Jump to content

Καλώς ήλθατε στο ComicStreet

Γίνετε μέλη της κοινότητας. Η εγγραφή είναι γρήγορη και εύκολη.

Search the Community

Showing results for tags 'Giulia Brusco'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΥΠΟΔΟΧΗ
    • Κανόνες
    • Νέα / Ανακοινώσεις
    • Απορίες / Βοήθεια
    • Γενική Συζήτηση
  • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ / ΑΡΘΡΑ
    • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
    • ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
  • ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΞΕΝΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • WEBCOMICS
  • ΚΟΜΙΚΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΤΕΧΝΕΣ
    • Κινηματογράφος/TV και Κόμικς
    • Animation
    • Βιβλία
  • ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ - ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ
    • Καταστήματα
    • Πηγές - Ενημέρωση

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


About Me

Found 2 results

  1. Ένα ακόμη κόμικ από τη νεοσύστατη TKO Studios μετά το πολύ καλό Sara, αλλά σε ένα εντελώς διαφορετικό αφηγηματικό περιβάλλον. Αφηγείται την ιστορία του Έντι, ενός από τους πάρα πολλούς, δυστυχώς, άστεγους που προσπαθούν να επιβιώσουν στο Βένις, ένα προάστιο του Λος Άντζελες, που ονομάστηκε έτσι από τη γνωστή Βενετία (υπάρχει αναφορά στην ιστορία του Βένις μέσα στο κόμικ). Ο Έντι, αθεράπευτα αλκοολικός και μάλλον με κάποιας μορφής σχιζοφρένεια, θα εμπλακεί σε μια ιστορία φόνου και, ως μη όφειλε, θα επιχειρήσει να ξεδιαλύνει το μυστήριο, αλλά το μόνο που θα καταφέρει θα είναι να βυθιστεί ακόμη περισσότερο σε έναν κόσμο διαφθοράς. Ο βασικός καμβάς της ιστορίας μοιάζει πάρα πολύ με το έξοχο The Dregs, ένα κόμικ, το οποίο, όπως αντιλαμβάνομαι, χρησιμοποιώ συχνά ως μέτρο σύγκρισης. Πράγματι, υπάρχουν πολλά κοινά σημεία: οι άστεγοι, η παράνοια, οι ουσίες και φυσικά η περιβόητη αστική ανάπλαση (gentrification), η οποία και εδώ απειλεί τους άστεγους. Σε αντίθεση με το The Dregs, όμως, η εξέλιξη και η λύση του μυστηρίου ακολουθεί μια λιγότερο σοκαριστική οδό, η οποία όμως δεν είναι ακριβώς προβλέψιμη. Στο ενδιάμεσο, οι δημιουργοί του κόμικ φτιάχνουν μια ενδιαφέρουσα πινακοθήκη χαρακτήρων, στο παρελθόν των οποίων βρίσκονται αρκετές πληγές της Αμερικής: η θρησκοληψία, τα ακροδεξιά γκρουπούσκουλα, η κακοποίηση, η έλλειψη ανεκτικότητας απέναντι στην ομοφυλοφιλία και γενικότερα οι χαμένες ζωές, αυτές που από λάθος ή από αδιαφορία πετιούνται στο περιθώριο της κοινωνίας και καλούνται να επιβιώσουν όπως μπορούν, όλοι αυτοί οι άνθρωποι, οι οποίοι είναι δυστυχώς αναλώσιμοι για το αδηφάγο σύστημα. Μια διαδρομή με αίμα, κάποιες χιλιάδες δολάρια, κάποιους ανίκανους