Jump to content

Καλώς ήλθατε στο ComicStreet

Γίνετε μέλη της κοινότητας. Η εγγραφή είναι γρήγορη και εύκολη.

Search the Community

Showing results for tags 'Paco Roca'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΥΠΟΔΟΧΗ
    • Κανόνες
    • Νέα / Ανακοινώσεις
    • Απορίες / Βοήθεια
    • Γενική Συζήτηση
  • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ / ΑΡΘΡΑ
    • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
    • ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
  • ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΞΕΝΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • WEBCOMICS
  • ΚΟΜΙΚΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΤΕΧΝΕΣ
    • Κινηματογράφος/TV και Κόμικς
    • Animation
    • Βιβλία
  • ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ - ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ
    • Καταστήματα
    • Πηγές - Ενημέρωση

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


About Me

Found 4 results

  1. Τίτλος πρωτότυπου: La casa (2015, Astiberri) Ο ηλικιωμένος πατέρας πεθαίνει και το εξοχικό σπίτι, που έχτισε μαζί με την οικογένειά του μαραζώνει. Η μητέρα έχει πεθάνει εδώ και κάποια χρόνια και τα τρία παιδιά, ο Βιθέντε, ο Χοσέ και η Κάρλα έχουν τις δικές τους προτεραιότητες. Ο Χοσέ είναι συγγραφέας και οι άλλοι δύο έχουν οικογένειες. Το σπίτι θέλει συντήρηση, επειδή φτιάχτηκε στα γρήγορα και με φτηνά υλικά και κανείς τους δεν έχει ούτε τα χρήματα, ούτε το χρόνο για να τα αφιερώσει σε αυτό. Συνεπώς, το σπίτι πρέπει να βγει προς πώληση. Το σπίτι, όμως, είναι γεμάτο αναμνήσεις, αφού και οι τρεις πέρασαν όλα τα καλοκαίρια της παιδικής και εφηβικής τους ηλικίας εκεί. Ήταν απλώς ένα οικόπεδο, όταν το αγόρασαν, αλλά σιγά σιγά με την προσωπική τους εργασία έγινε μια κατοικία και είναι το σύμβολο του πατέρα τους, αλλά και μιας ολόκληρης γενιάς Ισπανών, που μη μπορώντας να αγοράσουν ένα έτοιμο εξοχικό, έπρεπε να το φτιάξουν από την αρχή, έστω κι αν έπρεπε λίγο να παρανομήσουν για ορισμένα θέματα. Το μόνο πράγμα, που δεν πρόλαβε να στήσει ο πατέρας, όπως το ήθελε, ήταν αυτή η αναθεματισμένη πέργκολα, που την είχε καημό, από τότε, που ήταν νέος. Και αυτή η συκιά, που με τίποτα δεν βγάζει σύκα! Ναι, αλλά κάθε γωνία, κάθε τμήμα του σπιτιού τους θυμίζει τον πατέρα και όλες τις στιγμές, που πέρασαν εκεί. Μήπως τελικά θα ήταν καλύτερα να το κρατήσουν και να το επισκευάσουν, για να μη χάσουν το μέρος, όπου βρίσκεται ένα μεγάλο κομμάτι του εαυτού τους; Απλά διλήμματα, καθημερινά. Κάποιοι