Jump to content

Καλώς ήλθατε στο ComicStreet

Γίνετε μέλη της κοινότητας. Η εγγραφή είναι γρήγορη και εύκολη.

Search the Community

Showing results for tags 'This is not a Blog'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΥΠΟΔΟΧΗ
    • Κανόνες
    • Νέα / Ανακοινώσεις
    • Απορίες / Βοήθεια
    • Γενική Συζήτηση
  • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ / ΑΡΘΡΑ
    • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
    • ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
  • ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΞΕΝΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • WEBCOMICS
  • ΚΟΜΙΚΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΤΕΧΝΕΣ
    • Κινηματογράφος/TV και Κόμικς
    • Animation
    • Βιβλία
  • ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ - ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ
    • Καταστήματα
    • Πηγές - Ενημέρωση

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


About Me

Found 1 result

  1. Άκρως ενδιαφέρουσα χρονιά το 2019 για τα κόμικς, τόσο για την εξέλιξη της ίδιας της βιομηχανίας, αλλά και σχετικά με τις θεματικές που απασχόλησαν τις φετινές κυκλοφορίες. Στο κομμάτι των εκδοτικών, είχαμε την παρθενική εμφάνιση τουλάχιστον δύο εκδοτικών που μοιάζουν να φέρνουν έναν αέρα ανανέωσης στη βιομηχανία. Η πρώτη είναι η Ahoy Comics που κάθε τεύχος συνοδεύεται από μπόλικο έξτρα υλικό (κόμικς, ποιήματα, essays κλπ), δίχως να αυξάνεται η τιμή του(!) και η δεύτερη είναι η TKO Studios που κυκλοφορεί τις ιστορίες της σε τρεις μορφές: ψηφιακά, σε τεύχη, τα οποία κυκλοφορούν την ίδια μέρα και έρχονται μέσα σε μια όμορφη θηκούλα ή στο τυπικό τεύχος που περιέχει όλη την ιστορία μαζεμένη. Για μένα, οι προτάσεις τους ήταν αρκετός λόγος για να αγοράσω τεύχη, κάτι που σπάνια κάνω καθώς συνήθως προτιμώ να διαβάζω τις ιστορίες ολοκληρωμένες και μαζεμένες σε έναν τόμο, αλλά το ερώτημα είναι κατά πόσω αυτός ο πειραματισμός των δύο εταιριών ανοίξει το δρόμο και για άλλες παρόμοιες προσπάθειες που θα τονώσουν τις πωλήσεις. Θεματικά τώρα, αν και είναι αδύνατο να εντοπίσει κανείς μονάχα μία κυρίαρχη αφήγηση, δεδομένων των άπειρων κυκλοφοριών, προσωπικά παρατήρησα δύο θεματικές "εμμονές". Η πρώτη έχει να κάνει με το αστικό φαινόμενο του εξευγενισμού για το οποίο είδαμε τουλάχιστον τέσσερις κυκλοφορίες. Αυτός ο αριθμός σαφώς και είναι ελάχιστος συγκριτικά με το σύνολο των κυκλοφοριών, ωστόσο δείχνει πως η εκμετάλλευση του αστικού χώρου και οι επιπτώσεις της στις τοπικές κοινότητες αρχίζει να προβληματίζει τους καλλιτέχνες. Η δεύτερη τάση, που προς το παρόν περιορίζεται στους κόλπους της DC (και σε ελάχιστες ανεξάρτητες περιπτώσεις, βλ. The Wrong Earth), έχει να κάνει με μια στροφή πως τη σεναριακή και αισθητική αφέλεια της προ-Watchmen & Dark Knight Returns