Jump to content

Καλώς ήλθατε στο ComicStreet

Γίνετε μέλη της κοινότητας. Η εγγραφή είναι γρήγορη και εύκολη.

Search the Community

Showing results for tags 'Comic Cultura'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΥΠΟΔΟΧΗ
    • Κανόνες
    • Νέα / Ανακοινώσεις
    • Απορίες / Βοήθεια
    • Γενική Συζήτηση
  • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ / ΑΡΘΡΑ
    • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
    • ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
  • ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΞΕΝΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • WEBCOMICS
  • ΚΟΜΙΚΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΤΕΧΝΕΣ
    • Κινηματογράφος/TV και Κόμικς
    • Animation
    • Βιβλία
  • ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ - ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ
    • Καταστήματα
    • Πηγές - Ενημέρωση

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


About Me

Found 8 results

  1. Ένας από τους πιο εφευρετικούς και ιδιότροπους πρωταγωνιστές της ελληνικής σκηνής των αυτοεκδόσεων, δεν είναι άλλος από τον τρελό/μανιακό/ψυχάκια/κοινωνιοπαθή ΨΥΧΑΛΑΣΤΡΑ του Πανάγου (κατά κόσμον Παναγιώτης Γερακάκης). Ξεκίνησε με 28 σελίδες στο Comicdom Con του 2018 και έπειτα ήρθε με μια 36 σελίδων συνέχεια στο Comicdom Con του 2019. Τον Ιανουάριο του 2019 δημοσιεύθηκε στο 6ο τεύχος του Comic Cultura μια δισέλιδη spin-off ιστορία. Ο δημιουργός υπόσχεται μια τρίτη συνέχεια στο φετινό Comicdom Con το τριήμερο 10-12 Απριλίου. Η σειρά απέσπασε και υποψηφιότητα στην κατηγορία "Καλύτερη Αυτοέκδοση" των ΕΒΚ το 2019. Η σειρά διακρίνεται για το μαύρο χιούμορ της, και τον πολιτικό της σχολιασμό, πάνω στην κοινωνία, ενώ παράλληλα αποτελεί μια κριτική στην ψυχοθεραπεία, και στους λόγους που κάνουν έναν άνθρωπο σχιζοφρενή. Στο πρώτο μέρος έχουμε τον Ψυχαλάστρα σε ένα rampage, ενώ στο δεύτερο αλλάζει τοποθεσία και αντιμετωπίζει άλλων ειδών τρέλες, και προσπαθεί να αναδειχθεί μέσα από ένα μικρότερο κοινωνικό (και κυρίως αιμοβόρο) πλαίσιο. Συνολικά, όλο το κόμικ φέρει στοιχεία αρκετά πρωτότυπα, και έχει αρκετό ενδιαφερόν. Είναι αδιαμφισβήτητα μια από τις ασφαλέστερες και καλύτερες επιλογές όσον αφορά τα νεώτερα φανζίν, το προτείνω ανεπιφύλαχτα...
  2. ΚΟΜΙΚΣ ΚΑΙ ΛΟΓΟΚΡΙΣΙΑ Η λογοκρισία στις τέχνες, έχει μακρά ιστορία. Ακόμα και σε μια τόσο "νέα" τέχνη όπως τα κόμικς, έπαιξε σημαντικό ρόλο στο πως εξελίχθηκαν. Ο Κώδικας Δεοντολογίας των Κόμικς (Comics Code Authority) στις ΗΠΑ έχει υπάρξει η πιο σκοτεινή στιγμή τους μέχρι σήμερα. Ας πιάσουμε όμως την ιστορία από λίγο νωρίτερα... ΛΙΓΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ ΤΟΝ COMICS CODE AUTHORITY Κατά το τέλος της δεκαετίας του '40, η απήχηση των κόμικς είχε