Jump to content

Καλώς ήλθατε στο ComicStreet

Γίνετε μέλη της κοινότητας. Η εγγραφή είναι γρήγορη και εύκολη.

Search the Community

Showing results for tags 'Mark Bagley'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΥΠΟΔΟΧΗ
    • Κανόνες
    • Νέα / Ανακοινώσεις
    • Απορίες / Βοήθεια
    • Γενική Συζήτηση
  • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ / ΑΡΘΡΑ
    • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
    • ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
  • ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΞΕΝΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • WEBCOMICS
  • ΚΟΜΙΚΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΤΕΧΝΕΣ
    • Κινηματογράφος/TV και Κόμικς
    • Animation
    • Βιβλία
  • ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ - ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ
    • Καταστήματα
    • Πηγές - Ενημέρωση

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


About Me

Found 5 results

  1. Πρωτότυπος τίτλος: Ultimate Spider-Man vol. 1 #153-160 Αυτός είναι ο τόμος #82 της σειράς Η Επίσημη Συλλογή Graphic Novels της Marvel. Κυκλοφόρησε στις 21/10/2022. Κάποιες φορές, κάποια πράγματα φτάνουν σε ένα τέλος... Το εναλλακτικό σύμπαν που έφτιαξε η Marvel στη Γη-1610, ήταν μα πολύ επιτυχημένη προσπάθεια ανανέωσης και εκσυγχρονισμού των κλασικών ηρώων σε μια προσπάθεια να προσελκύσει ένα νεότερο και λίγο πιο υποψιασμένο κοινό. Την προσπάθεια αυτή τη γνωρίσαμε και στην Ελλάδα, αρχικά από μια βραχύβια έκδοση της Modern Times και στη συνέχεια από την Anubis, η οποία εξέδοσε 64 τεύχη, που κάλυψαν τα πρώτα 105, νομίζω, της αμερικανικής σειράς και στη συνέχεια έναν τόμο, το Ultimatum Spider-Man, που περιείχε τα τεύχη 129-133. Η συγκεκριμένη συλλογή καλύπτει τα 8 τελευταία τεύχη της σειράς με το φημισμένο story arc του τίτλου, το οποίο προκάλεσε πάρα πολλές συζητήσεις, όταν εκδόθηκε στις ΗΠΑ. Δεν θα γράψω τίποτα παραπάνω, όλα όσα χρειάζεται να γνωρίζετε, θα τα διαβάσετε στην εισαγωγή του τόμου και στο ίδιο το κόμικ. Το οποίο είναι ένα πολύ καλογραμμένο κόμικ, από τα πολύ καλά του ήρωα, με πολλή δράση, αλλά και συγκίνηση, που φέρνει τη σειρά σε ένα επάξιο και σωστό φινάλε, που πιστεύω, ότι θα ικανοποιήσει πλήρως τους φίλους του αραχνάκια, έστω και εκείνου της εναλλακτικής Γης. Προσωπικά, το απήλαυσα, με άφησε πολύ ικανοποιημένο, αλλά και με μια θλίψη στο τέλος. Και το σχέδιο είναι, φυσικά, εξαιρετικό με εξαιρετικές σκηνές μάχης, αλλά και πραγματικά πολύ ωραίες προσωπικές σκηνές μεταξύ των ηρώων. Προτιμώ το σχέδιο του Mark Bagley, που σχεδίασε και τα πιο κρίσιμα τεύχη (156-160), χωρίς να θέλω να υποτιμήσω κι εκείνο του David Lafuente. Δεν υπάρχει κάτι άλλο να προσθέσω, όσοι/ες το έχετε διαβάσει, ξέρετε περί τίνος πρόκειται, οι υπόλοιποι/ες, αν το έχετε αγοράσει, διαβάστε το και είμαι σίγουρος, ότι θα σας αρέσει πολύ. Φυσικά, η έκδοση της Hachette και η μετάφραση του Χρήστου Κανελλόπουλου είναι στα γνωστά, πολύ υψηλά επίπεδα. Το εξώφυλλο και το οπισθόφυλλο έχουν σκαναριστεί από εμένα, οι υπόλοιπες εικόνες είναι από το Ίντερνετ.
