Jump to content

Καλώς ήλθατε στο ComicStreet

Γίνετε μέλη της κοινότητας. Η εγγραφή είναι γρήγορη και εύκολη.

Search the Community

Showing results for tags 'Olivier Coipel'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΥΠΟΔΟΧΗ
    • Κανόνες
    • Νέα / Ανακοινώσεις
    • Απορίες / Βοήθεια
    • Γενική Συζήτηση
  • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ / ΑΡΘΡΑ
    • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
    • ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
  • ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΞΕΝΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • WEBCOMICS
  • ΚΟΜΙΚΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΤΕΧΝΕΣ
    • Κινηματογράφος/TV και Κόμικς
    • Animation
    • Βιβλία
  • ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ - ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ
    • Καταστήματα
    • Πηγές - Ενημέρωση

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


About Me

Found 4 results

  1. Το Τάγμα των Μάγων «Ένας καλός μάγος.. έχει πάντα έναν καλό άσο στο μανίκι του..» – Λέοναρντ Μούνστοουν Η νέα κυκλοφορία των πάντα ποιοτικών εκδόσεων ΟΞΥ, είναι η πρόσφατη σειρά του συγγραφέα Mark Millar (Ultimates, Kick Ass, Wanted) με τον τίτλο The Magic Order με την εγγύηση του Netflix, που έχει αγοράσει την Millarworld, εταιρεία του Millar που εκδίδει αποκλειστικά τις δουλειές του συγγραφέα. Η σειρά κυκλοφόρησε από την Image σε 6 τεύχη από τον Ιούνιο του 2018 μέχρι και τον Φεβρουάριο του 2019. Σύμφωνα με τον Millar η σειρά The Magic Order (Το Τάγμα των Μάγων) είναι ένας συνδυασμός από “Sopranos meets Harry Potter”. Ή όπως θα το αποκαλούσα και εγώ ο ίδιος “ένας Harry Potter για ενήλικους”. Η υπόθεση της σειράς απλή αλλά άκρως ενδιαφέρουσα. Το τάγμα των Μάγων αποτελείται από πέντε οικογένειες μάγων. Ανάμεσα τους και η οικογένεια των Μουνστόουν (Moonstone) που προστατεύουν μυστικά τη Γη από υπερφυσικές απειλές και τέρατα. Το πρωί ζούνε σαν φυσιολογικοί άνθρωποι και το βράδυ σαν μαγικοί προστάτες. Η σειρά επικεντρώνεται στην οικογένεια των Μούνστοουν. Ο πατριάρχης της φαμίλιας είναι ο Λέοναρντ Μούνστοουν που δίνει παραστάσεις σαν Μάγος σε μεγάλο θέατρο. Ο μεγάλος γιός του, ο Γκάμπριελ, έχει αποσυρθεί από το «επάγγελμα» του Μάγου κι έχει αποκοπεί από την υπόλοιπη οικογένεια μετά το θάνατο της κόρης του. Ο δεύτερος γιός του, ο Ρίγκαν, ασχολείται μόνο με τις επιχειρήσεις του, ενώ η κόρη της οικογένειας, η Κορντίλια, ζει μία άστατη ζωή με ποτό