Jump to content

Καλώς ήλθατε στο ComicStreet

Γίνετε μέλη της κοινότητας. Η εγγραφή είναι γρήγορη και εύκολη.

Search the Community

Showing results for tags 'DC Comics'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΥΠΟΔΟΧΗ
    • Κανόνες
    • Νέα / Ανακοινώσεις
    • Απορίες / Βοήθεια
    • Γενική Συζήτηση
  • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ / ΑΡΘΡΑ
    • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
    • ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
  • ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΞΕΝΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • WEBCOMICS
  • ΚΟΜΙΚΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΤΕΧΝΕΣ
    • Κινηματογράφος/TV και Κόμικς
    • Animation
    • Βιβλία
  • ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ - ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ
    • Καταστήματα
    • Πηγές - Ενημέρωση

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


About Me

  1. Ο Μπάτμαν είναι ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους χαρακτήρες στη ποπ κουλτούρα. Έχει αγαπηθεί από πολλούς ως υπερήρωας και ειδικότερα μέσα από σειρές και ταινίες. Αλλά αρκετές φορές έχει παρουσιαστεί και ως ντετέκτιβ. Ένα από τα πιο σπουδαία και ενδιαφέροντα παραδείγματα θεωρώ πως είναι το Gotham By Gaslight. Εξώφυλλο βιβλίου (πηγή https://en.wikipedia.org/wiki/Gotham_by_Gaslight) Κυκλοφορώντας πρώτη φορά το Φεβρουάριο του 1989, το Gotham By Gaslight δημιουργήθηκε από τους Brian Augustyn, Mike Mignola και P. Craig Russell. Πρόκειται για ένα one-shot κόμικ της DC που παρουσιάζει έναν διαφορετικό Μπάτμαν, ο οποίος ζει και δρα στο Γκόθαμ του 1889. Ύστερα από ένα ταξίδι στην Ευρώπη και μετά από μια αναδρομή σε ένα όνειρο του Μπρους που απεικονίζει τον θάνατο των γονιών του, μαθαίνουμε μεταξύ άλλων εγκληματικών δραστηριωτήτων, για κάποιους φόνους οι οποίοι είναι πανομοιότυποι με αυτούς του Τζακ του Αντεροβγάλτη στο Λονδίνο. Ο Μπρους αρχίζει τότα να κάνει την εμφάνιση του ως Μπάτμαν και αναλαμβάνει να εξαλείψει το έγκλημα, ενώ παράλληλα ερευνά και την υπόθεση του Τζακ, με τους κατοίκους της πόλης του να υποψιάζονται ότι οι δυο τους είναι το ίδιο πρόσωπο. Ο Μπάτμαν στο Γκόθαμ του 19ου αιώνα (πηγή https://www.cbr.com/batman-gotham-by-gaslight-explained) Η ιστορία περιστρέφεται γύρω από την επιθεώρηση μυστηρίων. Συνεπώς δεν υπάρχουν πολλες σκηνές μάχης, κάτι που βοηθάει την ιστορία να αναδειχθεί σαν κάτι εναλλακτικό σε σχέση με τη συνηθισμένη φόρμουλα του υπερηρωικού. Ο χρωματισμός θέτει την ατμόσφαιρα για την ιστορία και μας παρουσιάζει μια άλλη οπτική της Γκόθαμ. Μια οπτική που σίγουρα την εντάσσει στον 19ο αιώνα. Όλο το στήσιμο για την ακρίβεια θυμίζει 19ο αιώνα. Μέσα βρίσκονται κείμενα σε χειρόγραφες γραμματοσειρές και πάνελ που θυμίζουν εφημερίδες της εποχής. Το πιο ενδιαφέρον όμως στοιχείο της ιστορίας θεωρώ πως είναι η προσωπικότητα του Μπρους Γουέην. Εδώ, παρουσιάζεται πιο ενθουσιώδης και πιο θερμός χαρακτήρας, παρ' ότι το παρελθόν του είναι σχετικά το ίδιο με αυτό του πραγματικού Μπάτμαν. Παρ' ότι μικρό, είναι θεωρώ ένα από τα καλύτερα γκράφικ νόβελ της DC. Ο συνδυασμός στοιχείων φαντασίας και πραγματικότητας κινεί το ενδιαφέρον του αναγνώστη και μαζί με την εικονογράφηση, τον βάζει να δει έναν άλλον κόσμο, στον οποίο ο Μπάτμαν μοιάζει να ανήκει ολοκληρωτικά. Το Gotham By Gaslight πλέον κυκλοφορεί μάζι με τη συνέχειά του, το Batman: Master of the Future ως κομμάτι του Elseworlds, μια σειρά από κόμικς που αναπαριστούν τους ήρωες της DC σε άλλες εποχές και σύμπαντα, όπως εδώ.
  2. (ISBN:978-960-436-668-2). Avengers: The Origin. Τίτλος :Avengers: The Origin. Τύπος Μέσου:έντυπο / ΒΙΒΛΙΟ Εκδότης:Αθήνα [GR] : Εκδόσεις Οξύ Α.Ε. / Brainfood Εκδοτική ΜΕΠΕ ISBN:978-960-436-668-2 Γλώσσες :Ελληνική (gre) Ημ/νία Παραχώρησης :07/10/2019
  3. The Batman Noμίζω δεν χρειάζεται να πούμε και πολλά για την ταινία, μιας και ήδη έχουμε μια πρώτη ματιά σε πολλούς τομείς της. Ακόμα και το trailer έκανε μεγάλο ντόρο όταν έσκασε και αριθμεί μέχρι σήμερα 30 εκατομμύρια προβολές. Η νέα ταινία Batman είναι σε σκηνοθεσία και σενάριο Matt Reeves, ο οποίος δηλώνει τεράστιος φαν του χαρακτήρα, ενώ στον ρόλο του σκοτεινού ιππότη έχουμε τον Robert Pattisnon. Η επιλογή του δίχασε, αλλά θεωρώ πως θα κάνει πολύ καλή δουλειά. Το The Batman θα είναι το πρώτο μέρος μιας νέας τριλογίας, στην οποία θα εξερευνηθεί ο ψυχισμός του ήρωα ενώ το ατμοσφαιρικό/ντετεκτιβίστο στοιχείο θα είναι πιο έντονο από ποτέ. H ταινία ΔΕΝ συνδέεται με το DCeU (ευτυχώς ) Το καστ συμπληρώνουν οι Andy Serkis (Alfred), Colin Farrell (Penguin), Paul Dano (The Riddler), Jeffrey Wright (Jim Gordon), Zoe Kravitz (Catwoman). To soundtrack το έχει αναλάβει ο Michael Giacchino. Eπίσης ο Farrell σαν Cobblepot είναι ΑΓΝΩΡΙΣΤΟΣ Η ταινία αναμένεται το 2022.
  4. Ανακοινώθηκε και επίσημα το sequel του The Batman από την Warner Brothers. Σύντομα το θέμα θα εμπλουτιστεί με οτιδήποτε νεότερο έχουμε. Για την ώρα το μόνο που γνωρίζουμε είναι πως ο Matt Reeves γράφει το σενάριο.
  5. Αυτήν την εβδομάδα κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Οξύ οπότε πάμε να δούμε τι παίζει με το Dark Knights Metal: The Deluxe Edition. Γενικότερα είναι η πρώτη μου παρουσίαση εδώ, οπότε ελπίζω να σας αρέσει, αλλιώς μην πυροβουλείτε που λέει και ο Πύρρος Η αρχή του Metal ως event Αρκετοί έχουν πει ότι το New 52 δεν προσέφερε πολλά ουσιαστικά πράγματα για τη DC, αλλά αν υπάρχει κάτι που οι περισσότεροι θα συμφωνήσουν είναι ότι το run του Scott Snyder και του Greg Capullo στο Batman ήταν κάτι ανανεωτικό και έβριθε εξαιρετικών στιγμών με κάποιες ιστορίες να μένουν κλασικές. Το 2017, με το run των δύο να έχει τελειώσει, η DC ανακοινώνει το Dark Nights: Metal στο Fan Expo Dallas με την επιστροφή των δύο συντελεστών. Η σειρά ξεκίνησε τον Ιούνιο του 2017 και ουσιαστικά αποτελεί συνέχεια όλου του story arc του Batman το οποίο έγραψε ο Snyder, συμπεριλαμβανομένων των καλύτερων ιστοριών του: The Court of Owls, Zero Year, Death of the Family, Endgame. Ο Snyder δήλωσε ότι «Γράφω το Metal όσο καιρό έγραφα και το Batman». Κάποιο από τα μέταλλα που παίζουν ρόλο στο Metal εμφανίζονται σε διάφορα σημεία στο run των Snyder-Capullo. Η ιδέα πίσω από την πλοκή του Metal Η ιδέα ενός νέου σκοτεινού Multiverse ήρθε στον Snyder βλέποντας τη σειρά Cosmos: A Spacetime Odyssey μαζί με το γιο του. Ενθουσιάστηκε με την ιδέα της σκοτεινής ύλης οπότε αναρωτήθηκε πως θα ήταν να υπήρχαν σε αυτό το Πολυσύμπαν ακόμα περισσότερες διαφορετικές πιθανότητες, ένα Σκοτεινό Πολυσύμπαν που θα κρύβεται πίσω από όλα. Ουσιαστικά ένα Σκοτεινό Πολυσύμπαν είναι μια αντίθετη εκδοχή του κανονικού, γι’ αυτό και οι Earths έχουν αρνητικό πρόσημο πριν τον αριθμό τους και οι ήρωες κάθε μίας διαθέτουν κοινά χαρακτηριστικά. Για παράδειγμα στην Earth 12 του Πολυσύμπαντος και την Earth -12 του Σκοτεινού Πολυσύμπαντος ο Bruce Wayne έχει σχέση με τη Diana. Στις Earths 32 και -32 ο Batman έχει δαχτυλίδι από το τάγμα των Green Lantern, ενώ στις Earths 11 και -11 όλοι οι ήρωες έχουν το αντίθετο φύλο από την Prime Earth π.χ Aquawoman, Superwoman, Wonderous Man κτλ. Ο Snyder παρουσιάζει εφτά διαφορετικές εκδοχές του Σκοτεινού Ιππότη, όλες με χαρακτήρα κακού και από διαφορετικές Earths του Σκοτεινού Πολυσύμπαντος, για τις οποίες θα μιλήσουμε παρακάτω. Ταυτόχρονα κάποιες ακόμα ιδέες που είχε στο μυαλό του αφορούσαν έναν Batman που θα έμοιαζε στον Punisher, έναν σκοτεινό μάγο, έναν Batman ασθενή στο Άσυλο Άρκαμ μετά τη δολοφονία των γονιών του, ένα που θα έχει ενωθεί με τους εχθρούς του και έναν που θα είχε ενωθεί με το ίδιο το Gotham. Η όλη ιστορία γύρω από το Metal και τα tie-ins Στα ελληνικά θα δούμε το deluxe edition του Metal από τις εκδόσεις Οξύ που συμπεριλαμβάνει και τα τεύχη #1-6 της βασικής σειράς. Ωστόσο η όλη ιστορία είναι πολύ μεγαλύτερη και για αυτό έχει γραφτεί ένας μεγάλος αριθμός συμπληρωματικών τευχών και tie-ins. Έχω σκοπό κάποια στιγμή να φτιάξω αναλυτικό reading order με όλα τα τεύχη της σειράς. Κρατήστε ότι όλη η ιστορία έχει βγει σε τέσσερεις συγκεντρωτικές εκδόσεις, με το Metal Deluxe Edition να αποτελεί τη βασική και οι άλλες τρεις έχουν όλα τα tie-ins (Dark Days: The Casting, Dark Knights Rising, The Resistance). Μεταξύ αυτών και ιστορίες όπως το Gotham Resistance, το Bats Out of Hells που την πλαισιώνουν, καθώς και τεύχη αφιερωμένα στις σκοτεινές εκδοχές του Batman από το Σκοτεινό Πολυσύμπαν. Σαν background reading για το Metal, καλό είναι να έχει διαβάσει κανείς τα Final Crisis, το run των Snyder-Capullo στο Batman, το Darkseid War και γενικότερα να έχει μια γνώση γύρω από τις ιστορίες Batman την τελευταία δεκαετία. Γενικότερα ωστόσο το Deluxe Edition του Metal επιλέχθηκε από την Οξύ γιατί είναι η όσο το πιο δυνατόν αυτόνομη κεντρική ιστορία από όλο το event. O Barbatos και εφτά διεστραμμένες εκδοχές του Batman Όπως είπαμε και πιο πάνω, ο Snyder είχε στο μυαλό του να παρουσιάσει πολλές διαφορετικές εκδοχές του Batman κι αυτό φροντίζει να κάνει κι εδώ. Βασικός κακός της ιστορίας μας είναι ο Barbatos ή Bat-God, ο οποίος καταστρέφει σύμπαντα και έχει ως σκοπό να καταστρέψει και το Πολυσύμπαν όπου ζουν οι ήρωές μας. Ισχυρίζεται ότι είναι η νυχτερίδα που είδε ο Bruce Wayne από το παράθυρο τη νύχτα που έγινε ο Batman. Ακολούθως υπάρχουν εφτά διαφορετικοί Batmen, οι οποίοι αποτελούν τους Dark Knights, την ομάδα του Barbatos και είναι οι εξής: 1) The Batman Who Laughs: Ο αρχηγός της ομάδας και ο Bruce Wayne της Earth -22. Ο συγκεκριμένος Batman αποτρελάθηκε από τον Joker στη δικιά του Earth ενώ τον είχε σκοτώσει. Είναι ο πιο γνωστός από όλους τους Dark Knights, καθώς αργότερα απέκτησε δικιά του σειρά και θα παίζει ρόλο και σε γεγονότα μετά το Metal. 2) Murder Machine: Ο Bruce Wayne της Earth -44 αποτελεί ένα cyborg που είναι φονική μηχανή. 3) Dawnbreaker: Πως θα ήταν αν ο Bruce Wayne ήταν ένας διεστραμμένος Green Lantern; Αυτό βλέπουμε με τον Dawnbreaker της Earth -32. 4) Merciless: O Bruce Wayne της Earth -12 που έχει το κράνος και τις δυνάμεις του θεού Άρη. 5) Red Death: O Bruce Wayne της Earth -52 που έχει κλέψει τις δυνάμεις της Speed Force. 6) Devastator: Από τις πιο επιβλητικές μορφές στους Dark Knights, έχει προσβληθεί από τον ιό του Doomsday, οπότε είναι μισός Doomsday και μισός άνθρωπος. Είναι ο Bruce Wayne της Earth -1. 7) Drowned: Εδώ δεν έχουμε Bruce, αλλά Bryce Wayne από την Earth -11, μία αμφίβια Batwoman με δυνάμεις που θυμίζουν Aquaman. Στοιχεία της ιστορίας: Σενάριο και σχέδιο Το Metal δεν είναι αυστηρά μία Batman ιστορία, αλλά εμπλέκονται πολλά μέλη της Justice League, του DC Universe, αλλά και ο The Dream από τη γνωστή σειρά The Sandman του Neil Gaiman. Σημαντικό ρόλο παίζει και ο Hawkman με κάποια από τα tie-ins να δίνουν έμφαση. Όπως είπαμε τα μέταλλα παίζουν σημαντικό ρόλο στη σύνδεση των δύο συμπάντων. O Capullo χρησιμοποιεί σοφά τον κάθε του ήρωα και φροντίζει σε ένα δυστοπικό περιβάλλον να τους αναπτύσσει όλους, ιδίως όμως τον Batman. Επίσης μου φαίνεται εξαιρετικό το πως ο Snyder παίρνει στοιχεία από ιστορίες αρκετών χρόνων και αφήνει εδώ μικρά references. Το πραγματικά εντυπωσιακό είναι το πόσο βάθος έχει η ιστορία. Ο Snyder πήρε ένα πράγμα όπως το Multiverse, το οποίο αρκετές ιστορίες εξερεύνησαν ή/και ξεχείλωσαν και το χρησιμοποίησε σαν βάση για κάτι πραγματικά καινούριο και ρηξικέλευθο. Το Dark Multiverse, οι συνδέσεις του, οι νέοι Batmen αποτελούν το έναυσμα για πάρα πολλές καινούριες ιστορίες κάτι που αποδεικνύεται με το πόσες διαφορετικές ιστορίες προέκυψαν από το Metal βλέπε No Justice, Year of the Villain, Death Metal κτλ. Κατά κάποιον τρόπο μου θυμίζει το πως ο Johns άνοιξε το δρόμο για ολοκαίνουριες ιστορίες με τα άλλα Lantern Corps. Αλλάζεις κάτι στη βάση και εμφανίζονται καινούριες προοπτικές. Ίσως εδώ μεροληπτώ λίγο, γιατί αγαπάω πολύ το δίδυμο Snyder-Capullo για να πω κάτι αρνητικό. Θεωρώ πως είναι μια πολύ καλή ιστορία στο σενάριο και λογικά θα αντέξει στο χρόνο. Το σχέδιο του Capullo είναι προσωπικά ακριβώς στα δικά μου γούστα. Δυναμικό και αναπτύσσεται πολύ όμορφα σε κάθε κεφάλαιο. Αξίζει πραγματικά να απολαύσετε την ποικιλία, νομίζω ότι πρόκειται για την καλύτερή του δουλειά μακράν χωρίς να έχω διαβάσει το Death Metal ακόμα. Είμαι όμως της άποψης ότι ποτέ δεν είχε ξαναδείξει τόσο σκοτεινό και τόσο έντονο ταυτόχρονα. Για να δώσουμε το full credit βέβαια, ο James Tynion IV, σταθερός συνεργάτης του Snyder και στο Batman συμμετέχει στο σενάριο, ενώ στο σχέδιο εκτός Capullo βλέπουμε τους Mike Janin και FCO Plascencia. Η έκδοση Αν και πρόκειται για μια ιστορία με πολλά tie-ins, νομίζω ότι είναι αρκετά καλή επιλογή της Οξύ αυτός ο τίτλος για τους λόγους που εξήγησα και πιο πάνω, αλλά και γιατί είναι από τα αρκετά γνωστά events της DC τα τελευταία χρόνια. H έκδοση είναι στα γνωστά ποιοτικά στάνταρ της Οξύ και προτείνεται ανεπιφύλακτα. Αν είχα μια ξενέρα προσωπικά είναι ότι πρόκειται για το Deluxe Edition, αλλά στο εξωτερικό ήταν hardcover ενώ εδώ είναι μαλακό το εξώφυλλο, οπότε δεν έχει την τεράστια διαφορά από την απλή trade paperback έκδοση του εξωτερικού. Καλή ανάγνωση σε όλους
