Jump to content

Καλώς ήλθατε στο ComicStreet

Γίνετε μέλη της κοινότητας. Η εγγραφή είναι γρήγορη και εύκολη.

Search the Community

Showing results for tags 'Hellboy'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΥΠΟΔΟΧΗ
    • Κανόνες
    • Νέα / Ανακοινώσεις
    • Απορίες / Βοήθεια
    • Γενική Συζήτηση
  • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ / ΑΡΘΡΑ
    • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
    • ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
  • ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΞΕΝΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • WEBCOMICS
  • ΚΟΜΙΚΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΤΕΧΝΕΣ
    • Κινηματογράφος/TV και Κόμικς
    • Animation
    • Βιβλία
  • ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ - ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ
    • Καταστήματα
    • Πηγές - Ενημέρωση

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


About Me

Found 7 results

  1. Τι συμβαίνει όταν ο Mike Mignola αποφασίζει να δώσει μια pulp fiction χροιά στο Hellboy Universe? Συμβαίνει ο Lobster Johnson, αλλά όχι πάντα με την μεγαλύτερη επιτυχία. Έκανε την πρώτη του εμφάνιση στον τίτλο του Hellboy στο δίτευχο Box Full of Evil (Αύγ-Σεπ 1999), επανήλθε στο εξαιρετικό Conqueror Worm το 2001 ενώ το φάντασμα του έπαιξε λίγο και στην σειρά του B.P.R.D.. Η παρούσα σειρά έτρεξε την δεκαετία 2008-2018 και ολοκληρώθηκε σε 31 τεύχη, 6 tpbs και 2 omni. Ο "Αστακός" τηρεί κατά γράμμα όλα τα στερεότυπα του vigilante με τον δικό του κώδικα τιμής και ηθικής, αδίστακτος, σκοτώνει όταν χρειάζεται (και σύμφωνα με αυτόν, πάντα χρειάζεται) και εφαρμόζει την δική του προσωπική δικαιοσύνη. Είναι φιγούρα βγαλμένη από τα pulp αναγνώσματα των 20s-30s, παιδί του pulp fiction και των golden age υπερηρώων μιας και φέρνει σε έναν πιο greesy Μπάτμαν, με το προσωπικό του team από Ρόμπινς και ένα Lobster-cave. Χαρακτηριστικό του γνώρισμα το ότι σημαδεύει το μέτωπο του κάθε θύματος με μια δαγκάνα αστακού όμοια με αυτή της στολής του. Στις ιστορίες των 31 τευχών (υπάρχουν arcs που φτάνουν το μέγιστο τα 5 τεύχη, αλλά οι περισσότερες είναι αυτοτελείς σε 1 ή 2 τευχάκια) εμφανίζονται κάποιοι villains που έχουμε συναντήσει σε άλλες σειρές του Mignola, όπως ο Μέμνα Σαα που πρωταγωνίστησε σε μεγάλο κομμάτι του πρώτου κύκλου του B.P.R.D. Ο Lobster δρα στην Νέα Υόρκη στο μέσο της δεκαετίας του 1930, οπότε είναι αναμενόμενο να αναφέρεται συχνά η ποταπαγόρευση και οι σχετικοί με αυτήν bootleggers και smugglers ποτών, η ιταλική μαφία των five buroughs, το FBI επί Hoover κ.α. Επίσης, επικρατεί μια σχετική ισορροπία ανάμεσα στην φύση των υποθέσεων που εμπλέκεται ο τιμωρός, μεταξύ κοινών κακοποιών, masterminds αλλά και supernatural. Ίσως, το υπερφυσικό να υπάρχει στο παρασκήνιο αλλά να μην παίζει τον πρωταγωνιστικό ρόλο, ρόλος που παραχωρείται σε πιο κλασικά σενάρια τύπου ρομπότ που χρησιμοποιούνται για παγκόσμια κυριαρχία μέχρι λαθρεμπόριο διαμαντιών ή κατασκοπία Β' Π.Π. Στο δημιουργικό κομμάτι, ο Mignola για ακόμα μια φορά πρακτικά κάνει εποπτεία στα σενάρια που γράφει ο John Arcudi (τον είδαμε και στο B.P.R.D.), κυρίως για να παραμείνουν canon σε σχέση με το υπόλοιπο Hellboy Universe. Σχεδιαστικά πέρασαν διάφοροι (Sebastian Fiumara, Kevin Nowlan, Toni Fejzula, Peter Snejbjerg) αλλά στην μεγαλύτερη διάρκεια της σειράς (περί τα 20 τεύχη) στο σχέδιο ήταν ο συμπαθής Κροάτης Tonci Zonjic, ενώ κλασικά στον δυνατό χρωματισμό ήταν ο Dave Stewart. Δεν μπορώ να πω ότι τρελάθηκα. Η σειρά είχε μια filler ρετσινιά από το πρώτο τεύχος που δεν μπόρεσε να τινάξει από πάνω της, ενώ η πλειάδα ιστοριών ήταν άνευρες, φάνταζαν υποστηρικτικές σε ένα κεντρικό story arc το οποίο όμως δεν υπήρχε. Παρόλο που είχε εκλάμψεις μιας ρετρό αύρας εκμοντερνισμένης επιτυχώς, δεν την διατηρούσε καταλήγοντας να είναι συχνά μια σειρά βαρετή, κοινότοπη σεναριακά και κλισέ από την αρχή μέχρι το τέλος. Μέχρι στιγμής, με εξαίρεση κάποια καλά σημεία του B.P.R.D., ο,τι έχω διαβάσει στο σύμπαν του Hellboy εκτός προφανώς από την κύρια σειρά, δεν με έχει εντυπωσιάσει, μάλλον το αντίθετο. Παρόλα αυτά, συνεχίζω με Abe Sapien έχοντας κάμποσες ελπίδες μιας και μου αρέσει ο χαρακτήρας. Εδώ λίστα εκδόσεων
