Jump to content

Καλώς ήλθατε στο ComicStreet

Γίνετε μέλη της κοινότητας. Η εγγραφή είναι γρήγορη και εύκολη.

Search the Community

Showing results for tags 'Marvel'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΥΠΟΔΟΧΗ
    • Κανόνες
    • Νέα / Ανακοινώσεις
    • Απορίες / Βοήθεια
    • Γενική Συζήτηση
  • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ / ΑΡΘΡΑ
    • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
    • ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
  • ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΞΕΝΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • WEBCOMICS
  • ΚΟΜΙΚΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΤΕΧΝΕΣ
    • Κινηματογράφος/TV και Κόμικς
    • Animation
    • Βιβλία
  • ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ - ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ
    • Καταστήματα
    • Πηγές - Ενημέρωση

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


About Me

  1. Εδώ θα τα λέμε για το μεγαθήριο που λέγεται Marvel (ή μήπως Disney ??), τα τελευταία νέα και τις καινούριες και παλιές εκδόσεις. Και ξεκινάω με ένα νέο που θα ακούσουν με χαρά οι λάτρεις των 80s comics, και συγκεκριμένα του Thor. O πολύς Walter Simonson, συγγραφέας του κλασσικού πλέον run στον Thor από το 1983 έως το 1987, αλλά και δημιουργός του Beta Ray Bill, επιστρέφει με ένα one-shot τον Δεκέμβριο. Παρέα θα του κάνουν οι Tom DeFalco και Kathryn Immonen στο σενάριο και οι Ron Frenz, Sal Buscema και Mike Hawthorne στο σχέδιο. O Simonson θα κάνει και ένα Variant εξώφυλλο. ΠΗΓΗ
  2. Αυτή η παρουσίαση είναι λίγο διαφορετική από τις άλλες που έχω κάνει, γιατί αφενός δε θα έχει κάποια συγκεκριμένη δομή, ενώ αφετέρου θα προσπαθήσω απλώς να παραθέσω τις σκέψεις μου για μία από τις σπουδαιότερες και πιο εμβληματικές στιγμές στην μακρά ιστορία του Spider-Man. Το «If This Be My Destiny...!» είναι στην ουσία ένα story arc τριών τευχών. Συγκεκριμένα, η ιστορία ξετυλίχθηκε στις σελίδες του περιοδικού The Amazing Spider-Man, στα τεύχη 31 έως 33. Συγγραφέας και καλλιτέχνης του κόμικ είναι ο Stan Lee και ο Steve Ditko αντίστοιχα, οι μεγάλοι συν-δημιουργοί του πιο διάσημου χαρακτήρα της Marvel. Η πλοκή είναι, με μία επιφανειακή ματιά, απλή. Επίσης, διαθέτει και χαρακτηριστικά «αυτονομίας», δεδομένου ότι δε χρειάζεται να έχει διαβάσει κάποιος τα προηγούμενα τεύχη για να μπει στο κλίμα. Άλλωστε, η πάγια πολιτική της Marvel εκείνα τα χρόνια συμπυκνώνεται στο γνωστό μότο «every comic is someone’s first». Σε γενικές γραμμές, η ιστορία ακολουθεί τον Peter Parker, ο οποίος βρίσκεται τώρα στο Πανεπιστήμιο. Δυστυχώς για τον ίδιο, η αγαπημένη του θεία, May, υποκύπτει σε μία μυστηριώδη -και απειλητική για τη ζωή της- ασθένεια. Ο Peter ανακαλύπτει ότι τη λύση για την ασθένεια μπορεί να τη δώσει μόνο ένα σπάνιο ισότοπο, το οποίο βρίσκεται στα χέρια ενός εγκληματία, ονόματι Master Planner. Στη πορεία γίνεται γνωστή και η αληθινή ταυτότητα του εγκληματία. Παρόλα αυτά όμως, η μάχη των δύο θα εγκλωβίσει τον Peter κάτω από ένα βουνό από χαλάσματα. Ο Peter γνωρίζει ότι χρόνος για τη May «τελειώνει». Όμως, ο ίδιος είναι παγιδευμένος και ολομόναχος κάτω από αυτά τα χαλάσματα. Αυτά τα χαλάσματα ζυγίζουν πολλούς τόνους. Άρα, τι πρέπει κάνει; Αντιμετωπίζει μία δύσκολη στιγμή, όπως κάθε άνθρωπος. Υποκινούμενος από την ενοχή που νιώθει (δεν έδρασε όταν έπρεπε και έτσι έχασε τον θείο του, Ben), αλλά και την αίσθηση ευθύνης προς τα αγαπημένα του πρόσωπα, ξεπερνά την δυσκολία που αντιμετωπίζει και αναδεικνύεται -θριαμβευτικά- νικητής. Νομίζω ότι γίνεται κατανοητό για ποιο λόγο πρόκειται για μία εμβληματική ιστορία. Κατά τη γνώμη μου, το κόμικ αυτό παρουσιάζει με το καλύτερο δυνατό τρόπο το τι αντιπροσωπεύει αυτός ο χαρακτήρας και γιατί ήταν, είναι και θα είναι ο πιο αγαπημένος χαρακτήρας των υπέρ ηρωικών κόμικς. Αυτή η ιστορία είναι ορόσημο στην ιστορία της Marvel, συνδυάζοντας από τη μία την αγνή διασκέδαση, ενώ από την άλλη φρόντισε να μεταλαμπαδεύσει στις νεότερες ηλικίες εκείνης της εποχής ένα σημαντικό μάθημα για να το θυμούνται σε όλη τους τη ζωή. Επίσης, αποτελεί ένα από τα σπουδαιότερα δείγματα της υπέρ ηρωικής πλευράς της 9ης Τέχνης. Ο Omar από το Near Mint Condition είχε κάνει μία παρατήρηση για το στήσιμο των σελίδων από τον μεγάλο Steve Ditko, η οποία ανέβασε την ιστορία αυτή στην εκτίμηση μου ακόμα περισσότερο. Πιο ειδικά, ο Ditko, προκειμένου να αναπαραστήσει αριστοτεχνικά την ένταση και την κορύφωση της στιγμής της απελευθέρωσης του Spider-Man από τα χαλάσματα, χρησιμοποίησε στη πρώτη σελίδα 7 panel, στη δεύτερη 6, στη τρίτη 4 και στη τελευταία 1! Αυτό αποτελούσε καινοτομία για την εποχή, διότι εξερευνούσε τις δυνατότητες του μέσου. Συν τοις άλλοις, αυτή η εμβληματική αυτή σκηνή έχει μεταφερθεί με μεγάλη επιτυχία και στις ταινίες του Spider-Man, όπως είναι στο Homecoming του 2017. Αντίστοιχα, μία πολύ επιτυχημένη αναπαράσταση έκανε και η Insomniac στο video game «Spider-Man» του 2018. Κατ’ εμέ, αυτά τα τρία τευχάκια πρέπει να διαβαστούν από όλους όσοι αγαπούν τον χαρακτήρα. Τελεία. Δηλαδή, αν σας δυσκολεύουν τα κόμικ εκείνα της εποχής, τότε σας προτείνω να μη διαβάσετε όλο το εκπληκτικό run των Lee-Ditko (no pun intended), αλλά κάντε μία χάρη στον εαυτό σας και ρίξτε μία ματιά σε αυτά τα τρία τεύχη. Θα έχουμε και τη τύχη (πιθανόν) να δούμε αυτήν την απίθανη κλασική ιστορία στα ελληνικά και από την Rad. BONUS
  3. Ως λάτρης των Omnibus, Deluxe Hardcover, Library Editions και λοιπών τουμπανοεκδόσεων, φτιάχνω αυτό το θέμα για να μιλάμε για τη σειρά Omnibus της Marvel. Και ξεκινάω με τη λίστα αυτών που έχουν ανακοινωθεί μέχρι τώρα για κυκλοφορία τους επόμενους μήνες. Η παρακάτω λίστα θα ανανεώνεται κάθε φορά που θα ανακοινώνεται κάτι καινούριο. - Marvel Universe by Rob Liefeld - 15/10/2019 - X-Factor (1986) 40, Uncanny X-Men (1981) 245, What If? (1989) 7, Captain America (1996) 1-6, Avengers (1996) 1-7, Wolverine (1988) 154-157, Onslaught Reborn 1-5; Material From Amazing Spider-Man Annual 23; Marvel Comics Presents (1988) 51-53, 85-86, 99, Heroes Reborn 1/2 - 856 σελίδες - Namor The Sub-Mariner By John Byrne And Jae Lee - 15/10/2019 - Namor The Sub Mariner 1-40, Annual 1-2; material from Incredible Hulk Annual 18; Silver Surfer Annual 5; Doctor Strange, Sorcerer Supreme Annual 2 - 1192 σελίδες - Timely's Greatest: The Golden Age Simon & Kirby - 05/11/2019 - Daring Mystery Comics 1-3, 6-8; Red Raven Comics 1; Marvel Mystery Comics 12-25; Human Torch 2 (1); Captain America Comics 1-10; USA Comics 1-3; All-Winners Comics 1-2; Young Allies Comics 1; Mystic Comics 7 - 840 σελίδες - Savage Sword of Conan: The Original Marvel Years 2 - 19/11/2019 - SAVAGE SWORD OF CONAN (1974) 13-28, MARVEL COMICS SUPER SPECIAL (1977) 2 - 936 σελίδες - Official Handbook Of The Marvel Universe - 19/11/2019 - Official Handbook Of The Marvel Universe (1983) 1-15 - 576 σελίδες - Timely's Greatest: The Golden Age Human Torch By Carl Burgos - 10/12/2019 - MARVEL COMICS 1; MARVEL MYSTERY COMICS 2-34, 83; HUMAN TORCH 2-7, 28; ALL-WINNERS COMICS 1-4; DARING MYSTERY COMICS 7; CAPTAIN AMERICA COMICS 76; YOUNG MEN 24-28 - 1032 σελίδες - Iron Man: The Mask in the Iron Man - 17/12/2019 - Iron Man (1998) #26-49, #1/2, Annual #1-2 - 688 σελίδες - Annihilation - 17/12/2019 - Drax the Destroyer #1-4; Annihilation: Prologue; Annihilation: Nova #1-4; Annihilation: Silver Surfer #1-4; Annihilation: Super Skrull #1-4; Annihilation: Ronan #1-4, Annihilation #1-6; Annihilation: Heralds of Galactus #1-2; Annihilation: Nova Corps Files - 880 σελίδες - ΑΝΑΤΥΠΩΣΗ - Daredevil by Brian Michael Bendis 1 - 21/01/2020 - Daredevil (volume 2) #16-19, #26-50, #56-60 - 848 σελίδες - ΑΝΑΤΥΠΩΣΗ - The Incredible Hulk by Peter David 1 - 28/01/2020 - The Incredible Hulk #328, #331-368; Web of Spider-Man #44, Fantastic Four #320, material from Marvel Comics Presents #26-45 - 1008 σελίδες - Conan The Barbarian: The Original Marvel Years 3 - 28/01/2020 - Conan the Barbarian (1970) #52-83, Annual #2-3, Giant-Size Conan #5, Power Records #31 - Conan the Barbarian: Crawler in the Mists; material from F.O.O.M. (1973) #14 - 824 σελίδες - X-Men vs Apocalypse: The Twelve - 18/02/2020 - UNCANNY X-MEN (1981) 371-380, ANNUAL '99; X-MEN (1991)91-93, 94 (A STORY), 95-99, ANNUAL '99; X-MEN UNLIMITED (1993) 24(A STORY), 25-26; GAMBIT (1999) 8-9; ASTONISHING X-MEN (1999) 1-3; WOLVERINE (1988) 145-149; CABLE (1993) 71-78; X-MAN (1995) 59-60; X-51 (1999) 8; X-FORCE (1991) 101; X-MEN 1999 YEARBOOK - 1272 σελίδες - Ultimates by Mark Millar - 25/02/2020 - Ultimates #1-13; Ultimates 2 #1-13, Annual #1; Ultimates 2 #1 - 880 σελίδες - ΑΝΑΤΥΠΩΣΗ - Spider-Man: Miles Morales - 25/02/2020 - Spider-Man (2016) #1-21; Spider-Man (2017) #234-240; Spider-Gwen (2015B) #16-18; Spider-Men II #1-5; Generations: Miles Morales Spider-Man & Peter Parker Spider-Man (2017 #1 - 856 σελίδες - Daredevil by Brian Michael Bendis 2 - 25/02/2020 - Daredevil (volume 2) #61-81; What If...Karen Page Had Lived?; Ultimate Marvel Team-Up #6-8 - 656 σελίδες - Marvel Masters Of Suspense: Stan Lee & Steve Ditko 2 - 03/03/2020 - Journey Into Mystery (1952) 74-96, Strange Tales (1951) 92-109, 112-113, Tales To Astonish (1959) 27-48, Tales Of Suspense (1959) 25-44, 46, Amazing Adult Fantasy (1961) 7-14, Amazing Fantasy (1962) 15 - 688 σελίδες - Uncanny X-Force by Rick Remender - 17/03/2020 - Uncanny X-Force (2010) #1-35, #5.1 and #19.1; material from Wolverine: Road to Hell #1 928 σελίδες - ΑΝΑΤΥΠΩΣΗ - Power Pack Classic 1 - Power Pack (1984) 1-36, Uncanny X-Men (1981) 195 And 205, Thor (1966) 363, X-Factor Annual 2, Marvel Graphic Novel: Cloak And Dagger/Power Pack - Shelter From The Storm And Material From Strange Tales (1987) 13-14 - 1160 σελίδες - Amazing Spider-Man by J. Michael Straczynski 2 - 31/03/2020 - Amazing Spider-Man (1999) #515-545; Friendly Neighborhood Spider-Man (2005) #1-4, 24; Marvel Knights Spider-Man (2004) #19-22; Sensational Spider-Man (2006) #41; Spider-Man: The Other Sketchbook (2005) #1; Spider-Man: One More Day Sketchbook (2007) #1 - 1136 σελίδες - Wolverine 1 - 07/04/2020 - Wolverine #1-4; Wolverine (volume 2) #1-10; Marvel Comics Presents #1-10, #72-84; The Incredible Hulk #180-182, #340; Marvel Treasury Edition #26; The Best of Marvel Comics; Kitty Pryde and Wolverine #1-6; Spider-Man vs. Wolverine #1; Marvel Age Annual #4; The Punisher War Journal #6-7; Captain America Annual #8; Uncanny X-Men #172-173 - 1056 σελίδες - ΑΝΑΤΥΠΩΣΗ - Black Widow - 21/04/2020 - Tales Of Suspense (1959) 52-53, 57, 60, 64; Avengers (1963) 29-30, 36-37, 43-44; Amazing Spider-Man (1963) 86; Amazing Adventures (1970) 1-8; Daredevil (1964) 81; Bizarre Adventures (1981) 25; Marvel Fanfare (1982) 10-13; Solo Avengers (1987) 7; Black Widow: Coldest War (1990); Punisher/Black Widow: Spinning Doomsday'S Web (1992); Daredevil/Black Widow: Abattoir (1993); Marvel Comics Presents (1988) 135; Daredevil Annual (1967) 10; Fury/Black Widow: Death Duty (1995); Journey Into Mystery (1951) 517-519; Material From Avengers (1963) 16, 32- 33, 38-39, 41-42, 45-47, 57, 63-64, 76 - 872 σελίδες - Astonishing X-Men - 21/04/2020 - Astonishing X-Men volume 3 #1-24; Giant-Size Astonishing X-Men #1 - 672 σελίδες - ΑΝΑΤΥΠΩΣΗ - Timely's Greatest: The Golden Age Sub-Mariner By Bill Everett - The Post-War Years - 28/04/2020 - SUB-MARINER COMICS 21-24, 26-30, 32-42; NAMORA 1-3; MARVEL MYSTERY COMICS 84-86, 90-91; HUMAN TORCH 28, 30, 37-38; BLONDE PHANTOM 17; YOUNG MEN 24-28; MEN'S ADVENTURES 28 - 568 σελίδες - Sensational She-Hulk By John Byrne - 28/04/2020 - MARVEL GRAPHIC NOVEL (1982) 18; SENSATIONAL SHE-HULK (1989) 1-8, 31-46, 48-50; MATERIAL FROM MARVEL COMICS PRESENTS (1988) 18 - 752 σελίδες - Silver Surfer Vol. 1 - 05/05/2020 - Δεν έχει ανακοινωθεί ακόμα αλλά μάλλον πρόκειται για την ανατύπωση του Omnibus με ιστορίες του Stan Lee - Morbius the Living Vampire - 12/05/2020 - Collects: Amazing Spider-Man (1963) #101-102; Marvel Team-Up (1972) #3-4; Fear (1970) #20-31; Giant-Size Werewolf (1974) #4; Giant-Size Super-Heroes (1974) #1; Marvel Premiere (1972) #28; Marvel Two-In-One (1974) #15; Spectacular Spider-Man (1976) #6-8, #38; Savage She-Hulk (1980) #9-12; Vampire Tales (1973) #1-5, #7-8, #10-11; and Marvel Preview (1975) #8. - 864 σελίδες - Amazing Fantasy - 26/05/2020 - AMAZING ADVENTURES (1961) 1-6, AMAZING ADULT FANTASY (1961) 7-14, AMAZING FANTASY (1961) 15 - 448 σελίδες - Cloak & Dagger - 26/05/2020 - Collecting: Peter Parker, The Spectacular Spider-Man (1976) 64, 69-70, 81-82, 94-96; Cloak and Dagger (1983) 1-4; Marvel Team-Up Annual (1976) 6; Marvel Fanfare (1982) 19; New Mutants (1983) 23-25; Cloak And Dagger (1985) 1-11; Doctor Strange (1974) 78; Marvel Graphic Novel: Cloak And Dagger/Power Pack - Shelter From The Storm (1989) GN; material from Strange Tales (1987) 1-2 - 880 σελίδες - The Uncanny X-Men Vol. 1 - 27/05/2020 - GIANT-SIZE X-MEN 1, X-MEN (1963) 94-131, ANNUAL (1970) 3 - 848 σελίδες - ΑΝΑΤΥΠΩΣΗ - Savage Sword Of Conan: The Original Marvel Years 3 - 02/06/2020 - SAVAGE SWORD OF CONAN (1974) 29-44 AND MARVEL COMICS SUPER SPECIAL (1977) 9 - 912 σελίδες - Miles Morales: Ultimate Spider-Man - 16/06/2020 - ULTIMATE COMICS SPIDER-MAN 1-28, 16.1; SPIDER-MEN 1-5; CATACLYSM: ULTIMATE SPIDER-MAN 1-3; ULTIMATE SPIDER-MAN 200; MILES MORALES: ULTIMATE SPIDER-MAN 1-12; MATERIAL FROM ULTIMATE FALLOUT 4 - 1168 σελίδες - Adventures Into Fear - 23/06/2020 - FEAR (1970) 1-31 - 816 σελίδες - Heroes Reborn: The Return - 24/06/2020 - HEROES REBORN: THE RETURN (1997) 1-4; THOR ANNUAL 1999; HEROES REBORN (2000): DOOMSDAY, ASHEMA, MASTERS OF EVIL, REBEL, REMNANTS, YOUNG ALLIES, DOOM; FANTASTIC FOUR (1998) 25, 31; DOOM (2000) 1-3; DOOM: THE EMPEROR RETURNS (2002) 1-3; THUNDERBOLTS (1997) 51-52, 60-62, 64, 66, 68, 70, 72, 