  6. Zack Snyder's Justice League To Zack Snyder's Justice League αποτελεί το ολοκληρωμένο όραμα του σκηνοθέτη Zack Snyder για την ομώνυμη ταινία του 2017. Βγήκε από τη συνδρομητική πλατφόρμα HBO max και στην Ελλάδα έκανε πρεμιέρα από το Cosmote TV και το Vodafone TV στις 18 Μαρτίου του 2021. Η ύπαρξη του περιβόητου Snyder Cut άρχισε να συζητιέται μετά την προβολή της ταινίας Justice League το 2017. Ο Snyder είχε ολοκληρώσει περίπου το 85% της ταινίας, αλλά λόγω μιας οικογενειακής τραγωδίας και προβλημάτων με το στούντιο που δεν τον εμπιστευόταν, αναγκάστηκε να αποχωρήσει από το πρότζεκτ και τα ηνία ανέλαβε ο Josh Wedon (Buffy the Vampire Slayer, The Avengers), που πραγματοποίησε reshots και άλλαξε και την αφηγηματική ροή της ταινίας, ενώ έκοψε πολλά subplots που εστιάζουν σε διάφορους χαρακτήρες. Η τελική εκδοχή θεωρήθηκε πολύ κακή από τους φαν αλλά και τους κριτικούς και ξεκίνησε η εκστρατεία στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για την προβολή της κανονικής ταινίας του Snyder με το γνωστό #releasethesnydercut. Τελικά το φιλμ επιβεβαιώθηκε από το HBOmax το 2020, ενώ ο Snyder, o Affleck και ο Leto επέστρεψαν ώστε να γυρίσουν επιπλέον περιεχόμενο και να ολοκληρώσουν το αρχικό όραμα του σκηνοθέτη. Το Zack Snyder's Justice League έχει διάρκεια 4 ώρες και 20 λεπτά. Η κεντρική πλοκή της ιστορίας παραμένει η ίδια με την πετσοκομμένη εκδοχή του 2017. Ο Steppenwolf, αναζητώντας την εξιλέωση του αφέντη του Darkseid, φτάνει την γη με σκοπό να συγκεντρώσει τα τρία μητρικά κουτιά (mother boxes) που φυλάνε οι άνθρωποι, οι Ατλάντιοι και οι Αμαζόνες. Ο Bruce Wayne συγκεντρώνει μια ετερόκλητη ομάδα υπερανθρώπων προκειμένου να σταματήσει η απειλή. Στη νέα εκδοχή τη μουσική επένδυση ανέλαβε ο Junkie XL, που ήταν και ο αρχικός συνθέτης της ταινίας, πριν ο Whedon τον αντικαταστήσει με τον Danny Elfman. Το aspect ratio της ταινίας είναι 4:3, κάτι που ήταν επιλογή του σκηνοθέτη μιας και θεωρεί πως προσφέρει μεγαλύτερο περιεχόμενο εικόνας. Λίγο πριν την προβολή της, η Warner Bros ξεκαθάρισε πως η canon ταινία για το σύμπαν της, είναι η εκδοχή του 2017, αν και μετά την επιτυχία της υπάρχουν σκέψεις για συνέχεια του κινηματογραφικού σύμπαντος της DC από τον Zack Snyder. Το αρχικό όραμα του σκηνοθέτη ήταν η ταινία να είναι ασπρόμαυρη, ενώ μάλιστα είχε προσπαθήσει να κόψει υλικό από την εκδοχή του πριν τον διώξουν από το πρότζεκ κάνοντας την να είναι 2 ώρες και 40 λεπτά, αλλά το στούντιο την απέρριψε. Αρχικά το HBOmax σκεφτόταν να παρουσιάσει το έργο σαν σειρά τεσσάρων επεισοδίων, αλλά η ιδέα γρήγορα εγκαταλείφθηκε για νομικούς λόγους. Το επιπλέον μπάτζετ που δόθηκε στον Snyder για την ολοκλήρωση των γυρισμάτων, ήταν 70 εκατομμύρια. Η ταινία είναι αφιερωμένη στη μνήμη της αδικοχαμένης κόρης του σκηνοθέτη, Autumn Snyder. Η ταινία θα κυκλοφορήσει στις 26 Μαϊου σε Blu Ray και 4k. Συντελεστές Ben Affleck - Bruce Wayne/Batman Henry Cavill - Superman/Clark Kent Gal Gadot - Wonder Woman/Diana Prince Ezra Miller - The Flash/Barry Allen Ray Fisher - Vic Stone/Cyborg Amy Adams - Lois Lane Jason Momoa - Arthur Curry/Aquaman Σενάριο: Chris Terrio Μουσική: Tom Holkenborg Φωτογραφία: Fabian Wagner Σκηνοθέτης: Zack Snyder
  7. Στο αρχικό, πρωτόλειο, υπέροχο, άξια πολυβραβευμένο και δοξασμένο Watchmen, ο Ozymandias είχε καταστρώσει ένα σχέδιο για να σώσει τον κόσμο από την ολοκληρωτική καταστροφή. Σχέδιο το οποίο απέτυχε οικτρά. Ανάμεσα στα αποτελέσματα αυτού, ήταν και να εξαφανιστεί ο Doctor Manhattan, το πιο δυνατό ον στο σύμπαν. Και παρόλα τα τραγικά αποτελέσματα του αρχικού του πλάνου, ο Ozymandias θα επιμείνει. Θα σκεφτεί κάτι καινούριο. Το οποίο καινούριο όμως, χρειάζεται, για άλλη μια φορά, την παρουσία και την συμμετοχή του Doctor Manhattan. Που μπορεί να είναι ο Doctor Manhattan; Μα, στο σύμπαν της DC φυσικά. ΟΚ, ζορίστηκα να γράψω αυτή τη παρουσίαση. Ήμουν μεταξύ της ιερής αγανάκτησης για το γεγονός του ότι άγγιξαν το τέλειο, και του σεβασμού για το ότι τολμήσαν να το αγγίξουν. Για να είμαι ειλικρινής, όπως και να το δεις, είναι η απόλυτη εμπορευματοποίηση ενός έργου, του οποίου ο αρχικός δημιουργός Alan Moore, σίγουρα δεν θα ήθελε να ζήσει. Και παρόλο που δεν τον γουστάρω ιδιαίτερα, πρέπει να παραδεχθώ ότι ο Geoff Johns, ότι έκανε, το έκανε σεβαστικά. Πέρα από του ότι πρέπει να του αναγνωριστεί το θάρρος/θράσος να αναλάβει κάτι που θα ήταν σίγουρος, από την αρχή, ότι θα τα "άκουγε" στο τέλος, έκανε decent δουλειά. Το κακό είναι ό τρόπος γραφής του είναι τελείως διαφορετικός από αυτόν του Moore, με αυτό να συνεπάγεται ότι, στην προσπάθεια του να πλησιάσει υφολογικά το πρωτότυπο, ο λόγος του, κατά διαστήματα, βγαίνει ξύλινος και αφύσικος. Σαν συνολική πλοκή, υπάρχουν θετικά και αρνητικά στοιχεία που μπορεί να βρει κανείς. Και ναι, όσο δύσκολο και να ακούγεται, το macguffin που χρησιμοποιήθηκε για να ενώσει τις 2 ιστορίες και τα 2 σύμπαντα, είναι πιστευτό. Και ακόμα παραπέρα, λειτουργεί. Το κακό είναι ότι, τα επιμέρους στοιχεία, αυτά που χρησιμοποιήθηκαν δηλαδή για να αποκτήσει "πόδια" η ιστορία, φαίνονται βεβιασμένα επιλεγμένα και τοποθετημένα. Ένας νέος Rorsarch, γιατί, παρόλο που έχει πεθάνει, δεν γίνεται να μην έχουμε ένα Rorsarch. Δύο νέοι χαρακτήρες οι οποίοι δεν προσφέρουν και τίποτα σημαντικό στην εξέλιξη της πλοκής, εκτός ίσως από το τέλος. Ένας σκασμός από heroes και villains του σύμπαντος της DC, πάλι σε ρόλο NPC πάρα κάτι πιο σημαντικού. Και βεβαίως, ο Batman και ο Superman, σε βασικούς και σημαντικούς ρόλους, αλλά αυστηρά προκαθορισμένους, ο πρώτος στο πρώτο μισό και ο δεύτερος στο δεύτερο. Και εδώ είναι που αποκαλύπτεται το μεγαλύτερο, σεναριακά, πρόβλημα του Doomsday Clock. Ότι κάνει μπαμ, από μακριά, ότι φτιάχτηκε, πολύ προσεκτικά και σχεδόν αποκλειστικά, με στόχο να καλύψει και ευχαριστήσει, όλους εμάς που έχουμε λατρέψει το αρχικό Watchmen. Και ενώ είναι άρτιο, είναι καλοφτιαγμένο, τα υλικά είναι νόστιμα, έλειψε, σε εμένα τουλάχιστον, η ψυχή. Αυτό το κάτι δηλαδή, η μία ατάκα, το ένα αστείο, ο αναπάντεχος διάλογος, που βγαίνει από τον συγγραφέα επειδή το γουστάρει και όχι γιατί πέρασε από δεκατρείς editors και εικοσιδύο focus groups. Γιατί, εν τέλει, και όσο πιο αντικειμενικά μπορώ, αυτό το Doomsday Clock. Μια αρκετά καλή δουλειά, η οποία στην αναπόφευκτη σύγκριση, κρίνεται και βρίσκεται ελλιποβαρής. Για το σχέδιο δεν θα γράψω πολλά. Gary Frank θεέ, μας πήρες τα μυαλά και πάλι. Αν κάποιος έπρεπε να διαδεχθεί τον Dave Gibbons, αυτός έπρεπε σίγουρα να είναι Άγγλος, να είναι χεράς, να γεμίζει με λεπτομέρεια όλα του τα καρέ και να έχει αυτό το ελαφρά παλιομοδίτικό στοιχείο στο σχέδιο του. Δεν υπήρχε καλύτερη δυνατή επιλογή ( ίσως εγώ να έβαζα τον Chris Weston στη θέση του, αλλά για να τελειώσει 12 τεύχη θα του έπαιρνε κανα-δυο χρόνια ), και το αποτέλεσμα είναι εντυπωσιακό, άρτιο και πανέμορφο. Σε δυό trades έβγαλε η Anubis τα 12 τεύχη που κυκλοφόρησε η DC. Όπως και να το κάνουμε, η σύνδεση με το Watchmen, αλλά και το απίθανο σχέδιο του Frank, το κάνουν must για ανάγνωση. Σίγουρα είναι μια επαγγελματική δουλειά, και σίγουρα είναι προσεγμένο από όλους τους συντελεστές. Εγώ, πάντως, πάνω από 7/10 δεν του βάζω και αν επιμείνετε για κάτι παραπάνω, θα κρατήσω την αναπνοή μου!!!
  8. Με λίγα λόγια, η συνέχεια του Dark Nights Metal από τους ίδιους συντελεστές. Αν δεν έχετε διαβάσει την παρουσίαση του πρώτου μέρους, διαβάστε τη προτού συνεχίσετε την ανάγνωση αυτής. Έχουμε, λοιπόν, μια ακόμη απειλή από το Σκοτεινό Πολυσύμπαν και αυτή τη φορά, όχι μόνο από τον Μπάτμαν Που Γελά, αλλά και από τη δημιουργό του τελευταίου, την Περπέτουα. Πολλοί ήρωες και εγκληματίες του κανονικού πολυσύμπαντος της DC έχουν σκλαβωθεί από τον Μπάτμαν Που Γελά, ο Μπάτμαν αντιστέκεται ακόμη, αλλά επειδή δεν μπορεί να αντιμετωπίσει την κρίση μόνος του, θα χρειαστεί τη βοήθεια της Γουόντερ Γούμαν, η οποία θα χρειαστεί να φτάσει στα έγκατα του πολυσύμπαντος, για να σώσει τους διάφορους κόσμους, που απειλούνται από την Περπέτουα. Δεν έχει νόημα, πιστεύω, να προσθέσω κάτι παραπάνω, αφού η πλοκή είναι αρκετά μπλεγμένη και το κόμικ απευθύνεται σε όσους/ες έχουν κάποια γνώση του πολυσύμπαντος της DC. Το όλο event είναι κάτι σαν anti-crisis, όχι μόνο επειδή έχουμε την εισβολή του σύμπαντος της αντί-ύλης, αλλά με τη λογική, φαντάζομαι, ότι αντί να κάνει μια "εκκαθάριση" των ασυνεχειών του πολυσύμπαντος, ουσιαστικά δημιουργεί άπειρους νέους κόσμους, νέες πιθανότητες και νέους ήρωες, που από ό,τι διαβάζω, εμφανίζονται σε επόμενα events της εκδοτικής (σημειώνω ότι ο Μπ. Ρεξ είναι ΟΛΑ τα λεφτά! ). Όσοι/ες δεν ενδιαφέρεστε για αυτά, καλύτερα να προσπεράσετε. Οι υπόλοιποι/ες, πιστεύω θα χορτάσετε δράση και μια χορταστική, καλογραμμένη και πολύ καλοσχεδιασμένη ιστορία, ακόμη κι αν δεν καταλάβετε απόλυτα τι γίνεται σε κάποια σημεία. Περιττό να προσθέσω, ότι η εκ των προτέρων ανάγνωση του Dark Nights Metal είναι απολύτως επιβεβλημένη. Δεν έχω να προσθέσω κάτι για το σενάριο του Σνάιντερ ή για το σχέδιο του Καπούλο, αφού και τα δύο κινούνται στα γνωστά επίπεδα, στα οποία μας έχουν συνηθίσει οι δυο τους. Η έκδοση του Οξέος είναι και αυτή πολύ καλή, όπως και η μετάφραση και η επιμέλεια. Περιλαμβάνονται και κάποια σχέδια του Καπούλο και άλλων σχεδιαστών. Στη σελίδα της εκδοτικής μπορείτε να διαβάσετε τις πρώτες σελίδες του κόμικ. Εννοείται, ότι στις ΗΠΑ η σειρά είχε ένα σκασμό tie-ins, αλλά πιστεύω ότι το κόμικ διαβάζεται άνετα και χωρίς αυτά. Όλες οι εικόνες είναι από το Ίντερνετ.
  9. Το Φλεβάρη βγήκε η 47η (!) animated ταινία της DC, με αφορμή την επικείμενη κυκλοφορία του The Batman στους κινηματογράφους, με πρωταγωνίστριες την Catwoman και την Batwoman και αρκετούς villains, σε μια παραγωγή επιπέδου Young Justice (κι ενταγμένη στο σύμπαν της σειράς) και σωστά ενταγμένες επιρροές από την Ιαπωνική σκηνή στο (κινούμενο) σχέδιο της. Το γατί, το οποίο πρωταγωνιστεί σε animated feature μετά από 11 χρόνια, που είχε αποκτήσει το δικό της DC Showcase (τα οποία τα σπάγαν btw), πάει να κλέψει ένα μονάκριβο διαμάντι από μια βίλλα, εν μέσω ενός πάρτυ μασκαράδων. Εκεί που πάνε όλα φίνα, γίνεται η ανατροπή και καταλήγει να πρέπει να συνεργαστεί με την Interpol και την Batwoman, προκειμένου να γλιτώσει από εκεί που έμπλεξε. Η Elizabeth Gillies δίνει τη φωνή της ταιριαστά ναζιάρικα στην Selina Kyle και η επιλογή της a la Cowboy Bebop jazz για soundtrack είναι απίστευτα ταιριαστή, δίνοντας έναν άλλον αέρα στο heist της Cat. Μέσα στα 78' της, η ταινία κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον, με μπόλικες ανατροπές, αρκετές και αναπάντεχες εμφανίσεις από villains και μια ικανοποιητική ροή. Σίγουρα είναι αναμφισβήτητα η μόνη καλή ταινία μεγάλου μήκους της Catwoman, έχοντας μονάχα το έκτρωμα της Χάλιας Μπέρρυ να ανταγωνιστεί, όμως η απόγευση που θα σας αφήσει, πολύ πιθανόν να είναι πως μόλις παρακολουθήσατε ένα special τριπλό τηλεοπτικό επεισόδιο. Παρόλαυτα, προτείνεται για το fun factor της και γιατί είναι το τέλειο αντίβαρο στην οσκαρικού επιπέδου ταινία του Batman. Και σκάλες ανώτερο από τα Cowboy Bebop του Netflix. Και το υπερτιμημένο Great Pretender. Και το γυναικείο Ocean's.
