Jump to content

Καλώς ήλθατε στο ComicStreet

Γίνετε μέλη της κοινότητας. Η εγγραφή είναι γρήγορη και εύκολη.

Search the Community

Showing results for tags 'Thierry Smolderen'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΥΠΟΔΟΧΗ
    • Κανόνες
    • Νέα / Ανακοινώσεις
    • Απορίες / Βοήθεια
    • Γενική Συζήτηση
  • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ / ΑΡΘΡΑ
    • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
    • ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
  • ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΞΕΝΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • WEBCOMICS
  • ΚΟΜΙΚΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΤΕΧΝΕΣ
    • Κινηματογράφος/TV και Κόμικς
    • Animation
    • Βιβλία
  • ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ - ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ
    • Καταστήματα
    • Πηγές - Ενημέρωση

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


About Me

Found 2 results

  1. Πρωτότυπος τίτλος: Souvenirs de l' Empire de l' Atome, Dargaud, 2013 Ακόμη ένα πάρα πολύ ενδιαφέρον κόμικ από το δίδυμο που μας έδωσε το "Diabolical Summer", αλλά προγενέστερο κατά τρία χρόνια. Όπως το "Diabolical Summer" ήταν ένας φόρος τιμής στο κόμικ Διαβολίκ, αλλά και στις κατασκοπευτικές περιπέτειες, έτσι και το "Atomic Empire" είναι ένας φόρος τιμής στην επιστημονική φαντασία της δεκαετίας του 1950, εποχή κατά την οποία διαδραματίζεται το κόμικ. Η υπόθεση δεν μπορεί να συνοψιστεί με λίγα λόγια, αλλά στο περίπου πρόκειται για την ιστορία του Πολ, ο οποίος εργάζεται για την κυβέρνηση των ΗΠΑ και ισχυρίζεται ότι βρίσκεται σε τηλεπαθητική επαφή με τον Zarth Arn, ήρωα, αλλά και τέως αντίπαλο της παντοδύναμης Γαλαξιακής Αυτοκρατορίας, 121.000 χρόνια στο μέλλον. Και ενώ, ο Πολ υποχρεώνεται να πηγαίνει σε έναν ψυχίατρο, για να αντιμετωπίσει αυτήν την κατάσταση, που, όπως είναι φυσικό, κανείς δεν πιστεύει, ο ψυχίατρος αποδεικνύεται ότι ενδιαφέρεται πάρα πολύ για εκείνον και δημοσιεύει ένα άρθρο για την περίπτωσή του, χωρίς την έγκριση του Πολ. Αυτό το άρθρο γίνεται η αφορμή για να ενδιαφερθεί για εκείνον ο Δόκτωρ Zelbub, άτομο που κάνει κάποια περίεργα πειράματα για νεφελώδεις σκοπούς. Αυτά! Δεν χρειάζεται να ξέρετε κάτι παραπάνω, που, ενδεχομένως, να σας χαλάσει τη διασκέδαση. Περιορίζομαι να γράψω, ότι η αφήγηση δεν είναι γραμμική, καθώς ξεκινά το 1964, όταν όλα έχουν τελειώσει και στη συνέχεια μεταφερόμαστε στο 1956, στο 1953, στο 1926, και σε διάφορες χώρες (ΗΠΑ, Βέλγιο, Κίνα, αλλά και στην Ελλάδα) με συνεχείς αναδρομές στο παρελθόν, αλλά και άλματα στο πολύ μακρινό μέλλον της Γαλαξιακής Αυτοκρατορίας. Όσο απίστευτο κι αν φαίνεται, το κόμικ είναι εμπνευσμένο από μια αληθινή ιστορία. Υπήρξε όντως ένας ασθενής με το ψευδώνυμο Κερκ Άλεν, για τον οποίον ο ψυχίατρός του, Ρόμπερτ Λίντνερ, έγραψε ένα άρθρο, όπου αφηγούταν την περίπτωσή του, παρόμοια με εκείνη του Πολ στο κόμικ (μπορείτε να διαβάσετε το κείμενο σε δύο μέρη εδώ κι εδώ, στα αγγλικά). Ο Smolderen χρησιμοποιεί ακριβώς τον ίδιο τίτλο ("The Jet-Propelled Couch,") για το άρθρο, που γράφει ο ψυχίατρος του κόμικ. Η ταυτότητα του Άλεν δεν