και ευκαιριακούς εραστές, προσπαθώντας παράλληλα να κερδίσει την αγάπη και την εμπιστοσύνη του πατέρα της που πιστεύει ότι ποτέ δεν είχε…. Τα προβλήματα αρχίζουν όταν μία απειλή εμφανίζεται για το τάγμα η οποία θα σκοτώσει έναν δυνατό μάγο του Τάγματος, τον Έντυ Λιζόφσκι. Και ακολουθούν και άλλα φονικά. Οι Μούνστοουν υποπτεύονται τη Μαντάμ Ολμπανί γιατί θέλει να αποκτήσει ένα παντοδύναμο βιβλίο -το Ορειχάλκιο– που άνηκε στον πατέρα της, πριν το εμπιστευτεί στον ξάδελφο του, τον Λέοναρντ Μούνστοουν. Το βιβλίο περιέχει σκοτεινά και παντοδύναμα ξόρκια από την Ατλαντίδα και έχει τη δύναμη να εξαφανίσει και Θεό… Η Ολμπάνι έχει στη διάθεση της έναν δυνατό δολοφόνο, που ακούει στο όνομα Βενετσιάνος, ο οποίος σκοτώνει τους Μάγους έναν έναν, μέχρι να αποκτήσει το βιβλίο. Θα καταφέρουν οι Μούνστοουν να τον σταματήσουν πριν κινδυνέψουν και οι ίδιοι, και να κρατήσουν το βιβλίο πριν πέσει σε λάθος χέρια; Μπορώ να πω με σιγουριά ότι το Τάγμα των Μάγων, είναι ίσως και η καλύτερη δουλειά που έχω διαβάσει από τον Μillar εδώ και χρόνια -ίσως από την εποχή των Ultimates. Χαρακτήρες ζωντανοί, με τις δικές τους ξεχωριστές προσωπικότητες, που νοιάζεσαι για αυτούς. Κάτι που σπανίζει στις περισσότερες ιστορίες σήμερα που οι χαρακτήρες μοιάζουν να παίζονται από ηθοποιούς ή απλά να επαναλαμβάνουν τα ίδια πράγματα. Ο Millar στήνει με επιδεξιότητα ένα μοντέρνο παραμύθι με μάγους, φαντασία και ξόρκια, το οποίο όμως περιλαμβάνει μυστήριο, αγωνία, δράση, εντυπωσιακές σκηνές μάχης αλλά και ανατροπές που σε κρατάνε κολλημένο στις σελίδες του μέχρι το τέλος. Ακόμα κι αν οι διάλογοι μεταξύ την πρωταγωνιστών μερικές φορές δεν καταφέρνουν να ξεφύγουν από κάποια κλισέ, ο Millar τους γράφει τόσο έξυπνα και αυθόρμητα, που κατορθώνει να τους δίνει έναν αέρα φρεσκάδας και ζωντάνιας. Επίσης ο Millar πάντα διαλέγει τους καλύτερους σχεδιαστές για να διηγηθεί τις ιστορίες του. Και εδώ λοιπόν δε θα μπορούσε παρά να επιλέξει έναν παλιό φίλο και συνεργάτη τον ταλαντούχο Olivier Coipel. Το σχέδιο του Olivier Coipel (Thor, House of M, Legion of Superheroes) δίνει έναν ευρωπαϊκό αέρα στη σειρά και εδώ για ακόμα μία φορά εντυπωσιάζει με τις σχεδιαστικές του ικανότητες, το δυναμισμό που προσδίδει στους ήρωες, τη πλαστικότητα των κινήσεων και τα λεπτομερή lay outs που καθιστούν τη δουλειά του μοναδική και μιας και μιλάμε για μάγους, μαγευτική!. Μαζί με τα υπέροχα, ολοζώντανα και ενίοτε σκοτεινά χρώματα του Dave Stewart κατορθώνει να δώσει μία δουλειά υψηλής αισθητικής και απόδοσης. To