Jump to content

Καλώς ήλθατε στο ComicStreet

Γίνετε μέλη της κοινότητας. Η εγγραφή είναι γρήγορη και εύκολη.

Search the Community

Showing results for tags 'Titan Books'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΥΠΟΔΟΧΗ
    • Κανόνες
    • Νέα / Ανακοινώσεις
    • Απορίες / Βοήθεια
    • Γενική Συζήτηση
  • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ / ΑΡΘΡΑ
    • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
    • ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
  • ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΞΕΝΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • WEBCOMICS
  • ΚΟΜΙΚΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΤΕΧΝΕΣ
    • Κινηματογράφος/TV και Κόμικς
    • Animation
    • Βιβλία
  • ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ - ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ
    • Καταστήματα
    • Πηγές - Ενημέρωση

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


About Me

Found 3 results

  1. H αγγλική εκδοτική Titan Books, σε συνεργασία με την Heroic Signature, ιδιοκτήτρια των δικαιωμάτων του Conan στην Αμερική, θα ξεκινήσουν τη συνεργασία τους τον Μάϊο του 2023, με καινούρια τεύχη, graphic novels, επανεκδόσεις και ίσως (ελπίζουμε) Omnibus. Μέχρι τότε, θα προσπαθήσω να βρω και να κωδικοποιήσω τι πρόλαβε να επανεκδόσει η Marvel, στα 2-3 χρόνια που κράτησε (για 2η, ιστορικά, φορά) τα δικαιωματα. Αρχικά, και σε ότι αφορά τα κόμικς της πρώτης περιόδου που ήταν ο Conan στην Mavel. (Αντιγράφω από άλλο θέμα) - Για το Conan the Barbarian θα βγουν 10 Omnis από την Marvel, τα οποία θα συγκεντρώνουν και τα 275 τεύχη της σειράς + τα 12 annuals. - Για το Savage Sword of Conan, θα βγουν 8 Omnis τα οποία θα συγκεντρώνουν τα 116 από τα 235 τεύχη της σειράς ( 240 αν βάλεις και το Savage Tales ) - Θα βγει και ένα King Conan Omni, το οποίο θα περιέχει τα 19 τεύχη του πρώτου volume, μένοντας έξω δηλαδή τα 36 τεύχη του 2ου volume. - Tέλος, δεν θα δούμε ( από τη Marvel τουλάχιστον ) σε Omnis, 35 τεύχη των τελευταίων 3 σειρών (Conan the Adventurer, Conan the Savage, σκέτο Conan), μέχρι που και η Dark Horse πήρε τα δικαιώματα. Αυτά λοιπόν είναι τα κόμικς που είχε βγάλει η Marvel, την περίοδο 1970-2003, και δεν επανεκτύπωσε. Τα κόμικς της περιόδου Dark Horse 2003-2019, επανεκτυπώθηκαν και αυτά (κάποια από αυτά) από τη Marvel τα τελευταία 3 χρόνια, σε μορφή Epic Collections οι μεγάλες σειρές ( κανονικού μεγέθους trades 300-400 σελίδων ), και σε trades 100-200 σελίδων τα διάφορα mini-series. Δεν βγήκαν όλα και εδώ, αλλά επειδή υπάρχουν ένα σκασμό mini series πρέπει να κάτσω να το ψάξω. Θα επανέλθω με νεότερο post.
