Jump to content

Καλώς ήλθατε στο ComicStreet

Γίνετε μέλη της κοινότητας. Η εγγραφή είναι γρήγορη και εύκολη.

Search the Community

Showing results for tags 'Nate Powell'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΥΠΟΔΟΧΗ
    • Κανόνες
    • Νέα / Ανακοινώσεις
    • Απορίες / Βοήθεια
    • Γενική Συζήτηση
  • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ / ΑΡΘΡΑ
    • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
    • ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
  • ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΞΕΝΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • WEBCOMICS
  • ΚΟΜΙΚΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΤΕΧΝΕΣ
    • Κινηματογράφος/TV και Κόμικς
    • Animation
    • Βιβλία
  • ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ - ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ
    • Καταστήματα
    • Πηγές - Ενημέρωση

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


About Me

Found 2 results

  1. Το Sweet Tooth ήταν η δεύτερη δουλειά του Jeff Lemire για την Vertigo και ανήκει στην πρώτη φουρνιά creator-owned κόμικς του, τα οποία έγραψε και σχεδίασε ο ίδιος. Ολοκληρώθηκε στα 40 τεύχη, που κυκλοφόρησαν από το 2009 έως το 2013 (συλλέχθηκαν σε 6 trade και πιο μετά σε 3 deluxe). Σύμφωνα με τον Lemire, προέκυψε από την επιθυμία του να διηγηθεί μια περιπετειώδη, μετα-αποκαλυπτική ιστορία, με στοιχεία τρόμου και μυθολογίας. Έκανε εξαρχής καλή εντύπωση, όπως αποδεικνύουν οι υποψηφιότητες για Eisner και Harvey Award for Best New Series (και τα δύο πήγαν στο Chew ). Ο μικρός Gus, με κέρατα και άλλα ελαφίσια χαρακτηριστικά, ζει σε ένα ξύλινο σπίτι στα δάση της Nebaska. Ο πατέρας του είναι ο μοναδικός άνθρωπος που έχει ποτέ γνωρίσει και απ' αυτόν έχει μάθει τα πάντα για τον κόσμο τους: πώς ο Θεός αποφάσισε να ρίξει μια φονική ασθένεια στην ανθρωπότητα και να χαρίσει στα παιδιά ουρές, τρίχωμα ή κέρατα. Τον έχει προειδοποιήσει πολλάκις ότι δεν πρέπει ποτέ, μα ποτέ, να βγει από τα δέντρα, γιατί πέρα απ' αυτά υψώνονται φωτιές και ελλοχεύουν μύρια κακά. Τελικά, η θεόσταλτη αρρώστια παίρνει και τον ίδιο και ο Gus μένει μόνος του. Πριν περάσει καιρός, γνωρίζει τον Μεγάλο Άντρα, τον οποίο έβλεπε συχνά στα όνειρά του. Θα τον εμπιστευτεί και θα αφεθεί να τον οδηγήσει σε ένα καταφύγιο, όπου υπάρχουν κι άλλα παιδιά-υβρίδια σαν αυτόν... Αρχικά, η ιστορία παρέχει ελάχιστα στοιχεία στον αναγνώστη για το «πώς», εξάπτοντας έτσι την φαντασία του. Όσο προχωράει η πλοκή, δένεσαι με τους χαρακτήρες, γιατί ακόμη και μέσα από τις άτεχνες γραμμές του Lemire, νιώθεις τον πόνο και την αγωνία τους. Η εξήγηση που δίνεται, λίγο πριν το τέλος, για την προέλευση της ασθένειας και τη