Jump to content

Καλώς ήλθατε στο ComicStreet

Γίνετε μέλη της κοινότητας. Η εγγραφή είναι γρήγορη και εύκολη.

Search the Community

Showing results for tags 'Giorgio Cavazzano'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΥΠΟΔΟΧΗ
    • Κανόνες
    • Νέα / Ανακοινώσεις
    • Απορίες / Βοήθεια
    • Γενική Συζήτηση
  • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ / ΑΡΘΡΑ
    • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
    • ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
  • ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΞΕΝΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • WEBCOMICS
  • ΚΟΜΙΚΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΤΕΧΝΕΣ
    • Κινηματογράφος/TV και Κόμικς
    • Animation
    • Βιβλία
  • ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ - ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ
    • Καταστήματα
    • Πηγές - Ενημέρωση

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


About Me

Found 4 results

  1. Μια αράχνη στη Βενετία Γιάννης Ιατρού Μάσκες, στολές και κοσμοπλημμύρα. Όταν θέλεις να ξεφύγεις απ’ όλα αυτά, το βενετσιάνικο καρναβάλι δεν είναι η καλύτερη επιλογή. Η πρεμιέρα της νέας ταινίας «Spider-Man: No Way Home», της τρίτης κατά σειρά με πρωταγωνιστή τον Τομ Χόλαντ κάτω από την κόκκινη-μπλε στολή, τις τελευταίες ημέρες του 2021, προκάλεσε εκστατικές αντιδράσεις στους θαυμαστές του διασημότερου ήρωα της Marvel. Σε αυτή τη χρονική συγκυρία, ανήμερα της κινηματογραφικής πρεμιέρας, κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Μικρός Ηρως μία από τις πιο ιδιαίτερες περιπέτειες του Ανθρώπου Αράχνη. Ο λόγος για το «Spider-Man: το μυστικό του κρυστάλλου», την πρώτη ιστορία ιταλικής παραγωγής με τον δημοφιλέστατο χάρτινο υπερήρωα. Η προέλευση της ιστορίας δεν αποτελεί απλά μια τυπική καταγραφή, μια αναφορά για τους λάτρεις της στατιστικής. Απεναντίας, έχει βαθιές ουσιαστικές προεκτάσεις στην ίδια την ιστορία, αφού όταν πρωτοκυκλοφόρησε το 2003, μετά από παρασκηνιακές συνομιλίες του αρχισυντάκτη της ιταλικής Panini, Ενρίκο Φορναρόλι, με τα μεγάλα κεφάλια της Marvel, αποτέλεσε ένα πρωτότυπο υφολογικό πείραμα, μια ενδιαφέρουσα ανάμιξη δύο διακριτών καλλιτεχνικών σχολών. «Το Μυστικό του Κρυστάλλου αντιπροσωπεύει [...] ένα πρώτο, επιτυχημένο [...] παράδειγμα για το πώς οι μεγάλοι ήρωες του αμερικανικού κόμικς μπορούν να αποκτήσουν νέα πνοή διαμέσου των δασκάλων του ιταλικού κι ευρωπαϊκού κόμικς», επισημαίνει ο Φορναρόλι στην εισαγωγή. Πράγματι, οι δυο Ιταλοί δημιουργοί δεν μπήκαν στη διαδικασία να μιμηθούν τους συναδέλφους του από την αντίπερα όχθη του Ατλαντικού Ωκεανού. Μιλάμε άλλωστε για δυο βετεράνους με μακρά ιστορία στον χώρο της 9ης Τέχνης: τους Τίτο Φαράτσι (σενάριο) και Τζόρτζιο Καβατσάνο (σχέδιο), γνωστοί αμφότεροι από τις ιστορίες τους για την