εποχής των υπερηρωικών κόμικς. Αυτή η τάση γίνεται εμφανής σε κυκλοφορίες όπως τα Green Lantern, Jimmy Olsen και Martian Manhunter, αλλά κορυφώνεται στο Doomsday Clock, το κομιξικό σίκουελ του Watchmen, στο οποίο η ελπίδα που συμβολίζει ο Superman, έρχεται σε σύγκρουση με τον κυνισμό του Dr. Manhattan, αποτελώντας παράλληλα τον ακρογωνιαίο λίθο του σύμπαντος της DC. Η επιστροφή σε παλιότερα υπερηρωικά μοτίβα φαίνεται ότι θα συνεχίσει και το 2020 με ιστορίες, όπως το πολυαναμενόμενο Adam Stranger του Tom King που θα κυκλοφορήσει σε λίγους μήνες. Ίσως αυτό να είναι ένα μεμονωμένο φαινόμενο της DC, ωστόσο έχει αρκετό ενδιαφέρον να παρακολουθήσουμε την πορεία του και αν τελικά θα καταφέρει να πείσει το κοινό πως μια υπερηρωική ιστορία μπορεί να είναι καλή, ακόμα και αν δεν είναι ωμά ρεαλιστική. Βέβαια, αυτή η τάση που μόλις αναφέρθηκε δεν θα είναι τόσο αισθητή στη φετινή λίστα και ο λόγος έχει να κάνει με τα κριτήρια επιλογής. Όπως πέρυσι, έτσι κι φέτος, για να μπει μια ιστορία κόμικ στη λίστα μας θα πρέπει (α) να έχει κυκλοφορήσει σε paperback μέσα στη χρονιά ή (β) να έχουν κυκλοφορήσει όλα τα τεύχη της μέσα στο 2019. 10. The White Trees (Image Comics) Στο The White Trees του Chip Zdarsky ακολουθούμε το ταξίδι τριών πατεράδων, πρώην πολεμιστών, να εντοπίσουν και να απελευθερώσουν τα δύο παιδιά τους από τους εχθρούς που του Zdarsky που απογειώνει το τελικό αποτέλεσμα, αφού καταφέρνει με απόλυτα οργανικό τρόπο να μας παρουσιάσει τις απαραίτητες πληροφορίες για το παρελθόν του κόσμου, αλλά και να εμβαθύνει στην περίπλοκη ψυχοσύνθεση των χαρακτήρων, ασκώντας παράλληλα μια έντονη κριτική στη χρήση της βίας, κυρίως μέσα απ' τον στωικό πρωταγωνιστή που κουβαλάει τις δικές του αμαρτίες και προσπαθεί να προχωρήσει πέρα απ' το βίαιο παρελθόν του. Αυτόν το γεμάτο βία κόσμο, οπτικοποιεί ιδανικά το δυναμικό και σεξουαλικά ωμό σχέδιο του Kris Anka, αλλά και ο υπέροχος πολύχρωμος χρωματισμός που προσφέρει μια ονειρική διάσταση στην ιστορία. Συνολικά, το The White Trees μπορεί να θεωρηθεί ως άλλη μια εξαιρετική στιγμή για την Image, αποτελώντας μια τολμηρή, οπτικά ελκυστική και σεναριακά ενδιαφέρουσα πρόταση της εκδοτικής. 9. Little Bird (Image Comics) Με μια πρώτη ματιά, το Little Bird δεν φαίνεται να είναι κάτι το ενδιαφέρον, άλλωστε έχουμε διαβάσει (και δει) άπειρες ιστορίες όπου μια ομάδα επαναστατών επιχειρεί να αντιμετωπίσει την καταπιεστική δικτατορία. Το ενδιαφέρον όμως με τη συγκεκριμένη ιστορία δεν είναι ακριβώς το τι θέλει να αφηγηθεί, αλλά ο τρόπος, αφού μέσα σε μόλις έξι τεύχη των 40 σελίδων, καταφέρνει να χτίσει έναν κόσμο που μοιάζει γνώριμος, αλλά και αρκετά διαφορετικός από αντίστοιχες απόπειρες, ενώ διαθέτει και το αισθητικά πανέμορφο σχέδιο του Ian Bertram που απογειώνει την λιτή, αλλά αποτελεσματική αφήγηση του πρωτοεμφανιζόμενου Darcy Van Poelgeest. 