αυξηθεί πάρα πολύ. Ένα μεγάλο κομμάτι αναγνωστών των κόμικς ήταν πάντα τα παιδιά και οι έφηβοι, αλλά και το ενήλικο κοινό αυξανόταν συνεχώς. Αρχικά χαμηλότερα κοινωνικά στρώματα και μετανάστες, αλλά με συνεχόμενη διεύρυνση. Η ψαλίδα της θεματολογίας τους είχε ανοίξει. Περιπετειώδεις ήρωες, χιουμοριστικοί ήρωες και φυσικά υπερήρωες ζωντάνευαν για να μοιραστούν τις περιπέτειές τους. Τα κόμικς, νέα ακόμα ηλικιακά , δοκίμαζαν τις δυνατότητες τους σε κάθε είδος. Κάθε τέχνη όμως, αντικατοπτρίζει σε μικρό ή μεγάλο βαθμό την εποχή της - έτσι και τα κόμικς. Κατά τη διάρκεια του Β'ΠΠ οι υπερήρωες μάχονταν με το Χίτλερ και τους υπόλοιπους εχθρούς των ΗΠΑ τονώνοντας το πατριωτικό αίσθημα. Κατέληξαν να αποτελούν βασικό ανάγνωσμα των φαντάρων στο μέτωπο. Με το τέλος του Β' ΠΠ και την επιστροφή τους, τα δεδομένα άλλαξαν. Οι κοινωνικές αλλαγές ήταν για άλλη μια φορά ραγδαίες. Οι άντρες γύρισαν από το μέτωπο με νωπές τις μνήμες του πολέμου κι ένα μεγάλο κομμάτι των γυναικών που είχαν βγει στην αγορά εργασίας έπρεπε να γυρίσει στο σπίτι. Η κοινωνία του αμερικάνικου ονείρου έπρεπε να οχυρωθεί απέναντι στον κομμουνιστικό "κίνδυνο" κι όλα να λειτουργούν με ησυχία τάξη και ασφάλεια για να αποδείξουν την ανωτερότητα του καπιταλιστικού "παραδείσου". Φυσικά τα πράγματα δεν ήταν τόσο απλά. Οι κοινωνικές αντιθέσεις, τα προβλήματα και τα τραύματα του πολέμου δεν κρύβονται κάτω από το χαλί - χρειάζονται τη δική τους διέξοδο. Μέσα σ' αυτές τις συνθήκες, τα κόμικς άλλαξαν κατεύθυνση. Οι υπερήρωες δεν ήταν πια αναγκαίοι στη μάχη με τους εθνικούς εχθρούς κι έπρεπε να στραφούν σε εγχώριους εχθρούς, που στερούνταν σε μεγάλο βαθμό την αίγλη των προηγούμενων. Το ενήλικο κυρίως κοινό, στράφηκε πλέον σε κόμικς επικεντρωμένα σε εγκλήματα και θέματα τρόμου. Η βία έγινε πιο κυνική, ο φόβος πιο οικείος. Τα βίαια αστυνομικά κόμικς απέκτησαν φανατικούς αναγνώστες. Το "Crime does not pay" (Lev Gleason Publications) ήταν το πρώτο αμιγώς crime κόμικ (1942-1955) με πάνω από ένα εκατομμύριο πωλήσεις μηνιαίως, από το 1948 και μετά. Ακολούθησαν δεκάδες άλλοι αντίστοιχοι τίτλοι. Ιστορίες εγκληματιών, μαφία, βία, ναρκωτικά, πορνεία, σέξι γυναίκες, κυνικές ατάκες, απέκτησαν κεντρικό ρόλο στο στερέωμα των κόμικς. Από κοντά ακολούθησαν και τα κόμικς μυστηρίου, τρόμου κι επιστημονικής φαντασίας. Η σειρά κόμικς "Αdventures into the Unknown" (American Comics Group) ήταν η πρώτη ανθολογία αποκλειστικά τρόμου (1948-1967) και παραδόξως επιβίωσε από τη λογοκρισία. Άνοιξε το δρόμο σε πάμπολλους παρόμοιους τίτλους και την άνθιση του είδους. Αδιαμφισβήτητος πρωταγωνιστής στον τομέα των εκδόσεων κόμικς εκείνη την εποχή, σε αυτά τα είδη κόμικς, ήταν η EC Comics. Ο Bill Gains αναλαμβάνει τα ηνία της εκδοτικής μετά το θάνατο του πατέρα του, στέφεται σε τέτοιου είδους εκδόσεις και βλέπει τις πωλήσεις των κόμικς του να εκτοξεύονται με πολύ πετυχημένους τίτλους όπως "The vault of horror" , "The haunt of fear", "The crypt of terror" (που μετά θα εξελισσόταν στο πασίγνωστο πλέον "Tales from the crypt") κ.