Disney Ιταλίας. Ανάμεσα στις συνεργασίες τους ξεχωρίζει η «Σκοτεινή Πόλη» (Μίκυ Μυστήριο Β’ Κύκλος) και η «Αληθινή Ιστορία του Χίλια Εννιακόσια», διασκευή της κλασικής ταινίας «Novecento». Η αποτύπωση του παρασκηνίου δεν δυσκόλεψε τον Καβατσάνο, ο οποίος είναι γέννημα-θρέμμα Βενετός. Εκείνος μάλιστα έδωσε την ιδέα για τη δημιουργία του «κακού», αφού γνώριζε καλά τους τοπικούς μύθους. Από εκεί και πέρα, τη σκυτάλη πήρε ο Φαράτσι, ο οποίος ισορρόπησε το τοπικό στοιχείο με τα βασικά μιας περιπέτειας με τον Πίτερ Πάρκερ στο προσκήνιο – εσωτερικός μονόλογος, πνευματώδεις ατάκες και ένας επιβλητικός αντίπαλος που αρχικά βγάζει τον ήρωα εκτός μάχης. Ο Πίτερ Πάρκερ ταξιδεύει στη Βενετία για οδοιπορικό κατ’ εντολή του Τζ. Τζόνα. Παρά τις ελπίδες του για χαλάρωση, τελικά θα βρεθεί αντιμέτωπος με ένα μυστήριο που έχει τις ρίζες του στο νησί Μουράνο, γνωστό για την τέχνη της υαλουργίας, και τον απόκοσμο κόμη Αλεβίζε Τζάνους. Παρά τη μικρή έκταση, «Το μυστικό του κρυστάλλου» αποτελεί ένα σημείο αναφοράς, τόσο στην Ιστορία της 9ης Τέχνης όσο και σε αυτήν του ήρωα. Πηγή
  2. Ένας ανώνυμος και μασκοφόρος αντιήρωας Γιάννης Κουκουλάς Είκοσι Ιταλοί δημιουργοί κόμικς τιμούν τον Diabolik, τον θρυλικό Αρχοντα του εγκλήματος και της μεταμφίεσης, που συμπληρώνει 60 χρόνια ζωής. Ήταν άσος των μεταμφιέσεων και μπορούσε να ξεγελάσει τους πάντες με τις μάσκες και τα υπέροχα σχεδιασμένα κοστούμια του. Ήταν όμως και άριστος γνώστης των πολεμικών τεχνών, ειδήμων στα όπλα και τη χρήση τους, ικανότατος κατασκευαστής εκρηκτικών και παρασκευαστής χημικών μιγμάτων για κάθε περίσταση. Ήταν επίσης καλλιεργημένος και μορφωμένος αλλά και πολύ εκλεκτικός στα γούστα του. Οδηγούσε πάντα μια μαύρη Τζάγκουαρ και διάλεγε (να κλέβει) τα καλύτερα. Από το 1962 μέχρι σήμερα κανείς δεν έμαθε το πραγματικό του όνομα. Όλοι όμως ήξεραν και έτρεμαν τον Diabolik. Ο μαυροφορεμένος Άρχοντας του εγκλήματος με τις αριστοκρατικές συνήθειες έκανε την πρώτη του εμφάνιση στα ιταλικά κόμικς το 1962. Τον χαρακτήρα του αλλά και το format των βιβλίων που θα τον φιλοξενούσαν επινόησαν δύο αδελφές από το Μιλάνο, η Angela και η Luciana Giussani. Όπως έλεγαν οι ίδιες, εμπνεύστηκαν τον Diabolik αλλά και το στιλ των ιστοριών του όταν βρήκαν παρατημένο στον σταθμό του τρένου ένα βιβλίο τσέπης με περιπετειώδεις ιστορίες. Η σκέψη ήταν απλή: ένας χαρακτήρας ο οποίος θα πρωταγωνιστεί σε περιπέτειες που διαρκούν όσο ένα σύντομο ταξίδι με τρένο και μάλιστα σε ιστορίες με αστυνομική δράση, που εκείνη την εποχή ήταν ένα ιδιαιτέρως δημοφιλές λογοτεχνικό είδος. Οι αδελφές Giussani ήταν αυτές που εισήγαγαν ή, τουλάχιστον, διέδωσαν τη μορφή των «fumetti neri», των αυτοτελών, σκοτεινών ιταλικών κόμικς με έναν σταθερό χαρακτήρα που κυκλοφορούσαν σε μικρό μέγεθος και κάθε σελίδα τους αποτελούνταν από δύο καρέ. Στον Diabolik, πιθανώς, οφείλει