Jump to content

Καλώς ήλθατε στο ComicStreet

Γίνετε μέλη της κοινότητας. Η εγγραφή είναι γρήγορη και εύκολη.

Search the Community

Showing results for tags 'Sci-fi'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΥΠΟΔΟΧΗ
    • Κανόνες
    • Νέα / Ανακοινώσεις
    • Απορίες / Βοήθεια
    • Γενική Συζήτηση
  • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ / ΑΡΘΡΑ
    • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
    • ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
  • ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΞΕΝΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • WEBCOMICS
  • ΚΟΜΙΚΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΤΕΧΝΕΣ
    • Κινηματογράφος/TV και Κόμικς
    • Animation
    • Βιβλία
  • ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ - ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ
    • Καταστήματα
    • Πηγές - Ενημέρωση

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


About Me

Found 7 results

  1. Made in Abyss Author and Artist: Tsukishi Akihito Mεταφερόμαστε στην πόλη του Orth που είναι χτισμένη στην άκρη μιας τεράστιας Αβύσσου που κανείς δεν ξέρει πώς δημιουργήθηκε. Η Άβυσσος είναι γεμάτη μυστήρια, μοναδικά σε αυτή πλάσματα και κειμήλια από πολιτισμούς που φαίνεται ότι δεν υπάρχουν πια. Έχει ακόμη και τους δικούς της φυσικούς νόμους που αψηφούν την ευρύτερη πραγματικότητα. Πιστή στην φύση της η ανθρωπότητα θέλει να ρίξει φως στα προαναφερθέντα μυστήρια και γι αυτό πολλοί είναι αυτοί που επιλέγουν να εξερευνούν τα βάθη της βάζοντας διαρκώς την ζωή τους αλλά και την ψυχική τους υγεία σε κίνδυνο. " Η πρωταγωνίστριά μας είναι η νεαρή Riko που ονειρεύεται και αυτή να γίνει μια από τις κορυφαίες εξερευνήτριες της Αβύσσου ακολουθώντας τα ίχνη της μητέρας της που είναι μύθος ανάμεσα στους εξερευνητές αλλά και τους κατοίκους της πόλης γενικότερα. Δυστυχώς για την πρωταγωνίστριά μας η μητέρα της αγνοείται τα τελευταία 12 χρόνια από την τελευταία της αποστολή. Η νεαρή Riko διακατέχεται από μια απίστευτη περιέργεια και διάθεση για εξερεύνηση κάτι που θα την οδηγήσει να βρει τον Reg ένα μυστηριώδες αγόρι με μηχανικά μέλη που φαίνεται να έχουν απίστευτες δυνατότητες και που υπό κανονικές συνθήκες ως ύπαρξη και μόνο θα κατατασσόταν ανάμεσα στους θησαυρούς της Αβύσσου. Αντί αυτού όμως η Riko και η παρέα της τον αντιμετωπίζουν ως ένα κανονικό αγόρι και σύντομα αποκτά την δική του θέση στο ορφανοτροφείο στο οποίο ζουν και δουλεύουν για να φέρνουν στην επιφάνεια θησαυρούς. Ένα καταλυτικό γεγονός για την Riko αλλά και η ολοένα και αυξανόμενη περιέργεια του Reg για το παρελθόν του θα οδηγήσουν τα δύο παιδιά να ξεκινήσουν ένα επικίνδυνο ταξίδι για τα βάθη της Αβύσσου προκειμένου να ξετυλίξουν τα