εγκληματίες, γενικά ένα σενάριο, που θα μπορούσε να ήταν σε ταινία των αδερφών Κοέν, αν και ο σεναριογράφος αντιμετώπιζε το θέμα με κάποια ελαφρότητα, Ευτυχώς δεν το κάνει και στο τέλος έχουμε μια πολύ πικρή γεύση: όλα όσα συνέβησαν, έγιναν πραγματικά για το τίποτα, θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί. Και στο τέλος, όταν ο Έντι θα αποφασίσει να διανείμει, όλα όσα με αίμα και κατά λάθος κέρδισε, ξέρουμε ότι η ανακούφιση είναι προσωρινή, ότι τίποτα δεν θα αλλάξει: η αστική ανάπλαση είναι ειλημμένη απόφαση και η φωτιά που είναι διαρκώς παρούσα είναι, όπως μαθαίνουμε στο τέλος, πιθανό αποτέλεσμα της φτώχειας, η οποία μαστίζει τους άστεγους. Κι όμως, μέσα σε όλη τη θλιβερή κατάσταση, βλέπουμε, ότι η ζωή, ακόμη και για τους άστεγους, μπορεί να είναι ελπίδα. Ο σεναριογράφος Joshua Dysart και ο σχεδιαστής Alberto Ponticelli είχαν συνεργαστεί και στην εξαιρετική σειρά The Unknown Soldier και πετυχαίνουν και εδώ να δώσουν μια αξιόλογη ιστορία με πολλές πτυχές. Το σχέδιο του Ponticelli αναδεικνύει όλη την απελπισία των ηρώων και τη ζοφερή κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει και σε αρκετές στιγμές το στήσιμο των καρέ είναι ευρηματικό, Τα χρώματα της Giulia Brusco συντελούν πολύ στη δημιουργία μιας ασφυκτικής ατμόσφαιρας, ενώ είναι πολύ ζωντανά στις σκηνές που υπάρχει το άπλετο φως της Καλιφόρνια. Ένα σίγουρα καλό κόμικ, ίσως όχι αξέχαστο, αλλά που αξίζει μια ανάγνωση, τουλάχιστον. Το παρόν κείμενο αναρτήθηκε για πρώτη φορά στο ιστολόγιο astoixeiotos.wordpress.com
  2. Ένα κόμικ που κυκλοφόρησε από την Image από το Νοέμβριο του 2015 έως το Νοέμβριο του 2016. Σπεύδω να ξεκαθαρίσω ότι το συγκεκριμένο κόμικ περιλαμβάνει μια εντελώς διαφορετική θεώρηση κάποιων γεγονότων, που αναφέρονται ακροθιγώς στη Βίβλο και γενικά μια βλάσφημη οπτική, που ίσως θίξει το θρησκευτικό συναίσθημα ορισμένων αναγνωστών. Επίσης αποσαφηνίζω ότι ό,τι θα διαβάσετε βασίζεται πάνω στο κόμικ που παρουσιάζεται και όχι πάνω σε θρησκευτικές πηγές. Βρισκόμαστε 1600 χρόνια μετά το Διωγμό του Ανθρώπου από τον Παράδεισο και λίγο πριν τον Κατακλυσμό (σημείωση: όντως, κάποιοι θεολόγοι περασμένων αιώνων, θεωρούσαν ότι αυτό ήταν το χρονικό διάστημα που είχε παρέλθει μεταξύ των δύο γεγονότων). Οι άνθρωποι ζούνε μέσα στην ανομία, την απελπισία, την απόλυτη ηθική, αλλά και σωματική εξαθλίωση, πολύ μακριά από το Λόγο του Θεού. Κάποια μέρα μέσα σε αυτό το τοπίο απόλυτης ερημιάς και εγκατάλειψης, εμφανίζεται ένας άνδρας. Θα έπρεπε να είναι νεκρός, αλλά ζει ακόμα. Σε αντίθεση με όλους τους υπόλοιπους δεν είναι σωματικά παραμορφωμένος, αλλά αντίθετα εκπάγλου κάλλους. Πολύ γρήγορα μαθαίνουμε ότι είναι ο Κάιν, ο πρώτος άνθρωπος που γεννήθηκε σε αυτόν τον κόσμο, αλλά και ο