ά. Οι εκδόσεις του χαρακτηρίζονταν σε μεγάλο βαθμό από διάθεση για πειραματισμό και καυστικό χιούμορ και δε δίσταζαν να θίξουν ενίοτε και κοινωνικά θέματα, όπως πχ του ρατσισμού. Τα κόμικς της εκδοτικής αποτέλεσαν πόλο έλξης για πλήθος σημαντικών δημιουργών, μεταξύ των οποίων οι Ray Bradbury , ο Johnny Craig , ο Jack Davis , ο Joe Orlando, o Graham Ingels, o Wally Wood, καθώς κι ο Harvey Kurtzman. Τα χνάρια της EC ακολούθησαν κι άλλες εκδοτικές με πολλούς τίτλους, με τις πιο γνωστές να είναι οι Atlas Comics (που μετεξελίχθηκε στη Marvel), AGC και Ace Comics. Την ίδια περίοδο εμφανίστηκε και μια άλλη κατηγορία κόμικς από την EC, τα αντιπολεμικά του Harvey Kurtzman, Frontline Combat (1951-1954) και Two Fisted Tales (1950-1955). Πρωτοποριακά κόμικς, με κριτική σκέψη, δημοσιευμένα σε μια καθόλου ανεκτική εποχή. Παράλληλα με την άνθιση των horror, crime, sci fi κόμικς, εμφανίζονται και οι πρώτες φωνές της αντίδρασης, με άρθρα σε εφημερίδες, διαμαρτυρίες εκπαιδευτικών και γονιών και φυσικά της εκκλησίας. Τα ενήλικα κόμικς βρίσκονται στα ίδια σταντ με τα παιδικά και πολλοί φιλοπερίεργοι έφηβοι βρίσκουν ευκαιρία να τα διαβάσουν με ευκολία. Η συντηρητική αμερικάνικη κοινωνία θορυβείται και βρίσκει τον ιδανικό εκφραστή της στο πρόσωπο του ψυχολόγου Fredric Wertham. Η ΑΠΟΠΛΑΝΗΣΗ ΤΩΝ ΑΘΩΩΝ Ο Fredric Wertham ήταν ένας διακεκριμένος γερμανοεβραίος ψυχολόγος, αρκετά πρωτοποριακός για την εποχή του. Κατέφυγε στις ΗΠΑ για να γλιτώσει από τους ναζί. Δεν ήταν ένα συμβατικός ψυχολόγος, αντιθέτως ασχολήθηκε με προβλήματα της νεανικής παραβατικότητας των λιγότερο προνομιούχων στρωμάτων. Άνοιξε το γραφείο του στο Harlem, χρεώνοντας τους ασθενείς του ελάχιστη αμοιβή, μόλις 25 σεντς. Καθώς ερευνούσε τη νεανική εγκληματικότητα, παρατήρησε κάποια επαναλαμβανόμενα μοτίβα, μεταξύ των οποίων και η ανάγνωση κόμικς. Σχεδόν όλοι οι ασθενείς του ήταν αναγνώστες κόμικς. Δυστυχώς αυτό τον οδήγησε σε γενικεύσεις, ότι δηλαδή τα κόμικς ωθούν στη νεανική εγκληματικότητα, παραβλέποντας ότι όλοι οι νέοι διάβαζαν κόμικς! Το 1954 εκδίδεται το βιβλίο του "Seduction of the innocent" (Η αποπλάνηση των αθώων) όπου κατηγορεί τα κόμικς ως βασική αιτία της νεανικής βίας και παραβατικής συμπεριφοράς εν γένει. Το βιβλίο του είχε ακραίες απόψεις. Δεν αρκέστηκε να κατηγορήσει μόνο τα βίαια κόμικς, αλλά χαρακτήρισε και τα υπερηρωικά ως φασιστικά. Επίσης έγραψε μεταξύ άλλων, ότι τα κόμικς προωθούν τις "σεξουαλικές διαταραχές" όπως την υπολανθάνουσα ομοφυλοφιλία των Batman και Robin, αλλά και της Wonder Woman. Έφτασε στο σημείο