Jump to content

Καλώς ήλθατε στο ComicStreet

Γίνετε μέλη της κοινότητας. Η εγγραφή είναι γρήγορη και εύκολη.

Search the Community

Showing results for tags 'Luca Enoch'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΥΠΟΔΟΧΗ
    • Κανόνες
    • Νέα / Ανακοινώσεις
    • Απορίες / Βοήθεια
    • Γενική Συζήτηση
  • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ / ΑΡΘΡΑ
    • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
    • ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
  • ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΞΕΝΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • WEBCOMICS
  • ΚΟΜΙΚΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΤΕΧΝΕΣ
    • Κινηματογράφος/TV και Κόμικς
    • Animation
    • Βιβλία
  • ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ - ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ
    • Καταστήματα
    • Πηγές - Ενημέρωση

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


About Me

Found 4 results

  1. Πρωτότυποι τίτλοι: Dragonero 15: Intrighi a corte (Αύγουστος 2014), Dragonero 16: Discesa nell'Inframondo (Σεπτέμβριος 2014), Sergio Bonelli Editore Αυτή είναι μια αγγλόφωνη έκδοση, η οποία συγκεντρώνει δύο περιπέτειες του γνωστού μας από την έκδοση της Anubis Μαύρου Δράκου (Dragonero). Τα δύο τεύχη της ιταλικής έκδοσης σχηματίζουν μια θεματική ενότητα, στην οποία ο Ίαν βρίσκεται στο παλάτι του βασιλιά, όπου εξυφαίνεται μια συνωμοσία, την οποία, προκειμένου να λύσει, θα χρειαστεί να ταξιδέψει σε μια άλλη διάσταση με τη βοήθεια του μάγου Άλμπεν. Μεταξύ του άλμπουμ, που έβγαλε η Anubis και αυτού εδώ έχουν παρεμβληθεί άλλα 14 τεύχη, στα οποία έχουν συμβεί διάφορα ενδιαφέρονται πράγματα, ορισμένα από τα οποία σχετίζονται με κάποιους από τους χαρακτήρες, που γνωρίσαμε στην αρχή. Ενδιαφέρουσα και ευχάριστη ιστορία, που δεν διεκδικεί δάφνες σεναριακής πρωτοτυπίας, είναι όμως σαφώς πιο ενήλικη από το αρχικό άλμπουμ και έχει και ένα υπέροχο σχέδιο από τον Τζανκάρλο Ολιβάρες. Για να είμαι ειλικρινής, πάντως, πιστεύω, ότι απευθύνεται σχεδόν αποκλειστικά σε όσους/ες ξετρελάθηκαν με το πρώτο Dragonerο και σε κάθε περίπτωση δεν θα ήταν σώφρον να τη διαβάσει κανείς, εάν δεν έχει διαβάσει πρώτα το κόμικ της Anubis ή κάποια άλλη έκδοσή του, γιατί η ανάγνωση του πρώτου είναι προαπαιτούμενη για αυτό εδώ. Ακόμη κι αν δεν ξετρελαθήκατε με το πρώτο Dragonero και απλά σας άρεσε, νομίζω, ότι θα σας αρέσει και αυτό εδώ. Αν έχω καταλάβει καλά από τα στοιχεία της έκδοσης της Epicenter, η οποία, για όσους/ες δεν γνωρίζουν εκδίδει αποκλειστικά κόμικς της Bonelli στα αγγλικά και από ό,τι φαίνεται από τα ονόματα των συντελεστών, διευθύνεται από μια ομάδα συνεργατών από χώρα ή χώρες της τέως Γιουγκοσλαβίας, υπήρξε μια ιταλική, έγχρωμη έκδοση αυτών των δύο τευχών με τίτλο "MInaccia all' Impero" (ακριβώς, ό,τι σημαίνει ο αγγλικός τίτλος) και αυτή την έκδοση μετέφρασαν στα αγγλικά οι κύριοι της Epicenter. Και η έκδοση είναι εξαιρετική: μεγάλο σχήμα, σκληρόδετη, ιλουστρασιόν χαρτί, ζωντανά, υπέροχα χρώματα, που αναδεικνύουν το σχέδιο του Ολιβάρες και όλα αυτά, καλώς ή κακώς, στην ανάλογη τιμή. Όλες οι εικόνες είναι από το Ίντερνετ.
