Jump to content

Καλώς ήλθατε στο ComicStreet

Γίνετε μέλη της κοινότητας. Η εγγραφή είναι γρήγορη και εύκολη.

Search the Community

Showing results for tags 'Matteo Cremona'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΥΠΟΔΟΧΗ
    • Κανόνες
    • Νέα / Ανακοινώσεις
    • Απορίες / Βοήθεια
    • Γενική Συζήτηση
  • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ / ΑΡΘΡΑ
    • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
    • ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
  • ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΞΕΝΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • WEBCOMICS
  • ΚΟΜΙΚΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΤΕΧΝΕΣ
    • Κινηματογράφος/TV και Κόμικς
    • Animation
    • Βιβλία
  • ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ - ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ
    • Καταστήματα
    • Πηγές - Ενημέρωση

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


About Me

Found 2 results

  1. Δημιουργία του Guido Nollita (ψευδώνυμο του Sergio Bonelli) – ο οποίος και έγραψε τα σενάρια στις περισσότερες ιστορίες του – το 1975, ο Τζέρι Ντρέικ ή Μίστερ Νο (Κύριος Όχι) πρόκειται για έναν χαρακτήρα ο οποίος μέσα από την βιαιότητα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, που και βίωσε από πρώτο χέρι, προσπαθεί να ζήσει μία ήρεμη ζωή μακριά από μπελάδες και φασαρίες, με σκοπό να έχει την φυσιολογική ζωή που ποτέ δεν κατάφερε να αποκτήσει. Κατά ένα βαθμό αυτό το καταφέρνει μέσω της διαμονής στη Μανάους (λεγόμενη αλλιώς «το τελευταίο σύνορο του πολιτισμού»), μία πόλη κοντά στην ζούγκλα της Αμαζονίας, δουλεύοντας ως πιλότος μεταφέροντας τουρίστες με το Πάιπερ του. Για κακή του τύχη, όμως, λόγω οικονομικών προβλημάτων ή λόγω του εθισμού του στο ποτό, μπλέκει σε διάφορες καταστάσεις, που πάντα καταλήγουν στη βία και στο θάνατο. Το MISTER NO αποτέλεσε το πρώτο fumetti με πρωταγωνιστή έναν "αντιήρωα", ενώ πρωτοπόρησε και σε άλλα πράγματα όπως προώθηση του ρεαλισμού, με σκηνές βίας, χρήσης ουσιών, σεξ. Αμιγώς πολιτικό, αλλά πάνω από όλα ένα υπαρξιακό κόμικς, που αφορά την ψυχοσύνθεση ενός ανθρώπου που πάντα τον κυνηγάνε οι μπελάδες και οι (ερωτικές) απογοητεύσεις. Στην Ιταλία ο τίτλος είχε μεγάλη επιτυχία, και ολοκληρώθηκε στα 369 τεύχη το 2006, ενώ στο ενδιάμεσο δημοσιεύθηκαν 20 "Speciale" εκδόσεις, 5 "Almanacco dell' Avventura" εκδόσεις. Ο Στέλιος Ανεμοδουράς ήταν εκείνος που έφερε τον ήρωα στην Ελλάδα, το 1976, εκδίδοντας 56 τεύχη, με τον εγγονό του, Λεωκράτη Ανεμοδουρά, και την εκδοτική Μικρός Ήρως να τον βάζει ξανά στο ελληνικό εκδοτικό τοπίο το 2015 με το περιοδικό «Mister No Και… Οι Άλλοι» – που κράτησε δυστυχώς μόνο 24 τεύχη – και έπειτα ως έναν από τους ήρωες στο «Ζαγκόρ» στα τεύχη #7-16. Από τον Οκτώβριο του 