Jump to content

Καλώς ήλθατε στο ComicStreet

Γίνετε μέλη της κοινότητας. Η εγγραφή είναι γρήγορη και εύκολη.

Search the Community

Showing results for tags 'Jean Tabary'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΥΠΟΔΟΧΗ
    • Κανόνες
    • Νέα / Ανακοινώσεις
    • Απορίες / Βοήθεια
    • Γενική Συζήτηση
  • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ / ΑΡΘΡΑ
    • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
    • ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
  • ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΞΕΝΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • WEBCOMICS
  • ΚΟΜΙΚΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΤΕΧΝΕΣ
    • Κινηματογράφος/TV και Κόμικς
    • Animation
    • Βιβλία
  • ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ - ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ
    • Καταστήματα
    • Πηγές - Ενημέρωση

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


About Me

Found 3 results

  1. ΠΡΟΛΟΓΟΣ Ήθελα να κάνω μια λίστα, που να δείχνει σε ποια κόμικς εργάστηκε ο Rene Goscinny, πέρα από τα γνωστά, εμπνευσμένος από την τεράααααστια δουλειά του @Spyros Andrianos εδώ ,εδώ κι εδώ. Τελικά, κατέληξα να κάνω αφιέρωμα στον δημιουργό, το οποίο περιέχει μεταξύ άλλων μια εργογραφία( η οποία, συνειδητοποίσα ότι υπάρχει σε πάααρα πολλά άλλα sites). Απολαύστε! Όπως αρκετοί από εδώ θα έχετε καταλάβει, υπάρχει ένα κόμικ, Αστερίξ ονομάζεται και κάνει ικανοποιητικές πωλήσεις. Έχει βγάλει και μερικές ταινιούλες, τίποτα το ιδιαίτερο μωρέ. Ο δημιουργός, ονομάζεται Rene Goscinny. Εκτός από αυτό, έχει κάνει και κάτι άλλα κομικσάκια. Ένα με ένα κακο Βεζίρη κι ένα με ένα καουμπόη. Όχι τίποτα ιδιαίτερο μωρέ, έτσι, για να υπάρχουν κάπου στην κοινότητα ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ: 1926- 1959 Ήταν Πωλονοουκρανικοεβραϊκής καταγωγής. Η μητέρα του Ουκρανή κι ο πατέρας του, μετανάστης Εβραϊος της Πωλονίας, γνωρίστηκαν και παντρεύτηκαν το 1919 στο Παρίσι. Γεννημένος στη Γαλλία, το 1926, μοναχοπαίδι, μοναχογιός. Το 1928, μετοικούν οικογενειακώς στο Μπουένος Αϊρες της Αργεντινής. Εκεί θα λάβει γαλλική παιδεία, καθώς ο πατέρας του θα φροντίσει να φοιτήσει στο γαλλικό σχολείο της πόλης, όπου ο ίδιος δίδασκε( ήταν χημικός μηχανικός). Το 1942, θα αποφοιτήσει από το λύκειο και μόλις μερικούς μήνες αργότερα, ο πατέρας του θα πεθάνει . Είναι λοιπόν, επιτακτική ανάγκη, να βρει μια δουλειά. Την ίδια περίοδο, μαίνεται ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος, κατά τη διάρκεια