Jump to content

Καλώς ήλθατε στο ComicStreet

Γίνετε μέλη της κοινότητας. Η εγγραφή είναι γρήγορη και εύκολη.

Search the Community

Showing results for tags 'Moebius'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΥΠΟΔΟΧΗ
    • Κανόνες
    • Νέα / Ανακοινώσεις
    • Απορίες / Βοήθεια
    • Γενική Συζήτηση
  • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ / ΑΡΘΡΑ
    • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
    • ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
  • ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΞΕΝΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • WEBCOMICS
  • ΚΟΜΙΚΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΤΕΧΝΕΣ
    • Κινηματογράφος/TV και Κόμικς
    • Animation
    • Βιβλία
  • ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ - ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ
    • Καταστήματα
    • Πηγές - Ενημέρωση

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


About Me

Found 4 results

  1. Καταρχάς, πρόκειται για Moebius και Jodorowsky. Αυτό φυσικά σημαίνει μπόλικο σουρεαλισμό τόσο σε σχέδιο όσο και σε σενάριο. Αν δεν είστε οπαδοί του κινήματος μη στεναχωριέστε, αυτό το κόμικ έχει τη μικρότερη δόση που μπορούν να προσφέρουν οι δημιουργοί.(Αν θυμηθούμε το 40 days in the dessert και το Holy mountain ή το Sons of el topo) Η ιστορία είναι μικρή και αυτό δε μου επιτρέπει τη διεξοδική αναφορά στο περιεχόμενο. Ωστόσο μπορώ να πω πως πρόκειται για μια ιστορία που μιλά μέσα από τις εικόνες, ενώ το σενάριο είναι επικουρικό. Γιάυτό λοιπόν ας παραθέσω κάποιες για να πάρετε μια γεύση. Με όσους κομιξόφιλους έχω μιλήσει περί Moebius, όλοι καταλήγουν στην εξαιρετικά κοινότυπη, αλλά αληθινή φράση: "Ε καλά αφού είναι θεός, κανείς δεν το φτάνει..." Το ίδιο ωστόσο δεν λέγεται και για τον Jodorowsky. Σε αντίθεση με τον σχεδιαστή, τον Jodo είτε τον αγαπάς είτε τον μισείς. Προσωπικά, δηλώνω φαν των έργων του, τόσο στα κόμικς όσο και στις ταινίες, προτιμώ ωστόσο την κινηματογραφική περσόνα του. Η συγκεκριμένη ιστορία σε σενάριο δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο, αλλά σε επίπεδο σχεδίου ξεπερνά κατ'εμε οποιαδήποτε δημιουργία του Moebius.(Ίσως να βρίσκεται στο ίδιο βάθρο, με το 40 days in the desert) Αν είστε φαν του σχεδίου και θέλετε ένα κόμικ να το χαζεύετε για μήνες τότε το προτείνω ανεπιφύλακτα. Αν από την άλλη δε μπορείτε χωρίς μία καταπληκτική και συναρπαστική ιστορία, τότε αποφύγετε το. Συνολικά είναι μία όμορφη προσπάθεια και σε περίπτωση που το προμηθευτείτε, διαβάστε το foreword από τον Jodo, πραγματικά δίνει άλλο χρώμα στην ιστορία. Ωστόσο!!! Διαβάστε το, αφού ολοκληρώσετε την ιστορία, όχι από την αρχή, πιστέψτε με, κάνει τη διαφορά. ΥΓ: Η 2η έκδοση που έχω από humanoids(η πρώτη το 2013), είναι υπερπολυτελής με 56 σελίδες σκληρόδετο και σκληρό εσωτερικό χαρτί σε ικανοποιητικό μέγεθος(195 x 267 x 11.94mm ) Ωστόσο είναι αρκετά ακριβή (γύρω στα 35 πρέπει να ήταν). Αν είστε φαν του Moebius πρέπει να την έχετε στη βιβλιοθήκη σας.