74; EXILES (2001) 81-82; ONSLAUGHT REBORN (2006) 1-5; ONSLAUGHT UNLEASHED (2011) 1-4; MARVEL SPOTLIGHT (2005): HEROES REBORN/ONSLAUGHT REBORN - 1136 σελίδες - The Amazing Spider-Man 1 - 25/06/2020 - The complete Steve Ditko run: Amazing Fantasy #15; Amazing Spider-Man #1-38, Annual #1-2; material from Strange Tales (1951) Annual #2; Fantastic Four (1961) Annual #1 - 1088 σελίδες - 4η ΑΝΑΤΥΠΩΣΗ - Spider-Man: Ben Reilly Vol. 2 - 01/07/2020 - SENSATIONAL SPIDER-MAN (1996) 4-11, AMAZING SPIDER-MAN (1963) 411-418, SPIDER-MAN (1990) 68-75, SPECTACULAR SPIDERMAN (1976) 234-241, SPIDER-MAN UNLIMITED (1993) 12-14, SPIDER-MAN: REDEMPTION (1996) 1-4, DAREDEVIL (1964) 354, SPIDER-MAN TEAM-UP (1995) 4-5, SPIDER-MAN: REVELATIONS TPB (1997), SPIDER-MAN: THE OSBORN JOURNAL (1997) 1, SPIDER-MAN: 101 WAYS TO END THE CLONE SAGA (1997) 1, SPIDER-MAN: DEAD MAN'S HAND (1997) 1 - 1304 σελίδες - Conan the Barbarian: The Original Marvel Years Vol. 4 - 15/07/2020 - COLLECTING: CONAN THE BARBARIAN (1970) 84-115, ANNUAL (1973) 4-5 & WHAT IF? (1977) 13 - 848 σελίδες - She-Hulk by Dan Slott - 11/08/2020 - COLLECTING: SHE-HULK (2004) 1-12, SHE-HULK (2005) 1-21, MARVEL WESTERNS: TWO-GUN KID (2006) - 824 σελίδες - Absolute Carnage - 11/08/2020 - COLLECTING: ABSOLUTE CARNAGE (2019) 1-5, ABSOLUTE CARNAGE VS. DEADPOOL (2019) 1-3, ABSOLUTE CARNAGE: CAPTAIN MARVEL (2019) 1, ABSOLUTE CARNAGE: IMMORTAL HULK (2019) 1, ABSOLUTE CARNAGE: SYMBIOTE SPIDER-MAN (2019) 1, ABSOLUTE CARNAGE: SYMBIOTE OF VENGEANCE (2019) 1, ABSOLUTE CARNAGE: LETHAL PROTECTORS (2019) 1-3, ABSOLUTE CARNAGE: AVENGERS (2019) 1, ABSOLUTE CARNAGE: MILES MORALES (2019) 1-3, ABSOLUTE CARNAGE: WEAPON PLUS (2019) 1, ABSOLUTE CARNAGE: SCREAM (2019) 1-3, ABSOLUTE CARNAGE: SEPARATION ANXIETY (2019) 1, AMAZING SPIDER-MAN (2018) 29-31, VENOM (2018) 16-20, AND ABSOLUTE CARNAGE STINGER PAGES - 800 σελίδες - The Eternals: The Complete Saga - 29-09-2020 - COLLECTING: ETERNALS (1976) 1-19, ANNUAL (1977) 1; ETERNALS (1985) 1-12; ETERNALS: THE HEROD FACTOR (1991) 1; NEW ETERNALS: APOCALYPSE NOW (2000) 1; IRON MAN ANNUAL (1971) 6; AVENGERS (1963) 246-248; material from WHAT IF? (1977) 23-30 - 1120 σελίδες - Spider-Man : Ben Reilly vol. 2 - 06-10-2020 - COLLECTING: SENSATIONAL SPIDER-MAN (1996) 4-11, AMAZING SPIDER-MAN (1963) 411-418, SPIDER-MAN (1990) 68-75, SPECTACULAR SPIDERMAN (1976) 234-241, SPIDER-MAN UNLIMITED (1993) 12-14, SPIDER-MAN: REDEMPTION (1996) 1-4, DAREDEVIL (1964) 354, SPIDER-MAN TEAM-UP (1995) 4-5, SPIDER-MAN: REVELATIONS TPB (1997), SPIDER-MAN: THE OSBORN JOURNAL (1997) 1, SPIDER-MAN: 101 WAYS TO END THE CLONE SAGA (1997) 1, SPIDER-MAN: DEAD MAN'S HAND (1997) 1 - 1304 σελίδες - Marvel Horror Lives Again - 27-10-2020 - Collecting: Tomb Of Dracula (1972) 10, 67; Fear (1970) 24; Marvel Preview (1975) 3; Incredible Hulk (1968) 162, 180-181, 272; X-Men (1963) 139-140; Marvel Spotlight (1971) 24; Marvel Premiere (1972) 27; Marvel Team-Up (1972) 80-81; Giant-Size Chillers (1974) 1; X-Men Annual (1970) 6; War Is Hell (1973) 9-15; Man-Thing (1979) 10-11; Marvel Presents (1975) 1-2; material from Vampire Tales (1973) 2-4, 6, 8-9; Marvel Preview (1975) 7-8, 12, 16; Monsters Unleashed (1973) 9; Haunt Of Horror (1974) 2, 4-5; Dracula Lives (1973) 10-11; Tomb Of Dracula Magazine (1979) 3, 5-6; Solo Avengers (1987) 5; Rampaging Hulk Magazine (1977) 1-6, 8; Strange Tales (1951) 73; Legion Of Monsters (1975) 1 - 1176 σελίδες - War of the Realms - 03-11-2020 - COLLECTING: WAR OF THE REALMS (2019) 1-6, WAR OF THE REALMS OMEGA (2019) 1, WAR OF THE REALMS: WAR SCROLLS (2019) 1-3, WAR OF THE REALMS STRIKEFORCE: THE LAND OF THE GIANTS (2019) 1, WAR OF THE REALMS STRIKEFORCE: THE DARK ELF REALM (2019) 1, WAR OF THE REALMS STRIKEFORCE: THE WAR AVENGERS (2019) 1, GIANT-MAN (2019) 1-3, WAR OF THE REALMS: JOURNEY INTO MYSTERY (2019) 1-5, SPIDER-MAN & THE LEAGUE OF REALMS (2019) 1-3, WAR OF THE REALMS: THE PUNISHER (2019) 1-3, WAR OF THE REALMS: UNCANNY X-MEN (2019) 1-3, WAR OF THE REALMS: NEW AGENTS OF ATLAS (2019) 1-4, ASGARDIANS OF THE GALAXY (2018) 8-10, TONY STARK: IRON MAN (2018) 12-13, VENOM (2018) 13-15, THOR (2018) 8-16, AVENGERS (2018) 18-20, CAPTAIN MARVEL (2019) 6-7, CHAMPIONS (2019) 5-6, DEADPOOL (2018) 13-14, FANTASTIC FOUR (2018) 10, MOON GIRL AND DEVIL DINOSAUR (2016) 43, SUPERIOR SPIDER-MAN (2018) 7-8, UNBEATABLE SQUIRREL GIRL (2015B) 43-46 - The Incredible Hulk by Peter David vol. 2 - 10-11-2020 - COLLECTING: INCREDIBLE HULK (1968) 369-400, INCREDIBLE HULK ANNUAL (1968) 16-18, X-FACTOR (1986) 76, MATERIAL FROM MARVEL HOLIDAY SPECIAL (1991) 2 - 1048 σελίδες - Venomnibus vol. 3 - 17-11-2020 - COLLECTING: PETER PARKER: SPIDER-MAN (1999) 9-10, 12 (A STORY), 16-17; NOVA (1999) 7; AMAZING SPIDER-MAN (1999) 12 (A STORY), 19; SPECTACULAR SPIDERMAN (2003) 1-5; VENOM (2003) 1-18; VENOM VS. CARNAGE 1-4; MARVEL KNIGHTS SPIDER-MAN (2004) 7-8, 11; SENSATIONAL SPIDER-MAN (2006) 38-39; SPIDERMAN/FANTASTIC FOUR (2010) 2, MATERIAL FROM SPIDER-MAN FAMILY (2007) 1-2 - 1088 σελίδες - Thanos: The Infinity Saga - 24-11-2020 - COLLECTING: THANOS ANNUAL (2014) 1, THANOS: THE INFINITY REVELATION (2014), THANOS VS. HULK (2014) 1-4, THANOS: THE INFINITY RELATIVITY (2015), INFINITY ENTITY (2016) 1-4, THANOS: THE INFINITY FINALE (2016), GUARDIANS OF THE GALAXY: MOTHER ENTROPY (2017) 1-5, THANOS: THE INFINITY SIBLINGS (2018), THANOS: THE INFINITY CONFLICT (2018), THANOS: THE INFINITY ENDING (2019) - Infinity Gauntlet - 24-11-2020 - Collecting: Silver Surfer (1987) 34-38, 40, 44-60; Thanos Quest (1990) 1-2; Infinity Gauntlet 1-6; Cloak & Dagger (1988) 18; Spider-Man (1990) 17; Incredible Hulk (1968) 383-385; Doctor Strange, Sorcerer Supreme (1988) 31-36; Quasar (1989) 26-27; Sleepwalker (1991) 7 - ΑΝΑΤΥΠΩΣΗ - Uncanny X-Men vol. 4 - 08-12-2020 - COLLECTING: UNCANNY X-MEN (1981) 176-193, UNCANNY X-MEN ANNUAL (1970) 8, KITTY PRYDE AND WOLVERINE (1984) 1-6, X-MEN AND ALPHA FLIGHT (1985) 1-2, material from MARVEL FANFARE (1982) 40 - 848 σελίδες - New Mutants vol. 1 - 22-12-2020 - COLLECTING: MARVEL GRAPHIC NOVEL (1982) 4; NEW MUTANTS (1983) 1-34; NEW MUTANTS ANNUAL (1984) 1; MARVEL TEAM-UP (1972) 100 (A STORY), 149; MARVEL TEAM-UP ANNUAL (1976) 6; UNCANNY X-MEN (1981) 160, 167, 180, 189, 192; MAGIK (1983) 1-4 - 1272 σελίδες - Marvel Cosmic Universe By Donny Cates vol. 1 - 05-01-2021 - COLLECTING: THANOS (2016) 13-18, ANNUAL 1 (A STORY); THANOS: LEGACY (2018) 1 (A STORY); DEATH OF THE INHUMANS (2018) 1-5; COSMIC GHOST RIDER (2018) 1-5; SILVER SURFER: BLACK (2019) 1-5 - 480 σελίδες - Infinity Crusade - 12-01-2021 - Collecting: Infinity Crusade (1993) 1-6; Warlock Chronicles (1993) 1-5; Warlock And The Infinity Watch (1992) 18-22; Thor (1966) 463-467; Iron Man (1968) 294-295; Avengers West Coast (1989) 96-97; Darkhawk (1991) 30-31; Cage (1992) 17; Alpha Flight (1983) 124-125, 127; Marc Spector: Moon Knight (1989) 57; Silver Surfer (1987) 83-85; Deathlok (1991) 28; material from Doctor Strange, Sorcerer Supreme (1988) 54-56; Alpha Flight (1983) 122-123, 126; Web Of Spider-Man (1985) 104-106; Silver Sable & The Wild Pack (1992) 16-17; Deathlok (1991) 29 - 1200 σελίδες - Excalibur vol. 1 - 19-01-2021 - COLLECTING: EXCALIBUR SPECIAL EDITION (1988) 1, EXCALIBUR (1988) 1-34, EXCALIBUR: MOJO MAYHEM (1989) 1, QUASAR (1989) 11, THOR (1966) 427-429, MATERIAL FROM MARVEL COMICS PRESENTS (1988) 31-38 - 1050 σελίδες - Savage Sword of Conan: The Original Marvel Years vol. 4 - 19-01-2021 - COLLECTING: SAVAGE SWORD OF CONAN (1974) 45-60 - 976 σελίδες - Conan the Barbarian: The Original Marvel Years vol. 5 - 16-03-2021 - Collecting: Conan The Barbarian (1970) 116-149, Conan The Barbarian Annual (1973) 6-9, Conan Of The Isles (1988), What If? (1977) 39 - 928 σελίδες
  4. Αυτός είναι ο 74ος τόμος της Επίσημης Συλλογής Graphic Novel της Marvel. Κυκλοφόρησε στις 01/07/2022 και περιέχει τα τεύχη 1-6 της σειράς Son of M. Καλό θα ήταν, προτού κάποιος διαβάσει αυτόν τον τόμο, να έχει διαβάσει τον "Οίκο του Μ", επειδή η ιστορία εδώ είναι άμεση απόρροια των γεγονότων, που διαδραματίστηκαν σε εκείνο το κόμικ. Για όσες/ους δεν έχουν διαβάσει τον "Οίκο", υπάρχει περίληψη σε αυτόν τον τόμο και εδώ περιορίζομαι να γράψω, ότι ο αριθμός των μεταλλαγμένων στη Γη έχει περιοριστεί στα 198 άτομα, μέσα στα οποία δεν περιλαμβάνεται ο Πιέτρο Μάξιμοφ, γνωστός και ως Υδράργυρος (Quicksilver). Η μίνι σειρά, την οποία περιλαμβάνει ο τόμος αφηγείται τις απεγνωσμένες προσπάθειές του να αποκτήσει ξανά υπερδυνάμεις, προσπαθώντας να ξεγελάσει τους Inhumans. Απροσδόκητα ενδιαφέρον κόμικ, στα πλαίσια του υπερηρωικού βεβαίως, που παίρνει έναν από τους πλέον αντιπαθείς υπερήρωες της Marvel, τον ευέξαπτο, αλαζόνα Υδράργυρο, τον εξανθρωπίζει και τον κάνει, αν όχι συμπαθή, σίγουρα σαφώς πιο ενδιαφέροντα. Η υπόθεση είναι ενδιαφέρουσα, αλλά για εμένα, ακόμη μεγαλύτερο ενδιαφέρον παρουσίασε η αλληλεπίδραση του ήρωα με τους γύρω του και κυρίως με την κόρη του. Δεν πρόκειται για κάτι σπουδαίο, αλλά ο David Hine χειρίζεται με επιτυχία το υλικό του και με έκανε να ενδιαφερθώ για το χαρακτήρα, αν και θεωρώ, ότι το εύρημα με το ταξίδι στο χρόνο κάπου ξεχειλώνει. Το σχέδιο του Roy Allan Martinez είναι αρκετά καλό με μόνη παρατήρηση, ότι μου θύμισε υπερβολικά Frank Quitely. Κατά τα άλλα, εικονογραφεί με μεγάλη επιτυχία την ιστορία και προσφέρει ωραίες σκηνές δράσης και όχι μόνο. Η έκδοση της Hachette είναι σταθερά εξαιρετική και περιέχει και αρκετό επιπλέον υλικό σχετικά με το σεναριογράφο, την προέλευση των χαρακτήρων, τη δημιουργία της ιστορίας και τη σχεδιαστική εξέλιξη του Υδράργυρου κατά τη διάρκεια των ετών. Η ιστορία συνεχίζεται σε άλλο story arc, το Silent War, αλλά αυτός ο τόμος διαβάζεται αυτόνομα μια χαρά .
  5. Ο Spider-Man στα 60 Αιωνίως νέος, παρά την επικείμενη είσοδό του στο κλαμπ της τρίτης ηλικίας, ο Ανθρωπος-Αράχνη εξέφρασε μια εποχή και εξέθρεψε μια αυτοκρατορία. Καρασαρίνης Μάρκος Κατά τον Γουόλτ Ντίσνεϊ, «όλα ξεκίνησαν με ένα ποντίκι» – η έμπνευση για τη δημιουργία του Μίκυ Μάους ήταν εκείνη που έχτισε τα θεμέλια μιας ολόκληρης ψυχαγωγικής αυτοκρατορίας. Αντίστοιχα, για τον Σταν Λι, όλα ξεκίνησαν με μια αράχνη – ή, μήπως, μια μύγα; Σύμφωνα με το επεισόδιο που ο πατριάρχης της Marvel Comics αφηγούνταν πάντοτε με ευχαρίστηση σε συνέδρια κόμικ, συνεντεύξεις και αυτοβιογραφίες, «είδα ένα έντομο να σκαρφαλώνει στον τοίχο και είπα: «Σκέψου να είχε αυτή την ικανότητα ένας άνθρωπος»». Άλλοτε το έντομο αυτό ήταν μύγα, άλλοτε αράχνη και άλλοτε ο Σταν Λι άφηνε να εννοηθεί ότι η ιστορία μπορεί να ήταν και απόκρυφη, αλλά se non è vero, è ben trovato. Το βέβαιο είναι ότι κάποια στιγμή το καλοκαίρι του 1962 εκείνος, ο κορυφαίος κομίστας Τζακ Κέρμπι και ο σχεδιαστής Στιβ Ντίτκο βρέθηκαν να συζητούν για έναν νέο χαρακτήρα με πορτοκαλί και μοβ στολή και ένα μαγικό δαχτυλίδι στο χέρι. Από την ανταλλαγή ιδεών, τις τροποποιήσεις και τις ανασυνθέσεις προέκυψε το καλοκαίρι του 1962 κάτι τελείως διαφορετικό, ο ήρωας του εξωφύλλου του 15oυ τεύχους του περιοδικού «Amazing Fantasy»- και το όνομα αυτού Spider-Man, o Ανθρωπος-Αράχνη. Θεμέλιο της εκτίναξης της Marvel από μικρή εταιρεία σε κολοσσό της αμερικανικής βιομηχανίας των κόμικ, ο κατά κόσμον Πίτερ Πάρκερ γιόρτασε στις 27 Ιουλίου το 900ό του τεύχος συμπληρώνοντας 60 χρόνια ζωής, ιστοβασίας και χαρωπής καταδίωξης των απανταχού εγκληματιών. Στον ιστό του Πίτερ Πάρκερ Ευπροσήγορος, επινοητικός, συνεσταλμένος, ο Πίτερ Πάρκερ υπήρξε επιτυχής αντανάκλαση των εφηβικών ανησυχιών των δεκαετιών του ’60 και του ’70. Είχε να αντιμετωπίσει το τραύμα της απώλειας της πατρικής φιγούρας του θείου του, ο οποίος τον είχε μεγαλώσει, την εύθραυστη υγεία της θείας του, bullying στο σχολείο, φοιτητικές αγωνίες, ερωτικά σκιρτήματα, εργασιακές δυσχέρειες. Διόλου παράξενο που τον Σεπτέμβριο του 1965, σε μια δημοσκόπηση μεταξύ φοιτητών («28 πρόσωπα που μετράνε»), το «Esquire» διαπίστωνε ότι ο Ανθρωπος-Αράχνη κατατασσόταν μεταξύ των επαναστατικών προτύπων της νεολαίας από κοινού με τον Μπομπ Ντίλαν, τον Μάλκολμ Χ και τον Φιντέλ Κάστρο. Πολύ περισσότερο, αν σκεφθεί κανείς ότι ο ίδιος ο χαρακτήρας δεν ήταν επαναστάτης: όντας το καλό παιδί της Marvel, o Πίτερ Πάρκερ δεν ανακατεύθηκε ποτέ προσωπικά με τα ναρκωτικά, τους χίπις, το ειρηνιστικό κίνημα, την αντι-κουλτούρα, ενώ οι πολιτικές του απόψεις ήταν και παραμένουν προσεκτικά θολές. Ολα όμως τα παραπάνω περνούσαν στις σελίδες του περιοδικού μέσα από εμπειρίες τρίτων – φίλων, εχθρών, συντρόφων. Οταν, για παράδειγμα, την άνοιξη του 1968 οι φοιτητικές διαμαρτυρίες στο Πανεπιστήμιο Κολούμπια κατέληξαν σε σφοδρές συγκρούσεις με την Αστυνομία με 132 φοιτητές τραυματίες και 700 συλλήψεις δυναμιτίζοντας το κλίμα για μήνες, το τεύχος 68 του «Amazing Spider-Man» έσπευσε να απεικονίσει μια αντίστοιχη κατάσταση στο Πανεπιστήμιο Εμπάιαρ Στέιτ του σπουδαστή Πάρκερ. Ο Πολ Κάπερμπεργκ διαπιστώνει στο «The Creation of Spider-Man» (εκδ. Marvel / Rosen) ότι αντίθετα με τα τυπικά υπερηρωικά κόμικ η αφήγηση της ζωής του διακρινόταν από «ισχυρές δόσεις σαπουνόπερας και στοιχεία μελοδράματος». Αταίριαστος φαινομενικά, ο συνδυασμός αποδείχθηκε ευφυής: ο ανασφαλής, αγχωτικός ήρωας εξέφραζε μια ανήσυχη γενιά και απέβαινε μεταφορά των προβλημάτων κοινωνικοποίησής της. Η δημοτικότητά του αυτή μετέβαλε τον Spider-Man σε χρυσωρυχείο – αφού πρώτα τον έσωσε από τη λήθη. Σύμφωνα με τα λεγόμενα του Λι, ο τότε ιδιοκτήτης και εκδότης της εταιρείας, Μάρτιν Γκούντμαν, ενέκρινε τη συμπερίληψή του (από κοινού με τις ιστορίες θρίλερ «Ο κωδωνοκρούστης», «Η σαρκοφάγος της μούμιας» και «Αρειανοί ανάμεσά μας») στο «Amazing Fantasy», ένα περιοδικό ανθολογίας, γνωρίζοντας ότι αυτό θα ήταν το τελευταίο του τεύχος. Ο Ανθρωπος-Αράχνη προοριζόταν για ήρωας μιας χρήσης – έως ότου ο Γκούντμαν είδε το φθινόπωρο του 1962 τις αριθμητικές καταστάσεις και ανακάλυψε ότι το «Amazing Fantasy» είχε κάνει ρεκόρ πωλήσεων. Απαίτησε τη γρήγορη επιστροφή του στα περίπτερα, με το πρώτο «Amazing Spider-Man» να κάνει την εμφάνισή του στις αρχές του 1963. Ως τα τέλη της δεκαετίας είχε καταστεί η ναυαρχίδα της Marvel, καθώς η κυκλοφορία του άγγιζε τα 600.000 τεύχη μηνιαίως. Το 1972 προστέθηκε ένα δεύτερο περιοδικό, το «Marvel Team-Up», και το 1976 ένα τρίτο, το «Spectacular Spider-Man». Στο απόγειο της απήχησής του, στις αρχές της δεκαετίας του ’90, κυκλοφορούσαν ταυτόχρονα επτά τίτλοι με νέο υλικό και αναδημοσιεύσεις παλαιότερων περιπετειών, ενώ τον Αύγουστο του 1990 το πρώτο τεύχος του «Spider-Man» σε σενάριο και σχέδιο του δημοφιλούς κομίστα Τοντ Μακ Φάρλαν πούλησε 3 εκατομμύρια αντίτυπα. Παράλληλα, και σε συνάρτηση με το όραμα του Σταν Λι για την εξάπλωση των χάρτινων ηρώων σε άλλα μέσα, ο Ανθρωπος-Αράχνη κατέκτησε εκπομπές κινουμένων σχεδίων (1967), στριπ σε εφημερίδες (1977) και κανονικές τηλεοπτικές σειρές (1978). Αν και το 1977 το πιλοτικό επεισόδιο της σειράς μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο, το πραγµατικό ντεµπούτο του στο σινεμά έγινε με την τριλογία του Σαμ Ράιμι (2002-2007), όπου τον Πίτερ Πάρκερ υποδύθηκε ο Τόμπι Μαγκουάιρ. Αισθητικά, τεχνολογικά και εισπρακτικά (2,5 δισ. δολάρια σε έσοδα), οι ταινίες αυτές, μαζί με την περίπου σύγχρονή τους τριλογία του Batman του Κρίστοφερ Νόλαν, έθεσαν τα θεμέλια της σημερινής κυριαρχίας των κόμικ φιλμ στον χώρο των μπλοκμπάστερ. Υπήρξαν επίσης και ο προπομπός της δημιουργίας του Marvel Cinematic Universe, οι συνολικά 29 ταινίες του οποίου (με πιο πρόσφατη την «Black Widow» πριν από μερικές εβδομάδες) έχουν αποφέρει μέχρι στιγμής περισσότερα από 27 δισ. δολάρια. Τα 5,3 από αυτά μάλιστα ανήκουν στα πέντε «Spider-Man» που γυρίστηκαν από το 2012 ως το 2021 με πρωταγωνιστές τους Αντριου Γκάρφιλντ και Τομ Χόλαντ. Τέλος, σε όλα αυτά τα έσοδα θα πρέπει να προστεθούν και οι πωλήσεις από τα παραφερνάλια (μπρελόκ, κουκλάκια, T-shirts κ.