Jump to content

Καλώς ήλθατε στο ComicStreet

Γίνετε μέλη της κοινότητας. Η εγγραφή είναι γρήγορη και εύκολη.

Search the Community

Showing results for tags 'Jimmy Palmiotti'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΥΠΟΔΟΧΗ
    • Κανόνες
    • Νέα / Ανακοινώσεις
    • Απορίες / Βοήθεια
    • Γενική Συζήτηση
  • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ / ΑΡΘΡΑ
    • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
    • ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
  • ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΞΕΝΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • WEBCOMICS
  • ΚΟΜΙΚΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΤΕΧΝΕΣ
    • Κινηματογράφος/TV και Κόμικς
    • Animation
    • Βιβλία
  • ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ - ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ
    • Καταστήματα
    • Πηγές - Ενημέρωση

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


About Me

Found 2 results

  1. Πρώτη Ελληνική Κυκλοφορία: 08-04-2011 Η Επαγγελματίας, ή απλά η δικαιολογία του Γκαρθ Ένις για να ειρωνευτεί τους αρχετυπικούς ηπερήρωες, βάζοντας μια βρομόστομη πόρνη με μωρό να αποκτά δυνάμεις από έναν "βαρεμένο" εξωγήινο και να γίνεται το νεότερο μέλος της υπερηρωικής ομάδας της πόλης της, οι οποίοι αποτελούνται από αντιστοιχίες της Justice League. Ο συνδυασμός είναι εκρηκτικός, μιας και ξεκάθαρα δεν τις ταιριάζει και δεν γουστάρει αυτή τη ζωή, ενώ τα μέλη της ομάδας δεν έχουν συνηθίσει σε ένα τέτοιο "χύμα" άτομο, και δίνει την δυνατότητα στον Ένις στο να καυτηριάσει την ίδια την ύπαρξη των ηπερηρώων και το μοτίβο αγαθοεργίας και της αναγκαιότητας τους. Το αποτέλεσμα είναι διασκεδαστικό, αλλά συνάμα είναι σχετικά αναμενόμενο, ιδίως σε όσους έχουν διαβάσει Ένις έστω και μια φορά, αλλά το ανεβάζει το όμορφο και εκφραστικό και ελαφρώς καρτουνίστικο σχέδιο της Κόνερ, η οποία δεν πάει πίσω στην απόδοση καφρίλας και η ίδια. Όσοι σκέφτεστε να το διαβάσετε στα Αγγλικά, θα πρότεινα να ρίξετε μια ματιά στην Ελληνική έκδοση πρώτα, μιας και το βρισίδι που έχει είναι μπόλικο και πιστεύω θα το εκτιμήσετε παραπάνω αποδομένο στην γλώσσα μας. Γενικά η έκδοση της Comicworld είναι αρκετά καλή, με μόνιμο παράπονο - για τις εκδόσεις των αμερικάνικων σειρών της τουλάχιστον - να είναι η πολύ σφικτή ράχη και το χαρτόνι του εξώφυλλου που δεν είναι κάτι ιδιαίτερο. Δεν έχω πετύχει αντίτυπο σε καμιά σειρά τους που να μην έχει κάποιου είδους χαρακιάς. Η έκδοση συμπληρώνεται από τα παρασκήνια της δημιουργίας του κόμικ και προσχέδια της Κόνερ με σχολιασμό της για το τι σημαίνει το καθένα, ενώ ουσιαστικά το άλμπουμ περιλαμβάνει δύο ιστορίες, την κεντρική αλλά και μια δευτερεύουσα που λαμβάνει χώρα ενδιάμεσα της κεντρικής.