  2. Τα υπερηρωικά κόμικς έχουν ένα μεγάλο αφηγηματικό μειονέκτημα: δεν τελειώνουν ποτέ. Οι ήρωες ζουν και ξαναζούν περιπέτειες εδώ και δεκαετίες, χωρίς οι ίδιοι να γερνούν, σε αντίθεση με τον πραγματικό κόσμο. Ο Ουμπέρτο Έκο στο κλασικό βιβλίο του “Κήνσορες και Θεράποντες” είχε μελετήσει το μηχανισμό με τον οποίον αυτό το μειονέκτημα γίνεται πιστευτό, αλλά ακόμη κι έτσι, τα κόμικς, ως καθαρά εικονογραφική τέχνη έχουν ένα ακόμη μειονέκτημα: η εικόνα πολλές φορές προδίδει τη χρονολογία δημιουργίας του έργου, έστω και στο περίπου: τα ρούχα, οι κομμώσεις, ο περίγυρος των ιστοριών συνήθως παραπέμπουν στην εποχή στο οποίο αυτές δημιουργήθηκαν, για να μην αναφερθώ και σε συγκεκριμένες αναφορές σε πρόσωπα και καταστάσεις της εκάστοτε πραγματικότητας. Με αυτά και με εκείνα, παρά την αγάπη που έχουμε ορισμένοι για αυτά, η αλήθεια είναι, ότι αυτό παραμένει ένα μάλλον δυσεπίλυτο πρόβλημα. Από αυτό ακριβώς το σημείο ξεκινά η απλή, αλλά ευφυής σύλληψη του συγκεκριμένου κόμικ των Chip Zdarksy (σενάριο), Mark Bagley (σχέδιο), John Dell και Andrew Hennessy (μελάνια) και Frank D’Armata (χρώματα), που ολοκληρώθηκε σε έξι τεύχη: παρακολουθεί την ιστορία του γνωστότερου ήρωα της Marvel Comics σε πραγματικό χρόνο θέτοντας ως δεδομένο ότι ο αγαπημένος μας Σπάιντερ-Μαν γερνάει πραγματικά, όπως και ο πραγματικός κόσμος και όπως και οι αναγνώστες. Το κόμικ ξεκινάει το 1966, όταν ο Πίτερ Πάρκερ / Σπάιντερ Μαν είναι περίπου 19 ετών και κάθε κεφάλαιο / τεύχος είναι αφιερωμένο σε μια δεκαετία, φτάνοντας έως το 2019, όταν ο ήρωας είναι 70 ετών και βάλε και γερασμένος, όπως κάθε πραγματικός άνθρωπος. Μια έξοχη, λοιπόν, ιδέα η οποία δεν παραμένει απλά ιδέα, αλλά αξιοποιείται πολύ πετυχημένα, δείχνοντάς μας τον Πίτερ Πάρκερ να μεγαλώνει, να παντρεύεται, να φτιάχνει οικογένεια, να ετοιμάζει τη διάδοχη κατάσταση, να κάνει έναν απολογισμό της ζωής του και τελικά να βρίσκει την “κοινή ανθρώπινη μοίρα”, έστω και με υπερηρωικό τρόπο. Για πρώτη ίσως φορά, βλέπουμε έναν υπερήρωα να γερνάει και να αντιμετωπίζει και αυτός την αμετάκλητη και αμείλικτη φθορά του χρόνου. Ακόμη σημαντικότερο: για πρώτη φορά, τα συμβάντα είναι οριστικά και αμετάκλητα (οι αναγνώστες υπερηρωικών κόμικς γνωρίζουν ότι σε αυτά οι θάνατοι σπανίως είναι οριστικοί, αφού πάντα εφευρίσκεται ένας τρόπος να διορθωθούν τα πράγματα). Για πρώτη φορά, ο υπερήρωας είναι πρωτίστως ήρωας (δηλαδή, άνθρωπος) και δευτερευόντως υπέρ- (δηλαδή, ημίθεος), κάποιος που πρέπει να αντιμετωπίσει την άμμο του χρόνου, όπως και οι υπόλοιποι κοινοί θνητοί. Ο συγγραφέας, Τσιπ Ζντάρσκι, όμως έχει κι άλλους άσσους στο μανίκι του: παρουσιάζει και τα σημαντικότερα ιστορικά γεγονότα (Βιετνάμ, 11/9) με τους ήρωες να τοποθετούνται και να εξαναγκάζονται να πάρουν θέση και μέσα σε όλα αυτά καταφέρνει να ενσωματώσει πολλές αναφορές σε διάσημες ιστορίες του Σπάιντερ-Μαν (ενδεικτικά: Clone Saga, Sevret Wars, Alien Costume Saga, Craven’s Last Hunt, Civil War), αλλά και να παρουσιάσει τους κυριότερους εχθρούς του ήρωά μας, ορισμένους έστω και φευγαλέα. Συνεπώς, η σειρά απευθύνεται σε όλους και στους φανατικούς, αλλά και σε εκείνους, που θα ήθελαν να διαβάσουν κάτι διαφορετικό. Φυσικά, χρειάζεται γνώση του σύμπαντος της Marvel, για να συλλάβει κάποιος όλες τις αναφορές, η ιστορία όμως καθαυτή διαβάζεται και από ανθρώπους, που μπορεί να έχουν διαβάσει ελάχιστα κόμικς του Σπάιντερ-Μαν στη ζωή τους. Όσο για το σχεδιαστή, Μαρκ Μπάγκλεϊ, δεν χρειάζεται συστάσεις, είναι παλιά καραβάνα και έχει σχεδιάσει τον ήρωα από τη δεκαετία του 1990 κιόλας. Είναι εξαιρετικά ικανός και μας προσφέρει εξαιρετικές σκηνές μαχών, όπου χρειάζεται, αλλά (κυριότερο, κατά τη γνώμη μου) καταφέρνει να αποδώσει με εξαιρετική επιτυχία τις εκφράσεις των προσώπων, αλλά και των σωμάτων, τα οποία πλέον είναι φθαρτά. Εξαιρετική και η συμβολή των υπόλοιπων συντελεστών στο οπτικά υπέροχο αποτέλεσμα, το οποίο απολαμβάνουμε. Εγώ φυσικά, διάβασα το ΤΡΒ, το οποίο συλλέγει τα 6 τεύχη και περιέχει τα εξώφυλλα της σειράς, κάποια εκ των οποίων ιδιαιτέρως εμπνευσμένα, όπως μπορείτε να δείτε πιο κάτω, αλλά και εναλλακτικά εξώφυλλα, που επίσης είναι ορισμένα εξαιρετικά. Εκφράζω την ευχή να κυκλοφορήσει και στα ελληνικά κάποια στιγμή. Πηγές για περαιτέρω μελέτη: Μπορείτε να διαβάσετε κριτική του κάθε τεύχους ξεχωριστά από τον @Spyros Andrianos εδώ. Όλες οι εικόνες είναι από το Ίντερνετ. Μια ελάιστα τροποποιημένη εκδοχή αυτής της παρουσίασης αναρτήθηκε στο ιστολόγιο astoixeiotos.wordpress.com
  3. Ένας ιστός 60 ετών Γιάννης Κουκουλάς Σε λίγους μήνες συμπληρώνονται 60 χρόνια από την πρώτη εμφάνιση του Spider-Man, ενός από τους πιο δημοφιλείς υπερήρωες του σύμπαντος της Marvel. Εν αναμονή των γενεθλίων, ο Ανθρωπος-Αράχνη τιμάται από ένα βιβλίο αναδρομής στη ζωή του και μια συναρπαστική ταινία. Ανάμεσα στους τόσους πολλούς και διαφορετικούς υπερήρωες της Marvel, που ξεπήδησαν στις αρχές της δεκαετίας του 1960 από την οργιώδη φαντασία του Stan Lee, ο πιο ξεχωριστός και πιθανώς ο πιο δημοφιλής μέχρι σήμερα είναι ο Spider-Man. Εύκολα μπορούσαν να ταυτιστούν μαζί του οι νεαροί αναγνώστες καθώς ήταν κι αυτός μικρός στην ηλικία και μάλιστα ιδιαίτερα συναισθηματικός και εύθραυστος, ένα παιδί που δεν δίσταζε να εκφράσει την αμηχανία