2018 κυκλοφορεί σε μορφή graphic novel κάθε 4 μήνες, με νέες ιστορίες, τόσο νεότερες όσο και παλαιότερες. Η αρχή έγινε με την ιστορία "ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΣΑΤΑΝΑ", μια όχι και τόσο συνηθισμένη ιστορία του ήρωα, καθώς το σενάριο το υπέγραψε ο Tiziano Sclavi, δημιουργός του Dylan Dog, ο οποίος φημίζεται για την αλλόκοτη και horror αισθητική των σεναρίων του. Έτσι και εδώ μας παραδίδει μια διαφορετική περιπέτεια για τον Μίστερ Νο, που ξεκινά στα 1910, στο πριγκιπικό παλάτι του μεγιστάνα του καουτσούκ στην Αμαζονία Χούλιο Σέζαρ Καμπράλ, του επονομαζόμενου «αυτοκράτορα», που απολαμβάνει να βασανίζει τους φτωχούς Ινδιάνους που δουλεύουν καταναγκαστικά στην τεράστια περιοχή του. Ο γιος του, Φρανσίσκο εκδηλώνει ασυνήθιστες πνευματικές, ψυχικές και μεταφυσικές δυνάμεις και πολλοί πιστεύουν πως τον κατέχει ο διάβολος. Πάνω από σαράντα χρόνια αργότερα, ο Φρανσίσκο, κυνηγημένος από πράκτορες της CIA, θα συναντήσει τον Μίστερ Νο και τότε θα ξεκινήσει ένα ανθρωποκυνηγητό στην περιοχή της Αμαζονίας. Μια γενικά καλή ιστορία, με πολλές καλές σκηνές, αλλά το σχέδιο την υποβαθμίζει πολύ. Το πρώτο αυτό άλμπουμ αποτελεί την ελληνική εκδοχή της ιστορίας "La Casa Di Satana" που δημοσιεύθηκε στα Mister No #104-105, τον Ιανουάριο και Φεβρουάριο του 1984, σε σενάριο Tiziano Sclavi και σχέδιο του Bruno Marraffa. Είναι 124 σελίδων, και ανέρχεται στην τιμή των 7,70 ευρώ. Τον Φεβρουάριο του 2019 κυκλοφόρησε η ιστορία ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ ΣΤΗ ΜΑΝΑΟΥΣ ["Avventura a Manaous", Mister No Speciale #07, 07/1992], σε σενάριο Guido Nolitta και σχέδιο Roberto Diso, η οποία μας φέρνει στο γνωστό σημείο της Μανάους, με το γνωστό συγγραφικό δίδυμο, και αφορ'α έναν δημιουργό κόμικς, ονόματι Τζέιμς Νιούμαν, προκειμένου να εμπνευστεί για τις νέες του ιστορίες, αποφασίζει να περιηγηθεί στη ζούγκλα του Αμαζονίου, με σκοπό να ζήσει την «περιπέτεια», και για αυτό επιλέγει το Μίστερ Νο για οδηγό του, δίνοντάς του ένα μεγάλο χρηματικό ποσό για να καταφέρει τον στόχο του. Ένα κόμικς-σχόλιο στην κόμικς κοινότητα του '50, και παραφράζοντας τα λόγια του Νιούμαν στον Τζέρι, του λέει σε μια σκηνή «Αυτή είναι η μοίρα των κόμικς… Ο κόσμος διαβάζει, κάποιες φορές ερωτεύεται το έργο του, αλλά σε αντίθεση με τους τραγουδιστές και συγγραφείς μυθιστορημάτων, δεν τρέφει την παραμικρή περιέργεια για την εμφάνιση και το χαρακτήρα του δημιουργού κόμικς…». Και άλλα σχόλια θα βρεθούν παρακάτω, ασκώντας έτσι ο Nolitta μια κριτική στο Comics Code Authority, στη μοίρα των δημιουργών κόμικς, και την ανώτερη καλλιτεχνική έκφραση που φέρουν. Πολύ δυνατό μήνυμα, αλλά παρ' όλα αυτά χαρακτηρίζεται για την αργή ροή του, τους μεγάλους διαλόγους, και την έλλειψη δράσης, οπότε προτείνετε για γερά στομάχια. Είναι 148 σελίδες, και εκδόθηκε