Jump to content

Καλώς ήλθατε στο ComicStreet

Γίνετε μέλη της κοινότητας. Η εγγραφή είναι γρήγορη και εύκολη.

Search the Community

Showing results for tags 'Dale Keown'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΥΠΟΔΟΧΗ
    • Κανόνες
    • Νέα / Ανακοινώσεις
    • Απορίες / Βοήθεια
    • Γενική Συζήτηση
  • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ / ΑΡΘΡΑ
    • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
    • ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
  • ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΞΕΝΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • WEBCOMICS
  • ΚΟΜΙΚΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΤΕΧΝΕΣ
    • Κινηματογράφος/TV και Κόμικς
    • Animation
    • Βιβλία
  • ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ - ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ
    • Καταστήματα
    • Πηγές - Ενημέρωση

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


About Me

Found 4 results

  1. Ακολουθούν spoilers για αυτό διαβάστε με δική σας ευθύνη!! " Everything we did to protect them from the bad guys..But we couldn't protect them from themselves..." - Hulk Variant Cover από George Perez για το Maestro #1 Γνωρίζω ότι και το προηγούμενο κείμενο μου αφορούσε τον Hulk(έχει φαίνεται την τιμητική του για τον μήνα Αύγουστο)αλλά φυσικά δεν θα μπορούσα να παραλείψω την παρουσίαση του πολυαναμενώμενου Maestro που κατά κάποιο τρόπο ενώνει το δημιουργικό team των Peter David και Dale Keown που μας χάρισε κλασικές στιγμές στον χαρακτήρα(καθώς και το HULK:THE END που ουσιαστικά αποτελεί μέρος πλέον και την συγκεκριμένης ιστορίας.) Το Maestro θα αποκαλύψει για πρώτη φορά στους αναγνώστες όχι φυσικά το origin του Hulk που οι πάντες γνωρίζουμε,αλλά εκείνο του διαβολικού και διεφθαρμένου μελλοντικού εαυτού του,όπως εκείνος παρουσιάστηκε στο κλασικό πλέον Future Imperfect που είχε δημιουργήσει ο Peter David μαζί με τον George Perez.Mέσα από αυτό το limited series που θα ολοκληρωθεί σε 5 τεύχη θα δούμε τους λόγους που οδήγησαν τον jade giant να ακολουθήσει το μοναχικό δρόμο εκείνο που θα τον μετατρέψει σε έναν απόλυτο και παντοδύναμο δυνάστη με το όνομα Maestro.Στο σχέδιο θα βρούμε τόσο τον Dale Keown(στo opening sequence)όσο και τον Germán Peralta(Agents of SHIELD,Man Thing,Thanos). To τεύχος ξεκινά με τον Hulk την εποχή που κυριαρχούσε η προσωπικότητα του "Professor Hulk"δηλαδή του Hulk εκείνου που προέρχεται από την ένωση του Banner(του οποίοι διατηρεί τη βασική προσωπικότητα)του γκρίζου Hulk(Joe Fixit-διατηρεί το attitude)και του πράσινου Hulk(του οποίου έχει τη δύναμη).Ο Ηulk φαινομενικά ζει ευτυχισμένος με τη γυναίκα του Betty και τα δύο του παιδιά και απολαμβάνει τη ζωή του υπερήρωα,καθώς και την αποδοχή από τους υπόλοιπους Avengers και όλου του κόσμου....