  2. Από τη Σορβόνη στην Κολομβία Γιάννης Κουκουλάς Ένας σκηνοθέτης παράξενων καλτ ταινιών και συγγραφέας πολυεπίπεδων σεναρίων με μεταφυσικά και θρησκευτικά στοιχεία και ένας από τους σπουδαιότερους Ευρωπαίους δημιουργούς κόμικς συνεργάζονται σε μια ιστορία που ξεκινά με τις διαλέξεις ενός καθηγητή στα αμφιθέατρα της Σορβόνης και καταλήγει στην Κολομβία με τη «γέννηση» του Αγίου Ιωάννη Οι ταινίες του Χιλιανού σκηνοθέτη Alejandro Jodorowsky (γενν. 1929) όπως το «Santa Sangre», το «El Topo» και το «Ιερό Βουνό» θεωρούνται σήμερα καλτ και προβάλλονται ξανά και ξανά σε εναλλακτικά και underground φεστιβάλ σε όλο τον κόσμο. Βουτηγμένες στον σουρεαλισμό και τον μυστικισμό και συχνά ποτισμένες από ωμή βία, έχουν γίνει αντικείμενα λατρείας από μια μερίδα οπαδών του εναλλακτικού κινηματογράφου. Το Ινκαλ αποτέλεσε την πιο μακρόχρονη συνεργασία του Jodorowsky με τον Moebius και γνώρισε πολλά σίκουελ, πρίκουελ και spin-offs με άλλους σχεδιαστές Παράλληλα με την καριέρα του στον κινηματογράφο, ο Jodorowsky έχει γράψει τα σενάρια πολλών κόμικς με πιο γνωστό από αυτά το «Ινκαλ», μια εξαιρετικά πολύπλοκη και πολύτομη σειρά η οποία μετά την τεράστια επιτυχία της γνώρισε ένα σίκουελ («After the Incal»), ένα πρίκουελ («Before the Incal» σε σχέδια του Zoran Janjetov), έναν επίλογο («Final Incal» σε σχέδια του Jose Ladronn) και διάφορα spin-offs μεταξύ των οποίων και το «Επος των Μεταβαρόνων» σε σχέδια του Juan Gimenez. Στο πρώτο Incal (1980-1988) καθώς και στο After the Incal (2000), ο Jodorowsky συνεργάστηκε με τον μεγάλο Moebius (1938-2012), γνωστό και ως Jean Giraud, έναν από τους σημαντικότερους δημιουργούς κόμικς της γαλλοβελγικής σχολής, με τεράστια θητεία στην Ευρώπη αλλά και στις ΗΠΑ πάνω σε μια μεγάλη ποικιλία ειδών, με πιο συχνά από αυτά στο έργο του το γουέστερν («Blueberry») και την επιστημονική αλλά και υπερηρωική φαντασία («Arzach, «The Airtight Garage», «Silver Surfer» κ.ά.). Εκτός από το Ινκαλ όμως, που αποτελεί και την πιο γνωστή συνεργασία μεταξύ Alejandro Jodorowsky και Moebius, οι δυο φίλοι συνδημιούργησαν στα τέλη της δεκαετίας του 1990 ακόμη ένα βιβλίο με θεματολογία που δεν έχει καμιά σχέση με την επιστημονική φαντασία. «Η Τρελή της Σακρέ-Κερ» (εκδόσεις Μαμούθ, 190 σελίδες) είναι μια συλλογή τριών διαφορετικών άλμπουμ («Η Τρελή της Σακρέ-Κερ», «Η Παγίδα του Παραλόγου», «Ο Τρελός της Σορβόννης») που όλα μαζί συνθέτουν μια ιστορία σε αρκετά διαφορετικό ύφος από πρότερες δουλειές του Jodorowsky αλλά διατηρώντας τα στοιχεία του παράλογου, του μυστικιστικού, του θρησκευτικού, του χιουμοριστικού. Δεν υπάρχουν αλλόκοτα πλάσματα από μακρινούς πλανήτες, δεν υπάρχουν εξωγήινοι και πανίσχυρα υπερόπλα, δεν υπάρχουν πόλεμοι και καταστροφές. Η ιστορία ξεκινά από τα αμφιθέατρα του ιστορικού Πανεπιστημίου της Σορβόνης και ένα μεγάλο μέρος της εξελίσσεται στο σύγχρονο Παρίσι με πρωταγωνιστή τον Αλέν Μανζέλ, έναν