Jump to content

Καλώς ήλθατε στο ComicStreet

Γίνετε μέλη της κοινότητας. Η εγγραφή είναι γρήγορη και εύκολη.

Search the Community

Showing results for tags 'Shogakukan'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΥΠΟΔΟΧΗ
    • Κανόνες
    • Νέα / Ανακοινώσεις
    • Απορίες / Βοήθεια
    • Γενική Συζήτηση
  • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ / ΑΡΘΡΑ
    • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
    • ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
  • ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΞΕΝΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • WEBCOMICS
  • ΚΟΜΙΚΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΤΕΧΝΕΣ
    • Κινηματογράφος/TV και Κόμικς
    • Animation
    • Βιβλία
  • ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ - ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ
    • Καταστήματα
    • Πηγές - Ενημέρωση

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


About Me

Found 3 results

  1. O μεγάλος μαιτρ του τρόμου και σπουδαίος horror mangaka Junji Ito(Uzumaki,Tommie) γεννήθηκε το 1963 στη νομαρχία Gifu της περιοχής Chubu της κεντρικής Ιαπωνίας.Έχει επηρεαστεί από μεγάλους horror δημιουργούς(είτε mangaka είτε συγγραφείς) όπως οι Hideshi Hino,Kazuo Umezu,H.P.Lovecraft και άλλους.Πρωταρχική του όμως έμπνευση ήταν τα σχέδια της αδερφής του όταν ήταν παιδί. Στο Gyo(μεταφράζεται και ως Ψάρι) η έμπνευση για τον Ito προέρχεται από την ταινία του Steven Spielberg “Jaws”.Σύμφωνα με τον Ito o μεγάλος σκηνοθέτης μπόρεσε να αποδώσει με αληθινό τρόπο το φόβο που προκαλεί ένας δολοφόνος καρχαρίας στους ανθρώπους. Φανταστείτε το ίδιο πράγμα με καρχαρία που κυκλοφορεί και στη ξηρά!!H σειρά κυκλοφόρησε στην εβδομαδιαία ανθολογία με κόμικ Big Comic Spirits από το 2001 μέχρι το 2002 και αργότερα σε δύο tankobon από τις εκδόσεις Shogakukan.Στην Αμερική κυκλοφόρησε σε 2 τόμους το Σεπτέμβριο του 2003 και το Μάρτιο του 2004 και αργότερα επανεκδόθηκε από τη VIZ media. Η ιστορία του Gyo διαφέρει σε σύλληψη από άλλες δημιουργίες του Ito(Uzumaki,Tommie)καθώς δεν επικεντρώνεται τόσο στον ψυχολογικό τρόμο(φαντάσματα,δαίμονες)όσο περισσότερο στο υπερφυσικό,καθώς επίσης και στις επιπτώσεις του να πηγαίνεις κόντρα στη φύση,καθώς και τι μπορεί να προκαλέσει η ανθρώπινη ασυνέπεια. Οι διακοπές του Tadashi και της φίλης του Kaori στην Okinawa θα μετατραπούν σε εφιάλτη όταν ορδές νεκρών ψαριών θα αρχίσουν να κυκλοφορούν στη ξηρά,μέσο μεταλλικών ποδιών που ξαφνικά έχουν φυτρώσει στο σώμα τους…Πολύ γρήγορα το φαινόμενο θα εξαπλωθεί σε ολόκληρη την Ιαπωνία(και στον υπόλοιπο κόσμο)και τα μεταλλικά πόδια καθώς και η δύναμη που τα κινεί,όπως θα ανακαλύψει ο Tadashi είναι αποτέλεσμα ανθρώπινων πειραμάτων… Το manga είναι γεμάτο φρικιαστικές σκηνές,υπάρχει μία έντονη αγωνία για την τύχη όχι μόνο των πρωταγωνιστών,αλλά και για το τι θα συμβεί στον υπόλοιπο κόσμο,και σε κάθε του panel ο Ito δεν αφήνει κυριολεκτικά τον αναγνώστη να πάρει ανάσα.