Μονάχα που κάποια στιγμή διαπιστώνει ότι τα πράγματα δεν είναι όπως φαίνονται.....Και ξυπνάει σε ένα μυστικό υπόγειο εργαστήριο της A.I.M. όπου κρατούνταν για πολλά χρόνια...Για να ανακαλύψει τη φρικτή αλήθεια ότι η ανθρωπότητα όπως τη γνωρίζαμε ουσιαστικά δεν υπάρχει πλέον,και υπεύθυνος για τον αφανισμό της είναι ο ίδιος ο άνθρωπος...Και τότε είναι που θα αρχίσει το μοναχικό του ταξίδι σε ένα δυστοπικό μέλλον που θα τον μεταμορφώσει σε κάποιον άλλο,πέρα του Hulk... Μπορεί μία κλασική ιστορία σαν το Future Imperfect να έχει ένα prequel;;Μπορεί να προσθέσει κάτι το καινούργιο σε μία ήδη γνωστή και αγαπημένη ιστορία;;Η απάντηση σε αυτά είναι φυσικά ΝΑΙ!!Όταν το γράφει ο Peter David που ακόμα και αν δεν έχει την όρεξη και τις αντοχές που είχε πριν 30 χρόνια,παρ΄όλα αυτά κατορθώνει από τις πρώτες κιόλας σελίδες να κεντρίσει το ενδιαφέρων του αναγνώστη,που όπως άλλωστε και ο Hulk,αντιλαμβάνεται ότι κάτι δεν πάει καλά από την αρχή της ιστορίας...Και φυσικά τους κάνει να νιώσουν το πόνο και το αίσθημα της απώλειας,αλλά και την οργή που νιώθει ο ίδιος ο Hulk,όταν ανακαλύπτει ότι υπεύθυνος για τη καταστροφή του πλανήτη δεν ήταν κάποιο τέρας όπως θεωρούσαν και τον ίδιο,αλλά ο ίδιος ο άνθρωπος που αποτελεί το μεγαλύτερο εχθρό του εαυτού του...Kαι αυτόν τον εχθρό ούτε όλοι οι υπερήρωες της Γης δεν αρκούν τελικά για να τον νικήσουν,ή έστω να τον σταματήσουν... Τα σχέδια των Keown και Peralta πραγματικά είναι χάρμα οφθαλμών σε κάθε σελίδα του τεύχους..Ο Dale Keown μας θυμίζει στα opening scenes γιατί-προσωπικά για εμένα-θεωρείται από τους καλύτερους,αν όχι ο καλύτερος και definitive σχεδιαστής του χαρακτήρα,και με τις δυναμικές του φιγούρες φέρνει αυτόν τον αέρα των early 90's στην ιστορία,με ήρωες που σφίζουν από ζωντάνια και δύναμη.Ο Germán Peralta από την άλλη με περισσότερο "σκοτεινό" σχέδιο μας παρουσιάζει με τρομαχτικό ρεαλισμό το δυστοπικό τοπίο στο οποίο καλείται να ζήσει και να επιβιώσει από εδώ και πέρα ο πράσινος γίγαντας.Πραγματικά θαυμάσιος συνδυασμός δύο σπουδαίων σχεδιαστών που δίνουν με το καλύτερο δυνατό τρόπο σάρκα και οστά στο όραμα του David. Variant cover από Joe Bennett. Μία παροιμία λέει ότι στους τυφλούς,βασιλεύει ο μονόφθαλμος...Σε έναν κόσμο κατεστραμμένο υλικά και ηθικά,όπου τίποτα σχεδόν δεν έχει επιβιώσει,ακόμα και η δύναμη του Hulk δεν αρκεί για να τον κάνει να σταθεί ξανά όρθιος...Ένας κόσμος χωρίς ηγέτες,χωρίς κάποιο αρχηγό θα χρειαστεί κάτι καινούργιο να τον στήσει ξανά στα πόδια του...Ο ίδιος ο Hulk θα πρέπει να μετατραπεί σε κάτι άλλο...Σε έναν καινούργιο αρχηγό...Σε έναν Maestro... Περιμένω με αγωνία το επόμενο τεύχος(μπαγάσα David με έκανες πάλι να νιώσω 15 χρονών!!!Σε ευχαριστώ πολύ για αυτό!!)