μυστικά της. Είναι ένα ταξίδι από το οποίο η Riko ξέρει ότι δεν θα μπορέσει να επιστρέψει δεδομένων των παρενεργειών που έχει η Άβυσσος στο ανθρώπινο σώμα αλλά παρόλαυτά η επιθυμία της να δει τι πραγματικά συμβαίνει στα βάθη της Αβυσσου αξίζει κάθε θυσία. Η σειρά εκδίδεται στα αγγλικά από την Seven Seas και έχει φτάσει τους 9 τόμους μέχρι στιγμής. Το 2017 απέκτησε και anime μεταφορά 13 επεισοδίων από το στούντιο Kinema Citrus η οποία γνώρισε απίστευτη επιτυχία, με το κοινό να περιμένει εναγωνίως την συνέχεια. Ομολογουμένως το στούντιο έκανε πολύ καλή δουλειά στην μεταφορά και ειδικά στο μουσικό κομμάτι με αποτέλεσμα για όσους θέλησαν να συνεχίσουν μετά τον 4ο τόμο να έχουν ήδη στο μυαλό τους ένα υπέροχο soundtrack να συνοδεύει το εντυπωσιακό και γεμάτο λεπτομέρεια art. Tα γεγονότα του anime καλύπτουν μέχρι τον 4ο τόμο του manga αλλά αν κάποιος αποφασίσει να συνεχίσει την ιστορία αξίζει να την ξεκινήσει από την αρχή. Κρίνοντας από τους δυο πρώτους τόμους αν και τα γεγονότα αυτά καθεαυτά του manga είναι πολύ κοντά σε αυτά της τηλεοπτικής μεταφοράς είναι πραγματικά κρίμα κάποιος να χάσει το άρτιο εικαστικά κομμάτι που πάει την ατμόσφαιρα σε ένα εντελώς άλλο επίπεδο. H έκδοση είναι μεγαλύτερη σε διαστάσεις από το παραδοσιακό μικρό τομάκι που εχουμε συνηθίσει και διαβάζεται πολύ εύκολα δίνοντας στο σχέδιο τον απαραίτητο χώρο να αναπνεύσει. Δεν είναι από τις σειρές εκείνες που το πλουμιστό σχέδιο και ο μικρός χώρος προκαλεί πονοκέφαλο και αξίζει να αγοραστεί σε φυσική μορφή. Κρίνοντας από τους δυο πρώτους τόμους που έχω επανεπισκεφθεί μέχρι στιγμής αλλά και την ίδια την anime σειρά μπορώ με σιγουριά να πω ότι το χαριτωμένο character design μπορεί να ξεγελάσει έναν άπειρο αναγνώστη. Οπότε και σε αυτό το σημείο θα βάλω μια τεράστια προειδοποίηση. Πρόκειται για μια πανέμορφη αλλά εξαιρετικά σκληρή (σε βαθμό που γίνεται όντως προβληματική σε κάποια σημεία) σειρά. Δεν είναι η σειρά που θα δώσετε στο παιδάκι σας/ανηψάκι σας/ βαφτιστήρι σας για να μπει στα manga. Δεν είναι η σειρά που θα δώσετε σε κάποιον χωρίς προειδοποίηση εκτός αν θέλετε μετά να σας αποφεύγει διακριτικά. Τα tags horror και psychological δεν είναι διακοσμητικά. Από την αρχή μας δηλώνεται ότι η Άβυσσος δεν συγχωρεί και είναι ουσιαστικά μια μορφή καταδίκης για όσους επιλέγουν να την εξερευνήσουν πόσο μάλλον όταν αυτοί οι κάποιοι είναι δυο παιδιά που είναι αποφασισμένα να φτάσουν μέχρι το τέλος. Κάθε πράξη έχει συνέπειες και πολύ συχνά αυτές οι συνέπειες είναι θανατηφόρες. Και η σειρά δεν δείχνει έλεος σε κανέναν από τους χαρακτήρες της. Αυτό που περνάει εξαιρετικά ως εντύπωση μέσα από το επιδέξιο world building είναι το δέλεαρ της Αβύσσου. Οι πανέμορφες σκηνές, οι νέοι κόσμοι που ανοίγουν σε κάθε στροφή , τα θαύματα