  2. Ένα αρκετά έως πολύ ενδιαφέρον κόμικ ιταλικής παραγωγής, το οποίο ήρθε σχετικά γρήγορα στη χώρα μας. Ο Μαύρος Δράκος (Dragonero) είναι η εξέλιξη ενός χαρακτήρα, του Ίαν Άρανιλ, ο οποίος μαζί με την αδερφή του, Μύρβα, τον παιδικό του φίλο, το ορκ Γκμορ, το μάγο Άλμπεν, τη Σέρα, ένα θηλυκό ξωτικό και τη μοναχή πολεμίστρια Εκούμπα καλούνται να φέρουν εις πέρας μια αποστολή, για να σώσουν την αυτοκρατορία από μια επικείμενη εισβολή. Όπως καταλαβαίνετε, είναι ένα κόμικ πολύ επηρεασμένο από τον "Άρχοντα των Δαχτυλιδιών" και από το "Παιχνίδι του Στέμματος", αλλά μέσα σε αυτό το πλαίσιο είναι καλογραμμένο και όχι τόσο τετριμμένο, όσο θα περίμενε κανείς, Οι δύο σεναριογράφοι, Λούκα Ενόκ και Στέφανο Βιέττι, δημιουργούν έναν κόσμο, που είναι αρκετά γνώριμος στους θιασώτες της ηρωικής φαντασίας, αλλά περιέχει και κάποια νέα στοιχεία. Επιπλέον, αφήνουν κάποια πράγματα ανεξήγητα (τι συνέβη στην αποστολή του Ίαν, που έγινε αιτία να παραιτηθεί, πώς ακριβώς έγιναν φίλοι ο Ίαν και ο Γκμορ, τη στιγμή, που ανήκουν σε εχθρικές φυλές), αφήνοντας να πλανιέται ένα μυστήριο στην υπόθεση. Χρησιμοποιούν αρκετά φλας μπακ και γενικά χτίζουν προσεκτικά τον κόσμο και την υπόθεση, η οποία αφήνει υποσχέσεις για τη συνέχεια, όπως και έγινε - στην Ιταλία, φυσικά! Ο Τζουζέππε Ματτεόνι αναλαμβάνει το σχέδιο και κάνει πάρα πολύ καλή δουλειά. Το σχέδιό του είναι κλασικότροπο, γνώριμο, δεν πειραματίζεται, χρησιμοποιεί προσεκτικά τα καρέ του και καταφέρνει να προσδώσει ρεαλισμό σε ένα φανταστικό κόσμο και να κάνει τους χαρακτήρες ανθρώπινους, κάτι που το καταφέρνει απόλυτα, κατά τη γνώμη μου. Στην Ιταλία κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 2007 ως αυτόνομο graphic novel, σχεδόνν 300 σελίδων, όντας το #1 της σειράς Romanzi a fumetti Bonelli, στη χώρα μας ήρθε ένα χρόνο αργότερα σε μια καλή έκδοση από την Anubis με μαλακό εξώφυλλο και σε πολύ καλή μετάφραση της Μυρτώς Ψυχάκη. Το ίδιο άλμπουμ κυκλοφόρησε στα αγγλικά από την Dark Horse το 2009. Η ελληνική έκδοση είναι πλέον εξαντλημένη και οι τιμές στην αγορά των μεταχειρισμένων έχουν αρχίσει να τσιμπάνε. Στην Ιταλία η σειρά άρχισε να κυκλοφορεί σε μηνιαία βάση από το 2013 φτάνοντας τα 77 τεύχη και μετά άλλαξε ονομασία (Dragonero il ribelle) και αρίθμηση. Μέχρι τώρα έχει φτάσει στο νούμερο 30, ενώ υπάρχουν και αρκετά άλμπουμ εκτός σειράς. Στα ελληνικά, είδαμε ξανά το Μαύρο Δράκο σε ένα, παραδόξως, ίσως, πολύ ενδιαφέρον, crossover με το Ζαγκόρ στα τεύχη 41-43 του Νέου Μπλεκ. Όλες οι εικόνες είναι από το Ίντερνετ. Πηγές για περαιτέρω μελέτη (όλες στα ιταλικά): wikipedia τα άλμπουμ του Dragonero Και ένα αφιέρωμα στα ελληνικά, στο comicstrades.wordpress.com με σκαναρίσματα εσωτερικών σελίδων της ελληνικής έκδοσης
