Jump to content

Καλώς ήλθατε στο ComicStreet

Γίνετε μέλη της κοινότητας. Η εγγραφή είναι γρήγορη και εύκολη.

Search the Community

Showing results for tags 'Hulk'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΥΠΟΔΟΧΗ
    • Κανόνες
    • Νέα / Ανακοινώσεις
    • Απορίες / Βοήθεια
    • Γενική Συζήτηση
  • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ / ΑΡΘΡΑ
    • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
    • ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
  • ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΞΕΝΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • WEBCOMICS
  • ΚΟΜΙΚΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΤΕΧΝΕΣ
    • Κινηματογράφος/TV και Κόμικς
    • Animation
    • Βιβλία
  • ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ - ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ
    • Καταστήματα
    • Πηγές - Ενημέρωση

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


About Me

Found 6 results

  1. Πανδαισία χρωμάτων, έτσι; Την 13-06-1987 κυκλοφόρησε το πρώτο τεύχος του νέου περιοδικού των εκδόσεων Καμπανά, "Σούπερ Σπάιντερ Μαν" το οποίο ολοκλήρωσε την κυκλοφορία του την 15-09-1991, μετά από κυκλοφορία 52 τευχών, τα εξώφυλλα των οποίων βλέπετε ανωτέρω. Το περιοδικό ήταν εξ ολοκλήρου έγχρωμο, αν και με ανατύπωση από τα πρωτότυπα με τη μέθοδο της φωτοτυπίας η οποία απέδιδε μετρίου ποιότητας αποτελέσματα. Κάθε τεύχος είχε 84 σελίδες και περιείχε συνήθως από δύο 40-σέλιδα ANNUALS της ΜΑΡΒΕΛ με μεγάλη ποικιλία ηρώων, ορισμένοι από τους οποίους δεν εμφανίστηκαν ούτε στο εβδομαδιαίο Σπάιντερ Μαν που αποτελούσε τον πιο διαδεδομένο τίτλο κόμικ των εκδόσεων Καμπανά εκείνης της εποχής. Επίσης φιλοξένησε διάφορα άρθρα, μια πολύ ζεστή στήλη αλληλογραφίας, δημοσίευε ζωγραφιές των αναγνωστών και τα δύο ανωτέρω ένθετα άλμπουμ που συμπληρώνονταν με αυτοκόλλητα ηρώων της Μάρβελ (το 1ο) ή χαρτάκια αυτοκινήτων που κοβόταν (το 2ο) από το εβδομαδιαίο Σπάιντερμαν. Στις σελίδες του παρέλασαν οι ακόλουθες ιστορίες από ANNUALS: Amazing Spider-Man (1963) Annual No. 10, 11, 12, 13, 14, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23, 24 Marvel Team-Up (1972) Annual No. 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 Spectacular Spider-Man (1976) Annual No. 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 10 Web of Spider-Man (1985) Annual No. 1, 2, 4, 5, 6 Captain America (1968) Annual No. 3, 5, 6, 7, 8 Iron Man (1968) Annual No. 5, 6, 7, 8, 9 Incredible Hulk (1968) Annual No. 5, 6, 7, 8, 9, 11, 12, 13, 14, 15, 16 Avengers (1963) Annual No. 7, 8, 9, 10, 13, 14, 15, 16, 17, 19 Daredevil (1964) Annual No. 5, 6 West Coast Avengers (1985) Annual No. 1, 2, 3, 4 Marvel Two-In-One (1974) Annual No. 7 ROM (1989) Annual No. 1, 2, 4 X-Factor (1986) Annual No. 1 Αλλά και μια σειρά σπέσιαλ τευχών, όπως: The Saga of the Alien Costume tpb (Amazing Spider-Man 252 έως 259) Captain America Special Edition (1984) No.1 (Captain America No. 110, 111, Tower of Shadows/1969 No. 1) Spectacular Spider-Man (1976) No. 128 έως 132 (συνέχεια από το εβδομαδιαίο Σπάιντερμαν, συμπεριλαμβανομένων και 2 συνεχειών του Kraven's Last Hunt!) Captain America (1968) No. 350 (επετειακό, διπλό τεύχος) Captain America (1968) No. 383 (επετειακό, ΤΕΡΑΣΤΙΟ τεύχος) Iron Man (1968) No. 200 (επετειακό, διπλό τεύχος) Avengers (1963) No. 200 (επετειακό, διπλό τεύχος) Spider-Man vs Wolverine (1987), one-shot Marvel Team-Up (1972) No. 149, 150 Marvel Super Heroes (1991) No. 3, 4 Καθώς και ορισμένες ολιγοσέλιδες δευτερεύουσες ιστορίες που περίσσευαν από το εβδομαδιαίο Σπάιντερμαν, από τα: Captain America (1968) No. 364, 365, 366, 367, 369, 371, 372, 373 Επίσης μέσα στις σελίδες του γνωρίσαμε ορισμένα από τα crossovers events που διαδραματίζονταν εκείνη την εποχή στα Αμερικάνικα Annuals, αν και δυστυχώς όχι ολόκληρα. Συγκεκριμένα πρόκειται για τα: Evolutionary War (μέρη 6, 8, 9, 10, 11) Atlantis Attacks (μέρη 4, 7, 11, 12) Lifeform (μέρη 2, 3 από συνολικά 4) Terminus Factor (μόνο το 5ο και τελευταίο μέρος) Spidey's Totally Tiny Adventure (μέρη 1, 2, 3, 4 - το μόνο που ολοκληρώθηκε!) Δυστυχώς προς το τέλος άρχισε να εκδίδει ξανά παλαιές ιστορίες, πολλές των οποίων είχε ξαναδημοσιεύσει (ίσως λόγω αδιαφορίας ή άγνοιας των τότε συντελεστών της έκδοσης) στο παρελθόν, κάτι που είχε ως αποτέλεσμα να ρίξει την κυκλοφορία του και να οδηγήσει στην αντικατάσταση του από το νέο Captain America. Ευχαριστώ τους Pantheon και eponymus της Αρχειοθήκης Κόμικς για την ευγενική παραχώρηση του οπτικού υλικού.