Δυναμικά panel έντονης δράσης και εντυπωσιακών σκηνών καταστροφής. Νιώθεις ότι ειδικά ο μεγάλος καρχαρίας θα πεταχτεί από τις σελίδες του κόμικ για να σε αρπάξει..To δυστοπικό τοπίο σε όλο του το μεγαλείο...Το τέλος του κόσμου έτσι όπως τουλάχιστον τον ξέραμε...Οι χειρότεροι εφιάλτες μας παίρνουν σάρκα και οστά..Ή μάλλον λέπια και μηχανικά μέρη..Έχουμε να κάνουμε με πρώτης ποιότητας τρόμου που μόνο ένας μεγάλος δημιουργός σαν τον Ito θα μπορούσε να προσφέρει στους αναγνώστες του. Απλοί συνηθισμένοι άνθρωποι παγιδευμένοι σε ασυνήθιστες και αλλόκοτες καταστάσεις για τις οποίες δεν ευθύνονται οι ίδιοι τις περισσότερες φορές..Πέρα από τις δυνάμεις τους αγωνίζονται να επιβιώσουν και να αντεπεξέλθουν με φόντο ένα σκοτεινό και μουντό τοπίο βγαλμένο μέσα από τους χειρότερους εφιάλτες τους... Στα κόμικς του Junji Ito τα πάντα είναι σκοτεινά,τρομακτικά και φρικιαστικά για όσους πρωταγωνιστούν σε αυτά...To κείμενο το βρίσκετε και ΕΔΩ
  2. Goodnight Punpun / Oyasumi Punpun MAL Status: finished Author & Artist: Inio Asano Volumes: 13 Chapters: 147 Serialization: Big Comic Spirits Run: 15/3/07 - 2/11/13 Προσπαθούσα να αναβάλω την παρουσίαση του συγκεκριμένου μάνγκα, διότι ένιωθα ότι θα κατέληγα να σπαταλήσω πολύ ηλεκτρονικό μελάνι για να εξηγήσω πόσο δυνατό έργο είναι (και έχω μια τάση να αποθεώνω ό,τι μου αρέσει, οπότε για να αναδείξω την αξία αυτού του μάνγκα θα έπρεπε να ξεπεράσω τα όριά μου ). Σήμερα, αποφάσισα ότι αυτή η ώρα ήρθε, καθώς είναι ντροπή να λείπει αυτό το μάνγκα από τις βάσεις. Oyasumi Punpun, λοιπόν. Εάν έπρεπε να το κατατάξω σε κάποιο genre, μάλλον θα έλεγα πως είναι slice of life με έντονα στοιχεία ψυχολογικού τρόμου, ίσως. Δεν είναι όμως έργο που δημιουργήθηκε για να προκαλέσει φρίκη. Η φρίκη είναι επακόλουθο της αρκετά ανατριχιαστικής δόσης ρεαλισμού στα συμβάντα, στους χαρακτήρες και στην συναισθηματική κατάσταση τους. Το Oyasumi Punpun, σε πολύ μεγάλη έκταση, φτύνει αλήθειες. Και αυτό θεωρώ ότι είναι αρκετό για να κάνει τον μέσο αναγνώστη 1) να ενδιαφερθεί περαιτέρω και 2) να τρομάξει/συγχυστεί. Κατά τ'άλλα, ισχύει ότι πολλά από τα γεγονότα που λαμβάνουν χώρα στο έργο είναι πολύ βαριά και πως είναι αρκετά δύσκολο στην ανάγνωση εξ'αιτίας τους. Παρολ'αυτά, θα