του οποίου, ο νεαρός Rene, θα χάσει πολλούς από τους συγγενείς του στην Ευρώπη εξ΄αιτίας των Ναζί. Αυτή, είναι ίσως η πιο επίπονη περίοδος στη ζωή του. Τέλος πάντων, ο μεγάλος δημιουργός θα βρει μια δουλειά, ως σκιτσογράφος σε διαφημιστικό πρακτορείο. Για καλή τύχη αυτού και της μητέρας του( αλλά και όλων εμάς που απολαμβάνουμε σήμερα τα έργα του), ένας θείος του, θα τους προσκαλέσει, το 1945 στην Νέα Υόρκη, όπου διέμενε. Εκεί, περνάει μια πολύ δύσκολη περίοδο. Άνεργος, με ελάχιστα χρήματα, αποφασίζει να γυρίσει το 1949 στη Γαλλία και να εκτίσει, τη στρατιωτική του θητεία( παρά τις αντιρρήσεις της μητέρας του). Γυρνώντας, θα συναντήσει τους ιδρυτές του MAD(Will Elder, Harvey Kurtzman ), που θα τον βοηθήσουν. Θα γνωριστεί επίσης με τους Jjie και Morris. Γνωρίζεται και με τον ιδρυτή του πρακτορείου Τύπου(World Press), Georges Troisfontaines , ο οποίος του εξασφαλίζει δουλειά κι έτσι, ο πολυταξιδεμένος- πλέον- Rene, ετοιμάζει βαλίτσες ακόμη μια φορά, για το Παρίσι. Στη δουλειά του, θα γνωριστεί με τον Albert Uderzo, οι οποίοι, γίνονται αμέσως φίλοι . Αυτοί οι δύο λοιπόν, μαζί με τους Jean Charlier(δημιουργός του Bluberry) και Jean Hebrand, θα δημιουργήσουν ένα ειδησεογραφικό κι ένα διαφημιστικό πρακτορείο(Edipresse και Edifrance αντίσοιχα). Περνούν πολλά χρόνια, εφτά συγκεκριμένα, σκληρής δουλειάς, σε πάμπολλα περιοδικά. Από ένα βραχύβιο αμερικάνικο περιοδικό τηλεόρασης( που εκεί δούλεψαν χάρη στις γνωριμίες του Rene), μέχρι στήλη σαβουάρ βίβρ σε γαλλικό γυναικείο περιοδικό. Περνούν επίσης εφτά χρόνια συνεχών απορρίψεων. Λόγου χάρη, όταν ο εκδότης του τεράστιου περιοδικού Spirou, ψάχνει νέους δημιουργούς, βλέπει τη δουλεία τους( συγκεκριμένα το κόμικ Ούμπα Πα) και τους λέει,:"Συνεχίστε την καλή δουλειά". Βέβαια, ο Goscinny, είχε κάνει ορισμένα σενάρια που δημοσιεύθηκαν μέσα στις σελίδες του περιοδικού. Αυτές όμως, είναι μικρές δουλειές για, βιοπορισμό και μόνο. Έτσι, βλέπουμε λόγου χάρη, ότι στο #6 του Jerry Spring, είναι ένα πολύ μέτριο τεύχος και σε τίποτα δε θυμίζει Gosciny. Επιτέλους, οι δύο δημιουργοί δικαιώνονται, όταν το 1958 η πρώτη τους δουλειά, ο Ούμπα Πα, δημοσιεύεται στο περιοδικό Tintin . Είναι όμως αργά, καθώς το 1959, ξεκινούν την έκδοση του Pilote, μίας εβδομαδιαίας έκδοσης, που φιλοξενεί διάφορα κόμικς, ένα από αυτά ο Asterix. Όταν λοιπόν, το 1962 σε μια δημοσκόπηση του περιοδικού Tin- tin, ο Ούμπα Πα, βρίσκεται στη δέκατη όγδοη θέση, οι δύο δημιουργοί, αδράχνουν την ευκαιρία και κάτι από χτύπημα στην περηφάνια τους, κάτι από έλλειψη χρόνου, κάτι από εύρεση εισοδήματος μέσω του δικού τους περιοδικού, φεύγουν κι επικεντρώνονται αποκλειστικά στον Asterix και στο Pilote. ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ: 1959- 1977 Το Pilote, θα υπάρξει, τεράστιος σταθμός στη ζωή του Goscinny. Αυτός, μαζί με τον Underzo, τον Charlier και τον Hebrand, έχουν ιδρύσει όπως είπαμε παραπάνω αυτά τα δύο πρακτορεία. Τα πρώτα χρόνια, εκδίδουν το Le Supplément Illustré, ένα ένθετο, στη Radio-Télé, ένα περιοδικού του εκδοτικού Radio-Luxembourg. Αργότερα, αυτοί οι τέσσερις, αποφασίζουν να φτιάξουν ένα ολόδικό τους περιοδικό, κι έτσι γεννιέται σιγά- σιγά το Pilote. Το 1959 λοιπόν, αυτό το όνειρο, παίρνει υλική υπόσταση, παίρνει σάρκα και οστά, ζωντανεύει, πείτε το όπως θέλετε, το σημαντικό είναι ότι αυτοί οι τέσσερις, μαζί με τον François Clauteaux ως αρχισυντάκτη, το περιοδικό κυκλοφορεί το τεύχος 0. Μέσα,βλέπουμε πολλά πολλά κόμικς. Δυστυχώς όμως, το 1960, το περιοδικό θα αντιμετωπίσει οικονομικά προβλήματα, που θα ωθήσει τους ιδρυτές του, να το πουλήσουν στον Dargaud(δε θυμάμαι πού, πάντως σίγουρα είχα διαβάσει ότι σ' ένα χιουμοριστικό σκίτσο ο Goscinny και ο Underzo, απεικόνιζαν τον Dargaud, ως έναν βρικόλακα- καταλαβαίνετε λοιπόν, για τι εργοδότη μιλάμε...) . Τη δεκαετία του '60 το περιοδικό μεσουρανεί. Στις σελίδες του, παρελαύνουν, κορυφαίοι δημιουργοί, όπως ο προαναφερθείς Charlier, με τις σειρές Tanguy et Laverdure( μαζί με τον Underzo), Barbe Rouge( μαζί με τον Victor Hubinon) κι αργότερα το Bluberry, μαζί με τον Jean Giraud( a.k.a. Moebius). Επίσης, βλέπουμε τον Μικρό Νικόλα, έναν ήρωα του Goscinny και Sempe, τον Achille Talon του Greg, το Mark Trent του Poivet raymond, το πασίγνωστο sci- fi Valerian, του Jean Claude Mézières, και μια ακόμη σειρά του Goscinny είναι το Jacquot le mousse. Αργότερα, στο παιχνίδι μπαίνει και ο σχετικά άγνωστος στη χώρα μας, Jijé, ο οποίος αναλαμβάνει τις σειρές του Charlier, εκτός του Bluberry. Είναι δημιουργός, με πλούσια εργογραφία, αλλά δεν μας ενδιαφέρει, καθώς σχεδόν όλα του τα κόμικς δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό Spirou(με εξαίρεση βέβαια τις προαναφερθείσες σειρές). Επίσης, από το 1968, ο Morris, ξεκινά να δημοσιεύει τις περιπέτειες του Lucky Luke. Από τις αρχές του ' 70, αρκετοί δημιουργοί αποχωρούν όπως ο Druillet, ο Jean Giraud(είπαμε Moebius),ο Gotlib ο Tardi κι πολλοί ακόμα οι οποίοι δεν θεωρούν ότι το περιοδικό, τους αντιπροσωπεύει καλλιτεχνικά πλέον. Πολλοί από αυτούς, θα ιδρύσουν αργότερα, την Humanoids.