα νέο σπίτι με έναν νέο ιδιοκτήτη και αγκαλιάζεται από μια ιδανική και ποικιλόμορφη σκυλοοικογένεια. Από την πρώτη περιγραφή φαίνεται ότι το κατατρομαγμένο σκυλάκι βρήκε το ιδανικό μέρος. Όλα τα υπόλοιπα σκυλιά είναι καλοταϊσμένα και χαρούμενα. Αλλά η ανησυχία του ότι δεν μπορεί να θυμηθεί το παρελθόν της δεν αφήνει την Sophie να ησυχάσει. Μέχρι που τα πρώτα flashbacks έρχονται και φαίνεται ότι ο νέος ιδιοκτήτης δεν είναι ο καλός προστάτης . Είναι όμως αυτό το αίσθημα προϊόν της φαντασίας της Sophie ή είναι κάτι που αυτή και τα υπόλοιπα μέλη της σκυλοοικογένειας έχουν ξεχάσει και αποτελεί άμεση απειλή προς αυτά; Όταν αγόρασα το συγκεκριμένο κόμικ περίμενα δεδομένης της δημιουργικής ομάδας που είχε δουλέψει σε τίτλους όπως το My little Pony μια τρυφερή ιστορία τύπου Λαίδη και ο Αλήτης (όπως γράφει και στο επίσημο site της Image) όπου ένα κατατρεγμένο σκυλάκι θα έβρισκε επιτέλους την οικογένεια που του αξίζει. Αυτό που πήρα εν τέλει ήταν κάτι πιο κοντά στην "Σιωπή των Αμνών" ή στην συγκεκριμένη περίπτωση την "Σιωπή των Σκυλιών". Το κομμάτι της απώλειας μνήμης ή αλλιώς της αδυναμίας των σκυλιών να θυμούνται μεσοπρόθεσμα γεγονότα παίζει κυρίαρχο ρόλο στην δομή της ιστορίας. Δεν ξέρω αν αυτό είναι κάτι το οποίο ισχύει στην πραγματικότητα γιατί τουλάχιστον η επαφή μου με σκυλιά δεν έχει δείξει κάτι τέτοιο αλλά είναι κάτι που μόνο του προξενεί φόβο. Τι θα αισθανόταν ο καθένας μας αν ήξερε πως το χι γεγονός ή το χι πρόσωπο θα έφευγε τελείως από την μνήμη μας αν δεν είχαμε καθημερινή επαφή μαζί του. Κατά μία έννοια έχει μια τραγικότητα μέσα του η οποία δεν φεύγει παρά τα γεγονότα που παρουσιάζονται στην ιστορία ίσως γιατί προσωπικά ο φόβος να ξεχάσω τα αγαπημένα μου πρόσωπα και η όλη κατάσταση όπως περιγράφεται που θυμίζει μιας μορφής Αλτζχάιμερ είναι η αχίλειος φτέρνα μου. Σε συνδυασμό με τα γεγονότα και την σταδιακή αποκάλυψη της αλήθειας το κλίμα τρόμου γίνεται ολοένα και πιο έντονο ειδικά αν βάλουμε στο παιχνίδι το πως ένα κατοικίδιο σε μεγάλο μέρος είναι στο έλεος του ιδιοκτήτη του. Η ανημποριά και η έλλειψη ελέγχου λοιπόν και το κλειστοφοβικό συναίσθημα που δημιουργείται σε συνδυασμό με την αβεβαιότητα για το τι ισχύει ενισχύουν και το ενδιαφέρον του αναγνώστη αλλά και την συναισθηματική επένδυση στην ιστορία. Θα μπορούσε αυτή η ιστορία να δουλέψει με γάτες; Όχι γιατί προφανώς φίλοι μου η γάτα δεν ξεχνά ποτέ και το ξέρουμε όλοι αυτό. Από τη στιγμή που θα της κάνεις κάτι που δεν θα της