Netflix φυσικά θα μεταφέρει τη σειρά και στη τηλεόραση με παραγωγούς τους James Wan και Lidsey Beer πολύ σύντομα, οπότε η παρούσα έκδοση των εκδόσεων ΟΞΥ είναι ο καλύτερος τρόπος για να γνωρίσετε τους χαρακτήρες αλλά και να διαβάσετε ένα πραγματικά πολύ καλό κόμικ, σε πολύ καλή εκτύπωση, μετάφραση από τον Σάββα Αργυρού και σε πραγματικά πολύ καλή τιμή. Για ακόμα μία φορά θα κρατήσετε στα χέρια σας μία άρτια έκδοση που θα κατέχει μία περίοπτη θέση στη βιβλιοθήκη σας. Ελπίζω ότι οι εκδόσεις ΟΞΥ θα συνεχίσουν να προσφέρουν στον Έλληνα αναγνώστη ότι καλύτερο κυκλοφορεί εκεί έξω, διαλέγοντας πάντα ποιοτικές δουλειές από τα γνωστότερα ονόματα του χώρου.To κείμενο μπορείτε να το βρείτε στο site της εκδοτικής ΕΔΩ
  2. Ο 41ος τόμος της Συλλογής Marvel που κυκλοφορεί στην χώρα μας, φιλοξενεί μία ιστορία, η οποία αποτελεί ένα αξιόλογο κεφάλαιο στις ιστορίες του Οίκου των Ιδεών κι έχει πολλούς θαυμαστές ανά τον κόσμο. Ο λόγος για το θρυλικό “House of M", για το οποίο τόσα καλά σχόλια άκουσα. Πρόκειται για μία δουλειά, της οποίας την συγγραφική επιμέλεια είχε ο Brian Michael Bendis, ενώ το σχέδιο ανήκει στον Olivier Coipel. Η σειρά κυκλοφόρησε στις ΗΠΑ από τον Ιούνιο, έως τον Νοέμβριο του 2005 κι απαριθμεί 8 τεύχη – κεφάλαια. Είναι άμεση συνέχεια των ιστοριών "Planet X" και "Avengers Disassembled", στις οποίες η Wanda Maximoff, η οποία είναι γνωστή σαν Scarlet Witch, που έχει υποστεί έναν ισχυρό νευρικό κλονισμό, στα όρια της ψυχικής κατάρρευσης, θα προσπαθήσει να κατασκευάσει μία ιδανική, νέα πραγματικότητα, με απώτερο σκοπό να επαναδημιουργήσει τα δύο της παιδιά τα οποία έχουν πεθάνει. Πριν συμβεί αυτό, όμως, συνέρχεται ένα συμβούλιο, αποτελούμενο από τους Avengers και τους X-Men, με επικεφαλής τον Καθηγητή Εξέιβιερ με σκοπό ν’ αποφασιστεί ποια θα είναι η μοίρα της επικίνδυνης Wanda. Στο τραπέζι πέφτει ακόμα και η εκτέλεσή της. Αποφασίζεται, λοιπόν, ένα ταξίδι μέχρι την Γκενόσα, για να ακούσουν και την δική της γνώμη. Εκεί, όμως, η πραγματικότητα θα διαστρεβλωθεί και θα τους ανατρέψει τα σχέδια… Η γνώμη μου Αναμφισβήτητα, πρόκειται για ένα σπουδαίο event, το οποίο συγκεντρώνει μία μεγάλη μερίδα πρωτοκλασάτων χαρακτήρων της Marvel στο ίδιο πεδίο. Προσωπικά δεν δηλώνω λάτρης των ιστοριών που περιγράφουν πολυσύμπαντα, αλλά στην συγκεκριμένη ιστορία τολμώ να πω ότι έχουμε μία έξυπνη διαχείριση. Ουσιαστικά δεν πρόκειται για ένα ακόμα multiverse, αλλά για ένα είδος happy place, με σκοπό να αποφευχθεί η σκληρή πραγματικότητα. Αρχίζοντας από το πρώτο