Jump to content

Καλώς ήλθατε στο ComicStreet

Γίνετε μέλη της κοινότητας. Η εγγραφή είναι γρήγορη και εύκολη.

Search the Community

Showing results for tags 'Dc Black Label'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΥΠΟΔΟΧΗ
    • Κανόνες
    • Νέα / Ανακοινώσεις
    • Απορίες / Βοήθεια
    • Γενική Συζήτηση
  • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ / ΑΡΘΡΑ
    • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
    • ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
  • ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΞΕΝΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • WEBCOMICS
  • ΚΟΜΙΚΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΤΕΧΝΕΣ
    • Κινηματογράφος/TV και Κόμικς
    • Animation
    • Βιβλία
  • ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ - ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ
    • Καταστήματα
    • Πηγές - Ενημέρωση

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


About Me

Found 4 results

  1. Ως άνθρωπος που αγάπησε το "Watchmen", είχα μια επιθυμία να δω μια συνέχεια της ιστορίας, με το τέλος του αρχικού έργου στο μυαλό. Παρ' όλα αυτά, δίστασα να διαβάσω το "Doomsday Clock", κάθως το ένιωθα περισσότερο σα crossover event παρά σα sequel. Από την άλλη, όταν είδα το εξώφυλλο του πρώτου τεύχους του "Rorschach" των Tom King και Jorge Fornes, με τράβηξε η ίδεα να δω μια μηνιαία σειρά βασισμένη σε έναν από τους αγαπημένους μου χαρακτήρες του αρχικού έργου. (Εξώφυλλο 1ου τεύχους, πηγή https://www.amazon.com/RORSCHACH-1-CVR-JORGE-FORNES/dp/B08KSCQCXC) Το "Rorschach" ξεκίνησε τη κυκλοφορία του το 2020 και τελειωσε το 2021 από τη DC Comics, μέσω της σειρας εκδόσεων Black Label. Πρόκειται για μια αστυνομική ιστορία μυστηρίου noir, όπου ο πρωταγωνιστής ερευνά μια απόπειρα δολοφονίας υποψήφιου πολέμου, η οποία βάσει δακτυλικού αποτυπώματος που βρέθηκε στον νεκρό δράστη, φαίνεται να έχει γίνει από τον Joseph Kovacs, τον αυθεντικό Rorschach. Κάτι τέτοιο όμως θα ήταν αδύνατο, καθώς (πηγή https://ew.com/books/dc-announces-new-rorschach-comic-from-writer-tom-king/) Το κόμικ μένει πιστό στο αρχικό έργο και χτίζει το σενάριο βάσει αυτού, παρ' όλο που δε συνδέεται άμεσα μαζί του. Αναφέρονται γεγονότα και καταστάσεις που συνέβησαν στο αρχικό εργό, ενώ υπάρχουν αναφορές και σε άλλα έργα του Alan Moore, όπως το "Batman: Killing Joke" και το "V for Vendetta". Είναι ένα συμπαθητικό crime noir κόμικ που παίζει αρκετά με την αφήγηση και τα layouts, ενώ συνδέει την ιστορία με το "Watchmen" με έναν αρκετά εφικτό τρόπο. Από την άλλη, τα δυο κόμικς ίσως συνδέονται υπερβολικά εφικτά, καθώς ο αναγνώστης θα πρέπει να ξέρει καλά την ιστορία του "Watchmen" ώστε να πιάσει το νόημα του "Rorschach", με τη μεγαλύτερη έμφαση να δίνεται στο τελευταίο τεύχος. Το σχεδιαστικό ύφος της σειράς ακολουθά επίσης πιστά το αρχικό έργο, ενώ παράλληλα φαίνεται να υιοθετεί και πιο μοντέρνες ρίζες, δημιουργόντας ένα πιο ξεχωριστό στυλ. Πρόκειται για ένα αρκετά καλό στόρυ μυστηρίου με ελκυστικό σχέδιο και αρκετά ενδιαφέρουσα αφήγηση, που όμως ίσως κάποιες φορές είναι πάρα πολύ πιστό στο αρχικό έργο στο οποίο βασίστηκε. Fun Fact:
  2. Ο κόσμος του Μορφέα είναι πλούσιος σε original υλικό. Έχει δει πολλά spin offs, one shots, tie ins... και περιέργως έχει αντισταθεί σε ταινίες και σειρές (ανυπομονώ και τρέμω ταυτόχρονα για τη νέα σειρά που έρχεται), οπότε, αναρωτιέμαι, υπάρχει χώρος για μια ακόμα επέκταση; Φυσικά, υπάρχει μόνο μια απάντηση σε αυτή την ερώτηση. Hell yeah! Το καινούργιο παιδί της DC Black Label είναι εδώ και έρχεται να στοιχειώσει τα όνειρά μας. Γράφει ο Tynion, ο οποίος δήλωσε πως διαβάζοντας το Sandman κατάλαβε πως ήθελε να δημιουργήσει κόμικς (μου κάνει μεγάλο γλύψιμο αυτό αλλά οκ, μπορεί να το εννοεί κιόλας), ζωγραφίζει ο Estherren. Η αλήθεια είναι πως όταν η ίδια η DC λέει πως (sic) "η σειρά είναι σχεδιασμένη για να καλωσορίσει νέους αναγνώστες στον κόσμο του Sandman" εγώ προσωπικά κρατάω μικρό καλάθι. Βέβαια έτσι φοβόμουν και για το reboot του Archie και τελικά είχα άδικο. Που βρίσκεται η αλήθεια λοιπόν; (εκτός από την προφανή απάντηση φυσικά ) Ο Μορφέας ελευθέρωσε τον Corinthian, έναν από τους χειρότερους εφιάλτες που δημιούργησε ποτέ στον κόσμο των ανθρώπων. Αλλά φαίνεται πως δεν είχε άλλη επιλογή, γιατί υπάρχει ακόμα ένας εφιάλτης ελεύθερος, ένα τέρας που δεν έχει δημιουργήσει ο Μορφέας. Σε αυτό το κόμικ λοιπόν φαίνεται να πρωταγωνιστεί ο Corinthian με το cool / τρομακτικό του παρουσιαστικό, ο οποίος μπλέκεται στη ζωή μιας θνητής, όταν ανακαλύπτει πως εκείνη μπορεί να δει ένα ακόμα χειρότερο από εκείνον τέρας. Παράλληλα μας συστήνει το τρομερό δίδυμο του Mr. Agony και Mr. Ecstasy (αμφότεροι φρικτοί, σαν να κάθισαν μαζι σε ένα τραπέζι ο David Lynch και ο Clive Barker και να είπαν ας σκαρώσουμε κάτι) οι οποίοι έχουν τις δικές τους εντολές... ή μήπως τη δική τους ατζέντα; Ταυτόχρονα κάνουν κι άλλοι χαρακτήρες την εμφάνισή τους, άνθρωποι και μη. Και πίσω από όοολους αυτούς, υπάρχει κάτι που παραμονεύει, καραδοκεί, περιμένει. Στο σενάριο τα πάμε καλά. Τα πράγματα δεν είναι πολύ μπλεγμένα, ο συνήθης πολυλογάς Tynion εδώ νιώθω πως κρατιέται λίγο (αν και είναι Sandman κομικ, οπότε είναι θεμιτό να έχει μπλα μπλα), οι διάλογοι σε κρατάνε και ο κόσμος που επεκτείνει, πατώντας πάντα βέβαια πάνω στην original μυθολογία, είναι ζωντανός. Οι κεντρικοί χαρακτήρες έχουν ενδιαφέρον και θέλεις να δεις τι θα τους συμβεί. Το σκίτσο πραγματικά το λάτρεψα. Ομολογώ δεν τον ήξερα τον Αργεντίνο φίλο μας αλλά το σκίτσο του ταιριάζει απόλυτα στον ημι-ονειρώδη αυτό κόσμο. Εκφραστικά σώματα, κινήσεις και πόζες, λίγη φρίκη εδώ και εκεί (αν και δεν μου λείπει η φρίκη από ένα κόμικ Sandman, εδώ δένει καλά), μερικά πλάνα που είναι σχεδόν ναϊφ στην απλότητα και στα χρώματά τους. Παίζει με τη σκιά, με το φως, με τη ρευστότητα στις γραμμές. Σε κάθε ένα από τα τρία μέχρι τώρα τεύχη υπάρχει και ένας guest καλλιτέχνης που με το δικό του, διαφορετικό ύφος δημιουργεί ένα ιντερλούδιο. Σεναριακά κανένα πρόβλημα, καλή η ιδέα, αλλά το σκίτσο του Estherren με τράβηξε τόσο που δεν τους πρόσεξα καν. Διαβάζοντας λοιπόν τα 3 πρώτα τεύχη δεν μπορώ παρά να είμαι απόλυτα ικανοποιημένος. Είναι ένας κόσμος Sandman αλλά συνάμα διαφορετικός, τρομακτικός, αλλόκοτος. Ανυπομονώ για τη συνέχεια, ναι, θέλω να με τρομάξετε αγαπητοί Tynion και Estherren, και ναι Corinthian, μπορείς να βγάλεις τα γυαλιά σου και το μαχαίρι σου τώρα.