  2. Όταν ο οργανισμός των Illuminati (όχι αυτών που ξέρουμε εννοείται) αποφασίζει ότι ο Hulk αποτελεί πλέον δημόσιο κίνδυνο για τους ανθρώπους της Γης , αποφασίζουν να τον απομακρύνουν από τον πλανήτη παρά τη θέληση του. Ο ίδιος πέφτει στην παγίδα τους και συνειδητοποιεί πολύ αργά το σχέδιο των μέχρι τώρα συντρόφων του, οι οποίοι (όπως του λένε οι ίδιοι) θέλουν να τον στείλουν σε έναν ήσυχο και ειρηνικό πλανήτη για να ζήσει εκεί την υπόλοιπη ζωή του. Ωστόσο λόγω κάποιον λανθασμένων συντεταγμένων το διαστημόπλοιο καταλήγει στον πλανήτη Sakaar. Εκεί θα πιαστεί αιχμάλωτος από τον πολεμοχαρή αυτοκράτορα του πλανήτη, ο οποίος θα τον βάλει να μονομαχήσει μέχρι θανάτου για να καταφέρει να κερδίσει την ελευθερία του. Όμως κανείς δεν τα βάζει με τον Hulk. Έτσι σύντομα ο πράσινος γίγαντας θα βρεθεί σε μία βίαιη και αιματηρή περιπέτεια προσφέροντάς μας μία από τις πιο χορταστικές περιπέτειες της Marvel. Πάντα αγαπούσα τον Hulk. Η τραγικότητα που συνοδεύει τον συγκεκριμένο ήρωα σε όλη την πορεία του είναι κάτι το οποίο με γοήτευε ανέκαθεν στον συγκεκριμένο χαρακτήρα. Και το Planet Hulk είναι χωρίς καμία αμφιβολία μία από τις καλύτερες (αν όχι η καλύτερη) περιπέτεια με τον πράσινο, θυμωμένο, γίγαντα. Η ιστορία ξεκίνησε τον Απρίλιο του 2006 με το Incredible Hulk #92 και ολοκληρώθηκε τον Ιούνιο του 2007 με το τεύχος 105 στα δεκατρία κεφάλαια (τεράστιος αριθμός για Marvel). Ο Greg Pack, ο σεναριογράφος της σειράς, αναπτύσσοντας την ιδέα του αρχισυντάκτη της Marvel Joe Quesada δημιουργεί μία καταπληκτική ιστορία η οποία αναπτύσσει τον χαρακτήρα του Hulk στο έπακρο. Σε κάποιο σημείο ο Hulk λέει στην ιστορία ότι αυτό που ήθελε από πάντα ήταν ένα πράγμα: Να μείνει μόνος του μακριά από τους ανθρώπους που πάντα τον θεωρούσαν ως ένα τέρας. Η ιστορία εξερευνά πτυχές και όψεις του Hulk όσο λίγα άλλα κόμικς στην ιστορία του ήρωα. Επιχειρεί (και καταφέρνει) να παρουσιάσει μία εντελώς διαφορετική οπτική στον χαρακτήρα: αυτή του “τέρατος”. Είναι πολύ ενδιαφέρον το γεγονός ότι ο Bruce Banner είναι σχεδόν ανύπαρκτος στην ιστορία. Η ιστορία είναι αφιερωμένη αποκλειστικά στον Hulk και στο πως αντιλαμβάνεται τον κόσμο (και τους ανθρώπους) γύρω του. Ο Pack είχε δηλώσει ότι είχε επηρεαστεί πολύ από διάφορους πολέμαρχους της ιστορίας όπως ο Τζένγκις Χαν όπως και από την “Τέχνη του Πολέμου” του φιλόσοφου Sun Tzu, όμως δεν μπορεί να ξεφύγει φυσικά και η επιρροή που άντλησε από την ιστορία του Σπάρτακου. Το σχέδιο των Pagulayan και Lopresti είναι με πολύ απλά λόγια εξαιρετικό. Οι σκηνές μάχης πολλές φορές απλώνονται σε δύο ολόκληρες σελίδες μιας και ο Hulk πολλές φορές πολεμάει τέρατα δέκα φορές μεγαλύτερα από ότι ο ίδιος. Οι έμπειροι αυτοί σχεδιαστές βοηθάνε ώστε η ιστορία