έχουμε βρεθεί σε αυτά ή σε κάτι παρόμοιο (εγώ, για παράδειγμα). Ο Ρόκα αφηγείται μια ιστορία αναμνήσεων και ξεκαθαρίσματος λογαριασμών με το παρελθόν, μια ιστορία για την οικογένεια και τις καταβολές μας και τελικά, μια κοινότοπη ιστορία, αλλά με την καλή έννοια. Δεν υπάρχουν θαμμένα οικογενειακά μυστικά στο έργο, ούτε κάποια συγκλονιστική ανατροπή, ούτε κάποια τρομερή αποκάλυψη. Υπάρχει μόνο η συνειδητοποίηση, ότι κάποτε τα πράγματα ήταν έτσι και τώρα είναι αλλιώς. Κάποτε ο πατέρας, μεγαλωμένος μέσα στη φτώχεια, έκανε κάποιες επιλογές, που σήμερα φαντάζουν περίεργες, αλλά για εκείνον είχαν σημασία. Η πέργκολα είχε τη σημασία της, η συκιά το ίδιο. Αλλά η ζωή έχει προχωρήσει και πρέπει και τα παιδιά να κάνουν επιλογές, όχι τρομερές και φοβερές, αλλά επιλογές παρόλα αυτά. Κάτι πρέπει να φύγει, κάτι πρέπει να αφήσουν πίσω. Αυτό δεν σημαίνει, ότι ξεχνάνε, απλά κάποια πράγματα πρέπει να γίνουν. Ας μη μακρηγορώ. Το κόμικ μου άρεσε πάρα, πάρα πολύ, περισσότερο από το "Arrugas", το οποίο επίσης μου είχε αρέσει πολύ. Είναι ρεαλιστικό και απολύτως βγαλμένο από τη ζωή. Οι χαρακτήρες συζητούν, σκέφτονται, θυμούνται και ο Ρόκα ανακατεύει με μεγάλη επιτυχία παρελθόν και παρόν στην εξιστόρησή του, σε σημείο, που κάποια πράγματα φαίνονται να εξελίσσονται παράλληλα μεταξύ των δύο χρονικών βαθμίδων και δημιουργεί μια ιστορία γεμάτη από τις χαρές και τις πίκρες της καθημερινότητας. Ίσως να μην αρέσει σε όλους εξίσου, αυτό είναι κατανοητό, γιατί υπάρχει και μια βιωματική πλευρά στο κόμικ και πολλές φορές αυτά μας αφήνουν αδιάφορους. Πιστεύω, όμως, ότι αξίζει τον κόπο να του ρίξετε μια ματιά. Το κόμικ κέρδισε το βραβείο Eisner το 2020 στην κατηγορία Best U.S. Edition of International Material. Το κόμικ κυκλοφόρησε στα αγγλικά το 2019 σε μια εξαιρετική, σκληρόδετη έκδοση από τη Fantagraphics σε μακρόστενο σχήμα (25 πλάτος, 18,5 ύψος) και σε σχετικά προσιτή τιμή. Όλες οι εικόνες είναι από το Ίντερνετ. Πηγές για περαιτέρω μελέτη: Κριτική στο The Comics Journal
  2. Ορίστε, λοιπόν, μια πρωτότυπη ιδέα από την DC: να προσκαλέσει δημιουργούς από 14 χώρες, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ, για να φτιάξουν μια ολιγοσέλιδη ιστορία, με πρωταγωνιστή τον Μπάτμαν / Μπρους Γουέιν, η οποία θα διαδρματίζεται στη χώρα καταγωγής των καλλιτεχνών. Δεν γνωρίζω λεπτομέρειες για το πρότζεκτ και εάν συνέτρεχαν και άλλες προϋποθέσεις για τη δομή της ιστορίας, αλλά, εάν κρίνω από το αποτέλεσμα, μάλλον η DC έδωσε στους/στις δημιουργούς μια σχετική ελευθερία κινήσεων. Σχεδόν όλοι οι