να υποστηρίξει ότι η βιομηχανία των κόμικς ήταν χειρότερη από τον Χίτλερ κι ότι μπροστά τους ήταν πρωτάρης. Το βιβλίο έκανε εξαιρετικές πωλήσεις και διαφημίστηκε πολύ στα ΜΜΕ της εποχής. Οι φωνές την αντίδρασης βρήκαν το κύρος που χρειάζονταν, μέσω της επιστημονικής ιδιότητες του Wertham, ώστε να μπουν δυναμικά στο παιχνίδι. Η δημοφιλία του βιβλίου και οι αντιδράσεις μεγάλου μέρους ψηφοφόρων κέντρισαν το ενδιαφέρον του γερουσιαστή Estes Kefauver, που έφερε το ζήτημα στο Κογκρέσο και κάλεσε τους εκδότες των κόμικς να καταθέσουν στο ειδώλιο. Η κατάθεση του Bill Gaines θεωρήθηκε η πιο προκλητική. Όταν καλέστηκε να καταθέσει ο Bill Gaines, τον ρώτησαν αν θεωρεί το εξώφυλλο καλόγουστο. Απάντησε ότι για κόμικ τρόμου ήταν μια χαρά. Τον ξαναρώτησαν, πότε θα το θεωρούσε κακόγουστο κι αυτός απάντησε ότι θα ήταν κακόγουστο, αν το κομμένο κεφάλι της κοπέλας ήταν ψηλότερα στο εξώφυλλο και έτρεχαν αίματα από τον κομμένο της λαιμό. Τα κόμικς δεν λογοκρίθηκαν, ούτε απαγορεύτηκαν, αλλά έγιναν συστάσεις στους εκδότες για να επιβάλουν κάποιου είδους δική τους λογοκρισία. Η κατάσταση ήταν έκρυθμη. Παρόλο που δεν υπήρξαν κυρώσεις, οι κοινωνικές αντιδράσεις αυξήθηκαν σημαντικά και σε διάφορες πόλεις οργανώνονταν (από τις εκκλησίες, αλλά όχι μόνο) δημόσιες βραδιές καύσης κόμικς. Τα περιοδικά κόμικς δυσφημίζονταν συστηματικά, με αποτέλεσμα να πληγούν κι οι πωλήσεις. ΚΩΔΙΚΑΣ ΔΕΟΝΤΟΛΟΓΙΑΣ ΤΩΝ ΚΟΜΙΚΣ (COMICS CODE AUTHORITY) Η Αμερικάνικη Ένωση Περιοδικών Κόμικς συστάθηκε ως αποτέλεσμα των κατηγοριών το 1954, με σκοπό της σύστασης ενός εγχειριδίου αυτολογοκρισίας. Την ίδια χρονιά ολοκληρώθηκε ο Κώδικας δεοντολογίας των Κόμικς, πολύ κοντόφθαλμος και συντηρητικός, πιθανότατα πολύ αυστηρότερος από τον αν είχε δημιουργηθεί από κάποιον κρατικό φορέα. Στον Κώδικα συμπεριλαμβάνονταν διάφορα τραγελαφικά, μεταξύ των οποίων: Οι αστυνομικοί, οι δικαστές, οι κυβερνητικοί αξιωματούχοι και τα σεβαστά όργανα δεν πρέπει ποτέ να παρουσιάζονται κατά τρόπο που να δημιουργεί έλλειψη σεβασμού για την καθιερωμένη εξουσία. Σε κάθε περίπτωση το καλό θα θριαμβεύσει πάνω από το κακό και ο εγκληματίας τιμωρείται για τα εγκλήματά του. Η λέξη «έγκλημα» σε ένα περιοδικό κόμικ δεν πρέπει ποτέ να είναι αισθητά μεγαλύτερη από τις άλλες λέξεις. Η λέξη "έγκλημα" δεν θα εμφανίζεται ποτέ μόνη στο εξώφυλλο. Κανένα περιοδικό κόμικς δεν θα χρησιμοποιήσει τη λέξη "τρόμος" στον τίτλο του. Απαγορεύονται οι σκηνές που ασχολούνται με ζόμπι, τα βασανιστήρια, τους βρικόλακες , τον κανιβαλισμό και τους λυκανθρώπους. Η ύπαρξη ιστοριών που αφορούν το κακό πρέπει να χρησιμοποιείται ή να δημοσιεύεται μόνο όταν η πρόθεση είναι να επεξηγήσει ένα ηθικό ζήτημα και σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να παρουσιάζεται το κακό ελκυστικά ούτε να τραυματίζονται οι