που συναντούν οι πρωταγωνιστές μας είναι αυτό που κάνουν τον αναγνώστη να πει "Ναι καταλαβαίνω γιατί κάποιος θα ήθελε να δει αυτά τα πράγματα με τα ίδια του τα μάτια" . Και όπως είναι φυσικό όταν βλέπει ο αναγνώστης και τις λιγότερο ειδυλλιακές πλευρές της Αβύσσου όπου ο άνθρωπος δεν είναι στην κορυφή της τροφικής αλυσίδας και ακόμη και οι άλλοι άνθρωποι είναι το ίδιο επικίνδυνοι με τα τερατόμορφα πλάσματα θα πει " Αν είχα επιλογή να πάω σε έναν φανταστικό κόσμο σίγουρα δεν θα ήταν αυτός". Το ταξίδι των πρωταγωνιστών πέρα από τις γεμάτες δράσεις σκηνές έχει ενδιαφέρον ως προς τις απλές καθημερινές στιγμές. Το πώς θα βρουν φαγητό για παράδειγμα και τα πιο απλά πράγματα όπως οι σωματικές ανάγκες και λειτουργίες που σχετικά σπάνια εξερευνούνται σε περιπέτειες όπου οι χαρακτήρες συχνά μετακινούνται χωρίς να εμποδίζονται από τέτοια ποταπά θέματα. Στην συγκεκριμένη σειρά βλέπουμε και άμεσα και μέσα από τις σημειώσεις της Riko βασικά πράγματα για το περιβάλλον τα οποία τόσο χτίζουν την ατμόσφαιρα όσο και βοηθούν όμως να καταλάβεις ότι μιλάμε για έναν εξερευνητή. Μπορεί να παρουσιάζεται στον αναγνώστη το χι συμπαθητικό ζωάκι όμως θα δει πέρα από την συμπεριφορά του και την επικινδυνότητά του αλλά και το κατά πόσο είναι βρώσιμο ή όχι. Yπάρχουν στιγμές που η σειρά μου προξένησε δυσφορία και κλειστοφοβία επιπέδου "The Descent" και θεωρώ μεγάλο κατόρθωμα που δεν μειώνεται ο ενθουσιασμός μου για κάθε καινούριο πανέμορφο πράγμα που ανακαλύπτουν οι χαρακτήρες μας ή για κάθε καινούρια γνωριμία που κάνουν. Αν η Άβυσσος έχει μαγεία εντός σύμπαντος με σιγουριά μπορώ να πω ότι αυτή σπάει τον τέταρτο τοίχο και κυριολεκτικά ρουφάει τον αναγνώστη. Η μία κριτική που θεωρώ ότι οφείλει να γίνει στη σειρά είναι ότι κάποιες φορές χάνει το μέτρο της αναφορικά με την βιαιότητά της. Ξεπερνάει το οι "βλακείες έχουν συνέπειες" και το "δεν υπάρχουν μόνο καλοί άνθρωποι" και οριακά περνάει στο torture porn. Αυτό είναι κάτι το οποίο από τα πρώτα κεφάλαια ήταν κάπως off με την ιδιαίτερη τιμωρία που επιφύλασσαν οι ενήλικες στα άτακτα παιδιά που αποτελείτο από το να τα κρεμάνε γυμνά και έχοντας δει λίγο παρακάτω μπορώ να πω ότι πάει σε σημείο "Οκ ο δημιουργός πρέπει να μισεί πραγματικά τα παιδιά". Δεν είναι μόνο το τι γίνεται γιατί ξέρουμε από την αρχή ότι μιλάμε για "εναν κόσμο πανέμορφο αλλά αμείλικτο" (για να δανειστώ ατάκα από άλλη manga σειρά) είναι και το πώς απεικονίζεται που ακόμη και για την γράφουσα που τίτλους όπως το Berserk και το Βlade of the immortal μπορεί να τους διαχειριστεί υπάρχει εν προκειμένω μια δυσκολία. Οπότε όσοι δεν μπορείτε να κάνετε αυτήν την παραδοχή είναι απόλυτα δίκαιο να πείτε ότι η σειρά αυτή δεν είναι για εσάς. Οι υπόλοιποι μπορείτε να απολαύσετε ένα μαγευτικό ταξίδι.