  2. Ουφ, το να προσπαθείς να βγάλεις άκρη με μεγάλες σειρές κόμικς που τρέχουν δεκαετίες είναι τόση βαβούρα που σχεδόν με κάνει να μην θέλω να τις ξεκινάω εξ αρχής. Και αυτό στο σύμπαν του Hellboy, φαντάσου τι γίνεται στα υπερηρωικά. Το B.P.R.D. (Bureau for Paranormal Research and Defense) είναι ένα spin-off που ξεπήδησε από τις σελίδες του Hellboy του Mike Mingola και αυτό πρόκειται να δούμε εδώ. Αν θέλετε κουβεντούλα για τον κύριο τίτλο, απευθυνθείτε στην υπερπλήρη παρουσίαση του @AndreasD Η τεράστια εμπορική επιτυχία του τίτλου και η άμεση καλτ λατρεία που ακολούθησε στους κομιξικούς κύκλους ήταν αναμενόμενο να δημιουργήσει πρόσφορο έδαφος για υπο-σειρές, spin-offs, sequels, prequels, canon και non-canon πράγματα. Η σειρά του B.P.R.D. ξεκίνησε να εκδίδεται τον Ιανουάριο του 2002 όπου κυκλοφόρησε το πρώτο τεύχος μέχρι τον Μάιο του 2010 όπου και ολοκληρώθηκε με το τεύχος #68. Ύστερα από ένα τρίμηνο κενό επέστρεψε σε μηνιαία κυκλοφορία κρατώντας την αρίθμηση αλλά προχωρώντας σε ένα άτυπο "rebranding" με νέο τίτλο B.P.R.D. : Hell on Earth συνεχίζοντας μέχρι τον Απρίλη του 2019 και το τεύχος #162. Το B.P.R.D. έκανε την πρώτη του εμφάνιση στο Hellboy: Seed of Destruction που ήταν και το πρώτο Hellboy κόμικ, το 1993. Ιδρύθηκε το 1945 από τον "μπαμπά" του Hellboy και καθηγητή του occult, Trevor Bruttenholm ή Prof. Broom υπό τις κυβερνήσεις των Η.Π.Α. και της Μ. Βρετανίας για να αντιμετωπίσει υπερφυσικές απειλές που ξέμειναν από προγράμματα της Ναζιστικής Γερμανίας. Εν τέλει η υπηρεσία έμεινε να λειτουργεί σε όλη την διάρκεια του 20ου αιώνα, αντιμετωπίζοντας από μικροαστικά τέρατα και αναγεννησιακούς βρικόλακες μέχρι τους λοβκραφτιανούς εχθρούς του Hellboy, τους Όγκρου Τζαχάντ αλλά και στρατούς αμφίβιων βατράχων με σκοπό την παγκόσμια κυριαρχία. Η αλήθεια είναι πως όπως τα γράφω ακούγονται πολύ απλοϊκά αλλά οποιαδήποτε πληρέστερη περιγραφή θα υπονομεύσει την ομορφιά και την έκταση του ίδιου του κόμικ, η οποία δεν είναι διόλου ευκαταφρόνητη μέσα στο όλο το hellboy major universe. Αριστερά προς δεξιά: Kraus, Sherman, Sapien, Roger, Corrigan Πέρα από τον Prof. Broom και τον διευθυντή του τμήματος, Tom Manning, το κύριο σώμα πρακτόρων του B.P.R.D. το απαρτίζουν 7 άτομα. Πρώτος και κύριος ο Hellboy που στο κομμάτι της σειράς που έχω διαβάσει εγώ (όλο το τέλος του Plague of Frogs cycle), εμφανίζεται ελάχιστα έως καθόλου. Αυτό, όπως έχει αναφερθεί σε διάφορους επιλόγους, ήταν επιλογή του ίδιου του Mignola που ήθελε να κρατήσει τον Hellboy στην κύρια σειρά χωρίς να τον βάλει εδώ επισκιάζοντας τους υπόλοιπους (και ίσως, λέω εγώ, να αποφύγει άσκοπες συγκρίσεις που μόνο κακό θα έκαναν στην σειρά). Η Kate Corrigan είναι συχνά τα "brains" στην οργάνωση της εκάστοτε επιχείρησης, όντως καθηγήτρια ιστορίας του παραφυσικού και βαθιά γνώστρια του occult. Η Liz Sherman είναι πυροκινητική, μια ιδιότητα που ανακάλυψε πρώτη φορά στα 11 της χρόνια καίγοντας όλη την οικογένειά της. Η Λιζ αποτελεί ίσως το δυνατότερο (κρυφό και μη) όπλο του B.P.R.D. και παίζει τεράστιο ρόλο στην εξέλιξη της σειράς. Ο Abe Sapien, ένας αμφίβιος άνδρας που η ιστορία του χάνεται κάπου στα μέσα του 19ου αιώνα ανάμεσα από μυστικά