δημιουργοί είναι γνωστοί έως και διάσημοι στις χώρες τους και ορισμένοι έχουν δουλέψει και στις ΗΠΑ. Δεν γνωρίζω, βέβαια, ποια ήταν τα κριτήρια επιλογής, αλλά σε γενικές γραμμές, όλοι και όλες προσπάθησαν να δώσουν κάτι ενδιαφέρον. Φυσικά, το Batman: The World είναι ανθολογία και ως τέτοια είναι σχεδόν εξ ορισμού άνιση. Δεν είναι όλες οι ιστορίες εξίσου ενδιαφέρουσες και κάποιες μου φάνηκαν εντελώς αδιάφορες. Σας παρουσιάζω τις ιστορίες κατά σειρά εμφάνισης μέσα στον τόμο μαζί με σύντομες εντυπώσεις. "Global City"- ΗΠΑ : Brian Azzarello (σενάριο), Lee Bermejo (σχέδιο) Ανούσια εισαγωγή στον τόμο, που προφανώς απευθύνεται σε όσους/ες δεν έχουν διαβάσει ποτέ τους Μπάτμαν. Αναρωτιέμαι πόσοι/ες να υπάρχουν... Θα μπορούσαν να είχαν βρει κάτι πιο ευφάνταστο. Το σχέδιο του Bermejo, βεβαίως, τα σπάει. "Paris" - Γαλλία: Mathieu Gabella (σενάριο), Thierry Martin (σχέδιο) Ο Μπάτμαν, η Κατγούμαν και ένα τρίτο πρόσωπο στο Λούβρο και μια ανατροπή στο τέλος, γιατί τέλος πάντων... l' amour!!! Ευχάριστη ιστοριούλα, πρωτότυπη με ενδιαφέρον σχέδιο. "Closed for the Holidays" - Ισπανία: Paco Roca Έκπληξη για μένα η συμμετοχή του Ρόκα στην ανθολογία και η αλήθεια είναι, ότι παραδίδει μια από τις πιο ευφάνταστες ιστορίες της συλλογής, με ελάχιστα λόγια, σύντομη και μεστή. "Ianus" - Ιταλία: Alessandro Bilotta (σενάριο), Nicola Mari (σχέδιο) Η μόνη ιστορία της συλλογής, για την οποία ακόμη δεν έχω αποφασίσει πόσο μου άρεσε - γιατί σίγουρα δεν με άφησε αδιάφορο. Μια ενδιαφέρουσα ιστορία, η οποία αξιοποιεί το χώρο και την ιστορία της Ρώμης και έχει ένα εντυπωσιακό σχέδιο αλα Mignola. Πιστεύω, ότι κάτι της έλειπε και σε άλλη περίπτωση θα μιλούσαμε για ένα μικρό αριστούργημα. "A Better Tomorrow" - Γερμανία: Benjamin von Eckartsberg (σενάριο), Thomas von Kummant (σενάριο) Μια ιστορία με ενδιαφέρουσες ιδέες και σχέδιο, προσπαθεί να κάνει χρήση, έστω και περιορισμένη, γερμανικών θρύλων, μάλλον καταλήγει κοινότοπη, αλλά έχει ανατρεπτικό τέλος. Το σχέδιο με άφησε αδιάφορο. "Red Mass" - Τσεχία: Štěpán Kopřiva (σενάριο), Michal Suchánek (σχέδιο) Ψυχροπολεμική περιπέτεια (διαδραματίζεται το 1984) και κοινότοπη, παρά το ενδιαφέρον εύρημα. Καλό σχέδιο, πάντως. "My Bat-Man" - Ρωσία: Kirill Kutuzov και Egor Prutov (σενάριο), Natalia Zaidova (σχέδιο) Όχι η καλύτερη, αλλά μια από τις πρωτότυπες ιστορίες της συλλογής σχετικά με ένα Ρώσο σκιτσογράφο, που μεγαλώνει μέσα στο ανατολικό μπλοκ αναρωτώμενος εάν ο ήρωας είναι πραγματικός ή όχι. Καλό σχέδιο, εξυπηρετεί σωστά την ιστορία. "The Cradle" - Τουρκία : Ertan Ergil (σενάριο), Ethem Onur Bilgiç (σχέδιο) Πολύ ευχάριστη έκπληξη για εμένα αυτή η ιστοριούλα, που και αξιοποιεί με επιτυχία τα διάφορα πολιτισμικά στοιχεία, που υπήρχαν ή υπάρχουν ακόμη στην τουρκική επικράτεια, αλλά και τα συνδέει με το continuity του ήρωα. Ωραίο σχέδιο. "Defender of the City" - Πολωνία: Tomasz Kołodziejczak (σενάριο), Piotr Kowalski (σχέδιο), Brad Simpson (χρώμα) Δυστυχώς, μια ανούσια ιστορία και είναι πολύ κρίμα, γιατί η Βαρσοβία με την ιστορία που έχει προσφερόταν για κάτι καλύτερο. Το σχέδιο είναι σαφώς καλύτερο από το σενάριο. "Funeral" - Μεξικό: Alberto Chimal (σενάριο), Rulo Valdés (σχέδιο) Η σύγχρονη και η αρχαία ιστορία της πόλης του Μεξικού ενώνονται σε αυτή την ιστορία με σαφές υπερφυσικό στοιχείο. Καλή, αλλά θα ήθελα κάτι παραπάνω. Αρκετά ιδιόρρυθμο, αλλά αποτελεσματικό σχέδιο. "Where are the Heroes?" - Βραζιλία: Carlos Estefan (σενάριο), Pedro Mauro (σχέδιο) Αυτή για εμένα ήταν η καλύτερη ιστορία της συλλογής. Πολύ απαισιόδοξη, αρκετά τολμηρή, σαφώς πολιτική, πλήρως ενταγμένη στη ζοφερή κοινωνική και πολιτική πραγματικότητα της Βραζιλίας. Επίσης, εξαιρετικό σχέδιο. "Muninn" - Νότια Κορέα: Inpyo Jeon (σενάριο), Jaekwang Park, and Junggi Kim (σχέδιο) Δυστυχώς, μου φάνηκε εντελώς αδιάφορη με απλώς κάπως ενδιαφέρον σχέδιο "Batman and Panda Girl" - Κίνα: Xu Xiaodong και Lu Xiaotong (σενάριο), Qiu Kun (σχέδιο), Yi Nan (χρώμα) Δεν γνωρίζω εάν η Panda Girl είναι ηρωίδα κόμικς ή κινουμένων σχεδίων στην Κίνα, αλλά ούτε αυτή η ιστορία μου άρεσε και κυρίως σχεδιαστικά, παρά το γεγονός, ότι ήθελε να περάσει ένα μήνυμα. Τραγικό λέτερινγκ! "Batman Unchained" - Ιαπωνία: Okadaya Yuichi Προφανώς, εικονογραφημένη σε στιλ μάνγκα, έχει κάποιο ενδιαφέρον, τόσο σεναριακό, όσο και σχεδιαστικό, αλλά έως εκεί. Δεν το προτείνω σε καμία/ κανένα, όχι επειδή δεν μου άρεσε, αντιθέτως, το βρήκα αρκετά ενδιαφέρον, αλλά επειδή θεωρώ, ότι είναι για πιο περιορισμένο κοινό. Πιστεύω όμως, ότι αξίζει μαι ανάγνωση. Τρεις παρατηρήσεις για το τέλος: 1) Σε πολλές ιστορίες ο Μπρους Γουέιν και ο Μπάτμαν βρίσκονται μαζί στην ίδια χώρα / πόλη. Μα καλά, ουδείς δεν έχει κάνει τη σύνδεση μεταξύ τους; Αυτή την απορία την είχα πάντα, όταν ο Μπάτμαν εμφανίζεται εκτός της Γκόθαμ. 2) Σχεδόν σε όποια χώρα πηγαίνει, ο Μπρους Γουέιν φαίνεται να ξέρει και τη γλώσσα της χώρας. 3) Εύχομαι να υπάρξει συνέχεια στο πρότζεκτ και να δούμε και Έλληνες δημιουργούς. Κυκλοφόρησε κατευθείαν σε μια σκληρόδετη έκδοση με ελάχιστο επιπλέον υλικό (κρίμα!). Όλες οι εικόνες είναι από το ίντερνετ.