  2. Τον Μάρτιο του 2015, ο Jeff Lemire, σεναριογράφος αρκετά γνωστός στην αντίπερα όχθη αλλά και εδώ για τίτλους όπως το Black Hammer και το Essex County, συνεργάζεται με τον αμερικανοθρεμμένο Βιετναμέζο σχεδιαστή Dustin Nguyen και με την Image στο εκδοτικό τιμόνι μας φέρνει την creator-owned sci-fi σειρά Descender. Με την ολοκλήρωση της τον Ιούλιο του 2018 έγραψε 32 τεύχη ενώ κάτι λιγότερο από χρόνο αργότερα, τον Απρίλιο του 2019 ήρθε το σίκουελ, Ascender. Στο σύμπαν του κόμικ, το UGC (United galactic council) αποτελεί το διοικητικό όργανο στο οποίο υπάγονται οι περισσότεροι πλανήτες του Γαλαξία, ενώ αυτοί που δεν υπάγονται άμεσα διατηρούν μια επισφαλή ειρήνη με αυτή την συνομοσπονδία πλανητών. Η εύθραυστη αρμονία κλονίζεται έντονα όταν κάτι τεράστια ρομπότ που ονομάζονται Harvesters εμφανίζονται από το πουθενά, καταστρέφοντας μεγάλα κομμάτια πολλών πλανητών και σκοτώνοντας εκατομμύρια πλάσματα από δεκάδες φυλές, ενώ εξαφανίζονται το ίδιο ξαφνικά. Στον απόηχο αυτής της επίθεσης, ο αναγνώστης ακολουθεί ένα companion robot ονόματι Tim-21 και τον παιδικό του φίλο Andy, εν μέσω ενός αποδιοργανωμένου κόσμου όπου οι οργανικές μορφές ζωής (άνθρωποι, gnishians κλπ) έχουν στραφεί μέσα στο μίσος της απώλειας τους εναντίον όλων των ρομπότ, οργανώνοντας πογκρόμ όπου τα καταστρέφουν, ή τα έχουν και δουλεύουν σαν σκλάβοι τους. Μέσα σε όλα, το μικρό ρομποτάκι tim-21 με τα ανθρώπινα χαρακτηριστικά του, είναι το κλειδί της πανσυμπαντικής ειρήνης, ή του ολικού αφανισμού. Κλασική space-opera ιστορία που σε δεύτερο επίπεδο, έτσι για να δώσει και ένα χ βάθος στην κατά τα άλλα τυπική sci-fi ιστορία με ρομπότ, διαγαλαξιακές μάχες και cyborgs, εξερευνά πολύ έντονα την σχέση ανθρώπου-τεχνολογίας και αν υπάρχουν ηθικά όρια στις αλληλεπιδράσεις των μεν με τους δε. Βλέπουμε ένα σύμπαν που τα ρομπότ έχουν καταδυναστευτεί, αντιμετωπίζονται με απέχθεια και σαδισμό,μέχρι που αρχίζουν και αντιδρούν. Δεν μπορώ να πω ότι τρελάθηκα κιόλας, στα πρώτα τρία trade είχα αρχίσει να βαριέμαι, είπα όμως να το συνεχίσω και το φινάλε όπου έγινε το κλείσιμο του πρώτου κύκλου,ήταν συμπαθητικό. Και την μεγάλη μάχη την είχε, και την αυτοθυσία, και 1-2 αναμενόμενα plot-twists. Παρόλα αυτά δεν φέρνει τίποτα νέο στο είδος, περισσότερο αναμασά υπάρχουσες ιδέες. Στο Ascender γίνεται ένα ολικό reboot στην ιστορία οπότε και θα το διαβάσω, γιατί μ'άρεσε εκεί που το πάει. Οτιδήποτε παραπάνω γράψω, είναι spoil, πέρα από το ότι αρχίζει να εμφανίζεται και μαγεία κάπου στην εικόνα. Το σχέδιο είναι όμορφη ακουαρέλα σε pal αποχρώσεις, απαλές γραμμές που δημιουργούν μια έντονη αντίθεση ανάμεσα στο σχέδιο και στα ρομπότ που κάποιος περιμένει ότι απαιτούν edgy και γεωμετρικά σχέδια για να "δείξουν". Παρόλα αυτά, βγαίνει ένα ενδιαφέρον και καλαίσθητο αποτέλεσμα. Ειδικά σε κάποια splash pages,ο Nguyen κάνει παπάδες.