πειράματα και βρετανικές σέκτες του μεταφυσικού γίνεται πράκτορας του B.P.R.D. κάπου στις αρχές του 2000 ενώ ο Johann Kraus, γερμανός medium που πεθαίνει ενώ το εκτόπλασμα του βρίσκεται εκτός σώματος και τώρα συντηρείται ως φάσμα μέσα σε μια αεριοστεγή στολή, μπορεί να επικοινωνεί με τις ψυχές των προσφάτως πεθαμένων. Ο Roger είναι ένα ανθρωποειδές φτιαγμένο από πηλό, μπαχαρικά και κοπριά, βασισμένος πάνω στον εβραϊκό μύθο του Γκόλεμ που περιγράφει και ο Γκουστάβ Μέινριχ στο ομώνυμο βιβλίο του. Αποτελεί αγαπημένο μέλος της ομάδας και έχει μια από τις τραγικότερες ιστορίες στην σειρά. Τέλος, ο απέθαντος λοχαγός Benjamin Daimio αποτελεί για ένα διάστημα διοικητής της ομάδας ενώ συμβουλευτικά συμμετέχει και η Panya, μια αθάνατη μούμια με μαντικές και τηλεπαθητικές ικανότητες. Φοβερό καστ, ε; Προσωπική άποψη; Η σειρά δεν έγινε ποτέ όσα μπορούσε να είναι με βάση το υλικό της. Ναι, οι συγκρίσεις είναι αναπόφευκτες με την κύρια σειρά του Hellboy και σε αυτές χάνει πανηγυρικά οπότε ας τις προσπεράσουμε, είναι άσκοπες. Εδώ ο Mignola δουλεύει κυρίως εποπτικά. Σαν stand-alone σειρά, που άλλαξε κάμποσους συντελεστές σεναριακά και σχεδιαστικά μέχρι να καταλήξει στο μόνιμο crew των Mike Mignola/John Arcudi στην ιστορία και Guy Davis στο σχέδιο, ήταν συμπαθητική. Και το κύριο story-arc του Plague of Frogs ήταν αρκετά μεγαλοπρεπές, και ένα τίμιο character build-up και development υπήρχε, χωρίς βέβαια να υπερβαίνει ποτέ ένα όριο και να γίνεται αξιομνημόνευτο. Σαν προσθήκη του Hellboy Universe είναι πάντα απολαυστικό να το διαβάζεις, ειδικά αν γουστάρεις τους ήρωες (φοβερή χημεία μεταξύ Kraus, Abe και Liz, ενώ ο Roger ήταν αγαπητός και η Panya ενδιαφέρουσα και μυστηριώδης) αλλά συνολικά θα το θυμάμαι ως μάλλον κάτι συμπαθές αλλά ανά σημεία άνευρο και με ένα σχέδιο που προσωπικά δεν με κέρδισε στιγμή. Τυπωμένο το χέρι του Davis δείχνει σαφώς καλύτερο από το ψηφιακό, αλλά γενικά τον βρήκα αδιάφορο. Με άλλον σχεδιαστή τα spash pages, ειδικά στις μάχες με τους βατραχανθρώπους θα το απογείωναν το κόμικ. Συνεχίζοντας με το Hell on Earth, θα δούμε πως βγαίνει το αποτέλεσμα με τους εναλλασώμενους σχεδιαστές (Davis, Fegredo, Crook κλπ). Εδώ αναλυτική λίστα κυκλοφορίας και εκδόσεων
  3. Ο Screw-On Head είναι ένα ακόμα από τα τόσο πετυχημένα σεναριακά πειράματα του Mike Mignola, μπαμπά ενός από τα γνωστότερα κόμικς παγκοσμίως, του Hellboy. Ξεκίνησε σαν ιδέα για παιχνίδι (υποθέτω φιγούρα) όπως γράφει και ο ίδιος στον επίλογο αλλά εξελίχθηκε σε ακριβώς αυτό: έναν χαρακτήρα κόμικ που πρακτικά βιδώνει το κεφάλι του σε διαφορετικά σώματα ανάλογα με την αποστολή που έχει να εκτελέσει. Η συνταγή είναι η ίδια και πετυχημένη: ατμοσφαιρικές ιστορίες με βικτωριανό αέρα, steampunk αισθητική σε ιστορία και σχέδιο, αυτό το τόσο αγαπημένο κυβιστικό σχέδιο του Μινιόλα, το γεμάτο γωνίες που δεν χορταίνω να χαζεύω. Εδώ, σε αυτήν τη μικρή συλλογή ιστοριών ( 6 ιστορίες σε ~100 σελίδες) που εκδόθηκε το 2010, το σχέδιο του έχει πιάσει άλλες ταχύτητες, πολύ πιο φτασμένο από τα αρχικά hellboy του '90. Η διαφορά εδώ σε σχέση με άλλα κόμικ του, είναι η έκδηλη ύπαρξη χιούμορ, σχεδόν σε κάθε καρέ. Σατιρίζονται με φινέτσα και ποιοτική κωμωδία διάφορα κλισέ του είδους, σατιρίζονται ακόμα και στοιχεία που έκαναν το Hellboy διάσημο. Αν και δεν λέει κάπου ότι τοποθετείται στο ίδιο σύμπαν, νομίζω είναι προφανές ότι μιλάμε για το σύμπαν του BPRD, περίπου 100 χρόνια νωρίτερα: ο Screw-On Head είναι πράκτορας που καταπολεμά το υπερφυσικό και παίρνει εντολές από τον ίδιο τον Αβραάμ Λίνκολν. Πέρα από την πρώτη, ξεχώρισα την ιστορία "The magician and the snake" που έγραψε με την κόρη του! Ψάξτε το! Εδώ παρουσιασούλα για το Hellboy το ξένο, εδώ για το ελληνικό.
  4. Όταν η Jemma Press αποφάσισε να φέρει τις περιπέτειες του Hellboy στην Ελλάδα, προσπάθησε αρκετά για να καθιερώσει το σύμπαν του Μινιόλα στα καθ ημάς. Το Τα Οστά των Γιγάντων είναι μια ακόμα απόδειξη αυτού. Το πτώμα του Θεού του Κεραυνού ανακαλύπτεται από έναν ψαρά, και ο Hellboy παρέα με τον Abe Sapiens πηγαίνουν στην Σουηδία για να ανακαλύψουν τι παίζει. Πως δημιουργήθηκε η εντύπωση πως το αποστεωμένο πτώμα που ανακάλυψαν μπορεί να είναι ο Θωρ ρωτάτε; Πολύ απλά, κρατά ένα περίεργο σφυρί από άγνωστο κράμα μετάλλου που ελκύει κεραυνούς πάνω του με ακρίβεια. Η ντόπια κυβερνητική υπηρεσία που είναι υπεύθυνη για την έρευνα του συμβάντος, δεν μπορεί να το αφαιρέσει από την λαβή του νεκρού αλλά ο Hellboy, που δείχνει να ελκύεται προς αυτό, το παίρνει με ευκολία και γίνεται αγωγός μια αλλοτινής εποχής, που θα έπρεπε να έχει τελειώσει ήδη με την έλευση του Ράγκναροκ και τον θάνατο του Ιόρμουνγκαντ, του ερπετού, αλλά φαίνεται πως μετά την καταστροφή των εννέα βασιλείων, έχουν μείνει κάποιες εκκρεμείς υποθέσεις, ξεχασμένες στον δικό μας κόσμο, τις οποίες καλείται ο Hellboy, ως ο ιδανικός αγωγός, να τις φέρει εις πέρας. Το εξώφυλλο της Αμερικάνικης έκδοσης. Το σύμπαν του Hellboy, που φημίζεται για την ένταξη ενός πλήθος μυθολογικών στοιχείων στην δομή του, προσθέτει εδώ και την Σκανδιναβική μυθολογία και ο Κρίστοφερ Γκόλντεν δεν χάνει την ευκαιρία να συνδέσει ξανά τον χαρακτήρα με την καταστροφή του κόσμου, αν και εδώ ο Hellboy γίνεται μάρτυρας μιας καταστροφής που έχει ήδη επέλθει, και δεν σχετίζεται με αυτήν ο ίδιος. Συνεργάτης του σε αυτή την εξιστόρηση, είναι και ο δημιουργός του χαρακτήρα, ο Μάικ Μινιόλα που παρέχει βινιέτες και μικρές εμβόλιμες εικόνες διάσπαρτες μέσα στο κείμενο, για να δώσει έμφαση σε κάποιες στιγμές. Ομολογώ πως μου πήρε λίγο χρόνο στην αρχή για να συνηθίσω την ανάγνωση αυτής της ιστορίας σε μορφή μυθιστορήματος, μιας και το κόμικ είναι πιο ευθυτενές συγκριτικά, μη χάνοντας χρόνο στο να εξηγήσει το πως αισθάνονται οι χαρακτήρες, που βρίσκονται χωροταξικά ή το τι σκέφτονται, απαραίτητα στοιχεία σε ένα βιβλίο αλλά με διαφορετική προσέγγιση σε ένα οπτικό μέσο, αλλά συνήθισα σχετικά γρήγορα και αυτό οφείλεται και στον συγγραφέα, ο οποίος μέσα στα χρόνια, έχει συνεργαστεί με τον Μινιόλα και στα κόμικς και έχει μια καλή αίσθηση του κόσμου που περιγράφει. Δεν χάνει επίσης ευκαιρία να αντλήσει έμπνευση κατά διαστήματα από κλασικούς συγγραφείς του φανταστικού και του τρόμου, όπως ο Ρόμπερτ Χάουαρντ και ο Χάουαρντ Φίλιπς Λάβκραφτ. Ακόμα και η εισαγωγή του Hellboy στο βιβλίο, γίνεται με μια άσχετη με το κεντρικό θέμα περιπέτεια, στο ύφος των ταινιών του Τζέιμς Μποντ, που χρησιμοποιούν αυτό το μοτίβο σε κάθε ταινία ως σύστασης εκ νέου του χαρακτήρα στο κοινό. Κάπου εκεί είναι που χάνει μερικούς πόντους στο συνολικό αποτέλεσμα όμως, καθώς, σε κάποια σημεία στην τρίτη πράξη του βιβλίου, δείχνει να επιμηκύνει κάποιες διηγήσεις για να προσδώσει το ίδιος δέος για το οποίο ήταν γνωστοί αυτοί οι συγγραφείς, καθυστερώντας τις εξελίξεις της υπόθεσης. Το βιβλίο θα μπορούσε άνετα να είναι 20 σελίδες μικρότερο, χωρίς καμιά επίδραση στο συνολικό αποτέλεσμα. Αυτό δεν επαρκεί όμως να χαλάσει την συνολική αίσθηση που μου άφησε η ανάγνωση του. Πέρασα καλά μαζί του και βρήκα την υπόθεση και στο στήσιμο ενδιαφέρον. Ένα τίμιο 3.5αρι με άριστα το 5. Το βιβλίο κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στην Αμερική τον Δεκέμβρη του 2001 και είναι το δεύτερο από τα 15 βιβλία που έχουν κυκλοφορήσει συνολικά στο εξωτερικό μέχρι στιγμής. Τα γεγονότα του θεωρούνται canonical στη γενική σάγκα του Hellboy, κάτι που δεν ισχύει για όλα τα βιβλία που έχουν κυκλοφορήσει. Στην χώρα μας, η Jemma το έβγαλε τον Μάιο του 2008, πέντε μήνες μετά την κυκλοφορία του τρίτου τόμου του κόμικ και τρεις μήνες πριν ξεκινήσει την δημοσίευση του Γ.Π.Ε.Α. Ο Έλληνας εκδότης επέλεξε να δημιουργήσει δικιά του σύνθεση για το εξώφυλλο. Γενικά η Ελληνική έκδοση είναι στιβαρή και φροντισμένη, ίσως ανώτερη αισθητικά από την ξένη. Η μετάφραση της Σπυροπούλου είναι καλή αλλά όχι άρτια, με κάποιες εκφράσεις να μην φαντάζουν φυσικές αποδομένες αυτούσιες στα Ελληνικά. Ευτυχώς δεν ήταν πολλές και δεν ήταν τόσο σημαντικές για να την συγκρατήσω, οπότε δεν το θεωρώ ιδιαίτερο πρόβλημα.