  3. Ένας ανώνυμος και μασκοφόρος αντιήρωας Γιάννης Κουκουλάς Είκοσι Ιταλοί δημιουργοί κόμικς τιμούν τον Diabolik, τον θρυλικό Αρχοντα του εγκλήματος και της μεταμφίεσης, που συμπληρώνει 60 χρόνια ζωής. Ήταν άσος των μεταμφιέσεων και μπορούσε να ξεγελάσει τους πάντες με τις μάσκες και τα υπέροχα σχεδιασμένα κοστούμια του. Ήταν όμως και άριστος γνώστης των πολεμικών τεχνών, ειδήμων στα όπλα και τη χρήση τους, ικανότατος κατασκευαστής εκρηκτικών και παρασκευαστής χημικών μιγμάτων για κάθε περίσταση. Ήταν επίσης καλλιεργημένος και μορφωμένος αλλά και πολύ εκλεκτικός στα γούστα του. Οδηγούσε πάντα μια μαύρη Τζάγκουαρ και διάλεγε (να κλέβει) τα καλύτερα. Από το 1962 μέχρι σήμερα κανείς δεν έμαθε το πραγματικό του όνομα. Όλοι όμως ήξεραν και έτρεμαν τον Diabolik. Ο μαυροφορεμένος Άρχοντας του εγκλήματος με τις αριστοκρατικές συνήθειες έκανε την πρώτη του εμφάνιση στα ιταλικά κόμικς το 1962. Τον χαρακτήρα του αλλά και το format των βιβλίων που θα τον φιλοξενούσαν επινόησαν δύο αδελφές από το Μιλάνο, η Angela και η Luciana Giussani. Όπως έλεγαν οι ίδιες, εμπνεύστηκαν τον Diabolik αλλά και το στιλ των ιστοριών του όταν βρήκαν παρατημένο στον σταθμό του τρένου ένα βιβλίο τσέπης με περιπετειώδεις ιστορίες. Η σκέψη ήταν απλή: ένας χαρακτήρας ο οποίος θα πρωταγωνιστεί σε περιπέτειες που διαρκούν όσο ένα σύντομο ταξίδι με τρένο και μάλιστα σε ιστορίες με αστυνομική δράση, που εκείνη την εποχή ήταν ένα ιδιαιτέρως δημοφιλές λογοτεχνικό είδος. Οι αδελφές Giussani ήταν αυτές που εισήγαγαν ή, τουλάχιστον, διέδωσαν τη μορφή των «fumetti neri», των αυτοτελών, σκοτεινών ιταλικών κόμικς με έναν σταθερό χαρακτήρα που κυκλοφορούσαν σε μικρό μέγεθος και κάθε σελίδα τους αποτελούνταν από δύο καρέ. Στον Diabolik, πιθανώς, οφείλει την ύπαρξή του ένα ολόκληρο είδος κόμικς που στην Ιταλία έκαναν θραύση από τη δεκαετία του 1960 και μετά. Όπως γράφει και ο Milo Manara στον πρόλογό του για το «Diabolik - Με το βλέμμα των άλλων» (εκδόσεις Jemma Press, μετάφραση: Γαβριήλ Τομπαλίδης, 192 σελίδες): «Αν δεν είχε υπάρξει το Diabolik, πιθανόν δεν θα υπήρχαν όλα αυτά τα φουμέτι μικρού σχήματος, με δύο καρέ σε κάθε σελίδα που, όπως και αν το δείτε, τους αξίζουν τα εύσημα για το ότι αποτελούσαν για τους αναγνώστες το μεταφορικό μέσο από τα παιδικά κόμικς σ’ εκείνα για ενηλίκους. […] Επιπλέον, η ανάγνωση του Diabolik πέρα από κάθε αμφιβολία συντέλεσε στη μεγάλη αλλαγή νοοτροπίας, στην κοινωνική και πολιτική ματιά που είναι γνωστή σαν το “εξήντα οκτώ”. Δεν μπορώ να ξέρω σε τι ποσοστό, όμως δίχως άλλο το έκανε, αν μη τι άλλο και μόνο εξαιτίας του θάρρους που είχαν οι αδερφές Giussani να προτείνουν έναν εγκληματία για τον ρόλο ενός ήρωα σαγηνευτικού και ατρόμητου: κάτι πρωτόγνωρο!». Τον Diabolik σχεδίασαν πολλοί σπουδαίοι Ιταλοί δημιουργοί, ανάμεσά τους οι Sergio Zaniboni, Giorgio Montorio, Brenno Fiumali κ.