ασπρόμαυρο, στην ίδια τιμή των 7,70. Μετά έχουμε στα επόμενα τρία άλμπουμ (Μάιος 2019 - Ιανουάριος 2020) την έκδοση της σειράς MISTER NO REVOLUTION, από τον συγγραφέα Michele Masiero, η οποία εκδόθηκε στην Ιταλία επίσης σε 3 μέρη (Νοέμβριος 2018 - Σεπτέμβριος 2019). Η σειρά είναι σαφές παράδειγμα των νεότερων ρευμάτων των fumetti, με κινηματογραφική αφήγηση, παρουσίαση ωμού ρεαλισμού, και πολιτικού περιεχομένου, υπαρξιακών ερωτημάτων, ψυχογράφημα με άλλα λόγια των πρωταγωνιστών. Η σειρά απαντάει στο ερώτημα, τι θα γινόταν εάν ο Μίστερ Νο αντί να έχει γεννηθεί το 1922, και να είχε βιώσει την φρικαλεότητα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, γεννιόταν 25 χρόνια μετά, και βίωνε την φρικαλεότητα του πολέμου του Βιετνάμ. Σε μία Αμερική πολιτικά ασταθείς, ερχόμενη από έναν νικηφόρο Β’ Παγκόσμιο, με την ταξικότητα και την αυταρχικότητα να την έχουν καταλάβει, και με προέδρους να έρχονται και να φεύγουν, είναι ίσως η καταλληλότερη περίοδος για να τοποθετήσεις τον Μίστερ Νο. Όπως αναφέρει ο Michele Masiero στο εισαγωγικό αφιέρωμα του άλμπουμ, ήταν ο τελευταίος πόλεμος όπου η στρατολόγηση ήταν υποχρεωτική, ήθελε δεν ήθελε ο πολίτης. Και ο Μίστερ Νο ποτέ δεν θα κατατάσσονταν εθελοντικά να πολεμήσει. Η κατάταξη του Τζέρι Ντρέικ για να υπηρετήσει μία χώρα που στέλνει τα παιδιά να πολεμήσουν και να πεθάνουν στην άλλη άκρη του κόσμου, σε έναν πόλεμο που αμφισβητείται έντονα πίσω στην πατρίδα, σηματοδοτεί και το τέλος της αθωότητας μιας Αμερικής που πλέον απομακρύνεται από την ωραιοποιημένη εικόνα της δεκαετίας του ’50, και που τελικά θα μετατρέψει το αγόρι Τζέρι Ντρέικ στον άνδρα Μίστερ Νο! Το πρώτος μέρος με τον τίτλο ΒΙΕΤΝΑΜ, σε σχέδιο του Matteo Cremona, περιγράφει τις περιπέτειες του Τζέρι στον πόλεμο στο Βιετνάμ, ενώ παράλληλα κάνει flashback στον σημαντικότερο έρωτα της ζωής του, και τις τελευταίες στιγμές πριν καταταχθεί. Μετά έχουμε το ΚΑΛΙΦΟΡΝΙΑ (σχέδιο του Alessio Avallone) που μας μεταφέρει στη Καλιφόρνια στις αρχές της δεκαετίας του '70, μας γνωρίζει με την πολιτική αναταραχή της περιόδου, με την αύξηση κοινωνικών κινημάτων, με θέματα όπως την επανάσταση των λουλουδιών και το Summer Of Love. Παράλληλα σε μορφή flashback, μας δείχνει την παιδική και εφηβική ηλικία του Τζέρι, μέχρι την δολοφονία του Κέννεντυ. Τέλος, με το ΑΜΑΖΟΝΙΑ (σχέδια των Matteo Cremona, Alessio Avallone, Emiliano Mammucari) έρχεται να κλείσει ο κύκλος, επιστρέφοντας τον ήρωα στην Μανάους, και δείχνοντάς μας εκεί μια περιπέτειά του, κλείνοντας έτσι θεματικά των ήρωα με μια εξιλέωση στο φως της φρικαλεότητας που βίωνε επί τόσα χρόνια. Κάθε ένα από τα τρία μέρη είναι 132 σελίδων, με το τελευταίο στις 140, και με εισαγωγές του Michele Masiero (Βιετνάμ) και της Gianmaria Contro (Καλιφόρνια, Αμαζονία). Συνολικά είναι ένα άρτιο κόμικς που