  5. Με τον Hellboy να έχει αποχωρήσει από την Γ.Π.Ε.Α. λόγω γεγονότων που έχουν συμβεί σε τόμους που δεν έχουν δημοσιευτεί στη Ελλάδα, Ο Έιμπ Σάπιενς και ο Ρότζερ το Χομούνκουλους, σκέφτονται να αποχωρήσουν και αυτοί, μιας και θεωρούν πως το Γ.Π.Ε.Α. έχει γίνει πιο γραφειοκρατικό πλέον. Όταν η Λιζ Σέρμαν βρίσκεται σε κίνδυνο ξανά από μια οντότητα που θέλει να πάρει την ενέργεια της, τα δύο παλιά μέλη, παρέα με τον νέοπα της παρέας, τον Γιόχαν Κράους, ένα μέντιουμ που δε έχει πλέον υλική υπόσταση, καλούνται να την σώσουν, υπό την επίβλεψη της Δρ. Κέιτ Κόριγκαν. Αυτή είναι η εισαγωγική ιστορία της spin-off σειρά από τον κόσμο του Hellboy, ή, για να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους, από το Mignolaverse, μια σειρά που πολύς κόσμος θεωρούσε καλύτερη από το ίδιο το Hellboy. Και είναι κατανοητή αυτή η σκοπιά, μιας και χωρίς τον Hellboy ως κεντρική φιγούρα, ο Μινιόλα και η πληθώρα των συνεργατών του έχει το ελεύθερο να πειραματιστεί πολύ περισσότερο σε διάφορα είδη, αφηγηματικά και αισθητικά, ενώ δεν χάνουν την ευκαιρία να αναπτύξουν περισσότερο τους πρώην δευτερεύοντες χαρακτήρες, συστήνοντας και καινούργιους παράλληλα. Η σειρά βγήκε στην χώρα μας από την Jemma Press, όταν αποφάσισε να συνεχίσει με αυτή αντί να βγάλει νέους τόμους από το Hellboy. Ο πρώτος τόμος βγήκε τον Αύγουστο το 2008 (σε μια περίοδο που είχαν βγει ήδη 8 τόμοι στην Αμερική) και ο δεύτερος τον Μάρτιο του 2009. Έκτοτε δεν έχει ασχοληθεί ξανά με το σύμπαν του Mignola η Jemma, δυστυχώς. Κανείς δεν μπορεί να την κατηγορήσει πάντως πως δεν προσπάθησε αρκετά πριν παραδώσει τα όπλα... Με την σειρά να είναι κυρίως ανθολογική, η ποιότητα των ιστοριών ποικίλει. Δεν υπάρχει κακή ιστορία, αλλά από τους δύο τόμους ξεχωρίζουν οι κεντρικές ιστορίες (Κούφια Γη, Η ψυχή της Βενετίας), καθώς και οι δύο ιστορίες με τον Λόμπστερ Τζόνσον, ένα πράκτορα που ασχολούνταν με το παραφυσικό στην δεκαετία του '30, αρκετά χρόνια πριν την σύσταση της Γ.Π.Ε.Α. Σε καμιά ιστορία δεν κάνει σχέδιο ο Μινιόλα. Από τους σχεδιαστές που συναντάμε στους δύο τόμους, προσωπικά ξεχώρισα το ατμοσφαιρικό αλλά ταυτόχρονα και προσγειωμένο σχέδιο του Ryan Sook στο Κούφια Γη, το σχέδιο του Guy Davis στο Σκοτεινά Νερά, και του πάντα αγαπημένου μου Scott Kolins στο Νυχτερινό Τρένο. Ο Michael Avon Oeming κάνει και αυτός καλή δουλειά στο Η Ψυχή της Βενετίας αλλά έχω την αίσθηση πως μπορούσε και καλύτερα. Η συνέχεια των δημοσιεύσεων των χαρακτήρων στην Ελλάδα, ήρθε από την Οξύ στο Hellboy and the B.P.R.D. - 1952.