  10. To Peacemaker είναι sequel του πολύ καλοφτιαγμένου και πετυχημένου δεύτερου Suicide Squad, με τον John Cena να επανέρχεται στη δράση, σε μία ακόμα θεόμουρλη αποστολή, αλλά αυτή τη φορά με χαμηλότερο badget και ομάδα κυριολεκτικά πουθενάδων! Τη θέση των villains και μεταλλαγμένων με υπερδυνάμεις την έχουν πάρει ένας ΙΤ, μία λεσβία ομοφυλόφιλη Άφρο newbie πράκτορα και δύο έμπειρους ως επικεφαλείς. Όσο προχωράει η σειρά θα έρθουν και άλλοι, γνωστοί από τη ζωή του Peacemaker, ευτυχώς εμπλουτίζοντας τον χαρακτήρα, καθώς μαθαίνουμε κυριολεκτικά τα πάντα για αυτόν. Η σειρά θέλει απεγνωσμένα να γίνει το Deadpool της DC αποτυγχάνοντας οικτρά στο σεναριακό τομέα. Έχει τις καλές τις στιγμές, όμως έχει και κάποιες ΠΟΛΥ κακές (ιδιαίτερα στο finale). Ναι, είναι σειρά αυστηρά για ενήλικες. Φουλ βία, απίστευτα μπινελίκια, καφρίλα και καμμενιά στο φουλ κι όλα γαρνιρισμένα με ροκιές, από όπου το επικό intro με τις μοναδικά cringy χορευτικές κινήσεις σε μουσική των glammetalάδων Wig Wam: Η σειρά έβγαινε στο HBO Max κάθε εβδομάδα από Γενάρη μέχρι και Φλεβάρη, ως μέρος της συμφωνίας με τη DC και τον James Gunn, ο πρώτος κύκλος είχε 8 επεισόδια (hint:xsubs) και ανανεώθηκε για 2ο κύκλο. Το οποίο τουλάχιστον προσωπικά και έχοντας μόλις δει το (ΚΑΚΟ) φινάλε, με κάνει να αναρωτιέμαι γιατί. Από μένα 6,66/10 γιατί με χάλασε απίστευτα το finale που ήταν σαν φθηνή και πολύ αηδιαστική αντιγραφή του αντίστοιχου φινάλε του Suicide Squad.
  11. Year One, η ταινία του Batman που δεν είδαμε ποτέ Ένα κόμικ του 1987 ασκεί τεράστια επιρροή στο σημερινό Batman. Γιατί λοιπόν δε γυρίστηκε ποτέ σε ταινία; Γράφει: Ραφαέλλα Ράλλη Το 1987, η DC Comics, ο εκδοτικός οίκος του Batman, κυκλοφόρησε μία ιστορία τεσσάρων τευχών. Ο λόγος για τα τεύχη 404-407 που έφεραν τον τίτλο Batman: Year One. Η ιδέα ήταν του Year One ήταν να αφηγηθεί εκ νέου την ιστορία καταγωγής του Batman, το πώς ο νεαρός Bruce Wayne επέλεξε να γίνει μαχητής του εγκλήματος αφού είδε τους γονείς του να σκοτώνονται στο Crime Alley του Γκόθαμ. Ήταν μια ιστορία που είχε ειπωθεί πολλές φορές κατά τη διάρκεια της 48χρονης ιστορίας του χαρακτήρα, μερικές φορές με μικρές αλλαγές στα γεγονότα, αλλά πάντα διατηρώντας τις πιο σημαντικές λεπτομέρειες ανέπαφες. Το Year One που γράφτηκε και εικονογραφήθηκε από τους Frank Miller και David Mazzucchelli αντίστοιχα, σήμερα θεωρείται ένα από τα καλύτερα έργα στην ιστορία των κόμικς. Ξεχώρισε για τον ασυνήθιστο νουάρ τόνο του, τη βία του 'δρόμου', αλλά κυρίως για την πιο ρεαλιστική προσέγγισή του στο πώς ο πολυεκατομμυριούχος και ορφανός Bruce Wayne επέλεξε να έχει αυτήν την εξέλιξη. Οι δύο του δημιουργοί παρεμπιπτόντως, κέρδισαν το σεβασμό της βιομηχανίας μαζί με πολλαπλά βραβεία- ουσιαστικά αποτέλεσε το εφαλτήριο για μία λαμπρή πορεία. Frank Miller (φωτογραφία: Harry Langdon) Παρόλα αυτά όμως, το Year One ήταν απόρροια αναγκαιότητας και όχι τόσο ανάγκη καλλιτεχνικής έκφρασης. Μια φορά και έναν καιρό, στα τέλη της δεκαετίας του '80 για την ακρίβεια, η DC Comics βρέθηκε σε δύσκολη θέση. Ο αμερικανικός γίγαντας των κόμικς είχε βυθιστεί στη δίνη του multiverse, που σήμερα γνωρίζουμε πολύ καλά μέσα από τις ταινίες της Marvel. Η προ Year One εποχή Το πολυσύμπαν υποθέτει ότι η τρέχουσα πραγματικότητα των ηρώων είναι απλώς μία από τις πολλές υπάρχουσες, επιτρέποντας πολλαπλά χρονολόγια, όπως και την ταυτόχρονη εμφάνιση των ίδιων (αλλά και καταστάσεων) σε διαφορετικούς κόσμους. Η Marvel έχει χρησιμοποιήσει το πολυσύμπαν για να πετύχει τεράστια εισπρακτικά αποτελέσματα. Ένα cameo του Daredevil εδώ, μία ωραία προετοιμασμένη spin-off σειρά για το Vision και την Scarlet Witch εκεί, υπάρχει η επιθυμητή ποικιλία. Σύμφωνα με το animation Spider-Man: Across the Spider-Verse του 2018 και το περσινό Spider-Man: No Way Home που έσπασε τα ρεκόρ, αν αυτά τα multiverse timelines διασταυρωθούν με κάποιο τρόπο και αυτά τα ξεχωριστά σύμπαντα εισχωρήσουν το ένα στο άλλο, οι συνέπειες θα είναι σίγουρα απροσδόκητες. Πίσω λοιπόν στο pre-blockbuster του 1985, η DC είχε μπερδευτεί με τα πολλαπλά χρονοδιαγράμματα και τις πολλαπλές εκδοχές των ίδιων χαρακτήρων. Όποιος έπαιρνε για πρώτη φορά ένα αντίτυπο του Wonder Woman θα χρειαζόταν έναν τόμο υποσημειώσεων για να καταλάβει ποιος ήταν ποιος και τι ήταν τι. Ένα τεύχος του The Flash, με μια ιστορία που λεγόταν The Flash of Two Worlds, βρήκε τον Barry Allen, τον Flash από τη δεκαετία του '60, να συνεργάζεται με τον Jay Garrick, τον Flash από τη δεκαετία του '40. Τόσο χάλια. DC Comics Σε μια προσπάθεια να επιλύσει αυτό το χάος και να δημιουργήσει ένα συνεκτικό σύνολο κανόνων, γνωρίζοντας ότι η αντίπαλος Marvel τους ξεπερνούσε σε πωλήσεις, η DC δημιούργησε την περιορισμένη σειρά 12 τευχών, Crisis on Infinite Earths, η οποία διήρκεσε από το 1985 έως το 1986 και συνέδεσε όλους τους κύριους ήρωές της σε ένα ενιαίο τόξο, επανεκκινώντας τους με έναν πιο κατανοητό τρόπο τόσο για τους αρχάριους όσο και για τους έμπειρους λάτρεις των κόμικς. Στο πλαίσιο αυτό, κάθε αυτόνομο κόμικ επανακυκλοφόρησε ως Issue One. Το 1986 στο μεταξύ, ο πολυμήχανος Frank Miller δημιούργησε δύο έργα που ακόμα και σήμερα ενθουσιάζουν τους fans των κόμικς, το Daredevil: Born Again, την πρώτη του συνεργασία με τον David Mazzucchelli, που έδειχνε τον τυφλό υπερήρωα της Marvel να περνάει μια σειρά από σαφώς ενήλικα τραύματα, όπως το να μείνει άστεγος, να του αφαιρεθεί η άδεια εξάσκησης επαγγέλματος (ήταν δικηγόρος) και να ανακαλύψει ότι η πρώην του έχει στραφεί στην πορνεία. Ο καθολικισμός αποτελούσε ένα άλλο εξελισσόμενο θέμα, ενώ αμέσως μετά δημιούργησε το περίφημο Batman: The Dark Knight. Με έναν εκτός φόρμας 55χρονο Batman να βγαίνει από τη σύνταξη για να σώσει το Γκόθαμ της διαφθοράς και της βρωμιάς, κατάφερε να επαναφέρει τον άνθρωπο νυχτερίδα σε θέση ισχύος στην ποπ κουλτούρα, ενώ ο σκοτεινός και βίαιος τόνος του, καθώς και το κινηματογραφικό στυλ αφήγησης (έμπνευσης Miller) αποτέλεσαν τεράστια επιρροή στις κινηματογραφικές σειρές πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων που ακολούθησαν. Το συμβόλαιο όμως του Miller για τον Σκοτεινό Ιππότη υπαγόρευε και τη δημιουργία μίας αυτόνομης ιστορίας προέλευσης του ήρωα. Εκείνη την περίοδο μάλιστα, οι πωλήσεις του μηνιαίου κόμικ του Batman ήταν σε ύφεση. Με γνώμονα το έπος The Crisis on Infinite Earths, δόθηκε στο Miller το περιθώριο να κάνει κυριολεκτικά ό,τι θέλει και του δόθηκε μια πρωτόγνωρη για την εποχή δημιουργική ελευθερία με το κορυφαίο κομμάτι της πνευματικής ιδιοκτησίας της DC. Burt Ward & Adam West, 1966 (Silver Screen Collection) Η ώρα του Year One Έτσι, ανέλαβε το σενάριο και έπεισε τον Mazzucchelli να αναλάβει την καλλιτεχνική επιμέλεια. Διατήρησε τη βασική ιστορία προέλευσης του Bob Kane και του Bill Finger από το 1939 - ένας νεαρός Bruce Wayne ορκίζεται να εκδικηθεί για το θάνατο των γονιών του αφού τους είδε να σκοτώνονται στο Crime Alley - αλλά αντί να τον παρουσιάσει ως έναν υπερφυσικό playboy, χρησιμοποίησε το Year One για να μας δείξει κάτι διαφορετικό. Ο Wayne γίνεται ένας πιο ρεαλιστικός χαρακτήρας, αποφασισμένος για αυτοδικία. Σίγουρα, το να φοράει κολάν και κάπα για να πάει να δείρει ληστές ήταν κάπως αστείο, αλλά ήθελε να δει ποιο θα ήταν το αποτέλεσμα του συνδυασμού αυτής της εικόνας με τόση δόση δράσης ώστe να είναι οι fans ευχαριστημένοι. Το Year One ήταν εξαιρετικά ασυνήθιστο για εκείνη την εποχή. Με κατεύθυνση πιο σκοτεινή, πιο ώριμη, πιο σκληρή από οτιδήποτε είχε δει κανείς στα προηγούμενα χρόνια των ιστοριών του Caped Crusader, η νουάρ ιστορία με τις pulp επιρροές λατρεύτηκε από το κοινό, αλλά και τους κριτικούς. Ένας από τους τελευταίους, διέκρινε παρεμπιπτόντως ότι η ιστορία και η σχέση μεταξύ Batman και Gordon παρέπεμπε στην ταινία Serpico του Al Pacino από το 1973. Μαζί με το The Dark Knight Returns και το Watchmen των Alan Moore και Dave Gibbons, που επίσης εκδόθηκε το 1986, έγινε αφορμή για άπειρα άρθρα σε εφημερίδες με θέμα ότι τα κόμικς "δεν είναι πλέον [μόνο] για παιδιά". Εν ολίγοις, αποτέλεσε σημείο αιχμής που αντιγράφηκε κατά κόρον στις τέσσερις δεκαετίες που ακολούθησαν. DC Comics Την ίδια στιγμή που το Batman: Year One κυκλοφορούσε στα περίπτερα, ο Tim Burton άρχισε να γυρίζει τη νέα σειρά ταινιών Batman. Στο Batman του 1989, ο Michael Keaton ανέλαβε τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην πρώτη από τις δύο ταινίες. Ο Jack Nicholson υπέγραψε έναντι 50 εκατ. δολαρίων για το ρόλο του Joker, ένα πόσο που του αναλογούσε αν κρίνουμε από τις εισπάξεις της ταινίας που άγγιξαν τα 400 εκατ. δολάρια. Ακολούθησαν οι ταινίες Batman Returns (1992), Batman Forever (1995, με τον Val Kilmer) και Batman & Robin (1997, με τον George Clooney). Το ενδεχόμενο για μία πέμπτη ταινία εγκαταλείφθηκε λόγω της πτωτικής πορείας του franchise, αν γινόταν όμως, θα ονομαζόταν είτε Batman Unchained είτε Batman Triumphant. Η DC χρειαζόταν επειγόντως μία επανεκκίνηση. Με τα φώτα στραμμένα στα κόμικς, οι ταινίες της Warner Bros σύντομα εκτίμησαν την ερμηνεία του Frank Miller στο χαρακτήρα του Batman. Μία σειρά από υψηλού προφίλ σκηνοθέτες του Χόλιγουντ προφανώς έδωσαν το παρών για να το μετατρέψουν σε ταινία, συμπεριλαμβανομένων των Wachowskis, που μόλις είχαν ολοκληρώσει το Matrix, και του Joss Whedon. Το εκπληκτικό είναι ότι η Warner Bros έβαλε τον Miller μαζί με τον Darren Aronofsky, τον 31χρονο τότε indie σκηνοθέτη και σινεφίλ, που είχε κατακτήσει τους κριτικούς χάρη στο π (1998) με στόχο να ετοιμάσουν μαζί ένα σενάριο, βασισμένο στο Batman: Year One. DC Comics Εν τέλει ο κινηματογραφικός Batman παρέμεινε σε παύση επί δύο περίπου δεκαετίες, μέχρι που ο Christopher Nolan επανεκκίνησε το franchise το 2005, παίρνοντας στοιχεία από τα κόμικς του Miller, αλλά προσθέτοντας αρκετά στοιχεία blockbuster με σκοπό να συναρπάσει τα πλήθη. Ο Christian Bale στον πρωταγωνιστικό ρόλο αποδείχθηκε εξαιρετικός, οπότε ήταν απόλυτα λογικό το γεγονός ότι οι τρεις ταινίες Batman Begins (2005), The Dark Knight (2008) και The Dark Knight Rises (2012) διέπρεψαν στο box office. Δικαίωση Με τα πολλά λοιπόν, η ταινία αυτού του πρώτου, πρωτοποριακού και ανατρεπτικού κόμικ δεν είδε ποτέ το φως της δημοσιότητας. Ή και όχι. Το 2011 η Warner κυκλοφόρησε το Batman: Year One, μία αυτόνομη ταινία κινουμένων σχεδίων 64 λεπτών, που βασίστηκε στο έργο των Miller και Mazzucchelli. "Το Batman: Year One είναι μία αστρική προσαρμογή, αντιγράφοντας τα λόγια του Miller και τις εικόνες του Mazzucchelli σχεδόν κατά λέξη σε ορισμένες περιπτώσεις. Όλα θυμίζουν αυτό που ένιωθα όταν διάβαζα για πρώτη φορά το Batman: Year One και αισθανόμουν ότι αυτή ήταν μία ιστορία που υπήρχε πάντα", είχε αποφανθεί τότε ένας κριτικός. Η ταινία με προϋπολογισμό 3,5 εκατ. δολαρίων γνώρισε σημαντική επιτυχία, αποφέροντας έσοδα 6,1 εκατ. δολάρια, σχεδόν τα διπλάσια δηλαδή. Not bad at all. Πηγή