ευαισθησίες του αναγνώστη. Απαγορεύεται η γύμνια σε οποιαδήποτε μορφή, όπως και η άσεμνη ή αδικαιολόγητη έκθεση. Η υποθετική και πονηρή απεικόνιση του σώματος είναι απαράδεκτη. Πρέπει να ενθαρρύνεται ο σεβασμός για τους γονείς κι η ηθική συμπεριφορά. ΟΙ ρομαντικές - ερωτικές ιστορίες πρέπει να δίνουν έμφαση στην αξία του γάμου και της οικογένειας Το πάθος ή το ερωτικό ενδιαφέρον δεν πρέπει να απεικονίζονται με τρόπο που να διεγείρει τα σεξουαλικά ένστικτα. Απαγορεύεται η βωμολοχία, η χυδαιότητα ή οι λέξεις ή τα σύμβολα που έχουν αποκτήσει ανεπιθύμητες έννοιες. ΥΠΟ ΤΗ ΣΚΙΑ ΤΟΥ ΚΩΔΙΚΑ Είναι οφθαλμοφανές ότι ο Κώδικας σκόπευε να εξαλείψει μια μεγάλη μερίδα κόμικς, κυρίως ενήλικων και να αποστειρώσει τα υπόλοιπα. Είχε φοβερά συντηρητική προσέγγιση, που δύσκολα άφηνε περιθώριο στη δημιουργικότητα. Το πρόβλημα θα μπορούσε να λυθεί εύκολα με τη δημιουργία ηλικιακού ορίου για τους αναγνώστες. Δυστυχώς όμως τα πράγματα πήραν άλλη τροπή. Τα μόνα κόμικς που ευνοούνταν ήταν τα παιδικά και τα υπερηρωικά που απέφευγαν τις "γκρίζες ζώνες". Από τον Κώδικα διέφυγαν τα Dell Comics, που εξέδιδαν τα Disney κόμικς. Είχαν δικό τους σύστημα αυτολογοκρισίας και ουδέποτε δέχτηκαν τα πυρά της δυσφήμισης που βάρυνε τους υπόλοιπους. Είχαν καλή κοινωνική αποδοχή και δεν ήθελαν να λάβουν μέρος στη δημιουργία ή την τήρηση του "απολογητικού" κώδικα. πριν και μετά τον κώδικα Από το 1955 και μετά, τα κόμικς που πήγαιναν σε σημεία διανομής, έπρεπε να έχουν στο εξώφυλλο τη γνωστή σφραγίδα του Κώδικα, ώστε να καθησυχάζουν γονείς και λοιπούς για την ασφάλεια του περιεχομένου τους. Αν δεν την είχαν, δεν γίνονταν αποδεκτά. Φυσικά σ' αυτά συγκαταλέγονταν οι εκδόσεις της EC Comics και των αντίστοιχων εκδοτικών. Πολλές απ' αυτές έκλεισαν ή αναπροσάρμοσαν το περιεχόμενό τους με αποτέλεσμα άνευρα, αδιάφορα κόμικς. Τα υπερηρωικά διέφυγαν τον κίνδυνο, με το να γίνουν πιο παιδικά, "οικογενειακά" και λιγότερο βίαια. Τονίστηκε το ετεροφυλοφιλικό ενδιαφέρον του Batman και της Wonder Woman για να αποφευχθούν "παρεξηγήσεις". Τα Archie comics αναπαρήγαγαν για χρόνια μια παρέα σχεδόν απροβλημάτιστων εφήβων που περνούν ευχάριστα τη ζωή τους πίνοντας μιλκσέικς. H DC υποχρεώνεται να αλλάξει τo περιεχόμενό της σε πολλές σειρές, προς πιο υπερηρωική κατεύθυνση. Διάφοροι δημιουργοί έκαναν προσπάθειες να παρακάμψουν τον Κώδικα με διάφορα τεχνάσματα ώστε να διατηρήσουν τις ιστορίες τους κάπως ενδιαφέρουσες. Πχ με την χρήση αλληγοριών ή με την εμφάνιση μαύρου αίματος αντί για κόκκινου στα κόμικς τους, ώστε να μην εμπίπτουν άμεσα στη λογοκρισία. και πάλι όμως, οι δυνατότητές τους παρέμεναν περιορισμένες. πριν και μετά τον κώδικα Σε πρώτη φάση, κάποιες εκδοτικές όπως η Gillberton κι η Gold Key Comics , θα συνεχίσουν να εκδίδουν κόμικς χωρίς την έγκριση του