Jump to content

Καλώς ήλθατε στο ComicStreet

Γίνετε μέλη της κοινότητας. Η εγγραφή είναι γρήγορη και εύκολη.

Search the Community

Showing results for tags 'Salvador Simó'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΥΠΟΔΟΧΗ
    • Κανόνες
    • Νέα / Ανακοινώσεις
    • Απορίες / Βοήθεια
    • Γενική Συζήτηση
  • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ / ΑΡΘΡΑ
    • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
    • ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
  • ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΞΕΝΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • WEBCOMICS
  • ΚΟΜΙΚΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΤΕΧΝΕΣ
    • Κινηματογράφος/TV και Κόμικς
    • Animation
    • Βιβλία
  • ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ - ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ
    • Καταστήματα
    • Πηγές - Ενημέρωση

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


About Me

Found 2 results

  1. Στα βήματα του Μπουνιουέλ Ιωάννα Σωτήρχου Στην τελευταία διοργάνωση του Αnimasyros προβλήθηκε η ταινία «Ο Μπουνιουέλ στον λαβύρινθο με τις χελώνες» που βασισμένη στο γκράφικ νόβελ του σύγχρονου Ισπανού εικαστικού ακολουθεί τα βήματα του μεγάλου σουρεαλιστή σκηνοθέτη την εποχή που γυρνούσε το κατ’ εξοχήν αντι-φρανκικό ντοκιμαντέρ «Γη χωρίς ψωμί». Είναι από εκείνες τις ιστορίες που γράφει η ζωή και μετά λέμε ότι τις μιμείται η τέχνη. Πόσο μάλλον όταν πρόκειται για εξέχουσες ιστορικές μορφές του σουρεαλισμού, όπως ο Λουίς Μπουνιουέλ. Είμαστε στο 1930 στο Παρίσι και ο Ισπανός σκηνοθέτης και πατέρας του κινηματογραφικού σουρεαλισμού είχε μόλις καταστραφεί οικονομικά μετά την ταινία «Χρυσή εποχή»: μια ταινία το σενάριο της οποίας συνυπέγραφε με το έτερο τέρας που είχε φλερτάρει με τον σουρεαλισμό, τον Σαλβαδόρ Νταλί. Η ταινία προκάλεσε σάλο, Εκκλησία και κράτος ξεσηκώθηκαν εναντίον της και τελικά απαγορεύτηκε να παιχτεί στη Γαλλία. Αλλά αυτή είναι μια άλλη ιστορία. Άφραγκος, παραμονές Χριστουγέννων συναντιέται σε ένα μπαρ με τον πολυτάταλαντο συμπατριώτη του Ραμόν Ασίν Ακιλουέ, αναρχοσυνδικαλιστή, ζωγράφο, γλύπτη, συγγραφέα και δάσκαλο, και του εξομολογείται ότι θα ήθελε να γυρίσει ένα ντοκιμαντέρ για μία από τις φτωχότερες περιοχές στην Ισπανία, τη Λας Ούρδες. Ο φίλος του τού υπόσχεται λοιπόν ότι αν κερδίσει το πρωτοχρονιάτικο λαχείο που έχει αγοράσει θα χρηματοδοτήσει την ταινία του. Αναπάντεχα κερδίζει. Και τηρεί την υπόσχεσή του χρηματοδοτώντας την ταινία του! Απίθανο; Κάπως έτσι ο Μπουνιουέλ ξεκινά τα γυρίσματα του ντοκιμαντέρ «Γη χωρίς ψωμί» σε μια ορεινή περιοχή με πάμφτωχους κατοίκους, όπου μετά βίας έβγαζαν τα προς το ζην και πέθαιναν αβοήθητοι όταν αρρώσταιναν. Την ιστορία των