  12. leonidio

    DCeased

    Ένα αρκετά διασκεδαστικό και πολύ καλοφτιαγμένο κόμικ από τη DC, που θέτει το ερώτημα, τι θα γινόταν εάν ένας ιός, από τον οποίο οι υπερήρωες δεν θα ήταν απρόσβλητοι, κατέστρεφε τον κόσμο; Η ιδέα έχει χρησιμοποιηθεί πρώτα στο διασκεδαστικότατο Marvel Zombies, αλλά εδώ έχουμε την παραλλαγή του ιού, ο οποίος μεταδίδεται μέσω των ηλεκτρονικών συσκευών με τη λέξη “viral” να αποκτά εντελώς καινούριο νόημα. Για να μη μακρηγορούμε, οι υπερήρωες της DC πέφτουν ένας ένας και στο τέλος μένουν ελάχιστοι, που προσπαθούν να σώσουν ό,τι έχει απομείνει από τον κόσμο. Η αλήθεια είναι ότι το κόμικ προσφέρει πρωτίστως ψυχαγωγία και δεν αντέχει σε κάποια πιο σοβαρή κριτική, κάτι που δεν είναι καθόλου κακό από μόνο του. Στην πραγματικότητα και υπό αυτό το πρίσμα είναι καλογραμμένο και καλοσχεδιασμένο. Φυσικά, προϋποθέτει και γνώση των βασικών ηρώων και καταστάσεων του σύμπαντος της DC και είναι γεμάτο με αστεία, ατάκες και μπηχτές, που μόνο ένας καλός γνώστης των υπερηρωικών μπορεί να συλλάβει, χωρίς αυτό να σημαίνει, ότι και όσοι δεν έχουν εντρυφήσει στα κόμικς της εταιρείας δεν μπορούν να το απολαύσουν. Το σενάριο δίνει χώρο σε πάρα πολλούς ήρωες της DC, αποδομεί και κανιβαλίζει (κυριολεκτικά και μεταφορικά) ήρωες και σχέσεις μεταξύ των ηρώων και προσφέρει άφθονο αίμα χωρίς ταυτόχρονα να λείπει το χιούμορ. Η δράση είναι ασταμάτητη και πιστεύω ότι όσοι το διαβάσουν θα το ευχαριστηθούν, ενώ και το τέλος είναι μάλλον αναπάντεχο. Ο σεναριογράφος Tom Taylor έχει κάνει πολύ καλή δουλειά και έχει γράψει διαλόγους, που μέσα στο εξωφρενικό του θέματος, είναι απόλυτα φυσικοί. Ο βασικός σχεδιαστής Trevor Hairsine δίνει το σωστό συνδυασμό μεταξύ ασταμάτητης, σωματικής δράσης και συναισθήματος με βοήθεια από το μελανωτή Stefano Gaudiano (εκ των βασικών συντελεστών του The Walking Dead) και την κολορίστρια Rain Beredo. Η σειρά ολοκληρώθηκε σε 6 τεύχη, τα οποία συλλέχθησαν σε έναν πολύ ωραίο, σκληρόδετο τόμο, που έχει και εναλλακτικά εξώφυλλα, και τον οποίον διάβασα εγώ. Μέσα στο Φεβρουάριο ξεκίνησε και η συνέχεια, το Unkillables, το οποίο ολοκληρώθηκε σε τρία τεύχη. Δυστυχώς, βέβαια, η πραγματικότητα αποδεικνύεται εξίσου εξωφρενική και ζήσαμε πρωτόγνωρες καταστάσεις λόγω κορωνοϊού, οι οποίες καθιστούν το κόμικ επίκαιρο, έστω και μέσα στην υπερβολή του. Όλες οι εικόνες είναι από το Ίντερνετ. Μια ελάχιστα διαφορετική μορφή αυτής της παρουσίασης αναρτήθηκε στο ιστολόγιο astoixeiotos.wordpress.com
  13. Όταν ο Χίτλερ ήταν ο πιο ορκισμένος εχθρός του Μπάτμαν SMITHSONIAN INSTITUTION/NMAH/24 MEDIA CREATIVE TEAM Όταν ο Μπάτμαν και ο Ρόμπιν μοίραζαν μπουνιές στον Φύρερ και τον Μουσολίνι, βοηθώντας την αμερικανική προπαγάνδα να ενισχύσει το ηθικό των πολιτών, αλλά και των στρατιωτών που πολεμούσαν στο μέτωπο. Το "The Batman" τα πάει πολύ καλά στα ταμεία -και της χώρας μας- πράγμα απολύτως λογικό αν θυμηθεί κανείς τις προηγούμενες κινηματογραφικές μεταφορές του και τις προσδοκίες που αυτές δημιούργησαν -όχι ο δικός σου, Τζόελ Σουμάχερ. Σ' αυτήν την ιστορία, ο no1 κακός είναι ο Ρίντλερ, στην κάπως πιο σκοτεινή εκδοχή του, που όμως και πάλι δεν φτάνει με τίποτα το σκοτάδι που είχε ένας άλλος παλιότερος εχθρός του Μπάτμαν: ο Αδόλφος Χίτλερ. Ω ναι, ο Φύρερ τις είχε μαζέψει ουκ ολίγες φορές από τον Σκοτεινό Ιππότη κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, μέσα από τις σελίδες (και) του ομώνυμου κόμικ, το οποίο ίσως κάνει εντύπωση, αλλά ήταν αγαπημένο ανάγνωσμα ακόμα και των Αμερικανών στρατιωτών. Πολλά από αυτά τα τεύχη υπάρχουν σήμερα στο ίδρυμα ερευνών Smithsonian Institute στην Ουάσιγκτον. Ο Μπάτμαν, λοιπόν, έκανε το υπερηρωικό του ντεμπούτο σε χαρτί πριν από σχεδόν οκτώ δεκαετίες, το 1939. Στις αρχές της δεκαετίας του ‘40, ο Μπάτμαν και ο Ρόμπιν σήκωναν το λάβαρο εναντίον της διαφθοράς και χαλούσαν τα σχέδια του Τζόκερ και του Πιγκουίνου -όχι όμως και του Ρίντλερ, καθώς αυτός εμφανίστηκε λίγο αργότερα, το 1948. Παρ’ όλα αυτά, αυτοί οι δύο “κακοί” δεν ήταν οι βασικοί εχθροί του Ανθρώπου Νυχτερίδα, όπως προφανώς συμβαίνει τα τελευταία -πολλά- χρόνια. Την ίδια στιγμή, τα εξώφυλλα αυτών των κόμικς της εποχής του Β' Παγκοσμίου Πολέμου δεν έμοιαζαν καθόλου με την “αισιόδοξη” μεταφορά του Μπάτμαν που ήρθε αργότερα στη μικρή οθόνη, με πρωταγωνιστή τον Άνταμ Γουέστ και η οποία προβαλλόταν κάθε βδομάδα στο ABC από το 1966 έως το 1968. Ούτε βέβαια έμοιαζαν καθόλου και με τις σοφιστικέ και σκοτεινές απεικονίσεις στις πρόσφατες κινηματογραφικές μεταφορές του Μπάτμαν. Αντίθετα, ο Μπάτμαν είχε έναν πολύ πιο σημαντικό πόλεμο μπροστά του. Μετά την εισβολή της ναζιστικής Γερμανίας στην Πολωνία, ο Μπάτμαν και ο Ρόμπιν έδωσαν φανταστικές μάχες ενάντια στις Δυνάμεις του Άξονα, αλλά και αυτοπροσώπως με τον Αδόλφο Χίτλερ, τον Μπενίτο Μουσολίνι και τον Ιάπωνα Τότζο Χιντέκι. Αρκετά από τα κλασικά κόμικς της DC εκείνης της γεμάτης από πάθη περιόδου βρίσκονται στις συλλογές του Εθνικού Μουσείου Αμερικανικής Ιστορίας του Smithsonian. Εκεί μπορεί να δει κανείς, πώς τα vintage εξώφυλλά τους επιλέχθηκαν για να αφηγηθούν μια ιστορία πολεμικής προπαγάνδας, πατριωτισμού και στήριξης της πολεμικής προσπάθειας. “Τα κόμικς παρέχουν ένα ιδεολογικό όπου διερευνώνται και συζητούνται σύγχρονα ζητήματα, και έτσι είναι πολύτιμα για την κατανόηση του πώς σκεφτόταν ο κόσμος και τι αγωνίες είχε κατά τη διάρκεια μίας συγκεκριμένης περιόδου της ιστορίας. Τα κόμικς του Β' Παγκοσμίου Πολέμου προσφέρουν μία πολύ καλή εικόνα εκ των έσω για τη νοοτροπία και τις πολιτιστικές συμπεριφορές της εποχής”, λέει ο Έρικ Τζεντς, εργαζόμενος του μουσείου. Κατά τη διάρκεια του πολέμου, η βιομηχανία των κόμικς ήταν σε άνθηση, με εκατομμύρια αντίτυπα να πωλούνται κάθε χρόνο. Τα κόμικς που στοιβάζονταν στα περίπτερα, ανάμεσα σε εφημερίδες και τα υπόλοιπα περιοδικά, τραβούσαν την προσοχή με τα φανταχτερά τους χρώματα και τις φιγούρες τους, όχι μόνο από τους αφοσιωμένους αναγνώστες τους, αλλά και από τους απλούς περαστικούς. Γι’ αυτό και τα εξώφυλλά τους μετατράπηκαν σε ζωντανές “διαφημίσεις” που ενίσχυαν την πολεμική προσπάθεια. SMITHSONIAN INSTITUTION/NMAH Για παράδειγμα, στο εξώφυλλο του έκτου τεύχους του “World’s Finest Comics” του 1942, βλέπουμε τους superheroes να ηρωοποιούν τους Αμερικανούς στρατιώτες. Το κόκκινο, λευκό και μπλε εξώφυλλο -ξεκάθαρα πατριωτικό- δεν θυμίζει τίποτα άλλο από μια αμερικανική σημαία. Πάνω απ’ τις έντονες ρίγες, ο Ρόμπιν σφίγγει το χέρι ενός στρατιώτη, με έναν χαμογελαστό Μπάτμαν να τους κοιτάζει, τη στιγμή που το μυώδες χέρι του Σούπερμαν στηρίζεται επιδοκιμαστικά στον ώμο ενός ναύτη. Οι στρατιωτικοί, όπως επικοινωνεί το εξώφυλλο στους αναγνώστες του, είναι ήρωες ισοδύναμοι με τους superheroes των κόμικς. Άλλωστε, όπως δηλώνει και η πολιτική της DC: “Οι μαχητές της Αμερικής ήταν οι πραγματικοί υπεράνθρωποι του κόσμου”. Μερικούς μήνες μετά, το όγδοο τεύχος του “World’s Finest Comics” ενθάρρυνε τους πολίτες να αγοράσουν ομόλογα. Αξιοποιώντας τη μεγάλη απήχηση των δημοφιλών χαρακτήρων, το εξώφυλλο δείχνει τον Μπάτμαν, τον Ρόμπιν και τον Σούπερμαν σε ένα περίπτερο λούνα παρκ να εμπνέουν το ήδη πρόθυμο πλήθος να αγοράσει ομόλογα και γραμματόσημα. Ένα πανό με επιθετική διατύπωση, “Βυθίστε τους Ιαπωναζί”, κρέμεται πάνω από τα κεφάλια τους. Εδώ οι υπερήρωες της DC δεν κατατροπώνουν με τα χέρια τους τους φασίστες αλλά χρησιμεύουν ως σούπερ influencers, στοχεύοντας στο εσωτερικό μέτωπο της χώρας τους, προκειμένου να συγκεντρωθούν χρήματα για τα στρατεύματα. SMITHSONIAN INSTITUTION/NMAH Το 9ο τεύχος του “World's Finest Comics” της άνοιξης του 1943, παρουσιάζει τους “τιμωρούς του εγκλήματος” να τα βάζουν απευθείας με τα μεγάλα κεφάλια του Άξονα. Δεδομένου ότι βρίσκονταν στην έναρξη της σεζόν του μπέιζμπολ, το έντονο κίτρινο εξώφυλλο απεικονίζει κινηματογραφικά τον Σκοτεινό Ιππότη, τον Ρόμπιν και τον Άνθρωπο από Ατσάλι να πετούν μπάλες του μπέιζμπολ σε ένα πανό με ζωγραφισμένες τις καρικατούρες των ηγετών του Άξονα. Το πανό παίζει έξυπνα με τις λέξεις, γράφοντας “βγάλε νοκ άουτ τον Άξονα με ομόλογα και γραμματόσημα”. SMITHSONIAN INSTITUTION/NMAH Με τον κόσμο στο χείλος της καταστροφής, τρεις από τους πιο παλιούς υπερήρωες δεν μπορούσαν παρά να συμμετέχουν κι αυτοί στον πόλεμο, βοηθώντας απ’ τη μία στην πώληση ομολόγων για τη χρηματοδότηση του πολέμου και παρέχοντας απ’ την άλλη ψυχαγωγία και τόνωση του ηθικού και για τους Αμερικανούς πολίτες αλλά και τους στρατιώτες. Είναι χαρακτηριστικό, ότι οι άντρες που βρίσκονταν στο μέτωπο προτιμούσαν να διαβάζουν επί το πλείστον ελαφρά αναγνώσματα, και έτσι το 30% της αλληλογραφίας στις στρατιωτικές βάσεις μέχρι τα μέσα του πολέμου, άνηκε στα κόμικς. Φυσικά, ο Μπατμαν “συμμετείχε” στον πόλεμο και μέσα από τις αποκλειστικά δικές του σελίδες. Στο 14ο τεύχος του Μπάτμαν (Ιανουάριος 1943), υπάρχει η ιστορία με τον τίτλο “Σβάστικα πάνω από τον Λευκό Οίκο”, όπου ίδιος πολεμά κατασκόπους των Ναζί, οι οποίοι είχαν διεισδύσει στον Λευκό Οίκο με στόχο να τον μετατρέψουν στο άτυπο αμερικανικό αρχηγείο του Χίτλερ. Ο Μπάτμαν και ο Ρόμπιν ξεσκεπάζουν τους ναζί σαμποτέρ, συνθλίβοντάς τους με μια γιγάντια σβάστικα. Αλλά το μέρος όπου ο Μπάτμαν πρόσφερε με τον πλέον εμφανή τρόπο την πατριωτική υπηρεσία του δεν ήταν μέσα στις ιστορίες, αλλά στα εξώφυλλα των κόμικς. Το εξώφυλλο του “Batman Νο. 18”, από το φθινόπωρο του 1943, δείχνει τους “καλούς” να τα βάζουν με τους “κακούς”, που είναι και πάλι τα τρία μεγάλα κεφάλια του Άξονα. Μία τεράστια κροτίδα σκάει μπροστά στον Χίτλερ, τον Μουσολίνι και τον Τότζο, πετώντας τους στον αέρα, με την εμφατική λεζάντα στα αριστερά να γράφει: “ασφαλίστε την 4η Ιουλίου! Αγοράστε πολεμικά ομόλογα και γραμματόσημα!”