καθηγητή φιλοσοφίας με πολλά, σύμφωνα με όσα έχουν γραφτεί και έχει αποδεχθεί ο Jodorowsky, αυτοβιογραφικά χαρακτηριστικά του συγγραφέα. Ο Μανζέλ είναι ένας πολύ επιτυχημένος πανεπιστημιακός δάσκαλος που κατορθώνει να συγκεντρώνει στα μαθήματά του εκατοντάδες φοιτητές αλλά και πολλούς ακροατές που γεμίζουν ασφυκτικά τις αίθουσες για να τον ακούσουν. Η προσωπολατρία προς τον Μανζέλ είναι τόσο μεγάλη που οι «πιστοί» του έχουν δημιουργήσει μια οιονεί αίρεση: ντύνονται με συγκεκριμένο τρόπο, διαβάζουν ό,τι προτείνει ο καθηγητής, είναι έτοιμοι και πρόθυμοι να ακολουθήσουν τις ηθικές «εντολές» του και τις «προσταγές» του χωρίς αμφισβητήσεις. Κι αυτός διογκώνει τη φιλαυτία του προσθέτοντας όλο και περισσότερες διδαχές που αναμιγνύουν στοιχεία φιλοσοφίας και θρησκείας και προτείνοντας την πνευματική προσήλωση και αφοσίωση στα θεία καθώς και την αποστασιοποίηση από την υλική ζωή: «Ο ολοκληρωμένος άνθρωπος δεν έχει λόγο ν’ ασχολείται με την πολιτική! Πρέπει να νοιάζεται για την ηθική!» αγορεύει σε κατάμεστες αίθουσες. «Πριν με κρίνετε, θα σας πω ένα ρητό, του οποίου την πηγή δεν είστε άξιοι να μάθετε: “Δεν υπάρχει ούτε καλό, ούτε κακό. Υπάρχει μόνο θεία παρουσία που απλώς αλλάζει μορφή”». Με τέτοιες ασυναρτησίες, ο Μανζέλ θεωρείται από τους οπαδούς του κάτι σαν μοντέρνος προφήτης μέχρι που μια οικογενειακή κρίση φουντώνει τις αντιδράσεις εναντίον του, οδηγεί σε αμφισβητήσεις των θεωριών του και το αμφιθέατρο παίρνει κυριολεκτικά φωτιά: «Αρκετά, συνάδελφοι! Σε ανώτατη σχολή είμαστε, όχι σε συναγωγή» φωνάζει ένας από τους φοιτητές του και πρώην γκρούπι του καθηγητή-σταρ. Και συνεχίζει: «Βαρέθηκα τα μυστικιστικά σας αλαμπουρνέζικα, κύριε Μανζέλ! Η εμπειρία μου να σας ακούω να παπαγαλίζετε τα λόγια του Εβραίου “φιλοσόφου” Λεβινάς, μαθητή του ναζί Χάιντεγκερ, με οδήγησε στην αγανάκτηση. Μα την πίστη μου, ούτε σε σχολή του Μεσαίωνα να ήμασταν! Παρατήστε τη φιλοσοφία, κύριε Μανζέλ! Πηγαίνετε καλύτερα να παριστάνετε τον προφήτη στα σκαλιά! Αλλά όχι εδώ! Δεν αγγίζετε την πολιτική, που είναι η μόνη και απόλυτη πραγματικότητα! Καλύτερα να δουλέψετε για να ταΐσετε τον κόσμο!» Κάτι προσπαθεί να ψελλίσει ο καθηγητής για να περισώσει την αξιοπρέπεια και τη φήμη του αλλά το κύμα της απόρριψης θα τον καταπιεί: «Αυτό το παραλήρημα δεν έχει καμιά σχέση με διάλεξη από πανεπιστημιακή έδρα! Οι “θεϊκές θεωρίες” αυτού του παλιάτσου για την αγάπη του πλησίον δεν τον έσωσαν από το μίσος της ίδιας του της γυναίκας! Εγώ φεύγω! Όσοι συμφωνούν μαζί μου ας μ’ ακολουθήσουν!» φωνάζει ο εξεγερμένος φοιτητής. Όλοι τον ακολουθούν. Με μοναδική εξαίρεση την Ελιζαμπέτ, μια όμορφη, πιστή και απολύτως παρανοϊκή φοιτήτρια που είναι ερωτευμένη με τον καθηγητή και πιστεύει ότι είναι προορισμένη να γεννήσει τον προφήτη Ιωάννη! «Στο τελευταίο σου μάθημα είδα κάτι σαν όραμα… Εσένα κι εμένα, ως τον Ζαχαρία και την Ελισάβετ της Βίβλου, να γεννάμε ένα