χρειάζεται να αναγνωριστεί από όλους. Μπορώ να πω πως το τρίτο μέρος είναι λίγο προβληματικό, και προσωπικά χάλασε το νόημα της σειράς σεναριακά, αλλά και πάλι αξίζει να αγοραστεί, και μόνο για το σχέδιο. Τα προβλήματά μου με το τρίτο μέρος ίσως τα αναφέρω σε άλλα ποστ... Κλείνοντας αυτή τη παρουσίαση σας παρακινώ όλους να δώσετε μια παραπάνω ευκαιρία στον ήρωα, ειδικά αν θέλετε να μάθετε τι εστί fumetti, ο Μίστερ Νο είναι το καλύτερο παράδειγμα... Τον Ιούνιο ανακοινώθηκε πως θα έχουμε και νέο τόμο ονόματι Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ, σε σενάριο ξανά Masiero και σχέδιο των Diso & Cirpiani, ξεκινώντας δηλαδή την πιο πρόσφατη σειρά του ήρωα "Mister No - Le Nuove Avventure", μια μίνι σειρά 14 τευχών που ξεκίνησε τον Ιούνιο του 2019 και θα κρατήσει μέχρι φέτος τον Αύγουστο. Κείμενα δικά μου πάνω στα έως τώρα τεύχη: Mister No - Το Σπίτι Του Σατανά Mister No - Περιπέτεια Στη Μάναους Mister No Revolution
  2. Η επανάσταση του Μίστερ Νο Γιάννης Κουκουλάς Οι ιστορίες του Μίστερ Νο ήταν πάντα αντισυμβατικές με πολλαπλά μηνύματα, κυρίως αντιπολεμικού περιεχομένου. Η τριλογία με τον υπότιτλο «Revolution», που μόλις ολοκληρώθηκε, μεταφέρει τον χαρακτήρα 25 χρόνια αργότερα από την «πρωτότυπη» αφήγηση και τον τοποθετεί στο Βιετνάμ, στην Καλιφόρνια, στον Αμαζόνιο Έχει χαρακτηριστεί από πολλούς το κλασικό παράδειγμα αντιήρωα. Κι αυτό γιατί οι ιστορίες του δεν είχαν happy end, ενώ ο ίδιος δεν αποτελούσε πρότυπο ομορφιάς και ανδρείας, δεν έβγαινε αλώβητος από τις περιπέτειές του στα πέρατα της Γης, δεν έκρυβε ποτέ τις ανασφάλειές του και τις απογοητεύσεις του. Ο Μίστερ Νο δημιουργήθηκε από τον Sergio Bonelli, σεναριογράφο, εκδότη και ιδρυτή του ομώνυμου ιταλικού εκδοτικού οίκου το 1975 και πρώτη φορά σχεδιάστηκε από τον θρυλικό Gallieno Ferri. Το πραγματικό όνομα του εξ ανάγκης Αμερικανού τυχοδιώκτη ήταν Τζέρι Ντρέικ, αλλά όλοι τον γνώριζαν ως Μίστερ Νο εξαιτίας της άρνησής του να υποταχτεί, της απείθειάς του στις αρχές και τους κανόνες της εξουσίας, ιδιαίτερα της στρατιωτικής. Πήρε μέρος στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο ως μέλος του αμερικανικού στρατού, αλλά αυτή η τραυματική εμπειρία τον στιγμάτισε για πάντα και κλόνισε ανεπανόρθωτα τον ψυχικό του κόσμο. Επέστρεψε στις ΗΠΑ μετά τη λήξη του πολέμου, αλλά δεν κατάφερε να βρει τη γαλήνη που απεγνωσμένα αναζητούσε και έγινε αναχωρητής. Δοκίμασε την τύχη του στην Μανάους, στα βάθη του Αμαζονίου, όπου και έγινε πιλότος επιβατικού αεροπλάνου σε τοπικά ταξίδια. Όσο όμως κι αν προσπαθούσε να ξεχάσει τον πόλεμο και τη σκληρότητα των ανθρώπων, πάντα κάτι συνέβαινε και τον προσγείωνε στην πραγματικότητα. Επί σχεδόν 45 χρόνια οι ιστορίες του Μίστερ Νο με βάση αυτή τη συνταγή είχαν μεγάλη επιτυχία και διαβάζονταν από εκατομμύρια αναγνώστες, ιδιαίτερα