Jump to content

Καλώς ήλθατε στο ComicStreet

Γίνετε μέλη της κοινότητας. Η εγγραφή είναι γρήγορη και εύκολη.

Search the Community

Showing results for tags 'John Ostrander'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΥΠΟΔΟΧΗ
    • Κανόνες
    • Νέα / Ανακοινώσεις
    • Απορίες / Βοήθεια
    • Γενική Συζήτηση
  • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ / ΑΡΘΡΑ
    • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
    • ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
  • ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΞΕΝΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • WEBCOMICS
  • ΚΟΜΙΚΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΤΕΧΝΕΣ
    • Κινηματογράφος/TV και Κόμικς
    • Animation
    • Βιβλία
  • ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ - ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ
    • Καταστήματα
    • Πηγές - Ενημέρωση

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


About Me

Found 3 results

  1. Περιέχει τα : Conan and the People of the Black Circle (2013) 1-4; Conan: Children of the Sun (2012) 1; Conan: Exiles (2017) 1; material from Robert E. Howard's Savage Sword (2010) 1-4, 6-10; Dark Horse Presents (2014) 21 Τρίτη κατά σειρά συλλογή της Marvel, μετά από ΑΥΤΗ και ΑΥΤΗ, η οποία συλλέγει τις μικρές ιστορίες που είχε βγάλει η Dark Horse, όσο αυτή κατείχε τα δικαιώματα του Κιμμέριου βάρβαρου. Εδώ ξεκινάμε με το ομότιτλο 4τευχο mini series, ακολουθεί ένα one-shot με τίτλο Children of the Sun, μετά διάφορες μικρές ιστορίες από την ανθολογία που κυκλοφορούσε η Dark Horse με τίτλο Robert E. Howard's Savage Sword, και τέλος άλλο ένα one-shot το οποίο σχετίζεται με το videogame Conan : The Exiles. Στο People of the Black Circle, το οποίο είναι απόδοση μιας νουβέλας του Howard την οποία έκανε ο Fred Van Lente, έχουμε τη δολοφονία ενός βασιλιά από μια σέχτα μάγων, την απόδραση της πριγκίπισσας αδελφής του αλλά και τον Conan να μπλέκεται στη μέση και να πρέπει να αντιμετωπίσει στην πορεία τα πάντα. Εξαγριωμένες φυλές, προδομένους πρώην συντρόφους του, μάγους, τίγρεις και ότι άλλο παίζει σε fantasy setting. Και βέβαια, εκτός από την πριγκίπισσα, ο Conan "βρίσκεται" με κανα-δυο ακόμα γυναίκες στο δρόμο, μέχρι που ξεγυμνώνει μια περαστική για να πάρει τα ρούχα. Κλασσικός Conan δήλαδή και κλασσικός Howard. Συνολικά, έχει το ενδιαφέρον του, απλά, και μετά από ένα σημείο, εχω την αίσθηση ότι δημιουργούντουσαν περιπέτειες και συναντήσεις με εχθρούς, όχι ιδιαίτερα οργανικά, αλλά απλώς για να γραφτούν περισσότερες σελίδες. Το σχέδιο του Ariel Olivetti είναι πιο-ψηφιακό-πεθαίνεις. Κάποια ενδιαφέροντα κοντινά, ότι παίζει σε background είναι συνήθως blurred πραγματικές φωτογραφίες, σκιές απλά όχι, όλα όσα αρνητικά δηλαδή είχαν τα πρώιμα digital σχέδια. Δεν είναι συνολικά πολύ κακό, και κάποια καρεδάκια είναι αρκετά καλά, αλλά βγάζει μια αίσθηση ξεπέτας ώρες-ώρες. Το Robert E. Howard's Savage Sword, ήταν ένα ενδιαφέρον ανθολογικό περιοδικό, το οποίο προσπάθησε να μιμηθεί το αρχικό Savage Sword of Conan της Marvel της δεκαετίας 70 και 80. Είχε δηλαδή, πέρα από μια ιστορία Conan, και άλλες ιστορίες fantasy με διάφορους χαρακτήρες του Howard (π.