την ύπαρξή του ένα ολόκληρο είδος κόμικς που στην Ιταλία έκαναν θραύση από τη δεκαετία του 1960 και μετά. Όπως γράφει και ο Milo Manara στον πρόλογό του για το «Diabolik - Με το βλέμμα των άλλων» (εκδόσεις Jemma Press, μετάφραση: Γαβριήλ Τομπαλίδης, 192 σελίδες): «Αν δεν είχε υπάρξει το Diabolik, πιθανόν δεν θα υπήρχαν όλα αυτά τα φουμέτι μικρού σχήματος, με δύο καρέ σε κάθε σελίδα που, όπως και αν το δείτε, τους αξίζουν τα εύσημα για το ότι αποτελούσαν για τους αναγνώστες το μεταφορικό μέσο από τα παιδικά κόμικς σ’ εκείνα για ενηλίκους. […] Επιπλέον, η ανάγνωση του Diabolik πέρα από κάθε αμφιβολία συντέλεσε στη μεγάλη αλλαγή νοοτροπίας, στην κοινωνική και πολιτική ματιά που είναι γνωστή σαν το “εξήντα οκτώ”. Δεν μπορώ να ξέρω σε τι ποσοστό, όμως δίχως άλλο το έκανε, αν μη τι άλλο και μόνο εξαιτίας του θάρρους που είχαν οι αδερφές Giussani να προτείνουν έναν εγκληματία για τον ρόλο ενός ήρωα σαγηνευτικού και ατρόμητου: κάτι πρωτόγνωρο!». Τον Diabolik σχεδίασαν πολλοί σπουδαίοι Ιταλοί δημιουργοί, ανάμεσά τους οι Sergio Zaniboni, Giorgio Montorio, Brenno Fiumali κ.ά. που διατήρησαν τα βασικά χαρακτηριστικά απαράλλαχτα: έντονη δράση με πρωταγωνιστή τον Diabolik και τη συνεργάτιδα, σύντροφο και ερωμένη του, Eva Kant, απίστευτες επινοήσεις και ευρηματικότητα από έναν γοητευτικό και τετραπέρατο ληστή που σκοτώνει σπάνια τους εχθρούς του και μόνο όταν κινδυνεύει η ζωή του, παθιασμένοι ντετέκτιβ και αστυνομικοί που διαρκώς αποτυγχάνουν γιατί ο Diabolik είναι πολύ εξυπνότερος από αυτούς. Οι περιπέτειες του Diabolik έχουν πουλήσει πολλά εκατομμύρια αντίτυπα στην Ιταλία και σε άλλες χώρες, έχουν μεταφερθεί σε κινούμενα σχέδια, σε κινηματογραφική ταινία, σε ραδιοφωνική σειρά. Και σίγουρα έχουν επηρεάσει πολλούς από τους σύγχρονους Ιταλούς δημιουργούς κόμικς. Πολλοί από αυτούς, μεγάλα ονόματα των σύγχρονων ευρωπαϊκών κόμικς (Vittorio Giardino, Sergio Toppi, Giuseppe Palumbo, Silvia Ziche, Lorenzo Mattotti, Giorgio Cavazzano, Roberto Baldazzini κ.ά.), αποτίνοντας φόρο τιμής στον μασκοφόρο αντιήρωα και αποδίδοντας τα εύσημα στις δημιουργούς του, συμμετέχουν στην έκδοση «Diabolik - Με το βλέμμα των άλλων» με δικές τους ιστορίες για τον «βασιλιά του τρόμου». Σε μια έξοχη έκδοση που συνοδεύεται από τα λόγια και τις απόψεις πολλών από αυτούς τους δημιουργούς για τον μασκοφόρο, διαφορετικό εγκληματία και «δάσκαλό» τους στη σπουδαία διαδρομή των ιταλικών κόμικς από το 1960 μέχρι σήμερα. Πηγή