στην Ευρώπη. Δύο τολμηροί δημιουργοί όμως τόλμησαν να πειραματιστούν και να προτείνουν μια εναλλακτική εκδοχή της ζωής του διαφορετικού ήρωα. Ο σεναριογράφος Michele Masiero και ο σχεδιαστής Matteo Cremona φιλοτέχνησαν τον πρώτο τόμο της τριλογίας «Mister No Revolution» (στον δεύτερο τόμο τα σχέδια υπογράφει ο Alessio Avallone, ενώ στον τρίτο οι δύο προηγούμενοι και ο Emiliano Mammucari) μεταθέτοντας στον χρόνο και τον χώρο τα βασικά συστατικά της ιστορίας: ο δικός τους Μίστερ Νο έχει γεννηθεί 25 χρόνια αργότερα από το «πρωτότυπό» του, αντί για τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο είναι στρατιώτης στο Βιετνάμ, μετά τον πόλεμο μεταβαίνει στην Καλιφόρνια εν μέσω του θερμού πολιτικού κλίματος της εποχής και από κει καταλήγει στον Αμαζόνιο. Στην εξαιρετική ελληνική έκδοση (εκδ. Μικρός Ηρωας, μετάφραση: Γαβριήλ Τομπαλίδης) που συνοδεύεται από επεξηγηματικά κείμενα γύρω από την ιστορία τού Μίστερ Νο και τις πολιτικοκοινωνικές συνθήκες εντός των οποίων εξελίσσονται οι περιπέτειές του, ο Michele Masiero επισημαίνει: «Στους Bonelli/Nolitta (σ.σ. το λογοτεχνικό ψευδώνυμο του Bonelli) δεν άρεσαν οι νικητές, εκείνοι οι μονοδιάστατοι χαρακτήρες που ποτέ δεν άφηναν να τους αγγίξουν οι αμφιβολίες, εκείνοι που έδιναν απλές απαντήσεις σε περίπλοκες ερωτήσεις, εκείνοι με τα σαφή όρια (το άσπρο από τη μια πλευρά, το μαύρο από την άλλη), που δεν έβλεπαν τις αποχρώσεις του γκρι και πολύ περισσότερο τα χρώματα.» »Ο Μίστερ Νο συγγενεύει με εκείνους τους συμπαθείς κατεργαράκους του γαλλικού κινηματογράφου της δεκαετίας του ’60, έχει τη μη συμβατική ομορφιά ενός Στιβ ΜακΚουίν αλλά και την πολύπλοκη ψυχολογία ενός Μπαρτ Λάνκαστερ ή ενός Τζακ Λέμον. Είναι ένας χαρακτήρας απαράμιλλα νεωτεριστής. Τα "χάρτινα αδερφάκια" που τον διαδέχτηκαν είχαν άλλα λιγότερη άλλα περισσότερη τύχη, αφού ο ίδιος υποχρεώθηκε να παραδοθεί και να διακόψει την πορεία του, παραμένοντας όμως μια δημιουργία δυνατή και συναρπαστική στο πανόραμα των κόμικς. Σε σημείο που να μπορεί να αποτελέσει πρότυπο: έναν χαρακτήρα που διατηρώντας άθικτα τα χαρακτηριστικά του, θα μπορούσε ταυτόχρονα να μεταφερθεί σε διαφορετικές συντεταγμένες στο χωροχρόνο». Ακριβώς αυτά τα χαρακτηριστικά φέρει στο ακέραιο και ο «νέος» Μίστερ Νο. Σε μια συνθήκη όμως πιο κοντά στη σύγχρονη και σε ένα σενάριο που συνδέει ακόμα περισσότερο τη ζωή και τις δύσκολες αποφάσεις του πρωταγωνιστή με το πολιτικό και κοινωνικό γίγνεσθαι, ιδιαίτερα στο δεύτερο μέρος που διαδραματίζεται στο Σαν Φρανσίσκο κατά τη διάρκεια των μαζικών διαδηλώσεων της νεολαίας. «Ιδιαίτερα η Καλιφόρνια στα τέλη της δεκαετίας του ’60 φαντάζει σαν ένα από τα μεγαλύτερα εργοστάσια παραγωγής ιδεών, το χωνευτήρι δεκάδων -εκατοντάδων- χιλιάδων επαναστάσεων που προσπάθησαν να αλλάξουν το πρόσωπο της αμερικανικής κοινωνίας και