κώδικα. Δυστυχώς, τα προβλήματα διανομής ήταν τεράστια. Οι πωλήσεις των κόμικς έπεσαν πολύ, καθώς οι ιστορίες έχαναν το ενδιαφέρον τους, γίνονταν απλοϊκές και προβλέψιμες. Ήταν μια δύσκολη εποχή για τους δημιουργούς με ανήσυχο πνεύμα. Ο Bill Gains, μην μπορώντας να προσαρμοστεί στο καθεστώς απαγορεύσεων, στράφηκε προς άλλη κατεύθυνση. Άρχισε να εκδίδει το MAD Magazine, ένα χιουμοριστικό, σατιρικό περιοδικό κόμικς, που καθώς ήταν πλέον περιοδικό και όχι βιβλίο κόμικς, θεωρήθηκε διαφορετικό είδος και μπορούσε να κυκλοφορεί ελεύθερα, χωρίς τη σφραγίδα του Κώδικα. Πολλοί από τους δημιουργούς που είχε συνεργαστεί ως τότε, εργάστηκαν για χρόνια στο MAD, που γνώρισε μεγάλη επιτυχία για πολλά χρόνια. Η Warren Publishing αποφάσισε να κινηθεί κι αυτή στο πεδίο των περιοδικών, καταφέρνοντας να εκδίδει τίτλους όπως τα Creepy, Eerie, Famous Monsters of Filmland, Help! και Vampirella χωρίς λογοκρισία. Ο ΚΩΔΙΚΑΣ ΧΑΝΕΙ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΤΟΥ Οι δεκαετίες 60s -70s που ακολούθησαν, σημαδεύτηκαν από την έκρηξη των κινημάτων αμφισβήτησης, γεγονός που δεν άφησε ούτε τα κόμικς ανεπηρέαστα. Άρχισαν να ξεφυτρώνουν ενήλικα, αιρετικά Underground κόμικς, που καυτηρίαζαν τον αμερικάνικο τρόπο ζωής, αδιαφορούσαν για την έγκριση του Κώδικα, απέκτησαν εναλλακτικούς τρόπους διανομής και απέκτησαν τεράστια απήχηση. Πολλά απ' αυτά τα κόμικς κυκλοφορούσαν με παραλλαγμένη χιουμοριστική σφραγίδα του Κώδικα στο εξώφυλλο. Την ίδια περίοδο, τα mainstream κόμικς έμοιαζαν πιο παρωχημένα από ποτέ. Ενώ η νεολαία αμφισβητούσε τα πάντα και το αντιπολεμικό και φοιτητικό κίνημα ήταν στα πάνω τους, οι εκδόσεις κόμικς παρέμεναν εγκλωβισμένες στον κύκλο της αυτολογοκρισίας, ακόμα κι αν κάποιοι δημιουργοί προσπαθούσαν να περάσουν έμμεσα κάποια μηνύματα. Αυτό όμως έμελλε σύντομα να αλλάξει. Καθώς το πρόβλημα των ναρκωτικών γινόταν όλο και εντονότερο στην αμερικάνικη νεολαία, το υπουργείο υγείας προσέγγισε το Stan Lee για να δημιουργήσει ένα κόμικ που να εστιάζει στις συνέπειες της χρήσης των ναρκωτικών. Καθώς όμως η απεικόνιση ή υπόνοια χρήσης ναρκωτικών ήταν απαγορευμένη από τον Κώδικα, αυτά τα τρία τεύχη (#96-#98) κυκλοφορούν χωρίς τη σφραγίδα του Κώδικα, αλλά γίνονται αποδεκτά στα κέντρα διανομής. Ήταν άλλωστε έργο του Stan "the man" Lee και μάλιστα κατά κρατική παραγγελία! Οι πωλήσεις δεν επηρεάστηκαν αρνητικά, αλλά αντιθέτως αυξήθηκαν. το Spider-man που κυκλοφόρησε χωρίς την έγκριση του Κώδικα Αυτό ήταν κι η αρχή του τέλους για τον κώδικα, καθώς όλο και περισσότερες εκδόσεις άρχισαν να τον αψηφούν. Ο Κώδικας, έχοντας χάσει το κύρος του σε μεγάλο βαθμό, αναθεωρείται το 1971 για να γίνει λιγότερο συντηρητικός και άλλη μια φορά αργότερα, το 1989. Η θεματολογία των κόμικς αρχίζει να πιάνει το σφυγμό της εποχής. Ξεφεύγει από