έχει εξακριβωθεί ακόμη, αλλά πολλοί πιστεύουν, ότι πρόκειται για το διάσημο συγγραφέα ΕΦ Cordwainer Smith, του οποίου το κανονικό όνομα ήταν Paul Myron Anthony Linebarger, είχε γεννηθεί περίπου την ίδια χρονιά με τον ήρωα του κόμικ, είχε μεγαλώσει στην Κίνα, ήξερε τη γλώσσα της χώρας, δούλευε για την κυβέρνηση των ΗΠΑ (πιθανώς για τη CIA), έγραφε ΕΦ και είχε μια κόρη, χαρακτηριστικά, που μοιράζεται μαζί του ο Πολ (του κόμικ). Όλα αυτά κάνουν μάλλον αναπόφευκτη την ταύτιση του Πολ (του κόμικ) με το συγγραφέα Σμιθ. Οι αναφορές του κόμικ, όμως δεν σταματούν εδώ. Ο συγγραφέας και σχεδιαστής κόμικ André Franquin, δημιουργός του Μαρσουπιλαμί και του Γκαστόν, κάνει ένα σύντομο πέρασμα από το έργο, ενώ αξίζει να σημειωθεί, ότι ένας κακός που δημιούργησε ο Φρανκέν για το "Σπιρού και Φαντάζιο" ονομαζόταν Zorglub, όνομα με μεγάλη ομοιότητα με τον Zelbub του κόμικ. Στην υπόθεση του κόμικ διαδραματίζει, συμβολικό έστω ρόλο, και το περίφημο Ατόμιουμ (τι καλύτερο σύμβολο της ατομικής εποχής; ), που εγκαινιάστηκε το 1958 στις Βρυξέλλες, έτος και τόπο, που διεξάγεται σημαντικό τμήμα της δράσης. Πέρα από όλα αυτά, είναι ένα κόμικ, για τη διαχείριση της κατάθλιψης, ίσως και της κακοποίησης, του αγώνα, της τιμωρίας και της τελικής λύτρωσης μέσω της λέξης κλειδί, που εμφανίζεται στο τέλος του κόμικ: ενσυναίσθηση. Είναι όμως, πάνω από όλα, ένα πολύ ενδιαφέρον κόμικ, που χρησιμοποιεί μια κατακερματισμένη αφηγηματική τεχνική, για να αφηγηθεί μια ιστορία, που μπορεί να την έχει βιώσει ο πρωταγωνιστής, μπορεί και όχι. Το σχέδιο του Clérisse, είναι απολαυστικό, λιγότερο ποπ και πολύχρωμο από ότι στο "Diabolical Summer", σαφώς πιο σκοτεινό και απειλητικό, αλλά και εμπνευσμένο από τη δεκαετία του 1950, όταν όλοι πίστευαν πως η ανθρωπότητα είχε μπει σε μια νέα τροχιά, εκείνη της διαστημικής εποχής και του ψυχρού πολέμου, που ρίχνει τη σκιά του στο κόμικ. Οι συνθέσεις του είναι εξαιρετικές και μεταφέρουν άψογα στο χαρτί τις ιδέες του συγγραφέα. Το κόμικ κυκλοφόρησε στα γαλλικά το 2013 από την Dargaud και μεταφράστηκε στα αγγλικά από την IDW το 2018 σε έναν πολύ καλαίσθητο, σκληρόδετο τόμο. Αν σας άρεσε το "Diabolical Summer", πιστεύω, ότι θα σας αρέσει κι αυτό. Οι δύο δημιουργοί έχουν συνεργαστεί ακόμη σε ένα κόμικ με τον πάρα πολύ υποσχόμενο τίτλο "Une année sans Cthulhu" (Ένα έτος χωρίς τον Κθούλου), που εύχομαι να μεταφρασθεί στα αγγλικά σύντομα. Όλες οι εικόνες είναι από το Ίντερνετ. Πηγές για περαιτέρω μελέτη: bedetheque
  2. Πρωτότυπος τίτλος: L'Été Diabolik, Dargaud, 2016 Ένα κόμικ, που ήταν πολύ ενδιαφέρον, επιφανειακά αρκετά ρετρό αλλά στην πραγματικότητα τόσο σύγχρονο. Πράγματι, αυτό το κόμικ των Thierry Smolderen και Alexandre Clérisse χρησιμοποιεί με πολύ ενδιαφέροντα τρόπο μια μεταγλώσσα, ας το θέσω έτσι, για να μιλήσει για όσα θέλει, αλλά παράλληλα υπάρχουν και αλλεπάλληλες νύξεις σε διάφορα θέματα και πρωτίστως σε ένα άλλο κόμικ. Ας πάρω τα πράγματα με τη σειρά: στην αρχή έχουμε την υπόθεση, σύμφωνα με την οποία βρισκόμαστε στο καλοκαίρι του 1967, όταν ο δεκαπένταχρονος Αντουάν, που παραθερίζει σε ένα γαλλικό θέρετρο θα κερδίσει έναν αγώνα τένις, γεγονός που θα προκαλέσει αλυσιδωτές αντιδράσεις, οι