να αποδοθεί όπως ακριβώς της αξίζει. Οι μάχες μεταφέρονται στο χαρτί τόσο άμεσα που ο αναγνώστης πολλές φορές παρασύρεται μέσα στη δίνη της ιστορίας. Η ιστορία αποτέλεσε προοίμιο του World War Hulk μίας επίσης πολύ καλής ιστορίας η οποία ασχολείται με τη συνέχεια των γεγονότων του Planet Hulk, ενώ εκδόθηκε και ένα special τεύχος με τίτλο Planet Hulk: Gladiator Handbook όπου εξιστορούνται με λεπτομέρεια οι χαρακτήρες, οι φυλές και οι διάφορες κουλτούρες που συναντάμε στην ιστορία, δείχνοντας μας πόσο μεγάλο αντίκτυπο είχε η ιστορία στους αναγνώστες. Το Planet Hulk είναι μία από τις αγαπημένες μου ιστορίες σε κόμικ και μάλλον η αγαπημένη μου υπερηρωική ιστορία. Πιστεύω ότι είναι μία από τις πιο ενδιαφέρουσες προσεγγίσεις πάνω στον χαρακτήρα του Hulk και για εμένα θα είναι πάντα μία από τις πιο όμορφες και ιδιαίτερες ιστορίες με πρωταγωνιστή τον θυμωμένο (αλλά αγαπημένο) πράσινο γίγαντα.
  3. Ακολουθούν spoilers για αυτό διαβάστε με δική σας ευθύνη!! " Everything we did to protect them from the bad guys..But we couldn't protect them from themselves..." - Hulk Variant Cover από George Perez για το Maestro #1 Γνωρίζω ότι και το προηγούμενο κείμενο μου αφορούσε τον Hulk(έχει φαίνεται την τιμητική του για τον μήνα Αύγουστο)αλλά φυσικά δεν θα μπορούσα να παραλείψω την παρουσίαση του πολυαναμενώμενου Maestro που κατά κάποιο τρόπο ενώνει το δημιουργικό team των Peter David και Dale Keown που μας χάρισε κλασικές στιγμές στον χαρακτήρα(καθώς και το HULK:THE END που ουσιαστικά αποτελεί μέρος πλέον και την συγκεκριμένης ιστορίας.) Το Maestro θα αποκαλύψει για πρώτη φορά στους αναγνώστες όχι φυσικά το origin του Hulk που οι πάντες γνωρίζουμε,αλλά εκείνο του διαβολικού και διεφθαρμένου μελλοντικού εαυτού του,όπως εκείνος παρουσιάστηκε στο κλασικό πλέον Future Imperfect που είχε δημιουργήσει ο Peter David μαζί με τον George Perez.Mέσα από αυτό το limited series που θα ολοκληρωθεί σε 5 τεύχη θα δούμε τους λόγους που οδήγησαν τον jade giant να ακολουθήσει το μοναχικό δρόμο εκείνο που θα τον μετατρέψει σε έναν απόλυτο και παντοδύναμο δυνάστη με το όνομα Maestro.Στο σχέδιο θα βρούμε τόσο τον Dale Keown(στo opening sequence)όσο και τον Germán Peralta(Agents of SHIELD,Man Thing,Thanos). To τεύχος ξεκινά με τον Hulk την εποχή που κυριαρχούσε η προσωπικότητα του "Professor Hulk"δηλαδή του Hulk εκείνου που προέρχεται από την ένωση του Banner(του οποίοι διατηρεί τη βασική προσωπικότητα)του γκρίζου Hulk(Joe Fixit-διατηρεί το attitude)και του πράσινου Hulk(του οποίου έχει τη δύναμη).Ο Ηulk φαινομενικά ζει ευτυχισμένος με τη γυναίκα του Betty και τα δύο του παιδιά και απολαμβάνει τη ζωή του υπερήρωα,καθώς και την αποδοχή από τους υπόλοιπους Avengers και όλου του κόσμου....