τ.λ.), κατηγορία όπου ο ήρωας προηγείται κατά πολύ των συναδέλφων του Avengers και ακόμη περισσότερο των Batman και Superman, με εισπράξεις της τάξης των 1,6 δισ. ετησίως. Κατά καιρούς άλλοι υπερήρωες όπως ο Iron Man ή οι X-Men μπορεί να τον υποσκελίζουν προσωρινά στα φώτα της δημοσιότητας, αλλά ο Ανθρωπος-Αράχνη είναι δικαιωματικά το πρόσωπο της Marvel. Η ζωή μετά τα 900 (τεύχη) Η σημαντικότερη κληρονομιά του Σταν Λι, ο οποίος πέθανε πλήρης ημερών στα 95 του, το 2018, είναι επομένως εξασφαλισμένη; Ναι και όχι. Αν η κινηματογραφική ενσάρκωση του Πίτερ Πάρκερ χαίρει άκρας υγείας, ο χαρακτήρας του κόμικ περνά μια παρατεταμένη κλιμακτήριο. Θύμα των πρακτικών του marketing, του πληρέστερου ελέγχου του έργου τους που έχουν πλέον οι σημερινοί δημιουργοί και των συχνών αναδιατάξεων στις οποίες η Marvel υποβάλλει το σύμπαν της, το «Amazing Spider-Man» έχει επανεκκινήσει τέσσερις φορές από το νούμερο 1 τα τελευταία οκτώ χρόνια, με πιο πρόσφατη εκείνη του περασμένου Απριλίου – το τεύχος 900 κρύβεται πίσω από το τεύχος 6 της τωρινής αρίθμησης. Η δημιουργική ελευθερία που απολαμβάνουν πλέον οι κομίστες συναρτάται οπωσδήποτε με πολύ πιο τολμηρές παραλλαγές του χαρακτήρα, το τίμημα όμως είναι η ασυνέχεια της διαδοχής από τη μία στην άλλη – οι ραφές πια φαίνονται. Ωστόσο, το ζήτημα είναι βαθύτερο. Η πολυδιαφημισμένη back to basics προοπτική που το 2008 ήθελε τον Πίτερ Πάρκερ να επιστρέφει σε μια μινιμαλιστική προσέγγιση (οικογένεια, φίλοι, νέοι και λιγότερο φαντεζί εχθροί) φούσκωσε στην πορεία του χρόνου σε ένα εξωφρενικό αφήγημα όπου ο ίδιος κατέληξε CEO του εταιρικού κολοσσού Parker Industries. Καθώς το κοινό του κόμικ ως μέσου αποτελείται πλέον από ενηλίκους κατά πλειονότητα, η απόπειρα να προσαρμοστούν σε αυτό οι mainstream ήρωες με αντίστοιχη λογική, προβληματισμούς και περιεχόμενο είναι προφανής. Από την άλλη πλευρά, η ενηλικίωση του χαρακτήρα δεν μοιάζει ολοκληρωμένη. Επαγγελματικά, έχει απεικονιστεί από καθηγητής σε σχολείο υποβαθμισμένης περιοχής ως μεγιστάνας αντίστοιχος εκείνων της Σίλικον Βάλεϊ. Το σταθερό καστ των νεανικών του φίλων φυλλορρόησε χωρίς να στεριώσει ένα καινούργιο. Ο γάμος του με τη Μαίρη Τζέιν Γουάτσον το 1987, ιδέα τολμηρή για την εποχή της, απέτυχε να προωθήσει την αφηγηματική εξέλιξή του και στην πορεία εγκαταλείφθηκε. Συγκριτικά, ο γηραιός Superman και η Λόις Λέιν, ζεύγος από το 1996, βρήκαν και συζυγική και μυθοπλαστική ισορροπία, δείγμα της επιτυχίας της οποίας είναι ο ιδιαίτερα δημοφιλής Τζον Κεντ, ο αμφιφυλόφιλος γιος τους που έχει αναλάβει να προστατεύει τη Γη ως νέος υπεράνθρωπος όσο ο πατέρας του διορθώνει διαστημικές αδικίες. Ας είμαστε όμως δίκαιοι, τα ίδια λέγονταν και για τον άνευρο Batman της δεκαετίας του ’80 προτού η πιο βίαιη παραλλαγή του που αποτύπωσε ο Φρανκ Μίλερ στο «The Dark Knight Returns» του 1987 ανοίξει τον δρόμο για μια ιδιαίτερα γόνιμη περίοδο πειραματισμών. Αλλωστε, ο ίδιος ο Ανθρωπος-Αράχνη υπήρξε πρόσφατα πρωτοπόρος ως προς τη φυλετική και έμφυλη ποικιλομορφία του χαρακτήρα: o νεαρός Μάιλς Μοράλες, γιος του Αφροαμερικανού Τζέφερσον Ντέιβις και της Πορτορικανής Ρίο Μοράλες, Spider-Man ενός εναλλακτικού σύμπαντος προτού μετακομίσει στο δικό μας, έκανε την πρώτη του εμφάνιση το 2011, για να ακολουθήσουν μέσα στη δεκαετία η Ghost Spider και άλλες εκδοχές. Το αδιαμφισβήτητο στάτους του στην ποπ κουλτούρα το επιβεβαιώνουν πλήθος αναφορών, από τη συνάντησή του με τον Μπαράκ Ομπάμα στο εξώφυλλο του τεύχους 583 ως την ιδιοποίηση του ονόματός του από τον διάσημο αναρριχητή κτιρίων Αλέν Ρομπέρ. Στη φήμη του θα προστεθεί στις 27 Ιουλίου ένας επετειακός μαραθώνιος 96 σελίδων και 13 διαφορετικών εξωφύλλων σε σενάριο Ζεμπ Γουέλς και σχέδιο Τζον Ρομίτα Τζούνιορ, το τεύχος 900: αριθμός λίαν τιμητικός, πίσω μόνο από τα «Action Comics» και «Detective Comics» που ξεπέρασαν το ορόσημο του 1.000 το 2018 και το 2019, αντίστοιχα. Για μια φιγούρα που προσγειώθηκε στο χαρτί με μετριοπαθείς βλέψεις («θέλαμε τα παιδιά να περνάνε καλά και να χαίρονται με κάτι θετικό, δεν θέλαμε να αλλάξουμε τον κόσμο» έλεγε ο Σταν Λι), η άνοδος αποδείχθηκε μετεωρική. Εξήντα χρόνια μετά, τι άλλο να ζητήσει ένας τίμιος ήρωας; Πηγή
  6. Αυτός είναι ο 27ος τόμος της Επίσημης Συλλογής Graphic Novel της Marvel. Κυκλοφόρησε στις 11/09/2020 και περιέχει τα τεύχη Avengers 500-503 και Avengers Finale. Λίγα λόγια, γιατί υποθέτω, ότι είτε οι περισσότεροι το έχετε διαβάσει και δεν χρειάζονται πολλές διευκρινήσεις, είτε δεν το έχετε διαβάσει, οπότε μάλλον δεν θα έπρεπε να δοθούν πολλές διευκρινίσεις. Ούτε λίγο, ούτε πολύ, η ιστορία αναφέρεται στο τέλος της ομάδας των Εκδικητών, όπως την ξέρουμε μετά τον απόηχο μιας επίθεσης από ένα μυστηριώδη εχθρό, που φαίνεται ανίκητος και ο οποίος θα αποκαλυφθεί στο τέλος της ιστορίας. Οι Εκδικητές θα χρειαστούν τη βοήθεια πολλών παλαιών μελών, για να αντιμετωπίσουν την απειλή, αλλά, παρά τις προσπάθειές τους, δεν θα μπορέσουν να διασώσουν όλα τα μέλη τους. Κομβική ιστορία, όχι για τη αξία της αυτή καθαυτή, αλλά επειδή έπεται των γεγονότων στο story arc "Planet X" και με τη σειρά της οδήγησε σε διάφορα άλλα γεγονότα, που εξιστορούνται τόσο στο New Avengers - Απόδραση, όσο και στον Οίκο του Μ, και ειδικά στο δεύτερο, που αποτελεί κατά κάποιον τρόπο τη συνέχεια αυτού του τόμου. Αυτή ήταν η πρώτη ιστορία που έγραψε ο Bendis για τους Avengers και οπωσδήποτε κατάφερε με την πρώτη να δημιουργήσει χάος στο σύμπαν της Marvel, αλλά και να προσθέσει νέους τίτλους στην εκδοτική. Αντικειμενικά, είναι ένα καλό υπερηρωικό κόμικ, που συμπληρώνεται πετυχημένα από το one-shot Avengers Finale, που κάνει μια αναδρομή στην ιστορία των Εκδικητών μετά το διαφαινόμενο οριστικό τέλος της ομάδας. Φυσικά, στον κόσμος της Marvel και γενικότερα των υπερηρωικών κόμικς, ελάχιστα πράγματα είναι τελεσίδικα, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία. Ωραίο, δυναμικό σχέδιο από τον Finch και πλήθος καλεσμένων σχεδιαστών στο Avengers Finale, οι οποίοι αποτίουν φόρο τιμής στην ιστορία των Εκδικητών. Φυσικά, η έκδοση της Hachette είναι πολύ ποιοτική, όπως κάθε φορά.
  7. Doctor Strange in the Multiverse of Madness Σκηνοθεσία: Sam Raimi Ηθοποιοί: Benedict Cumberbatch Elizabeth Olsen κ.ά. Φτάσαμε αισίως στην 28η ταινία του MCU, και την πιο ενήλικη. Η υπόθεση είναι πρακτικά Dr. Strange Vs Scarlet Witch στα πολυσύμπαντα! Εντυπώσεις αργότερα
  8. E T E R N A L S Εικοστή Έκτη ταινία του MCU. Τρίτη ταινία της Τέταρτης φάσης. Σκηνοθέτρια η Κινεζούλα Chloé Zhao, που έγινε γνωστή από Sundance και το οσκαρικά (και όχι μόνο) βραβευμένο Nomadland! Πολλοί γνωστοί και κάποιοι βετεράνοι ηθοποιοί!! Soundtrack από τον βραβευμένο Ramin Djawadi!!! Τι μπορεί να πάει στραβά; Η απάντηση βρίσκεται σε αυτό το λήμμα: Το Eternals, που έκανε πρεμιέρα μετά από κάποιες αναβολές (όπως όλες οι πανδημικές ταινίες) αυτό το μήνα, είναι ο ορισμός του διεκπεραιωτικού exposition, προκειμένου να ετοιμάσει αρκετά πράματα για μελλοντικές ταινίες, σε συνδυασμό με υπερβολικά πολλούς χαρακτήρες και όλα αυτά βασισμένα σε ένα ψυχεδελικό comic της Marvel που προσωπικά δεν άντεξα να διαβάσω πάνω από 2 τεύχη. Ωραίο το art του Kirby αλλά πραγματικά δε διαβάζεται. Αν περιμένετε πράματα από το sequel του Gaiman, να θυμάστε ότι είναι sequel material. Ποιο είναι το story? Οι πρώτοι ήρωες της Γης, ονόματι Eternals ήρθαν από το διάστημα, προκειμένου να προστατεύσουν την ανθρωπότητα από μία συμπαντική απειλή ονόματι Deviants, που είναι σαν symbiotic beasts. Και μας ξεδιπλώνεται με κάποια ήρεμα, γαλήνια flashbacks, η ιστορία τους που διαρκεί 7.000 χρόνια. Όσα και θα νιώσετε ότι πέρασαν μόλις τελειώσει η ταινία. Η φωτογραφία και η σκηνοθεσία στο μεγαλύτερο μέρος της είναι προσεγμένη. Είναι μία όμορφη ταινία. Όμως το σενάριο πάσχει σε απίστευτο βαθμό, θυμίζοντας κάθε τόσο τους μύες του προσώπου σας ότι είναι ώρα για χασμουρητό. Χωρίς διάλειμμα, δύσκολα παλεύεται. Η ροή είναι ό,τι πιο αργό έχει συμβεί στο MCU, οι χαρακτήρες αν και είναι παντελώς διαφορετικοί σε πολλές βαθμίδες, αντιπροσωπεύοντας ΠΟΛΛΑ diversities (έχει και gender swaps), δεν προλαβαίνεις να ενδιαφερθείς για όλους και όλες και κάπου εκεί θα αναρωτηθείς: Γιατί δεν ήταν αυτό απλά σειρά του Disney+ και ήρθα σινεμά; Τότε έρχεται το τέλος σαν σφαλιάρα και σου θυμίζει πως υπήρχε λόγος, όμως, είπαμε, απαιτείται ιώβια υπομονή, επιπέδου Snyder Cut. Είναι δυόμιση ώρες που δεν κυλάνε εύκολα. Απαιτείται προκειμένου να παρακολουθήσετε τη συνέχεια του MCU? Ναι, εννοείται. Να το δει κάποιος που δεν έχει δει ποτέ MCU? Όχι, σας ξορκίζω, είναι σαν filler/breather επεισόδιο, αν το πάμε με ορολογία anime. ~5/10
  9. Η σειρά comics Star Wars, η κύρια σειρά και ταυτόχρονα η πρώτη που εξέδωσε η marvel από τότε που επανέκτησε τα δικαιώματα του franchise από την Dark Horse, κλείνει τον πρώτο της κύκλο τον Νοέμβριο με το 75ο τεύχος. 40 σελίδες, σε σενάριο Greg Pak και σχέδιο Phil Noto, με το παρακάτω εξώφυλλο. Οι φανς του σύμπαντος του Lucas δεν ανησυχούμε όμως. Τον Ιανουάριο έρχεται το reboot της σειράς με ένα καινούριο νούμερο 1, το οποίο θα γράψει ο Charles Soule ( me likey ? ) και σχέδιο Jesus Saiz. Η σειρά μεταφέρεται χρονικά στην περίοδο μεταξύ The Empire Strikes Back και Return of the Jedi. Εδώ και το εξώφυλλο. ΠΗΓΗ 1 ΠΗΓΗ 2
  10. Καλησπέρα, (Πρώτο post οπότε αν κάνω κάτι λάθος πείτε μου να μαθαίνω ) Συλλέγω βιβλία μινιατούρες εδώ και λίγο καιρό, και η αγάπη μου για τα κόμικς με οδήγησε στην ανακάλυψη ότι υπάρχουν αρκετά κόμικ μινιατούρες. Αναλυτικά τι έχω καταφέρει να συλλέξω μέχρι τώρα: 1) Marvel Bubble Funnies - Η βασικότερη μίνι συλλογή που μπορεί κάποιος να αποκτήσει είναι η συλλογή με τα έξι τεύχη της Marvel από το νοσταλγικό 1981. Captain America, Hulk, Spiderman, Sabrina, Archie και Spider Woman σε τεύχη με διαστάσεις 8,2 cm x 6.3 cm. Κυκλοφόρησαν στην Αμερική σφραγισμένα με... τσίχλες ανάμεσα στις σελίδες τους. Πρέπει να είναι τα μόνα κόμικ που σφραγισμένα έχουν μάλλον μικρότερη αξία, κι αυτό γιατί οι τσίχλες στο εσωτερικό άφηναν μια λαδίλα στις σελίδες, αλλά δεν ξεσφράγισα ποτέ τα δικά μου για να το επιβεβαιώσω. 2) Marvel Gumball Prizes Comics - Η δεύτερη, αρκετά δυσκολότερη να αποκτήσει κανείς συλλογή, είναι πάλι της Marvel από το μακρινό 1966. Με εξωφρενικά μικρές διαστάσεις (2,2 cm x 1,5 cm) και περίπου 50 ασπρόμαυρες σελίδες, κυκλοφόρησαν έξι διαφορετικά τεύχη (Hulk, Thor, Spiderman, Sgt Fury, Captain America και Millie the model). Μεγάλο πρόβλημα είναι η προχειρότητα της κατασκευής (η ράχη είναι σχεδόν ανύπαρκτη, οι σελίδες ήταν συγκολλημένες με κόλλα που μετά από τόσα χρόνια έχει εξαφανιστεί και κάθε προσπάθεια να διαβάσει κανείς τα κόμικ θα οδηγήσει αναπόφευκτα στην καταστροφή τους, έχω καταστρέψει ήδη ένα). Το κάθε τεύχος κυκλοφόρησε σε διάφορα χρώματα, και αν ήσουν hardcore συλλέκτης έπρεπε να μαζέψεις και τα διάφορα χρώματα... Fun Facts: τα σχέδια υπογράφουν διάφοροι μεγάλοι, όπως ο Steve Ditko. Επίσης, στο τεύχος του Spiderman εμφανίζεται στις τελευταίες σελίδες ο Superman, μια δεκαετία σχεδόν πριν εμφανιστούν επίσημα μαζί στο Superman vs Spiderman του 1976. 3) Marvel Komikai - Συνεχίζουμε με Marvel. Μικρές διαστάσεις, 4,5 cm x 3 cm περίπου , κυκλοφόρησαν το 2005 σε σετάκια των 5 με δώρο μεγεθυντικό φακό. Άγνωστο πόσα τέτοια σετάκια έχουν κυκλοφορήσει. 4) Silly Dillies, Funny Tales κλπ - μια ακόμα σειρά από το 1965, ίδιας (δυστυχώς) ποιότητας με τα αντίστοιχα μικρά της Marvel της εποχής, περιελάμβαναν πάλι άγνωστο αριθμό (ανακαλύπτω συνεχώς καινούργια) από αστεία σε διάφορα μικρά βιβλιαράκια. Διαστάσεις 2cm x 1.5cm, έχουμε και εδώ διάφορα χρώματα ανά κόμικ. Bonus: Όποιος θέλει να το ψάξει περισσότερο, το παλαιότερο που έχω καταφέρει να εντοπίσω είναι το Bijou εκδοτικού οίκου London Rock Bros & Payne, με διαστάσεις 3cm x 2.5cm. Ανάλογα με την ποιότητα οι τιμές φτάνουν να είναι αστρονομικές.... Εννοείται ότι σίγουρα μου έχουν ξεφύγει πολλά ακόμα, όποιος γνωρίζει κάτι ας το μοιραστεί μαζί μας!