8. Ice Cream Man (Image Comics) Η αλήθεια είναι πως τα πρώτα τεύχη της ανθολογικής σειράς τρόμου Ice Cream Man του W. Maxwell Prince δεν εντυπωσιάζουν ιδιαίτερα. Όχι πως δεν είναι καλά, απλώς πρόκειται για ικανοποιητικές ιστορίες τρόμου που δύσκολα θα χαραχθούν στη μνήμη των αναγνωστών. Ωστόσο, οι φετινές ιστορίες (που έχουν μια ελαφριά σύνδεση η μια με την άλλη) φαντάζουν αισθητά πιο φρέσκες, έτοιμες να παίξουν με τα αφηγηματικά όρια του μέσου, κερδίζοντας έτσι επάξια μια θέση στη λίστα με τα καλύτερα της χρονιάς. 7. Green Lantern (DC Comics) Είναι γνωστή η αγάπη του Grant Morrison για τις αγνές, υπερηρωικές εποχές, οπότε αρκετά συχνά οι ιστορίες του τιμάνε με κάθε δυνατό τρόπο την προ-Watchmen εποχή. Το ίδιο μοτίβο, λοιπόν, ακολουθεί και η νέα του σειρά για τον Green Lantern, η οποία είναι γεμάτη με παλαβές ιδέες, όπως το trafficking πλανητών(!), και μια μαγευτική σχεδιαστική προσέγγιση από τον Liam Sharp που φέρνει έναν ανεξάρτητο αέρα. Εν ολίγοις, πρόκειται για μια τυπική Morrison-ική δημιουργία που πατάει τέρμα το γκάζι της παλαβομάρας με το αποτέλεσμα να είναι άκρως απολαυστικό. 6. Bezimena (Fantagraphics) Με επιρροή από την αρχαιοελληνική μυθολογία και συγκεκριμένα τον μύθο της Άρτεμις και του Ακταίωνα, τον οποίον η Άρτεμις μετέτρεψε σε ελάφι, όταν διαπίστωσε πως την παρακολουθούσε να κάνει μπάνιο, η Nina Bunjevac αφηγείται μια εξαιρετικά άβολη ιστορία. Πρωταγωνιστής είναι ο Benny, ένας ταλαιπωρημένος, σεξουαλικά καταπιεσμένος, νεαρός άντρας, ο οποίος μετά από πολλά χρόνια θα αντικρίσει τυχαία έναν παιδικό του έρωτα και θα αρχίσει να τον παρακολουθεί, οδηγώντας την πλοκή σε ένα κρεσέντο γεγονότων με έντονα ερωτικά και σουρεαλιστικά στοιχεία που βουτάνε τους αναγνώστες όλο και πιο βαθειά στην ταραγμένη ψυχοσύνθεση του. H επιλογή της Bunjevac να αφηγηθεί την ιστορία ακολουθώντας τον Benny και να επιχειρήσει μια ψύχραιμη και διεισδυτική ματιά στη ψυχολογία του, δίχως να επιδιώκει τον εκβιασμό συναισθήματος, είναι πραγματικά αξιοθαύμαστη και μετατρέπει το Bezimena σε ένα τολμηρό έργο τέχνης, μια συγκινητική κατάθεση ψυχής με σκοπό να εξορκιστούν προσωπικοί δαίμονες. 5. Bttm Fdrs (Fantagraphics) Το φαινόμενο του εξευγενισμού είναι ένα ζήτημα που ταλαιπωρεί πολλά αστικά κέντρα ανα τον κόσμο και το Bttm Fdrs του Ezra Claytan Daniels το προσεγγίζει με εντυπωσιακό τρόπο μέσα από το είδος του τρόμου. Η εμβάθυνση του σεναρίου είναι υποδειγματική, δίχως να καταλήγει ποτέ διδακτική, ενώ ο τρόμος συνυπάρχει αρμονικά με την κωμωδία χάρη στο καρικατουρίστικο και πολύχρωμο σχέδιο του Ben Passmore. Διαβάστε εδώ τη συνέντευξη μας τον Ezra Claytan Daniels. 