γυρισμάτων αυτού του ντοκιμαντέρ κατέγραψε στο εικονογραφημένο του μυθιστόρημα (γκράφικ νόβελ) «Ο Μπουνιουέλ στον λαβύρινθο με τις χελώνες» ο σύγχρονος Ισπανός σκιτσογράφος, ανιμέιτορ και εικονογράφος Φερμίν Σολίς. Αυτό το βιβλίο ήταν και η πρώτη ύλη μιας άλλης ταινίας, της ομότιτλης ταινίας κινουμένων σχεδίων που, σε σκηνοθεσία Σαλβαδόρ Σιμό, απέσπασε το βραβείο κριτικής επιτροπής στο Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Κινουμένων Σχεδίων & Αγορά Κινηματογράφου του Ανεσί (Annecy Ιnternational Animated Film Festival and Market-MIFA, το μεγαλύτερο και σημαντικότερο γεγονός κινουμένων σχεδίων στον κόσμο) πριν από τρία χρόνια και παρουσιάστηκε τώρα, στη Σύρο, σε ειδική προβολή στο 15ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινουμένων Σχεδίων Αnimasyros. Εκεί συναντήσαμε τη διασημότητα εκτός των άλλων των ισπανικών γκράφικ νόβελ Φερμίν Σολίς και μιλήσαμε μαζί του για την ιστορία που θέλησε να γνωρίσει στο ευρύτερο κοινό. ● Τι σας γοήτευσε σε αυτή την ιστορία και θελήσατε να την αφηγηθείτε; «Η Λας Ούρδες ήταν μια από τις φτωχότερες τότε ισπανικές περιφέρειες και ένας σπουδαίος σουρεαλιστής σκηνοθέτης γύρισε πριν από 90 χρόνια ένα ντοκιμαντέρ για τα προβλήματα της περιοχής σε μια προσπάθεια να τους βοηθήσει να βελτιώσουν τη ζωή τους κάνοντας γνωστό το τι περνούσαν. Ωστόσο, τόσο το ντοκιμαντέρ όσο και αυτή η ιστορία είναι ελάχιστα γνωστά. Μάλιστα, όταν ταξίδεψα στην περιοχή προκειμένου να κάνω έρευνα για το βιβλίο, αναζητώντας ανθρώπους που ίσως τον γνώρισαν ή ζούσαν όταν γυρίστηκε η ταινία, διαπίστωσα ότι όχι απλώς δεν ήθελαν να θυμούνται τον Μπουνιουέλ, αλλά σχεδόν τον μισούσαν γιατί θεωρούσαν ότι με την ταινία του, όπου εξέθετε τις δυσκολίες και την καθυστέρηση που υπήρχε, παρότι τελικά τους βοήθησε, ήταν σαν να τους κοροϊδεύει. Βέβαια η πραγματικότητα δεν ήταν μακριά από την αλήθεια, ούτε απείχε από τη σκληρή ζωή που είχε κινηματογραφήσει ο Μπουνιουέλ στο ντοκιμαντέρ του. Το βιβλίο μου είναι ένας φόρος τιμής στον μεγάλο σουρεαλιστή σκηνοθέτη και μια άγνωστη ιστορία για τη ζωή και το έργο του. Ενα ακόμη στοιχείο είναι ότι έτσι μας δίνεται η ευκαιρία να αναφερθούμε και στη μορφή του σπουδαίου αναρχικού και γενναιόδωρου καλλιτέχνη Ραμόν Ασίν Ακιλουέ, ο οποίος σκοτώθηκε από τον πρώτο χρόνο του ισπανικού Εμφυλίου. Καθώς μάλιστα είχε ξεκινήσει να γυρίζεται η ταινία που βασίστηκε στο βιβλίο μου, βρέθηκαν στο Παρίσι μερικά πλάνα από το ντοκιμαντέρ του Μπουνιουέλ τα οποία ενσωματώθηκαν στην ταινία». ● Και πώς βγήκε ο τίτλος «Στον λαβύρινθο με τις χελώνες»; «Είναι επειδή παρατηρώντας πώς είναι χτισμένα τα σπίτια στη Λας Ούρδες, έτσι πέτρινα με κελυφωτές πέτρινες σκεπές, μου φάνηκαν από μακριά σαν χελώνες...». Το ντοκιμαντέρ του Μπουνιουέλ αποκάλυπτε μια