πρώτος δολοφόνος. Περιφέρεται άσκοπα σε αυτόν τον κόσμο, επειδή η κατάρα του είναι ότι δεν μπορεί να πεθάνει, αν και το επιθυμεί διακαώς και το επιδιώκει συνεχώς. Σε αυτόν τον κόσμο υπάρχει και ο Νώε, που ελάχιστα κοινά έχει με την εικόνα που έχουμε σχηματίσει για αυτόν από τη Βίβλο και τις ταινίες. Είναι αλαζόνας, απάνθρωπος, επικεφαλής μιας πολυάριθμης κουστωδίας αποκτηνωμένων ανθρώπων και άγριων κτηνών, απόλυτα πεπεισμένος ότι επιτελεί το έργο του Θεού και εντελώς προσηλωμένος στο στόχο του, την κατασκευή της Κιβωτού, αφού είναι πεπεισμένος ότι ο Κατακλυσμός πλησιάζει. Ένα τυχαίο περιστατικό θα φέρει του δύο άνδρες αντιμέτωπους και θα δώσει προς στιγμήν στον Κάιν μια ελπίδα και ένα διαφορετικό στόχο στην ανούσια ύπαρξή του, μέχρι να φτάσουμε στην τελική αναμέτρηση. Ο σεναριογράφος Jason Aaron γράφει μια ιστορία απόλυτης απελπισίας, αλλά και βλασφημίας για έναν κόσμο από τον οποίο απουσιάζει σχεδόν κάθε ελπίδα, κάθε αγάπη, κάθε ανθρωπιά, εκεί όπου η ανθρώπινη φύση αποδεικνύεται σκάρτη σχεδόν από την αρχή (είναι αποκαλυπτική η πολύ σύντομη στιχομυθία μεταξύ Αδάμ και Εύας σε μια αναδρομή του Κάιν) μέχρι το σοκαριστικό φινάλε. Δεν γνωρίζω εάν η αφήγηση και οι απόψεις του Aaron αλλάξουν στη συνέχεια της σειράς (όποτε κι αν κυκλοφορήσει αυτή), αλλά μέχρι στιγμής πρόκειται για ένα από τα πιο απαισιόδοξα κόμικ που έχω διαβάσει ποτέ. Καμία κάθαρση, καμία λύτρωση. Ο εικονογράφος r.m. Guera, ο οποίος είχε συνεργαστεί με τον Aaron στο υπέροχο Scalped και ο οποίος παρά το ισπανικό ψευδώνυμο είναι Σέρβος, έχει συλλάβει απόλυτα το όραμα του σεναριογράφου και μας προσφέρει εφιαλτικές και πολύ βίαιες εικόνες των ανθρώπων και του τοπίου συνεπικουρούμενος από τους χρωματισμούς της Giulia Brusco. Από εδώ και πέρα, όσοι πιστοί ή άπιστοι προσέλθετε. Το κόμικ όντως με εντυπωσίασε, αν και δεν είμαι σίγουρος ότι αυτό οφείλεται περισσότερο στο ότι διάβασα κάτι που δεν περίμενα να διαβάσω και λιγότερο στην αντικειμενική αξία του κόμικ – αν δεχτούμε ότι υπάρχει κάτι τέτοιο. Τα 5 τεύχη της σειράς κυκλοφόρησαν σε ένα TPB και στη συνέχεια σε Oversized Deluxe Hardcover με την ανάλογη επιβάρυνση στην τιμή. Εγώ διάβασα το TPB, βάσει του οποίου έκανα την παρουσίαση, το οποίο περιλαμβάνει βιογραφικά των συντελεστών, Cover Gallery και σκίτσα. Είναι πολύ εύκολο να βρεθεί και σε πολύ λογική τιμή. Το story arc ολοκληρώνεται, αν και προαναγγέλλεται και συνέχεια της σειράς, η οποία όμως δεν έχει κυκλοφορήσει ακόμα. Το κόμικ έχει χαρακτηρισθεί Μ (Mature), δηλαδή απευθύνεται σε ώριμους ηλικιακά αναγνώστες, επειδή περιέχει ακατάλληλη γλώσσα, σκηνές βίας και κάποιο ανδρικό γυμνό. Σε συνδυασμό με το ιδιόρρυθμο περιεχόμενο δεν συνίσταται σε όλους τους αναγνώστες.
×
×
  • Create New...