. SMITHSONIAN INSTITUTION/NMAH Έχει ενδιαφέρον το γεγονός ότι πολλοί από τους πρωτοπόρους Αμερικανούς εκδότες, καλλιτέχνες και συγγραφείς κόμικς ήταν Εβραίοι, πράγμα που τους έκανε να έχουν την προσοχή τους στραμμένη πάνω στα όσα συνέβαιναν εναντίον του λαού τους κατά τη διάρκεια του πολέμου. Ο Τζέρι Σίγκελ και ο Τζο Σάστερ, δύο nerd έφηβοι από το Κλίβελαντ, ήταν αυτοί που δημιούργησαν τον Σούπερμαν. Ο Μπομπ Κέιν και ο Μπιλ Φίνγκερ ήταν εκείνοι που συνέλαβαν την ιδέα του Μπάτμαν. Αργότερα, ο Σταν Λη, ο οποίος υπηρέτησε κιόλας κατά τη διάρκεια του πολέμου, δημιούργησε πολλούς άλλους υπερήρωες για χάρη της Marvel, μεταξύ των οποίων βρίσκουμε τους Fantastic Four, τον Spiderman και τους X-Men. Σκέψου ότι πριν από 41 χρόνια, ο βασικός “κακός” των X-Men, ο Μαγκνίτο, αποκαλύφθηκε ότι τελικά ήταν ένας από τους επιζώντες του Ολοκαυτώματος. “Επειδή οι υπερήρωες που γνωρίζουμε και αγαπάμε δημιουργήθηκαν σε μεγάλο βαθμό από καλλιτέχνες εβραϊκής καταγωγής, η βιομηχανία των κόμικς ένιωσε την επιτακτική ανάγκη να προωθήσει τα πολεμικά ομόλογα. Μάλιστα, κάποιες από αυτές τις πολύ σημαντικές προσωπικότητες για την ιστορία των κόμικς είχαν και οι ίδιοι συγγενείς τους στην Ευρώπη. Ακόμη και αυτοί όμως που δεν είχαν οικογένεια σε εμπόλεμο έδαφος, έβλεπαν την καταπίεση των ομοθρήσκων τους και τους συμπονούσαν”, λέει ο Ντάνι Φίνγκεροθ, συγγραφέας κόμικ αλλά και της βιογραφίας του Σταν Λη, με τίτλο “A Marvelous Life”. “Έχοντας εξασφαλισμένη την ασφάλεια τους στην Αμερική, ήθελαν να κάνουν ό,τι μπορούσαν για να βοηθήσουν, και με όποιον τρόπο αυτό ήταν δυνατό”. Ο Μπάτμαν και ο Σούπερμαν δεν ήταν οι μόνοι υπερήρωες που “πολέμησαν” στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο Κάπτεν Αμέρικα, ντυμένος με μια στολή βασισμένη στην αμερικανική σημαία και κραδαίνοντας μια ασπίδα σε παρόμοια χρώματα, ήταν ένας στρατιώτης που δημιουργήθηκε ειδικά για να πολεμήσει τους Ναζί. Το εξώφυλλο του Μαρτίου 1941, του πρώτου κόμικ του Κάπτεν Αμέρικα, απεικονίζει τον “ήρωα-ενσάρκωση των πόθων των Αμερικανών” να σκάει μία δυνατή γροθιά στο σαγόνι του Χίτλερ. Και ο συγγραφέας Τζο Σαίμον και ο καλλιτέχνης Τζακ Κίρμπι, ο οποίος σχεδίασε το εξώφυλλο που για πολύ καιρό θα καθόριζε το στυλ της Marvel, ήταν και εκείνοι εβραϊκής καταγωγής. Έχει ενδιαφέρον επίσης το γεγονός ότι ο Τζο Σάιμον έδωσε στον ήρωά του τις υπερδυνάμεις του μέσω ενός ορού που κατασκεύασε ο καθηγητής Ράινσταϊν, βρίσκοντας έτσι την ευκαιρία να αποδώσει έναν κάπως εύστοχα προκλητικά φόρο τιμής στον Γερμανό Εβραίο φυσικό, Άλμπερτ Αϊνστάιν. Η εμβληματική ασπίδα του Κάπτεν Αμέρικα μαζί με τη μάσκα και το μπαταράνγκ του Μπάτμαν, από εκείνη την “θέλω οπωσδήποτε να την ξεχάσω” ταινία με τον Τζόρτζ Κλούνει, εκτέθηκαν στο Αμερικανικό Μουσείο Ιστορίας από τον Νοέμβριο του 2018 έως τον Ιανουάριο του 2020. Μπορεί η πιο πρόσφατη περιπέτεια του Σκοτεινού Ιππότη στο “The Batman” να μην περιστρέφεται γύρω από τον πόλεμο ενάντια στην παγκόσμια τυραννία, όπως τότε με την περίπτωση του Χίτλερ, αλλά με τον πόλεμο να έρχεται και πάλι το προσκήνιο, ίσως τα κόμικς να ξαναμπούν στο παιχνίδι της καταγραφής της ιστορίας. Άλλωστε το έκαναν ξανά και μετά τον Β’ Παγκόσμιο, και με τον πόλεμο του Βιετνάμ, και με τον Ψυχρό Πόλεμο, και με το κίνημα των πολιτικών δικαιωμάτων… Οπότε ποιος ξέρει τι μπορεί να δούμε στο άμεσο μέλλον. Τα εξώφυλλα είναι μια ευγενική παραχώρηση του Εθνικού Μουσείου Αμερικανικής Ιστορίας του Smithsonian. Πηγή
  14. Ως άνθρωπος που αγάπησε το "Watchmen", είχα μια επιθυμία να δω μια συνέχεια της ιστορίας, με το τέλος του αρχικού έργου στο μυαλό. Παρ' όλα αυτά, δίστασα να διαβάσω το "Doomsday Clock", κάθως το ένιωθα περισσότερο σα crossover event παρά σα sequel. Από την άλλη, όταν είδα το εξώφυλλο του πρώτου τεύχους του "Rorschach" των Tom King και Jorge Fornes, με τράβηξε η ίδεα να δω μια μηνιαία σειρά βασισμένη σε έναν από τους αγαπημένους μου χαρακτήρες του αρχικού έργου. (Εξώφυλλο 1ου τεύχους, πηγή https://www.amazon.com/RORSCHACH-1-CVR-JORGE-FORNES/dp/B08KSCQCXC) Το "Rorschach" ξεκίνησε τη κυκλοφορία του το 2020 και τελειωσε το 2021 από τη DC Comics, μέσω της σειρας εκδόσεων Black Label. Πρόκειται για μια αστυνομική ιστορία μυστηρίου noir, όπου ο πρωταγωνιστής ερευνά μια απόπειρα δολοφονίας υποψήφιου πολέμου, η οποία βάσει δακτυλικού αποτυπώματος που βρέθηκε στον νεκρό δράστη, φαίνεται να έχει γίνει από τον Joseph Kovacs, τον αυθεντικό Rorschach. Κάτι τέτοιο όμως θα ήταν αδύνατο, καθώς (πηγή https://ew.com/books/dc-announces-new-rorschach-comic-from-writer-tom-king/) Το κόμικ μένει πιστό στο αρχικό έργο και χτίζει το σενάριο βάσει αυτού, παρ' όλο που δε συνδέεται άμεσα μαζί του. Αναφέρονται γεγονότα και καταστάσεις που συνέβησαν στο αρχικό εργό, ενώ υπάρχουν αναφορές και σε άλλα έργα του Alan Moore, όπως το "Batman: Killing Joke" και το "V for Vendetta". Είναι ένα συμπαθητικό crime noir κόμικ που παίζει αρκετά με την αφήγηση και τα layouts, ενώ συνδέει την ιστορία με το "Watchmen" με έναν αρκετά εφικτό τρόπο. Από την άλλη, τα δυο κόμικς ίσως συνδέονται υπερβολικά εφικτά, καθώς ο αναγνώστης θα πρέπει να ξέρει καλά την ιστορία του "Watchmen" ώστε να πιάσει το νόημα του "Rorschach", με τη μεγαλύτερη έμφαση να δίνεται στο τελευταίο τεύχος. Το σχεδιαστικό ύφος της σειράς ακολουθά επίσης πιστά το αρχικό έργο, ενώ παράλληλα φαίνεται να υιοθετεί και πιο μοντέρνες ρίζες, δημιουργόντας ένα πιο ξεχωριστό στυλ. Πρόκειται για ένα αρκετά καλό στόρυ μυστηρίου με ελκυστικό σχέδιο και αρκετά ενδιαφέρουσα αφήγηση, που όμως ίσως κάποιες φορές είναι πάρα πολύ πιστό στο αρχικό έργο στο οποίο βασίστηκε. Fun Fact:
  15. To Blue Beetle είναι μια επερχόμενη ταινία της DC, που ενώ ήταν προγραμματισμένη να αποτελεί αποκλειστικό περιεχόμενο του HBO Max, τελικά θα κάνει πρεμιέρα στις κινηματογραφικές αίθουσες το 2023. Στον πρωταγωνιστικό ρόλο θα βρίσκεται ο Xolo Maridueña που γνωρίσαμε μέσα από την τηλεοπτική σειρά Cobra Kai. Στην καρέκλα του σκηνοθέτη θα βρίσκεται ο Angel Manuel Soto. Μέχρι στιγμής το μόνο που έχουμε δει από την ταινία είναι η πάνω φωτογραφία.
  16. To Black Adam είναι μια υπερηρωική ταινία που θα κάνει πρεμιέρα στις 29 Ιουλίου του 2022 και στον ομώνυμο ήρωα θα πρωταγωνιστεί ο Dwayne Johnson. Επιπλέον, θα πλαισιώνεται από γνωστούς υπερήρωες της DC όπως τον Dr Fate (Pierce Brosnan), τον Atom Smasher και τον Hawkman. Η ταινία πέρασε από σαράντα κύματα μέχρι να ολοκληρωθεί και αναμένεται να είναι μια από τις πιο φιλόδοξες ταινίες της DC καθώς επιδιώκει να εγκαθιδρύσει νέα δεδομένα στο ταλαιπωρημένο κινηματογραφικό σύμπαν της. Σε περίπτωση εισπρακτικής επιτυχίας της, θα δούμε περισσότερα crossover του Black Adam με σημαντικούς χαρακτήρες όπως τον Shazam, τον Superman και την Wonder Woman.
  17. Shazam! Fury of the Gods Mετά το εκπληκτικό Shazam του 2019, ήταν θέμα χρόνου να ανακοινωθεί μια συνέχεια. H πρώτη ταινία ήταν άκρως απολαυστική παρόλο που το στούντιο το καταδίκασε βάζοντας το να παίξει 3 εβδομάδες πριν το Avnegers Endgame. Μέχρι στιγμής έχουν γίνει ελάχιστα πράγματα γνωστά για την πλοκή, ενώ ξέρουμε πως το αρχικό cast θα επιστρέψει. Επιπλέον, έχουμε νέες προσθήκες μεγάλων ονομάτων όπως την Helen Mirren και την Lucy Liu, που θα υποδυθούν τις Hespera και Kalypso, αντίστοιχα. Την σκηνοθεσία αναλαμβάνει και πάλι ο ταλαντούχος David Sandberg!
  18. The Flash Mε αφορμή τα γυρίσματα της ταινίας Flash που μόλις ξεκίνησαν και την αποκάλυψη του logo, ήταν θέμα χρόνου να ανοίξουμε θέμα κι εδώ! Την ταινία έγραψε και σκηνοθετεί ο Andy Muschietti (IT, Mama), ενώ στον πρωταγωνιστικό ρόλο θα δούμε τον Ezra Miller σαν Barry Allen/Flash. Η ταινία θα εξερευνήσει κι άλλα σύμπαντα, ενώ θα ξαναδούμε τον Batman του Michael Keaton μετά από χρόνια. Ο Ben Affleck επιστρέφει σαν Batman, ενώ η Sasha Calle θα είναι η πρώτη κινηματογραφική Supergirl μετά από πολύ πολύ καιρό! Ακολουθεί το concept art της ταινίας που αποκαλύφθηκε στο περσινό DC Fandome, όπου πήραμε και μια πρώτη ματιά της στολής του Flash!
  19. Ο νεαρός Όλιβερ Κουίν, έχει επιστρέψει στο Σηάτλ μετά την παραμονή του στο νησί, όπου έμαθε την τέχνη της τοξοβολίας και από κακομαθημένο πλουσιόπαιδο έγινε ήρωας στα γεγονότα, που διαδραματίστηκαν στο Green Arrow - Year One. Από τότε έχουν περάσει έξι χρόνια και τώρα ο Όλιβερ καλείται να αντιμετωπίσει έναν τοξοβόλο, τον Komodo, που φαίνεται να είναι πολύ καλύτερος από αυτόν. Η αναμέτρησή του με εκείνον, θα ανοίξει τον ασκό του Αιόλου για τον Όλιβερ, που θα δει όσα ξέρει για το παρελθόν του να ανατρέπονται εντελώς. Θα αποκτήσει νέους συμμάχους και νέους εχθρούς και θα κληθεί να αντιμετωπίσει μια πανάρχαια αδελφότητα. Το run των Lemire και Sorrentino ξεκινά από το #17 του Vol.5, δηλαδή του τίτλου μετά την "επανεκκίνηση" της σειράς στο σύμπαν του New 52. Δεν χρειάζεται παρά ελάχιστη προηγούμενη γνώση του χαρακτήρα, εκτός ίσως από το κόμικ των Andy Diggle και Jock, που αναφέρω παραπάνω. Οι δύο δημιουργοί ανέλαβαν τον τίτλο μετά τη χλιαρή υποδοχή, που επεφύλαξαν οι αναγνώστες στα πρώτα τεύχη της σειράς και κατάφεραν να της δώσουν μια νέα πνοή. Η σειρά είναι πολύ καλογραμμένη και με πολύ ενδιαφέρουσα πλοκή γεμάτη με ανατροπές. Ο Lemire εκσυγχρονίζει τον ήρωα και παράλληλα εισάγει στο σύμπαν του New 52 και δίνει ένα επαρκές ψυχολογικό βάθος στους χαρακτήρες. Παρόλα αυτά, δεν μπορώ να πω, ότι με ενθουσίασε το αποτέλεσμα, παρόλο, που μου αρέσει πάρα πολύ ο Green Arrow. Πραγματικά, δεν ξέρω τι μου έφταιξε, ίσως το ότι η ιστορία απλώθηκε σε πολλά τεύχη, ίσως το ότι αποδείχθηκε μάλλον αχρείαστα μπλεγμένη, ίσως επειδή ο - κατά τα άλλα αγαπημένος Lemire - μου φάνηκε ότι ασθμαίνει συγγραφικά, προκειμένου να γεμίσει τις σελίδες. Δεν θέλω να παρεξηγηθώ: το κόμικ είναι καλό, διαβάζεται με ενδιαφέρον, αλλά δεν προσθέτει το κάτι παραπάνω στον ήρωα, αυτό που θα έκανε κάποιον που δεν έχει διαβάσει Green Arrow πιο πριν, να θέλει να τον γνωρίσει. Κι εμένα προσωπικά, με κούρασε. Ήταν καλό, αλλά με κούρασε. Το σχέδιο του Sorrentino, όμως είναι πραγματική απόλαυση. Γεμάτο ιδέες με εντυπωσιακά πάνελ, που αψηφούν κάθε έννοια τάξης και δεν οπτικοποιούν απλά το σενάριο, αλλά του δίνουν μια νέα πνοή. Πραγματικά, έμεινα άφωνος με κάποια σχέδια και υπόψιν, ότι έχω ξαναθαυμάσει τα σχέδια του Sorrentino πολλές φορές και σε άλλα κόμικ. Πραγματικά απίστευτο σχέδιο και εξαιρετικοί χρωματισμοί από τον Marcelo Maiolo. Ακόμη κι αν κάποιος δεν πολυθυμάται την υπόθεση του κόμικ μετά από λίγο καιρό, σίγουρα το σχέδιο θα χαραχτεί στο μυαλό του - τουλάχιστον με εμένα αυτό συνέβη. Και για του λόγου του αληθές: Ολόκληρο το run συγκεντρώθηκε σε κάποια trades και τελικά σε μια πολύ όμορφη, σκληρόδετη (και όχι φτηνή, να τα λέμε κι αυτά) Deluxe έκδοση, την οποία διάβασα και η οποία περιέχει λίγα πράγματα επιπλέον, δηλαδή κάποια σχέδια και τα εξώφυλλα. Όλες οι εικόνες είναι από το Ίντερνετ.