Μονάχα που κάποια στιγμή διαπιστώνει ότι τα πράγματα δεν είναι όπως φαίνονται.....Και ξυπνάει σε ένα μυστικό υπόγειο εργαστήριο της A.I.M. όπου κρατούνταν για πολλά χρόνια...Για να ανακαλύψει τη φρικτή αλήθεια ότι η ανθρωπότητα όπως τη γνωρίζαμε ουσιαστικά δεν υπάρχει πλέον,και υπεύθυνος για τον αφανισμό της είναι ο ίδιος ο άνθρωπος...Και τότε είναι που θα αρχίσει το μοναχικό του ταξίδι σε ένα δυστοπικό μέλλον που θα τον μεταμορφώσει σε κάποιον άλλο,πέρα του Hulk... Μπορεί μία κλασική ιστορία σαν το Future Imperfect να έχει ένα prequel;;Μπορεί να προσθέσει κάτι το καινούργιο σε μία ήδη γνωστή και αγαπημένη ιστορία;;Η απάντηση σε αυτά είναι φυσικά ΝΑΙ!!Όταν το γράφει ο Peter David που ακόμα και αν δεν έχει την όρεξη και τις αντοχές που είχε πριν 30 χρόνια,παρ΄όλα αυτά κατορθώνει από τις πρώτες κιόλας σελίδες να κεντρίσει το ενδιαφέρων του αναγνώστη,που όπως άλλωστε και ο Hulk,αντιλαμβάνεται ότι κάτι δεν πάει καλά από την αρχή της ιστορίας...Και φυσικά τους κάνει να νιώσουν το πόνο και το αίσθημα της απώλειας,αλλά και την οργή που νιώθει ο ίδιος ο Hulk,όταν ανακαλύπτει ότι υπεύθυνος για τη καταστροφή του πλανήτη δεν ήταν κάποιο τέρας όπως θεωρούσαν και τον ίδιο,αλλά ο ίδιος ο άνθρωπος που αποτελεί το μεγαλύτερο εχθρό του εαυτού του...Kαι αυτόν τον εχθρό ούτε όλοι οι υπερήρωες της Γης δεν αρκούν τελικά για να τον νικήσουν,ή έστω να τον σταματήσουν... Τα σχέδια των Keown και Peralta πραγματικά είναι χάρμα οφθαλμών σε κάθε σελίδα του τεύχους..Ο Dale Keown μας θυμίζει στα opening scenes γιατί-προσωπικά για εμένα-θεωρείται από τους καλύτερους,αν όχι ο καλύτερος και definitive σχεδιαστής του χαρακτήρα,και με τις δυναμικές του φιγούρες φέρνει αυτόν τον αέρα των early 90's στην ιστορία,με ήρωες που σφίζουν από ζωντάνια και δύναμη.Ο Germán Peralta από την άλλη με περισσότερο "σκοτεινό" σχέδιο μας παρουσιάζει με τρομαχτικό ρεαλισμό το δυστοπικό τοπίο στο οποίο καλείται να ζήσει και να επιβιώσει από εδώ και πέρα ο πράσινος γίγαντας.Πραγματικά θαυμάσιος συνδυασμός δύο σπουδαίων σχεδιαστών που δίνουν με το καλύτερο δυνατό τρόπο σάρκα και οστά στο όραμα του David. Variant cover από Joe Bennett. Μία παροιμία λέει ότι στους τυφλούς,βασιλεύει ο μονόφθαλμος...Σε έναν κόσμο κατεστραμμένο υλικά και ηθικά,όπου τίποτα σχεδόν δεν έχει επιβιώσει,ακόμα και η δύναμη του Hulk δεν αρκεί για να τον κάνει να σταθεί ξανά όρθιος...Ένας κόσμος χωρίς ηγέτες,χωρίς κάποιο αρχηγό θα χρειαστεί κάτι καινούργιο να τον στήσει ξανά στα πόδια του...Ο ίδιος ο Hulk θα πρέπει να μετατραπεί σε κάτι άλλο...Σε έναν καινούργιο αρχηγό...Σε έναν Maestro... Περιμένω με αγωνία το επόμενο τεύχος(μπαγάσα David με έκανες πάλι να νιώσω 15 χρονών!!!Σε ευχαριστώ πολύ για αυτό!!)