Έτσι, ο Dargaud, κάνει ριζικές αλλαγές. Το 1974, το περιοδικό γίνεται μηνιαίο και στη θέση του αρχισυντάκτη, επαναφέρει πάλι τον Goscinny( είχε χάσει τη θέση μετά την πώληση του περιοδικού). Αυτός, φέρνει νέους καλλιτέχνες στο περιοδικό, όπως ο Bilal, ο Caza και ο F'Murr, δηλαδή, προσπαθεί να "ενηλικιώσει" το Pilote. Ο αγαπημένος Goscinny, θα αποβιώσει τρία χρόνια αργότερα, το 1977, κατά τη διάρκεια ενός τεστ κοπώσεως. Αφήνει ορφανή, την εννιάχρονη- τότε- Anne και χήρα την Gilberte Pollaro-Millo, την οποία είχε παντρευτεί, δέκα χρόνια πριν, το 1967. Ο θάνατός του, θα έχει ως αποτέλεσμα, της απόσχιση του Λούκυ Λουκ, του Αστερίξ και του Ιζνογκούντ από τον εκδοτικό Dargaud και τη δημιουργία εκδόσεων όπως Albert- Ren, Tabary Editions, κτλ, καθώς και την σταδιακή παρακμή του Pilote, το οποίο εν τέλει θα σταματήσει την εκδοτική του πορεία, τον Οκτώβριο του 1989, δώδεκα χρόνια αργότερα. ΕΡΓΟΓΡΑΦΙΑ Ούμπα Πα 1-3 Ιωάννης Πιστολέ 1-4 Αστερίξ 1- 24 Λούκυ Λουκ 9, 11- 46 Ιζνογκούντ1- 14(πολλές μικρές ιστορίες εδώ μια λίστα με όλες), 22- 24( οι εφιάλτες του Ιζνογκούντ- έχει κάνει ορισμένα στριπ) Jerry Spring #7 ΕΠΙΛΟΓΟΣ Ο Rene Goscinny, άφησε πίσω του πλούσιο έργο, πάρα πολλά κόμικς και προσέφερε στην παγκόσμια σκηνή πάρα πολλά τα Αστερίξ, Ιζνογκούντ και Μικρός Νικόλας, είναι από τα πιο αναγνωρίσιμα κόμικς- βιβλία στον κόσμο, με εκατομμύρια πωλήσεις ετησίως. Ήταν κρίμα λοιπό, να μην έχουμε παρουσίαση στο φόρουμ για τον κορυφαίο δημιουργό κόμικς, που η πένα του και το χιούμορ του, άφησαν Εποχή! ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ- ΕΡΓΟΓΡΑΦΙΑ https://www.asterix.com/en/the-creators/rene-goscinny/ https://www.lambiek.net/artists/g/goscinny.htm https://www.britannica.com/topic/Asterix-cartoon-character https://en.wikipedia.org/wiki/René_Goscinny https://www.bedetheque.com/auteur-2220-BD-Goscinny-Rene.html Όλοι οι σύνδεσμοι που υπάρχουν στην παρουσίαση Ούμπα Πα #1, ΜΑΜΟΥΘΚΟΜΙΞ, 09/ 1997
  2. Το γαλλικό εξώφυλλο-οπισθόφυλλο(αλιευμένο από το bedetheque) Το ελληνικό εξώφυλλο(αλιευμένο από το διαδίκτυο) ΠΡΟΛΟΓΟΣ Η Μαμούθ δεκαπέντε χρόνια ύστερα από το :"Λάθος του προγόνου" κυκλοφορεί νέο Ιζνογκούντ(το οποίο αναμενόταν στα ελληνικά εδώ και μία δεκαετία). Αυτό αποτελεί από μόνο του ένα χαρμόσυνο γεγονός. Μόλις είδα στο περίπτερο το τεύχος μέσα στη ζελατίνα του, πέταξα από τη χαρά μου(να πω την αλήθεια, όταν έβλεπα πως είχε πάρει ήδη δύο αναβολές είχα ανησυχήσει, αν και είχε πάρει ISBN)! ΣΧΕΔΙΟ & ΧΡΩΜΑ Εδώ πιστεύω δεν υπάρχουν πάρα πολλά να ειπωθούν. Πάντα οι ιστορίες του ψυχοπαθή βεζίρη, που έχει μόνο ένα στόχο στη ζωή του είναι από καλοσχεδιασμένες ως σχεδιαστικά αριστουργήματα. Σε κάθε σελίδα οι χαρακτήρες ήταν πολύ καλά απεικονισμένοι, ενώ το φόντο ήταν πλούσιο, γεμάτο λεπτομέρειες καθ' όλη τη διάρκεια του άλμπουμ. Το δε χρώμα, έντονο , ζωντανό. Θετική εντύπωση, μού έκανε ότι χρησιμοποιήθηκαν πάρα πολλές αποχρώσεις.