  3. Η Planetary είναι μια μυστική οργάνωση, βαθιά χωμένη στο συνομωσιολογικό κομμάτι της ανθρώπινης συνείδησης, με μοναδικό σκοπό την ανακάλυψη της μυστικής ιστορίας του κόσμου. Αυτοαποκαλούμενοι "Αρχαιολόγοι του Απίθανου" εξερευνούν πιθανές επαφές με εξωγήινους, παράλληλες διαστάσεις, υποχθόνιους, μεταλλαγμένους, μυστικές ηπείρους, τους αρχαίους Αιγύπτιους, δεινόσαυρους, ζόμπι κ.ο.κ. Η ομάδα αποτελείται από 3 + 1 άτομα - την Jakita Wagner, μια τύπισσα με απίστευτα γρήγορα αντανακλαστικά και φοβερή δύναμη και αντοχή, τον Drummer ο οποίος ανιχνεύει την πληροφορία κάθε είδους και μορφής ενώ επικοινωνεί άμεσα με οποιοδήποτε ηλεκτρονικό μηχάνημα και τον Elijah Snow, έναν υπεραιωνόβιο τύπο (century baby μιας και γεννήθηκε στις 1/1/1900, σημείο που παίζει ρόλο στην εξέλιξη της ιστορίας) που ελέγχει τον πάγο και έχει μεγάλα κενά μνήμης. Ο τέταρτος άνθρωπος, ο διαβόητος fourth man, είναι αγνώστου ταυτότητας και παρέχει όλη την οικονομική υποστήριξη για την λειτουργία της planetary - η οποία μόνο αμελητέα δεν είναι. Μπορεί να φαντάζει ένα ακόμα υπερηρωικό κόμικ, αλλά μετά από τα πρώτα 5-6 τεύχη δείχνει τον meta χαρακτήρα του και κλείνει περισσότερο προς τον alt-superhero αέρα του watchmen, του Top-10 και γενικά Moore-ο-φέρνει. Οι villians της ιστορίας θυμίζουν έντονα fantastic four στο πολύ κακό και απάνθρωπο τους, όντας τέσσερις αστροναύτες που σε μια "αποτυχημένη" αποστολή στο διάστημα πέρασαν σε μια άλλη διάσταση, το bleed, και μεταλλάχτηκαν με τρόπους παρόμοιους των ff. Σε κάποια τεύχη κάνουν την εμφάνιση τους κάποιοι χαρακτήρες-κόπιες της wonder woman, του green lantern και του superman οι οποίοι βέβαια δεν επιβιώνουν ούτε λεπτό στην γη λόγω των τεσσάρων. Πιο πολύ από σάτιρα ή φόρο τιμής, νομίζω ότι ο Ellis χρησιμοποίησε τόσο ίδιους χαρακτήρες με τους πασίγνωστους των DC/Marvel για να δείξει ένα alternate universe όπου τίποτα δεν θα πήγαινε καλά, γλυτώνοντας τα royalties Γενικά το κόμικ αξίζει, είναι από τους δυνατούς τίτλους στο είδος και ξεφεύγει πολύ από τα καλούπια και τα κλισέ. Έτρεξε από την Wildstorm για 27 τεύχη για κάτι παραπάνω από δέκα χρόνια (αυτό και αν είναι slow burn) ξεκινώντας τον Απρίλιο του '99 και τελειώνοντας τον Οκτώβριο του '09. Φοβερή δουλειά που συμπληρώνει άρτια το κόμικ έχει κάνει ο Cassaday στο σχέδιο, κάνοντας κάποια εξαιρετικά μονοσέλιδα και κάποια ακόμα πιο εξαιρετικά διαστημόπλοια. Τέλος η Laura Martin, colorist, δίνει ο,τι έχει και δεν έχει στις ζωγραφιές βγάζοντας άψογους χρωματικούς συνδυασμούς. Για πιο compact ανάγνωση, ψάξτε τους τέσσερις τόμους που βγήκαν hc/sc.