του για όλα όσα του συνέβαιναν, να στενοχωριέται για το μπούλινγκ που δεχόταν από τους συμμαθητές του, να εξωτερικεύει το άγχος του και τις αδυναμίες του, να μετανιώνει για κάποιες από τις πράξεις του. Στις πρώτες ιστορίες, σχεδιασμένες από τον Steve Ditko, φαινόταν μάλιστα υπερβολικά παιδί, ένα δειλό, λιγνό και αγύμναστο ορφανό αγόρι με μικρή αυτοεκτίμηση που μεγαλώνει με τη θεία και τον θείο του, προσπαθώντας να είναι καλός μαθητής παρά τα πειράγματα των συνομηλίκων του και σε διαρκή απογοήτευση επειδή τα κορίτσια ούτε καν έστρεφαν το βλέμμα τους προς αυτόν. Όλα άλλαξαν όταν η μοίρα τού έπαιξε ένα άσχημο διπλό παιχνίδι. Πρώτα τον τσίμπησε μια ραδιενεργή αράχνη και τον μετέτρεψε σε υπερήρωα με μοναδική ευλυγισία και αίσθηση ισορροπίας, αλλά και την ικανότητα να σκαρφαλώνει σε μεγάλα ύψη, να πετάει ιστούς, να πηδάει από κτίριο σε κτίριο με ευκολία. Και στη συνέχεια πέθανε ο θείος Μπεν, ο «δεύτερος πατέρας» του, περιστατικό για το οποίο πάντα ένιωθε τύψεις καθώς, όπως πίστευε, μπορούσε και έπρεπε να το έχει αποτρέψει. Άργησε πολύ να κατορθώσει να διαχειριστεί αυτή την ανορθόδοξη ζωή ο Πίτερ Πάρκερ. Και μάλλον δεν τα κατάφερε ποτέ να ανταποκριθεί σε όσα ένιωθε ότι οφείλει να κάνει για τους συνανθρώπους του. Πάντα ζούσε μέσα σε αντιφάσεις, σε προσδοκίες που δεν εκπληρώνονταν, πασχίζοντας να παραμείνει ακέραιος, να ολοκληρώσει τις σπουδές του, να γίνει οικογενειάρχης και όταν οι περιστάσεις το απαιτούν να φορά τη στολή του και να αντιμετωπίζει μοχθηρούς και παράφρονες εγκληματίες. Τα χρόνια που ακολούθησαν βέβαια όλα έγιναν πιο περίπλοκα. Οι κόσμοι των υπερηρώων εμπλουτίστηκαν σε θέματα, οι κακοί έγιναν πιο ισχυροί και πιο βάναυσοι, οι απειλές πιο μεγάλες, οι υπερήρωες άρχισαν να συνεργάζονται αλλά και να διαφωνούν, η πολιτική να επηρεάζει όλο και πιο έντονα τις πράξεις τους. Από την άλλη η δημοφιλία του Spider-Man οδήγησε σε πολλές εκδόσεις που άρχισαν να μπλέκουν όλο και περισσότερο την κατάσταση με αναπόφευκτο αποτέλεσμα το χάος για τον αναγνώστη που δεν είχε τον χρόνο, τη διάθεση ή τα χρήματα να παρακολουθεί κάθε λεπτομέρεια για την καταγωγή, τις σχέσεις, τις συνεργασίες, τους αντίπαλους του Ανθρώπου-Αράχνη. Όλο αυτό το χάος έρχεται να βάλει σε μια τάξη το βιβλίο «Spider-Man, Η Ζωή μου» των Chip Zdarsky και Mark Bagley (εκδόσεις Anubis, μετάφραση: Χρήστος Κανελλόπουλος). Οι δύο δημιουργοί καταφέρνουν σε μόλις έναν τόμο να αφηγηθούν σε έξι κεφάλαια, ένα για κάθε δεκαετία από το 1960 μέχρι σήμερα, όλα τα σημαντικά γεγονότα της ζωής τού Spider-Man, επιτυγχάνοντας ταυτόχρονα να αποδώσουν κατάλληλα και μέρος του κλίματος της εκάστοτε