  2. Πρώτη Ελληνική Κυκλοφορία: 20-12-2019 Υλικό Συλλογής: The Incredible Hulk v1 370-377 (June 1990 / January 1991) Πρώτη κυκλοφορία κλασικού τίτλου στην Ελληνική εκδοχή της σειράς της Hachette λοιπόν και δεν θα μπορούσαν να διαλέξουν καλύτερο δείγμα από την συγκεκριμένη ιστορία του Peter David, η οποία παντρεύει τις δομές μια μηνιαίας σειράς με αρκετές υποπλοκές για να μας απασχολήσει για χρόνια και την πιο άμεση, πιο συμπαγή μορφή που έχουμε συνηθίσει στις μέρες μας. Ακολουθούν spoilers. Διαβάζετε με δικιά σας ευθύνη. Ο Χαλκ αυτής της περιόδου είναι πάλι γκρίζος, μπερμπάντης και πανέξυπνος και εμφανίζεται μόνο τα βράδια, ανεξάρτητα αν θυμώνει ο Μπάνερ ή όχι. Επίσης ο κόσμος τον θεωρεί νεκρό, συμπεριλαμβανόμενου και της γυναίκας του, την Μπέτι. Ο Μπάνερ/Γκρίζος Χαλκ αποφασίζει να πάει να την βρει, αλλά στην πορεία συναντά διάφορα εμπόδια, όπως την επίθεση μιας οντότητας από μια άλλη διάσταση που προσπαθεί να ξαποστείλει ο Δρ. Στρέινζ και ο Ναμόρ, πρώην συνεργάτες του στους Προστάτες (βαρετή μετάφραση Anubis. Το διόρθωσα. Από εδώ και πέρα θα τους αναφέρω με το πιο ορθό και εύηχο Υπερασπιστές ). Θεωρητικά ο Χαλκ καταφέρνει να κλείσει την πύλη της άλλης διάστασης, αλλά η οντότητα κρύβεται μέσα στο θρυμματισμένο μυαλό του Μπάνερ και καταφέρνει να βγει στον δικό μας κόσμο. Οι εικόνες των περιεχόμενων είναι από την Αμερικάνικη έκδοση. Οι Υπερασπιστές παλεύουν τον Χαλκ εξασθενίζοντας τον, αλλά η νίκη εξασφαλίζεται όταν ο Μπάνερ ανοίγει μια νοητή πόρτα μέσα στο μυαλό του, δείχνοντας στην οντότητα κάτι που την τρομάζει αρκετή ώρα ώστε να δώσει την δυνατότητα στον Στρέιντζ να τον ξαποστείλει μια και καλή. Παράλληλα, ένα μυστηριώδες «διαστημικό» κόκκινο αμάξι εντοπίζει τις τοποθεσίες που είχε θεαθεί ο Χαλκ και βρίσκει στην θέση του τον Δρ. Λέοναρντ Σάμσον - τον ψυχολόγο υπερήρωα της Μάρβελ που επίσης έχει μετατραπεί από τις ακτίνες γάμμα - τον οποίο καταφέρνει να βγάλει νοκ-άουτ γρήγορα. Έχουμε διαβάσει μόλις δύο τεύχη και έχουν μπει ήδη τα βασικά στοιχεία της ιστορίας σε κίνηση για εκμετάλλευση τους όχι μόνο στα επόμενα τεύχη του τόμου, αλλά και στον επόμενo. Ο Μπάνερ μαθαίνει πως η Μπέτι έχει ενταχθεί στις καλόγριες, στην προσπάθεια να βρει μια ισορροπία στην ζωή της, και αποφασίζει να μην της πει πως είναι ζωντανός, χωρίς να ξέρει πως ετοιμάζεται να αποχωρήσει. Μόλις το μαθαίνει, προσπαθεί να την προλάβει πριν φύγει με το τραίνο, αλλά το κόκκινο αμάξι τον βρίσκει και του επιτίθεται. Με τον Γκρίζο Χαλκ να εμφανίζεται μόνο την νύχτα, ο Μπάνερ "ελευθερώνει" τον Πράσινο και χαζό Χαλκ, την κλασική περσόνα που εμφανιζόταν όταν θύμωνε και ξεπαστρεύει το αμάξι εύκολα, καταφέροντας τελικά να προλάβει την Μπέτι. Εδώ είναι που μαθαίνουμε μια και καλή πως ο Μπάνερ έχει πολλαπλές προσωπικότητες και πως δεν υπάρχει μόνο ένας Χαλκ, αν και σε αυτή την περίοδο του τίτλου, ξέραμε μόνο για τρεις. Στα επόμενα τεύχη οι δύο Χαλκ πάλευαν μέσα στο μυαλό του Μπάνερ για το ποιος θα πάρει τα ηνία, με τον Γκρίζο Χαλκ να καταφέρνει, εκβιάζοντας τον Μπάνερ, να εμφανιστεί και στην μέρα, για να σώσει