  4. THE LONGEST DAY OF THE FUTURE Πρόσφατα μου δημιουργήθηκε το ενδιαφέρον να αρχίσω την αφιέρωση χρόνου σε «βουβά» κόμικ, κόμικ τα οποία δεν είχα ιδιαίτερη επαφή από τότε που ξεκίνησα να διαβάζω. Γι’ αυτό λοιπόν, έχοντας τον χρόνο και την διάθεση να εστιάσω σε κάτι καινούριο, αποφάσισα να διαβάσω το κόμικ που λέγεται: The Longest Day Of The Future. Tο συγκεκριμένο εκδόθηκε το 2015 και είναι έργο του Lucas Varela, ο οποίος ανέλαβε και την εικονογράφηση. Το είδος στο οποίο ανήκει είναι η σάτιρα και η επιστημονική φαντασία. Η πλοκή εστιάζει σε μια φουτουριστική εποχή στην οποία κυριαρχούν δύο μεγάλες ανταγωνιστικές εταιρείες προϊόντων, και οι οποίες έχουν μεγάλο αντιπαλότητα μεταξύ τους, και κάνουν τα πάντα για να καταστρέψουν η μία την άλλη. Σε αυτή την περίοδο διαμαχών, καταφθάνει ένα ιπτάμενο σκάφος από έναν άλλο πλανήτη που ενδεχομένως να τερματίσει αυτή τη σύγκρουση. Ή και όχι. Το κόμικ αυτό είναι πολύ εύκολο στην ανάγνωση (ή καλύτερα… στην παρατήρηση;) διότι ,αφενός δεν περιλαμβάνει διαλόγους, αλλά και αφετέρου είναι σύντομο σε διάρκεια graphic novel. Αν και «βουβό», περνάει πολλά μηνύματα όσον αφορά τις καπιταλιστικές κοινωνίες, την προπαγάνδα, την βία, την απέχθεια προς τον συνάνθρωπο, την τυφλή υπακοή σε «ανώτερες» δυνάμεις κ.α. Έτσι ευαισθητοποιεί τον αναγνώστη σε σημαντικά ζητήματα για το μέλλον της ανθρωπότητας. Να προσθέσω, επιπλέον, πως βλέπουμε την ιστορία μέσα από πολλούς χαρακτήρες και επομένως λαμβάνουμε μια σφαιρική εικόνα των πραγμάτων. Το σχέδιο του Luca το βρήκα πολύ προσεγμένο, λεπτομερές και φρέσκο. Τα χρώματα επίσης ταιριάζουν πολύ με την ατμόσφαιρα του κόμικ και δεν κουράζουν στο μάτι. Να πω την αλήθεια ήταν το πρώτο στοιχείο που με κέντρισε τη προσοχή όταν αναζητούσα αυτό το είδος κόμικ. Σε γενικά πλαίσια, θεωρώ πως είναι ένα τίμιο graphic novel, που περνά εύστοχα σοβαρά ζητήματα και αποτελoύν τροφή για σκέψη. Πιστεύω πως οποιοσδήποτε που διαθέτει λίγο χρόνο για ήρεμο διάβασμα, ασχέτως αν προτιμά το συγκεκριμένο είδος κόμικ ή όχι, θα μείνει ικανοποιημένος.
  5. Κάποτε είχα γράψει γι'αυτό το κόμικ πολλά μπλα-μπλα. Αλλά όσο κάτι μιλάει περισσότερο από μόνο του, τόσο λιγότερο χρειάζεται να μιλάνε γι'αυτό οι άλλοι. Οπότε, απλά λιτά και απέριττα, Le Monde D'Edena από τον Moebius, ένα από τα καλύτερα κόμικ που γράφτηκαν ποτέ. Πρώτο κουλό: Το κόμικ ξεκίνησε ως διαφημιστικό για την Citroen, όταν εκείνη πλησίασε στις αρχές του '80 τον κομίστα για μια 16-σέλιδη sci-fi ιστορία όπου πρωταγωνιστεί το μοντέλο της Citroen Traction Avant. Ο Μοέμπιους στράβωσε αρχικά με την ιδέα να κάνει κόμικς για μια βιομηχανία αυτοκινήτων, αλλά ίσως γούσταρε την μάρκα που είχε φτιάξει κατ' αυτόν αυτοκίνητα "ποιήματα" (DS και 2CV), ίσως πάλι ο φάκελος να πάχυνε απότομα. Εν τέλει το δεκαεξασέλιδο έγινε έξι τεύχη 1. Sur L'Etoile (Les Humanoides Associes) - 1983 2. Les jardins d'Edena (Casterman) - 1988 3. La Deesse (Casterman) - 1990 4. Stel (Casterman) - 1994 5. Sra (Casterman) - 2001 6. Les reparateurs (Casterman) - 2001 και από διαφήμιση της Σιτροέν ο Μοέμπιους έγραψε και σχεδίασε το κατ'εμέ Magnum Opus του. Κόπι πάστα η υπόθεση από παλιότερό μου κείμενο: Σε ένα μακρινό μέλλον όπου η δική μας εποχή θεωρείται αρχαία, τα δεδομένα της ύπαρξης έχουν αλλάξει πλήρως. Δεν υπάρχουν άνδρες και γυναίκες παρά ασέξουαλ όντα χωρίς γεννητικά όργανα που τρέφονται με συνθετικό φαγητό. Υπάρχουν εκατοντάδες πλανήτες και φυλές στον Γαλαξία και ο Stel με τον Atan, δύο επισκευαστές διαστημοπλοίων και συνοδοιπόροι βρίσκονται ξαφνικά απομονωμένοι σε έναν αφιλόξενο πλανήτη που ονομάζουν Pool Ball (Μπάλα μπιλιάρδου). Μετά από περιπέτειες βρίσκουν μια παράξενη φθορίζουσα μπλε πυραμίδα η οποία τους περίμενε να έρθουν ώστε να ξεκινήσει, με αυτούς και άλλους αντιπροσώπους των υπόλοιπων πλανητών, το ταξίδι της για τον μυθικό παραδεισένιο πλανήτη της Edena που βρίσκεται κρυμμένος στο κέντρο του γαλαξία. ειλικρινά θα μπορούσα να χώσω για οφθαλμόλουτρο όλο το κόμικ Ε λοιπόν. Εσωτερικό κόμικ. Για την σεξουαλικότητα. Για την χορτοφαγία και τον βιγκανισμό. Για την εξερεύνηση του εαυτού και της θέσης του ατόμου στο σύμπαν. Για την μαστούρα και την σχέση με τα ναρκωτικά. Και για πολλά ακόμα υπαρξιακά και μη ερωτήματα που παίδευαν για δεκαετίες το μυαλό του Μοέμπιους. Τα εισαγωγικά σημειώματα της έκδοσης της Dark Horse του 2015, η οποία συστήνεται ανεπιφύλακτα, τα λέει αναλυτικά. Το σχέδιο μινιμάλ. Απλές γραμμές, γεωμετρική συμμετρία, φαλλικά σύμβολα. Τα συνηθισμένα δηλαδή των sci-fi του. Μόνο που εδώ δίνει ρέστα. Καταφέρνει ταυτόχρονα να φτιάξει ένα σχέδιο εξαιρετικά απλό και εξαιρετικά σύνθετο. Που τραβάει το μάτι εκεί που θέλει, και το αφήνει εκεί που θέλει να το συνεπάρει η ιστορία. Απόλυτη ισορροπία μεταξύ σχεδίου και σεναρίου. Έντονο μπλε σε δεκάδες αποχρώσεις, το αγαπημένο του χρώμα. Δίνω ένα μικρό σπρώξιμο, η εμπειρία ανάγνωσης του δεν συγκρίνεται με καμία αράδα και παρουσίαση δική μου αλλά και άλλων πιο γνωστικών. Θα κλείσω μόνο με το ότι το Blueberry ξαφνικά τρώει ανάποδη και πάει στ'ανάθεμα. Ακόμα και αν δεν σας αρέσει το σουρεάλ στοιχείο που υπάρχει διάχυτο σε όλα τα δικά του-δικά του κόμικ (Airtight garage, Inside Moebius), ακόμα και αν δεν γουστάρετε ΕΦ, εδώ θα βγάλετε το καπέλο σας με σεβασμό. Και αν δεν έχετε, θα πάτε να πάρετε. Το World of Edena ανήκει σε μια νέα σειρά Moebius Library της DH. Στην σειρά ανήκει και το πολύ πιο εσωτερικό Inside Moebius αλλά γι'αυτό, τα λέμε άλλη στιγμή. Επίσης, έβγαλαν επειδή μας λυπήθηκαν και το Art of Edena, ένα άψογο artbook για περισσότερο σάλιωμα. πολλές από τις σελίδες είναι για χρόνια wallpaper στο λάπτοπ World of Edena Dark Horse Bedetheque wiki αρθράκι