ά. που διατήρησαν τα βασικά χαρακτηριστικά απαράλλαχτα: έντονη δράση με πρωταγωνιστή τον Diabolik και τη συνεργάτιδα, σύντροφο και ερωμένη του, Eva Kant, απίστευτες επινοήσεις και ευρηματικότητα από έναν γοητευτικό και τετραπέρατο ληστή που σκοτώνει σπάνια τους εχθρούς του και μόνο όταν κινδυνεύει η ζωή του, παθιασμένοι ντετέκτιβ και αστυνομικοί που διαρκώς αποτυγχάνουν γιατί ο Diabolik είναι πολύ εξυπνότερος από αυτούς. Οι περιπέτειες του Diabolik έχουν πουλήσει πολλά εκατομμύρια αντίτυπα στην Ιταλία και σε άλλες χώρες, έχουν μεταφερθεί σε κινούμενα σχέδια, σε κινηματογραφική ταινία, σε ραδιοφωνική σειρά. Και σίγουρα έχουν επηρεάσει πολλούς από τους σύγχρονους Ιταλούς δημιουργούς κόμικς. Πολλοί από αυτούς, μεγάλα ονόματα των σύγχρονων ευρωπαϊκών κόμικς (Vittorio Giardino, Sergio Toppi, Giuseppe Palumbo, Silvia Ziche, Lorenzo Mattotti, Giorgio Cavazzano, Roberto Baldazzini κ.ά.), αποτίνοντας φόρο τιμής στον μασκοφόρο αντιήρωα και αποδίδοντας τα εύσημα στις δημιουργούς του, συμμετέχουν στην έκδοση «Diabolik - Με το βλέμμα των άλλων» με δικές τους ιστορίες για τον «βασιλιά του τρόμου». Σε μια έξοχη έκδοση που συνοδεύεται από τα λόγια και τις απόψεις πολλών από αυτούς τους δημιουργούς για τον μασκοφόρο, διαφορετικό εγκληματία και «δάσκαλό» τους στη σπουδαία διαδρομή των ιταλικών κόμικς από το 1960 μέχρι σήμερα. Πηγή
  4. Τίτλος πρωτότυπου: Diabolik fuori dagli Schemi, εκδόσεις Astorina, 2018 Να λοιπόν, που μετά από σχεδόν 40 χρόνια από την τελευταία του εκδοτική εμφάνιση στα μέρη μας, ο διάσημος μασκοφόρος εγκληματίας Διαβολίκ επιστρέφει. Όχι όμως, σε ένα δικό του κόμικ, αλλά σε μια ανθολογία φόρο τιμής στον ήρωα, η οποία κυκλοφόρησε στην Ιταλία με αφορμή τη συμπλήρωση 55 χρόνων από την πρώτη εμφάνιση του (αντι)ήρωα και αποτελεί επαυξημένη έκδοση μιας παρόμοιας ανθολογίας, η οποία είχε κυκλοφορήσει το 2002. Για το Διαβολίκ και τη σημασία του για τα ιταλικά, κυρίως, κόμικς μπορείτε να διαβάσετε στην ανάρτηση, το σύνδεσμο της οποίας παραθέτω στην πρώτη παράγραφο. Υποθέτω, ότι στους περισσότερους Έλληνες αναγνώστες κάτω των 40 το όνομα "Διαβολίκ" δεν λέει και πολλά, ίσως και τίποτα, αλλά στην Ιταλία είναι ένα πάρα πολύ σημαντικό κόμικ, κυρίως επειδή ήταν το πρώτο, που λάνσαρε με επιτυχία, τόσο το μικρό μέγεθος με τα δύο καρέ ανά σελίδα, όσο και έναν ήρωα, που αψηφά το νόμο και την ηθική. Η επιρροή του κόμικ στους Ιταλούς κομίστες είναι πολύ μεγάλη και αυτό φαίνεται και από τις συμμετοχές σε αυτόν τον τόμο, όπου συνεργάζονται κάποιοι