διαφωνούσα πως, στο σύνολό του, είναι καθαρά ένα μάνγκα κατάθλιψης. Είναι κάτι άλλο. Είναι μια ιστορία που ποικίλλει στα genres κι αυτό επειδή είναι μια coming of age ανθολογία ιστοριών από τη ζωή ενός ανθρώπου σε χρονολογική σειρά. Έχει απ'όλα. Τι είναι λοιπόν το Oyasumi Punpun; Είναι η ιστορία ενός παιδιού, ονόματι Punpun Onodera. Βλέπουμε τη ζωή του από την παιδική ηλικία έως και μετά την ενηλικίωσή του και, φυσικά, την εξέλιξη του ίδιου του Punpun αλλά και των ατόμων που ανήκουν στο περιβάλλον του ως άνθρωποι. Το πρώτο point που βρίσκω πολύ ενδιαφέρον είναι το γεγονός ότι ο πρωταγωνιστής έχει ένα καρτουνίστικο, κωμικό όνομα. Αμέσως μέτα, είναι η εμφάνιση αυτού και της οικογένειάς του. Υποθέτοντας ότι όλο το έργο είναι από τη ματιά του Punpun, μπορούμε να καταλάβουμε ότι μάλλον αυτός είναι ο τρόπος που ο ίδιος βλέπει τον εαυτό του και τους δικούς του, σε μεγάλη αντίθεση με τον τρόπο που βλέπει τον υπόλοιπο κόσμο. Ο Punpun δεν ονομάζεται όντως Punpun. Δεν μοιάζει πράγματι με πουλί. Όμως αυτό βλέπει ο ίδιος και αρκεί. Επίσης, είναι ένα καλό σημείο ταύτισης, διότι όσο λιγότερα φυσικά χαρακτηριστικά έχει ένας χαρακτήρας ή όσο πιο αόριστος παρουσιάζεται, τόσο πιο εύκολο είναι να δούμε τον εαυτό μας σε αυτόν, σύμφωνα με το Understanding Comics. Η ιστορία, λοιπόν, είναι κατά γενικό κανόνα πολύ θλιβερή, καθώς ένα πολύ μεγάλο plot point είναι η μάχη του Punpun με την κατάθλιψη, αλλά και με την αίσθηση ταυτότητάς του, την κοινωνική θέση που θα ήθελε να έχει και το ποιος θα επιθυμούσε να είναι στο μέλλον, όντας ένα ον με πολύ υψηλές προσδοκίες στις οποίες δεν μπορεί να ανταπεξέλθει. Από εκεί και πέρα, παρατηρούμε και το πόσο εύκολα μεταβάλλει την κοινωνική ταυτότητά του, όντας επιρρεπής και θέλοντας να προσαρμοστεί, ώστε να νιώσει πως ξεφεύγει από το περιθώριο, αλλά και τις σχέσεις του με άλλα άτομα, με παράδειγμα την οικογένειά του, τις τεταμένες σχέσεις με τη μητέρα του, την εικόνα του για τον πατέρα του και τις contradictory στάσεις του θείου Yuuichi, κι άλλα. Ένα άλλο εξαιρετικό κομμάτι του έργου είναι η παρουσίαση του Θεού στη ζωή του Punpun. Ένας φλύαρος Θεός στον οποίο στρέφεται για συμβουλές μα συνάμα και ένας θεός που, εν τέλει, δεν προσφέρει τίποτα στον Punpun, παρά περαιτέρω αμφισβήτηση για τις πράξεις του. Όσον αφορά στους υπόλοιπους χαρακτήρες, χωρίς να επεκταθώ στο ποιοι είναι, είναι εξίσου καλογραμμένοι (δηλαδή σε τρομακτικό βαθμό) και ρεαλιστικότατοι. Παίζουν τον ρόλο τους, χωρίς να νιώθει ο αναγνώστης ότι η ύπαρξη έστω και ενός είναι αναίτια για την ιστορία του Punpun. Το σημαντικότερο, πάντως, είναι το γεγονός πως κανένας