  20. O Batman είναι ο ήρωας που αγάπησε το σκοτάδι Με αφορμή την έξοδο του «The Batman» του Ματ Ριβς στις ελληνικές αίθουσες, αυτή είναι η ιστορία ενός από τους πιο εμβληματικούς ήρωες των κόμικ όλων των εποχών. Χρήστος Μπακατσέλος Αν κοιτάξεις ψηλά στον ουρανό της Γκόθαμ Σίτι θα δεις σχεδόν κάθε βράδυ το σήμα μιας τεράστιας νυχτερίδας, ένα σήμα που μπορεί να σημαίνει ελπίδα για κάποιους, φόβο για άλλους. Όλοι εκείνοι που ζουν μέσα στις σκιές, δρουν και παραμονεύουν μέσα στα σκοτεινά σοκάκια της πόλης περιμένοντας το επόμενό τους θύμα, ξέρουν πολύ καλά πως ποτέ δεν είναι μόνοι και πως από τη μία στιγμή στην άλλη μπορούν να μετατραπούν από αρπακτικά σε θηράματα. Γιατί μαζί τους, εκεί στις σκιές, ζει και ο Batman, ο Σκοτεινός Ιππότης της Γκόθαμ Σίτι, ένα όνομα που προκαλεί δέος και τρόμο σε όσους τολμούν να Η πρώτη εικόνα του Batman σε διαφήμιση στο Action Comics #12, ανακοινώνοντας την άφιξή του στο Detective Comics #27. Detective Comics #27. H πρώτη εμφάνιση του Batman. Η ιστορία του Batman ξεκινά σχεδόν παράλληλα, με την γέννηση ενός άλλου υπερήρωα, του Superman. Οταν οι Τζέρι Σίγκελ και Τζον Σάστερ δημιούργησαν τον Ανθρωπο από Ατσάλι το 1938 και τον παρουσίασαν στο κοινό στις 18 Απριλίου του ίδιου έτους στο Action Comics #1, κανείς δεν φανταζόταν τότε την τεράστια επιτυχία που θα είχαν οι ιστορίες του. Ετσι, στις αρχές του 1939 η National Comics Publications (η οποία αργότερα θα μετονομάζονταν σε DC Comics) καθώς έβλεπε την φήμη του Superman να εκτινάσσεται στα ύψη, άρχισε να αναζητά περισσότερους υπερήρωες. Έτσιλκο9 δημιουργήθηκε ο Batman από τους Μπομπ Κέιν και Μπιλ Φίνγκερ, ο οποίος έκανε την παρθενική του εμφάνιση στο τεύχος #27 των Detective Comics που κυκλοφόρησε στις 30 Μαρτίου 1939. Στην αρχή ο Batman δεν ήταν όπως τον ξέρουμε σήμερα αλλά ένας πραγματικός… άνθρωπος νυχτερίδα. Σύμφωνα με τον Φίνγκερ «ο Κέιν είχε μια ιδέα για έναν χαρακτήρα που λεγόταν "Batman" και θα ήθελε να δω τα σχέδια. Πήγα στο σπίτι του και είχε σχεδιάσει έναν χαρακτήρα που έμοιαζε πολύ με τον Superman με ένα είδος κοκκινωπού καλσόν, μου φάνηκε, με μπότες, χωρίς γάντια ή πανοπλία, με μια μικρή μάσκα ντόμινο, να κουνιέται σε ένα σχοινί. Είχε δύο άκαμπτα φτερά που έβγαιναν έξω, μοιάζοντας με φτερά νυχτερίδας. Και από κάτω ήταν μια μεγάλη ταμπέλα: BATMAN». Από τις σελίδες του Detective Comics #27. Ευτυχώς, ο πρώτος σχεδιασμός αυτός του χαρακτήρα άλλαξε δραματικά μιας και ο Φίνγκερ άρχισε να προτείνει πολλές και διάφορες αλλαγές, όπως στο να δώσει στον χαρακτήρα μια κουκούλα αντί για μια απλή μάσκα ντόμινο, μια κάπα αντί για φτερά και γάντια, ενώ συνέστησε επίσης και την αφαίρεση των κόκκινων τμημάτων από την αρχική στολή, κάνοντας τον έτσι πιο ανθρώπινο. "Φοράω Μάσκα. Και αυτή η μάσκα, δεν είναι για να κρύψω ποιος είμαι, αλλά για να δημιουργήσω αυτό που είμαι.»- Από το «Batman The Broken City». Αλλά όπως και ο Superman έτσι και ο Batman θα έπρεπε να είχε μια μυστική ταυτότητα. Έτσι οι Φινγκερ και Κέιν άρχισαν να ψάχνουν ονόματα και ένα background για τον χαρακτήρα. Μιας και ο Ανθρωπος Νυχτερίδα θα ήταν πιο… γήινος από τον Superman, οι δυο τους αποφάσισαν να τον κάνουν έναν εκατομμυριούχο playboy και φιλάνθρωπο ο οποίος τα βράδια φοράει την στολή του προσπαθώντας να εξαλείψει το έγκλημα στην Γκόθαμ Σίτι. Αλλά ποιο θα ήταν το όνομα του; Ο Φίνγκερ ήταν αυτός που του ήρθε η ιδέα του Μπρους Γουέιν συνδυάζοντας τα ονόματα του «Robert the Bruce, ενός Σκοτσέζου βασιλιά του 14ου αιώνα, ενώ το Γουέιν, μιας και ήταν εκατομμυριούχος φιλάνθρωπος, θύμιζε περισσότερο γόνο μιας ευγενής οικογένειας. Έψαξα για ένα όνομα που να υποδηλώνει αποικιοκρατία. Δοκίμασα τον Ανταμς, τον Χάνκοκ και μετά σκέφτηκα τον Αντονι Γουέιν [Αμερικανό στρατιώτη που πολέμησε στην Αμερικάνικη Επανάσταση]». Με το όνομα ήρθαν και οι λεπτομέρειες όσο αφορά την προσωπικότητα, τις μεθόδους και όπλα του. Όλα εμπνευσμένα από την ποπ κουλτούρα της εποχής αλλά και άλλους ήρωες, όπως τον Ζορό ο οποίος εκτελούσε τις ηρωικές του πράξεις στα κρυφά, διασκέδαζε τις υποψίες για την ταυτότητά του με τη διπλή του ζωή, δρώντας μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας και υπογράφοντας τα έργα του με μια βαριά υπογραφή. Αν και το κοινό γνώρισε τον Βatman ήδη ως τον Σκοτεινό Ιππότη της Γκόθαμ Σίτι, το origin story του έγινε γνωστό λίγο καιρό μετά, στο τεύχος #33 των Detective Comics (Νοέμβριος 1939). Η οικογένεια των Γουέιν, ο Δρ. Τόμας Γουέιν, η σύζυγός του Μάρθα και ο γιος τους Μπρους, ήταν μια από τις πιο πλούσιες και πιο ευυπόληπτες οικογένειες του Γκόθαμ, η οποία ζούσε στην γοτθική έπαυλή της στα περίχωρα της πόλης μαζί με τον μπάτλερ τους, τον Αλφρεντ Πένιγουορθ. Ένα χειμωνιάτικο βράδυ, και καθώς οι Γουέιν επέστρεφαν σπίτι από μια προβολή του «Ζορό» (!), ο Μπρους, μόλις 8 ετών τότε, έγινε μάρτυρας της δολοφονίας των γονιών του από ένα κλέφτη με το όνομα Τζο Τσιλ, ο οποίος προσπάθησε να κλέψει το μαργαριταρένιο κολιέ της μητέρας του. "Όλοι οι άνθρωποι έχουν όρια. Μαθαίνουν ποια είναι και μαθαίνουν να μην τα ξεπερνούν. Εγώ αγνοώ τα δικά μου.» - Από το «Knightfall». Εκείνο το βράδυ, ο Μπρους ορκίστηκε να περάσει τη ζωή του πολεμώντας το έγκλημα κι έτσι μπήκε σε ένα πρόγραμμα έντονης πνευματικής και σωματικής προπόνησης. Ωστόσο, γρήγορα συνειδητοποιεί ότι αυτές οι δεξιότητες από μόνες τους δεν είναι αρκετές. «Οι εγκληματίες είναι δεισιδαιμονικοί και δειλοί», παρατηρεί ο Γουέιν, «η μεταμφίεσή μου πρέπει να μπορεί να προκαλέσει τρόμο στις καρδιές τους. Πρέπει να είμαι ένα πλάσμα της νύχτας, μαύρος, τρομερός...» Ξαφνικά μια νυχτερίδα πετάει από το παράθυρο, σαν να ανταποκρίθηκε στις επιθυμίες του, εμπνέοντας τον Μπρους να δημιουργήσει την περσόνα του Batman. Ο θάνατος των Τομάς και Μάρθα Γουέιν. Ο Batman δεν έχει εγγενείς υπεράνθρωπες δυνάμεις και στηρίζεται αρκετά στην δική του επιστημονική γνώση, τις ικανότητες του ντετέκτιβ και την αθλητική του ικανότητα. Μάλιστα ο Superman περιγράφει τον Batman ως «τον πιο επικίνδυνο άνθρωπο στη Γη» και ένα από τα μεγαλύτερα και καλύτερα μυαλά του πλανήτη, κάτι που επαληθεύεται αρκετές φορές, όπως όταν ο Batman καταφέρνει να νικήσει μόνος του μια ολόκληρη ομάδα υπερδύναμων εξωγήινων και να σώσει τους φυλακισμένους συμπαίκτες του στην πρώτη ιστορία που έγραψε ο Γκραντ Μόρισον στο κόμικ του «JLA». Ο ανεξάντλητος πλούτος του Μπρους Γουέιν τού δίνει πρόσβαση σε προηγμένες τεχνολογίες και, ως ικανός επιστήμονας, είναι σε θέση να χρησιμοποιήσει και να τροποποιήσει αυτές τις τεχνολογίες προς όφελός του. Ο Batman θεωρείται ένας από τους μεγαλύτερους ντετέκτιβ του κόσμου, αν όχι ο μεγαλύτερος λύτης εγκλημάτων στον κόσμο, ενώ τον έχουν περιγράψει επανειλημμένα ως μια διάνοια με φωτογραφική μνήμη, άριστο χρήστη 127 πολεμικών τεχνών, καθιστώντας τον στο σύμπαν της DC ως την απόλυτη πολεμική μηχανή με κορυφαία φυσική κατάσταση. Ο Batman είναι πολύ πειθαρχημένος και έχει την ικανότητα να λειτουργεί κάτω από μεγάλο σωματικό πόνο και να αντιστέκεται στις περισσότερες μορφές τηλεπάθειας και ελέγχου του μυαλού. Είναι μάστορας της μεταμφίεσης, πολύγλωσσος και ειδικός στην κατασκοπεία, συλλέγοντας συχνά πληροφορίες με την ταυτότητα ενός διαβόητου γκάνγκστερ με το όνομα Μάτσις Μαλόουν. Παρά το γεγονός όμως ότι έχει τη δυνατότητα να βλάψει τους εχθρούς του, το πιο καθοριστικό χαρακτηριστικό του Batman είναι η ισχυρή δέσμευσή του στη δικαιοσύνη και η απροθυμία του να αφαιρέσει ανθρώπινη ζωή. Αυτή η ανυποχώρητη ηθική του στάση έχει κερδίσει τον σεβασμό αρκετών ηρώων στο σύμπαν της DC, όπως του Superman και της Wonder Woman. Στο ντοκιμαντέρ «Batman Unmasked» ο διακεκριμένος Αμερικάνος ψυχολόγος Μπέντζαμιν Κάρνεϊ σημειώνει ότι η προσωπικότητα του Batman καθοδηγείται από την εγγενή ανθρωπιά του Μπρους Γουέιν και ότι «ο Batman είναι τελικά ένα εργαλείο για τις προσπάθειες του Μπρους Γουέιν να κάνει τον κόσμο καλύτερο». Ο Μπρους Γουέιν έχει πάρει τον όρκο να μην σκοτώνει, πιστεύει ότι οι πράξεις μας μας καθορίζουν, είναι σίγουρος πως αποτυγχάνουμε για κάποιο συγκεκριμένο λόγο κάθε φορά και επίσης πως όλα είναι πιθανά. Όμως ο Batman δεν χρειάζεται πάντα να καταφύγει σε όλες αυτές τις αμέτρητες ικανότητες και δεξιοτεχνίες του για να πιάσει τους κακούς. Μερικές φορές και η μυστική του ταυτότητα, του Μπρους Γουέιν, είναι το κλειδί για να ανοίξει πολλές πόρτες που κανένας Batman δεν θα μπορούσε να ξεκλειδώσει, με βία ή χωρίς. Ο Γουέιν παίζει το ρόλο ενός επιφανειακού playboy που ζει από την περιουσία της οικογένειάς του και τα κέρδη της Wayne Enterprises, του ομίλου που έχει κληρονομήσει. Υποστηρίζει φιλανθρωπικούς σκοπούς μέσω του μη κερδοσκοπικού του Ιδρύματος Γουέιν, το οποίο εν μέρει αντιμετωπίζει κοινωνικά ζητήματα και βοηθά τα θύματα διαφόρων εγκλημάτων, αλλά είναι ευρύτερα γνωστός ως ένα celebrity. Δημόσια εμφανίζεται σπάνια, αλλά όταν το κάνει εμφανίζεται συχνά στην παρέα γυναικών, κάτι που ενθαρρύνει τα κουτσομπολιά των ταμπλόιντ ενώ προσποιείται ότι πίνει αρκετά (ποτά που στην ουσία είναι μη αλκοολούχα καθώς ο Γουέιν προσπαθεί στην πραγματικότητα να διατηρήσει τη σωματική και πνευματική του ακεραιότητα αλώβητη από καταχρήσεις). Πολλοί είναι εκείνοι που παρομοιάζουν τον Μπρους Γουέιν του Batman με εκείνον του Κλαρκ Κεντ του Superman, με αρκετούς συγγραφείς των ιστοριών των Batman και Superman να έχουν βρει πολλά κοινά στοιχεία ανάμεσα στους δύο χαρακτήρες. Οι δυο τους μπορεί να έχουν χαρακτηριστεί ως «η μέρα και η νύχτα των ηρώων της DC» αλλά πιστεύουν στα ίδια πράγματα. Ο Γουίλ Μπρούκερ σημειώνει στο βιβλίο του «Batman Unmasked» ότι «η επικύρωση της πραγματικής ταυτότητας του Batman βρίσκεται στο νεανικό κοινό... δεν χρειάζεται να είναι ο Μπρους Γουέιν, χρειάζεται απλώς να φοράει το κοστούμι και τα gadgets, τις ικανότητες του, και κυρίως την ηθική και την ανθρωπιά του. Υπάρχει απλώς μια αίσθηση γι 'αυτόν: “τον εμπιστεύονται... και δεν έχουν ποτέ άδικο.”» Ο Batman αντιμετωπίζεται συχνά ως ένας εκδικητής. Ο Φρανκ Μίλερ βλέπει τον χαρακτήρα ως «μια διονυσιακή φιγούρα, μια δύναμη για αναρχία που επιβάλλει μια ατομική τάξη». Ντυμένος σαν νυχτερίδα, ο Batman καλλιεργεί σκόπιμα μια τρομακτική προσωπικότητα για να τον βοηθήσει στην καταπολέμηση του εγκλήματος, έναν φόβο που προέρχεται από την ένοχη συνείδηση των εγκληματιών. Μάλιστα ο Μίλερ ήταν εκείνος που στις ιστορίες του πολλές φορές εισήγαγε μερικά αντι-ηρωικά χαρακτηριστικά στην προσωπικότητα του Batman όπως τη ροπή του προς τη βία και τα βασανιστήρια και την όλοένα και περισσότερο αποξενωμένη συμπεριφορά του. Ο Batman του Μίλερ ήταν ίσως πιο κοντά στην προ-Ρόμπιν εποχή (πριν το 1940) ο οποίος ήταν μάλιστα πρόθυμος να σκοτώσει εγκληματίες, εάν αυτό ήταν απαραίτητο. Διχογνωμίες προκάλεσε μέσα στα χρόνια και η σεξουαλικότητα, όχι τόσο του ίδιου, αλλά των ιστοριών του και γενικότερα του όλου κόνσεπτ της ύπαρξής του. Ο συγγραφέας Αλαν Γκραντ έχει δηλώσει πως «Ο Batman που έγραφα για 13 χρόνια δεν είναι γκέι. Ο Batman που έγραφαν όλοι, μέχρι πίσω στον Μπομπ Κέιν κανείς από αυτούς δεν τον έγραψε ως γκέι χαρακτήρα. Μόνο ο Τζόελ Σουμάχερ μπορεί να είχε αντίθετη άποψη». Ο Γκραντ Μόρισον είπε ότι «το gayness είναι ενσωματωμένο στον Batman. Προφανώς ως φανταστικός χαρακτήρας προτίθεται να είναι ετεροφυλόφιλος, αλλά η βάση της όλης ιδέας είναι εντελώς γκέι.» Detective Comics #241 Ολα αυτά όμως είναι εκείνα που καθιέρωσαν τον Batman ως έναν από τους πιο κορυφαίους υπερήρωες όχι μόνο της DC αλλά και ολόκληρης της 9ης Τέχνης, κι έναν από τα πιο αναγνωρίσιμα σύμβολα της ποπ κουλτούρας σε ολόκληρο τον κόσμο. O Batman δεν άργησε να κάνει την εμφάνισή του και σε άλλα μέσα πέρα από τα κόμικ όπως στην τηλεόραση, στο σινεμά και φυσικά σε αμέτρητα video games. Το 1943 ο Λούις Γουίλσον ήταν ο πρώτος ηθοποιός ο οποίος έπαιξε τον ρόλο του Batman στην τηλεοπτική σειρά 15 επεισοδίων με τίτλο «Batman». Τον Ιανουάριο του 1966 η σειρά «Batman» με πρωταγωνιστή τον Ανταμ Γουέστ έκανε την πρεμιέρα του στο ABC και αμέσως