την Μπέτι και τον Ρικ Τζόουνς από τους Σκραλς. Κάπου εδώ τους εντοπίζει και ο Σάμσον, ο οποίος προσπαθεί για μια ακόμα φορά να εξισορροπήσει τον Χαλκ, βάζοντας το σε ύπνωση για να ψάξει τα βαθύτερα αίτια της καταστροφικής μανίας του. Το καταφέρνει και την θέση των τριών προσωπικοτήτων την παίρνει μια ενωμένη εκδοχή τους, με την εμφάνιση του Χαλκ και την προσωπικότητα του Μπάνερ και του Γκρίζου Χαλκ. Στις μέρες μας, οι βαθιές ψυχαναλύσεις των χαρακτήρων κόμικς είναι ψωμοτύρι των σεναριογράφων και η αλήθεια είναι πως έχει καταντήσει μπλαζέ, μιας και το έχει καταχραστεί ο κάθε πικραμένος γραφιάς. Το 1990 όμως, ακόμα ήταν πρωτότυπη αντιμετώπιση και λίγοι το προσπαθούσαν με ακόμα λιγότερους να το κάνουν επιτυχημένα. Ο Άλαν Μουρ είναι ο ένας σίγουρα. Αλλά και ο Πίτερ Ντέιβιντ εδώ κάνει πολύ καλή δουλειά, ιδίως αν λάβει κανείς υπόψη του πως δεν θυσίασε το χιούμορ και την προσβασιμότητα του τίτλου σε ένα πιο ευρύ κοινό για να το επιτύχει. Πάτησε βέβαια σε παλιές πλοκές του Μπιλ Μάντλο (αν και η πατρότητα τους είναι υπό αμφισβήτηση, αλλά αυτή είναι άλλη κουβέντα), στις οποίες είχαμε μάθει πως ο Μπρους Μπάνερ είχε κακοποιηθεί από τον πατέρα του όταν ήταν μικρός, δείχνοντας μας το φυσικό επακόλουθο, σε μια εποχή που η εξοικείωση του κόσμου με τα αίτια των ψυχικών ασθενειών ήταν ανύπαρκτη. Στην χώρα μας οι συγκεκριμένες ιστορίες δημοσιεύτηκαν από τρεις εκδότες στο παρελθόν: Τα τεύχη 370-375 είχαν δημοσιευτεί στα τεύχη 581-586 του Σπάιντερ-Μαν του Καμπανά, τρία τεύχη πριν ακυρωθεί ο τίτλος δηλαδή, το 1992. Μερικούς μήνες αργότερα, το 1993, η Μαμούθ Κόμιξ έβγαλε το περιοδικό Ο Άνθρωπος Αράχνη, στο οποίο δημοσίευσε τα επόμενα δύο τεύχη (376-377), στα τεύχη 03 και 06 του τίτλου. Κάτι που δεν ήξερε η Modern Times, όταν μερικά χρόνια αργότερα, το 1997, έβγαλε τον δικό της τίτλο με τις περιπέτειες του Χαλκ, βάζοντας και ορισμένες ιστορίες που είχε δημοσιεύσει πρόσφατα και η Μαμούθ, ανάμεσα τους και το τεύχος 377 του πρωτότυπου. Οπότε αυτή είναι η πρώτη φορά που δημοσιεύονται μαζεμένες και με κοινή μετάφραση-επιμέλεια και η τρίτη φορά που δημοσιεύεται το τεύχος 377. Αυτή είναι και η πρώτη φορά που διαβάζω την ιστορία σε μια καθισιά και εγώ, και μπορώ να πω πως δεν έχασε τίποτα από την αξία που της είχα αποδώσει όταν την είχα πρωτοδιαβάσει. Βάζοντας τον εαυτό μου στην θέση ενός νεότερου αναγνώστη πάντως, βλέπω πως πιθανότατα θα απολαύσει καλύτερα τις τελευταίες 4-5 ιστορίες του τόμου, αυτές που μπαίνουν στο "ζουμί", αλλά ας μην ξεγράψουν τις άλλες. Υπάρχει εξάλλου και η σειρά της Modern Times για να δουν ποια είναι η μυστηριώδης ομάδα Πάνθεον που κάνει την εμφάνιση της εδώ. Αυτό που μου κάνει εντύπωση με τον τόμο της Hachette, είναι η χαρτογράφηση που έκαναν για τα τεύχη που θεώρησαν πως πρέπει να περιλαμβάνει, μιας και δεν έχω βρει κάποια Αμερικάνικη έκδοση με ακριβώς την ίδια αντιστοιχία. Η πιο διαδεδομένη σειρά Hulk Visionaries: Peter David π.χ., έχει άλλη σειρά, με τα τεύχη 370-372 να βρίσκονται στον πέμπτο τόμο και τα υπόλοιπα στον έκτο. Καμιά δεν είναι λάθος επιλογή πάντως.