  3. Όταν σκέφτομαι DC, σκέφτομαι πάντα Batman. Ίσως φταίει ότι μερικές από τις καλύτερες ιστορίες της DC, έχουν πρωταγωνιστή τον Batman, ίσως μου φωνάζει η παιδική μου ηλικία που μεγάλωσε με το χαρακτήρα, ίσως πλέον η ίδια η εταιρία έχει μια τάση να εκδίδει περισσότερα σχετικά κόμικς. Αυτή τη φορά όμως, αποφάσισα να πειραματιστώ και να διαβάσω και κάτι διαφορετικό, Αγοράζοντας το σε μια καλή τιμή και έχοντας ήδη δει τη ταινία (η οποία μου άφησε μια θετική εντύπωση), βρέθηκα να διαβάσω το Birds of Prey των Brian Azzarello, Emanuela Lupacchino και Ray McCarthy. Εξώφυλλο βιβλίου (πηγή https://bleedingcool.com/comics/dc-comics-cancels-orders-brian-azzarello-birds-of-prey-black-label/) Το Birds of Prey εκδόθηκε τον Απρίλιο του 2020 από τη DC μέσω της κατηγορίας Black Label. Σε σενάριο Brian Azzarello και σχέδιο Emanuela Lupacchino και Ray McCarthy, πρόκειται για ένα γκράφικ νόβελ που προέκυψε μετά την ακύρωση ομώνυμης σειράς κόμικ και λόγω της κυκλοφορίας της ταινίας "Birds of Prey", με αποτέλεσμα τα δυο έργα να εκδίδονται με δύο μήνες διαφορά. (πηγή https://www.xplosionofawesome.com/2020/06/birds-of-prey-2020-1.html) Η αποφυλάκιση της Harley Quinn, ο εντοπισμός ενός έμπορου ναρκωτικών από τη Huntress και την επιθεωρητή Mondoya, καθώς και μια υπόθεση δολοφονίας ενός παλιού φίλου της Black Canary, θα οδηγήσουν τις τέσσερίς τους στο κυνήγι μιας συμμορίας εκτελεστών, ενώ παράλληλα βρίσκονται κυνηγημένες και από τη συμμορία του Joker. Μια αρκετά ενδιαφέρουσα ιστορία, που όμως δεν διαφέρει πολύ από την ομώνυμη ταινία. Βέβαια ίσως είναι λογικό, μιας και κυκλοφόρησε δύο μήνες μετά. Κάτι τέτοιο προσωπικά δε με ενόχλησε, αν και ίσως κάνει το συγκεκριμμένο κόμικ αρκετά προβλέψιμο. Ο σχεδιασμός των χαρακτήρων από την άλλη, απέχει αρκετά από το πως παρουσιάζονται στη ταινία, καθώς είναι βασισμένη στα πιο σύγχρονα κόμικς. Σίγουρα έχει έναν αρκετά πιο σοβαρό τόνο και αυτό φαίνεται στη θεματολογία και στη ψυχολογία των χαρακτήρων. Διασκεδαστικό, έντονο και γεμάτο δράση, καταλήγει σε ένα κάπως απότομο τέλος, κρατώντας όμως τη προσοχή του αναγνώστη αρκετά ώστε να φτάσει να το δει και να το διαβάσει.
  4. H DC το 2019 μετά τον άδοξο Θάνατο του Vertigo imprint (δηλαδή εκδοτικό πρακλάδι) εισάγει το DC Black Label που πρακτικά είναι ότι ήταν το Vertigo Imprint. Δηλαδή ένας χώρος για τους καλλιτέχνες να εκφραστούν χωρίς να υπόκεινται στα συνήθη περιοριστικά μέτρα και σταθμά που υπάρχουν ας πούμε σε ένα εντελώς mainstream comic. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι μπορείς να πεις και να κάνεις -σχεδόν- ότι θέλεις, έχεις πολύ περισσότερη δημιουργική ελευθερία και δεν περιορίζεσαι τόσο όσο συνήθως. Κάπου εκεί λοιπόν στο Black Label ξεπετιέται ένα Pop Up Comic Section δηλαδή μεμονωμένος τίτλος ή σειρά τίτλων που εμφανίστηκαν για λίγο και μετά μπορεί να εμφανιστούν ξανά στο μέλλον, μπορεί και όχι. Αυτό το Pop up Section είχε ως "έφορο" τον Joe Hill , σημαντικό Αμερικανό συγγραφέα στο χώρο του Horror/Fantasy και ονομάστηκε hill House Comics. O Joe Hill λοιπόν Πέραν την ολικής εποπτείας, έγραψε και δύο τίτλους,το PLUNGE (https://comicstreet.gr/index.php?