τους δεν είναι τέλειος. Αντιθέτως, θα έλεγα πως όλοι τους είναι ο καθένας τους ξεχωριστά η επιτομή της ατέλειας, της ανηθικότητας, χωρίς όμως να χάνουν στο ελάχιστο την συμπάθεια (ή τουλάχιστον την κατανόηση) που υπήρχε εξαρχής. Με λίγα λόγια, είναι άνθρωποι και είναι δύσκολο να τους δει κάποιος ως κάτι λιγότερο. Ειδικά, για μένα τουλάχιστον, η οικογένεια του Punpun, με επιτομή τον θείο Yuuichi, είναι τόσο καλοσχεδιασμένη στον σκελετό της ιστορίας που δεν μπορώ παρά να εκτιμήσω στο έπακρον την ικανότητα του Asano να γράψει χαρακτήρες, λες και βασίζονται σε προσωπικές εμπειρίες του ή σε τρομερή έρευνα και ενσυναίσθηση. Τώρα, στο κομμάτι του art. Περιττό να πούμε πως, ως καλλιτέχνης, ο Asano σκίζει, όντας ικανός να σχεδιάσει τρομακτικά ρεαλιστικά τοπία, πόλεις, δωμάτια, αλλά και ανθρώπους. Η σκηνοθεσία του είναι φανταστική και το προφανέστατο contrast ανάμεσα στον Punpun και τον κόσμο αρτιστικά είναι ιδιοφυές. Επιπλέον, η επιλογή ο Punpun, αλλά και η οικογένειά του, να αλλάζουν χαρακτηριστικά με βάση τα εκάστοτε συναισθήματά τους είναι απλά εξαιρετική, καθώς, παρά το απλοϊκό σχέδιο σε αυτές τις περιστάσεις, ο αναγνώστης κατανοεί άμεσα την συναισθηματική κατάστασή τους. Η έκφραση των αισθημάτων είναι τόσο ωμή, τόσο άμεση, αλλά εξαιρετικά πετυχημένη. Προσωπικά, έπρεπε να κάνω ένα δυνατό διάλειμμα κάπου στα μισά του έργου, γιατί δεν άντεχα ψυχολογικά. Μετά από περίπου μισό χρόνο παύσης, αποφάσισα να το ξαναπιάσω και το τελείωσα σχεδόν μονορούφι. Εξαιρετικό έργο συνολικά. Ήθελα όμως να πω την προσωπική μου αμαρτία: θεωρώ ότι, προς το τέλος, ο δημιουργός πήρε κάποιες αποφάσεις που έστρεψαν την ιστορία ξεκάθαρα στο μονοπάτι του δράματος, σε σημείο να μην πείθομαι πλέον. Δεν ήταν όσο ρεαλιστικό και έντονο ήταν όλο το υπόλοιπο έργο, για τον απλούστατο λόγο πως μου φάνηκε υπερβολικό σε σημείο να σκεφτώ πως ήταν αφελώς ψεύτικο. Παρολ'αυτά, το ίδιο το φινάλε που ακολούθησε μετά από αυτά τα τελευταία γεγονότα (εκεί ήταν που αντιλήφθηκα την σημασία όσων είχαν προηγηθεί, ακόμη κι αν εμένα δεν μου έκαναν την ίδια αίσθηση) ήταν συγκλονιστικό και αθεράπευτα ελπιδοφόρο παρά τον σκοτεινό χαρακτήρα του έργου. Με λίγα λόγια, χίλιες φορές ναι. Χίλιες, χίλιες φορές ναι. Είναι ένα πραγματικά ψυχαγωγικό, πραγματικά ιδιοφυές, πραγματικά έντονο, πραγματικά ποιοτικό μάνγκα. Tinkle Tinkle Hoy~