  11. Το «Moon Knight» μας ζητάει να κοιτάξουμε στα μάτια το χάος που κρύβουμε όλοι μέσα μας Η νέα σειρά της Marvel προσεγγίζει το θέμα της ψυχικής υγείας για να αφηγηθεί μια ιστορία χάους, αποδοχής και πάνω απ' όλα συμφιλίωσης με τον ίδιο μας τον εαυτό. Προσοχή: το άρθρο περιέχει spoilers και από τα έξι επεισόδια της σειράς «Moon Knight». Τα τελευταία χρόνια η Marvel, ίσως περισσότερό από κάθε άλλο στούντιο εκεί έξω, προσπαθεί να συμπεριλάβει στις ταινίες και στις σειρές της ομάδες ανθρώπων που σπάνια βλέπουμε να έχουν κάποια αντιπροσώπευση στη βιομηχανία. Κι όχι μόνο αυτό, αλλά πρόσφατα έχει αρχίσει να αγγίζει και θέματα που όπου ελάχιστες ταινίες και σειρές του είδους των υπερηρωικών ταινιών, και πόσο μάλλον αυτές της Marvel, είχαν παλιότερα την τόλμη να προσεγγίσουν. H αρχή έγινε με το υπέροχο «WandaVision», όπου μίλησε, μέσα από ένα συναισθηματικά φορτισμένο και καθαρτήριο ταξίδι, για τον πόνο που νιώθουμε όταν βιώνουμε τον χαμό ενός δικού μας αγαπημένου προσώπου, αλλά και την κατάθλιψη που έρχεται μέσα από αυτό, και το πόσο επηρεάζουν όλα αυτά τόσο την ζωή μας όσο και εκείνη των γύρων μας. Και μπορεί οι υπόλοιπες σειρές της να ακολούθησαν μια πιο (βαρετά υπερηρωική) πεπατημένη, το τελευταίο πόνημα της Marvel με τίτλο «Moon Knight» έρχεται όχι μόνο για να εισάγει έναν ακόμα καινούργιο χαρακτήρα στον ήδη μακρύ κατάλογο του MCU, αλλά, κυρίως, να τολμήσει να αγγίξει ίσως ένα από τα πιο μεγάλα ταμπού της κοινωνίας: εκείνο της ψυχικής υγείας. Προς τιμή του, το «Moon Knight» αποτελεί μια τολμηρή κίνηση που δεν ακολουθεί την τυπική φόρμουλα υπερήρωων της Marvel, καθώς μοιάζει σαν να βρίσκεται αποκομμένο από το υπόλοιπο MCU. Η σειρά φαίνεται να ξεκινά ήδη από την τελευταία πράξη όπου σιγά σιγά εμείς, μαζί με τον χαρακτήρα του Στίβεν Γκραντ (ο Οσκαρ Αϊζακ στην συναρπαστική του πρώτη στο MCU), προσπαθούμε να γεμίσουμε τα κενά. Μια ενδιαφέρουσα προσέγγιση σίγουρα, αφήνοντας εκτός τις όποιες περιττές origin μυθολογίες από τις οποίες θέλουν τους νέους χαρακτήρες να περνάνε, σαν κάποιο είδος μύησης, πριν εγκαθιδρύσουν την παρουσία τους στο αντίστοιχο κινηματογραφικό τους σύμπαν, αλλά ταυτόχρονα αποτελεί και μια έξυπνη, και σε στιγμές αρκετά εύστοχη, σεναριακή τροπή για να μιλήσει για κάτι πολύ πιο σοβαρό. Βλέπετε η σειρά εξερευνά το πώς μπορεί να είναι κάποιος υπερήρωας έχοντας διασχιστική διαταραχή ταυτότητας (γνωστή κι ως διαταραχή πολλαπλής προσωπικότητας). Μέσα σε αυτό η σειρά χτίζει, καθ’ όλη την διάρκεια των έξι επεισοδίων της, τον δικό της ρυθμό για τον τρόπο με τον οποίο θέλει να πει την ιστορία της. Μας εισάγει πρώτα στον χαρακτήρα του Γκραντ, έναν χαμηλών τόνων υπάλληλο του Βρετανικού Μουσείου, ο οποίος έχει τεράστιο πάθος με την αιγυπτιολογία. Όμως δεν αργεί να μας γνωρίσει, λίγο πριν τελειώσει το πρώτο επεισόδιο, και μια νέα προσωπικότητα, εκείνη του Μαρκ Σπέκτορ, ο οποίος παρουσιάζεται ως πρώην μισθοφόρος και φαίνεται πως ζει στο μυαλό του Γκραντ, χωρίς να γνωρίζουμε ακριβώς ποια ήταν εκείνη η προσωπικότητα που δημιούργησε την άλλη, μεταμορφώνοντάς τον έτσι στον υπερήρωα Moon Knight. Στην αρχή ο Στίβεν και ο Μαρκ είναι δυο προσωπικότητες οι οποίες δεν τα πάνε καθόλου καλά και δυσκολεύονται να συνυπάρξουν στο ίδιο σώμα, καθώς όταν ο ένας κυριαρχεί ο άλλος προσπαθεί να τον ανατρέψει. Η συνδι-αλλαγή μεταξύ αυτών των δύο χαρακτήρων γινόταν αντιληπτή στην αρχή με κάποια black outs, όπου τη μια στιγμή ο Στίβεν μπορεί να βρισκόταν στο σπίτι του και την επόμενη σε ένα χωρίο κάπου στην Ελβετία ή τη μια να απειλείται από κάποιους κακούς και την επόμενη όλοι να βρίσκονται αναίσθητοι (ή νεκροί) γύρω του. Προσθέστε και το γεγονός πως και οι δύο ήρωες επιλέχθηκαν από έναν αρχαίο Αιγύπτιο θεό, τον Κονσού, τον θεό του φεγγαριού, λόγω αυτής της διαταραχής, ως το άβατάρ του στην Γη για να αποδώσουν την δική του εκδοχή δικαιοσύνης στους κακούς και σχεδόν ολόκληρο το Αιγυπτιακό Πάνθεον, με τη θεά Αμμούτ (ή Αμμιτ) και τον κακό απόστολό της, και αρχηγό της αίρεσης, Αρθουρ Χάροου (ένας εξίσου απολαυστικός Ιθαν Χοκ) να αποτελούν τους κύριους ανταγωνιστές, για να συμπληρωθεί έτσι κάπως η Marvelική αυτή συνταγή. Tα πράγματα αρχίζουν να παίρνουν μια διαφορετική τροπή από τα μέσα του τέταρτου επεισοδίου και μετά, όπου ο Χάροου σκοτώνει τον Στίβεν/Μαρκ και ο ίδιος περνάει από ένα είδος καθαρτήριου, το οποίο παρουσιάζεται μέσα από μια σουρεαλιστική σκηνή ενός ψυχιατρικού νοσοκομείου, με τον Στίβεν να έχει διαχωριστεί από τον Μαρκ και να τον ψάχνει μέσα στα διάφορα δωμάτια όπου, όταν επιτέλους συναντιούνται, πρέπει να περάσουν από τον ποταμό Ντουάτ και να βρουν έναν τρόπο να ισορροπήσουν την ζυγαριά με τις καρδιές τους για να φτάσουν στις Πύλες του Όσιρι. Αυτό το σημείο είναι και που αποτελεί τον καταλύτη για την βαθιά εσωτερική κάθαρση του ήρωα. Ξεκινά ένα ταξίδι στο παρελθόν για να μας δείξει την τραυματική εμπειρία που πέρασε ο Μαρκ σαν παιδί, χάνοντας τον αδερφό του, με τη μητέρα του να τον κατηγορεί για τον θάνατό του, δημιουργώντας την προσωπικότητα του Στίβεν για να μπορέσει να προστατεύσει τον εαυτό του από την κακοποίηση της μητέρας του αλλά και από την ανικανότητα του πατέρα του στο να τον προστατεύσει από αυτήν. Σίγουρα δεν είναι η πρώτη φορά που βλέπουμε μια σειρά να παίζει οπτικά και με τις έννοιες της πραγματικότητας, των ονείρων και των κόσμων που δημιουργεί το μυαλό μας για να μας προστατεύσει από το κακό (βλέπε και το «Legion» του Νόα Χόλεϊ), αλλά εδώ ο showrunner της, Μοχάμεντ Ντιάμπ παίζει με λεπτές ισορροπίες όπου όμως δεν αφήνει τα όποια κλισέ να υπερκαλύψουν την οποία δραματική βαρύτητα έχουν οι συγκεκριμένες σκηνές. To ταξίδι τους είναι σκληρό και σε στιγμές αβάσταχτο και για τους δυο – ο Μαρκ δεν ήθελε να βιώσει ξανά το δράμα αυτό και ο Στίβεν δεν χαίρεται καθόλου όταν μαθαίνει πως ήταν απλά μια δημιουργία της φαντασίας, αλλά είναι εκείνη την στιγμή που αρχίζει η διαδικασία της επούλωσης. Η στιγμή που και οι δυο αποδέχονται τα καλά, αλλά κυρίως τα ελαττώματά, ο ένας του άλλου, ανοίγοντας τις καρδιές τους και μιλώντας για το ό,τι τους βαραίνει. Είναι η στιγμή - σημαντική για τις ζωές όλων μας - που αρχίζεις να συμφιλιώνεσαι με το παρελθόν σου, αλλά κυρίως με τον ίδιο σου τον εαυτό, που μαθαίνεις να μην τον κατηγορείς και να αρχίζεις να τον αγαπάς. Εσύ είσαι το πραγματικό φως που θα σώσει τον εαυτό από οποιαδήποτε ψυχολογική καταδίκη τον έχεις καταδικάσει. Η στιγμή που οι δύο ήρωες μαθαίνουν να συνυπάρχουν βρισκόμαστε μπροστά σε μια από τις πιο όμορφες και συγκινητικές στιγμές του MCU. Ο Οσκαρ Αϊζακ εδώ έχει μια αρκετά δύσκολη, αλλά ταυτόχρονα ενδιαφέρουσα, πρόκληση: υποδύεται δυο διαφορετικούς αλλά επίσης τόσο ίδιους χαρακτήρες οι οποίοι έρχονται αντιμέτωποι με το κοινό τους παρελθόν. Η εξαιρετική, άλλοτε συγκινητική και άλλοτε άγρια, ερμηνεία του (η οποία, αν θέλετε τη γνώμη μας, σίγουρα θα είναι υποψήφια στα φετινά Emmy ή/και στις Χρυσές Σφαίρες αργότερα) φαίνεται να αποτελεί και το θεμέλιο της σειράς, με τον ίδιο να παραμένει πιστός και αληθινός σε κάθε στιγμή της. Το «Moon Knight» είναι και φυσικά μια αρκετά θεαματική σειρά με εντυπωσιακές μάχες - θυμίζει σε στιγμές κάτι από «Ιντιάνα Τζόουνς» και τη «Μούμια» του Στίβεν Σόμερς - γεμάτες από CGI χαρακτήρες και τέρατα (εξάλλου μην ξεχνάμε πως ακόμα μιλάμε για μια σειρά της Marvel). Πριν και μετά από την ψυχαγωγική της αξία, κάνει εξαιρετική δουλειά, δίνοντας θετικό πρόσημο και αντιμετωπίζοντας με ευαισθησία ένα τόσο σημαντικό ζήτημα, εκείνο της ψυχικής υγείας. Κάτι που, υπερήρωας ή μη, έχεις την ανάγκη να δεις και να ακούσεις. Πηγή
  12. Μετά από 50 περίπου χρόνια από την κυκλοφορία του αρχικού τίτλου, επιστρέφει ο Roy Thomas στο Savage Sword of Conan! Ξεκινώντας με το 10ο τεύχος της σειράς, ο Thomas, με την βοήθεια του Alan Davis, θα μας δώσει ένα τουλάχιστον arc, όντας ο εβληματικός συγγραφέας και υπεύθυνος για την πορεία του Κιμμέριου Βάρβαρου στην Marvel. ΠΗΓΗ
  13. Η ταινία αυτή ολοκληρώνει το MCU (Marvel Cinematic Universe), που ξεκίνησε το 2008 με το Iron Man σε μια προσπάθεια να δημιουργηθεί μια σειρά ταινιών που θα σχετίζονται μεταξύ τους, θα παραπέμπει η κάθε μία σε κάποιες άλλες και τελικά θα δημιουργήσουν ένα εναλλακτικό κινηματογραφικό σύμπαν (continuity), το οποίο θα εμπνέεται από και θα μοιάζει με εκείνο των κόμικ της Marvel, αλλά δεν θα ταυτίζεται απόλυτα μαζί του. Αυτή η προσπάθεια δημιούργησε τελικά 22 ταινίες, κάποιες μέτριες, κάποιες καλές και κάποιες απλά απολαυστικές. Αν και θεωρητικά το MCU ολοκληρώθηκε (προσωρινά; ) με τη νέα ταινία Spider-Man τον Ιούλιο, πρακτικά η αυλαία πέφτει με αυτήν εδώ την ταινία, που κλείνει τους περισσότερους λογαριασμούς και φαίνεται να μην επιθυμεί, για την ώρα τουλάχιστον, να ανοίξει καινούριους. Τέτοιου είδους ταινίες δεν εμπίπτουν σε βαθυστόχαστη κριτική: ή είσαι οπαδός ή έστω ευνοϊκά διακείμενος και απολαμβάνεις ή δεν είσαι και ούτε καν αγγίζεις. Εξάλλου, πρόκειται για ταινίες, που απευθύνονται πρωτίστως σε νεαρό ηλικιακά κοινό, το οποίο, όπως είναι φυσικό (και σωστό), δεν ενδιαφέρεται για βαθιά φιλοσοφικά ερωτήματα. Το ερώτημα λοιπόν είναι, αν είναι ικανοποιητική για τους οπαδούς και να τους προσφέρει ποιοτική ψυχαγωγία. Και επειδή είμαι, παρά τις κάποιες κινηματογραφικές αστοχίες, οπαδός, δηλώνω ότι η ταινία με ικανοποίησε απόλυτα, αν και δεν ήταν ο οδοστρωτήρας που περίμενα. Η τρίωρη διάρκεια δεν είναι καθόλου κουραστική, η ομάδα είναι σε πλήρη σύνθεση και οι απόντες στο προηγούμενο μέρος, Hawkeye, Ant-Man και Captain Marvel όχι μόνο δίνουν το παρόν, αλλά διαδραματίζουν και πρωταγωνιστικό ρόλο, τα εφέ εξαιρετικά, οι χαρακτήρες πειστικοί και με περισσότερο σεναριακό βάθος από ό,τι συνήθως, η δράση, από τη στιγμή που ξεκινά, είναι καταιγιστική, εντάξει, στην όλη υπόθεση υπάρχουν κάποια κενά, αλλά ας μην τα θέλουμε και όλα δικά μας. Επιπλέον, στην εξέλιξη της ιστορίας, υπάρχουν κάποιες πολύ απροσδόκητες εκπλήξεις, οι περισσότερες δυσάρεστες, αλλά θέλω να αποφύγω τα spoilers. Γενικώς, χορταίνεις θέαμα χωρίς να σου ζητείται να σκεφτείς πολύ, και αυτό είναι και το ζητούμενο σε τέτοιου είδους ταινίες. Ο σκοπός είναι σχεδόν αποκλειστικά ψυχαγωγικός και αυτό που έχει σημασία, είναι να επιτυγχάνεται. Και εδώ έχει επιτευχθεί με πολύ μεγάλη επιτυχία. Δεν υπάρχει post-credits σκηνή, αφού το μέλλον του MCU δεν έχει αποφασιστεί ακόμα (ή για να είμαι ακριβέστερος: δεν έχει ανακοινωθεί ακόμα) και το επόμενο βήμα είναι μετέωρο. Θεωρώ όμως απίθανο να μην συνεχίσει: μιλάμε για το μεγαλύτερο franchise της σύγχρονης κινηματογραφικής – και όχι μόνο – ιστορίας, για ένα πραγματικό φαινόμενο της σύγχρονης κουλτούρας και κυρίως για μια κότα που γεννά συνέχεια χρυσά αβγά (η ταινία σπάει κυριολεκτικά ταμεία, όπου προβάλλεται, καταρρίπτει το ένα εισπρακτικό ρεκόρ μετά το άλλο και έχει βάλει πλώρη να γίνει η πιο πετυχημένη εμπορικά ταινία όλων των εποχών) και καλώς ή κακώς αυτά τα πράγματα μετράνε – ή για να είμαι πιο ειλικρινής: κυρίως αυτά τα πράγματα μετράνε. Η τέχνη είναι καλή, η ψυχαγωγία επίσης, αλλά ο κινηματογράφος είναι ακριβό άθλημα. Και δια του λόγου το αληθές, η Disney (η μαμά εταιρεία) ανακοίνωσε τις επόμενες ταινίες του MCU μέχρι το 2022, αλλά χωρίς να υπεισέλθει σε λεπτομέρειες. Σε αναμονή λοιπόν για την επόμενη φάση του ταξιδιού. Το τρέιλερ Ο σύνδεσμος για το imdb Μια ελαφρώς τροποποιημένη εκδοχή αυτής της ανάρτησης, δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στο ιστολόγιο astoixeiotos.wordpress.com
  14. Δηλώνετε επιζώντες της απόλυτης κατάρρευσης του X-menverse της Fox? Είδατε και τα δύο Venom και συνεχίσατε με Morbius¿? Είσαστε έτοιμοι για το επόμενο βήμα; Ναι, ο villain του Spider-Man που έγινε ουσιαστικά αρχικά διάσημος ως ο apex predator που ήθελε τον Spidey ως το υπέρτατο τρόπαιο και διαβόητος στα '80s από την αυτοκτονία του όταν επιτέλους τα κατάφερε ΘΑ ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΔΙΚΙΑ ΤΟΥ ΤΑΙΝΙΑ ΧΩΡΙΣ ΚΑΘΟΛΟΥ SPIDER-MAN, ΑΚΡΙΒΩΣ ΟΠΩΣ ΚΑΙ Ο MORBIUS!!! Σκηνοθέτης του εγχειρήματος είναι ο σκοτεινός J.C. Chandor, τον Kraven θα υποδύεται ο Aaron Taylor-Johnson, τον οποίο έχουμε γνωρίσει ως Kick-Ass και Quicksilver του MCU, την Calypso η Ariana DeBose, γνωστή από διάσημα musical (Hamilton), τον Chameleon ο Fred Hechinger και τον d-list "villain" The Foreigner, ο Christopher Abbott. Ο Foreigner τα είχε με Silver Sable & Black Cat, οπότε είναι όπως και ο Morbius απομεινάρι εκείνου του concept, αφού ακυρώθηκε εκείνη η ταινία. Θα παίζει και ο Russell Crowe κάποιον. Στο πρόσφατο Cinema Con έκανε μία μικρή αποκλειστική εμφάνιση ως υπαρκτό project, εν μέσω των ανακοινώσεων της Sony για τα Spidey projects. Είναι να κυκλοφορήσει 13 του Γενάρη και υπάρχουν πιθανότητες η Sony να φτάσει εκεί που δεν έφτασε ποτέ η Fox με δικαιώματα της Marvel, στο τρίτο υπόγειο.