  3. "Hulk...strongest one there is. Hulk...only one there is...Hulk feels...cold." - Ηulk Το 2001 η Marvel ξεκίνησε μία νέα σειρά με τίτλο The End στην οποία παρουσιάζονταν οι κυριότεροι χαρακτήρες της σε αυτό που θα ονομάζαμε τελευταία ιστορία τους.Η αρχή έγινε με την τελευταία ιστορία του Hulk(Hulk : The End)όπως την παρουσίασε την ίδια χρονιά σε ένα one shot ο Peter David με τον παλιό συνεργάτη του Dale Keown. Aπό τότε αξιόλογοι δημιουργοί παρουσίασαν μικρά διαμαντάκια μέσα από μεμονωμένα τεύχη ή limited series με ήρωες όπως ο Wolverine,Iron Man,Punisher και φυσικά το πολύ μεγαλύτερο σε έκταση X-MEN The End που ολοκληρώθηκε σε 3 σειρές των 6 τευχών(18 συνολικά)από τον Chris Claremont. H επιτυχία του τίτλου Immortal Hulk στη Marvel,που γράφει έξοχα ο Al Ewing,και που αυτή τη στιγμή θεωρείται ένας από τους καλύτερους(για να μη πω ο καλύτερος)τίτλους της Marvel,έχει τις ρίζες του σε αυτό εδώ το one shot που κυκλοφόρησε τον Αύγουστο του 2002.Και επίσης η ιδέα ότι ο Hulk θα είναι ο τελευταίος επιζών ολόκληρου του Marvel universe,όταν εκείνο μαζί με τον υπόλοιπο κόσμο θα έχει καταστραφεί,παρουσιάζεται εκτός από το The End,επίσης και σε μία άλλη κλασική ιστορία πάλι του Peter David το Future Imperfect που σας είχα παρουσιάσει σε προηγούμενο άρθρο μου.Ένα άλλο κοινό στοιχείο που συναντάμε στο Hulk The End και στο τωρινό Immortal Hulk του Ewing είναι ότι και οι δύο ιστορίες ασχολούνται κάπως με την τρομακτική και τραγική σύνδεση μεταξύ του Bruce Banner και του Hulk, και οι δύο μας δείχνουν ότι ο Banner πεθαίνει - ή τουλάχιστον προσπαθεί να πεθάνει - και ο Hulk αρνείται να το επιτρέψει..... Εδώ έχουμε έναν Hulk ο οποίος είναι ο τελευταίος επιζών πάνω στη Γη,μετά από έναν ατομικό πόλεμο που κατέστρεψε την ανθρωπότητα.Τα πάντα έχουν εξαφανιστεί,καμία άλλη ζωή δεν υπάρχει στον πλανήτη εκτός από γιγαντιαία έντομα που επιτίθενται στον Hulk,τον τρώνε,για να αποκαταστήσει τη σάρκα του ξανά,και να ζήσει το ίδιο μαρτύριο(κάτι σαν τον Προμηθέα).Ο Βanner υποστηρίζει ότι τα δεινά του Ηulk είναι η Γη που τον τιμωρεί για τις αμαρτίες της ανθρωπότητας ως ενσάρκωση των πυρηνικών πολέμων που την κατέστρεψαν. Ένας ρομποτικός ανιχνευτής είναι η μόνη εμφανής τεχνολογία που απομένει από έναν εξωγήινο γνωστό ως Recorder, καθώς παρατηρεί τόσο τον Banner όσο και τον Hulk κατά τη διάρκεια του οδοιπορικού τους. Κάθε φορά που ο Banner πλησιάζει στο θάνατο ή προσπαθεί να αυτοκτονήσει,θα μεταμορφωθεί σε Hulk,ο οποίος έτσι σώζει και τους δύο από τα δόντια του Χάρου..