  4. Πρώτη Κυκλοφορία: 01-12-2019 Υλικό τευχών: The Incredible Hulk v2 77-82 (March/August 2005) Ο Χαλκ βρίσκει τον εαυτό του σε ένα νησί και χρειάζεται να παλέψει διάφορα τέρατα, την γκρίζα εκδοχή του εαυτού του, την αρχική εκδοχή του Γούλβεριν και διάφορους ξέμπαρκους (όσο αφορά την συσχέτιση με αυτόν) εχθρούς του σύμπαντος της Μάρβελ. Παράλληλα, ένα ζευγάρι έχει ξεβραστεί στο νησί ύστερα από ένα ναυάγιο και προσπαθεί να βγάλει επίσης άκρη για το πως είναι δυνατόν να συμβαίνουν αυτά, σε ένα ολοένα αυξανόμενα σουρεαλιστικό σκηνικό. Γιατί πως είναι δυνατόν να συμβαίνουν αυτά, και τι σημαίνει η κατάληξη της ιστορίας για το ιστορικό του Μπρους Μπάνερ και του Χαλκ; Και είναι δυνατόν να ξεγελάσουν οι καταστάσεις αυτές την συνδυασμένη δύναμη και διάνοια του Χαλκ και του Μπάνερ; Ο Πίτερ Ντέιβιντ είχε σταματήσει να γράφει τον τίτλο του Χαλκ εφτά χρόνια πριν επιστρέψει με την παρούσα ιστορία, η οποία αρχικά είχαν σκοπό να την βγάλουν ως μίνι σειρά, αλλά είναι σαν να μην έλειψε μια μέρα, δίνοντας μας εξαρχής μια περιπέτεια που έχει αρκετή δράση και μυστήριο, εισάγοντας παράλληλα στοιχεία στον μύθο του χαρακτήρα που κάλλιστα θα μπορούσαν να έχουν επίδραση στα όσα ξέραμε για το παρελθόν του Χαλκ μέχρι στιγμής! Το τέλος μας αφήνει με ακριβώς αυτή την πιθανότητα, ενώ παράλληλα μας δείχνει πως ο Χαλκ δεν ήταν ο μόνος στόχος της όλης υπόθεσης. Ο Λι Γουίκς είναι ο κατάλληλος σχεδιαστής για αυτή την ιστορία, κάνοντας "παπάδες" στις μάχες και αντλώντας έμπνευση από τον Τζακ Κίρμπυ και τον Σαλ Μπουσέμα για τον σχεδιασμό της δικής του έκδοση των δύο Χαλκς. Και ως μπόνους, μας δίνει μια κλασική αναπροσαρμογή ενός πίνακα του Φραζέτα για ένα από τα εξώφυλλα, το οποίο με την σειρά του έχει γίνει κλασικό. Η τρίτευχη σειρά της Οξύ όμως δεν τελειώνει εδώ, μιας και περιέχει άλλο ένα αυτόνομο τεύχος, με τον Τζάε Λι αυτή την φορά να παρέχει το σχέδιο. Σε αυτή την ιστορία, συγγραφέας παίζει με την προοπτική του ιδανικού ταιριού που περιμένει τον καθένα από εμάς εκεί έξω και το κατά πόσο θα καταφέρουμε να τον βρούμε σε αυτή την ζωή. Η αφορμή πάντως είναι η δολοφονία μιας μάγισσας με υποδεέστερες ικανότητες από τον Δρ. Στρέιντζ, με τον Χαλκ να προσπαθεί να βρει τον δολοφόνο της μέσα σε 24 ώρες, πριν χαθεί η αστρική της μορφή. Ατμοσφαιρική ιστορία και ατμοσφαιρικό σχέδιο όπως συνήθως από τον Τζαε Λι, από τις περιπτώσεις που το αφαιρετικό του σχέδιο δουλεύει. Όπως είπα αρχικά, η βασική ιστορία, προορίζονταν να βγει ως μίνι σειρά, αλλά η Μάρβελ αποφάσισε να την βάλει στον κανονικό τίτλο, βάζοντας ξανά τον Πίτερ Ντέιβιντ ως επικεφαλή της τύχης του χαρακτήρα. Δυστυχώς αυτή η περίοδος κράτησε μόνο για 11 τεύχη, μιας και κάμποσα από αυτά ήταν tie-ins του House o M και μετά από αυτό η εταιρία ξεκίνησε να προγραμματίζει το Planet Hulk. Ποιος ξέρει τι άλλο θα μας έδινε ο συγγραφέας αν παράμενε στον τίτλο. Η έκδοση της Οξύ βγήκε σε συνεργασία με την εφημερίδα Έθνος σε τρία τεύχη. Ήταν η ενδέκατη συνεργασία τους και η έβδομη σειρά της Marvel που βγάλανε μαζί. Η μετάφραση του Αργυρού εδώ είναι μια από τις καλύτερες που έχει κάνει. Και ακριβώς επειδή είναι από τις καλύτερες, όταν βλέπω την έκφραση "...θα πρέπει να βάλεις το κεφάλι σου στο παιχνίδι" μου κάθεται ιδιαίτερα άσχημα σε σύγκριση με άλλες μεταφράσεις που έχουν περισσότερα λάθη. Απλά δεν μιλάει κανείς έτσι, όχι κάποιος που να ξέρει στοιχειώδη Ελληνικά τουλάχιστον.