Καταλάβαινες ότι ο σχεδιαστής κι ο χρωματιστής δεν βαριούνταν. Αυτό είναι που σώζει και το άλμπουμ. Η μόνη μου δυσαρέσκεια σε αυτό τον τομέα είναι, πως σε ορισμένες σελίδες το στήσιμο των καρέ σε μπέρδευε(ίσως βέβαια αυτό να είναι παράπτωμα του σεναριογράφου), πράγμα που έκανε ακόμα δυσκολότερη την ανάγνωση. Γιατί όμως ήταν δύσκολη η ανάγνωση; Μα, εξαιτίας του σεναρίου φυσικ, κάτι που μάς οδηγεί στον τομέα :"Σενάριο"!8/10 ΣΕΝΑΡΙΟ Πραγματικά κακό! Μπλεγμένο όσο δεν πάει, γεμάτο από τεράστιους, κουραστικούς κι εν τέλει ανούσιους διαλόγους, οι οποίοι απλώς υπήρχαν για να υπάρχουν. Πραγματικά ήθελα σε αρκετές στιγμές να τό παρατήσω (πράγμα που σιχαίνομαι) εξ' αιτίας της μπλεγμένης -σαν κουβάρι- πλοκής. Βέβαια, θεωρώ ότι το κύριο πρόβλημα εντοπίζεται στους τεράστιους διαλόγους(οι οποίοι επίσης μαντέψτε τι ήταν- αχρείαστοι), αλλά και η- εξ' αρχής- αδύναμη ιδέα στην οποία βασίστηκε όλο το άλμπουμ. Ο Μπλιάχ, ενώ πάντα είναι μια κωμική νότα και κατ' εμέ ισάξιος του Ραντανπλάν ή του Άβερελ από το Λούκυ Λουκ, εδώ υπήρχε μόνο και μόνο επειδή είναι αναπόσπαστο κομμάτι αυτής της σειράς και άλμπουμ χωρίς Μπλιάχ, δεν γίνεται να υπάρξει. Τέλος πάντων, το θέμα με τον Μπλιάχ εδώ είναι ότι ενώ ούτε κατά διάνοια δεν πρόσθετε τίποτα στην πλοκή, τήν καθυστερεί κιόλας. Μιας που ανέφερα την καθυστέρηση της πλοκής, αναρωτιέμαι αν είμαι ο μόνος που αντιπάθησε αυτό το πλάσμα το Νολούζ τόσο πολύ. Απλά δεν κολλούσε στην ιστορία! Γενικά σχεδόν όλοι οι ήρωες ήταν αχρείαστοι. Τόσο ο Ελ Σέγκ όσο και ο Κχαμ ή ο Χετεσαλ. Ούτε πρόσδιδαν κάτι χιουμοριστικό, ούτε έπαιζαν κάποιον καθοριστικό ρόλο. Επιπρόσθετα, να αναφερθώ στο σπάσιμο το τέταρτου τοίχου, που είδαμε ουκ ολίγες φορές. Πιστεύω ότι επίσης ήταν αχρείαστο και ατζούμπαλο(με την έννοια πως τοποθετήθηκε σε λάθος σημεία της ιστορίας). Στο προηγούμενο άλμπουμ, όποτε βλέπαμε τον Tabary, υπήρχε μία χιουμοριστική κατάσταση που σε έλυνε στα γέλια. Επιπλέον, ένα άλλο μεγάλο πρόβλημα είναι πως το χιούμορ ήταν ανύπαρκτο, ενώ υποτίθεται ότι είναι χιουμοριστικό κόμικ. Κατανοώ ότι πολλά λογοπαίγνια χάνονται στη μετάφραση, αλλά ούτε τις καταστάσεις βρήκα αστείες(μάλλον κουραστικές και γελοίες), ούτε όμως και τους διαλόγους. Αν μού ζητήσετε να περιγράψω την κύρια υπόθεση, θα δυσκολευτώ πολύ, γιατί απλά, δεν υπήρχε! Θυμήθηκα τα πρώτα Τεντεν, στα οποία ο ήρωας απλά περιφερόταν και του τύχαιναν διάφορα περιστατικά. Γενικά το σενάριο είχε πάρα πολλά προβλήματα. Τα μόνα καλά σημεία, ήταν κάτι ωραία λογοπαίγνια και η συμπεριφορά του Ιζνογκούντ. 