εποχής εντός της οποίας αυτά συμβαίνουν. Επιπλέον λαμβάνουν υπόψη τους και εντάσσουν στις ιστορίες τους και πολλές από τις εξελίξεις στο σύμπαν των υπερηρώων της Marvel που έπαιξαν καθοριστικό ρόλο στη ζωή του Spider-Man και επηρέασαν τις πράξεις και τις κινήσεις του. Η δεκαετία του 1960 φυσικά είναι αυτή της σχετικής «αθωότητας» που διακόπτεται από τα διλήμματα του Spider-Man ως προς τη συμμετοχή του στον Πόλεμο του Βιετνάμ και τη γνωριμία του με τον Captain America, ο οποίος αρνήθηκε να γίνει εργαλείο της πολεμικής μηχανής των ΗΠΑ σε αντίθεση με τον πάντα πειθήνιο και συνεργάσιμο Iron Man, κατά κόσμον κατασκευαστή και έμπορο όπλων Tony Stark.Τα χρόνια του ’70 και με τη συνοδεία ντίσκο μουσικής ο Spider-Man θα βιώσει ακόμη μια προσωπική τραγωδία με τον θάνατο της αγαπημένης του Gwen Stacy, γεγονός σπάνιο εκείνη την εποχή για πρωταγωνιστικά πρόσωπα σε υπερηρωικά κόμικς, αλλά θα καταφέρει να σώσει τον κλώνο του από θάνατο με αποτέλεσμα να γίνει «διπλός». Τις επόμενες δεκαετίες θα βιώσει κι άλλες τραγωδίες αλλά θα γίνει και πατέρας, θα συνεργαστεί με ομάδες υπερηρώων, ενώ με αμφιθυμία θα πάρει μέρος στον εμφύλιο πόλεμό τους («Civil War»), δεν θα σταματήσει να τα βάζει με τους διαχρονικούς εχθρούς του, τον Dr Octopus, τον Green Goblin, τον Mysterio, τον Kraven, τον Venom, αλλά θα δει και τους συντρόφους του έναν έναν να πεθαίνουν και τον εαυτό του να γερνάει, να φθείρεται, να επιθυμεί να αποσυρθεί αλλά να νιώθει πάντα το καθήκον να τον καλεί. Με ένα τέτοιο πολυδαίδαλο παρελθόν το έργο των Zdarsky και Bagley να περιλάβουν όσο περισσότερα στοιχεία μπορούσαν σε μια ενιαία ιστορία, που δεν θα ήταν θηριώδης σε μέγεθος αλλά ευσύνοπτη και θα λειτουργούσε ανεξάρτητα από τα διαβάσματα του κάθε αναγνώστη, ήταν εξ αρχής δύσκολο. Πριν κυκλοφορήσει το βιβλίο, από πολλές μεριές είχαν διατυπωθεί επιφυλάξεις και ειρωνικά σχόλια για τους «υπερφίαλους» δημιουργούς του και για τα «μεγαλεπήβολα» σχέδιά τους. Το αποτέλεσμα τελικά ήταν όχι απλώς ικανοποιητικό, αλλά εξαιρετικό. Η ελληνική έκδοση ήρθε με το σωστό timing δύο χρόνια σχεδόν μετά την αμερικανική, για να συμπέσει με την προβολή της ταινίας «Spider-Man: No Way Home» που παίζεται ακόμα στις ελληνικές αίθουσες. Η ταινία αποτελεί το τελευταίο μέρος της τριλογίας με πρωταγωνιστή τον Tom Holland και κλείνει τον κύκλο που ξεκίνησε με το «Homecoming» (2017) και συνεχίστηκε με το «Far From Home» (2019), όλα σε σκηνοθεσία του John Watts. Και αποτελεί μια θαυμάσια επιλογή ακόμα και για όσους είναι ανεξοικείωτοι με τον Spider-Man και τις περιπέτειές του, καθώς, πέρα από τα εντυπωσιακά εφέ και την πλούσια