αρέσει θα το θυμάται και θα στο ανταποδώσει σε ανύποπτο χρόνο ακόμη και αν περάσουν μήνες. Έφυγες και την άφησες μόνη της; Αντίποινα. Κάνεις το λάθος να υποθέσεις ότι έχεις λόγο στο σπίτι; Θα το μετανιώσεις οικτρά. Και σε καμία περίπτωση δεν έχουν την τυφλή εμπιστοσύνη που έχουν τα σκυλιά ως αγελαία ζώα. Που είναι επίσης και ένας από τους βασικούς πυλώνες της συγκεκριμένης ιστορίας. Η ανατροπή της εμπιστοσύνης προς ένα αγαπημένο πρόσωπο. Δεν λέω πως οι γάτες δεν αγαπάνε τους ανθρώπους τους, ίσα ίσα πιστεύω το αντίθετο και είναι ένας λόφος στον οποίο είμαι προετοιμασμένη να πολεμήσω μέχρι τελευταίας ανάσας. Όμως το αρχέτυπο του "ο σκύλος είναι ο καλύτερος φίλος του ανθρώπου" βασίζεται όντως στην μορφή με την οποία τα συγκεκριμένα ζώα δείχνουν την αφοσίωσή τους ακόμη πολλές φορές και αν ο άνθρωπος δεν είναι ο καλύτερός τους φίλος. Καλλιτεχνικά μιλώντας η σειρά είναι καλοσχεδιασμένη με εκφραστικούς χαρακτήρες και εύκολα διακριτούς μεταξύ τους και όχι μόνο επειδή μιλάμε για σκυλιά που ανήκουν σε διαφορετικές ράτσες. Χωρίς να πέφτει στην παγίδα του υπερβολικού εξανθρωπισμού που θα το οδηγούσε σε έναν τύπο εκφράσεων όπως το Blacksad η καλλιτεχνική ομάδα καταφέρνει να αποδώσει επιδέξια το περιβάλλον αλλά και την διαφορετική συναισθηματική κατάσταση και χαρακτήρα καθενός από τους πρωταγωνιστές μας. Δεν έχει κάποιο ιδιαίτερο καλλιτεχνικό στυλ αν μιλάμε για οπαδούς του εξεζητημένου ή φανς του art που παραπέμπει κατευθείαν σε έναν συγκεκριμένο καλλιτέχνη αλλά είναι σίγουρα καλοφτιαγμένο σε αυτό το κομμάτι και με πολύ προσοχή. Κάτι που φαίνεται και από την γρήγορη μεταβολή στην ατμόσφαιρα και το πώς αυτή αποδίδεται ανάλογα με το από ποιου χαρακτήρα τα μάτια μας παρουσιάζεται η εκάστοτε πραγματικότητα και πότε. Ξεχωριστή αναφορά αξίζουν τα εξώφυλλα που παραπέμπουν σε γνωστές ταινίες τρόμου και τα οποία με κάνουν και γελάω. Εν ολίγοις η ιστορία φεύγει νεράκι και είναι πάρα πολύ ενδιαφέρουσα και συναισθηματική είτε είναι κάποιος σκυλόφιλος είτε όχι. Μπορεί να είναι το τυπικό τομάκι το οποίο βγάζει η Image ποιοτικά αλλά σίγουρα είναι μια αγορά την οποία δεν θα μετανιώσετε και στην οποία θα μπορείτε να επιστρέψετε μετά την πρώτη ανάγνωση ως ένα ωραίο και εύπεπτο re-read. Και για όσους έχουν χνουδωτούς φίλους ίσως σας κάνει να τους δώσετε και μια αγκαλιά παραπάνω είτε είναι σκύλοι είτε όχι. Σίγουρα θα αγοράσω και το Spin off που ακούω ότι ετοιμάζεται και προτείνω και σε εσάς το ίδιο.
×
×
  • Create New...