σύνδεσή της με τα υβρίδια, κακοφάνηκε σε αρκετούς αναγνώστες, μεταξύ των οποίων κι εγώ. Ωστόσο το δυνατό φινάλε προσθέτει μερικά ακόμη κομμάτια στο παζλ, δημιουργώντας τελικά μια πολύ όμορφη, συγκινητική ιστορία. Ο Lemire έχει πει ότι αυτό που τον ενδιέφερε κατά βάση είναι να γράψει μια ιστορία που θα χρησιμεύσει ως το όχημα για αυτά που θέλει να πει. Κι αυτά που θέλει να πει, έχουν ενδιαφέρον. Το Sweet Tooth είναι ένα προσωπικό κόμικ. Τα χιονισμένα τοπία και το χόκεϊ (ως γνήσιος Καναδός, ο Lemire λατρεύει το άθλημα) φαίνεται πως είναι χαραγμένα στον ψυχισμό του Lemire, ειδικά αν αναλογιστεί κανείς πόσο μεγάλο ρόλο παίζουν στο Essex County. Κυρίως, όμως, ο Lemire προβάλλει τους προβληματισμούς του για τη σχέση του ανθρώπου με τη φύση, την ευθύνη του επιστήμονα και τη θρησκεία. Ο ίδιος μεγάλωσε σε μια καθολική οικογένεια κι ενώ δεν είναι θρήσκος, δηλώνει «ότι αυτό δε σημαίνει ότι δεν είμαι πνευματικό άτομο». Σύμφωνα με τα λεγόμενά του, προσπάθησε να αναδείξει τον σεβασμό προς τη φύση ως έναν πόλο συσπείρωσης των ανθρώπων διαφορετικών δογμάτων. Για να περάσω, τώρα, σε «τεχνικά» θέματα, η πλοκή είναι γραμμένη με τέτοιο τρόπο ώστε προσφέρεται για πολλαπλές αναγνώσεις. Ο Lemire κάνει ξανά το θαύμα του στο κομμάτι της αφήγησης. Το κόμικ διαβάζεται νεράκι, ακόμη κι αν σταματάς κάθε τόσο να θαυμάσεις τον τρόπο με τον οποίο κατακερματίζει τη σελίδα και στήνει τα καρέ του. Όπως έχει κάνει και σε πολλά άλλα κόμικς του, διαφοροποιεί το σχέδιο στα flashback και στα όνειρα. Εδώ, «αναθέτει» τις διάσπαρτες παρελθοντικές σεκάνς στους Matt Kindt, Nate Powell, Emi Lenox και Nathan Powell, ενώ ο ίδιος αλλάζει το σχέδιό του στα όνειρα-οράματα που βλέπει ο Gus. Αξιοσημείωτα είναι επίσης πολλά από τα εξώφυλλα των τευχών, τα περισσότερα εκ των οποίων φιλοτέχνησε ο Lemire μαζί με τον José Villarrubia, βασικό του κολορίστα (και imho έναν από τους καλύτερους κολορίστες αυτή τη στιγμή). Παρότι ο Lemire είχε ήδη προσελκύσει το ενδιαφέρον του κοινού με το Essex County, θεωρώ ότι το Sweet Tooth ήταν το σημείο καμπής στην πορεία του, υπό την έννοια ότι του άνοιξε τις πόρτες των υπερηρωικών εκδόσεων. Απέδειξε ότι μπορεί να ταιριάξει το φανταστικό με το καθημερινό, ενώ παράλληλα έπεισε πολύ κόσμο ότι οι πειραματισμοί με τα καρέ και την αφήγηση έχουν θέση σε μια ιστορία δράσης ή επιστημονικής φαντασίας και κατ' επέκταση στο υπερηρωικό είδος. Εξ ου και το αποκλειστικό συμβόλαιο που του προσέφερε η DC to 2010, προτού δηλαδή τελειώσει το Sweet Tooth. Δε συνηθίζω τόσα πολλά λόγια στις παρουσιάσεις μου, αλλά ήθελα να «φροντίσω» ιδιαίτερα ένα τόσο καλό κόμικ ενός τόσο αγαπημένου μου δημιουργού. Για όσους το διαβάσετε, έχετε στο νου ότι το Sweet Tooth απευθύνεται κυρίως στο συναίσθημα και λιγότερο στη λογική.