αγαπήθηκε από το κοινό κάνοντάς την μια από τις πιο καλτ σειρές της αμερικάνικης τηλεόρασης. Λίγους μήνες αργότερα οι ηθοποιοί της σειράς αυτής πρωταγωνίστησαν και στην πρώτη κινηματογραφική ταινία του ήρωα με τίτλο «Batman», η οποία κυκλοφόρησε στις αμερικάνικες αίθουσες στις 30 Ιουλίου 1966. Ομως η πιο γνωστή, και μια από τις πιο αγαπημένες κινηματογραφικές παραγωγές με πρωταγωνιστή τον Batman, ήταν οι ταινία του 1989 σε σκηνοθεσία του Τιμ Μπάρτον και με πρωταγωνιστή τον Μάικλ Κίτον με τίτλο «Batman». Η ταινία είχε τεράστια επιτυχία. Οχι μόνο ήταν η ταινία με τις μεγαλύτερες εισπράξεις της χρονιάς, αλλά εκείνη την εποχή ήταν η πέμπτη ταινία με τις περισσότερες εισπράξεις στην ιστορία του σινεμά, κερδίζοντας μάλιστα και το Οσκαρ Σκηνικών. Η επιτυχία της ταινίας έφερε τρία σίκουελ, τα «Batman Returns» (1992), «Batman Forever» (1995) και «Batman & Robin» (1997), τα δύο τελευταία εκ των οποίων σκηνοθέτησε ο Τζόελ Σουμάχερ αντί του Μπάρτον. Τον Batman αντικατέστησαν - όχι με επιτυχία - οι Βαλ Κίλμερ και Τζορτζ Κλούνεϊ αντίστοιχα. Το 2005 ο Κρίστοφερ Νόλαν κυκλοφορήσε το πρώτο μέρος της δικής του τριλογία του Σκοτεινού Ιππότη με τις ταινίες «Batman Begins» (2005), «The Dark Knight» (2008) και «The Dark Knight Rises» (2012) με πρωταγωνιστή τον Κρίστιαν Μπέιλ στον ρόλο του Batman. Οταν η DC αποφάσισε πως ήρθε η ώρα για το δικό της κινηματογραφικό σύμπαν, δημιούργησε το DCEU με τον Μπεν Αφλεκ να κάνει την πρώτη του εμφάνιση στον ρόλο του Batman στην ταινία του Ζακ Σνάιντερ «Batman v Superman: Dawn of Justice» (2016). Σε ένα άρθρο για τον εορτασμό της 60ης επετείου του χαρακτήρα, η εφημερίδα The Guardian έγραψε πως «ο Batman είναι μια θολή φιγούρα από την ατελείωτη επανεφεύρεση που είναι η σύγχρονη μαζική κουλτούρα. Είναι ταυτόχρονα ένα σύμβολο και ένα εμπόρευμα: το τέλειο πολιτιστικό τεχνούργημα του 21ου αιώνα.» Για όλα αυτά, και για πολλά περισσότερα, ο Batman έχει καταφέρει γίνει κάτι παραπάνω από μια απλή φιγούρα η οποία παραμονεύει στις σκιές. Είναι ένα σύμβολο το οποίο δείχνει πως ακόμα και στο απόλυτο σκοτάδι μπορεί να υπάρξει η ελπίδα και το φως, αρκεί να ξέρεις που να κοιτάξεις. "Ισως αυτό είναι το να είσαι ο Batman. Οχι να κερδίζεις. Αλλά να αποτυγχάνεις και να ξανασηκώνεσαι. Γνωρίζοντας ότι θα αποτύχεις, θα αποτύχεις χίλιες φορές, αλλά και πάλι δεν θα τα παρατήσεις.» - Από το «Batman: Zero Year». Πηγη
  21. Τρία κόμικ που πρέπει να διαβάσετε πριν δείτε το «The Batman» του Ματ Ριβς Ανυπομονείτε για το «The Batman»; Διαβάστε αυτά τα τρία κόμικ τα οποία θα σας βοηθήσουν να μπείτε στο κλίμα της ταινίας πριν αυτή κυκλοφορήσει στις ελληνικές αίθουσες στις 3 Μαρτίου. Η νέα ταινία του Ματ Ριβς «The Batman» φαίνεται πως αλλάζει τελείως την προσέγγισή της στο πώς θα αφηγηθεί την νέα ιστορία του Σκοτεινού Ιππότη, μετά τις πρόσφατες πιο αποτυχημένες προσπάθειές της DC. Παλιότερα ο Ριβς είχε δηλώσει πως «αυτό που είναι συναρπαστικό με τον Batman είναι το πως σχετίζεται με το τώρα και το πόσο προσωπικό μπορεί να γίνει. Πρόκειται για μια ιστορία νουάρ του Batman. Θα αντιμετωπίσει αρκετά προβλήματα, και πιστεύω πως θα είναι μια συναρπαστική και γεμάτη συναίσθημα ιστορία. Θα είναι ένας Batman περισσότερο ντεντέκτιβ αυτή την φορά από ότι τον έχουμε δει στις προηγούμενες ταινίες. Τα κόμικς έχουν μια προϊστορία σε αυτό». Και μπορεί ο ίδιος να έχει αναφέρει επανειλημμένα πως η ταινία του δεν βασίζεται σε κάποιο συγκεκριμένο κόμικ, αλλά βλέποντας τα διάφορα τρέιλερ που κυκλοφόρησαν κατά καιρούς αλλά και τις φωτογραφίες της ταινίας, εύκολα μπορεί να διαπιστώσει κάποιος τις πολλές και διάφορες επιρροές που έχουν τα κόμικς του Σκοτεινού Ιππότη πάνω της. Εμείς εδώ στο Flix σας προτείνουμε τρία, ίσως τα πιο σημαντικά, κόμικς που πιστεύουμε θα σας βοηθήσουν να μπείτε στο κλίμα της ταινίας πριν αυτή κυκλοφορήσει στις ελληνικές αίθουσες στις 3 Μαρτίου. Batman: Year Two Ας ξεκινήσουμε από τα πιο βασικά. Το «Batman: Year Two» δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά τον Ιούνιο του 1987 ως μια σειρά από τέσσερα κόμικς γραμμένα από τον Μάικ Μπαρ και σχεδιασμένα από τους Αλαν Ντέιβις, Πολ Νίαρι, Αλφρέντο Αλκάλα, Μαρκ Φάρμερ και Τοντ ΜακΦάρλαν. Στην ουσία πρόκειται για την συνέχεια της ιστορίας του Φρανκ Μίλερ «Batman: Year One» που κυκλοφόρησε τον Φεβρουάριο-Μάιο 1987. Η ιστορία μιλάει για την δεύτερη χρονιά του Batman ως τιμωρού στο Γκόθαμ με τον Τζιμ Γκόρντον να έχει πλέον την θέση του Επιθεωρητή. Ο Batman έρχεται αντιμέτωπος με τον Reaper, έναν δολοφόνο εκδικητή, ο οποίος σκοτώνει εγκληματίες για να κάνει το Γκόθαμ καλύτερη πόλη - ο οποίος όμως κρύβει κι αυτός τα δικά του μυστικά. Σύμφωνα με τον Ριβς, η ταινία του θα εξελίσσεται κατά την διάρκεια του δεύτερου έτους της εποχής του Batman, και αυτό ίσως σημαίνει πως ίσως έχει πάρει πολλά στοιχεία από το συγκεκριμένο κόμικ για να δημιουργήσει την ατμόσφαιρά του, όπως την τελετή προαγωγής του Γκόρντον σε Επιθεωρητή. Σίγουρα όμως δεν θα δούμε τον Reaper να κάνει την εμφάνισή του στην ταινία αλλά ούτε έναν κύριο ακόμα πρωταγωνιστή της συγκεκριμένης ιστορίας, την Λέσλι Τόμκινς, η οποία βοήθησε τον Μπρους Γουέιν να μεγαλώσει μετά τον θάνατο των γονιών του. Batman: The Long Halloween Γραμμένο από τον Τζεφ Λόουμπ και σχεδιασμένο από τον Τιμ Σέιλ, το «The Long Halloween» ήταν μια σειρά κόμικ η οποία διήρκησε 13 τεύχη και κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το 1996. Η ιστορία διαδραματίζεται κατά τη διάρκεια των πρώτων ημερών του Batman ως τιμωρού του εγκλήματος και αφηγείται την ιστορία ενός μυστηριώδους κατά συρροήν δολοφόνου με το όνομα Holiday, ο οποίος δολοφονεί ανθρώπους στις διακοπές, έναν κάθε μήνα. Ο Batman συνεργάζεται με τον εισαγγελέα Χάρβεϊ Ντεντ και τον Επιθεωρήτη Γκόρντον για να ανακαλύψουν την ταυτότητα του Holliday πριν το επόμενο θύμα του, ενώ παράλληλα προσπαθεί να σταματήσει τον εγκληματικό πόλεμο μεταξύ των δυο πιο ισχυρών οικογενειών της Γκόθαμ Σίτι, των Μαρόνι και Φαλκόνε. Σε αυτή την ιστορία «συστήνεται» και ο Calendar Man ο οποίος, αν και γνωρίζει την πραγματική ταυτότητα του Holiday, δεν την αποκαλύπτει στον Batman αλλά του δίνει αινίγματα για να λύσει τα οποία αποκαλύπτουν ποιος θα είναι το επόμενό του θύμα. Τέλος τα γεγονότα αυτά οδηγούν και στη μεταμόρφωση του Ντεντ σε Two-Face ενώ επίσης πρωταγωνιστούν και διάφοροι άλλοι αντίπαλοι του Batman όπως ο Scarecrow, o Mad Hatter, η Poison Ivy και ο Riddler. H συγκεκριμένη ιστορία θεωρείται πως είναι μια συνέχεια του «Batman: Year One» του Μίλερ, ενώ η ιστορία ενός μανιακού δολοφόνου με τον Batman να χρησιμοποιεί περισσότερο την ικανότητα του ως ντεντέκτιβ για να λύσει το μυστήριο συνδέεται άμεσα με το ότι ο Riddler στην ταινία έχει παρομοιαστεί ως ένας δολοφόνος τύπου Zodiac Killer με τον Batman να προσπαθεί να λύσει τους γρίφους που αφήνει πίσω του πριν βρει το επόμενό του θύμα. Επίσης στο συγκεκριμένο κόμικ η Catwoman παίζει ένα σημαντικό ρόλο στην ιστορία, καθώς προσπαθεί να λύσει και η ίδια το μυστήριο ενώ μάλιστα σώζει και τον Batman κατά την διάρκεια της ιστορίας – δεν αποκλείεται να δούμε κάτι ανάλογο και στην ταινία του Ριβς. Τέλος, ας μην ξεχνάμε πως η οικογένεια Φαλκόνε θα παίξει τον δικό της ρόλο στην ταινία, όπως και στα κόμικς. Batman: Hush Πρόκειται για μια σειρά κόμικς από 12 τεύχη τα οποία κυκλοφόρησαν από τον Οκτώβριο του 2002 ως και τον Σεπτέμβριο του 2003, καλύπτοντας τα Batman #608 - # 619, και γράφτηκαν από τον Τζεφ Λόουμπ και σχεδιάστηκαν από τους Τζιμ Λι και Σκοτ Γουίλιαμς. Για άλλη μια φορά ο Batman προσπαθεί να λύσει ένα μυστήριο, αυτό της πραγματική ταυτότητας του Hush, ενός τύπου που προσπαθεί να σαμποτάρει τον Σκοτεινό Ιππότη από μακριά, και περιέχει πολλές γκεστ εμφανίσεις κι από άλλους ήρωες, όπως τον Superman και τον Nightwing, αλλά και κακούς, όπως τους Killer Croc, Poison Ivy, Harley Quinn, Joker, Riddler και άλλους. Πρόκειται για μια ιστορία που μπορεί ο Hush να βρίσκεται στο επίκεντρό της, αλλά το πως ο Riddler παίζει ρόλο στα διάφορα γεγονότα τα οποία εξελίσσονται είναι εκείνο που μάλλον έκανε τον Ριβς να αντλήσει κάποιες επιρροές για την ταινία του. Στα συγκεκριμένα κόμικς ο Εντουαρντ Νίγκμα (aka Riddler) έχει χάσει την όποια δύναμή του ως ένας από τους μεγάλους εγκληματίες της Γκόθαμ Σίτι, λέγοντας πως «κάποτε ήμουν κάποιος σε αυτήν την πόλη». Μέχρι το τέλος η φήμη του Riddler ως εγκληματίας αποκαθίσταται και μάλιστα είναι ικανός να αποδείξει ποιος κρύβεται πίσω από την στολή του Batman. Το μόνο που τον κρατάει για να μην το αποκαλύψει σε όλους είναι πως «ένας γρίφος στον οποίο όλοι γνωρίζουν την απάντηση δεν έχει καμία απολύτως αξία», μια απάντηση που και ο Riddler στην ταινία φαίνεται να γνωρίζει. Α, και φυσικά έχουμε το φιλί της Σελίνα Κάιλ (aka Catwoman) με τον Batman, κάτι που επίσης φαίνεται πως θα δούμε και στην ταινία του Ριβς. Πηγή
  22. Ο Μπάτμαν (ξανα)επιστρέφει Γιάννης Κουκουλάς Ένας νέος κύκλος ταινιών με τον Σκοτεινό Ιππότη ξεκινά και πιάνει τη ζωή του και τη δράση του στο Γκόθαμ και πάλι από την αρχή. Η νέα ταινία με τον Μπάτμαν βγαίνει στις ελληνικές αίθουσες στις 3 Μαρτίου. Με νέους ηθοποιούς, με υποσχέσεις για ανανέωση και με δύσκολα ερωτήματα γύρω από την έννοια του ηρωισμού και τον πολύπλοκο αλλά και εύθραυστο ψυχισμό του Ανθρώπου-Νυχτερίδα. Πρόκειται για έναν από τους πιο δημοφιλείς υπερήρωες εδώ και περισσότερες από οκτώ δεκαετίες. Αμέτρητα κόμικς έχουν δημιουργηθεί για τη ζωή του και τις περιπέτειές του και έχουν γυριστεί γι’ αυτόν πολλές ταινίες, τηλεοπτικές σειρές και κινούμενα σχέδια. Και όμως, από το 1939 μέχρι σήμερα η δημοφιλία του Μπάτμαν παραμένει υψηλή, ίσως μάλιστα και να αυξάνεται με το πέρασμα των χρόνων. Σ’ αυτό συντελεί η διαρκής ανανέωση του χαρακτήρα του και τα τεχνάσματα που χρησιμοποιεί η DC, η εταιρεία-κολοσσός που διαχειρίζεται τα δικαιώματα και τις τύχες αυτού του τεράστιου brand name. Ενα από αυτά, δοκιμασμένο και επιτυχημένο εδώ και δεκαετίες, είναι η περιοδική αλλαγή του καστ των κινηματογραφικών ταινιών και συνεπακόλουθα οι διαφοροποιήσεις της προέλευσης, του παρελθόντος, των ικανοτήτων, του ψυχικού κόσμου, των αντιπάλων του Ανθρώπου-Νυχτερίδα. Ο πρώτος Μπάτμαν της σύγχρονης εποχής (είχαν προηγηθεί διάφορες εκδοχές που με σημερινά κριτήρια πρέπει να θεωρούνται τουλάχιστον παρωχημένες) ήταν ο Μάικλ Κίτον του Τιμ Μπάρτον το 1989 και το 1992, ακολούθησε ο Βαλ Κίλμερ του Τζόελ Σουμάχερ το 1995 και ο κύκλος έκλεισε με τον Τζορτζ Κλούνεϊ, πάλι από τον Τζόελ Σουμάχερ το 1997. Στη συνέχεια τον ρόλο του Μπάτμαν από το 2005 ώς το 2012 ανέλαβε ο Κρίστιαν Μπέιλ υπό τη σκηνοθετική καθοδήγηση του Κρίστοφερ Νόλαν για μια σκοτεινή τριλογία (Batman Begins, The Dark Knight και The Dark Knight Rises) που βασίστηκε περισσότερο στη ζοφερή ατμόσφαιρα του Γκόθαμ και στα ψυχολογικά αδιέξοδα του Μπάτμαν παρά στη δράση και στα εντυπωσιακά εφέ. Σειρά είχε ο Μπεν Αφλεκ αλλά και ο Μάικλ Κίτον στην επάνοδό του στον ρόλο του Μπάτμαν στις ταινίες του Διευρυμένου Σύμπαντος της DC (DCEU), για να ακολουθήσει το εντελώς διαφορετικό και διόλου υπερηρωικό Joker χωρίς καθόλου Μπάτμαν, με εξαίρεση μια σκηνή στην οποία εμφανίζεται ο Μπρους Γουέιν σε παιδική ηλικία, πολύ πριν βάλει τη στολή της νυχτερίδας. Και κάπου εκεί οι υπεύθυνοι της DC μάλλον αποφάσισαν να κάνουν μια «επανεκκίνηση» του μύθου του δημοφιλούς ήρωα με μια νέα σειρά ταινιών που θα πιάσει τα πράγματα και πάλι από την αρχή. Στον νέο κύκλο του Μπάτμαν που ανοίγει στις 3 Μαρτίου στη χώρα μας, πρωταγωνιστής είναι ο Ρόμπερτ Πάτινσον, ένας από τους πιο διάσημους νέους ηθοποιούς του Χόλιγουντ με σημαντικούς ρόλους στη σειρά ταινιών «Twilight», στο «Πάντα ο Διάβολος», στο «Τένετ», στο «Φάρο» και άλλες μεγάλες επιτυχίες των τελευταίων ετών, ενώ τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Ματ Ριβς, που είδε τις μετοχές του να ανεβαίνουν με το «Κλόβερφιλντ» το 2008 και να εκτοξεύονται με τα δύο σίκουελ του «Πλανήτη των Πιθήκων». Συμπρωταγωνίστρια του Πάτινσον είναι