  15. Μαζί με Green Goblin & Dr. Octopus, η αρχι-Νέμεσις του Peter Parker. Δημιουργία των dark & gritty '80s, είχε την ατυχία να εμφανιστεί πρώτη φορά στο διαβόητο Spider-Man 3 του 2007, σε σκηνοθεσία Sam Raimi. Το 2018, η Sony έχοντας χάσει την αποκλειστική εκμετάλλευση του χρυσορυχείου που λέγεται Spider-Man, αποφάσισε να βγάλει στη μεγάλη οθόνη την δικιά του, ολοδικιά του ταινία. Με Tom Hardy να ενσαρκώνει μάλιστα τον Eddie Brock. Το trailer υποσχόταν origin και τα symbiotes του Venom: Lethal Protector. Αυτό που πήραμε ήταν ένα μέτριο origin, κάποιες καλές μεταμορφώσεις του Tom σε Venom και μία απαίσια τελική μάχη. Και φυσικά ένα από τα χειρότερα τραγούδια του Eminem: Όλα αυτά διανθισμένα με μία ψιλο-χαζή κρίση ταυτότητας της ταινίας, λόγω του PG-13 rating, το οποίο ισοδυναμεί με αρκετά κακογραμμένο edgy χούμορ. Το post-credits scene, υποσχέθηκε sequel, το οποίο φαινόταν πιο ενδιαφέρον. Με Woody Harrelson ως Cletus Casady. Και ξέρετε τι σημαίνει αυτό... ENTER CARNAGE!!! Φέτος το φθινόπωρο, λοιπόν, βγήκε το πολυαναμενόμενο sequel VENOM: LET THERE BE CARNAGE. Και έχουν ήδη λιώσει πληκτρολόγια και ξοδευτεί τόνοι e-ink προσπαθώντας να περιγράψουν αυτό το trainwreck of a film. Ξεκινάει με τη σχέση του Eddy και του Venom να περνάει κρίση. Αποφασίζουν να περάσουν λίγο χρόνο χωριστά, ενώ ο Cletus γίνεται Carnage κατά τη διάρκεια της εκτέλεσής του. Βέβαια όταν λέμε Carnage, μόνο εμφανισιακά είναι, καθώς ο Woody αποτυγχάνει να αποδώσει τον ψυχωτικό δολοφόνο. Αυτό, μαζί με τον υπερβολικά αυξημένο ελαφρύ/χιουμοριστικό τόνο (πάλι λόγω PG-13), κάποια SCREWMYHORN POLITICALLY CORRECT ΣΚΗΝΙΚΑ και χειρότερα εφέ από την πρώτη ταινία (σε αρκετές σκηνές βλέπεις το επόμενο δευτερόλεπτο τον χαρακτήρα χωρίς το symbiote) και μία ιστορία που δε σε ενδιαφέρει τίποτα, μας δίνουν μία από τις BOTTOM EVER ταινίες της Marvel. Προσωπικά το βάζω παρέα με το οικτρό Fant4stic. Ειδικά από την στιγμή που κατόρθωσε να γίνει χειρότερη μαύρη κωμωδία και από την πρώτη ταινία, κατακρεουργώντας δύο πολύ σημαντικούς χαρακτήρες της Marvel. Ακολουθεί η υπόθεση της ιστορίας του Carnage, για να καταλάβετε για το τι χάλι μιλάμε: Οπότε, αν το Venom έπαιρνε ένα 4+/10 και ήταν σαν μια κομιξική ταινία των '00s, το Carnage παίρνει ένα: / 10 Ο μόνος λόγος για να το δείτε, είναι το mid-credits scene. Γιατί τρίτη ταινία PG-13 δεν έχει λόγο ύπαρξης. Το 2ο ήταν επιπέδου direct-to-dvd/tape cash grab sequel. Διαβάστε Venom του Donny Cates να στανιάρετε και αφήστε τα σκουπίδια εκεί που ανήκουν. Δηλαδή μακριά από θάλασσες και ακτές, παλιοτυροβρωμίκουλοι κλπ.
  16. O Conan ξεκίνησε από την πατρίδα του, την Cimmeria, και ταξίδεψε σε όλον τον γνωστό κόσμο. Κατά τη διάρκεια των ταξιδιών του, έγινε κλέφτης, πειρατής, μισθοφόρος, μονομάχος και εν τέλει, βασιλιάς στην Aquillonia. Σε κάποια στιγμή, σε κάποιο ταξίδι, σε κάποια περιπέτεια του, αντιμετώπισε την Crimson Witch, και αργότερα τα 2 της παιδιά. Η Crimson Witch, φανατικά πιστή στο θεό του θανάτου Razzazel, συνέλεγε το αίμα μεγάλων πολεμιστών, το οποίο, όσο περισσότερο χρόνο ζούσαν οι πολεμιστές, τόσο πιο δυνατό ήταν σε θανατηφόρα μαγεία, η οποία χρειαζόταν για να φέρει τον Razzazel στην γη. Στην πρώτη τους συνάντηση ο Conan την άφησε νεκρή ή τουλάχιστον έτσι νόμιζε. Στην πάροδο όμως των ετών, και αφού ο άπειρος Κιμμέριος βάρβαρος έχει γίνει πλέον King Conan, η μάγισσα και τα παιδιά της, τον παρακολουθούσαν, από σφαγή σε σφαγή, από το ένα αιματοβαμμένο πεδίο μάχης στο άλλο, βλέποντας την δύναμη του να μεγαλώνει, το αίμα του να δυναμώνει, μαζί με τη φήμη του. Και όλα οδήγησαν στην τελική σύγκρουση, στην τελική αντιμετώπιση της μάγισσας και του θεού της, κατά τη διάρκεια της οποίας 2 γενιές συναντιούνται, με τελικό έπαθλο την επιβίωση της γης. Ή αλλιώς τι γίνεται όταν εμπιστεύεσαι μια ιστορική σειρά σε έναν άξιο συγγραφέα. Η αναβίωση του ιστορικού τίτλου, μετά την επανάκτηση των δικαιωμάτων από τη Marvel, ανατέθηκε στον Jason Aaron, φανατικό θαυμαστή του έργου του Howard. Και πέρα από ότι είναι πολύ καλός συγγραφέας, έγραψε για τον χαρακτήρα που λάτρευε από μικρός. Μαζί με τον Donny Cates και τον Jonathan Hickman, o Aaron είναι από τα πιο δυνατά χαρτιά που έχει η Marvel, και μετά την αναβίωση του Star Wars, του ανέθεσαν και αυτή του Conan. Και ενώ η πρώτη δεν ήταν κάτι εξαιρετικό, εδώ πραγματικά παίζει μπάλα στο γήπεδο του. Κατορθώνει και δημιουργεί ένα υπερ-arc 12 τευχών, δίνοντας αληθοφάνεια και ένταση στην κεντρική ιστορία και την απειλή της Crimson Witch, διανθίζοντας την ταυτόχρονα με monster-of-the-week τύπου αναμετρήσεις σε κάθε τεύχος. Και σίγουρα, δεν είναι όλα τα τεύχη σούπερ αν τα εξετάσεις αυτούσια, και ίσως να ήταν καλύτερα αντί για 12, να είχαμε π.χ. 8, αλλά πραγματικά σε έκανε να νιώσεις ότι κάνεις ένα ταξίδι μαζί με τον Conan, από την αφάνεια και την βάρβαρη πλευρά του, στην πιο ώριμη και κατασταλαγμένη, αυτή του Βασιλιά και του πατέρα. Ο φόβος για τον Razzazel είναι υπόκωφος, χωρίς να τον συναντάμε παρά μόνο κοντά στο τέλος και τα τελευταία 2 τεύχη, και η αποκάλυψη του, έχοντας μέχρι τότε στο μυαλό ότι μεγάλος κακός είναι η μάγισσα, είναι ακόμα πιο απόκοσμη και τρομακτική. Ειδικά το 11ο και προτελευταίο τεύχος του arc, είναι από τα πιο πορωτικά τεύχη που έχω διαβάσει τα τελευταία χρόνια. Και πέρα από τον Aaron, συνυπεύθυνος για αυτό είναι ο.... Mahmud Asrar, o οποίος σχεδιάζει τα 10 από τα 12 τεύχη. Του οποίου κάποια στιγμή πρέπει να του εμπιστευτούν κάποιον μεγάλο τίτλο, πέρα από τα διάφορα (αδιάφορα ως επί το πλείστον) υπερηρωικά που έχει κατά καιρούς κάνει. Και αυτό γιατί ο άνθρωπος πραγματικά σπέρνει. Εκπληκτική σκηνοθεσία και γέμισμα της σελίδας, όχι τόσο πρωτότυπα αλλά πάντα δυναμικά, με κίνηση, με ενέργεια και ουσία. Ουσία στο storytelling, προωθεί τέλεια το σενάριο, εντυπωσιάζει αλλά και σε κρατάει μέσα στην ιστορία. Σωστές στάσεις σώματος, χωρίς υπερβολές, δουλεμένα πρόσωπα, εκφράσεις, μορφασμοί, όλα υπέροχα. Θα ήθελα πολύ να δω το δίδυμο να ξανασυνεργάζεται σε κάποιες ιστορίες εκτός Marvel, γιατί, εδώ, η δουλειά του Asrar ήταν αποκάλυψη, πράγμα που ούτε μου είχε περάσει από το μυαλό όταν είχα δει τη δουλειά του στο Wolverine & The X-Men και σε κάποιο Avengers. Τα υπόλοιπα 2 τεύχη τα σχεδίασε ο Gerardo Zaffino, κάνοντας αξιοπρεπέστατη δουλειά, χωρίς όμως να μπορεί να ξεπεράσει τον Asrar. Και όπως έγραψα και πιο πριν, δώστε προσοχή στο 11ο τεύχος. Απόλυτη πόρωση! Για να μη γράψω άλλους διθυράμβους, θα κλείσω εδώ λέγοντας ότι τα 12 τεύχη συλλέχθηκαν σε 2 trade paperbacks των 6 τευχών, τα οποία πρέπει να αγοράσετε... χθες! Μετά το 12ο τεύχος, η σειρά συνεχίζει με τον Jim Zubb στο σενάριο και τον Roge Antonio στο σχέδιο, έχοντας ήδη βγάλει άλλα 2 τεύχη, αλλά για αυτά θα σας πω όταν τα διαβάσω. Ο Jason Aaron θα συνεχίσει γράφοντας την σειρά King Conan, η οποία όμως, και λόγω COVID, αγνοείται προς το παρόν η τύχη της. By Crom, διαβάστε το!
  17. Είμαστε στην εποχή της High Republic. Χρόνια πριν τα γεγονότα των πρώτων (prequel) ταινιών. Οι Jedi κυριαρχούν σε όλους τους γνωστούς γαλαξίες και είναι συνώνυμο της δικαιοσύνης και της παντοδυναμίας. Ο λαμπερός και υπερσύγχρονος διαστημικός σταθμός Starlight Beacon είναι επιτέλους έτοιμος και εκπέμπει δέος με το μέγεθος του και την αποστολή του. Να αποτελέσει δηλαδή το εφαλτήριο των Jedi για τις αποστολές τους στις γνωστές και άγνωστες γωνίες του σύμπαντος. Κατά τη διάρκεια όλων αυτών, η Padawan Keevee Trenis, περνάει τις τελευταίες της δοκιμασίες για να γίνει Jedi Knight. Θα το επιτύχει, αλλά αμέσως θα εμπλακεί σε μια θανατηφόρα και αγωνιώδη μάχη για να σώσει τον master της από τα πλοκάμια της Dark Side, αναγκάζεται να κάνει απρόσμενες συμμαχίες με το καρτέλ των Hutt για να αντιμετωπίσει την εξάπλωση των παρασιτικών ζωντανών φυτών Drengir, ενώ πίσω από τις σκιές, κάποιο μεγάλο κακό κινεί τα νήματα. Μια νέα εποχή ξεκινά...... ΟΚ, επιτέλους, κάτι πρωτότυπο. Κάτι που έχει καινούριους πρωταγωνιστές, κάτι που δεν ξέρουμε πως θα τελειώσει. Η High Republic είναι ένα ολόκληρο company-wide project από την Disney, με βιβλία (παιδικά και ενηλίκων), κόμικς (ενηλίκων από τη Marvel και παιδικά από την IDW), και σίγουρα, στη πορεία, animation/live-action σειρές και ταινίες. Το project τρέχει ένα χρόνο τώρα και τα αποτελέσματα είναι ενθαρρυντικά. Την συγκεκριμένη σειρά την γράφει ο Cavan Scott, άγγλος με προυπηρεσία σε Doctor Who και Star Wars Adventures (τα παιδικά της IDW που αναφέρω παραπάνω), ο οποίος είναι επίσης και o συγγραφέας του novel The Rising Storm. To συγκεκριμένο κόμικ το γράφει αρκετά καλά, χωρίς βέβαια να αποφεύγει τα αναμενόμενα tropes της εποχής (κορίτσι πρωταγωνιστρια) και του σύμπαντος (η πρωταγωνίστρια δεν αισθάνεται έτοιμη, αναγκάζεται να "σώσει" τον δάσκαλο της), αλλά ο Scott τα ενσωματώνει όλα αρκετά πειστικά και τόσο ο ρυθμός, όσοι και οι διάλογοι είναι γρήγοροι και φυσικοί. Προφανώς και δεν περιμένω να βγει κάτι αριστουργηματικό από εδώ, αλλά η όλη ιστορία έχει την σωστή δόση επικου-Star Wars feeling, και το γεγονός, όπως προείπα, ότι δεν γνωρίζεις την κατάληξη, είναι ένα πολύ μεγάλο plus για εμένα. Στο σχέδιο, τα περισσότερα από τα 10 πρώτα τεύχη που διάβασα, τα σχεδίασε ο Ario Anindito, Ινδονήσιος στην καταγωγή και με λίγες δουλείες στην Marvel μέχρι τώρα. Καλή και λεπτομερής δουλειά συνολικά, χωρίς να εντυπωσιάζει αλλά πάντως να καταφέρνει καλά να ισορροπεί ανάμεσα στο teen και στο adult, που φαίνεται να είναι το target group στο απευθύνεται η Marvel με τα κόμικς της στον κόσμο του George Lucas. Αρκετά "φωτεινοί" και πολλές φορές "εκτυφλωτικοί" οι χρωματισμοί, ακριβώς για να τραβήξουν το ενδιαφέρον νεαρότερων ηλικιών. Όχι πως εμένα με χάλασαν, αλλά σίγουρα δεν είναι και το καλύτερο μου. Πάντως δεν με απέτρεψαν να το ευχαριστηθώ, λιγότερο πάντως από τα δύο τεύχη στα οποία έκανε σχέδιο ο Georges Geanty, o oποίος παρ' ότι έχει πολύ μεγαλύτερη εμπειρία, κατάφερε να με ξενίσει με τις πιο χοντροκομμένες φιγούρες του και τα generic πρόσωπα του. 10 τεύχη λοιπόν έχω διαβάσει, από τα 15 συνολικά που θα βγούν σε αυτό το ongoing series, τα οποία κυκλοφορούν και σε 2 trade paperbacks. Αρκετά καλό για το fanboy μέσα μου, οριακά και για κάποιον που πιθανόν να θέλει να διαβάσει κάτι διαφορετικό από τις ταινίες και τους γνωστούς πρωταγωνιστές. 6,5 στα 10 και πάμε!!!!
  18. Πρώτη Ελληνική Κυκλοφορία: 11-05-2018 Υλικό Συλλογής: The Infinity Gauntlet v1 01-06 (July/December 1991) Για πάρα πολύ καιρό ο Θάνος, ο τρελός τιτάνας, προσπαθούσε να κερδίσει την εύνοια του θανάτου, προκαλώντας τον όλεθρο όποτε εμφανιζόταν. Μέχρι που κατάφερε να συλλέξει τα έξι πετράδια της αιωνιότητας και το γάντι που τα χειρίζεται. Και όλο το σύμπαν νοιώθει τις συνέπειες, τόσο που, θνητοί και θεοί συνασπίζονται για να τον σταματήσουν. Το κοσμικό έπος της Marvel και του Jim Starlin βγήκε και στην χώρα μας, σε μια έκδοση τούμπανο από την Οξύ. Και συνέπεσε με την κυκλοφορία της ταινίας-εισπρακτικό φαινόμενο, Avengers: Infinity War η οποία διασκευάζει χαλαρά την θεματική του. Η ιστορική σημασία του event όσο αφορά την βιομηχανία των κόμικς είναι τεράστια. Έχοντας ξεκινήσει την ανάπτυξη της θεματικής καιρό πριν σε άλλους τίτλους, η κατάληξη σε αυτά τα 6 ενισχυμένα τεύχη οδήγησε σε μια προώθηση άνευ προηγουμένου μέχρι τότε, και με διάφορα tιe-ins με τους κανονικούς τίτλους, όπου ανέπτυξαν διάφορα γεγονότα του τίτλου από την οπτική γωνία των επιμέρους χαρακτήρων (τα τεύχη 4-5 στο Incredible Hulk της Modern Times είναι παραδείγματα της σύνδεσης αυτής π.χ.), όλα τακτικές που χρησιμοποιούνται ευρέως σήμερα. Και φυσικά η επιρροή στις ιστορίες κοσμικών διαστάσεων που βγήκαν έκτοτε, είναι ανεκτίμητη. Ο Starlin γράφει μια ιστορία αρκετή φιλόδοξη και τόσο μεγάλο εύρος όσο και το σύμπαν, και καταφέρνει να το κάνει ισορροπημένα, κάτι που δε είναι καθόλου εύκολο. Έχουμε ένα σωρό καλοκαιρινά events που βγήκαν έκτοτε ως παράδειγμα για το πόσο εύκολα μπορούν να πάνε τα πράγματα στραβά ή να καταλήξουν μονόπατα. Το να βάλει έναν μηδενιστή ημίτρελο τιτάνα να σβήνει το μισό σύμπαν για να εντυπωσιάσει το μόνο ον στο σύμπαν που δεν μπορεί να εντυπωσιαστεί, μόνο και μόνο για να χάσει στο τέλος επειδή ο ίδιος δεν είναι έτοιμος για την δύναμη που κραδαίνει είναι ταυτόχρονα πανέξυπνο και πεδίο προς εκμετάλλευση και ένα σωρό παραβολές για την ύβρι. Ο τίτλος είχε την ευτυχία να σχεδιαστεί από δύο καλλιτέχνες που ευδοκιμούν στην απόδοση πληθών και επικών τοπίων, τον George Perez και τον Ron Lim, με τον πρώτο να καλύπτει μέχρι και τις αρχές του τέταρτου τεύχους και να φεύγει λόγω ανειλημμένων υποχρεώσεων (σχεδίαζε το επίσης μπελαλίδικο War of the Gods της DC) και τον δεύτερο να αναλαμβάνει από εκεί και έπειτα, αναλαμβάνοντας και τις συνέχειες που βγήκαν τις επόμενες χρονιές, τα Infinity War και Infinity Crusade. Χάρη σε αυτούς του δύο, η αίσθηση της μάχης, το περιβάλλον τους, οι μηχανισμοί αλλά και τα τεκταινόμενα της καθώς και οι χαρακτήρες που συμμετέχουν δεν χάνονται μέσα σε εικόνες που απλώς προσπαθούν να δείχνουν όμορφες, μια κοινή μάστιγα αρκετών σύγχρονων κόμικς. Οι δύο καλλιτέχνες είναι storytellers και οι ίδιοι, και το στήσιμο των εικόνων τους είναι αντίστοιχο, αναδεικνύοντας ότι τους ζητάει το σενάριο του Starlin. Αξίζει να σημειωθεί πως η Ελληνική έκδοση πρέπει να προέρχεται από κάποια συλλογή που βγήκε μέχρι και τα μέσα του 2000 (μάλλον το trade του 2006 με cover price 24,99$), μιας και βλέπω το όνομα του Bill Jemas ως εκδότη. Bonus Ο Brian Cronin εξηγεί με ποιο τρόπο - και γιατί - επιλέχθηκαν οι χαρακτήρες που "πέθαναν" στην εκκαθάριση που έκανε ο Θάνος μέσα στο κόμικ.
  19. Και τώρα μια παρουσίαση που κανείς ποτέ δεν περίμενε από μένα: Darth Vader Imperial Machine. Θα ξεκινήσω λέγοντας ότι δεν είμαι φαν του Star Wars. Ίσως επειδή δεν τα έβλεπα ως παιδί; Πολύ πιθανό. Η πρώτη ταινία Star Wars που είδα ήταν το Phantom Menace στην τρυφερή ηλικία των δώδεκα ή δεκατριών Μαΐων και μου είχε φανεί ως ένα από τα πιο βαρετά πράματα που είχα δει στη ζωή μου. Είδα την ορίτζιναλ τριλογία ως φοιτητής και ήμουν σε φάση «εμμ...οκ». Καταλαβαίνω τη σημασία τους, αλλά μέχρι εκεί. Θα συνεχίσω λέγοντας ότι αυτή ήταν η πρώτη φορά που διαβάζω ένα Star Wars κόμικ και μπορώ να πω ότι εξεπλάγην πολύ ευχάριστα. Η ιστορία αυτή ξεκινάει από εκεί που τελειώνει το Episode III: Revenge of the Sith. Προφανώς ακολουθούμε τον Vader σε όλη τη διάρκεια της ιστορίας, ο οποίος μοιάζει ιδιαιτέρως τσαμπουκαλεμένος και θανατηφόρος, αλλά, όπως είναι λογικό, δεν είναι ακριβώς αυτό το απόλυτο κακό και άτρωτο πλάσμα που φαίνεται να είναι στην ορίτζιναλ Star Wars trilogy (αν θυμάμαι καλά). Αυτό βέβαια, δεν τον εμποδίζει από το να επιτίθεται κυριολεκτικά σε ό,τι βρίσκεται στο διάβα του χωρίς δεύτερη σκέψη. Αφού σε κάποια φάση είπα «έλεος ρε φίλε, ρώτα τους πρώτα μήπως μπορούν να κάνουν λίγο πιο πέρα να περάσεις». Βλέπουμε επίσης το πώς αποκτάει το κόκκινο light saber του, τη σχέση που αναπτύσσεται με τον Emperor και γενικά όλη τη μεταστροφή που γίνεται μέσα του (και έξω του) εξαιτίας του θυμού και της απώλειας. Εδώ βλέπουμε ξεκάθαρα μια στιγμή παραφροσύνης Το σενάριο του Soule δεν ξέρω αν είναι όντως τόσο τρομερό, παρόλο που μου άρεσε. Αυτό που με εντυπωσίασε κυρίως είναι το σχέδιο του Camuncoli, το οποίο είναι τελείως κινηματογραφικό και ο τρόπος με τον οποίο δείχνει την κίνηση, χωρίς να τη δείχνει (ακούγεται περίεργο, αλλά δεν ξέρω πώς αλλιώς να το περιγράψω) είναι απίστευτος. Δεν είμαι σίγουρος αν θα μου άρεσε τόσο με διαφορετικό σχέδιο δηλαδή. Τέλος, θα πω ότι αυτό το κόμικ μου άρεσε τόσο πολύ που νομίζω ότι θα πρέπει να ψαχτώ περισσότερο με Star Wars κόμικς (πρωτάκουστο).