  2. Νέα Υόρκη, ποτοαπαγόρευση, τέλη της δεκαετίας του 1920. Ποτοαπαγόρευση, βέβαια, για τους τύπους, αφού δεκάδες μπαρ, παμπ και μουσικές σκηνές λειτουργούν, με την ανοχή ή, πολλές φορές, με την συμμετοχή της αστυνομίας, των δημοτικών και πολιτειακών αρχών. Το αλκοόλ ρέει άφθονο, με κάποιους αστυνομικούς να σκοτώνονται προσπαθώντας να αποτρέψουν την κυκλοφορία του, και άλλους να επωφελούνται, κάνοντας τα στραβά μάτια. Την ίδια την πόλη την έχουν χωρίσει σε 4 σφαίρες επιρροής οι οικογένειες του εγκλήματος, μίζες δίνονται σε όλους, από τον επιθεωρητή της αστυνομίας έως τον ίδιο τον δήμαρχο, και η ισορροπία του τρόμου παραμένει αδιατάραχτη. Μέχρι που έρχεται ένας καινούριος παίχτης στο παιχνίδι και την πόλη. Ένας παίχτης ο οποίος έρχεται από πολύ μακριά. Ένας παίχτης ο οποίος μιλάει ρουμάνικα και δεν έχει συνηθίσει να του λένε όχι...... Ο Jonathan Ross, συγγραφέας του Turf, είναι Βρετανός κωμικός, παρουσιαστής βραδινού τηλεοπτικού show και διαφόρων ραδιοφονικών εκπομπών. Σύμφωνα με τον ίδιο όμως, αλλά και τον Mark Millar ο οποίος γράφει τον πρόλογο, λατρεύει τα κόμικς και πάντα ήθελε να γράψει ένα. Το έκανε λοιπόν με αυτό, και συνολικά, αν και ικανοποιητικό σε γενικές γραμμές, χάνει το στόχο σε μερικά βασικά σημεία. Και αν βαμπίρ και μαφιόζοι στην Νέα Υόρκη του 1930, έχει κάτι cool από πίσω, και πιθανόν να μπορούσε να βγει κάτι καλό, δεν περιορίστηκε, και αποφάσισε να εμφανίσει και έναν εξωγήινο ο οποίος έπεσε με το διαστημόπλοιο του λίγο έξω από τα όρια της πόλης. Κάπου εκεί φάνηκε έντονα η απειρία του συγγραφέα, ο οποίος δεν κατάφερε ποτέ να διαχειριστεί αυτή τη παράμετρο, κάνοντας τον εξωγήινο απλά ένα Deus Ex Machina, χωρίς να δικαιολογήσει το γιατί και το πως, απλά βάζοντας τον εκεί, ως κάποιον ο οποίος θα σώσει τον villain-turned-hero πρώην μαφιόζο. Και αν όλο το υπόλοιπο κόμικ δεν βρίθει πρωτότυπων στοιχείων (όπως προείπα, κακός ο οποίος γίνεται ήρωας και τους σώζει όλους, σχέση βαμπιροκαλού με την δημοσιογράφο που εξερευνα την υπόθεση, βαμπιροκακός που δεν είναι πολύ κακός αλλά τον εκμεταλεύονται άλλοι πιο κακοί κλπ) , και είναι ελαφρώς (έως αρκετά) πολυλογάδικο, θα μπορούσε να σταθεί σαν μια action/historical mini-series, όχι αξιομνημόνευτη, αλλά ευχάριστη. Προσπαθώντας να βάλει επιπλέον στοιχεία (εξωγήινος), και μην έχοντας την εμπειρία να σταματήσει όσο τον παίρνει, βαραίνει περισσότερο από όσο πρέπει την ιστορία Ο Millar, φίλος και των δύο, έφερε σε επαφή τον Ross με τον Tommy Lee Edwards, και κατά τον ίδιο, ταίριαξαν και αμέσως ξεκινήσανε να κάνουν small comic babies. Σχεδόν πάντα καλός ο Edwards, και εδώ κάνει άρτια δουλειά, στο γνωστό scratchy και λεπτομερες στυλ του. Και αν βάλουμε στην εξίσωση ότι τον σύγγραφέα τον πιάνει, ενίοτε, λογοδιάρροια, καταφέρνει συνολικά να αποδώσει ικανοποιητικά και την ατμόσφαιρα της εποχής, το αίσθημα του τρόμου και την αγωνία στα πρόσωπα των χαρακτήρων του. Με το χρώμα υπάρχει βέβαια ένα θεματάκι, στο οποίο πιθανόν να ευθύνεται εν μέρει και ο Edwards, γιατί, ειδικά στις σκηνές δράσης, τείνει να παραγεμίζει τα καρέ του, και με το χρώμα γίνονται όλα ένα, δυσκολεύοντας την κατανόηση. Συνολικά πάντως το αποτέλεσμα είναι καλό και δίνει στο κόμικ. 