ίσως ολόκληρου του κόσμου. Να χτυπήσουν τον κοινωνικό κομφορμισμό και τον εκπαιδευτικό-οικογενειακό αυταρχισμό, να σμπαραλιάσουν την πανταχού παρούσα νεύρωση για στρατιωτικές επεμβάσεις (που έσυρε τη χώρα στον πόλεμο του Βιετνάμ), να αντισταθούν στον ρατσισμό και σε οικονομικές ή σεξουαλικές διακρίσεις, να ελευθερώσουν τη συνείδηση, τη σκέψη και το σώμα από τα δεσμά κάθε είδους καταπίεσης… Αυτές και άλλες ανησυχίες ωθούσαν τη νεολαία των Ηνωμένων Πολιτειών που εκφραζόταν πλέον μέσα από διάφορες μορφές πολιτικής οργάνωσης, διαδηλώσεις διαμαρτυρίας και κινήματα» σημειώνει ο Gianmaria Contro προλογίζοντας τον δεύτερο τόμο στον οποίο ο Μίστερ Νο είναι πιο απογοητευμένος από ποτέ νιώθοντας αταίριαστος παντού και πάντα μόνος. Η μοναξιά, η θλίψη, η εξαπάτηση και η προδοσία θα τον οδηγήσουν στον Αμαζόνιο, σε μια εξίσου πολιτικά ταραγμένη περίοδο για τη Βραζιλία. Η φυγή αυτή «θυμίζει τέλεια την περίφημη ατάκα του Μάρλον Μπράντο στην ταινία του Ηλία Καζάν “Το Λιμάνι της Αγωνίας” (1954): “Και τι κερδίζω λοιπόν; Ένα εισιτήριο μετ’ επιστροφής για το Palookaville (μια φανταστική πόλη, κάτι σαν “Μέση του Πουθενά”), το ιδανικό μέρος για τους χαμένους, τους παραστρατημένους και τους παραιτημένους”. Ε και λοιπόν; Ανάμεσα στο πλήθος από ψωνισμένους και απαστράπτοντες Νικητές που κατακλύζουν τον χώρο της ψυχαγωγίας, δεν υπάρχει άραγε επειγόντως ανάγκη για έναν “Beautiful Loser” για να μας διηγηθεί -πάντα με την καλοπροαίρετη ειρωνεία του- την Περιπέτεια της πραγματικής ζωής; Αν λοιπόν τραβάμε για Palookaville, τότε μιλάμε για μια εκδοχή του ρομαντική, ευφυέστατα κυνική και ετερόκλητη όπως αυτή στην ομώνυμη ταινία του Alan Taylor, του 1995: ένα μέρος ξεχασμένο από Θεό και ανθρώπους, στο οποίο όμως αξίζει να περάσεις για λίγο τον καιρό σου… παρέα με καλούς φίλους» γράφει ο Contro στον πρόλογο του τρίτου και τελευταίου τόμου. Με τον οποίο ολοκληρώνεται η συναρπαστική ιστορία, σχεδόν 400 σελίδων, μιας εναλλακτικής διαδρομής του δημοφιλούς χαρακτήρα που πάντα κρατούσε αποστάσεις από τα συνήθη πρότυπα και τις επιταγές της επιτυχίας των συγχρόνων του. Ο Μίστερ Νο, είτε στο Βιετνάμ, είτε στην Ευρώπη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, είτε στην Καλιφόρνια, είτε στη Νέα Υόρκη, είτε στις ζούγκλες του Αμαζονίου, θα είναι πάντα ο αρνητής της αποδοχής του υπάρχοντος, ο αμφισβητίας, ο μοναχικός, ο ασυμβίβαστος ακόμα κι αν ξέρει πως θα χάσει με οδυνηρό τρόπο. «Σοβαρά τώρα; Είσαι Θεός; Χάρηκα για τη γνωριμία κύριε Κουκουλκάν, θα προτιμούσα όμως να συνεχίσω να πετάω…» λέει στο όραμα που βλέπει μέσα στην παραζάλη από τα ψυχοτρόπα που έχει εισπνεύσει καταμεσής της ζούγκλας. Γιατί ο Μίστερ Νο μπορεί να απορρίπτει κάθε εξουσία, ακόμα και τη θεϊκή, προτιμώντας να απολαμβάνει την «πτήση» και τη σωτηρία της ψυχής του. Πηγή
×
×
  • Create New...