  2. Υπάρχουν κόμικς που περνάς ευχάριστα την ώρα σου. Υπάρχουν και κόμικς που σε σημαδεύουν και να σε κάνουν να τα σκέφτεσαι πολύ καιρό μετά. Μαντέψτε: το Swallow me whole ανήκει στη δεύτερη κατηγορία. Πάμε από την αρχή: Δύο ετεροθαλή αδέρφια πάσχουν από ψυχικές ασθένειες - το ένα από σχιζοφρένεια και το άλλο από OCD (ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή) . Το κορίτσι με τη σχιζοφρένεια νιώθει ότι επικοινωνεί με νεκρά έντομα κι όχι μόνο, το αγόρι με το OCD πιστεύει ότι ο Μάγος πάνω στο μολύβι του του μιλά και τον αναγκάζει να ζωγραφίζει. Η ιστορία έχει να κάνει με τη σχέση τους, την αντιμετώπιση της οικογένειάς τους και του κοινωνικού περίγυρου, το πως αντιμετωπίζουν οι ίδιοι τις ψυχικές τους ασθένειες. Σκληρό θέμα; Ναι. Ασήκωτο; Όχι, χάρη στην φοβερή εξιστόρηση του δημιουργού, που ακροβατεί μεταξύ φαντασίας και πραγματικότητας. Η εφηβεία και η ζωή στο σχολείο είναι δύσκολη και για τους «υγιείς», τους «φυσιολογικούς». Είναι η εποχή που ο καθένας ψάχνει ταυτότητα, αποδοχή, διαφορετικότητα ή ενσωμάτωση στην χ ή ψ κοινωνική ομάδα, ερωτικό σύντροφο. Φανταστείτε τώρα πόσο δύσκολο είναι αυτό σε προσωπικότητες με ιδιαιτερότητες. Φανταστείτε επίσης μια μέση ελληνική νοτιοαμερικάνικη οικογένεια κι ένα μέσο επαρχιακό σχολείο να καλούνται να αντιμετωπίσουν παιδιά με τέτοιου είδους προβλήματα. Το χετε ξαναδεί, δεν μπορεί, είναι από τα πράγματα που συνηθίζεται να σκουπίζονται κάτω απ’ το χαλί και να μη μιλά κανείς γι αυτά. Φανταστείτε κι αυτά τα παιδιά να στηρίζονται σχεδόν αποκλειστικά το ένα στο άλλο για να επιβιώσουν. Δεν είναι που το σχέδιο είναι εξαιρετικό, δεν είναι που κάνει παπάδες ο Nate Powell με την αφαιρετική του σκηνοθεσία, δεν είναι που είναι εντυπωσιακή η χρήση του κειμένου μέσα κι έξω από τα μπαλονάκια, δεν είναι που το θέμα της «τρέλας» πιάνεται με τόσο άμεσο κι αυθεντικό τρόπο. Είναι που όλα αυτά μαζί δίνουν ένα εκπληκτικό κράμα ρεαλισμού κι ευαισθησίας και προσφέρεται για πολλαπλές αναγνώσεις. Και στην τελική, μπορεί να καταφέρει κανείς να ζει με τη δική του διαστρεβλωμένη αντίληψη της πραγματικότητας, την «τρέλα» του, αρκεί να μην τον καταβροχθίσει. Πρόκειται για ένα indie διαμαντάκι, που πολύ δίκαια κατά τη γνώμη μου κέρδισε μπόλικα βραβεία και υποψηφιότητες. Winner of the Eisner Award for Best Graphic Novel. Nominated for three Eisner Awards including Best Cartoonist and Best Lettering. WInner of the Ignatz Awards for Outstanding Artist and Outstanding Debut. One of YALSA’S "Great Graphic Novels for Teens." Finalist for the LA Times Book Prize. (Swallow Me Whole was the first graphic novel since 1992’s Maus to be nominated for this prize in any category.)
×
×
  • Create New...