  3. Ο ηλικιωμένος Ernest πάσχει από Αλτσχάιμερ και η κατάστασή του επιδεινώνεται σιγά σιγά, κάτι που μας γίνεται σαφές από την πολύ σύντομη, αλλά εντυπωσιακή εναρκτήρια σκηνή. Η οικογένειά του δεν μπορεί πλέον να τον φροντίζει, άρα η μόνη λύση είναι να τον στείλουν σε έναν οίκο ευγηρίας. Εκεί ο Ernest θα γνωρίσει τον Emile, τον άνθρωπο που προφανώς ξέρει τους πάντες και τα πάντα μέσα στον οίκο και θα του δείξει όλα τα κατατόπια και θα τον γνωρίσει με όλους σχεδόν τους ενοίκους. Άνθρωποι που πλέον ζουν σε μια άλλη πραγματικότητα, που βυθίζονται μέσα στις αναμνήσεις τους, που ζουν σε μια άχρονη κατάσταση, όπου παρελθόν και παρόν συγχέονται αξεδιάλυτα και όπου ακόμα και οι απλούστερες δραστηριότητες αποδεικνύονται δοκιμασία, ίσως ξεκαρδιστική για εμάς, τους θεατές, αλλά τραγική (ή μήπως όχι; ) για τους πρωταγωνιστές που τις βιώνουν. [Ενδεικτικά, αναφέρω τις σκηνές με τη μπάλα και το μπίνγκο - όταν το διαβάσετε, πιστεύω θα συμφωνήσετε μαζί μου] Κι όμως, ακόμα και μέσα σε αυτό το ζοφερό περιβάλλον, ο Ernest θα κάνει νέους φίλους και νέες γνωριμίες και με τον τρόπο του, έστω και χωρίς να το επιδιώξει, θα μεταβάλλει έστω και ελάχιστα την καθημερινότητα ορισμένων. Ο Ernest θα ξαναζήσει στιγμές από τα παιδικά του χρόνια, θα προσπαθήσει να κάνει τη μικρή του εξέγερση, να καθυστερήσει το αναπόφευκτο. Κανείς όμως δεν ξεφεύγει από τη μοίρα του. Η κατάσταση του Ernest είναι μη αναστρέψιμη. Η μνήμη ολισθαίνει, οι εικόνες χάνονται, τα λόγια μας διαφεύγουν... Και το τέλος είναι το απόλυτο κενό Αλλά, όπως γράφει και η προμετωπίδα του έργου, "το χιόνι δεν χάνεται, απλά γίνεται βροχή" και το ταξίδι συνεχίζεται, ακόμα και με άλλους επιβάτες. Κι αυτοί, εξάλλου, θα δώσουν κάποτε τη θέση τους σε κάποιους άλλους... Πολύ ωραίο έργο, γλυκό, χωρίς να γίνεται γλυκανάλατο, χωρίς πολλά λόγια, με απλή, καθαρή εικονογράφηση, που συλλαμβάνει κάθε σιωπή και κάθε κενό και αξιοποιεί ακόμα και τα κενά καρέ και ακόμα και τις κενές σελίδες. Πρόκειται άλλωστε για ένα έργο, όπου οι σιωπές είναι σημαντικότερες από τα λόγια. Το κόμικ κυκλοφόρησε πρώτη φορά στην Ισπανία το 2007, βραβεύτηκε στο φεστιβάλ της Βαρκελώνης, διασκευάστηκε σε ταινία κινουμένων σχεδίων (την οποία, δυστυχώς, δεν έχω δει) το 2011, μεταφράστηκε στα γαλλικά και στη συνέχεια στα αγγλικά και ήταν υποψήφιο και για Eisner μεταφρασμένης έκδοσης το 2017. Υπάρχουν δύο εκδόσεις στα αγγλικά, μια σκληρόδετη από τη Fantagraphics και μια με μαλακό εξώφυλλο από την Knockabout. Εγώ διάβασα τη δεύτερη, η οποία περιέχει