παιδί, έναν προφήτη, και να το ονομάζουμε Ιωάννη. Αυτόν που θα δείξει στον κόσμο τον δρόμο που οδηγεί στον νέο Χριστό… Μας περιμένει μια θαυμαστή αποστολή, Αλαίν! Ένα μέλλον γεμάτο δόξα!». Κι εδώ αρχίζει η κατάδυση του Αλέν στην παραφροσύνη, στις αμφιβολίες, σε έναν κόσμο που ποτέ δεν φανταζόταν ότι υπάρχει. Θα αναμετρηθεί επώδυνα με τον νεότερο εαυτό του, θα κάνει σεξ με την Ελιζαμπέτ μέσα στον ναό της Σακρέ-Κερ, τον δεύτερο μεγαλύτερο ναό του Παρισιού μετά την Παναγία των Παρισίων, θα χρεοκοπήσει, θα πάρει μέρος σε ομαδικά όργια με ουσίες, προσευχές και παράδοξα θρησκευτικά αντικείμενα και σύμβολα, θα γίνει συνεργός σε δολοφονίες, θα ξεχυθεί γυμνός στη φύση σε ασκήσεις αυτογνωσίας, θα καταβυθιστεί στα σκοτεινότερα (ή φωτεινότερα;) μονοπάτια της ύπαρξής του, θα ταξιδέψει άθελά του στην Κολομβία για να αναγεννηθεί απαλλαγμένος από το παρελθόν του και να γίνει πατέρας ενός παιδιού που, ενάντια σε κάθε λογική, μπορεί τελικά να είναι και ο πολυαναμενόμενος Προφήτης. Στο πνεύμα του συνόλου του έργου του Jodorowsky, το απρόσμενο, το αναπάντεχο, το λυτρωτικό και το παράλογο γίνονται πραγματικά και μια μεταμόρφωση, κυριολεκτική ή μεταφορική, οδηγεί στη λύση. Ο αποσβολωμένος αναγνώστης προσπαθεί να καταλάβει τι από όλα αυτά που διαβάζει μπορεί να έχει συμβεί στην πραγματικότητα και τι στη φαντασία και στον διαταραγμένο ψυχικό κόσμο του πρωταγωνιστή. Αλλά στην Τρελή της Σακρέ-Κερ, χαρακτηριστικό δείγμα ενός μαγικού νεο-ρεαλισμού που ακριβώς γι’ αυτό και για να τον τιμήσει ολοκληρώνεται στη Νότια Αμερική, δεν υπάρχουν απαντήσεις. Υπάρχουν μόνο εξουσίες υπό διαρκή αμφισβήτηση, υπάρχουν θέσφατα, δόγματα και αξίες που γκρεμίζονται με πάταγο και με χιούμορ, χωρίς όμως να δίνουν τη θέση τους σε κάποια υποτιθέμενη αντικειμενική και κοινώς παραδεκτή λογική, αλλά σε άλλες αξίες εξίσου αμφισβητούμενες που, όπως σωστά μπορεί να υποθέσει ο αναγνώστης, με τη σειρά τους θα εκπέσουν κι αυτές κ.ο.κ. Υπό την καθοδήγηση ενός θηλυκού Ιησού που αυτοαποκαλείται «Ιησούσα» και παραδόξως έχει πολλούς πιστούς, ο καθηγητής θα αμφισβητήσει πρώτα και πάνω απ’ όλα τον εαυτό του: «Τώρα βλέπω από πού έρχονται η κούραση κι ο φόβος μου… Έχω δηλητηριαστεί! Και μάλιστα από τι; Από το ίδιο μου το εγώ!». Κι έτσι, μια ιστορία που ξεκίνησε από τη Σορβόννη και συνεχίστηκε στα πιο απίθανα μέρη του κόσμου και του μυαλού, τελειώνει και πάλι σχεδόν εκεί απ’ όπου ξεκίνησε χωρίς τίποτα να είναι ίδιο με πριν. Εκτός ίσως από την, εμμονική για τον Jodorowsky, παρουσία τού θείου που ενώ απουσιάζει όταν όλοι το προσμένουν, εμφανίζεται όταν όλοι το έχουν πια απορρίψει. Πηγή