κεφάλαιο, ο αναγνώστης συνειδητοποιεί ότι μπαίνει κατευθείαν στο νόημα και το ζητούμενο, για να συνεχίσει η υπόλοιπη εξιστόρηση, στα επόμενα κεφάλαια, με έναν σουρεαλιστικό τρόπο, εκτός των πλαισίων και των γραμμών που έχει δώσει η Marvel για το συμβατικό της σύμπαν. Εδώ, φαίνεται ότι όλοι οι χαρακτήρες έχουν διαγράψει διαφορετικές πορείες στον βίο τους, από αυτές που γνωρίζουμε. Τραγική φιγούρα εδώ είναι η Wanda η οποία εμφανίζει πολλά ρεαλιστικά στοιχεία, καθώς ο συγγραφέας την “ταλαιπωρεί” με κατάθλιψη και ψυχολογική κατάρρευση. Τον ίδιο πόνο φαίνεται να βιώνει κι ο Magneto, που κάνει τα πάντα για να την κάνει να νιώσει καλύτερα και να την προστατέψει όπως εκείνος νομίζει από τους (δικαιολογημένα) εξαγριωμένους συντρόφους της. Ένας άντρας, που άλλοτε ήταν πανίσχυρος, εδώ δείχνει καταρρακωμένος. Ακόμα ένας χαρακτήρας που διαδραματίζει κομβικό ρόλο στην πλοκή είναι ο Wolverine, που καταλαβαίνει στην συνέχεια ότι κάτι δεν πάει καλά, ξεδιπλώνει το κουβάρι του μυστηρίου και προσπαθεί να επαναφέρει την κανονικότητα. Εντύπωση μού έκανε η διαχείριση του Captain America. Ο συγγραφέας φαίνεται ότι άφησε τον πρώτο Εκδικητή να “ξεκουραστεί”, γιατί δεν του έδωσε πολλές αρμοδιότητες στην παρούσα ιστορία. Βέβαια, αυτή μπορούμε να την θεωρήσουμε σαν μία συγκινητική οπτική, αν αναλογιστούμε ότι αυτή η κατάληξη είναι κι εκείνη που θα προτιμούσε περισσότερο ο Cap. Πολλά τα χρόνια της υπηρεσίας και κανένας φίλος και συγγενής δεν βρίσκεται πλέον εν ζωή. Το σενάριο, λοιπόν, το βρήκα ευρηματικό, το οποίο συνθέτει τις κατάλληλες συνθήκες για να δημιουργήσει μεγάλες και κοσμοϊστορικές αλλαγές στους ήρωες, ενώ παράλληλα παίζει με τα συναισθήματα τόσο των ηρώων, όσο και των αναγνωστών. Ουσιαστικά ο Bendis, μέσω μίας περίεργης, πρωτότυπης και τραγικής κατάστασης που υποβάλλει τους πρωταγωνιστές, κάνει, παράλληλα, πραγματικότητα τα όνειρα και τις επιθυμίες τους, “μαντεύοντας” πώς θα ήθελαν εκείνοι μία ιδανική ζωή. Αν θέλετε την γνώμη μου, πρόκειται για ένα δύσκολο, αλλά επιτυχημένο διακύβευμα. Πραγματικά αναρωτήθηκα κι εγώ τι θα έπρεπε να κάνουν οι πρωταγωνιστές, μόλις έμαθαν για τον εικονικό κόσμο, στον οποίο αποτελούσαν μέρος. Να προσπαθούσαν να επαναφέρουν την φυσιολογική ζωή, ή να έμεναν εκεί, από την στιγμή που περνούσαν όπως ήθελαν? Να κοιτούσαν τους εαυτούς τους ή το γενικό καλό? Μεγάλο δίλημμα. Η πλοκή δε διαθέτει μεγάλες σκηνές μάχης, παρά μόνο λίγο πριν το φινάλε. Με αυτόν τον τρόπο επιχειρείται να δοθεί θέση στον συναισθηματικό τομέα κι όχι στην