  3. Όταν κανείς αντικρίζει ένα κόμικ με υπερήρωες, μπορεί να υποθέσει ότι είναι Αμερικανικής προέλευσης. Εξάλλου, οι μεγαλύτερες εκδοτικές, όπως η Marvel Comics, ξεκίνησαν από την Αμερική εκδίδοντας κόμικς με ήρωες όπως ως ο Spider-Man. Οι ήρωες αυτοί έχουν γίνει παγκοσμίως γνωστοί και αγαπητοί σε μικρούς και μεγάλους. Αυτή η προλευσή τους και οι διαστάσεις που οι ιστορίες τους έχουν πάρει μέσα στα χρόνια ήταν που μου κίνησε το ενδιαφέρον βλέποντας πρώτη φορά αυτό το τόμο. Εξώφυλλο του τόμου (πηγή: https://popaganda.gr/newstrack/to-mistiko-tou-kristallou-o-spiderman-gia-proti-fora-sti-venetia) Το "Spider-Man: Το Μυστικό της Αράχνης" είναι ένα δημιούργημα των Ιταλών δημιουργών Tito Faraci και Giorgio Cavazzano το οποίο κυκλοφόρησε στη χώρα μας το Δεκέμβρη του 2021, μετεφρασμένο από τις εκδόσεις Μικρός Ήρως. Η ιστορία μας ξεκινάει με τον James Jonas Jameson, τον συντάκτη της Daily Bugle στην οποία δουλεύει ο Peter Parker, να του αναθέτει ένα ταξίδι στη Βενετία προς συλλογή φωτογραφικού υλικού. Ο Parker δέχεται, αλλά μια συνάντηση με τον Λεόνε Γκριμάνι, ένα Ιταλό καθηγητή ιστορίας, θα του αλλάξει τη ροή του ταξιδιού του σε μία ακόμα αποστολή διάσωσης του κόσμου από το κακό. (πηγή: https://popaganda.gr/newstrack/to-mistiko-tou-kristallou-o-spiderman-gia-proti-fora-sti-venetia) Το πρώτο πράγμα που συνειδητοποίησα όταν άνοιξα τον τόμο αυτό, είναι η έκταση της ιστορίας, η οποία είναι μόλις 21 σελίδες (ο ίδιος τόμος έχει έκταση 52 σελίδες). Σε τέτοια έκταση η ιστορία δεν έχει αρκετό χρόνο να αναπτυχθεί. Στη συγκεκριμμένη περίπτωση δε βλέπουμε πολλές λεπτομέρειες όπως θα βλέπαμε σε ένα αντίστοιχο αμερικάνικο κόμικ, ενώ υπάρχουν και κάποια plot holes που ναι μεν δεν αποσπάνε από τη πλοκή, αλλά καταφέρνουν να κάνουν μερικούς χαρακτήρες πιο ρηχούς σα προσωπικότητες. Σχεδιαστικά, το κόμικ είναι ξεκάθαρο πως είναι Ιταλικό. Μάλιστα ο Cavazzano έχει δουλέψει σε κόμικς όπως το "Μίκυ Μυστήριο" και "Οι νέες περιπέτειες του Φάντομ Ντακ". Οι χαρακτήρες σίγουρα ξεχωρίζουν σχεδιαστικά και βγάζουν μια άλλη πνοή. Σε γενικές γραμμές, είναι ένα ενδιαφέρον κεφάλαιο στο μύθο του Spider-Man που δείχνει μια άλλη αισθητική, αλλά μόνο για λίγο, καθώς όπως αναφέρθηκε η ιστορία είναι αρκετά μικρή.
  4. Τίτλος πρωτότυπου: Diabolik fuori dagli Schemi, εκδόσεις Astorina, 2018 Να λοιπόν, που μετά από σχεδόν 40 χρόνια από την τελευταία του εκδοτική εμφάνιση στα μέρη μας, ο διάσημος μασκοφόρος εγκληματίας Διαβολίκ επιστρέφει. Όχι όμως, σε ένα δικό του κόμικ, αλλά σε μια ανθολογία φόρο τιμής στον ήρωα, η οποία κυκλοφόρησε στην Ιταλία με αφορμή τη συμπλήρωση 55 χρόνων από την πρώτη εμφάνιση του (αντι)ήρωα και αποτελεί επαυξημένη έκδοση μιας παρόμοιας ανθολογίας, η οποία είχε κυκλοφορήσει το 2002. Για το Διαβολίκ και τη σημασία του για τα ιταλικά, κυρίως, κόμικς μπορείτε να διαβάσετε στην ανάρτηση, το σύνδεσμο της οποίας παραθέτω στην πρώτη παράγραφο. Υποθέτω, ότι στους περισσότερους Έλληνες αναγνώστες κάτω των 40 το όνομα "Διαβολίκ" δεν λέει και πολλά, ίσως και τίποτα, αλλά στην Ιταλία είναι ένα πάρα πολύ σημαντικό κόμικ, κυρίως επειδή ήταν το πρώτο, που λάνσαρε με επιτυχία, τόσο το μικρό μέγεθος με τα δύο καρέ ανά σελίδα, όσο και έναν ήρωα, που αψηφά το νόμο και την ηθική. Η