  20. Για πείτε, τώρα που αισίως φτάνουμε στα 60 τεύχη και ανακοινώθηκαν και άλλα 60, πόσα αγοράσατε. Και γράψτε και το σκεπτικό βάσει του οποίου επιλέγατε.
  21. Ο 41ος τόμος της Συλλογής Marvel που κυκλοφορεί στην χώρα μας, φιλοξενεί μία ιστορία, η οποία αποτελεί ένα αξιόλογο κεφάλαιο στις ιστορίες του Οίκου των Ιδεών κι έχει πολλούς θαυμαστές ανά τον κόσμο. Ο λόγος για το θρυλικό “House of M", για το οποίο τόσα καλά σχόλια άκουσα. Πρόκειται για μία δουλειά, της οποίας την συγγραφική επιμέλεια είχε ο Brian Michael Bendis, ενώ το σχέδιο ανήκει στον Olivier Coipel. Η σειρά κυκλοφόρησε στις ΗΠΑ από τον Ιούνιο, έως τον Νοέμβριο του 2005 κι απαριθμεί 8 τεύχη – κεφάλαια. Είναι άμεση συνέχεια των ιστοριών "Planet X" και "Avengers Disassembled", στις οποίες η Wanda Maximoff, η οποία είναι γνωστή σαν Scarlet Witch, που έχει υποστεί έναν ισχυρό νευρικό κλονισμό, στα όρια της ψυχικής κατάρρευσης, θα προσπαθήσει να κατασκευάσει μία ιδανική, νέα πραγματικότητα, με απώτερο σκοπό να επαναδημιουργήσει τα δύο της παιδιά τα οποία έχουν πεθάνει. Πριν συμβεί αυτό, όμως, συνέρχεται ένα συμβούλιο, αποτελούμενο από τους Avengers και τους X-Men, με επικεφαλής τον Καθηγητή Εξέιβιερ με σκοπό ν’ αποφασιστεί ποια θα είναι η μοίρα της επικίνδυνης Wanda. Στο τραπέζι πέφτει ακόμα και η εκτέλεσή της. Αποφασίζεται, λοιπόν, ένα ταξίδι μέχρι την Γκενόσα, για να ακούσουν και την δική της γνώμη. Εκεί, όμως, η πραγματικότητα θα διαστρεβλωθεί και θα τους ανατρέψει τα σχέδια… Η γνώμη μου Αναμφισβήτητα, πρόκειται για ένα σπουδαίο event, το οποίο συγκεντρώνει μία μεγάλη μερίδα πρωτοκλασάτων χαρακτήρων της Marvel στο ίδιο πεδίο. Προσωπικά δεν δηλώνω λάτρης των ιστοριών που περιγράφουν πολυσύμπαντα, αλλά στην συγκεκριμένη ιστορία τολμώ να πω ότι έχουμε μία έξυπνη διαχείριση. Ουσιαστικά δεν πρόκειται για ένα ακόμα multiverse, αλλά για ένα είδος happy place, με σκοπό να αποφευχθεί η σκληρή πραγματικότητα. Αρχίζοντας από το πρώτο κεφάλαιο, ο αναγνώστης συνειδητοποιεί ότι μπαίνει κατευθείαν στο νόημα και το ζητούμενο, για να συνεχίσει η υπόλοιπη εξιστόρηση, στα επόμενα κεφάλαια, με έναν σουρεαλιστικό τρόπο, εκτός των πλαισίων και των γραμμών που έχει δώσει η Marvel για το συμβατικό της σύμπαν. Εδώ, φαίνεται ότι όλοι οι χαρακτήρες έχουν διαγράψει διαφορετικές πορείες στον βίο τους, από αυτές που γνωρίζουμε. Τραγική φιγούρα εδώ είναι η Wanda η οποία εμφανίζει πολλά ρεαλιστικά στοιχεία, καθώς ο συγγραφέας την “ταλαιπωρεί” με κατάθλιψη και ψυχολογική κατάρρευση. Τον ίδιο πόνο φαίνεται να βιώνει κι ο Magneto, που κάνει τα πάντα για να την κάνει να νιώσει καλύτερα και να την προστατέψει όπως εκείνος νομίζει από τους (δικαιολογημένα) εξαγριωμένους συντρόφους της. Ένας άντρας, που άλλοτε ήταν πανίσχυρος, εδώ δείχνει καταρρακωμένος. Ακόμα ένας χαρακτήρας που διαδραματίζει κομβικό ρόλο στην πλοκή είναι ο Wolverine, που καταλαβαίνει στην συνέχεια ότι κάτι δεν πάει καλά, ξεδιπλώνει το κουβάρι του μυστηρίου και προσπαθεί να επαναφέρει την κανονικότητα. Εντύπωση μού έκανε η διαχείριση του Captain America. Ο συγγραφέας φαίνεται ότι άφησε τον πρώτο Εκδικητή να “ξεκουραστεί”, γιατί δεν του έδωσε πολλές αρμοδιότητες στην παρούσα ιστορία. Βέβαια, αυτή μπορούμε να την θεωρήσουμε σαν μία συγκινητική οπτική, αν αναλογιστούμε ότι αυτή η κατάληξη είναι κι εκείνη που θα προτιμούσε περισσότερο ο Cap. Πολλά τα χρόνια της υπηρεσίας και κανένας φίλος και συγγενής δεν βρίσκεται πλέον εν ζωή. Το σενάριο, λοιπόν, το βρήκα ευρηματικό, το οποίο συνθέτει τις κατάλληλες συνθήκες για να δημιουργήσει μεγάλες και κοσμοϊστορικές αλλαγές στους ήρωες, ενώ παράλληλα παίζει με τα συναισθήματα τόσο των ηρώων, όσο και των αναγνωστών. Ουσιαστικά ο Bendis, μέσω μίας περίεργης, πρωτότυπης και τραγικής κατάστασης που υποβάλλει τους πρωταγωνιστές, κάνει, παράλληλα, πραγματικότητα τα όνειρα και τις επιθυμίες τους, “μαντεύοντας” πώς θα ήθελαν εκείνοι μία ιδανική ζωή. Αν θέλετε την γνώμη μου, πρόκειται για ένα δύσκολο, αλλά επιτυχημένο διακύβευμα. Πραγματικά αναρωτήθηκα κι εγώ τι θα έπρεπε να κάνουν οι πρωταγωνιστές, μόλις έμαθαν για τον εικονικό κόσμο, στον οποίο αποτελούσαν μέρος. Να προσπαθούσαν να επαναφέρουν την φυσιολογική ζωή, ή να έμεναν εκεί, από την στιγμή που περνούσαν όπως ήθελαν? Να κοιτούσαν τους εαυτούς τους ή το γενικό καλό? Μεγάλο δίλημμα. Η πλοκή δε διαθέτει μεγάλες σκηνές μάχης, παρά μόνο λίγο πριν το φινάλε. Με αυτόν τον τρόπο επιχειρείται να δοθεί θέση στον συναισθηματικό τομέα κι όχι στην έξαψη που προσφέρει η ωμή δράση. Εύστοχη κίνηση, κατά την άποψή μου, από την στιγμή που η συγκεκριμένη ιστορία δεν πραγματεύεται μία ακόμα καθαρά υπερηρωική υπόθεση. Κι ερχόμαστε στο φινάλε, το οποίο, ομολογώ, ότι είναι ανατρεπτικό, αλλά η αλήθεια είναι ότι ένιωσα να με αφήνει κάπως ξεκρέμαστο και γεμάτο απορίες για την συνέχεια. Δεν ξέρω αν υπάρχει κάποιο sequel, αλλά ελπίζω να υπάρχει. Σκηνοθετικά κι εδώ είχαμε μία αξιόλογη δουλειά, αλλά πιστεύω ότι θα μπορούσε να υπάρχει μεγαλύτερη φροντίδα. Οι εναλλαγές των σκηνών ήταν κάπως γρήγορες σε αρκετά σημεία του κόμικ, ενώ στους διαλόγους υπήρχαν αυτές οι, εμ, παύσεις, που, χμμ, είναι, εμμμμ, κάπως, εχμμμ, εκνευριστικές. Εν κατακλείδι, μιλάμε για μία ιστορία που ξεφεύγει, κάπως, από τα συνηθισμένα μοτίβα και δίνει κάτι φρέσκο και παράλληλα λογοτεχνικό στον αναγνώστη. Την θεωρώ από τις καλές και τις ριζοσπαστικές ιστορίες του Οίκου των Ιδεών και μου άρεσε που όλα ξεκινάνε από έναν χαρακτήρα που (στα δικά μου τα μάτια) δεν είναι από τους κορυφαίους. Ο λόγος για την Wanda. Ενδιαφέρον, επίσης, παρουσιάζει το γεγονός ότι ο “Οίκος του Μ” έχει μεγάλες ομοιότητες με την σειρά “WandaVision" κι ευχαριστώ πολύ τους φίλους για την παρότρυνση να δω και την σειρά. Δεν ξέρω πιο από τα δύο πρέπει να γίνει πρώτο (να δούμε την σειρά ή να διαβάσουμε το κόμικ), αλλά καλό θα είναι να γίνουν και τα δύο. Στα του εικαστικού τομέα, έχουμε ένα σχέδιο, το οποίο το βρήκα τίμιο κι αξιόλογο. Κι εδώ, όμως, έχω τις μικρές μου ενστάσεις. Ξεκινάω με την απόδοση των προσώπων και γενικά μερικών σωματότυπων των χαρακτήρων, οι οποίοι είναι κάπως χοντροκομμένοι και δυσανάλογοι σε σχέση με το background. Επίσης, οι πολλές λεπτομέρειες που διαθέτει το graphic novel, είναι εξαιρετικές, αλλά υπήρχαν και μερικές που μου έφεραν ζαλάδα. Όσον αφορά το χρώμα, διέθετε πλουραλισμό, αλλά αυτό που μου έμεινε είναι ένα όμορφο παιχνίδι με την φωτεινότητα. Εκεί που χρειαζόταν ήταν σκούρο κι εκεί που δεν ήταν απαραίτητο (σε αντίθεση με άλλες ιστορίες) σεβόταν το...φως της ημέρας. Πάμε τώρα να δούμε το έξτρα υλικό που συνοδεύει τον παρόντα τόμο. Εδώ ο αναγνώστης θα βρει το κλασικό editorial του Lupoi, καθώς επίσης και την σελίδα που μας περιγράφει τα γεγονότα που συνέβαλλαν στην δημιουργία του “Οίκου του Μ”. Ολοκληρώνοντας την ιστορία, θα βρεθούμε μπροστά σε δύο σελίδες που παρουσιάζουν τα εναλλακτικά εξώφυλλα των τευχών – κεφαλαίων της ιστορίας, καθώς και δύο ακόμα σελίδες με τον Bendis να μας μιλάει για το δημιούργημά του. Τίποτε άλλο.
  22. Spider Man:Kraven's Last Hunt ''I have found dignity, not in the cities, but in the jungle. I have found honor, not in the civilized, but in the primal. I have found morality, I have found meaning in the hunt.'' - Kraven the Hunter Το έχω ξαναγράψει σε προηγούμενο άρθρο μου,ότι ο J.M.DeMatteis είναι ένας από τους πιο αγαπημένους μου συγγραφείς.Ο τρόπος με τον οποίο σκιαγραφεί τη ψυχολογία των χαρακτήρων,οποιουδήποτε τίτλου καταπιάνεται(ειδικά στις δουλειές του στη Marvel)καθώς και τα λεπτά ζητήματα που θίγει(ρατσισμός,παιδική κακοποίηση,σεξουαλικότητα, κ.τ.λ.) είναι ένα από τα μεγαλύτερα ατού της γραφής του. Σήμερα θα μιλήσουμε για μία από τις πιο δυνατές στιγμές της συγγραφικής του καριέρας,και ένα από τα σκοτεινότερα και πιο αναγνωρίσιμα story arcs του Spider Man που γράφτηκαν ποτέ.Το κλασικό τελευταίο κυνήγι του Kraven(Kraven's Last Hunt)που κυκλοφόρησε το 1987. Αρχικά ο DeMatteis ήθελε να γράψει μία ιστορία με πρωταγωνιστή έναν άλλο ήρωα της Marvel,τον Wonder Man,ο οποίος θα θάβονταν ζωντανός από τον αδερφό του τον Grim Reapper,και τον αγώνα του να βγει στην επιφάνεια.Η ιστορία του όμως τότε απορρίφθηκε,παρ' όλα αυτά η ιδέα παρέμενε μέσα στο κεφάλι του.Αργότερα ο συγγραφέας πρότεινε στους ιθύνοντες της DC μία παρόμοια ιστορία για τον Bat Man με αντίπαλο του τον Joker,η οποία όμως απορρίφθηκε και πάλι γιατί κάποια στοιχεία της υπόθεσης θύμιζαν μία άλλη ιστορία που ήδη είχε κυκλοφορήσει το Killing Joke του Alan Moore. O DeMatteis ξαναπρότεινε την ιστορία στους υπεύθυνους της Marvel,αυτή τη φορά όμως χρησιμοποιώντας τον Spider man και ίσως κάποιον καινούργιο villain,ειδικά δημιουργημένο για την ιστορία αυτή.Αυτή τη φορά στέκεται πιο τυχερός και η ιστορία εγκρίνεται από τους εκδότες,και μερικές αλλαγές προστίθενται στο σενάριο.Ο DeMatteis αποφασίζει να χρησιμοποιήσει έναν ήδη κλασικό εχθρό του Spidey,τον Kraven τον κυνηγό,στην τελική του μάχη με την αράχνη.Επίσης ο συγγραφέας θα επέμενε στη συναισθηματική σύνδεση ανάμεσα στον Peter Parker και τη Mary Jane(οι οποίοι είχαν μόλις παντρευτεί στο amazing Spider Man annual #21 τη χρονιά εκείνη)δίνοντας έτσι στην ιστορία του ακόμα μεγαλύτερη τραγικότητα. Βοηθός του σε αυτό το εγχείρημα θα ήταν ο σχεδιαστής Mike Zeck(Μaster of Kung Fu,Secret Wars,Punisher) με τον οποίο ο DeMatteis είχε συνεργαστεί μαζί του σε ένα διαβολεμένα πολύ καλό run στον Captain America στις αρχές της δεκαετίας του '80,και επίσης θα χρησιμοποιούσαν έναν δικό τους χαρακτήρα που είχε εμφανιστεί σε εκείνο το run,τον ανθρώπινο αρουραίο,τον Vermin. H ιστορία θα ήταν σε 6 μέρη και θα δημοσιεύονταν αρχικά στον δεύτερο τίτλο του Spidey,στο Spectacular Spider Man.Εξ' αιτίας όμως του θέματος της,ο τότε editor της Marvel,Jim Salicrup,πρότεινε να δημοσιευτεί και στους 3 τότε κύριους τίτλους του χαρακτήρα(Amazing,Spectacular,web of..)για να μην υπάρχει σύγχυση σχετικά με τις εξελίξεις της ιστορίας,στους υπόλοιπους τίτλους...Έτσι λοιπόν ολόκληρη η ιστορία δημοσιεύτηκε από τον Οκτώβριο μέχρι και το Νοέμβριο του 1987 στα Web of Spider Man #31-32(μέρος 1+4)Amazing Spider man #293-294(μέρος 2+5)και Spectacular Spider Man #131-132(μέρος 3+6).Θα μπορούσε όμως σύμφωνα με τον συγγραφέα να δημοσιευτεί και σε αυτόνομο graphic novel(όπως έβγαιναν τότε σε μεγάλο σχήμα από την εταιρεία όπως τα Death of Captain Marvel ή X-men God Loves Man Kills άρθρο μου θα βρείτε εδώ). Η ιστορία μας αρχίζει με τον Kraven να κάνει έναν απολογισμό της ζωής του...Από την εποχή που η αριστοκρατικής καταγωγής οικογένεια του κυνηγημένη από το κομουνιστικό καθεστώς μετανάστευσε στην Αμερική,ξεπέφτοντας οικονομικά και ψυχολογικά,έως τη στιγμή που ο Kraven έγινε ο μεγαλύτερος κυνηγός,αλλά παρά το θαυμασμό ή τις κατηγορίες που κέρδισε,γνώρισε και την ήττα και την ταπείνωση στα χέρια του ανθρώπου αράχνη...Του μοναδικού θηράματος που δεν μπόρεσε να κατακτήσει..Ήρθε η στιγμή που ο Sergei Kravinov ή Kraven ο κυνηγός,πρέπει να κερδίσει ξανά την τιμή και την αξιοπρέπεια του,ακόμα και τώρα που η ζωή του έχει εγκαταλειφθεί από τη νιότη και την δύναμη...Και αυτό θα γίνει μόνο αν αποδείξει ότι είναι καλύτερος και δυνατότερος από τον εχθρό του....Μόνο αν πάρει τη θέση του,αν γίνει ένα με την αράχνη και ο ίδιος... Στο μεταξύ έχοντας γυρίσει από τον μήνα του μέλιτος,αλλά επηρεασμένος και από το θάνατο του φίλου του Ned Leeds καθώς και εκείνου ενός μικρο κακοποιού που σαν Spidey τον γνώριζε,ο Peter πέφτει θύμα του Kraven ο οποίος τον αιχμαλωτίζει και τον πυροβολεί,φαινομενικά σκοτώνοντας τον....Αργότερα,άνθρωποι που δουλεύουν για εκείνον,θάβουν τον άνθρωπο αράχνη σε μία απέριττη τελετή που παρακολουθεί και ο ίδιος ο Kraven... Αυτό όμως δεν είναι αρκετό για τον κυνηγό...Με το να βγάλει από τη μέση τον εχθρό του δεν αποδεικνύει την ανωτερότητα του...Ο Κraven ντύνεται ο ίδιος με τη στολή του ανθρώπου αράχνη,γίνεται αράχνη όπως ήθελε ψυχή και σώματι...Στο μεταξύ περίεργε δολοφονίες συνταράσσουν τους δρόμους της Νέας Υόρκης,με θύματα που έχουν...φαγωθεί..και αποδίδονται σε έναν ανθρώπινο κανίβαλο... Η Mary Jane έχει τρελαθεί από την αγωνία της,ενώ οι πρώτες φήμες για έναν βίαιο Spider Man που παρουσιάζεται στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων,την κάνει να βγει από το σπίτι της και να αρχίσει το ψάξιμο του άντρα της....Εκεί ενώ δέχεται την επίθεση δύο αντρών,τη σώσει ο Kraven που σαν Spider Man πια βγάζει από τη μέση τους δύο άντρες με πολύ βίαιο τρόπο...Η Μary Jane καταλαβαίνει ότι αυτός που υπάρχει μέσα στη μαύρη στολή δεν είναι ο άντρας της... Τα κατορθώματα του Kraven σαν Spiderman συνεχίζονται όταν αντιμετωπίζει τον λεγόμενο "κανίβαλο" που δεν είναι άλλος από τον Vermin,ελεύθερος στους δρόμους...Ο Kraven χτυπάει βίαια και νικάει τον Vermin,κάτι που ο Spidey δεν είχε κατορθώσει να κάνει και είχε χρειαστεί τη βοήθεια του Captain America για να κάνει (Marvel Team Up #128 Απρίλιος 1983)δείχνοντας έτσι ότι τελικά είναι ανώτερος και καλύτερος άνθρωπος αράχνη από τον προκάτοχό του... ...Κάπου όμως βαθιά θαμμένος μέσα σε ένα τάφο,κλεισμένος σε ένα φέρετρο,στο απόλυτο σκοτάδι,ο Peter Parker(που ο Kraven είχε τελικά ναρκώσει) ανοίγει τα μάτια του.... Ακόμα μία αριστουργηματική ιστορία γραμμένη από έναν από τους καλύτερους-προσωπικά για εμένα-συγγραφείς της 9ης τέχνης(ευτυχώς που δεν έμεινε μόνο στις μουσικές κριτικές με τις οποίες ξεκίνησε τη καριέρα του).Χωρίς να χάνεται σε κουραστικές φλυαρίες και δαιδαλώδη έως ακαταλαβίστικα plot(συγγραφείς όπως π.