έξαψη που προσφέρει η ωμή δράση. Εύστοχη κίνηση, κατά την άποψή μου, από την στιγμή που η συγκεκριμένη ιστορία δεν πραγματεύεται μία ακόμα καθαρά υπερηρωική υπόθεση. Κι ερχόμαστε στο φινάλε, το οποίο, ομολογώ, ότι είναι ανατρεπτικό, αλλά η αλήθεια είναι ότι ένιωσα να με αφήνει κάπως ξεκρέμαστο και γεμάτο απορίες για την συνέχεια. Δεν ξέρω αν υπάρχει κάποιο sequel, αλλά ελπίζω να υπάρχει. Σκηνοθετικά κι εδώ είχαμε μία αξιόλογη δουλειά, αλλά πιστεύω ότι θα μπορούσε να υπάρχει μεγαλύτερη φροντίδα. Οι εναλλαγές των σκηνών ήταν κάπως γρήγορες σε αρκετά σημεία του κόμικ, ενώ στους διαλόγους υπήρχαν αυτές οι, εμ, παύσεις, που, χμμ, είναι, εμμμμ, κάπως, εχμμμ, εκνευριστικές. Εν κατακλείδι, μιλάμε για μία ιστορία που ξεφεύγει, κάπως, από τα συνηθισμένα μοτίβα και δίνει κάτι φρέσκο και παράλληλα λογοτεχνικό στον αναγνώστη. Την θεωρώ από τις καλές και τις ριζοσπαστικές ιστορίες του Οίκου των Ιδεών και μου άρεσε που όλα ξεκινάνε από έναν χαρακτήρα που (στα δικά μου τα μάτια) δεν είναι από τους κορυφαίους. Ο λόγος για την Wanda. Ενδιαφέρον, επίσης, παρουσιάζει το γεγονός ότι ο “Οίκος του Μ” έχει μεγάλες ομοιότητες με την σειρά “WandaVision" κι ευχαριστώ πολύ τους φίλους για την παρότρυνση να δω και την σειρά. Δεν ξέρω πιο από τα δύο πρέπει να γίνει πρώτο (να δούμε την σειρά ή να διαβάσουμε το κόμικ), αλλά καλό θα είναι να γίνουν και τα δύο. Στα του εικαστικού τομέα, έχουμε ένα σχέδιο, το οποίο το βρήκα τίμιο κι αξιόλογο. Κι εδώ, όμως, έχω τις μικρές μου ενστάσεις. Ξεκινάω με την απόδοση των προσώπων και γενικά μερικών σωματότυπων των χαρακτήρων, οι οποίοι είναι κάπως χοντροκομμένοι και δυσανάλογοι σε σχέση με το background. Επίσης, οι πολλές λεπτομέρειες που διαθέτει το graphic novel, είναι εξαιρετικές, αλλά υπήρχαν και μερικές που μου έφεραν ζαλάδα. Όσον αφορά το χρώμα, διέθετε πλουραλισμό, αλλά αυτό που μου έμεινε είναι ένα όμορφο παιχνίδι με την φωτεινότητα. Εκεί που χρειαζόταν ήταν σκούρο κι εκεί που δεν ήταν απαραίτητο (σε αντίθεση με άλλες ιστορίες) σεβόταν το...φως της ημέρας. Πάμε τώρα να δούμε το έξτρα υλικό που συνοδεύει τον παρόντα τόμο. Εδώ ο αναγνώστης θα βρει το κλασικό editorial του Lupoi, καθώς επίσης και την σελίδα που μας περιγράφει τα γεγονότα που συνέβαλλαν στην δημιουργία του “Οίκου του Μ”. Ολοκληρώνοντας την ιστορία, θα βρεθούμε μπροστά σε δύο σελίδες που παρουσιάζουν τα εναλλακτικά εξώφυλλα των τευχών – κεφαλαίων της ιστορίας, καθώς και δύο ακόμα σελίδες με τον Bendis να μας μιλάει για το δημιούργημά του. Τίποτε άλλο.