την αποστειρωμένη παιδικότητα και καταπιάνεται ξανά με κοινωνικά θέματα. Ξαναβρίσκει σιγά σιγά τη χαμένη της ενηλικίωση. Η έγκριση του κώδικα γίνεται προαιρετική. Τα προβλήματα διανομής υποχωρούν. Διοργανώνονται φεστιβάλ κόμικς, όπου κυκλοφορούν εκδόσεις κόμικς χωρίς την έγκριση του Κώδικα. Αρχίζουν να ανοίγουν μαγαζιά για κόμικς, που τροφοδοτούνται με τίτλους από τους ίδιους τους εκδότες, χωρίς μεσολάβηση των κέντρων διανομής. Η σφραγίδα του κώδικα αποτελεί αντικείμενο χλευασμού για το μεγαλύτερο κομμάτι της νεολαίας. Οι παρωδίες της σφραγίδας του Κώδικα είναι πλέον συχνές και ευφάνταστες. Η απεικόνιση της βίας γίνεται ξανά αποδεκτή και ξεκινά η κυκλοφορία κατεξοχήν ενήλικων εκδόσεων όπως της Vertigo. Μέτα το 2000, όλες οι εκδοτικές εγκαταλείπουν σιγά σιγά τον κώδικα. Η DC και η Archie Comics είναι οι τελευταίες που αποχωρούν το 2011, ώστε να καταστεί έκτοτε ανενεργός και να κλείσει ένα σκοτεινό κεφάλαιο στην ιστορία των κόμικς. Τι απέγινε όμως ο Wertham, ο μεγαλύτερος πολέμιος των κόμικς; Μετά την εκστρατεία του ενάντια στα κόμικς, εναντιώθηκε και στον κινηματογράφο και στην τηλεόραση. Ούτε τα έργα του Χίτσκοκ δε γλίτωσαν από τα βέλη του, κατηγορώντας τα για αναίτια βία, να και όπως δήλωνε περήφανα δεν είχε δει καν το Ψυχώ. Συνέχισε να γράφει ενάντια στα κόμικς, δηλώνοντας ότι ο Κώδικας ήταν ένα ημίμετρο κι ότι έπρεπε να αντιμετωπιστούν ακόμα πιο αποτελεσματικά. Στα γεράματά του όμως, αναθεώρησε κάποια πράγματα και στο βιβλίο του "The World of Fanzines: A Special Form of Communication" (1974) εκφράστηκε για πρώτη φορά θετικά για την κοινότητα των κόμικς. Λίγο καιρό μετά, βρέθηκε καλεσμένος στο New York Comic Art Convention, αλλά όπως ήταν αναμενόμενο αντιμετωπίστηκε με μεγάλη εχθρότητα από τους παρευρισκόμενους. Δεν ξανάγραψε τίποτα σχετικό με κόμικς και πέθανε λίγα χρόνια αργότερα, το 1981. Πρωτοδημοσιεύτηκε στο Comic Cultura #5, στα πλαίσια του αφιερώματος για τη λογοκρισία στα κόμικς
  3. Ξεκινάω εδώ θέμα γύρω από τα νέα και τις ανακοινώσεις του δωρεάν ψηφιακού περιοδικού για τα κόμικς COMIC CULTURA... Στο παρόν thread θα συζητάμε τα νέα μας, και με χαρά να ακούμε συμβουλές σας, και απόψεις πάνω σε κάποιες προσθήκες. Σιγά σιγά θα ανακοινώσουμε διάφορα... == Πρώτη ανακοίνωση για την φετινή κεντρική (και ανοιχτή) έκθεση του Smass Fest, την οποία το Comic Cultura θα συμμετέχει στην οργάνωσή της και την προώθησή της, με το καλοκαιρινό μας τεύχος (#09) να φιλοξενήσει τόσο κείμενα όσο και κόμικς γύρω από το ίδιο θέμα. Ποιο είναι το θέμα; Παραθέτω απόσπασμα από το κάλεσμα σε δημιουργούς προς συμμετοχή στην έκθεση που δημοσιεύθηκε στο site του Smassing... «Η Δυστοπία είναι εδώ: Αστυνομοκρατία και κατάσταση εξαίρεσης» Από τις εκκενώσεις κοινωνικών χώρων και την έξωση προσφύγων για να στοιβαχτούν στα