  2. Περιέχει τα: Conan and the Jewels of Gwahlur 1-3, Conan and the Daughters of Midora, Conan and the Mad King of Gaul, Conan: The Weight of the Crown Κάπου αλλού το ανέφερα, αλλά το γράφω και εδώ για να γίνει κατανοητή η φύση της συγκεκριμένης σειράς. Η Marvel, από τότε που πήρε τα δικαιώματα του Conan πίσω από τη Dark Horse, επανεκδίδει τις σειρές της Dark Horse. Τις κεντρικές/μεγάλες σειρές τις βγάζει σε Epic Collections, και τα one-shots/mini-series τα βγάζει σε μικρότερα trades, από τα οποία ήδη κυκλοφορούν 2 και έχει ανακοινωθεί άλλο ένα. Το συγκεκριμένο αποτελείται από 3 συνολικά ιστορίες, η πρώτη εκ των οποίων (the Jewels of Gwahlur) είναι διασκευή βιβλίου του R.E. Howard, συγγραφέα και δημιουργού του ήρωα. Το adaptation και το σχέδιο έγινε από τον P.Craig Russell, τον οποίο πολλοί συμφορουμίτες, μαζί και εγώ, μισούμε με πάθος. Δεν φταίμε εμείς, είναι ιδιαίτερα άμπαλος, και σίγουρα δεν θα έπρεπε να ποτέ να σχεδιάζει Conan (τουλάχιστον). Και ενώ η διασκευή, σε ένα από τα πιο αδύναμα έργα του Howard (σύμφωνα με τους fans, προσωπικα αγνοώ), δεν είναι και τόσο άσχημη, κρατάει το "φιλολογικό" ύφος των ιστοριών και μοιράζει ωραία τη δράση, το σχέδιο του πάσχει βαριά. Δεν μπορείς να του προσάψεις ότι δεν το παλεύει, καθώς και "παίζει" με τα πάνελ και τη σκηνοθεσία, αλλά και πειράζει συνέχεια την οπτική. Δεν είναι βαρετός δηλαδή, αλλά δεν το έχει, ειδικά με σώματα και πρόσωπα. Ειδικά ο Conan, ανάλογα την γωνία και την απόσταση της κάμερας, "μεταμορφώνεται" από έφηβος σε ενήλικος, και από τούμπανο, σε ψηλόλιγνος. Σαν ιστορία, έχουμε τον Κόναν να ψάχνει κάποια πολύτιμα πετράδια, στην πορεία να συμμαχεί μια ηθοποιό η οποία υποδυόταν μια θεά, και στο τέλος να παίρνει μια μη-χαρακτηριστική, για την λογική του, απόφαση. 2η ιστορία το Conan and the daughters of Midora, όπου ο Κιμμέριος καλείται να σώσει την διάδοχο ενός βασιλείου, βοηθούμενος από... την δίδυμη αδελφή της. Σεναριακά τίποτα ιδιαίτερο και από άποψη διαλόγων αρκετά αδιάφορο με τον Jimmy Palmiotti, σε διπλό ρόλο συγγραφέα/σχεδιαστή, να κάνει σαφώς καλύτερη δουλειά από τον Russell στα μολύβια, αλλά μη έχοντας ιδιαίτερο χώρο να αναπτύξει την ιστορία του, δίνει ένα αρκετά meh συνολικό αποτέλεσμα, χωρίς πάντως ούτε να κουράζει ούτε να εκνευρίζει. Τέλος, έχουμε το Mad King of Gaul και τη συνέχεια του, το Weight of the Crown όπου πάλι έχουμε σε διπλό ρόλο τον σχεδιαστή Darick Robertson (The Boys). Αυτός μας δίνει το καλύτερο (μακράν) οπτικό αποτέλεσμα της συλλογής, σε μια ιστορία όπου ο Conan ξεκινάει ως μισθοφόρος σε ένα ξένο στρατό, προάγεται σε στρατηγό και καταλήγει να γίνει βασιλιάς, οπότε και αντιλαμβάνεται ότι με "φωτιά και τσεκούρι" μόνο, δεν γίνεται δουλειά. Η πιο δυνατή συνολικα δουλειά του trade, αναμενόμενη βέβαια, αλλά αρκετά απολαυστική, με αρκετό σφάξιμο και σχετικά "εύκολο" soul-searching από τον πρωταγωνιστή. Συμπέρασμα; Η Dark Horse δεν είχε λεφτά να δώσει για συγγραφείς, και προσλάμβανε μόνο σχεδιαστές όπου τους παρακαλούσε να γράψουν και μερικά μπαλονάκια. Μόνο για τους φανς, και από αυτούς, μόνο τους completists.
×
×
  • Create New...