  3. Ημερομηνία Ελληνικής Κυκλοφορίας: 05-04-2019 Υλικό Συλλογή: The Unworthy Thor v1 01-05 (November 2016 / March 2019) Ένα άλλο Μιόλνιρ, αυτό του Ultimate σύμπαντος, έχει καταλήξει στην δικιά μας γη, χωρίς πλέον κανέναν να το διαφεντεύει. Ο γιος του Όντιν, στην προσπάθεια του να αποκτήσει ξανά αξία, την οποία έχασε στα γεγονότα του Original Sin, θα ψάξει να το βρει. Στο δρόμο του όμως θα βρει αντίσταση από άτομα όπως ο Συλλέκτης, ο Θάνος και η Χέλα, που έχουν τα δικά τους σχέδια για αυτό το σφυρί. Για καλή του τύχη, ο Μπέτα Ρέι Μπιλ θα σπεύσει να βοηθήσει. Ο Θωρ μπορεί να θεωρεί τον εαυτό του ανάξιο, αλλά εγώ δεν θεωρώ τον Jason Aaron το ίδιο μιας και έχει αποδείξει πως ξέρει να γράφει καλές ιστορίες με τον θεό του κεραυνού. Οπότε περίμενα πως θα τον απολαύσω αυτό τον τόμο, κάτι που και έγινε. Θα προτιμούσα πάντως η αποκάλυψη για το τι είπε ο Νικ Φιούρι στον Θωρ που τον έκανε ανάξιο εξαρχής, να ήταν κάτι πιο σημαντικό και βαθυστόχαστο από μια απλή σύνδεση με την αρχή του συνολικού run του Aaron. Κάτι που να σε έκανε σαν αναγνώστη να πιστέψεις πως αυτό ήταν όντως κάτι που θα μπορούσε να ταρακουνήσει τόσο βαθιά έναν θεό, που θα είναι πιο ταιριαστό στην σαφώς κοινή αλλά συνάμα και τόσο διαφορετική ιδιοσυγκρασία που έχουν σε σχέση με τους κοινούς θνητούς, αλλά ας είναι. Είχα επίσης την εντύπωση πως σε αυτή την ιστορία θα είχαμε την αποκατάσταση του Θεού του Κεραυνού, αλλά ο Άαρον αποφάσισε να μας τυραννήσει λίγο ακόμα. Παρόλα αυτά και όπως είπα ήδη, η ιστορία μου άρεσε, αλλά σαφώς και θα μπορούσε να τα πάει καλύτερα. Η έκδοση της Οξύ είναι στα γνωστά της στάνταρ. Βγήκε το διάστημα που περιμέναμε την κυκλοφορία του Avengers Endgame στους κινηματογράφους, στο οποίο φυσικά ο Thor είναι από τους βασικούς χαρακτήρες της ταινίας και κατά κάποιον τρόπο, θα μπορούσε κανείς να πει πως έχει την δικιά του περίοδο «αναξιότητας» στα πλαίσια του MCU. Οι εικόνες από τα περιεχόμενα του τόμου είναι από την Αμερικάνικη έκδοση.
  4. Πρώτη Ελληνική Κυκλοφορία: 05-02-2011 (Τεύχη Anubis), 06-12-2019 (Τόμος Hachette) Υλικό Συλλογής: Thor v3 01-06 (July 2007 - February 2008) Κλικάρετε πάνω στα tags για τις παρουσιάσεις των υπόλοιπων άλμπουμς. Ακολουθούν Spoilers. Διαβάζετε με δικιά σας ευθύνη. Ο κύκλος του Ράγκναροκ έσπασε. Η γητειές του Όντιν σταμάτησαν να υφίστανται και ο Ντόναλντ Μπλέικ, που πέρασε σημαντικά περισσότερο χρόνο στο κενό, ζητά στον Θωρ να επιστρέψει για να αποτραπεί μια καταστροφή για τους ανθρώπους, αν δεν είναι εκεί να την αποτρέψει. Ο Θωρ ως παντοτινός προστάτης της ανθρωπότητας δέχεται και ως ο ηγέτης της Άσγκαρντ, θα πρέπει να αφυπνίσει τους υπάκουους του και να βρει ένα νέο έδαφος για την