  3. Τhe Last Love Song on This Little Planet... ''...Every time I see you with that forced smile, it makes me want to vanish and disappear! Why did I have to become like this..?'' - Chise Έχει ειπωθεί ότι η ''αληθινή αγάπη δεν έχει ένα ωραίο τέλος, η αληθινή αγάπη δεν έχει τέλος''...Και αυτό θα μπορούσε να εκφράσει απόλυτα την ιστορία αγάπης ανάμεσα στον Shuji και την Chise,δύο παιδιά μαθητές Λυκείου που όμως η μοίρα θα παίξει άσχημο παιχνίδι στη δική τους ιστορία... Το Saikano, συντομογραφία του Saishu Heiki Kanojo/最終兵器彼女( ή She, the Ultimate Weapon/Εκείνη ,το Απόλυτο όπλο)είναι η πιο γνωστή δουλειά του mangaka Shin Takahashi(Kimi No Kakera,Yuki ni Tsubasa)που πρωτοδημοσιεύτηκε από το 1999 μέχρι το 2001 στο εβδομαδιαίο περιοδικό Big Comic Spirits της Shogakukan.Mας διηγείται την ιστορία του Shuji και της Chise από το Hokkaido,που όπως όλα τα παιδιά της ηλικίας τους νιώθουν τα πρώτα σκιρτήματα του έρωτα(ειδικά η Chise)και αποφασίζουν να συνάψουν μεταξύ τους σχέση. Ο Shuji λιγάκι αντικοινωνικός και απότομος, όντας πιο έμπειρος από την αθώα Chise,στην αρχή μοιάζει να μην παίρνει τη σχέση τόσο σοβαρά όσο η κοπέλα. Η Chise,λίγο αδέξια, λίγο αφελής, από την άλλη έχοντας συνάψει για πρώτη φορά σχέση στη ζωή της, μοιάζει ανήμπορη να ακολουθήσει τους ρυθμούς του Shuji,καθώς και την απότομη συμπεριφορά του με αποτέλεσμα να ζητάει συνεχώς συγνώμη και να σκέφτεται πάντα ότι δεν είναι καλή για εκείνον...Αν και γρήγορα ο Shuji ζητάει από τη κοπέλα να μείνουν τελικά μόνο φίλοι, αργότερα θα καταλάβει ότι τα αισθήματα που τρέφει για εκείνη είναι δυνατά και αληθινά και αποφασίζουν να δώσουν άλλη μία ευκαιρία στη σχέση τους.. Άλλωστε και οι φίλοι και συμμαθητές τους επιθυμούν το ίδιο... ...Τα πάντα όμως θα αλλάξουν όταν μία ημέρα και ενώ ο Shuji μαζί με τους κολλητούς του βρίσκεται στο Sapporo για βόλτα και χάζεμα στα καταστήματα, ολόκληρη η περιοχή δέχεται επίθεση και βομβαρδίζεται από άγνωστα ιπτάμενα αεροσκάφη.. Επικρατεί ένας πανικός, τα πάντα μετατρέπονται σε φλεγόμενη κόλαση, ο Shuji προσπαθεί να γλυτώσει από τα συντρίμμια μέχρι που ένα άλλο ιπτάμενο αντικείμενο θα διαλύσει εκείνα τα επιτιθέμενα σκάφη μέσα σε λίγα λεπτά...Γρήγορα, αποτελεσματικά και θανατηφόρα... Το απόλυτο πολεμικό όπλο για τη στρατιωτική και αμυντική δύναμη της Ιαπωνίας...Η μεγαλύτερη έκπληξη του Shuji όμως θα είναι η στιγμή που θα ανακαλύψει ότι αυτό το "όπλο" είναι η ίδια η κοπέλα του η Chise!!Με το κορμί της να έχει μεταμορφωθεί σε μία μεταλλική μηχανή κυκλωμάτων και όπλων...Και από εκείνη τη στιγμή τίποτα πια δεν θα είναι το ίδιο στις ζωές των δύο παιδιών...