επιρροή του κόμικ στους Ιταλούς κομίστες είναι πολύ μεγάλη και αυτό φαίνεται και από τις συμμετοχές σε αυτόν τον τόμο, όπου συνεργάζονται κάποιοι από τους σημαντικότερους εκπροσώπους των κόμικς στην Ιταλία, πολλοί από αυτούς είναι γνωστοί και στην Ελλάδα. Sergio Toppi Όλα αυτά είναι μεν ωραία, αλλά αμφιβάλλω, εάν και κατά πόσον ενδιαφέρουν τους σύγχρονους Έλληνες αναγνώστες και κυρίως εκείνους, που δεν έχουν διαβάσει ποτέ το κόμικ. Άρα, ένα πρώτο ερώτημα είναι "τι χρειάζεται να ξέρει ένας νέος στον κόσμο του Διαβολίκ" αναγνώστης. Η απάντηση είναι "σχεδόν τίποτα", παρά μόνο τα βασικά (κλέφτης κυρίως διαμαντιών με ταλέντο στις μεταμφιέσεις, με σύντροφο την Εύα Καντ, τον οποίον κυνηγά διαρκώς ο επιθεωρητής Γκίνκο). Ακόμη κι αυτά, όμως, εξηγούνται στην πρώτη ιστορία της ανθολογίας, συνεπώς οι νέοι αναγνώστες μπορούν να προχωρήσουν άφοβα. Claudio Villa Από εκεί και μετά, μια ανθολογία έχει καλές και λιγότερο καλές στιγμές και το ίδιο συμβαίνει και εδώ. Κάποιες ιστορίες μου άρεσαν, κάποιες άλλες όχι. Κάποιοι από τους δημιουργούς αποτίουν πραγματικό φόρο τιμής στο Διαβολίκ, άλλοι (όπως η Ziche) τον αποδομούν, ενώ άλλοι (όπως ο Toppi) τον εντάσσουν στο δικό τους καλλιτεχνικό κόσμο, ενώ άλλιοι προσπαθούν να ενταχθούν εκείνοι στο σύμπαν του κόμικ, τόσο σχεδιαστικά, όσο και σεναριακά. Άλλοι τον προσεγγίζουν χιουμοριστικά (όπως ο Cavazzano), άλλοι βίαια (όπως ο Mastantuono). Το σχέδιο ορισμένων είναι εντελώς απομακρυσμένο από το σύμπαν του Διαβολίκ (με πιο προφανή περίπτωση εκείνη του Mattotti, αλλά και του Toppi και του Cavazzano και της Ziche), κάποιοι άλλοι προσπαθούν να βάλουν ένα λιθαράκι στο μύθο του (όπως στην ιστορία "Ας Κερδίσει ο Καλύτερος"), κάποια σενάρια είναι ευφάνταστα (μου άρεσαν ιδιαίτερα τα "Ληστεία στο Νάρνι" και το "Η Μάσκα και το Πρόσωπο"), άλλα όχι. Giancarlo Allessandrini Σε γενικές γραμμές, μου άρεσε η συλλογή, αν και δεν ξέρω πόσο θα την πρότεινα σε κάποιον. Έχει ενδιαφέρον και σίγουρα υπάρχουν πολλοί δημιουργοί, οι οποίοι έχουν κάτι να πουν, έστω και στις λίγες σελίδες, που διαρκούν οι ιστορίες. Από την άλλη, φοβάμαι, ότι οι περισσότερες ιστορίες θα φανούν αδιάφορες σε πολλούς, κυρίως λόγω της πρώτης ύλης. Πιστεύω, πάντως, ότι αξίζει τον κόπο μια ανάγνωση. Η έκδοση της Jemma Press είναι παρά πολύ ωραία και η μετάφραση και επιμέλεια του Γαβριήλ Τομπαλίδη εξαιρετική. Ειδικά για την επιμέλεια, θα το καταλάβετε καλύτερα στα βιογραφικά των πολλών συντελεστών. Το εξώφυλλο του τόμου το έχει σχεδιάσει ο Milo Manara, ο οποίος έχει γράψει και τον πρόλογο (ο ίδιος δεν συμμετέχει με κάποια ιστορία). Τα σκαναρίσματα του εξωφύλλου και του οπισθόφυλλου έγιναν από εμένα, οι εικόνες είναι από το Ίντερνετ. Οι ιταλομαθείς μπορούν να δουν δείγματα του κόμικ και να διαβάσουν τον επίλογο του τόμου και τα βιογραφικά των συντελεστών εδώ.
×
×
  • Create New...