4/10 Η ΕΚΔΟΣΗ Το χαρτί είναι καλής ποιότητας και μού φαίνεται πιο παχύ από το αντίστοιχο των πρόσφατων εκδόσεων της εταιρείας. Οι μικρότερες διαστάσεις(για όσους δεν γνωρίζουν, η τρίτη επανέκδοση του πρώτου άλμπουμ βγήκε σε μεγαλύτερες διαστάσεις από τα προηγούμενα, ενώ αυτό εκδόθηκε στις διαστάσεις των παλαιότερων)δεν μέ ενοχλούν ιδιαίτερα, αντίθετα με την αλλαγή του χρώματος της ράχης, που εκτός από ανομοιόμορφο, δείχνει και πολύ πιο αδιάφορα πλάι στα υπόλοιπα. Όσον αφορά τη μετάφραση, δεν μπορώ να έχω ολοκληρωμένη άποψη, καθώς δεν έχω δει το πρωτότυπο, μολαταύτα όμως, καταλαβαίνω ότι σε αρκετά σημεία έγινε κακή δουλειά(κυρίως κάποια σε σημεία στα οποία είμαι βέβαιος ότι στα γαλλικά είχε ένα λογοπαίγνιο, γιατί στα ελληνικά αυτό που διάβαζα ήταν μια ακατανόητη πρόταση. Τέλος, όσον αφορά τον πρόλογο, αρχικά χάρηκα που τόν είδα, γιατί πίστευα ότι θα περιέχει πληροφορίες που αφορούν τη δημιουργία του άλμπουμ, τελικά όμως ήταν ένα παράξενο κείμενο, συναισθηματικά φορτισμένο μεν, ανούσιο και κάπως ακαταλαβίστικο δε. Γενικά η ποιότητα της έκδοσης είναι σε καλό επίπεδο, αν και υπάρχουν ψεγάδια.Φερ'ειπείν η σελίδα παρουσίασης των ηρώων που χρησιμοποιήθηκε στην επανέκδοση του νούμερο #1 ήταν εξαιρετική! Πραγματικά απορώ γιατί την άλλαξαν. Αντίστοιχα το οπισθόφυλλο της έκδοσης(πιθανότατα αναπαραγωγής Μαμούθ) δεν δείχνει πολύ όμορφο, εν αντιθέσει με αυτό της επανέκδοσης του #1 και του #27 . ΑΠΟΤΙΜΗΣΗ Παρ' ότι το σχέδιο είναι χάρμα οφθαλμόν και η έκδοση σε καλό επίπεδο, πιστεύω ότι είναι μακράν το χειρότερο από τα τρία προηγούμενα άλμπουμ σεναριακά. Αξίζει να τό πάρετε, τόσο για να συμπληρώσετε την συλλογή σας, όσο και για να στηρίξουμε την εκδοτική να συνεχίσει τη σειρά(εξ' άλλου, σύμφωνα με τις βαθμολογίες που βλέπω στο bedetheque, τα επόμενα άλμπουμ μάλλον θα είναι ανώτερα), σίγουρα όμως όχι για να διαβάσετε ένα διαμάντι της Ένατης Τέχνης. Συνολικά, νομίζω πως το άλμπουμ αξίζει ένα 6/10.(8+4=12 12/2=6)
  3. Χθες βράδυ διάβασα για πολλοστή φορά το μοναδικό άλμπουμ Ιζνογκούντ που βρίσκεται στη βιβλιοθήκη μου, το #13 της Μαμούθ (Θέλω να γίνω Χαλίφης στη θέση του Χαλίφη). Κι επειδή ξεκαρδίστηκα (θεωρώ το άλμπουμ αυτό ισάξιο με μερικά από τα καλά Αστερίξ), αποφάσισα να μαζέψω ενδεικτικά 4-5 από τα καλύτερα τεύχη. Απόψεις;
×
×
  • Create New...