Ωστόσο, κατά τη διάρκεια μιας καταιγίδας μια μοιραία νύχτα, ο Μπρους θα υποστεί καρδιακή προσβολή και καθώς όλη η ζωή του περνά από μπροστά του θα δει οράματα όλων των ανθρώπων που έπαιξαν ρόλο στη ζωή του,είτε σαν φίλοι,σύντροφοι ακόμα και εχθροί,και οι οποίοι έχουν φύγει για πάντα από τη ζωή του εδώ και πολλά χρόνια...Ενώ ο Μπρους δέχεται το θάνατό του, ο Ηulk αντεπιτίθεται, απελπισμένος να επιβιώσει..Aκόμα και στο τέλος του κόσμου οι επιθυμίες τόσο του Banner όσο και του Ηulk εξακολουθούν και έρχονται σε σύγκρουση.. Ο Hulk επιτέλους πήρε αυτό που επιθυμούσε σε όλη του την ύπαρξη.Να είναι μόνος αλλά πλέον χωρίς να μπορεί να εκφράσει την οργή του σε κανέναν άλλο,από τον ίδιο του τον εαυτό…Ο David μας παρουσιάζει με το πλέον πιο περιγραφικό τρόπο,μέσα από τη διήγηση κυρίως του Hulk,τη πολύπλοκη ψυχοσύνθεση του χαρακτήρα μέσα σε ένα εφιαλτικό,δυστοπικό τοπίο,όπου ο πράσινος Γολιάθ θα νιώσει πραγματικά στο πετσί του,τι σημαίνει η μοναξιά..Όπου το κρύο θα τρυπήσει το κατα τα άλλα,άφθαρτο δέρμα του... Το σχέδιο από Dale Keown δικαιολογεί για μία ακόμα φορά γιατί τον θεωρώ τον definitive Hulk artist.Ο άνθρωπος που μας χάρισε αξέχαστες σχεδιαστικές στιγμές στο πέρασμα του από τον τίτλο αρχές δεκαετίας του '90(αρχίζοντας από το τεύχος #367 του τίτλου)εδώ για μία ακόμα φορά αποδυκνύει πόσο μεγάλος σχεδιαστής είναι,δίνοντας μας εντυπωσιακά panel και splash pages που ακόμα και σήμερα θεωρούνται κλασικά.Μαζί με τον David θεωρώ ότι αποτελούν το καλύτερο creative team που πέρασε ποτέ από τον Hulk και εδώ σε μία ακόμα συνάντηση τους δείχνουν απόλυτα το γιατί.Μία από τις καλύτερες ιστορίες που έχουν γραφτεί για τον Hulk και μία που δε θα ξεχάσετε για καιρό αφού θα την έχετε διαβάσει.To κείμενο το βρίσκετε και ΕΔΩ
  4. Διάστημα Κυκλοφορίας: Ιούλιος 1997/Απρίλιος 1998 Υλικό των Τευχών: The Incredible Hulk v1 377, 379, 381-387 (January/November 1991) Το αναμφισβήτητα πιο σημαντικό run δημιουργού στους διάφορους τίτλους του Hulk, είναι αυτό του Πίτερ Ντέιβιντ, ο οποίος καθόριζε την τύχη του χαρακτήρα επί 11 συναπτά έτη, από τον Φεβρουάριο του 1987 μέχρι και τον Απρίλιο του 1998. Από αυτά, είχαμε την τύχη να δούμε στην χώρα μας τα πρώτα πέντε χρόνια, με την πλειοψηφία του υλικού αυτών των χρόνων να καλύπτεται από 3 εκδότες, τον Καμπανά (που έχει την μερίδα του Λέοντος) που εξέδιδε τις περιπέτειες του ως δευτερεύουσες ιστορίες στο Σπάιντερ-Μαν, την Μαμούθ που συνέχισε από εκεί που σταμάτησε ο Καμπανάς βάζοντας τις ιστορίες μέσα στον Άνθρωπο Αράχνη και την Modern Times, που έβγαλε την παρούσα έκδοση. Σκανς δικά μου και της GST. Έκδοση