  6. Το Fusion είναι ένα ακόμα artbook του Moebius που εξέδωσε η Epic, το imprint της Marvel το 1995. Συλλέγει σκίτσα από την περίοδο 1989-1994 που καλύπτουν μια ποικιλία θεμάτων από fantasy και sci-fi μέχρι γυναικείο σώμα και σουπερήρωες, τα οποία πρωτοδημοσιεύθηκαν σε διάφορα ευρωπαϊκά περιοδικά, συλλογές, αφίσες, εκθέσεις και εικαστικά δρώμενα πάσης φύσεως. Δίπλα στο εξώφυλλο πάνω ανεβάζω έναν πίνακα περιεχομένων που πήρα μέσα από την ίδια την έκδοση. Προσωπικά, αυτό το artbook μ'άρεσε πολύ παραπάνω από το Metallic Memories. Αφενός είχε πολύ καλύτερη εκτύπωση και δεν "έχαναν" τα σκίτσα, αφετέρου αναδεικνύει άψογα τις ικανότητες αυτού του τεράστιου δημιουργού, και εξηγούμαι: μέσα σε μόνο μία πενταετία που καλύπτει το παρόν, βλέπουμε με τι έχουμε να κάνουμε, και αυτό που έχουμε να κάνουμε είναι ένας δημιουργός που συνεχώς εξελισσόταν, άλλαζε δείγματα γραφής και σχεδιασμού από μήνα σε μήνα, δεν φοβόταν να δοκιμάσει τεχνικές ξένες σε αυτόν και να τις κάνει δικές του. Μακάρι να ήξερα περισσότερες λεπτομέρειες από τα υλικά που χρησιμοποιούσε και κάποιες τεχνικές ονομαστικά, μένω όμως στο να αφήνω το στόμα ανοιχτό στην ικανότητα του να με εντυπωσιάζει σαν να είναι κάθε φορά η πρώτη φορά που βλέπω την δουλειά του και να με πείθει ότι όχι μόνο δημιουργούσε σε άλλη διάσταση αλλά δημιούργησε μια εξ'ολοκλήρου νέα, μπήκε μέσα και ανυψώθηκε εκεί μένοντας για πάντα στο πάνθεον της 9ης τέχνης. Φάτε μάτια ψάρια.
  7. Ο Moebius ήταν ο πρώτος ευρωπαίος δημιουργός κόμικς που μεταφράστηκε σε μεγάλη κλίμακα στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού. Οι πρώτες εντυπώσεις του αμερικανικού κοινού με το Silver Surfer Parable ήταν θετικότατες (γεγονός στο οποίο επηρέασε το marketing του Stan Lee) και ήθελαν να δουν παραπάνω από αυτόν τον περίεργο σουρεαλιστή τυπωμένο. Έτσι, η Marvel με το "alt" imprint της, την Epic, αρχίζει και εκδίδει πολύ ωραία πραγματάκια που οι Γάλλοι είχαν ήδη δει 2 δεκαετίες νωρίτερα, μιας και εμφανίζονται κόμικ που ο Μοε έβγαζε στο Metal Hurlant, στο Pilote κλπ από τις αρχές του '70. Στην προκειμένη όμως δεν θα μιλήσουμε για αυτά αλλά για κάτι μικρότερο και πιο compact, ένα tablebook ονόματι Metallic Memories. Οι "Μεταλλικές αναμνήσεις" (sic) εκδόθηκαν το 1992, μετά την, γνωστή στους φανς του Μοε, σειρά "The Collected Fantasies of Jean Giraud" για την οποία θα μιλήσουμε κάποια άλλη φορά. Η συλλογή 88 σελίδων μαζεύει διάφορα σκίτσα, μονοσέλιδες ιστορίες και στριπς του Γάλλου δημιουργού τα οποία είχε δημοσιεύσει αρχικά σε άλλα έντυπα (περιοδικά, εξώφυλλα, κόμικ, βιβλία), μερικά εξ'αυτών τα προσωπικά του scetchbooks, το Edena, Metal Hurlant, Fluide Glacial, L'Express, Pilote, Galaxie, La Caverne du Ciel κ.ο.κ. Είναι πάντα ενδιαφέρον να μπορείς να χαζέψεις σε μεγάλη ανάλυση τον πάντα εξελισσόμενο τρόπο που σχεδίαζε, αν και η εκτύπωση της Epic είναι φτωχή και ο χρωματισμός κορεσμένος. Γενικότερα η Epic δεν έδινε και πολλή βάση στην ποιότητα των κυκλοφοριών της, κρίνοντας απ'όσα έχω πιάσει από κοντά. Βέβαια, για τους purists, τα περισσότερα σκίτσα έχουν εμφανιστεί ασπρόμαυρα σε διάφορους τόμους του "The Collected Fantasies". Σε κάθε περίπτωση, το ανοίγετε και κάνετε οφθαλμόλουτρο.
×
×
  • Create New...