Θα μπορέσει η αγάπη τους να επιβιώσει μέσα σε αυτές τις εξωπραγματικές και άκρως εφιαλτικές συνθήκες; Η τρομερή αποκάλυψη... Ένας συνδυασμός από σχολικό ρομάντζο και sci-fi δράματος, το Saikano αποτελεί και ένα υπαρξιακό δράμα καθώς η βασική πρωταγωνίστρια της σειράς η Chise,προσπαθεί από τη μία να διατηρήσει την ανθρωπιά της, τη στιγμή που το σώμα της μέρα με τη μέρα αλλάζει σε κάτι μηχανικό, δολοφονικό και μεταλλικά κρύο, και από την άλλη να παραμείνει το ίδιο άτομο το οποίο αγαπάει το αγόρι της και είναι έτοιμη να μοιραστεί τη ζωή της μαζί του.... Eνώ το σώμα της την εγκαταλείπει και μετατρέπεται σε κάτι το ξένο, είναι διατεθειμένη να σώσει το μόνο ανθρώπινο στοιχείο που της απέμεινε και αυτό είναι η ψυχή της. Η οποία θα σωθεί μόνο με το να μείνει ζωντανή η αγάπη της για τον Shuji... Μέχρι το τέλος του κόσμου..."Αν αφαιρέσεις την αγάπη, η γη είναι ένας τάφος" έγραφε κάποτε ο μεγάλος ποιητής Robert Browning,και στη περίπτωση των δύο παιδιών, η αγάπη είναι αυτή που θα παραμείνει ακόμα και όταν όλα γύρο τους τελειώσουν.. Παραδομένα σε έναν πόλεμο για το οποίο τα ίδια δεν ζήτησαν να πάρουν μέρος, ούτε να αποτελέσουν κομμάτι του...Η αγάπη τους θα είναι τελικά το τελευταίο τραγούδι αγάπης αυτού του μικρού πλανήτη.... Ο Takahashi εντυπωσιάζει με τη συναισθηματική ειλικρίνεια και την τρομακτική ένταση που αποτυπώνει με συγκινητική ειλικρίνεια σε κάθε panel. Mας κάνει να νοιαζόμαστε για τους άκρως αληθινούς χαρακτήρες του και τον αγώνα τους να διατηρήσουν τη σχέση τους κάτω από τις πιο αντίξοες συνθήκες. Συγκίνηση και συναίσθημα εναλλάσονται με στιγμές χιούμορ και εφηβικής αφέλειας με φόντο μία τραγική μοίρα που μοιάζει να αποτελεί το υλικό πάνω στο οποίο έχουν χτιστεί οι ήρωες μας. Είναι μια καταπληκτική και συγκινητική ιστορία, που πραγματικά λέγεται εκπληκτικά καλά.Mη κάνετε το λάθος να τη δείτε μόνο σαν μία ιστορία αγάπης γιατί το Saikano δεν είναι μόνο αυτό. Επίσης μη σας χαλάσει το απλοικό(και ενίοτε παιδικό) ίσως σχέδιο του Takahashi που μοιάζει περισσότερο με εκείνο που χρησιμοποιείται κυρίως στα Shōjo manga και ταιριάζει περισσότερο με την αισθητική τους, παρά ίσως με το θέμα της ιστορίας. Οι πυκνές γραμμές που σχεδιάζει ο Takahashi δίνουν τη θέση τους και σε λεπτότερες δίνοντας στον αναγνώστη μία αίσθηση ότι είναι σχεδιασμένες με ακουαρέλα, ενώ αρκετά λεπτομερείς είναι και η σχεδίαση των μηχανικών εξαρτημάτων της Chise, που δείχνουν όχι μόνο μεγάλη σχεδιαστική ικανότητα , αλλά και το ότι ο καλλιτέχνης θα παρουσίαζε εξαιρετικές δουλειές στα mecha manga αν είχε ασχοληθεί αποκλειστικά με αυτό το είδος. Το Saikano κυκλοφόρησε και στα αγγλικά από τη VIZ media σε 7 τόμους (Tankōbon) όσο ήταν και οι αρχικοί ιαπωνικοί, καθώς και σε πετυχημένο anime 13 επεισοδίων από τον Ιούλιο μέχρι και το Σεπτέμβριο του 2002,και σε live action ταινία το 2008.Αξέχαστο και αγαπημένο. Δώστε του μία αναγνωστική ευκαιρία.
×
×
  • Create New...