που κάλυψε την αρχή της πιο σημαντικής περιόδου αυτής της εντεκάχρονης πορείας κατά την γνώμη μου, ξεκινώντας με την κατάληξη της συγχώνευσης των τριών προσωπικοτήτων του Χαλκ (ιστορία που είχε βγει και από την Μαμούθ) και συνεχίζοντας με την συνεργασία του χαρακτήρα με την μυστηριώδη ομάδα που ακούει στο όνομα Πάνθεον, την αρχή της οποίας επίσης είχε δημοσιεύσει και η Μαμούθ. Ο εκδότης ξεκίνησε με ένα διπλό τεύχος, συνέχισε με μονά τεύχη (μια ιστορία ανά τεύχος δηλαδή) μέχρι και το τεύχος 6, και έκλεισε τον τίτλο με ακόμα ένα διπλό τεύχος. Στην πορεία, παρέβλεψε δύο τεύχη της Αμερικάνικης έκδοσης που όμως ήταν fillers και δεν μετράνε ιδιαίτερα. Είχαν δημοσιευτεί από την Μαμούθ πάντως. Ο Πίτερ Ντέιβιντ εδώ είναι σε μεγάλη φόρμα, εκμεταλλευόμενος στο έπακρο τις νέες δυνατότητες που του δίνει η νέα κατάσταση του χαρακτήρα, αλλάζοντας ταυτόχρονα και την δυναμική των σχέσεων του με το υποστηρικτικό καστ. Για πρώτη φορά στην ιστορία του Πράσινου Γίγαντα (που κατά καιρούς φλέρταρε και με άλλους χρωματισμούς), ο χαρακτήρας παύει να μαστίζεται από την άμυαλη προσωπικότητα για πάνω από ένα δευτερόλεπτο και ο κόσμος - και οι δυνατότητες - ανοίγονται μπροστά του, κάτι που ήταν μια σημαντική πνοή για τον τίτλο. Φυσικά αυτό έφερε και νέους κινδύνους και προβληματισμούς, αλλά σε αυτή την περίοδο, μας επιτράπηκε να διαπιστώσουμε πως οι τίτλοι του Χαλκ δεν χρειάζεται να είναι μόνο ένα πράγμα. Το ιδιαίτερο χιούμορ του Ντέιβιντ επίσης, εκδηλώνεται περισσότερο, παρουσιάζοντας μια άλλη πλευρά του Μπρους Μπάνερ/Χαλκ, ένα άτομο που παρουσιάζονταν ως άκρος σοβαρός και κρυόμπλαστρος μέχρι πρότινος, αλλά με τα δεσμά του άγχους να έχουν αποτιναχτεί, επιτρέπει στον εαυτό του να χαλαρώσει, μια πλευρά που ούτε η προσωπικότητα του Κύριου Φίξιτ δεν είχε καλύψει πλήρως. Όσο για τον Ντέιλ Κέον, σε κάθε τεύχος γίνεται και καλύτερος και η συμβολή του ήταν σημαντική στο να γίνει ο τίτλος επιτυχία. Προσωπικά θεωρώ αυτή την περίοδο του σχεδίου του (αλλά και του The Pitt που έβγαλε στην Image όταν αποχώρησε από την Μάρβελ) την πιο δυναμική, μιας και οι μεταγενέστερες δουλειές του, αν και σίγουρα είναι πιο άρτιες τεχνικά, φαντάζουν στα μάτια μου και πιο συγκρατημένες. Ήταν κρίμα που δεν υπήρχε συνέχεια, μιας και ο εκδότης διατηρούσε ένα μοτίβο περιορισμένου αριθμού τευχών για τις σειρές που εξέδιδε. Και δυστυχώς, κανένας άλλος εκδότης δεν έπιασε να συνεχίσει από εκεί που τα παράτησε η Modern Times. Για εμένα πάντως αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους τίτλους που έβγαλαν.
×
×
  • Create New...