δράση, παρουσιάζει μια πλειάδα κακών που μπορούν να λειτουργήσουν ως μια εισαγωγή στο αραχνο-σύμπαν και τα πολλαπλά πρόσωπα που το κατοικούν. Αξιοσημείωτη επίσης είναι και η καθοριστική εμφάνιση και παρουσία τού Doctor Strange, που προσφέρει το απαραίτητο μεταφυσικό και μαγικό στοιχείο αλλά και τα έντονα ψυχολογικά κοντράστ των χαρακτήρων που ακροβατούν μεταξύ παράνοιας και μετάνοιας εντός λίγων λεπτών. Το πιο εντυπωσιακό και αρκούντως συγκινητικό όμως είναι η έμπνευση των δημιουργών της ταινίας να φέρουν ταυτόχρονα στη δράση τρεις διαφορετικούς Spider-Man των ταινιών της τελευταίας εικοσαετίας. Ο Tobby Maguire από τα «Spider-Man» 1, 2 και 3 (2002, 2004, 2007 αντιστοίχως) και ο Andrew Garfield από τα δύο «The Amazing Spider-Man» (2012 και 2014) εμφανίζονται μαζί με τον νέο Spider-Man, Tom Holland, σε μερικές απολαυστικές σκηνές που χαρακτηρίζονται από την έκπληξη των χαρακτήρων, την κατανόηση του ενός προς τους άλλους, την ενσυναίσθηση που εκφράζουν, τη συνειδητοποίηση της κοινής τους μοίρας αλλά και ένα διάχυτο σαρκαστικό και διακειμενικό χιούμορ. Δεν είναι ωστόσο απαραίτητο για κάποιον θεατή να έχει παρακολουθήσει τις προηγούμενες ταινίες, καθώς σύντομα μπαίνει στο κλίμα και κατανοεί τις διαφορές των τριών χαρακτήρων που είναι όμως ελάχιστες μπρος στις αμέτρητες ομοιότητές τους. Κι έτσι δημιουργείται μια πανέξυπνη και διασκεδαστική ταινία που με το τέλος της αφήνει την πιθανότητα συνέχειας ανοιχτή και προσθέτει στο κινηματογραφικό σύμπαν της Marvel (MCU) μια επιτυχία που δεν βασίζεται αποκλειστικά σε εκρήξεις, πολύχρωμες ευφάνταστες στολές και διαδοχικές επιδείξεις ηρωισμών, αλλά στο χιούμορ, το συναίσθημα και τον πολυσύνθετο ψυχισμό των χαρακτήρων. Πηγή
  4. Πρώτη Ελληνική Κυκλοφορία: 21-09-2006 (πρώτος τόμος), 01-10-2009 (δεύτερος τόμος) Υλικό τόμων: Ultimate Iron Man v1 01-05 (March 2005-December 2005) Ultimate Iron Man v2 01-05 (February 2008-July 2008) Έχοντας παρουσιάσει μέσω της σειράς Ultimates έναν λιγότερο high-tech Άιρον Μαν και περισσότερο αμοραλιστή Τόνι Σταρκ, η Marvel αποφάσισε να μας δείξει πως συνέβη αυτό, διαλέγοντας τον συγγραφέα του Το Παιχνίδι του Έντερ για αυτό. Και είναι αστείο κατά κάποιο τρόπο, καθώς αυτός ο πιο ρεαλιστικός Άιρον Μαν, κατέληξε να έχει μια ιστορία προέλευσης που ρέπει προς την καθαρή επιστημονική φαντασία, το ακριβώς αντίθετο δηλαδή από τον Άιρον Μαν του κανονικού Marvel Universe! Ακολουθούν spoilers. Η μητέρα του Τόνι Σταρκ. αξιόλογη επιστήμων και η ίδια, έχει ένα φρικτό ατύχημα κατά την διάρκεια της κυοφορίας του, αλλάζοντας την δομή του εμβρύου αλλά και της ίδιας. Ο Τόνι του Ultimate σύμπαντος, έχει