  5. Hulk Gray "She's gone now... there are so many other stories of what happened afterwards. But... they will now always be colored by the knowledge that she loved me for all the wrong reasons." - Bruce Banner Υπάρχουν δημιουργοί που συνεργάζονται μεταξύ τους για να δημιουργήσουν μία ιστορία απλά και μόνο γιατί έτσι τους ζητήθηκε από την εταιρεία τους,και υπάρχουν και οι δημιουργοί που ουσιαστικά ο ένας συμπληρώνει τον άλλο και δουλεύουν σαν μία αυτόνομη δύναμη.Στη δεύτερη κατηγορία αυτή ανήκουν ο Jeff Loeb και ο Tim Sale ένα από το καλύτερο και δημιουργικότερο ίσως δίδυμο της βιομηχανίας των κόμικ.Με μία κοινή συνεργασία που ξεκινά από το μακρινό πλέον 1991(όταν συνεργαστήκανε για πρώτη φορά στο Challengers of the Unkown vol.2 για 8 τεύχη)και η κοινή τους πορεία συνεχίστηκε με ακόμα πιο κλασσικές δημιουργίες όπως τα Bat Man the Long Halloween(1996-97)Superman for all seasons(1998)Bat Man:Dark Victory(1999-2000)Cat woman :When in Rome(2004)καθώς και τη σειρά "χρωμάτων" για τη Marvel Spiderman: Blue(2002-2003)Daredevil :yellow(2001-2002)Captain America : White(2015-2016)η οποία επικεντρώνεται στις πρώτες εμφανίσεις των κλασσικών χαρακτήρων της Marvel(εξ'ού και τα χρώματα από τις στολές τους) και τη σχέση τους με τους αγαπημένους τους. Το Hulk : Gray ήταν η τρίτη συνεργασία τους για τη Marvel και η τρίτη της σειράς που κυκλοφόρησε από τον Δεκέμβριο του 2003 μέχρι και τον Απρίλιο του 2004.Εδώ η επιλογή του χρώματος δεν έχει να κάνει με το χρώμα της στολής που φορούσε ο χαρακτήρας,όσο με το χρώμα που είχε ο Hulk στην πρώτη του εμφάνιση που φυσικά δεν ήταν άλλο από το γκρίζο(τουλάχιστον στο πρώτο τεύχος του γιατί ο Stan Lee βλέποντας ότι ο colorist είχε πρόβλημα να αποδίδει το χρώμα ίδιο από panel σε panel το άλλαξε στο γνωστό μας πράσινο που όλοι γνωρίζουμε). H ιστορία έτσι όπως την εξομολογείται ο Banner σήμερα στο γραφείο του ψυχιάτρου Leonard "Doc"Samson,έχει να κάνει με τις 48 πρώτες ώρες του σαν Hulk,μετά το ατύχημα με τη βόμβα Γάμμα που του άλλαξε ολόκληρη τη ζωή....Μέσα από τη συνεδρία τους ο Loeb ερευνά τη ψυχολογία όλων των χαρακτήρων που ο καθένας έπαιξε το δικό του ρόλο σε αυτό το δράμα...H συνειδητοποίηση του Banner ότι εκείνος και το τέρας είναι η ίδια ύπαρξη όταν σκέφτονται την ίδια στιγμή την Betty...Ο Ηulk ήταν το τίμημα που ο Banner πλήρωσε για τη δημιουργία της βόμβας Γάμμα.... H ίδια η Betty που δεν φοβήθηκε στιγμή το τέρας ακόμα και από τη πρώτη τους συνάντηση ίσως γιατί το έβλεπε σαν κάτι γνώριμο,έχοντας η ίδια μεγαλώσει με έναν αυταρχικό και αποξενωμένο πατέρα..Ίσως είναι η μόνη ύπαρξη που μπορεί να "νικήσει" εκ των έσω το τέρας χωρίς να χρειαστεί ούτε καν να χρησιμοποιήσει ούτε καν τη δυναμή της... Ο Τhunderbolt Ross ο οποίος γίνεται ορκισμένος εχθρός του τέρατος.Στη πρώτη τους συνάντηση ένιωσε τόσο μικρός απέναντι σε μία τέτοια δύναμη κάτι που δεν το είχε ξανανιώσει μέχρι τότε στη ζωή του..Εγωιστής,μικρόμυαλος και τυφλωμένος από το μίσος του κυνηγά το τέρας χρησιμοποιώντας τη δύναμη του προς δικό του όφελος...Και δεν θα σταματήσει μπροστά σε τίποτα προκειμένου να πετύχει τον σκοπό του...