χ. ο Moore ή ο Morrison που χαίρουν ίσως μεγαλύτερης εκτίμησης),μας εξιστορεί απλά και σταράτα όχι μόνο μία ιστορία εκδίκησης,αλλά τη τραγικότητα ενός χαρακτήρα που τελικά τόσα χρόνια δεν ήταν ο θύτης όπως πίστευε,αλλά θήραμα των ίδιων των δαιμόνων του που τον κατ εδίωκαν...Για να νικήσει αυτόν που θεωρούσε εχθρό του,πρέπει να αποδείξει ότι είναι καλύτερος από εκείνον.Πρέπει να πάρει τη μορφή του ανθρώπου αράχνη,αλλά το μόνο που καταφέρνει είναι να πάρει τη μορφή που είχε εκείνος μέσα στο κουρασμένο, από την τρέλα και ουσίες, μυαλό του για εκείνον....Για τον Kraven ο Spider man είναι απλά η αράχνη,όχι ο άνθρωπος Peter Parker.Αλλά ο Spider Man δεν είναι μόνο μία μάσκα,είναι η ψυχή του ανθρώπου που κρύβεται πίσω από αυτήν.Και αυτήν ο Kraven δεν πρόκειται να την αποκτήσει ποτέ...Με έξοχο τρόπο ο J.M.DeMatteis μας δείχνει το ταξίδι ενός ανθρώπου με προορισμό την παράνοια...Ουσιαστικά υπάρχουν στιγμές που πραγματικά λυπάσαι περισσότερο τον Kraven,από ότι έπαθε ο Spider Man από εκείνον... Επίσης ο DeMatteis παίρνει έναν μέχρι τότε μονοδιάστατο villain του Spidey,και τον μεταμορφώνει στην τελευταία του ιστορία,από καρικατούρα Ταρζανοκυνηγού σε μία τραγική και δυστυχισμένη μορφή,εξ' ίσου επικίνδυνης και παρανοϊκής όπως ίσως οι Green Goblin/Hobgoblin.Που φυσικά την εποχή εκείνη θεωρούνταν οι μεγαλύτεροι villains του ανθρώπου αράχνη(η ιστορία κυκλοφόρησε λίγους μήνες πριν εμφανιστεί ο Venom στο AMS #300 τον Μαίο του 1988)σπάζοντας έτσι το Goblinικό κατεστημένο που επικρατούσε,και γράφοντας τον καλύτερο επίλογο για έναν από τους πιο πλέον εμβληματικούς εχθρούς του Spider Man.Στο τέλος η τραγική αυτή μορφή θα αποδείξει ότι ακόμα και βουτηγμένος στην τρέλα,διατηρεί τη τιμή και αξιοπρέπεια του απέναντι τόσο στον "εχθρό" του όσο και στον ίδιο του τον εαυτό... Από την άλλη έχουμε εξαιρετική καταγραφή των συναισθημάτων όλων των χαρακτήρων που αποτελούν αυτό το θίασο του παραλόγου ή μάλλον καλύτερα της τραγωδίας που διαδραματίζεται μπροστά στα μάτια του αναγνώστη...Η φοβισμένη Mary Jane,που νιώθει ότι κάτι κακό έχει συμβεί στον άντρα της που μόλις έχει παντρευτεί(και η συνειδητοποίηση ότι έτσι πάντα θα φοβάται τα βράδια που εκείνος θα λείπει από εδώ και πέρα)καθώς επίσης και ο Peter που για πρώτη φορά ίσως στη ζωή του νιώθει να φοβάται τον θάνατο,ειδικά τώρα που εκτός από τη θεία του έχει να αφήσει πίσω και μία γυναίκα που λατρεύει και αγαπά περισσότερο και από την ίδια του τη ζωή...Και αυτή η γυναίκα είναι που θα γίνει ο κινητήριος μοχλός,που θα του δώσει τη δύναμη να βγει μέσα από τον σκοτεινό και νοτισμένο με υγρασία τάφο στον οποίο έχει θαφτεί ζωντανός...Ο συγγραφέας χρησιμοποιεί επίσης στην αφήγησή του στίχους από το ποίημα του William Blake,"the Tyger",αντικαθιστώντας τη λέξη Tyger με το Spider. Για το σχέδιο του Mike Zeck δεν μπορείς παρά να θαυμάζεις το έργο ενός τόσο μεγάλου καλλιτέχνη(θυμηθείτε μόνο τι εξώφυλλα κλασικά έκανε στον Captain America την εποχή που ήταν penciller στον τίτλο,και κάποια στιγμή εικονογραφούσε και τα σενάρια του DeMatteis)Το ίδιο συμβαίνει και σε αυτή τη δουλειά που αναλαμβάνει να αποτυπώσει με τον καλύτερο τρόπο επάνω στο χαρτί..Μία από αυτές τις συνεργασίες που έχω ξαναναφέρει στο παρελθόν όπου ο ένας(συγγραφέας)συμπληρώνει τον άλλο(σχεδιαστής)στο στυλ των Claremont/Byrne ή Lee/Kirby...O Zeck αποδίδει πιστά τη μουντή,σκοτεινή,και ενίοτε καταθλιπτική ατμόσφαιρα που αιωρείται σε ολόκληρη την αφήγηση της ιστορίας ενώ η σκηνή που ο άνθρωπος αράχνη βγαίνει από τον τάφο,θεωρώ ότι είναι από τις 4-5 πιο κλασικές και εικονικές στην ιστορία όχι μόνο της Marvel,αλλά και γενικότερα της 9ης τέχνης.Νιώθεις τη βροχή να σε μουσκεύει σε κάθε πόρο του σώματός σου,και την υγρασία να τρυπάει τα κόκαλα σου...Νιώθεις την απειλή που πλανιέται γύρω σου πριν ακόμα την δεις(όπως ακριβώς και ο Spidey)...Ενώ στις εκφράσεις των προσώπων και στην εκπληκτική ανατομία των σωμάτων ο Zeck δημιουργεί σχολή.Οι σκηνές μάχης είναι απλά εκπληκτικές χορογραφίες του Nureyev... Μία από τις κλασικότερες αλλά και πιο σκοτεινές ιστορίες που έχουν γραφτεί ποτέ για τον άνθρωπο αράχνη.Κάτι ανάλογο επιχείρησε να κάνει και ο Todd McFarlane με το Torment λίγα χρόνια αργότερα,όπως φυσικά και ο ίδιος ο DeMatteis με το the Child within στον Spectacular Spider Man.Πιστεύω ότι οι ιστορίες του Spider Man πρέπει κατά καιρούς να περιέχουν το dark element,γιατί ο χαρακτήρας μπορεί να δείξει περισσότερες πτυχές της προσωπικότητας του,από το να είναι απλά ο "friendly neighbor Spidey"ή να παρουσιάζεται ως ο αστείος της παρέας με τα χαριτωμένα ευφυολογήματα...Ο ήρωας που δημιούργησαν ο Stan Lee και ο αείμνηστος Steve Ditko σίγουρα αξίζει πολύ περισσότερο από αυτό.. To Kraven's Last Hunt ακολούθησε μερικά χρόνια αργότερα τον Αύγουστο του 1992 και ένα sequel ή καλύτερα ένας επίλογος,δημιουργία της ίδιας φυσικά ομάδας το Amazing Spider-Man: Soul of the Hunter.Εκεί έχουμε τη προσπάθεια του ανθρώπου αράχνη να σώσει όχι μόνο τη βασανισμένη ψυχή του Kraven,αλλά και τη δική του. Η ιστορία του Kraven's Last Hunt έχει ψηφιστεί η καλύτερη ιστορία που γράφτηκε για τον Spider Man από τους αναγνώστες(viewers)του ComicBook Resources και έχει αναγνωριστεί επίσης από πολλούς έγκυρους κριτικούς της 9ης τέχνης ως μία από τις καλύτερες του ήρωα.Διαφωνώ ριζικά με την απόφαση της Marvel να αναστήσει τον Kraven σχεδόν 20 χρόνια αργότερα(και αφού προσπάθησαν ανεπιτυχώς να τον αντικαταστήσουν με τον γιο του,τον αδερφό του,ακόμα και με γυναικεία έκδοση του)αναιρώντας έτσι αυτή την υπέροχη ιστορία που έγραψε ο DeMatteis...Αλλά έτσι συμβαίνει τα τελευταία χρόνια στα υπερηρωικά mainstream comic.Take them or leave them!!!(Τι να πούμε και για την επιστροφή του Barry Allen Flash δηλαδή...) Μέσα στα χρόνια έχει κυκλοφορήσει πολλές φορές σε trade paperbacks και hardcovers,και στα ελληνικά κυκλοφόρησε σε αυτοτελή τόμο το 2016 από τις εκδόσεις ΟΞΥ.Ένα κόσμημα που θα πρέπει να υπάρχει στη συλλογή σας!!Το κείμενο δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στο προσωπικό μου blog ΕΔΩ
  23. Όταν οι Θεοί περπατούν ανάμεσά μας. Αυτοί είναι οι Eternals To Flix ξεφυλλίζει την ιστορία των Eternals, των νέων Υπερασπιστών της Γης, λίγο πριν κάνουν την εμφάνισή τους και επίσημα στο κινηματογραφικό σύμπαν της Marvel. Χρήστος Μπακατσέλος Μέσα σε όλα αυτά τα χρόνια το σύμπαν της Marvel δεν έχει μείνει ποτέ σταθερό. Με κάθε νέα ιστορία και κάθε νέο χαρακτήρα που εισάγει στα κόμικς της, η Marvel έχει καταφέρει να μας εισάγει σε νέους κόσμους και χαρακτήρες που εκτείνονται πέρα από τα όρια τόσο του δικού μας σύμπαντος όσο και του ίδιου του χωροχρόνου. Εξάλλου, κάτι ανάλογο προσπαθεί να πετύχει μια με το δικό της κινηματογραφικό σύμπαν, το MCU, όπου ήδη από τις τρεις πρώτες φάσεις του μας έχει γνωρίσει αρκετούς από τους ήρωές της και τους κακούς που το περιβάλλουν. Αλλά όπως και στα κόμικς, έτσι κι εδώ, το σύμπαν αυτό δεν σταματά να μεγαλώνει και να γίνεται, αν μη τι άλλο, λίγο πιο περίπλοκο. Έτσι με την εισαγωγή της Τέταρτης Φάσης του MCU μια νέα ομάδα υπερηρώων φαίνεται πως έρχεται να αντικαταστήσει τους κινηματογραφικούς Εκδικητές και να πάρει την θέση της ως οι Υπερασπιστές του Σύμπαντος. Και αυτοί δεν είναι άλλοι από τους Eternals. Λίγο πριν οι «Eternals» σε σκηνοθεσία της Κλόι Ζάο κάνουν την πρεμιέρα τους στις ελληνικές αίθουσες στις 4 Νοεμβρίου, εμείς εδώ στο Flix βουτάμε στην ιστορία των χαρακτήρων αυτών και προσπαθούμε να ρίξουμε λίγο φως στα μυστικά και στις δυνάμεις τους. Δημιούργημα του Τζάκ Κέρμπι οι Eternals έκαναν την εμφάνισή τους τον Ιούλιο του 1976 στο κόμικ «The Eternals #1» με αρκετές επιρροές από την ελληνική και άλλες μυθολογίες. Ο Κέρμπι άρχισε να δουλεύει τους Eternals λίγο μετά την επιστροφή στου στη Marvel, μετά από την αποχώρησή του από την DC όταν το saga του «New Gods» σταμάτησε απότομα την κυκλοφορία του με τους τίτλους του να ακυρώνονται ο ένας πίσω από τον άλλον. Στην αρχή οι Eternals είχαν τον τίτλο «The Celestials» με τη Marvel να τον αλλάζει σε «Return of the Gods», αλλά μετά από μια νομική διαμάχη με τον εκδοτικό οίκο του συγγραφέα Έριχ φον Ντένικεν λόγω του ότι η ίδια χρησιμοποίησε στο εξώφυλλο του κόμικ της την γραμματοσειρά του βιβλίου του «Chariots of the Gods», η Marvel αναγκάστηκε να το αποσύρει και να αλλάξει και πάλι τον τίτλο σε «The Eternals». Η νέα αυτή σειρά επέτρεψε στον Κέρμπι να εξερευνήσει παρόμοια θέματα και ιδέες με αυτά του ημιτελούς έπος του Τέταρτου Κόσμου, συμπεριλαμβανομένης της ιδέας δύο προηγμένων κοσμικών φυλών εγκλωβισμένων σε έναν ατελείωτο πόλεμο. To εξώφυλλο του «The Eternals #1». Οι Eternals είναι φυλή εξωγήινων όπου περιγράφονται στα κόμικς ως ένα παρακλάδι της εξελικτικής διαδικασίας που δημιούργησε ζωή στη Γη. Όταν οι Celestials, τεράστια θεϊκά πλάσματα με απίστευτες κοσμικές δυνάμεις (μια ιδέα από αυτά πήραμε στους «Φύλακες του Γαλαξία Vol.1» αλλά και αργότερα στο Vol.2 με τον Ego, τον πατέρα του Πίτερ Κουίλ), επισκέφθηκαν τη Γη πριν από ένα εκατομμύριο χρόνια και πραγματοποίησαν γενετικά πειράματα στην πρώιμη ανθρωπότητα και δημιούργησαν δύο διαφορετικές φυλές: τους υπεραιωνόβιους, αλλά όχι αθάνατους, Eternals και τους γενετικά ασταθείς και τερατώδεις Deviants. Αυτά τα πειράματα οδήγησαν επίσης στην ικανότητα για μεταλλάξεις με υπερδυνάμεις στους ανθρώπους. Πραγματοποίησαν επίσης τέτοιου είδους πειράματα και σε άλλους πλανήτες (όπως στους κόσμους των Kree και των Skrull) με παρόμοια αποτελέσματα. Αν και οι περισσότεροι από τους Eternals έχουν ανθρώπινη μορφή, όλοι τους έχουν υπεράνθρωπες δυνάμεις και ανεπτυγμένη τεχνολογία. Παρόλα αυτά όμως κράτησαν μυστική την ύπαρξή τους από τους ανθρώπους με μικρό ποσοστό αναπαραγωγής, αν και δεν τους απαγορεύονταν να έχουν ερωτικές σχέσεις με ανθρώπους. Οι αρχικοί εμπνευστές αυτής της διαδικασίας, οι εξωγήινοι Celestials, σκόπευαν να κάνουν τους Eternals τους πρώτους Υπερασπιστές της Γης κάτι που οδήγησε στον αναπόφευκτο πόλεμο ενάντια στους καταστροφικούς αντιπάλους τους, τους Deviants. Δυστυχώς, οι Eternals δεν βρήκαν το κοινό που περίμενε η Marvel, όπως αρκετά από τα προηγούμενα έργα του Κέρμπι και η σειρά ακυρώθηκε πριν ολοκληρώσει την ιστορία της. Όμως οι συγγραφείς Ρόι Τόμας και Μαρκ Γκρουνγουάλντ κατάφεραν να αναβιώσουν την ιστορία αυτή στις σελίδες του «The Mighty Thor», με ένα crossover που ολοκληρώθηκε με το «Thor #301» τον Νοέμβριο του 1980 και άνοιξε έτσι το δρόμο για αυτούς τους χαρακτήρες να αρχίσουν να παίρνουν πιο ενεργό ρόλο στο μεγαλύτερο σύμπαν της Marvel. «Thor #301» Τα πρώτα κόμικς Eternals αποκάλυψαν επίσης ότι υπάρχουν πολλαπλά παρακλάδια της οικογένειας αυτής διάσπαρτοι σε όλο το ηλιακό σύστημα. Και κάπως έτσι δημιουργήθηκαν οι Τιτάνες από τον Τζίμ Στάρλιν και οι Ουράνιοι (Uranians) από τον Σταν Λι. Πριν από πολύ καιρό, ένας εμφύλιος πόλεμος ξέσπασε μεταξύ των Eternals για το αν έπρεπε να κατακτήσουν τις άλλες φυλές, τη μια φατρία με επικεφαλής τον Κρόνο και την άλλη με επικεφαλής τον πολεμοχαρή αδελφό του, Ουρανό. Η πλευρά του Κρόνου επικράτησε και ο Ουρανός και η ηττημένη του παράταξη εγκατέλειψαν τη Γη και ταξίδεψαν στον Ουρανό όπου έχτισαν μια αποικία. Μερικοί από την ομάδα του Ουρανό προσπάθησαν σύντομα να επιστρέψουν στη Γη για να αναζωπυρώσουν τον πόλεμο, αλλά δέχθηκαν επίθεση από ένα διερχόμενο πλοίο Kree και αναγκάστηκαν να προσγειωθούν στο φεγγάρι του Κρόνου, τον Τιτάνα. Εκεί έχτισαν μια άλλη αποικία (ο Thanos ήταν ένας Τιτάνας) κάνοντας πειράματα που πραγματοποιήθηκαν από επιστήμονες των Kree σε ένα αιχμάλωτο Eternal, όπου τους οδήγησε να πάνε στη Γη και να πραγματοποιήσουν τα δικά τους γενετικά πειράματα σε μια ομάδα ανθρώπων, δημιουργώντας έτσι τους Inhumans. Μετά από την καταστροφή του Τιτάνος, της πόλης των Eternals, από τα πειράματα του Κρόνου τον οποίο τον έφεραν σε μια άυλη κατάσταση, οι Eternals ανακάλυψαν πως μπορούν να διοχετεύσουν τεράστιες ποσότητες κοσμικής ενέργειας δίνοντάς τους έτσι θεϊκές δυνάμεις. Για πρώτη φορά ενώθηκαν σε ένα ενιαίο ον, το Uni-Mind, για να αποφασίσουν ποιος από τους γιους του Κρόνου, ο Ζuras ή ο A’lars θα είναι ο επόμενός τους αρχηγός, με τον Zuras να κερδίζει και τον A’lars να φεύγει από την Γη, για να αποφύγει κάποιον εμφύλιο πόλεμο, και να ταξιδεύει στον Τιτάνα. H τελετουργία των Eternals για να γίνουν Uni-Mind. Κατά την διάρκεια της βασιλείας του Ζuras, χτίστηκαν τρεις νέες πόλεις των Eternals. Η πρώτη ήταν η Ολυμπία, που βρίσκεται στα βουνά της Ελλάδας, κοντά στην κύρια πύλη μεταξύ της διάστασης της Γης και της διάστασης του σπιτιού των Ολύμπιων, κάτι που οδήγησε πολλούς αρχαίους Έλληνες να μπερδέψουν μερικούς από τους Eternals με μέλη του Δωδεκάθεου Πάνθεον. Τελικά, επετεύχθη συμφωνία με τους θεούς όπου κάποιοι Eternals, όπως η Thena, θα υποδύονταν τους Ολύμπιους ενώπιον των πιστών τους. Οι άλλες δύο πόλεις των Eternals ήταν η Polaria (βρίσκεται στη Σιβηρία) και η Oceana (στον Ειρηνικό). Οι Eternals, αν και προσπαθούν να μην παρεμβαίνουν στα θέματα της ανθρωπότητας, για να μην επηρεάσουν έτσι το ρου της Ιστορίας και την εξέλιξη των ανθρώπων, έχουν εμπλακεί αρκετές φορές σε πολλούς πολέμους, κυρίως με τους αιώνιους εχθρούς τους, του Deviants, αφήνοντας πίσω τους πολλές καταστροφές, όπως την καταστροφή της Ατλαντίδας 18.000 χρόνια πριν. Στις αρχές του 20ου αιώνα, ένας επιστήμονας ήρθε σε επαφή με τους Uranian Eternals όπου τον προσκάλεσαν να ζήσει μαζί τους μαζί με τον μικρό γιο του, ο οποίος αργότερα θα γινόταν ο Marvel Boy. Οι Uranians σκοτώθηκαν τελικά από τον Deathurge. Μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, ορισμένοι Eternals συμμάχησαν με