οδυνηρή πραγματικότητα που η ταινία κινουμένων σχεδίων επίσης εκθέτει: οικονομική και πολιτιστική ένδεια, χωριά όπου το ψωμί σπανίζει, μηδαμινή κοινωνική μέριμνα. Δεν κρύβεται η απέχθεια των δημιουργών απέναντι στην αδιάφορη Καθολική Εκκλησία, με την πείνα να θερίζει, την πενία να οδηγεί στη γέννηση παιδιών με διανοητικά προβλήματα, με τον θάνατο από τις πιο κοινές ασθένειες να θερίζει και με τους κατοίκους να παραδίδονται σ’ αυτόν μοιρολατρικά. Από αυτό το ντοκιμαντέρ ο Μπουνιουέλ εμπνέεται μερικές από τις εμβληματικές και εμμονικές σκηνές του, όπως αυτή με τα έντομα κινηματογραφημένα από κοντά, επιλογή που συναντούμε και στη μετέπειτα φιλμογραφία του. Ίσως δεν είναι τυχαίο ότι τα χρόνια που ακολούθησαν, η αριστερή κριτική αντιμετώπιζε την ταινία ως μια κατ’ εξοχήν απάντηση στον Φράνκο. Πηγή
  2. Ο Ισιπανός σκηνοθέτης Λουίς Μπουνιουέλ θεωρείται (και κατά τη γνώμη μου, ήταν) ένας από τους μεγαλύτερους σκηνοθέτες στην ιστορία του κινηματογράφου και αναμφισβήτητα ο σημαντικότερος σουρεαλιστής σκηνοθέτης και για την ακρίβεια, ο άνθρωπος που εισήγαγε τον σουρεαλισμό στον κινηματογράφο. Ταυτόχρονα ήταν και πολύ αντιφατική προσωπικότητα, όχι με τον τρόπο που είναι αντιφατικές προσωπικότητες πολλοί μεγάλοι καλλιτέχνες, αλλά με έναν τρόπο που συνέθετε εντελώς ασύμβατες καταστάσεις: αν και δεδηλωμένα άθεος, διατηρούσε μια σχέση έλξης και απώθησης με τη θρησκεία, ειδικά με τον καθολικισμό σύμφωνα με τα δόγματα του οποίου ανατράφηκε μέσα σε ένα μεγαλοαστικό περιβάλλον, αν και σοσιαλιστής, υπήρξε ομοφοβικός και είχε μια φετιχιστική σχέση με το γυναικείο σώμα, που σήμερα θα θεωρούταν ελαφρώς περίεργη. Μετά την επιτυχία των δύο πρώτων του ταινιών, “Ο Ανδαλουσιανός Σκύλος” και “Η Χρυσή Εποχή“, οι οποίες σήμερα θεωρούνται κλασικές, αντιμετώπισε τη μήνι του πολιτικού και εκκλησιαστικού κατεστημένου με αποτέλεσμα να μην μπορεί να βρει χρηματοδότη για άλλη ταινία. Ταυτόχρονα, είχε αρχίσει και η κόντρα του με τον έτερο διάσημο Ισπανό σουρεαλιστή, το θρυλικό Σαλβαδόρ Νταλί. Όταν όμως, έπεσε στα χέρια του ένα σενάριο σχετικά με την πάμφτωχη επαρχία Χούρδες στην Ισπανία, ο Μπουνιουέλ αποφάσισε να το γυρίσει σε ταινία. Το πρόβλημα της χρηματοδότησης λύθηκε με ανέλπιστο τρόπο και τα γυρίσματα ξεκίνησαν. Περισσότερες λεπτομέρειες για την ιστορία θα δείτε στην πολύ ενδιαφέρουσα ταινία κινουμένων σχεδίων του Σαλβαδόρ Σιμό, η οποία βασίζεται σε ένα κόμικ του Φερμίν Σολίς, που δεν έχω διαβάσει και του οποίου την ύπαρξη αγνοούσα, και η οποία αφηγείται ακριβώς αυτά τα περιστατικά, που οδήγησαν στη δημιουργία της τρίτης ταινίας του Μπουνιουέλ “Γη χωρίς Ψωμί“. Το πολύ ενδιαφέρον στην ταινία είναι το ερώτημα πώς μπορεί ένας αθεράπευτα εγωκεντρικός άνθρωπος, όπως ο Μπουνιουέλ να γυρίσει μια ταινία, για να