/topic/1685-the-plunge-joe-hill-stuart-immonen) και το Basketful of heads που θα παρουσιάσω εδώ: Η ιστορία σε πολύ γενικές γραμμές είναι ότι μια κοπέλα έχει ένα καλάθι με κομμένα κεφάλια που όμως είναι ζωντανά και της μιλάνε. Κατά την διάρκεια των 7 τευχών που διαρκεί η σειρά μαθαίνουμε πως κατέληξε να έχει αυτό το καλάθι, γιατί τα κεφάλια είναι ζωντανά χωρίς σώμα, και κυρίως τι συμβαίνει στη μικρή πόλη που μένει η κοπέλα κάπου στου διαόλου τη μάνα στην αγροτική Αμερική. Τι είναι αυτό το κόμικ; Είναι αστυνομικό/τρόμου/κωμωδία/ρομαντσο/female empowerment. Όλα αυτά τα στοιχεία υπάρχουν, αλλά νομίζω ότι τελικά μάλλον είναι μια κωμωδία τρόμου. Δεν ξέρω αν ήταν εξαρχής ο σκοπός των δημιουργών να κάνουν κάτι τέτοιο, ή αν απλώς στην πορεία η έμφυτη παλαβομάρα της κεντρικής υπόθεσης τους οδήγησε εκεί , αλλά το σίγουρο είναι ότι γελάς. Σε συνετεύξεις που διάβασα και οι δύο δημιουργοί φαίνεται πως παρασύρθηκαν από την κεντρική τους ιδέα και ειδικά τα "μεσαία" τεύχη είναι σχεδόν αδύνατον να τα πάρεις στα σοβαρά. Κάπου προς το τέλος το κόμικ ξαναγίνεται σοβαρό (ας πούμε) αλλά κυρίως συμβαίνει αυτό που φαίνεται πολύ καλά στην παρακάτω σελίδα. Στο σενάριο είπαμε είναι ο Joe Hill, που έχει γίνει γνωστός κυρίως για τις ανατριχιαστικές ιστορίες τρόμου που έχει γράψει , οι οποίες συχνά περιέχουν και δόσεις κοινωνικής κριτικής. Στο σχέδιο είναι ο Leomacs, γνωστός από την Vertigo και συγκεκριμένα την σειρά Lucifer. Το κόμικ κερδίζει πάρα πολλά από τον συγκεριμένο artist γιατί το στυλ του πολύ απλά δεν είναι ούτε τελείως ρεαλιστικό ούτε τελείως καρτουνίστικο. Είναι όσο γειωμένο χρειάζεται προκειμένου να συνεχίζεις να πιστεύεις ότι μιλάμε για κανονικούς ανθρώπους αλλά και όσο "καρικατούρα" χρειάζεται για να μην αστοχεί το χιούμορ. Χαρακτηριστική η παρακάτω σκηνή : Το κόμικ δεν έχει πολλά προβλήματα στη ροή του, ίσως σε ορισμένα σημεία παραέχει exposition, αλλά και πάλι δίνεται τόσο κωμικά, σχεδόν σαν παρωδία, που δεν ενοχλεί. Σε κάποια σημεία πάει να γίνει λίγο πιο βαθύ και προσπαθεί να σχολιάσει περισσότερο καταστάσεις και χαρακτήρες, αλλά αμέσως μετά τα εγκαταλείπει γιατί κάπου θημήθηκε ένα καλό αστείο οπότε πάμε για το αστείο. Δεν γίνεται να πάρεις στα σοβαρά έναν άνθρωπο να κάνει έναν διάλογο με ένα πλήρως λειτουργικό κομμένο κεφάλι. Όσο και να προσπαθήσεις απλώς σου δημιουργεί θυμηδία. Αυτό λοιπόν είναι το τεράστιο ατού του συγκεκριμένου κόμικ. Ότι δεν παίρνει σχεδόν πουθενά τον εαυτό του στα σοβαρά, και ότι ποτέ μα ποτέ δεν θυσιάζει τον χαβαλέ για να γίνει διδακτικό ή να σχολιάσει την κοινωνία ή να πει κάτι βαθύτερο. Όχι. Εδώ έχουμε αγνό ανόθευτο χαβαλέ. Αυτό δυστυχώς σπανίζει πια στα κόμικ. Και μόνο λοιπόν που κάποιος τολμά να κάνει horror comedy comic (αλήθεια νομίζετε ότι υπάρχουν πολλά;) και προσφέρει διασκέδαση χωρίς σκοτούρες, αξίζει να διαβαστεί. Έχουμε γεμίσει με "σκοτεινά" και θλιβερά κόμικ. Όχι κύριοι. Εδώ θα κάνουμε μακάβριο χιούμορ. Ποτέ τα κομμένα κεφάλια δεν ήταν τόσο αστεία! Οπότε ξεκινήστε όλοι να διαβάζετε το κόμικ για το καλάθι γεμμάτο κεφάλια. Θα ανταμειφθείτε. :
×
×
  • Create New...