4. Mister Miracle (DC Comics) Το Mister Miracle είναι, κατά πάσα πιθανότητα, η σπουδαιότερη δουλειά του Tom King. Ακολουθεί τις περιπέτειες του θεού Scott Free, στις οποίες έγγαμη ζωή και οικογένεια αναμειγνύονται με τον πόλεμο και τον αφανισμό. Ακολουθεί την πορεία του πρωταγωνιστή, από την δυστυχία και την κατάθλιψη στην ολοκλήρωση. Είναι ένα έργο σύνθετο, με έντονο σκεπτικισμό προς την εξουσία, την θρησκεία και την έννοια της ευτυχίας. Είναι ένα έργο σκληρό, τραγικό, αλλά ταυτόχρονα ελπιδοφόρο και κωμικό. Είναι πανέμορφο, με το σχέδιο του Mitch Gerads να είναι πραγματικό κομψοτέχνημα, με όλη τη σημασία της λέξης. Είναι ένα έργο αριστουργηματικό! -Σόλωνας Παπαγεωργίου 3. The Structure Is Rotten, Comrade (Fantagraphics) Ένας νεαρός αρχιτέκτονας θέλει να βοηθήσει τον -επίσης αρχιτέκτονα- πατέρα του να υλοποιήσει το όραμα του για την αστική ανάπλαση μιας ολόκληρης πόλης. Ωστόσο, τα υπερφιλόδοξα σχέδια τους να γεμίσουν την πόλη με τσιμέντο βρίσκουν εμπόδιο τις αντιδράσεις των κατοίκων, οι οποίοι όχι μόνο θα χάσουν τα σπίτια τους, αλλά και τα σύμβολα-φορείς της συλλογικής τους μνήμης. Μια καυστική, γεμάτη (οπτικό) χιούμορ, κριτική στις μοντερνίστικες ουτοπίες, με έξυπνο σενάριο και ένα εξαιρετικά εκκεντρικό σχέδιο, το οποίο ωθεί το μέσο στα αφηγηματικά του όρια και μάλλον είναι το αγαπημένο μου της χρονιάς. Οι αρχιτέκτονες θα το λατρέψουν, αρκεί να μην έχουν θεοποιήσει προσωπικοτήτες μεγαθήρια, όπως ο Le Corbusier, ενώ όλοι οι υπόλοιποι θα βρεθούν απέναντι σε μια απ' τις πιο ιδιαίτερες προτάσεις της χρονιάς, η οποία ίσως τους ξενίσει με τις αρχιτεκτονικές αναφορές, αλλά διάολε, αξίζει μια και δύο και τρεις αναγνώσεις! 2. These Savage Shores (Vault Comics) Το όνομα του Ινδού Ram V ίσως να μην σας λέει και πολλά, αλλά καλού κακού σημειώστε το κάπου, γιατί το μέλλον του στο χώρο των κόμικς φαίνεται λαμπρό, αν κρίνουμε απ' το σπουδαίο These Savage Shores. Μέσα σε πέντε, αριστοτεχνικά αφηγημένα τεύχη, ξεδιπλώνει μια ιστορία όπου οι μύθοι της Ανατολής (Raakshasa) συναντούν εκείνους της Δύσης (Βρυκόλακες) με φόντο της βρετανικές αποικίες στην Ινδία. Όλα λειτουργούν στην εντέλεια σε μια σειρά που ισορροπεί ιδανικά ανάμεσα στην ενδιαφέρουσα ιστορία με τις πολιτικές προεκτάσεις για να μας υπενθυμίσει πως τα σημάδια της αποικιοκρατίας ακόμα δεν έχουν φύγει από περιοχές όπως η Ινδία. 1. Glenn Ganges in: River at Night Τι ακριβώς είναι το River at Night; Είναι μια ιστορία για τις αυπνίες του πρωταγωνιστή της, αλλά παράλληλα και μια σειρά διάσπαρτων σκέψεων σχετικά με τη φύση του χρόνου. Είναι μια ιστορία που ενώ θα έπρεπε να είναι τρομερά βαρετή, καταφέρνει να διατηρεί αμείωτο το ενδιαφέρον, ωθώντας τις αφηγηματικές ικανότητες του είδους στα άκρα. Είναι μια δουλειά χρόνων που φέτος κυκλοφόρησε μαζεμένη σε έναν όμορφο τόμο για να τον διαβάζουμε ξανά και ξανά, θαυμάζοντας την διακριτική ιδιοφυία του Kevin Huizenga. Με άλλα λόγια, είναι η καλύτερη κυκλοφορία της χρονιάς. Το άρθρο το βρίσκετε και εδώ.
×
×
  • Create New...