οποίες περιλαμβάνουν ένα αυτοκινητιστικό δυστύχημα, τη φιλία του με τον Ερίκ, τον νεαρό, τον οποίον νίκησε στο τένις και του οποίου ο πατέρας σκοτώθηκε στο προαναφερθέν δυστύχημα, τον έρωτά του για τη συνομήλική του Μισέλ, τη γνωριμία του με μια παρέα λίγο μεγαλύτερων νεαρών, όπου περιλαμβάνεται και η Αμερικανίδα Τζόαν, την αναπόφευκτη απώλεια της παρθενιάς του, τη βιαστική αναχώρηση της Τζόαν μετά από μια εξομολόγηση ενός μυστικού και τη μυστηριώδη εξαφάνιση του πατέρα του, τον οποίον δεν θα δει ποτέ ξανά. Συνηθισμένα πράγματα, δηλαδή. ? Η μεταγλώσσα σχετίζεται με το ότι αυτό που διαβάζουμε υποτίθεται ότι είναι ένα βιβλίο, το οποίο έγραψε ο Αντουάν το 1987 προσπαθώντας να ξορκίσει τα φαντάσματα του παρελθόντος. Όταν όμως τελειώνει το "βιβλίο" και αφού διαβάσουμε και τον επίλογο ξεκινά ένα δεύτερο μέρος, που διαδραματίζεται μετά την έκδοση του βιβλίου και το οποίο υποτίθεται ότι έχει γράψει πάλι ο Αντουάν ως συμπλήρωμα. Σε αυτό το δεύτερο μέρος θα δοθούν επιτέλους οι απαντήσεις οι οποίες των στοιχειώνουν εδώ και δεκαετίες, αλλά οι απαντήσεις θα προκαλέσουν ένα αδιανόητο σοκ, αφού θα είναι απολύτως απρόβλεπτες. Και φυσικά υπάρχουν τα κόμικς: το Pilote, το οποίο διαβάζει ο Αντουάν, τα πονηρά κόμικς, που διαβάζουν μαζί με τον Ερίκ, αλλά πάνω από όλα το θρυλικό ιταλικό κόμικ "Διαβολίκ" (Diabolik), σύμβολο της αμοραλιστικής ζωής, γεμάτης με γρήγορα αυτοκίνητα και ωραίες γυναίκες, το οποίο τελικά θα στοιχειώσει τη φαντασία του Αντουάν, θα διαρρήξει τα όρια της φαντασίας και θα διαδραματίσει ένα πολύ σημαντικό ρόλο στην πλοκή. Εξάλλου η παρουσία του διάσημου κλέφτη είναι εμφανής και στο εξώφυλλο του κόμικ, αλλά και στον πρωτότυπο τίτλο του, L'Été Diabolik (και όχι Diabolique, όπως θα ήταν το σωστό στα γαλλικά), κάτι που δυστυχώς δεν διασώθηκε στην αγγλική μετάφραση. Από εκεί και μετά, νομίζω ότι έχω πει αρκετά για την πλοκή. Ο Smolderen, από τον οποίον διάβασα σχεδόν κολλητά και το Dark Rage, που δεν με ενθουσίασε, ισορροπεί πολύ πετυχημένα ανάμεσα σε διάφορα είδη παραδίδοντας τελικά μια ιστορία, που, παρά την απίστευτη τελικά πλοκή της, γίνεται πιστευτή και δείχνει πολλά για το περίεργο κλίμα εκείνης της εποχής. Ο Clérisse, που έχει συνεργαστεί με τον Smolderen και στο Atomic Empire, που δεν έχω διαβάσει γεμίζει την εικόνα με λαμπερά χρώματα αποτίοντας φόρο τιμής σε μια ολόκληρη εποχή και πολλές τεχνοτροπίες της ποπ κουλτούρας εκείνης της εποχής. Το σχέδιό του φαίνεται ίσως απλό, τα καρέ του όμως είναι γεμάτα ιδέες και μια εντυπωσιακή δύναμη. Ένα απροσδόκητα ίσως καλό κόμικ, που διαβάζεται σχεδόν απνευστί, ίσως όμως όχι για όλα τα γούστα. Κυκλοφόρησε στα γαλλικά το 2016 από την Dargaud και ακολούθησε η έκδοση στα αγγλικά από την IDW το 2019 σε έναν πολύ καλαίσθητο, σκληρόδετο τόμο, τον οποίον διάβασα. Έχει αποσπάσει υποψηφιότητα στα Eisner του 2020 στην κατηγορία της καλύτερης έκδοσης ξένου υλικού. Να σημειωθεί ότι έχουμε διαβάσει δουλειά του Smolderen στα ελληνικά, το "Τζίπσυ" από τη Μαμούθ Κόμιξ και μάλιστα σε σχέδιο του Ενρίκο Μαρίνι, που σχεδίασε το "Batman: Ο Σκοτεινός Πρίγκιπας του Γκόθαμ" Πηγές για περαιτέρω μελέτη: Αναλυτική κριτική από το The Comics Journal
×
×
  • Create New...