από τους σημαντικότερους εκπροσώπους των κόμικς στην Ιταλία, πολλοί από αυτούς είναι γνωστοί και στην Ελλάδα. Sergio Toppi Όλα αυτά είναι μεν ωραία, αλλά αμφιβάλλω, εάν και κατά πόσον ενδιαφέρουν τους σύγχρονους Έλληνες αναγνώστες και κυρίως εκείνους, που δεν έχουν διαβάσει ποτέ το κόμικ. Άρα, ένα πρώτο ερώτημα είναι "τι χρειάζεται να ξέρει ένας νέος στον κόσμο του Διαβολίκ" αναγνώστης. Η απάντηση είναι "σχεδόν τίποτα", παρά μόνο τα βασικά (κλέφτης κυρίως διαμαντιών με ταλέντο στις μεταμφιέσεις, με σύντροφο την Εύα Καντ, τον οποίον κυνηγά διαρκώς ο επιθεωρητής Γκίνκο). Ακόμη κι αυτά, όμως, εξηγούνται στην πρώτη ιστορία της ανθολογίας, συνεπώς οι νέοι αναγνώστες μπορούν να προχωρήσουν άφοβα. Claudio Villa Από εκεί και μετά, μια ανθολογία έχει καλές και λιγότερο καλές στιγμές και το ίδιο συμβαίνει και εδώ. Κάποιες ιστορίες μου άρεσαν, κάποιες άλλες όχι. Κάποιοι από τους δημιουργούς αποτίουν πραγματικό φόρο τιμής στο Διαβολίκ, άλλοι (όπως η Ziche) τον αποδομούν, ενώ άλλοι (όπως ο Toppi) τον εντάσσουν στο δικό τους καλλιτεχνικό κόσμο, ενώ άλλιοι προσπαθούν να ενταχθούν εκείνοι στο σύμπαν του κόμικ, τόσο σχεδιαστικά, όσο και σεναριακά. Άλλοι τον προσεγγίζουν χιουμοριστικά (όπως ο Cavazzano), άλλοι βίαια (όπως ο Mastantuono). Το σχέδιο ορισμένων είναι εντελώς απομακρυσμένο από το σύμπαν του Διαβολίκ (με πιο προφανή περίπτωση εκείνη του Mattotti, αλλά και του Toppi και του Cavazzano και της Ziche), κάποιοι άλλοι προσπαθούν να βάλουν ένα λιθαράκι στο μύθο του (όπως στην ιστορία "Ας Κερδίσει ο Καλύτερος"), κάποια σενάρια είναι ευφάνταστα (μου άρεσαν ιδιαίτερα τα "Ληστεία στο Νάρνι" και το "Η Μάσκα και το Πρόσωπο"), άλλα όχι. Giancarlo Allessandrini Σε γενικές γραμμές, μου άρεσε η συλλογή, αν και δεν ξέρω πόσο θα την πρότεινα σε κάποιον. Έχει ενδιαφέρον και σίγουρα υπάρχουν πολλοί δημιουργοί, οι οποίοι έχουν κάτι να πουν, έστω και στις λίγες σελίδες, που διαρκούν οι ιστορίες. Από την άλλη, φοβάμαι, ότι οι περισσότερες ιστορίες θα φανούν αδιάφορες σε πολλούς, κυρίως λόγω της πρώτης ύλης. Πιστεύω, πάντως, ότι αξίζει τον κόπο μια ανάγνωση. Η έκδοση της Jemma Press είναι παρά πολύ ωραία και η μετάφραση και επιμέλεια του Γαβριήλ Τομπαλίδη εξαιρετική. Ειδικά για την επιμέλεια, θα το καταλάβετε καλύτερα στα βιογραφικά των πολλών συντελεστών. Το εξώφυλλο του τόμου το έχει σχεδιάσει ο Milo Manara, ο οποίος έχει γράψει και τον πρόλογο (ο ίδιος δεν συμμετέχει με κάποια ιστορία). Τα σκαναρίσματα του εξωφύλλου και του οπισθόφυλλου έγιναν από εμένα, οι εικόνες είναι από το Ίντερνετ. Οι ιταλομαθείς μπορούν να δουν δείγματα του κόμικ και να διαβάσουν τον επίλογο του τόμου και τα βιογραφικά των συντελεστών εδώ.
×
×
  • Create New...