δείξει στον υπόλοιπο κόσμο την απερίγραπτη φτώχεια, που επικρατεί σε αυτά τα μέρη; Πράγματι, ο Μπουνιουέλ μετέρχεται πολλών μέσων, που είναι ελαφρώς ανήθικα και σε ορισμένες περιπτώσεις εντελώς απάνθρωπα, προκειμένου να εξασφαλίσει τα πλάνα που θέλει, ενώ ταυτόχρονα βλέπουμε να τον βασανίζουν τα οράματα του απόμακρου πατέρα του από την παιδική του ηλικία. Στο τέλος όμως, στο πολύ τέλος, αυτή η εμπειρία θα τον εξανθρωπίσει, έστω και μερικώς, θα τον προσγειώσει, έστω και για λίγο στην πραγματικότητα, δεν θα τον κάνει όμως να αφιερώσει τη ζωή του στους άλλους. Δυστυχώς, η ταινία του, μια από τις πρώτες ταινίες καταγγελίας στην ιστορία του κινηματογράφου, δεν θα αλλάξει τίποτα. Αντίθετα, θα παραμείνει απαγορευμένη για πολλά χρόνια στην πατρίδα του, ιδιαίτερα από τη στιγμή που θα αρχίσει ο εμφύλιος πόλεμος (από τον οποίο ο Μπουνιουέλ φρόντισε επιμελώς να απέχει) και θα επικρατήσει ο Φράνκο. Εξίσου ενδιαφέρον είναι το εύρημα της εναλλαγής πλάνων κινουμένων σχεδίων με αυθεντικά πλάνα της ταινίας του Μπουνιουέλ, που μας δίνουν μια αίσθηση ότι κινούμαστε σε ένα διπλό επίπεδο: θα μπορούσαμε να έχουμε τη μυθοπλασία της ταινίας του Σιμό και την πραγματικότητα του Μπουνιουέλ, αλλά ο ίδιος ο Σιμό μας έχει ξεκαθαρίσει ότι και η πραγματικότητα του Μπουνιουέλ είναι – σε ορισμένα σημεία – φτιαχτή, πλαστή. Η τέχνη όμως έχει κάποιο τίμημα και κάποιες φορές ο σκοπός αγιάζει τα μέσα. Εξάλλου, ο Μπουνιουέλ ήξερε αυτό που δυστυχώς πολλοί αγνοούν: όσο πιστή καταγραφή της πραγματικότητας κι αν είναι μια ταινία, δεν είναι ποτέ, μα ποτέ συγκρίσιμη με την πραγματικότητα, η οποία συνήθως ξεπερνά και την πιο οργιαστική ή νοσηρή, δυστυχώς, φαντασία. Και τις περισσότερες φορές, στο τέλος, δεν αλλάζει τίποτα. Δυστυχώς, ο κινηματογράφος δεν έχει αλλάξει τον κόσμο, έχει απλά αλλάξει κάποιους από τους ίδιους τους δημιουργούς του. Η ταινία προφανώς απευθύνεται πρωτίστως σε θεατές, οι οποίοι έχουν κάποια επαφή με τον κινηματογράφο του Μπουνιουέλ, χωρίς αυτό να σημαίνει, ότι και οι υπόλοιποι δεν θα την απολαύσουν. Είναι καλογυρισμένη και με ωραίο, αν και σαφώς κλασικό σχέδιο. Φυσικά, απευθύνεται αποκλειστικά σε ενήλικο κοινό, αν και δεν περιέχει σκηνές που θα σόκαραν μικρά παιδιά, απλά γίνεται κατανοητή σε θεατές, οι οποίοι είναι από μια ηλικία και πάνω. Το έργο τιμήθηκε με το Βραβείο Γκόγια για καλύτερη ταινία κινουμένων σχεδίων, καθώς και με το αντίστοιχο Βραβείο των Ευρωπαϊκών Βραβείων Κινηματογράφου. Προβλήθηκε στο εμπορικό κύκλωμα διανομής στη χώρα μας με ημερομηνία πρώτης προβολής, τις 5/12/2019. https://www.imdb.com/title/tt7336470/ Τρέιλερ με ελληνικούς υπότιτλους Το παρόν κείμενο είναι επεξεργασμένη και εκτεταμένη μορφή μιας ανάρτησης στο ιστολόγιο https://astoixeiotos.wordpress.com
×
×
  • Create New...