  6. Πρώτη Ελληνική Κυκλοφορία: 28-07-2017 Νέος εκδότης για το σύμπαν του Mike Mignola στην Ελλάδα λοιπόν και δεδομένου του παρελθόντος των εκδόσεων Οξύ, πιο ταιριαστό στο εκδοτικό ύφος τους απ' ότι τα υπερηρωικά. Η αρχή έγινε με έναν τόμο που συνδυάζει τόσο τις περιπέτειες του Hellboy όσο και του B.P.R.D. που πλέον μεταφράζεται ως Υ.Μ.Ε.Α., μιας και δεν επέλεξαν να διατηρήσουν την μετάφραση ως Γ.Π.Ε.Α. της Jemma Press. Η ιστορία είναι καλή, αλλά πιο τυπική σε σύγκριση με τους πρώτους τόμους που είχε βγάλει η Jemma. Ίσως η Οξύ το θεώρησε πιο βατό για το νέο κοινό μιας και παίρνει στοιχεία και από τον πρώτο τόμο της σειράς του Hellboy και τα εξετάζει υπό άλλο πρίσμα, οπότε είναι σαν μια εκ νέου σύσταση του σύμπαντος στους αναγνώστες. Όχι ότι υπήρχε κάποιο μπέρδεμα στις παλιές δουλειές... Η υπόθεση. Η Υ.Μ.Ε.Α. καλείται να πάει σε ένα χωριό της Βραζιλίας για να λύσουν μια σειρά δολοφονιών που δείχνουν να έγιναν με υπερφυσικά μέσα. Αυτή είναι και η πρώτη αποστολή του Hellboy, μετά από επιμονή του Καθηγητή Μπρουμ, ο οποίος πιστεύει πλέον πως ήρθε η ώρα για τον Hellboy να δει τον έξω κόσμο. Όταν φτάνουν στο χωριό. συναντούν την γυναίκα που τους κάλεσε, η οποία καταφεύγει κατευθείαν σε υπεκφυγές. Παρόλα αυτά μαθαίνουν πως μια φυλακή που χρησιμοποιήθηκε αρχικά για βασανιστήρια και μετέπειτα για εγκλεισμό αρρώστων χωρικών, πριν εγκαταλειφθεί, έχει γίνει η βάση ενός κινηματογραφικού συνεργείου. Η νυχτερινή ανάπαυλα της ομάδας διακόπτεται από μια επίθεση ενός υπερφυσικού πλάσματος και η ομάδα διασπάται για να το κυνηγήσει. Όλα οδηγούν στην παλιά φυλακή και στα μυστικά που κρύβει, μαζί με στοιχεία που ενισχύουν τις γεγονότα στους τόμους που κυκλοφόρησε η Jemma. Παράλληλα, μια προδοσία απειλεί την αποστολή… Σε αυτή την περιπέτεια ο Hellboy είναι σαν ψάρι έξω από τον νερό, με τα υπόλοιπα μέλη της Υ.Μ.Ε.Α. να κατευθύνουν την αποστολή. Στο τέλος όμως, όπως είναι αναμενόμενο, ο Hellboy είναι αυτός που θα οδηγήσει στην επίλυση της κατάστασης. Ο Maleev κάνει εξαιρετική δουλειά, προσαρμόζοντας το σχέδιο του στο ύφος του Μινιόλα, οπότε μην περιμένετε το κλασικό sketchy ύφος του, αλλά πλακάτ μαύρα και ασυνήθιστο για αυτόν καδράρισμα. Ο τόμος συλλέγει την μίνι σειρά 5 τευχών Hellboy and The B.P.R.D. - 1952 η οποία βγήκε στην Αμερική από τον Δεκέμβριο του 2014 έως και τον Απρίλιο του 2015 και παρουσιάζει την πρώτη αποστολή του Hellboy για την Υ.Μ.Ε.Α. Στο εξωτερικό η σύμπραξη συνεχίζεται και με μερικές ακόμα μίνι σειρές και αυτοτελή τεύχη με τις επόμενες διαδοχικά χρονιές στο σύμπαν του κόμικ. Η έκδοση δεν έχει ποιοτικά διαφορές από τις εκδόσεις της Μάρβελ που βγάζει η εκδοτική. Περιέχει πάντως ένα πρόλογο του μεταφραστή και sketchbook του Maleev, ενώ μια ωραία πινελιά είναι τα page layouts που κοσμούν τα εσώφυλλα, σε μαύρο φόντο. Με αυτά και με αυτά, φτάσαμε στους 6 τόμους από το σύμπαν του Μινιόλα. Άλλοι 90+ έμειναν. Μακάρι να συνεχιστεί και εδώ η σειρά. Δεν αναφέρει κάτι ο τόμος μέσα πάντως.