Εδώ ο Loeb κάνει τον αναγνώστη να σκεφτεί σοβαρά και να αναρωτηθεί ποιος τελικά από τους δυο είναι το αληθινό τέρας;; Όταν ο Samson ρωτάει τον Banner πώς μέσα στα τόσα χρόνια καταστροφής που έσπειρε το τέρας δεν πέθανε κάποιος αθώος,ο Banner δεν έχει ξεκάθαρη απάντηση σε αυτό αν και υποπτεύεται ότι ο Ross έστελνε όλους αυτούς τους στρατιώτες εναντίων του Hulk για να συμβεί το κακό και να δείξει στον κόσμο πόσο απειλή ήταν το τέρας...Kaι εδώ ο Banner είναι σκληρός με τον εαυτό του,όσο και αν ο Samson προσπαθεί να τον πείσει ότι ο Hulk δεν έβλαψε κανέναν...Ο Βanner θεωρεί τον εαυτό του το ίδιο τέρας με τον Hulk.... Ο Loeb πέρα από μία μελέτη της ψυχοσύνθεσης των χαρακτήρων,μας δίνει μια πιο μοντέρνα έκδοση του μύθου του Hulk που ίσως ξενίσει σε κάποιους παλαιότερους και πιο "σκληροπυρηνικούς"θαυμαστές του πράσινου(πλέον)γίγαντα,αλλά πάντα με σεβασμό στη δουλειά των Lee&Kirby που τα ξεκίνησαν όλα.Πιο απλοικός σεναριακά σε σχέση με το Long Halloween,αλλά πιστός στην πρωτότυπη ιστορία όσο μπορεί,μας παρουσιάζει τη τραγικότητα και τη μοναξιά τόσο του Banner,όσο και του τέρατος που ειδικά για το δεύτερο(Hulk) έχουμε την ευκαιρία ίσως για πρώτη φορά μετά τις ιστορίες του Peter David,να δούμε την ανθρώπινη πλευρά του... To σχέδιο του Tim Sale ίσως ενοχλεί κάποιους για το πόσο "καρτουνίστικο" φαίνεται με μία πρώτη ματιά.Μην ξεχνάμε όμως ότι το σχέδιο του Sale έχει δημιουργήσει ολόκληρη σχολή(με καλλιτέχνες όπως ο Μarcos Martin&Eduardo Risso)...Εδώ ο Sale όμως έχει πετύχει κάτι πολύ δύσκολο...Να παρουσιάσει τα συναισθήματα των χαρακτήρων τόσο ζωντανά μέσα από τις εκφράσεις των προσώπων τους ώστε να νομίζεις παρά το απλοικό και καρτουνίστικο και αν είναι το σχέδιο,ότι τους βλέπεις μπροστά σου...Ειδικά οι εναλλαγές στο πρόσωπο και τις εκφράσεις του Hulk,από ένα μεγάλο παιδί που δεν καταλαβαίνει καλά καλά που βρίσκεται και γιατί τον κυνηγούν,σε έναν γίγαντα γεμάτο οργή και θυμό για όσους τον καταδιώκουν και απλά δεν τον αφήνουν ήσυχο,είναι αριστουργηματικές... Ο Sale δίνει ακριβώς στον Hulk τη μορφή που είχε στις πρώτες εκείνες εμφανίσεις του,ένα μείγμα από τις ταινίες του Frankenstein με τον Boris Karloff μαζί με τον μύθο του Dr.Jekyll&Mr.Hyde από το ομώνυμο βιβλίο του Robert Louis Stevenson.Ένα εξαιρετικό μείγμα πρωτόγονου θυμού,λύπης και παιδιάστικης αφέλειας του τέρατος όλα σε ένα..Οι σκηνές δράσεις(ειδικά η μονομαχία με τον Iron Man στην πρώτη τους συνάντηση πριν την ίδρυση των Avengers σύμφωνα με την ιστορία)είναι πειστικές και καλοσχεδιασμένες για να δώσουν αυτό που προσφέρουν.Θα έλεγα μάλιστα ότι σχεδιαστικά το Hulk:Gray είναι μία από τις καλύτερες δουλειές του..Μεγάλη βοήθεια στα χρώματα και στον φωτισμό προσφέρουν και η δουλειά του Matt Hollingsworth που φυσικά δεν γίνεται να παραλείψουμε... Προσωπικά θεωρώ το Hulk:Gray μία από τις καλύτερες(αν όχι η καλύτερη)από τη σειρά των "χρωμάτων" και μία ευκαιρία ειδικά για νέους αναγνώστες να αρχίσουν από αυτή πριν διαβάσουν φυσικά και τα αριστουργήματα του David στον τίτλο...Για όσους αρέσκονται τόσο τον χαρακτήρα της Marvel,όσο και το συγκεκριμένο δημιουργικό δίδυμο τότε η συγκεκριμένη σειρά απευθύνεται σε αυτούς και σίγουρα δεν θα τους απογοητεύσει...Το κείμενο το βρίσκετε και στο προσωπικό μου blog ΕΔΩ