5 τευχάκια η σειρά, ακολούθησε το trade, βγήκε και σε oversized hardcover και από την Image, αλλά και από την Titan Books για την Αγγλία. Δεν θα το πω αποτυχημένη προσπάθεια, γιατί έχει πραγματάκια να πει, αλλά σίγουρα δεν είναι κάτι ιδιαίτερο. Πάντως το διάβασα με τη μία και δεν βαρέθηκα, οπότε κάτι λέει και αυτό. 6,5/10 και βουρ για Snyder/Soule και Undiscovered Country!!
  3. Ο Eldo Yoshimizu γεννήθηκε το 1965 και σπούδαζε στο πανεπιστήμιο τεχνών του Τόκυο, ασχολούμενος με τη γλυπτική και τη ζωγραφική. Στα έργα τέχνης του απεικονίζει μια γυναίκα που ονομάζεται Ryuko. Μια αισθησιακή γυναίκα η οποία τελικά και πρωταγωνιστεί στο δικό της manga. Το "Ryuko" είναι το πρώτο manga του Yoshimizu στο οποίο παρουσιάζονται μέλη της Yakuza και της Κινέζικης μαφίας, Ρώσσοι εκτελεστές και βετεράνοι του Αφγανικού πολέμου. Συγκεκριμένα ερευνώνται τα κίνητρα και οι προσωπικότητες τους με το σκεπτικό του ότι το "καλό" και το "κακό" είναι απλά δύο πλευρές του ίδιου κέρματος, ότι ο κάθε άνθρωπος είναι ηθικά "γκρίζος": έχει μια καλή και μια κακή πλευρά αλλά μόνο η μία από αυτές τις πλευρές βγαίνει στην επιφάνεια. Έχοντας κληρονομήσει τη θέση του αρχηγού της Yakuza όταν δολοφόνησε τον πατέρα της θεωρώντας τον υπεύθυνο για το θάνατο της μητέρας της, η Ryuko μαθαίνει μέσα από μια σειρά γεγονότων ότι η μάνα της είναι ακόμη ζωντανή. Πλέον καταζητούμενη ως αρχηγός της Yakuza, η Ryuko ξεκινά μια αναζήτηση για τη μητέρα της και για αυτούς που ευθύνονται για την απαγωγή της, ενώ η ίδια καταζητείται για τον τίτλο της. Η ιστορία από μόνη είναι λίγο μπλεγμένη, καθώς παρουσιάζονται τα κίνητρα του κάθε χαρακτήρα της ιστορίας. Αυτό όμως που τραβάει το μάτι και κρατάει τη προσοχή είναι το σχέδιο και οι τεχνικές που χρησιμοποιεί ο σχεδιαστής. O Yoshimizu σχεδιάζει τους χαρακτήρες του με μία κομψότητα που τους δίνει ζωή και χαρακτήρα. Κάθε πάνελ του βγάζει ζωντάνια και ένταση. Αυτό οφείλεται κατά ένα μεγάλο μέρος στις αυστηρές γραμμές που χρησιμοποιεί και στο πόσο έντονα τις αποδίδει. Οι χαρακτήρες από την άλλη είναι σχεδιασμένοι κομψά και λιτά σε αντίθεση με ότι γίνεται τριγύρω, δίνοντας εκπληκτική αντίθεση μεταξύ τους. Το "Ryuko" είναι ένα αρκετά μικρό manga που η δράση του και ο τρόπος αφήγησής του θυμίζουν ταινία δράσης, αλλά κάποιες φορές ίσως να φανεί πολύ μπερδεμένος. Είναι μια αρκετά καλή δουλειά σε γενικές γραμμές που θα κρατήσει τον αναγνώστη είτε με τη κινηματογραφική ιστορία της, είτε με το έντονο και δυναμικό σχέδιο της.
×
×
  • Create New...