  7. Το 2005, ενάμιση χρόνο περίπου μετά το ντεμπούτο της ως εκδοτική, η Jemma Press αποφάσισε να δοκιμάσει της δυνάμεις της με έναν πιο διακεκριμένο τίτλο, ο οποίος ήταν από τους αγαπημένους του εκδότη. Και κάπως έτσι, είδαμε μεταφρασμένο το Hellboy του Μάικ Μινιόλα στην Ελλάδα, μερικούς μήνες μετά την κυκλοφορία της πρώτης ταινίας του Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο. Συνδυάζοντας στοιχεία τρόμου, γοτθικής αισθητικής, λαϊκών δοξασιών, φολκλόρ, μυθολογία και παραφυσικά φαινόμενα, ο τίτλος αποτέλεσε την πιο ενδεικτική περίπτωση για να δείξει τις διαθέσεις του ο νέος – τότε – εκδοτικός οίκος. Ο εκδότης παρουσίασε την σειρά από την αρχή (κάτι πιο εύκολο τότε, μιας και είχαν βγει μόλις 5 trades με in continuity ιστορίες). Έτσι στην αρχή η εκδοτική κυκλοφόρησε ο Σπόρος της Καταστροφής (Seed of Destruction) που ακολουθήθηκε από το Ξυπνώντας τον Διάβολο (Wake the Devil) περίπου 8 μήνες αργότερα, το 2006, και κατέληξε στο Το Αλυσοδεμένο Φέρετρο και Άλλες Ιστορίες (The Chained Coffin and Others) στις εκπνοές του Δεκέμβρη του 2007. Χαρακτηριστικό των δύο πρώτων τόμων ήταν πως, κατόπιν συμφωνία με τον Μινιόλα, τυπώθηκαν σε γκρίζους τόνους αντί για την τυπική έγχρωμη μορφή τους, για να προσδώσουν στην ατμόσφαιρα. Το πρωτότυπο είχε διάφορες βινιέτες ανάμεσα στα κεφάλαια/τεύχη που ήταν σε γκρίζους τόνους, οπότε δεν είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς από που πήρε την ιδέα ο εκδότης. Δυστυχώς όμως, λόγω απειρίας, στον πρώτο τόμο χρησιμοποιήθηκε χαρτί μεγάλης απορροφητικότητας, κάτι που έκανε την ανάγνωση ιδιαίτερα κουραστική υπόθεση μιας και το σχέδιο δεν ξεχώριζε. Το μόνο θετικό ήταν πως η τιμή του τόμου ήταν κάτω από τα 10€. Ευτυχώς το θέμα διορθώθηκε στον επόμενο τόμο, οπότε μπορέσαμε να δούμε καλύτερα γιατί επέλεξε αυτή την οδό ο εκδότης. Αυτός ο τόμος είχε αυξημένη τιμή, στα 11,95€, αλλά είχε και περισσότερες σελίδες. Για τον τρίτο και τελευταίο τόμο καταργήθηκε η επιλογή και είδαμε για πρώτη φορά το διαβολόπαιδο έγχρωμο. Αυτό σήμανε πως για άλλη μια φορά είχαμε αύξηση της τιμής, στα 18,90€, αλλά για άλλη μια φορά είχαμε και περισσότερες σελίδες (180), οπότε η διαφορά είναι κατανοητή. Σε αυτό τον τόμο είχαμε και τα αποτελέσματα ενός διαγωνισμού, όπου τα σχέδια 6 Ελλήνων καλλιτεχνών επιλέχθηκαν από τον ίδιο τον Μινιόλα για να δημοσιευτούν στην πινακοθήκη του τόμου, με την διαλογή να οδηγεί την καθυστέρηση του τόμου κατά δύο μήνες (ήταν να βγει τον Οκτώβρη). Τι πραγματεύεται ο κάθε τόμος όμως; Οι συνόψεις περιέχουν spoilers. ΣΠΟΡΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ Σε σενάριο του γνωστού John Byrne (τα... πάντα από Marvel & DC) με την πλοκή να παρέχεται από τον Μινιόλα. Πρόλογος από τον Robert Bloch (Ρόμπερ Μπλοχ), γνωστός ως ο συγγραφέας του Ψυχώ. Ίσως κάποιοι από εσάς να τον γνωρίζετε και από τα διηγήματα του στις ανθολογίες της Ωρόρα. Στην προσπάθεια τους να κερδίσουν τον πόλεμο, οι Ναζί συνεργάζονται με τον Γκριγκόρι Γιεφίμοβιτς Ρασπούτιν, την γνωστή ιστορική προσωπικότητα που ασκούσε επιρροή στο αυτοκρατορικό ζεύγος του Τσάρου Νικολάου Β’. Μόνο που στο σύμπαν του Hellboy η δολοφονία του Ρασπούτιν δεν πέτυχε και ο μυστικιστής είναι ο υπεύθυνος για την έλευση του πρωταγωνιστή στην διάσταση μας. Κάτι που δεν το ξέρει, μιας και αντιθέτως με τις ταινίες, η ομάδα του άξονα και η ομάδα της Βρετανικής κοινωνίας του παραφυσικού είναι σε διαφορετικές - αν και κοντινές - περιοχές, με τον Hellboy να υλοποιείται στην περιοχή που βρίσκονται οι καλοί της υπόθεσης. Η ομάδα αποφασίζει να υιοθετήσει το μικρό διαβολόπαιδο και ο καθηγητής Μπρουμ, τον ονοματίζει. Οι εικόνες προέρχονται από την Αμερικάνικη έκδοση, αν και έχω κάνει... ζαβολιά για να φαίνονται (στο περίπου) όπως και στις Ελληνικές εκδόσεις Χρόνια αργότερα, ο Hellboy έχει μεγαλώσει και