πόλη του, για να μπορέσουν πλέον να ζήσουν ελεύθεροι από τον κύκλο της καταστροφής και της αναγέννησης στην οποία είχαν παγιδευτεί για τόσο καιρό. Ο Λόκι όμως καραδοκεί πάντα για να φέρει τα πράγματα στα μέτρα του... Οι εσωτερικές εικόνες προέρχονται από την Αμερικάνικη έκδοση. Η κλασική πλέον σειρά του Στρανζίσκι, επανεκδίδεται στην χώρα μας σε μια σκληρόδετη έκδοση, μετά την δημοσίευση της το 2011 σε 6 τευχάκια από την Anubis, με αφορμή - τότε - την πρώτη ταινία του Θωρ στους κινηματογράφους. Δυστυχώς όπως φαίνεται ξανά δεν θα το δούμε ολοκληρωμένο μιας και δεν φαίνεται να υπάρχει πλάνο για την δημοσίευση της συνέχειας, μιας και ούτε στην ξένη έκδοση το έχει συνεχίσει η Hachette. Και είναι κρίμα, μιας και ουσιαστικά ο Στρανζίσκι μας παραδίδει εδώ το πρώτο κεφάλαιο της ιστορίας του. Ένα κεφάλαιο που δείχνει τον Θωρ να δρα με την σύνεση και την γνώση που αρμόζει σε έναν ηγεμόνα ενός Πάνθεον, και παρόλο που ξέρει πως υπάρχουν πάλι δυνάμεις που κατευθύνουν τις πράξεις του, είναι έτοιμος να αντιμετωπίσει τις συνέπειες για χάρη της ευρύτερης εικόνας. Ο Στρανζίσκι επίσης δεν χάνει χρόνο στο να αντιμετωπίσει το γεγονός πως οι πρώην φίλοι του τον είχαν κλωνοποιήσει για να χρησιμοποιήσουν το αντίγραφο του στον εμφύλιο πόλεμο, και παρόλο που θα μπορούσε να μας παραδώσει μια ιστορία γεμάτη στο ξυλίκι, φροντίζει πάλι να δείξει την σχετική εγκράτεια και σύνεση στην αντιμετώπιση του, κάτι που φαίνεται να είναι το σχετικό μοτίβο του πρώτου κεφαλαίου, με την προσεδάφιση της Άσγκαρντ σε μια απόμερη πόλη στο πουθενά της επαρχιακής Αμερικής, να δείχνει επίσης και την τωρινή ταπεινότητα του χαρακτήρα, σκοπός για τον οποίο τον είχε εξορίσει στην Μίντγκαρντ (γη) εξαρχής ο Όντιν, πίσω στην πρώτη εμφάνιση του χαρακτήρα. Ο Ντόναλντ Μπλέικ αυτής της ιστορίας δεν είναι απλά επιβάτης και ξενιστής στις εξορμήσεις του Θωρ, αλλά έχει σημαντικό ρόλο και λόγο στα τεκταινόμενα, βλέποντας τον συχνά να οδηγεί στις εξελίξεις. Αν και σε αυτό το κεφάλαιο ο συγγραφέας ασχολείται κυρίως με το στήσιμο, δεν παραλείπει να μας ρίξει μια μίνι βόμβα, με την μορφή του Θηλυκού Λόκι, μια μορφή που υπόσχεται αναμόρφωση οπτική και ουσιαστική, με τους αναγνώστες να βλέπουν αμέσως αν υπάρχει αλήθεια στα λόγια του. Το σχέδιο το Κοιπέλ, είναι αρκούντως ταιριαστό με το σενάριο, μιας και είναι δυναμικό ή συγκρατημένο εκεί που χρειάζεται, με τον Θωρ να έχει πιο ογκώδη και σχετικά χαλαρή μορφή, που όμως στην τελική δουλεύει υπέρ της υπενθύμισης πως δεν βλέπουμε απλούς ανθρώπους οπότε και η διάπλαση τους δεν θα είναι στα συνηθισμένα πλαίσια. Προτείνεται αδιαμφισβήτητα. Πάρτε την Ελληνική έκδοση και συνεχίστε με την Αγγλική.
×
×
  • Create New...