η Ζόι Κράβιτζ στον ρόλο της Κατγούμαν, ενώ μικρότερους ρόλους έχουν μεγάλα ονόματα, όπως ο Κόλιν Φάρελ, ο Τζον Τουρτούρο και ο Πίτερ Σάρσγκαρντ. Οπως έχουν δηλώσει οι υπεύθυνοι της DC αλλά και ο Ριβς, σκοπός τους ήταν να επιστρέψουν στα πρώτα χρόνια της δράσης του Μπάτμαν και να εξερευνήσουν τον ψυχικό του κόσμο πριν αυτός γίνει ο πασίγνωστος γνώστης του εγκλήματος στο Γκόθαμ. Έτσι, με όλα όσα είναι γνωστά μέχρι σήμερα, ο νέος κύκλος που ανοίγει και πιθανώς θα ολοκληρωθεί σε τρεις ταινίες, επικεντρώνεται σε μεγάλο βαθμό στις αμφιβολίες του Μπρους Γουέιν κατά την έναρξη της «καριέρας» του, στις δυσκολίες που αντιμετωπίζει, στην προσπάθειά του να ισορροπήσει μεταξύ των δύο ταυτοτήτων του, στη διχασμένη του προσωπικότητα σε ένα περιβάλλον οικονομικής διαφθοράς, πολιτικής σήψης και διαπλοκής μεταξύ εγκληματιών και κρατικών αξιωματούχων. Σ’ αυτό το περιβάλλον εισβάλλει ο Γρίφος (The Riddler), ένας «παραδοσιακός» ορκισμένος εχθρός του Μπάτμαν που αναλαμβάνει να «αποκαλύψει» αλήθειες μέσω στυγνών δολοφονιών και έτσι να ενεργοποιήσει έμμεσα τον Ανθρωπο-Νυχτερίδα που ξεπερνά τους δισταγμούς του και αναλαμβάνει δράση. Η νέα ταινία του Μπάτμαν, 83 ολόκληρα χρόνια μετά την πρώτη του εμφάνιση στο περιοδικό Detective Comics, αναμένεται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον από τους φίλους του καθώς, σύμφωνα με όσα έχουν διαρρεύσει, θα είναι πιο «ανθρώπινη» από τις προηγούμενες και πιο εστιασμένη στον Μπρους Γουέιν από ό,τι στο μαυροφορεμένο alter ego του. Άλλωστε, ο Μπάτμαν είναι μια εντελώς ξεχωριστή περίπτωση «υπερήρωα» καθώς δεν διαθέτει καμιά απολύτως υπερφυσική δύναμη. Τα μόνα του «όπλα» είναι η ευφυΐα του και το γυμνασμένο του σώμα, αλλά φυσικά και τα αμέτρητα εκατομμύρια που διαθέτει ώστε να ικανοποιεί την ακατανίκητη τάση του να πατάξει το έγκλημα και να βάλει τάξη εκεί που οι αρχές και το οργανωμένο κράτος δεν μπορούν ή δεν θέλουν. Για την πολυεπίπεδη αποτύπωση αυτού του πολυσύνθετου και διαταραγμένου ψυχικού κόσμου ενός πλέιμποϊ που κάθε νύχτα μασκαρεύεται για να δείρει άλλους μεταμφιεσμένους παρανοϊκούς και μεγαλομανείς κακοποιούς, η νέα ταινία του Μπάτμαν υπόσχεται –και φαίνεται ότι θα τα καταφέρει– να προσφέρει πολλά νέα στοιχεία και να δημιουργήσει πολλούς νέους και γόνιμους προβληματισμούς γύρω από την αυτοδικία, τον κοινωνικό έλεγχο, τη σχέση του ανθρώπου με την εξουσία, τα ατομικά και τα συλλογικά υποκείμενα, την πολιτική, τη διαφθορά και, πάνω απ’ όλα, τη στρέβλωση πολύπαθων εννοιών όπως «καθήκον» και «ηρωισμός». Πολλές από τις σημαντικότερες περιπέτειες του Batman των τελευταίων δεκαετιών κυκλοφορούν μεταφρασμένες στα ελληνικά από τις εκδόσεις Anubis. Αναμφίβολα μια από τις πιο εμβληματικές είναι «Το Φονικό Αστείο» («The Killing Joke») σε σενάριο του Alan Moore και σχέδια του Brian Bolland, με τον Joker σε μια από τις «καλύτερες» στιγμές του καθώς και με την ιστορία της σκοτεινής προέλευσής του που ερμηνεύει πολλές από τις πράξεις του. Κομβικό για την εξέλιξη των υπερηρωικών κόμικς είναι και το «Ο Σκοτεινός Ιππότης Επιστρέφει» του Frank Miller, μια ιστορία δημιουργημένη το 1986 με πρωταγωνιστή έναν αποσυρμένο, απογοητευμένο και καταρρακωμένο Μπάτμαν που «αναγκάζεται» να επιστρέψει στη δράση πασχίζοντας να διατηρήσει λιγοστά ψήγματα ηθικής, σε ένα Γκόθαμ που καταρρέει. Στη βικτοριανή εποχή εκτυλίσσεται το εξίσου ενδιαφέρον «Gotham by Gaslight» του Brian Augustyn, ενώ η «Άνιση Μάχη» των Alex Ross και Paul Dini αποτελεί μια «μελέτη» γύρω από τη φύση του εγκλήματος. Τέλος, με αφορμή την ταινία «Μπάτμαν», κυκλοφόρησαν οι δύο τόμοι του «All Star Batman» των Scott Snyder και John Romita Jr., ενώ επανακυκλοφόρησε το «Batman Hush» των Jeph Loeb και Jim Lee. Πηγή
  23. Περιέχει τα Detective Comics #854-863, Batwoman #0 (New 52), Batwoman #0-24, and Batwoman Annual #1 H Kate Kane, προέρχεται από στρατιωτική οικογένεια. Ακολουθώντας τα χνάρια του πατέρα της, και κάνοντας αυτό που ονειρευόταν από παιδί, γράφεται σε στρατιωτική ακαδημία, όπου και θριαμβεύει με τις επιδόσεις της. Αναγκάζεται όμως να παραιτηθεί, καθώς ως ομοφυλόφιλη, είναι υποχρεωμένη να κρατάει την σεξουαλική της ταυτότητα μυστική, κάτι που δεν μπορεί να ανεχτεί. Ως πολίτης πλέον, αποφασίζει να δημιουργήσει το ρόλο της Batwoman, και από θαυμασμό προς τον Batman, πολεμά την εγκληματική σκηνή του Gotham, γίνεται μέντορας στην ξαδέλφη της/υπερηρωίδα Bette Kane/Flamebird, μαθαίνει μια σοκαριστική για την νεκρή(;) δίδυμη αδελφή της, προσελκύει το ενδιαφέρον μιας μυστικής κρατικής υπηρεσίας, γίνεται ζευγάρι με την Renee Montoya και συνεργάζεται με τον Batman και την Wonder Woman. Μια "καινούρια" ηρωίδα γεννιέται! Επιεικώς άσχετος με τον κόσμο της DC και πλήρως άσχετος με την Batwoman, πήρα το omnibus λόγω του Greg Rucka (ο οποίος δυστυχώς γράφει μόνο το πρώτο arc), και του J.H. Williams III, o οποίος σχεδιάζει το μεγαλύτερο μέρος των συγκεκριμένων τευχών. Και ενώ ο Rucka, ο οποίος σίγουρα έχει καλύτερα πράγματα, κάνει μια passable δουλειά, όχι αξιομνημόνευτη, αλλά σίγουρα όχι κακή, μετά αναλαμβάνει ο ίδιος ο Williams o οποίος είτε μόνος του, είτε με σε συνεργασία με τον W. Haden Blackman, γράφει σχεδόν όλα τα υπόλοιπα. Πάντα φοβάμαι τους σχεδιαστές που πάνε να πάρουν (και) το ρόλο του συγγραφέα, αλλά εδώ ο J.H.W. περνάει σχετικά άνετα τη βάση, και ούτε πλατειάζει αλλά και ούτε χάνει τη μπάλα. Οι ιστορίες του είναι αρκετά ενδιαφέρουσες, αν και 1-2 arcs ίσως λίγο παρατραβάνε σε διάρκεια. Διατηρούν όμως το ενδιαφέρον σε καλά επίπεδα, και μαζί με τον συνεργάτη του (λογικά ο ίδιος παρείχε την πλοκή και ο Blackman τους διαλόγους) παραδίδουν ένα συνολικά ενδιαφέρον υπερηρωικό ανάγνωσμα, χωρίς τραβηγμένες από τα μαλλιά σκηνές. Δυστυχώς, δεν θα μάθουμε ποτέ που ακριβώς ήθελαν να πάνε την ηρωίδα, γιατί έφαγαν άκυρο από την DC όταν ήθελαν να παντρέψουν την ηρωίδα με την Montoya, και παραιτήθηκαν από το project. Για αυτό και κλείνει τη σειρά άλλη δημιουργική ομάδα, χωρίς το τέλος που εκείνοι ήθελαν αρχικά να δώσουν. Ένα ενδιαφέρον what-if σίγουρα, αλλά όχι τόσο, όσο πιθανόν αν το project ήταν του Rucka ή κάποιου άλλου "σεσημασμένου" συγγραφέα. Επειδή, μην γελιόμαστε, όλο το project φτιάχτηκε για να σχεδιαστεί από τον J.H.Williams III, τον σχεδιαστή του επικού Promethea του Alan Moore. Και σίγουρα του έδωσαν το ελεύθερο να κάνει ότι ακριβώς ήθελε, δηλαδή να πήξει τα τεύχη με αυτά τα πανέμορφα 2-page-splash που τόσο πολύ του αρέσουν και τόσο πολύ αναδεικνύουν το χέρι του. Και κάποια από αυτά είναι πραγματικά εντυπωσιακά, τόσο πολύ ώστε να μην δίνει ιδιαίτερο βάρος στις υπόλοιπες (απλές) σελίδες. Σε αποζημιώνουν βέβαια τα πανέμορφα δισέλιδα, αλλά μη μένοντας εκεί και προσπαθώντας να αλλάξει όλο το τρόπο της κομιξοαφήγησης όπως την ξέραμε μέχρι τότε, κάνει και πολλούς πειραματισμούς με τον τρόπο ανάγνωσης της σελίδας. Φαν προφανώς της οριζόντιας αφήγησης, χωρίζει νοητά τις σελίδες του οριζόντια και όχι κάθετα, και σαν να μην έφτανε αυτό, έβαλε και άλλα τρικάκια μέσα. Οπότε κάποιες σελίδες πρέπει να διαβαστούν κυκλικά, σε κάποιες άλλες η δράση λαμβάνει χώρα διαγώνια, και χωρίς πάντα αυτό να σηματοδοτείτε κάπως. Οπότε μετά από ένα σημείο, εγώ τουλάχιστον, κουράστηκα και μπερδεύτηκα. Όχι σε σημείο να μην καταλαίνω τι γίνεται, αλλά, όπως και να το κάνουμε, το σπάσιμο της ανάγνωσης (μέχρι να συνειδητοποιήσεις τη σωστή σειρά) σε "έβγαζε" από την ιστορία. Και το ότι γινόταν αρκετές φορές μέσα σε κάθε τεύχος, έχανε την πρωτοτυπία του και γινόταν βαρετό. Οι υπόλοιποι σχεδιαστές που συμμετείχαν, με σχέδιο 1234% διαφορετικό από αυτό του Williams, το μόνο που κατάφεραν, ήταν να ξενίσουν, παρόλο που το σχεδιό τους καθεαυτό δεν ήταν απαραίτη κακό. Συνολικά, ένα ΟΚ προς καλούτσικο ανάγνωσμα, τίποτα να τρελαθείς, πέρα από τα προαναφερόμενα splash, τα οποία ανεβάζουν πολύ το επίπεδο από μόνα τους.7/10 κυρίως για το σχέδιο, αν και ο χαρακτήρας ο ίδιος έχει πράγματα να πει. Ένα 7/10 του αξίζει και το παίρνει.
  24. Το Gotham του 2039 είναι μια αστυνομοκρατούμενη πόλη. Οι κάτοικοί της έχουν ξεχάσει όχι μόνο τον Batman αλλά και κάθε έννοια ιδιωτικότητας. Μια νύχτα με καταιγίδα, ωστόσο, ο αστικός μύθος «ζωντανεύει» και τρέχει να γλυτώσει από λυσσασμένα σκυλιά και βίαιους μπάτσους, ενώ αιμορραγεί ακατάσχετα. Ο Batman, χωρίς καλά-καλά να το καταλάβει, έχει μπλέξει σε μια σκοτεινή συνομωσία. Όμως ο κυνηγημένος θα μετατραπεί σε κυνηγό... Είχα κοντά έναν χρόνο να διαβάσω υπερηρωικό κόμικ (αν εξαιρέσω Hellboy, Top 10 και Black Hammer) και νομίζω ότι αυτό συνέβαλε στο να απολαύσω το Year 100. Το οποίο είναι ένα δυναμικό κόμικ, δυστοπικό, χωρίς αχρείαστες υπερβολές. Η ροή είναι εξαιρετική, εν μέρει λόγω της έλλειψης εσωτερικού μονολόγου, πράγμα σπάνιο σε κόμικ του Batman. Αυτό που γούσταρα πάνω απ' όλα, ήταν η απεικόνιση/θεώρηση του χαρακτήρα. Ο Batman του Pope είναι πολύ κοντά στον τρομακτικό Spring-heeled Jack και την άγρια φιγούρα που μας σύστησαν Miller και Mazzucchelli στο Year One. Κι αυτό το εκτίμησα πολύ, γιατί νιώθω, δίχως να έχω συγκεκριμένα επιχειρήματα, ότι τα τελευταία χρόνια ο Batman έχει γίνει πιο «καθαρός» απ' όσο θα έπρεπε (ή, έστω, απ' όσο θα ήθελα προσωπικά). Το artwork είναι κοφτό και τραχύ παρά τα βαριά μελάνια, δημιουργώντας έτσι μια αισθητική που ταιριάζει απόλυτα όχι μόνο στον κόσμο του Batman, αλλά πολύ περισσότερο στον μελλοντικό κόσμο του Batman. Θα ήταν έγκλημα να παραβλέψω την συμβολή του José Villarrubia, ενός από τους κορυφαίους κολορίστες της βιομηχανίας. Μπορεί να έχουμε δει πιο εντυπωσιακές παλέτες από τον Ισπανό, αλλά δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα χρώματά του αναδεικνύουν και σιγοντάρουν το σχέδιο του Pope. Το Batman: Year 100 δεν είναι άψογο, σε καμία περίπτωση. Η ιστορία δεν παρουσιάζει καμιά φοβερή πρωτοτυπία. Ίσα-ίσα, η ουσία του μυστηρίου είναι ένα χιλιοπαιγμένο κλισέ. Ωστόσο, δεν θα έλεγα ότι χτυπάει τόσο άσχημα, πιθανώς γιατί όλα τα άλλα έχουν γίνει με πολύ ωραίο και ενδιαφέροντα τρόπο. Εν κατακλείδι: ένα διασκεδαστικό Bat-κόμικ, το οποίο μπορεί άνετα να σταθεί δίπλα στα άλλα σπουδαία Bat-κόμικς.
  25. Με αφορμή την ταινία Aquaman του 2018, οι εκδόσεις Anubis κυκλοφόρησαν τότε έναν αυτόνομο τόμο του ήρωα. Περιέχει την ιστορία "Throne of Atlantis", στην οποία ο Άκουαμαν προσπαθεί να εμποδίσει έναν πόλεμο ανάμεσα στην υποθαλάσσια πόλη της Ατλαντίδας και στους λαούς της στεριάς. Με αφορμή τον επικείμενο πόλεμο, έχουμε την ευκαιρία να εμβαθύνουμε στη διττή προσωπικότητα του Άκουαμαν. Από τη μια είναι ένας υπερήρωας, που προστατεύει όλους τους ανθρώπους. Από την άλλη, είναι ο αδελφός του βασιλιά της Ατλαντίδας, με τον οποίο συχνά συζητάνε για τα συμφέροντα της πατρίδας τους. Φαίνεται ότι για να επιτευχθεί η ειρήνη, ο Άκουαμαν πρέπει να συμφιλιώσει πρώτα τις αντίθετες πλευρές του εαυτού του. Η ιστορία περιέχει τεύχη από δύο τίτλους (Aquaman και Justice League), ενώ συμμετέχουν τέσσερεις συνολικά σχεδιαστές. Παρόλα αυτά το σκίτσο παραμένει ομοιόμορφο και πανέμορφο σε όλον τον τόμο. Επίσης, η ιστορία ρέει με ικανοποιητικό ρυθμό και διατηρεί την αγωνία μέχρι το τέλος. Μου άρεσε πολύ που η ιστορία επικεντρώνεται κυρίως στον Άκουαμαν και τους οικείους του: τον αδελφό του Ορμ, τον πιστό του σύμβουλο Βάλκο και την αγαπημένη του, τη Μέρα. Τα μέλη της Λεγεώνας της Δικαιοσύνης είχαν συμπληρωματικό ρόλο, καθώς η ιστορία αυτή αφορά πρωτίστως τον Άκουαμαν. Ο συγγραφέας μας παραδίδει πολυσύνθετους χαρακτήρες, για τους οποίους θα ήθελα να ξαναδιαβάσω. Αποφεύγει δηλαδή με έξυπνο τρόπο να χαρακτηρίσει τον οποιονδήποτε ως "κακό" ή "καλό". Όλοι έχουν βαθύτερα κίνητρα και πράττουν με γνώμονα ό,τι θεωρούν καλύτερο για τους πολλούς, όχι για τον εαυτό τους. Η ιστορία μου άρεσε πάρα πολύ. Μπορώ να πω ότι πλέον εκτιμώ τον Άκουαμαν ως ήρωα, μολονότι αυτή είναι η πρώτη του ιστορία που διαβάζω. Εξαιρετική ήταν επίσης και η ελληνική έκδοση, με ωραία μετάφραση και χαρτί πολυτελείας. Την προτείνω ανεπιφύλακτα!
×
×
  • Create New...