σε όλο του το σώμα το νευρολογικό ιστό που κανονικά υπάρχει μόνο στον εγκέφαλο, κάνοντας τον σούπερ διάνοια αλλά και ιδιαίτερα ευαίσθητο σωματικά. Η μητέρα του πεθαίνει κατά την γέννα και ο πατέρας του αναπτύσσει ένα ιδιαίτερο υγρό και μια βιολογική αρματωσιά για να καταστείλει τους πόνους που προκαλεί η κατάσταση του. Η ίδια κατάσταση, δίνει στο σώμα του ικανότατες ανάπλασης που θα ζήλευαν και οι σαύρες. Κάτι που είναι χρήσιμο όταν τον απαγάγει ο Ζεμπεντάια Στέιν, ο οποίος προσπαθεί να κλέψει την τεχνολογία της βιολογικής αρματωσιάς και χάνει μερικά δάχτυλα του ποδιού του στην πορεία. Μερικά χρόνια αργότερα, η πρώτη γυναίκα του πατέρα του, η οποία είναι πλέον γυναίκα του Στέιν, έχει κερδίσει την βιομηχανία Σταρκ, οπότε ο Τόνι ζει μια σχετική φυσιολογική ζωή. Μετά από περιστατικό που συνέβη στο εσώκλειστο σχολείο στο οποίο φοιτούσε και στο οποίο γνώρισε τον Τζέιμς - Ρόντι - Ρόουντς, ο πατέρας του αποφασίζει να τον γράψει σε ένα πρόγραμμα σπουδών του κτηρίου Μπάξτερ, στο οποίο είναι γραμμένος και ο γιος του Ζεμπεντάια, ο Ομπαντάια. Το μήλο κάτι από την μηλιά έχει πέσει όμως, καθώς και οι δύο νέοι ακολουθούν τα μοτίβα των γονιών τους, με τον Ομπαντάια να σκοτώνει μερικούς συμφοιτητές, κάνοντας το να φανεί ως ατύχημα και τον Τόνι να αποφασίζει να βελτιώσει την πανοπλία του με την βοήθεια και το Ρόντι. Στο τέλος του πρώτου μέρους, ο Χάουαρντ Σταρκ μπαίνει φυλακή μετά από χαλκευμένα στοιχεία που τον φέρουν ως τον δολοφόνο του Ζεμπεντάια και ο Τόνι χρησιμοποιεί την νέα αρματωσιά για να αποτρέψει μερικούς τρομοκράτες από το να ανατινάξουν το κτήριο του, κάτι που καταφέρνει, δεχόμενος την έκρηξη και καταστρέφοντας την αρματωσιά. Σε αυτό το σημείο ο Τόνι έχει επίσης δοκιμάσει και αλκοόλ και έχει διαπιστώσει πως καταστέλλει τους πόνους που νοιώθει, κάνοντας τον να νοιώθει για πρώτη φορά φυσιολογικά. Σε αυτό το πρώτο μέρος, η θεματολογία μπορεί να φαντάζει τραβηγμένη - και είναι - αλλά ο Καρντ χειρίζεται τις θεματικές του με μέτρο και κρατάει το ενδιαφέρον αμείωτο, πείθοντας πως αυτά που περιγράφει μπορούν να συμβούν σε αυτούς του χαρακτήρες. Στο δεύτερο μέρος που βγήκε 2,5 χρόνια αργότερα όμως, πάνω που θεωρητικά τελείωσε με την εισαγωγή και θα έπρεπε να μπαίνει σε πιο βαθιά ύδατα, η γραφή του φαντάζει αποστασιωμένη και διεκπεραιωτική. Σε αυτό το μέρος ο Τόνι διευθύνει πλέον την εταιρία του πατέρα του, αποτρέπει τον στρατό από το να αρπάξει τις αρματωσιές που έχει φτιάξει για αυτόν και τον Ρόντι, πείθοντας τους πως πρόκειται για ρομπότ, ανακαλύπτουν πως υπάρχει μια πλεκτάνη που περιλαμβάνει πυρηνικά διάσπαρτα στην Νέα Υόρκη, ο πατέρας