χ Dark Agnes), είχε ιστορίες μυστηρίου, θαλασσινές περιπέτειες κλπ. Πρέπει να βγήκαν καμιά 10ρια τεύχη συνολικά, 80 σελίδων το καθένα και στο συγκεκριμένο trade έχουμε μόνο τις ιστορίες που πρωταγωνιστεί ο Conan. Λόγω των λίγων σελίδων που ήταν η κάθε ιστορία, δόθηκε η ευκαιρία σε πολλούς, τότε και αργότερα, πολύ γνωστους δημιουργούς να γράψουν και να σχεδιάσουν τον Κιμμέριο, και έτσι έχουμε δουλειές από άτομα όπως Sean Philips, John Ostrander, Andy Kuhn, John Arcudi, John Jackson Miller, John Ostrander και πολλούς άλλους. Προφανώς και δεν είναι κάτι μεγάλων απαιτήσεων, ολιγοσέλιδες άλλωστε οι περισσότερες, λίγο backstory και γρήγορα στο σφάξιμο, αλλά έχουν και αυτές το ενδιαφέρον τους και οι περισσότερες ήταν αρκετά προσεγμένες. Ευχάριστα κύλησε αυτό το τομάκι, το οποίο βέβαια απευθύνεται και αυτό, κατά βάση, στους φανς του Conan. Καλά πέρασα, εύκολα παίρνει το 6,5/10 και πάμε για άλλα.
  2. 36.453 χρόνια πριν την μάχη στο Yavin, μοναχοί Talid στον πλανήτη Ando Prime, μπαίνουν στο πυραμιδικό διαστημόπλοιο Tho Yor. Την ίδια στιγμή, 7 παρόμοια διαστημόπλοια πηγαίνουν σε διάφορους πλανήτες και συγκεντρώνουν μέλη από διάφορα είδη (Twi'leks,Wookies, ανθρώπους κ.α.) τα οποία είναι Force Sensitives. Όλα μαζί τα διαστημόπλοια πηγαίνουν στον πλανήτη Tython, όπου εκεί ιδρύεται το τάγμα των Je'daii, με σκοπό να μελετήσουν την Δύναμη και να βρουν την ισορροπία μεταξύ της φωτεινής και της σκοτεινής πλευράς της. Ο μεγάλος αντίπαλος είναι η αυτοκρατορία των Rakata, οι οποίοι κατακτούν πλανήτες με δυνατή παρουσία στη Δύναμη. Επόμενος στόχος της, ο Tython. Προσεγμένη σειρά, τόσο σεναριακά όσο και σχεδιαστικά, το Dawn of the Jedi επιβεβαίωσε τον κανόνα που λέει ότι όταν οι δημιουργοί έχουν περιθώριο να... δημιουργήσουν, κάτι καλό βγαίνει. Καθώς δεν υπήρχε προηγούμενο στη συγκεκριμένη περίοδο του Star Wars Universe, φτιάχτηκε μια ιστορία η οποία έχει γερές βάσεις και αναφορές στην μυθολογία του έπους του Lucas, χωρίς όμως να περιορίζεται από χαρακτήρες και περιστατικά που έχουν φανεί στις ταινίες. Μιλάμε για μια περίοδο, κατά την οποία, δεν υπήρχαν καν lightsabers, αλλά οι πρόγονοι τους, το forcesabers. Οι χαρακτήρες αναπτύσσονται σε βάθος, νιώθεις και αντιλαμβάνεσαι την ψυχοσύνθεση τους και τους στόχους τους. Πολύ σημαντικό για οποιαδήποτε ιστορία, υπάρχει ένας αρκούντως "κακός" αντίπαλος, πράγμα που κάνει την πάλη εναντίον του αλλά και το επίπεδο του κινδύνου, υψηλό και αληθοφανές. Στο σενάριο ο John Ostrander , με πολλές και μακροχρόνιες δουλειές στη DC (Suicide Squad,The Spectre,Martian Manhunter κ.α.) αλλά και πολλά τεύχη σε διάφορα Star Wars τεύχη της Dark Horse, δίνει ίσως ότι καλύτερο έχει δώσει στην μακρόχρονη θητεία του στον γαλαξία, πέρα, μακριά ?. Έφτιαξε μια μεγάλη προιστορία για να εξηγήσει το παρόν της σειράς, και την έφτιαξε με κέφι και ουσία. Αν και στα πρώτα τεύχη, η ισορροπία μεταξύ exposition και δράσης, επίτυγχάνεται λίγο άγαρμπα ( πολλές σελίδες περιγραφών που ακολουθούνται από πολλές σελίδες μαχών ), με την ατμόσφαιρα να γίνεται από βαριά, πολύ ανάλαφρη, στα επόμενα arc όλα έρχονται και κουμπώνουν όπως πρέπει. Οι αναφορές του στο πολύ μακρινό μέλλον κατά το οποίο διαδραματίζονται οι γνωστές σε όλους ταινίες είναι, περιέργως, μικρές αλλά είμαι σίγουρος ότι παραπάνω θα ήταν εις βάρος της ιστορίας που ήθελε, και κατάφερε, να πει με τόση μαεστρία. H σχεδιάστρια Jan Duursema έχει δουλέψει πολύ σε Star Wars τίτλους της Dark Horse (κυρίως μαζί με τον Ostrander στο σενάριο) αλλά και στα Arion, Lord of Atlantis και Advanced Dungeons and Dragons της DC. Πολύ όμορφο σχέδιο, αρκούντως δυναμικό, με πλούσιο background, λεπτομέρειες και σωστή απόδοση των προσώπων και των μορφασμών αυτών. Σίγουρα δεν διεκδικεί δάφνες πρωτοτυπίας, και σίγουρα δεν είναι κάτι που δεν έχουμε ξαναδεί και αλλού, αλλά εξυπηρετεί το σενάριο και το setting τέλεια και είναι ακριβώς ότι θέλεις και χρειάζεσαι από μια περιπέτεια επιστημονικής φαντασίας. 15 τεύχη συνολικά, τα οποία συγκεντρώθηκαν σε 3 trade paperbacks από τη Dark Horse, τα οποία είναι πλέον εξαντλημένα. Η Marvel, από τότε που επανέκτησε τα δικαιώματα της έκδοσης τίτλων Star Wars, κυκλοφορεί σε πανέμορφες χαρτόδετες Epic Collections τις σειρές που είχε κυκλοφορήσει η Dark Horse. H συγκεκριμένη δεν έχει ακόμα συγκεντρωθεί σε Epic Collection, καθώς η έμφαση έχει δωθεί, μέχρι τώρα, στις μεγαλύτερες σε αριθμό τευχών, σειρές αλλά πιστεύω ότι κάποια στιγμή θα βγάλει και αυτή τη σειρά. Ωραία ιστορία, ωραίο σχέδιο, ωραίο χρώματα, ότι χρειάζεται για ένα ευχάριστο διάβασμα.
  3. Ο Jahan Cross είναι ο James Bond της αυτοκρατορίας. Αναλαμβάνει τις πιο δύσκολες αποστολές. Αυτός και η IN-GA, το πιστό του droid. Είναι ο καλύτερος κατάσκοπος της αυτοκρατορίας γιατί πιστεύει ότι χωρίς αυτήν, ο γαλαξίας θα βυθιζόταν στο χάος. Μέχρι που έρχεται μία αποστολή που θα του αλλάξει τη γνώμη...... Χωρίς ιδιαίτερη διάθεση παρουσιάζω αυτή τη 10τευχη σειρά ( 2 trade paperbacks ), κυρίως γιατί δεν έχω τίποτα ιδιαίτερο να πω. ( Πιο πολύ επειδή έχω υποσχεθεί στον εαυτό μου να γράφω 2-3 πράγματα για οτιδήποτε διαβάζω.) Σεναριακά στερείται οποιασδήποτε πρωτοτυπίας και σχεδιαστικά παρομοίως. Ο John Ostrander ( Suicide Squad, Star Wars : Legacy ) γράφει προφανώς ανόρεχτα, ξεσηκώνοντας όλες τις μανιέρες των ταινιών του Φλέμινγκ. Κάποιος που, στο ρόλο του Q, μας φτιάχνει gadgets και γκρινιάζει γιατί δεν τα προσέχουμε; Check. Μοιραία γυναίκα που στην αρχή είναι αντίπαλος αλλά στο τέλος μας βοηθάει γοητευμένη από το θεληματικό μας πηγούνι; Check. Κακός χαρακτήρας ο οποίος στο τέλος βλέπει το φως το αληθινό; Check. Βάλτε μέσα και άλλα 5-6 κλισέ και πιάσατε το νόημα. Πάρε και λίγο Solo και Bobba Fett για να πιάσουμε τους νοσταλγούς και κλείσαμε. Κρίμα, γιατί τουλάχιστον το Legacy που έχω διαβάσει ήταν φρέσκο και έξυπνα γραμμένο. Μία από τις τελευταίες σειρές της Dark Horse, πριν παραδώσει το lisence στην Marvel, το Agent of the Empire σχεδιάζεται από τον Stephane Roux ( Birds of Prey και άλλα DC ), χωρίς να έχει να επιδείξει τίποτα ιδιαίτερο. Δεν είναι κακό, ούτε και βέβαια όμορφο. Εντυπωσιακό σε μερικά καρέ, κάνει την δουλειά του και ξεχνιέται άμεσα. Γενικά δεν υπάρχει κανείς λόγος να διαβάσει κάποιος αυτή τη σειρά, αφού δεν πρόκειται να αποκομίσει κάτι ιδιαίτερο αλλά και υπάρχουν πολλές καλύτερες εκεί έξω.
×
×
  • Create New...