  6. Διάστημα Κυκλοφορίας: Ιούλιος 1997/Απρίλιος 1998 Υλικό των Τευχών: The Incredible Hulk v1 377, 379, 381-387 (January/November 1991) Το αναμφισβήτητα πιο σημαντικό run δημιουργού στους διάφορους τίτλους του Hulk, είναι αυτό του Πίτερ Ντέιβιντ, ο οποίος καθόριζε την τύχη του χαρακτήρα επί 11 συναπτά έτη, από τον Φεβρουάριο του 1987 μέχρι και τον Απρίλιο του 1998. Από αυτά, είχαμε την τύχη να δούμε στην χώρα μας τα πρώτα πέντε χρόνια, με την πλειοψηφία του υλικού αυτών των χρόνων να καλύπτεται από 3 εκδότες, τον Καμπανά (που έχει την μερίδα του Λέοντος) που εξέδιδε τις περιπέτειες του ως δευτερεύουσες ιστορίες στο Σπάιντερ-Μαν, την Μαμούθ που συνέχισε από εκεί που σταμάτησε ο Καμπανάς βάζοντας τις ιστορίες μέσα στον Άνθρωπο Αράχνη και την Modern Times, που έβγαλε την παρούσα έκδοση. Σκανς δικά μου και της GST. Έκδοση που κάλυψε την αρχή της πιο σημαντικής περιόδου αυτής της εντεκάχρονης πορείας κατά την γνώμη μου, ξεκινώντας με την κατάληξη της συγχώνευσης των τριών προσωπικοτήτων του Χαλκ (ιστορία που είχε βγει και από την Μαμούθ) και συνεχίζοντας με την συνεργασία του χαρακτήρα με την μυστηριώδη ομάδα που ακούει στο όνομα Πάνθεον, την αρχή της οποίας επίσης είχε δημοσιεύσει και η Μαμούθ. Ο εκδότης ξεκίνησε με ένα διπλό τεύχος, συνέχισε με μονά τεύχη (μια ιστορία ανά τεύχος δηλαδή) μέχρι και το τεύχος 6, και έκλεισε τον τίτλο με ακόμα ένα διπλό τεύχος. Στην πορεία, παρέβλεψε δύο τεύχη της Αμερικάνικης έκδοσης που όμως ήταν fillers και δεν μετράνε ιδιαίτερα. Είχαν δημοσιευτεί από την Μαμούθ πάντως. Ο Πίτερ Ντέιβιντ εδώ είναι σε μεγάλη φόρμα, εκμεταλλευόμενος στο έπακρο τις νέες δυνατότητες που του δίνει η νέα κατάσταση του χαρακτήρα, αλλάζοντας ταυτόχρονα και την δυναμική των σχέσεων του με το υποστηρικτικό καστ. Για πρώτη φορά στην ιστορία του Πράσινου Γίγαντα (που κατά καιρούς φλέρταρε και με άλλους χρωματισμούς), ο χαρακτήρας παύει να μαστίζεται από την άμυαλη προσωπικότητα για πάνω από ένα δευτερόλεπτο και ο κόσμος - και οι δυνατότητες - ανοίγονται μπροστά του, κάτι που ήταν μια σημαντική πνοή για τον τίτλο. Φυσικά αυτό έφερε και νέους κινδύνους και προβληματισμούς, αλλά σε αυτή την περίοδο, μας επιτράπηκε να διαπιστώσουμε πως οι τίτλοι του Χαλκ δεν χρειάζεται να είναι μόνο ένα πράγμα. Το ιδιαίτερο χιούμορ του Ντέιβιντ επίσης, εκδηλώνεται περισσότερο, παρουσιάζοντας μια άλλη πλευρά του Μπρους Μπάνερ/Χαλκ, ένα άτομο που παρουσιάζονταν ως άκρος σοβαρός και κρυόμπλαστρος μέχρι πρότινος, αλλά με τα δεσμά του άγχους να έχουν αποτιναχτεί, επιτρέπει στον εαυτό του να χαλαρώσει, μια πλευρά που ούτε η προσωπικότητα του Κύριου Φίξιτ δεν είχε καλύψει πλήρως. Όσο για τον Ντέιλ Κέον, σε κάθε τεύχος γίνεται και καλύτερος και η συμβολή του ήταν σημαντική στο να γίνει ο τίτλος επιτυχία. Προσωπικά θεωρώ αυτή την περίοδο του σχεδίου του (αλλά και του The Pitt που έβγαλε στην Image όταν αποχώρησε από την Μάρβελ) την πιο δυναμική, μιας και οι μεταγενέστερες δουλειές του, αν και σίγουρα είναι πιο άρτιες τεχνικά, φαντάζουν στα μάτια μου και πιο συγκρατημένες. Ήταν κρίμα που δεν υπήρχε συνέχεια, μιας και ο εκδότης διατηρούσε ένα μοτίβο περιορισμένου αριθμού τευχών για τις σειρές που εξέδιδε. Και δυστυχώς, κανένας άλλος εκδότης δεν έπιασε να συνεχίσει από εκεί που τα παράτησε η Modern Times. Για εμένα πάντως αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους τίτλους που έβγαλαν.
×
×
  • Create New...