  3. Το Fusion είναι ένα ακόμα artbook του Moebius που εξέδωσε η Epic, το imprint της Marvel το 1995. Συλλέγει σκίτσα από την περίοδο 1989-1994 που καλύπτουν μια ποικιλία θεμάτων από fantasy και sci-fi μέχρι γυναικείο σώμα και σουπερήρωες, τα οποία πρωτοδημοσιεύθηκαν σε διάφορα ευρωπαϊκά περιοδικά, συλλογές, αφίσες, εκθέσεις και εικαστικά δρώμενα πάσης φύσεως. Δίπλα στο εξώφυλλο πάνω ανεβάζω έναν πίνακα περιεχομένων που πήρα μέσα από την ίδια την έκδοση. Προσωπικά, αυτό το artbook μ'άρεσε πολύ παραπάνω από το Metallic Memories. Αφενός είχε πολύ καλύτερη εκτύπωση και δεν "έχαναν" τα σκίτσα, αφετέρου αναδεικνύει άψογα τις ικανότητες αυτού του τεράστιου δημιουργού, και εξηγούμαι: μέσα σε μόνο μία πενταετία που καλύπτει το παρόν, βλέπουμε με τι έχουμε να κάνουμε, και αυτό που έχουμε να κάνουμε είναι ένας δημιουργός που συνεχώς εξελισσόταν, άλλαζε δείγματα γραφής και σχεδιασμού από μήνα σε μήνα, δεν φοβόταν να δοκιμάσει τεχνικές ξένες σε αυτόν και να τις κάνει δικές του. Μακάρι να ήξερα περισσότερες λεπτομέρειες από τα υλικά που χρησιμοποιούσε και κάποιες τεχνικές ονομαστικά, μένω όμως στο να αφήνω το στόμα ανοιχτό στην ικανότητα του να με εντυπωσιάζει σαν να είναι κάθε φορά η πρώτη φορά που βλέπω την δουλειά του και να με πείθει ότι όχι μόνο δημιουργούσε σε άλλη διάσταση αλλά δημιούργησε μια εξ'ολοκλήρου νέα, μπήκε μέσα και ανυψώθηκε εκεί μένοντας για πάντα στο πάνθεον της 9ης τέχνης. Φάτε μάτια ψάρια.
  4. Ο Moebius ήταν ο πρώτος ευρωπαίος δημιουργός κόμικς που μεταφράστηκε σε μεγάλη κλίμακα στην αντίπερα όχθη του Ατλαντικού. Οι πρώτες εντυπώσεις του αμερικανικού κοινού με το Silver Surfer Parable ήταν θετικότατες (γεγονός στο οποίο επηρέασε το marketing του Stan Lee) και ήθελαν να δουν παραπάνω από αυτόν τον περίεργο σουρεαλιστή τυπωμένο. Έτσι, η Marvel με το "alt" imprint της, την Epic, αρχίζει και εκδίδει πολύ ωραία πραγματάκια που οι Γάλλοι είχαν ήδη δει 2 δεκαετίες νωρίτερα, μιας και εμφανίζονται κόμικ που ο Μοε έβγαζε στο Metal Hurlant, στο Pilote κλπ από τις αρχές του '70. Στην προκειμένη όμως δεν θα μιλήσουμε για αυτά αλλά για κάτι μικρότερο και πιο compact, ένα tablebook ονόματι Metallic Memories. Οι "Μεταλλικές αναμνήσεις" (sic) εκδόθηκαν το 1992, μετά την, γνωστή στους φανς του Μοε, σειρά "The Collected Fantasies of Jean Giraud" για την οποία θα μιλήσουμε κάποια άλλη φορά. Η συλλογή 88 σελίδων μαζεύει διάφορα σκίτσα, μονοσέλιδες ιστορίες και στριπς του Γάλλου δημιουργού τα οποία είχε δημοσιεύσει αρχικά σε άλλα έντυπα (περιοδικά, εξώφυλλα, κόμικ, βιβλία), μερικά εξ'αυτών τα προσωπικά του scetchbooks, το Edena, Metal Hurlant, Fluide Glacial, L'Express, Pilote, Galaxie, La Caverne du Ciel κ.ο.κ. Είναι πάντα ενδιαφέρον να μπορείς να χαζέψεις σε μεγάλη ανάλυση τον πάντα εξελισσόμενο τρόπο που σχεδίαζε, αν και η εκτύπωση της Epic είναι φτωχή και ο χρωματισμός κορεσμένος. Γενικότερα η Epic δεν έδινε και πολλή βάση στην ποιότητα των κυκλοφοριών της, κρίνοντας απ'όσα έχω πιάσει από κοντά. Βέβαια, για τους purists, τα περισσότερα σκίτσα έχουν εμφανιστεί ασπρόμαυρα σε διάφορους τόμους του "The Collected Fantasies". Σε κάθε περίπτωση, το ανοίγετε και κάνετε οφθαλμόλουτρο.
×
×
  • Create New...