ανθρώπους και Deviants για να σχηματίσουν το Ίδρυμα του Δαμοκλή, το οποίο προσπάθησε να δημιουργήσει μια νέα φυλή υπερανθρώπων για να κυβερνήσει τη Γη. Μερικοί Eternals, όπως η Makkari, ήταν επίσης ενεργοί ως υπερήρωες ή ζούσαν ανάμεσα σε ανθρώπους, κρατώντας κρυφή την πραγματική τους φύση. Οι Eternals βοήθησαν επίσης να μεταφερθεί η πόλη των Inhumans στα Ιμαλάια για να τους κρύψει. Οι Deviants. Οι Eternals έχουν εμφανιστεί σποραδικά σε διάφορες σειρές κόμικς μέσα σε όλες αυτές τις δεκαετίες. Ο συγγραφέας Πίτερ Μπ. Γκιλς και ο καλλιτέχνης Σαλ Μπουσέμα κυκλοφόρησαν ξανά τη σειρά το 1985 η οποία ολοκληρώθηκε σε 12 τεύχη όπου, σύμφωνα με τον σύμφωνα με τον ιστορικό των κόμικς Πίτερ Σάντερσον, στον τότε αρχισυντάκτη Τζιμ Σούτερ δεν άρεσαν καθόλου τα σενάρια του Γκιλς κι έτσι ο Γουόλτερ Σίμονσον έγραψε τα τέσσερα τελευταία τεύχη. Το 2000, ένα κόμικ με τίτλο «New Eternals: Apocalypse Now #1» εξιστόρησε μια παλαιότερη σύγκρουση μεταξύ των Eternals και του κακού των X-Men, Apocalypse, με το 2003, να γίνεται ένα reboot του franchise από τον συγγραφέα Τσακ Οστιν και τον καλλιτέχνη Κεβ Γουόλκερ, το «The Eternal», το οποίο εστίαζε σε πιο ώριμους αναγνώστες. Το 2006 ο Νιλ Γκέιμαν και ο καλλιτέχνης Τζον Ρόμιτα Τζούνιορ δημιούργησαν μια μίνι σειρά η οποία έφερε του Eternals στο ανανεωμένο σύμπαν της Marvel. Οι Eternals χωρίζονται σε πέντε διαφορετικές γενεές. Πρώτη Γενιά Eternals (αυτοί γεννήθηκαν πριν την πτώση του Titanos): Arlok, Astron, Daina, Kronos/Chronos/Chronus, Master Elo, Oceanus, Shastra, Thyrio, Uranos. Δεύτερη Γενιά Eternals (αυτοί που έζησαν κατά την διάρκεια των πειραμάτων του Κρόνου): Mentor (A'lars), Amaa, Cybele, Forgotten One/Gilgamesh, Helios, Perse, Rakar, Tulayn, Valkin, Virako, Zuras. Τρίτη Γενιά Eternals (αυτοί που γεννήθηκαν μετά τα πειράματα του Κρόνου αλλά πριν τον Δεύτερο Ξενιστή): Aginar, Ajak, Arex, Atlo, Domo, Ikaris, Interloper, Mara, Phastos, Sigmar, Thanos, Thena, Veron, Zarin, Eros Τέταρτη Γενιά Eternals (αυτοί που γεννήθηκαν με τον ερχομό του Δεύτερου Ξενιστή, 20.000 χρόνια πριν): Argos, Ceyote, Chi Demon, τα αδέρφια Delphan, Druig, Khoryphos, Makkari, Psykos, Sersi, Kingo Sunen, El Vampiro. Πέμπτη Γενιά Eternals (αυτοί που γεννήθηκαν με τον ερχομό του Τρίτου Ξενιστή, 3.000 χρόνια πριν): Aurelle, Sprite, Titanis. Στην ταινία της Ζάο θα δούμε μια ομάδα των Eternals με μέλη από την Δεύτερη ως και την Πέμπτη Γενιά, οι οποίοι χωρίζονται σε δυο ομάδες: αυτές των Στοχαστών και των Πολεμιστών. Η ομάδα των Στοχαστών περιλαμβάνει τους: Σέρσι (Τζέμα Τσαν): Μια ενσυναίσθητη Eternal με ισχυρή σύνδεση με τον άνθρωπο και τη Γη, που μπορεί να χειριστεί την άψυχη ύλη. Η Σέρσι είναι ερωτευμένη με τον Ικάρι εδώ και αιώνες και έχει ισχυρή σχέση με το Σπράιτ. Ποζάρει ως επιμελήτρια μουσείων στη Γη ενώ βγαίνει με τον Ντέιν Γουίτμαν (aka Black Knight). Εϊτζακ (Σάλμα Χάγιεκ): Η σοφή και πνευματική ηγέτης των Eternals, που έχει την ικανότητα να θεραπεύει και είναι η «γέφυρα» μεταξύ των Eternals και των Celestials. Στα κόμικς ο Εϊτζακ είναι άντρας ενώ στην ταινία άλλαξε σε γυναίκα με τον ρόλο να ερμηνεύει η Σάλμα Χάγιεκ. Ντρούιγκ (Μπάρι Κέγκαν): Eνας απόμακρος Eternal που μπορεί να χειραγωγήσει το μυαλό των άλλων. Φάστος (Μπράιαν Τάιρι Χένρι): Ο έξυπνος εφευρέτης όπλων και τεχνολογίας. Είναι ο πρώτος υπερήρωας που απεικονίζεται ως ομοφυλόφιλος σε ταινία του MCU. Σπράιτ (Λία ΜακΧιού): Ενα Eternals που μπορεί να προβάλει ζωντανές ψευδαισθήσεις κι έχει τη φυσική εμφάνιση ενός 12χρονου παιδιού. Η ομάδα των Πολεμιστών περιλαμβάνει τους: Ικάρις (Ρίτσαρντ Μάντεν): Ενας από τους πιο ισχυρούς Eternals που μπορεί να πετάξει και να προβάλει δέσμες κοσμικής ενέργειας από τα μάτια του. Θένα (Αντζελίνα Τζολί): Μια ελίτ πολεμίστρια που μπορεί να σχηματίσει οποιοδήποτε όπλο από κοσμική ενέργεια και αναπτύσσει στενό δεσμό με τον Γκίλγκαμες στο πέρασμα των αιώνων. Γκίλγκαμες (Ντον Λι): Ο πιο δυνατός Eternal, με βαθιά σύνδεση με τη Θένα. Κίνγκο (Κουμάλ Ναντζιάμι): Ενας Eternal που μπορεί να προβάλει βλήματα κοσμικής ενέργειας από τα χέρια του. Ερωτευμένος με τη φήμη, ο Κίνγκο γίνεται δημοφιλής αστέρας του Bollywood για να ενωθεί με τη Γη. Μακάρι (Λόρεν Ρίντολφ): Μια Eternal που διαθέτει τις δυνάμεις της υπερ-ταχύτητας. Ο χαρακτήρας αυτός είναι ο πρώτος κωφός υπερήρωας στο MCU. Και κάπως έτσι η ομάδα των Eternals ετοιμάζεται να κάνει την επίσημη εισαγωγή της στο MCU και μαζί της φέρνει όλους εκείνους του Ουράνιους εξωγήινους με τις θεϊκές δυνάμεις τους. Το πόσο πολύ ετοιμάζεται να επηρεάσει το κινηματογραφικό σύμπαν της Marvel, αλλά και για το πιο θα είναι το μέλλον του ύστερα από αυτό, μένει να το δούμε σύντομα στους κινηματογράφους. H ταινία «Eternals» της Κλόι Ζάο κυκλοφορεί στις ελληνικές αίθουσες στις 4 Νοεμβρίου από την Feelgood Entertainment. Πηγή
  24. VENOM REX από Donny Cates και Ryan Stegman Εκδόσεις : ΟΞΥ Σελ: 144 - Διαστάσεις: 16,5 x 25 ISBN: 978-960-436-744-3 - Τιμή: € 16.99 Μετάφραση : Σάββας Αργυρού Μία από τις τελευταίες κυκλοφορίες των εκδόσεων ΟΞΥ είναι και ένας από τους καλύτερους τίτλους της Marvel(μαζί με το Immortal Hulk βεβαίως)που μπορεί να διαβάσει κανείς τον τελευταίο καιρό. Φυσικά μιλάμε για το Venom του Donny Cates που κυριολεκτικά επαναπροσδιορίζει τον χαρακτήρα και δημιουργεί ένα ολόκληρο μικροσύμπαν για εκείνον. Ο τόμος περιλαμβάνει τα 6 πρώτα τεύχη της σειράς που κυκλοφόρησε το 2018.Και μπορούμε να πούμε με σιγουριά ότι πραγματικά είναι ότι καλύτερο έχει γραφτεί για τον χαρακτήρα από την εποχή του πρώτου Limited Series που έβγαλε τη δεκαετία του ’90 το Lethal Protector(σε σενάριο David Michelinie και σχέδιο Mark Bagley/Ron Lim).Σε μία εποχή βέβαια που ο χαρακτήρας ήταν στα καλύτερα του, πολύ δημοφιλής, ο απόλυτος arch-nemesis του Spidey για τη νέα δεκαετία, ο αντιήρωας βγαλμένος μέσα από τις ιστορίες των Michelinie,McFarlane,Larsen,Bagley..Απο τότε φυσικά κύλισε πολύ νερό στο αυλάκι , ο (αντι)ήρωας γνώρισε πολλές αλλαγές, σίγουρα όχι προς το καλύτερο, διαφορετικοί άνθρωποι έγιναν οι «ξενιστές» του εξωγήινου συμβιωτικού(MacCargan/Scorpion, Flash Thomson), o ίδιος ο Eddie Brock μετατράπηκε σε anti-Venom,και πολλές άλλες αλλαγές που περισσότερο «κούρασαν» το χαρακτήρα αλλά πολύ περισσότερο τους αναγνώστες, παρά ανανέωσαν το μύθο του.Και εδώ είναι που έρχεται ένας Cates για να μας διηγηθεί μία ιστορία- ερωτικό γράμμα στον αντι-ήρωα, που όχι μόνο ανανεώνει ριζικά στα μάτια των παλαιών αναγνωστών του, αλλά προσελκύει και πολλούς νέους που ίσως δεν είχαν προλάβει τα παλαιά κόμικς, ούτε καν είχαν δει(μη γνωρίζοντας τον χαρακτήρα) την ταινία με πρωταγωνιστή τον Tom Hardy. Η υπόθεση των πρώτων τευχών(που λειτουργούν σαν πρελούδιο των όσων αργότερα θα ακολουθήσουν για να φτάσουμε στο mega event King in Black που ίσως δούμε στο μέλλον)είναι αρκετά απλή αλλά άκρως καθηλωτική!!Όταν το συμβιωτικό του Eddie Brock αρχίζει να έχει μία αλλόκοτη συμπεριφορά,ο Eddie θα δεχτεί να βοηθήσει έναν παλαιό στρατιώτη και πρώην πράκτορα της Shield, για να βρει τι απέγιναν οι πρώην συντρόφοι του,στους οποίους είχαν γίνει πειράματα με..συμβιωτικά!!Παράλληλα στα πρώτα αυτά τεύχη μαθαίνουμε και για τη προέλευση του Knull, του θεού του κενού/χαους και του δημιουργού όλων των συμβιωτικών.Όταν εκείνος είχε φυλακιστεί από τους Celestials, τα παιδιά του ελεύθερα πλέον από την επίδραση του,αλώνισαν στα πέρατα του σύμπαντος. Κάποιο φτάνει στη Γη και συνδέεται με έναν δράκο. Αυτός ο δράκος υποτίθεται ότι είναι Grendel από το Beowulf. Κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα, επιτίθεται στην αίθουσα του Hrothgar για να νικηθεί από την αιώνια αστραπή του Thor…Από εκείνο το συμβιωτικό είχαν γίνει τα πειράματα και στους στρατιώτες…Αλλά τωρα ο Knull αποκτά επαφή με τα «παιδιά του και έρχεται με άγριες διαθέσεις στη Γη…Μπορεί ο Eddie Brock(με λίγη βοήθεια και από τον Miles Morales)να τον σταματήσει;;Και πως θα αντιδράσει το δικό του συμβιωτικό στην επιστροφή του..πατέρα του;; Όπως ανέφερα και προηγουμένως ο Cates θέτει στα πρώτα αυτά τεύχη τις βάσεις για τη δημιουργία ενός νέου σύμπαντος για τον Eddie Brock και τον Venom.Μας παραδίδει μία ιστορία γεμάτη καθηλωτική δράση, περιπέτεια, ανατροπές, εντυπωσιακές σκηνές μάχης και έναν από τους πιο απειλητικούς villain για ολόκληρο το Marvel universe που έχουμε δει τα τελευταία χρόνια(ήδη έχει εμφανιστεί και στο Silver Surfer Black που πάλι έγραφε ο Cates).Επίσης για πρώτη φορά ένα backstory για την προέλευση των συμβιωτικών και την αληθινή τους καταγωγή. Επιτέλους ο Eddie Brock μπορεί να είναι ένας ήρωας αληθινός, και το συμβιωτικό του πιο ανθρώπινο από κάθε άλλη φορά. Ο ένας συμπληρώνει τον άλλο, νοιάζεται για τον άλλο, σαν αχώριστοι σύντροφοι στον αγώνα και στη μάχη όχι μόνο για επιβίωση αλλά για τη σωτηρία ολόκληρης της ανθρωπότητας. Και αυτή τη φορά(τουλάχιστον μέχρι την επιστροφή του Knull στο King in Black) δεν θα έχουμε τις υπερ-ομάδες των Avengers ή των XMEN για να αντιμετωπιστεί μία απειλή. Αλλά έναν άνθρωπο που δεν έχει τίποτα να χάσει εκτός ίσως από την αξιοπρέπεια του αν δεν αγωνιστεί ενάντια σε αυτή την απειλή…Ήρθε η ώρα για τον Eddie να αποδείξει ότι δεν είναι δολοφόνος, ούτε αντι-ήρωας. Αλλά ένας πραγματικός ήρωας…με τους δικούς του όμως όρους. Αν πρέπει να πολεμήσει βρώμικα θα το κάνει αν είναι να σώσει ζωές.Το υπέροχο σχέδιο του Ryan Stegman πραγματικά απολαυστικό, θυμίζει τις καλύτερες στιγμές των McFarlane-Larsen-Bagley αλλά είναι πιο σκοτεινό, τραχύ και μοιάζει σαν να βγήκε μέσα από την ένωση των ταινιών Alien(ειδικά του Cameron) με το the Thing του Carpenter.Αποδίδει τον απαιτούμενο τρόμο που ταιριάζει στο κόμικ αλλά είναι γεμάτο δύναμη και ενεργητικότητα εκεί που χρειάζεται(σκηνές μάχης). Για μία ακόμα φορά οι εκδόσεις ΟΞΥ κάνουν μία πολύ καλή επιλογή σειράς για να εκδώσουν και το αποτέλεσμα θα ικανοποιήσει και το πιο απαιτητικό αναγνώστη. Υπέροχη ποιότητα χαρτιού, τέλεια εκτύπωση, σε έναν καλαίσθητο τόμο, με γερή ράχη που δεν φοβάσαι όσο και αν ανοίξεις μη τσακίσει ή σκιστούν οι σελίδες. Άψογος συνδυασμός ποιότητας ιστορίας και εκδόσεως και σε πολύ καλή τιμή(μόλις 17 ευρώ) και άριστη μετάφραση από τον Σάββα Αργυρού, κάνει και αυτήν την έκδοση να αποτελέσει ένα κόσμημα στη βιβλιοθήκη σας. Ελπίζω να ακολουθήσει και η συνέχεια αυτής της πολύ καλής σειράς.Θα το βρείτε στα κομιξάδικα, στα Public και στο brainfood.gr To κείμενο παρουσιάζεται πρώτη φορά αποκλειστικά στο ComicStreet
  25. Υπάρχουν κάποιοι χαρακτήρες τόσο στο σύμπαν της Marvel όσο και στης DC οι οποίοι αν και είχαν ανέκαθεν ένα μεγάλο κοινό που του αγαπούσε δεν έπαιρναν ποτέ την αναγνώριση που τους άξιζε. Ο Beta Ray Bill ήταν ένας από αυτούς. Το ανθρωπόμορφο άλογο το οποίο έχει αποκτήσει μία ισχυρή θέση στο πάνθεον των χαρακτήρων της Marvel συνήθως τον συναντούσαμε να υπάρχει απλά ως ένας υποστηρικτικός χαρακτήρας στις ιστορίες του Thor. Σπάνιες είναι οι φορές που θα δούμε τον συγκεκριμένο ήρωα να πρωταγωνιστεί σε δικές του ιστορίες. Εισακούγοντας όμως τις προσευχές του αναγνωστικού της κοινού (;) η Marvel αποφάσισε φέτος να μας δώσει μία ιστορία που επιτέλους θα πρωταγωνιστήσει ο αγαπημένος αυτός χαρακτήρας. Και το καλύτερο; Θα το αναλάμβανε εξολοκλήρου ο Daniel Warren Johnson (του Wonder Woman Dead Earth) για εμένα ένας από τους καλύτερους ανερχόμενους καλλιτέχνες στα αμερικανικά κόμικς. Καταλαβαίνετε λοιπόν ότι δε θα μπορούσα να αφήσω αυτή τη σειρά να περάσει απαρατήρητη. Ακολουθούν spoilers για το κόμικ Thor του Donny Cates. Το Beta Ray Bill είναι ένα εξαιρετικό κόμικ. Ο Daniel Warren Johnson δείχνει την αγάπη του για τον ήρωα γράφοντας διαλόγους γεμάτους συναίσθημα και αγάπη τόσο για τον πρωταγωνιστή όσο και για τον κόσμο του Thor. Αυτό που καταφέρνει εξαιρετικά είναι να ακολουθήσει την κατά τα άλλα χιλιοειπωμένη συνταγή μίας ιστορίας αναζήτησης ταυτότητας και να τη γεμίσει με επικές σκηνές και εξαιρετικούς διαλόγους που δίνουν βάθος στην πλοκή. Αυτό όμως που κάνει την ιστορία να ξεχωρίζει είναι το εξαιρετικό σχέδιο του Johnson. Όσοι ακολουθούμε τον καλλιτέχνη ξέρουμε για το υπέροχο σχέδιό του και για το τι είναι ικανός να κάνει όμως οφείλω να πω ότι εδώ ξεπέρασε τον εαυτό του. Τα πανοραμικά καρέ του σου κόβουν την ανάσα δείχνοντάς σου μαγευτικά διαστημικά τοπία ενώ οι σκηνές μάχης του διακατέχονται από μία άναρχη τάξη στην οποία δεν μπορείς παρά να μη χαζεύεις με τις ώρες τα μαγευτικά καρέ του. Οι επιρροές του σχεδίου του εδώ φαίνονται να είναι έντονα επηρεασμένες από το ψυχεδελικό σχέδιο του Kirby το οποίο γειώνετε εξαιρετικά από τα μουντά χρώματα του Mike Spicer. Αν έχω να βρω μόνο ένα κακό στο συγκεκριμένο κόμικ είναι το ότι τυπικά είναι απλά ένα μεγάλο tie in. Τόσο σαν συνέχεια της ιστορίας της τελευταίας σειρά του Thor όσο και του King in Black. Επομένως αν κάποιος αναγνώστης δεν έχει διαβάσει έστω μία από αυτές τις δύο ιστορίες θα έχει μερικά προβλήματα τουλάχιστον στην αρχή προκείμενου να καταλάβει τη συμβαίνει. Όμως ο Johnson καταφέρνει με μεγάλη ευκολία να βγάλει την ιστορία από αυτό το πρόβλημα γρήγορα και εύκολα καταφέρνοντας να παρασύρει τον αναγνώστη με μία δυνατή και σφιχτοδεμένη πλοκή. Κλείνοντας λοιπόν έχω να πω ότι το Beta Ray Bill είναι μάλλον ένα από τα καλύτερα υπερηρωικά κόμικς ατής της χρονιάς. Ο Jonson μας αποδεικνύει για άλλη μία φορά ότι βρίσκετε στα ντουζένια του σαν δημιουργός και ότι έχει όλο το μέλλον μπρστά του για να εξελιχθεί ακόμα περισσότερο σαν καλλιτέχνης. Μέχρι λοιπόν την επόμενη δουλειά του απολαύστε αυτό το εξαιρετικό κόμικ και δε θα χάσετε.
×
×
  • Create New...