ένα σύντομο βιογραφικό του Paco Roca και ένα δισέλιδο με σκίτσα. Η συγκεκριμένη έκδοση έχει μεταφραστεί από τη γαλλική έκδοση και τα ονόματα των πρωταγωνιστών είναι αλλαγμένα (από ό,τι κατάλαβα, στο πρωτότυπο ο Ernest ονομάζεται Emilio και ο Emile ονομάζεται Miguel). Δεν γνωρίζω εάν η αλλαγή των ονομάτων ακολουθεί μια αλλαγή και στη γαλλική έκδοση, ούτε εάν η Phantagraphics χρησιμοποιεί την ίδια μετάφραση. Αν και θεωρώ αυτή την τακτική απαράδεκτη, προτίμησα να κρατήσω τα ονόματα έτσι όπως είναι στην έκδοση την οποία διάβασα. Σε κάθε περίπτωση, οι δύο εκδόσεις βρίσκονται εύκολα και σχετικά οικονομικά. Ψάξτε να το βρείτε, αξίζει. Να ένα σύντομο άρθρο (στα αγγλικά) για το έργο, το οποίο επικρίνει την αγγλική μετάφραση
  4. Ο Paco Roca είναι ένας από τους σημαντικότερους εν ζωή Ισπανούς δημιουργούς κόμικς και ευτυχώς η φήμη του έχει αρχίσει να διαδίδεται και έξω από τα σύνορα της πατρίδας του. Η αρχή έγινε με το Wrinkles, αναμφίβολα το γνωστότερο έργο του, και ακολούθησε το The Lighthouse, που κυκλοφόρησε το 2017 από την NBM σε σκληρόδετη έκδοση. Χρονική αφετηρία της ιστορίας είναι ο Ισπανικός Εμφύλιος, όταν η πλάστιγγα έχει αρχίσει να γέρνει εμφανώς υπέρ της Φασιστικής παράταξης. Ο δεκαοχτάχρονος Fransisco, τυφεκιοφόρος των Δημοκρατικών δυνάμεων, τρέχει σε ένα δάσος να γλυτώσει. Σκοπός του, να περάσει τα σύνορα και να βρεθεί, στην ελεύθερη Γαλλία. Καταλήγει, όμως, τραυματισμένος και παραιτημένος, σε έναν φάρο, όπου γνωρίζει τον Telmo. Ο μοναχικός φαροφύλακας θα μπολιάσει το κεφάλι του νεαρού με τις ιστορίες των διασημότερων ναυτικών που έχει συλλάβει η ανθρώπινη φαντασία, διώχνοντας το σκοτάδι από την ψυχή του... Όπως γράφει ο Roca στον επίλογο της αμερικανικής έκδοσης, στο κόμικ αυτό συνδυάζει την αγάπη του για τις κλασικές ιστορίες του Ομήρου, του Herman Melville, του Robert Louis Stevenson και άλλων λογοτεχνών με τις μαρτυρίες που έχει από τον στενό του κύκλο για τις βιαιότητες που διαπράχθηκαν στη διάρκεια του Ισπανικού Εμφυλίου, αλλά και μετά. Δεν γράφει, ωστόσο, μια πολιτική ιστορία εποχής. Προβάλλει περισσότερο την αίσθηση ελευθερίας που χαρίζει εδώ και αιώνες η θάλασσα στον άνθρωπο, παρά τους κινδύνους που κρύβει. Η ροή είναι στρωτή, γεγονός που υποβοηθείται από το μινιμαλιστικό, ξεκούραστο στο μάτι σχέδιο, με τον χρωματισμό στις αποχρώσεις του γκρίζου. Δεν είναι ένα κόμικ που θα αλλάξει τη ζωή του αναγνώστη. Αλλά είναι μικρό, ευκολοδιάβαστο, λιτό, και όταν τελειώνει, αφήνει μια οσμή θαλάσσιας αύρας.
×
×
  • Create New...