είναι μέλος της ομάδας παραφυσικών ερευνών. Ο καθηγητής Μπρουμ εν τω μεταξύ, δείχνει να τα έχει χαμένα μετά από μια εξερεύνηση που είχε κάνει δέκα μήνες πριν, της οποίας τα μέλη πέθαναν υπό αδιευκρίνιστες συνθήκες. Καθώς συζητάει για το γεγονός με τον Hellboy ένα ανθρωπόμορφος βάτραχος του επιτίθεται και τον σκοτώνει. Αυτή η πράξη οδηγεί σε μια αλληλουχία γεγονότων που οδηγεί αυτόν, την Λιζ Σέρμαν (που έχει την δυνατότητα της ανάφλεξης) και τον Έιμπ Σάπιεν (έναν αμφίβιο) σε μια αναμέτρηση με τον Ρασπούτιν, του οποίου ο σκοπός ήταν να ξυπνήσει το Ερπετό και να επιφέρει το Ράγκνα Ροκ και θέλει να χρησιμοποιήσει τον Hellboy για να το επιτύχει. Ο σκοπός του ανατρέπεται από την ομάδα και σκοτώνεται, φαινομενικά. Το δίδυμο Μπερν-Μινιόλα μπαίνει κατευθείαν στο ψητό όσο αφορά την ατμόσφαιρα που θέλουν να προσδώσουν, με την εισαγωγή να χρησιμοποιεί το τροπάρι της αφήγησης μέσω επιστολών, παρμένο από τον Δράκουλα και τα έργα του Λάβκραφτ, ενώ το πρώτο πλάνα είναι κατεστραμμένες εκκλησίες και Ναζί. Παραφυσικά φαινόμενα εξερευνούν, τι περιμένατε; Η αφήγηση και οι διάλογοι παραμένουν σφικτοί καθ’ όλη την διάρκεια του τόμου και ένα νέο σύμπαν έχει παρουσιαστεί. ΞΥΠΝΩΝΤΑΣ ΤΟΝ ΔΙΑΒΟΛΟ Πρόλογος από τον Alan Moore, τον μουσάτο που άνετα πάει κόντρα στον Ρασπούτιν. Ή μήπως είναι το alter ego του. Από αυτόν τον τόμο ο Μινιόλα αναλαμβάνει πλήρως το σενάριο, με ικανοποιητικά αποτελέσματα, σε πολύ διαφορετικό ύφος βέβαια, πιο ευθύ στην εξιστόρηση. Η ιστορία συνεχίζει εν πολλοίς από εκεί που μας άφησε ο προηγούμενος τόμος. Ο Ρασπούτιν είχε προσηλυτίσει αρκετό κόσμο στην διάρκεια της μακράς ζωής του και κάποιοι από αυτούς αφυπνίζονται και θέτουν σε εφαρμογή τα δικά τους σχέδια. Ο Ρασπούτιν εν τω μεταξύ, έχει επιστρέψει ως πνεύμα και προσπαθεί να επανέλθει εν ζωή. Ο Μινιόλα βρίσκει την ευκαιρία να εντάξει βρικόλακες, Λάμιες και κατασκευασμένους από την επιστήμη ανθρώπους. Γνωρίζουμε κάπως καλύτερα την υπόλοιπη ομάδα της Γ.Π.Ε.Α. και τον τρόπο που λειτουργεί. ΤΟ ΑΛΥΣΟΔΕΜΕΝΟ ΦΕΡΕΤΡΟ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ Πρόλογος από τον P. Graig Russell (Δαχτυλίδι του Νιμπελούνγκεν, Έλρικ), ο οποίος έχει συνεργαστεί ως μελανωτής του Μινιόλα στο παρελθόν. Αυτός ο τόμος αποτελείται από αυτοτελείς ιστορίες και την μίνι σειρά Παραλίγο Κολοσσός (Almost Colossus) που είχαν δημοσιευτεί πριν και μετά την μίνι σειρά Ξυπνώντας τον Διάβολο (δεύτερος τόμος), ως επί τούτου κάποια γεγονότα του δεύτερου τόμου δίνουν παραπομπές στον τρίτο, σαν να τα έχουμε διαβάσει πρωτύτερα, ενώ το Ο Παραλίγο Κολοσσός εξηγεί πως έγινε καλά η Λιζ Σέρμαν, μετά τα γεγονότα του δεύτερου τόμου. Στις περισσότερες ιστορίες ο Hellboy δρα μόνος του και ο Μινιόλα δράττεται τις ευκαιρίας για να διασκευάσει αγαπημένα του παραμύθια και θρύλους, εντάσσοντας τα στο κόσμο του χαρακτήρα του, διευρύνοντας παράλληλα και το πεδίο δράσης του. Ο Hellboy καταπολεμά τις δυνάμεις του σκότους για πάνω από πενήντα χρόνια και απ’ ότι φαίνεται, σε αυτές τις ιστορίες τουλάχιστον, κανείς χωρικός δεν δείχνει να ξαφνιάζεται από το παρουσιαστικό του. Η όλη αισθητική είναι γενικά ανάλαφρη και ο Μινιόλα απλά διασκεδάζει με το να βάζει τον χαρακτήρα σε κλασικές αναμετρήσεις με τέρατα και αποστολές διάσωσης. Χτίζει έτσι τον κόσμο του σύμπαντος του ακόμα και όταν δείχνει πως κάνει χαβαλέ. Μετά από αυτό τον τρίτο τόμο, η Jemma αποφάσισε να δοκιμάσει την τύχη της με την spin-off σειρά Γ.Π.Ε.Α και το μυθιστόρημα Τα Οστά των Γιγάντων. Ο πρώτος τόμος είναι εξαντλημένος από το 2008. Bonus Συνολική παρουσίαση της Αμερικάνικης έκδοσης Λίστα με όλες τις εκδόσεις του Mignolaverse σε τόμους Η πρόσφατη έκδοση της Οξύ από το σύμπαν του Mignola. Wiki για την σειρά που κυκλοφόρησαν οι ιστορίες Comic Legends: Did Hellboy Almost Debut as Part of a Superhero Team?
×
×
  • Create New...