του δέχεται επίθεση στην φυλακή και καταφέρνει να γλυτώσει παρόλο που τον πυροβόλησαν, καταφέρνει να γλυτώσει από μια ακόμα επίθεση και αποδρά. Ανακαλύπτουμε επίσης πως πίσω από τις επιθέσεις είναι ο Ομπαντάια, ο οποίος όμως δέχεται εντολές από την μάνα του, την πρώτη γυναίκα του Χάουαρντ, η οποία χρησιμοποίησε όλους τους άντρες της ζωής της για να αποκτήσει δύναμη και δεν έχει κανένα πρόβλημα στο να σκοτώσει τον ίδιο της τον γιο όταν αυτός σταματήσει να είναι του χεριού της. Ο Ομπαντάια την προλαβαίνει, σκοτώνοντας την και διατείνεται πως πλέον είναι πάτσι με τον Τόνι, ο οποίος είχε σώσει τον Ομπαντάια μερικές φορές κατά την διάρκεια του τόμου. Αν δεν ήταν άμεση συνέχεια του πρώτου τόμου, θα πρότεινα σε όσους πιάσουν τώρα την σειρά, να διαβάσει μόνο τον πρώτο τόμο. Βασικά, ακόμα και έτσι, θα πρότεινα να διαβάσετε μόνο τον πρώτο τόμο. Είναι πιο ουσιαστικός και έχει ενδιαφέροντες θεματικές. Τουλάχιστον και οι δύο τόμοι είναι καλοσχεδιασμένοι, αν και προτιμώ περισσότερο το σχέδιο του Andy Kubert σε σύγκριση με τον Pasqual Ferry όσο αφορά την σχεδίαση του Άιρον Μαν.
  5. Πρώτη Ελληνική Κυκλοφορία: 29-04-2017 Οι Εκδικητές αντιμετωπίζουν, με την βοήθεια των Φρουρών του Γαλαξία, την νέα σύνθεση της ομάδας υπερκακών Ζόντιακ και τον Θάνο, ο οποίος για άλλη μια φορά παίρνει στα χέρια του τον κοσμικό κύβο, σε αυτή την πέμπτη φορά που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Οξυ υπερηρωικός τόμος της Μάρβελ, μόλις ο πρώτος όμως που περιείχε μια κανονική περιπέτεια υψηλών οκτανίων, καθώς και ο πρώτος με ιστορία από τη τρέχουσα δεκαετία. Στην συνέχεια φυσικά ο κατάλογος εμπλουτίστηκε αρκετά σε αυτόν τον τομέα. Δεν είναι από τους τίτλους που μπορεί να περιμένει κάποιο βάθος ο αναγνώστης. Διαβάζεται ευχάριστα και ξεχνιέται εξίσου ευχάριστα. Ο τόμος συλλέγει τα πρώτα 8 τεύχη του Avengers Assemble που είχε βγει στις ΗΠΑ το 2012 με αφορμή την πρώτη ταινία των Εκδικητών και που για αυτό τον λόγο, η σύνθεση της ομάδας περιλάμβανε τα ίδια μέλη με την ταινία. Σε αυτή την ιστορία είχαμε την εκ νέου συνεργασία μεταξύ Brian Bendis και του Mark Bagley που στην χώρα μας τους έχουμε συναντήσει παρέα στο Ultimate Spider-Man. Η σειρά είχε κρατήσει για 25 τεύχη και ένα Annual, αλλά εφόσον μετά το όγδοο τεύχος άλλαξε δημιουργική ομάδα και κατεύθυνση, ο παρόν τόμος στέκεται αυτόνομος, παρόλο που αφήνει στο τέλος στοιχεία για μετέπειτα μυθιστορηματική εκμετάλλευση ως συνήθως. Η έκδοση της Οξύ είναι εξίσου καλή και στιβαρή με τόσες πολλές σελίδες όπως είναι και με τα άλμπουμ με λιγότερες, οπότε δεν θα σας απασχολήσει αυτός ο τομέας.
×
×
  • Create New...