hot-spots μέχρι την έφοδο σε σπίτι στο Κουκάκι, ο κρατικός αυταρχισμός «δείχνει τα δόντια του». Στη λάθος πλευρά του γκλομπ βρίσκονται όλο και περισσότερες ομάδες. Αγωνιστές και αγωνίστριες που δραστηριοποιούνται στα Εξάρχεια και όχι μόνο, μετανάστες και πρόσφυγες, κάτοικοι που αγανακτούν με την επέλαση του Airbnb και των ακριβών ενοικίων, αυτή ήταν η αρχή. Όσο η εξαίρεση απειλεί να γίνει ο κανόνας, τόσο διαδηλωτές θα ξεγυμνώνονται με θεαματικό τρόπο, όλο και περισσότερο η «δουλειά» της αστυνομίας θα είναι να βάζει μηχανισμούς παρακολούθησης σε αυτοκίνητα. Όσο όμως αυτά γίνονται κανονικότητα, τόσο θα τείνουν να επεκτείνονται· ο «νόμος και η τάξη» βάζουν στο στόχαστρο τους εντεκάχρονα παιδιά, φοιτήτριες που γυρνάνε από τη σχολή, όποιον και όποια αμφισβητεί την κυρίαρχη κατάσταση. Όσο οι αποκλεισμοί επεκτείνονται, οι αυταπάτες στερεύουν· ποιος μπορεί να ισχυριστεί ότι θα τη γλυτώσει, ποιος νομίζει ότι αυτά αφορούν κάποιους άλλους και όχι τον ίδιο; Εμπνεόμενοι απ’ τον στίχο της Κατερίνας Γώγου «ζούμε τη βαρβαρότητα», επιδιώκουμε η φετινή μας έκθεση να μιλήσει για τη σύγχρονη βαρβαρότητα. Τη βαρβαρότητα του διεθνούς καπιταλισμού που καταδικάζει τους «από κάτω» στη φτώχια και τη δυστυχία και που καταστρέφει το περιβάλλον. Τη βαρβαρότητα που φοράει τα χακί και ετοιμάζει πολέμους για τα συμφέροντα των ισχυρών. Τη βαρβαρότητα της καταστολής, της αστυνομοκρατίας, του σύγχρονου ολοκληρωτισμού του κράτους και των αγορών. Επιδιώκουμε μέσα από τη φετινή μας έκθεση η ελληνική κόμικ σκηνή με το δικό της τρόπο να στείλει ένα μήνυμα ενάντια σε αυτή τη σύγχρονη δυστοπία που βιώνουμε. Εξ’ άλλου πολλές φορές στο παρελθόν έχουν εκφράσει τη γνώμη τους σχετικά με το θέμα πολλοί δημιουργοί της εγχώριας σκηνής κόμικ. Εμείς απλά επιδιώκουμε να ενώσουμε όλες αυτές τις φωνές σε μία ενιαία έκθεση. Με αυτό το σκεπτικό ζητάμε από τους δημιουργούς της ελληνικής κόμικ σκηνής -αλλά και όποιον/όποια θέλει να συμμετάσχει- μία 2σέλιδη πρωτότυπη κόμικ ιστορία σε μέγεθος Α3. Στόχος μας είναι μέσα στον Ιούλιο να πραγματοποιήσουμε μία άξια προσοχής έκθεση, προσβάσιμη δωρεάν στο κοινό στα πλαίσια του Smass Fest. Μάλιστα φέτος έχουμε τη μεγάλη χαρά να δουλεύουμε την έκθεση μαζί και με το Comic Cultura στου οποίου το καλοκαιρινό τεύχος θα δημοσιευτεί υλικό σχετικό με το θέμα της έκθεσης. Για να εκδηλώσετε το ενδιαφέρον σας να συμμετάσχετε στην έκθεση του Smass Fest μπορείτε να στέλνετε στη σελίδα μας στο Facebook ή στο smassculture@gmail.com. Τελική ημερομηνία υποβολής των έργων: Κυριακή 14/6/2020
  4. Ψιλή κουβέντα με τους: 'Ιωνα Αγγελή ( @Jonas ), Λένα Τζιογκίδου ( @kabuki )και Σπύρο Δερβανιώτη ( @Derveniotis ) Το Comic Cultura, ένα δωρεάν ψηφιακό περιοδικό κόμικς που γεννήθηκε μέσα από τη συνεργασία διαφόρων sites, blogs και άλλων ανθρώπων που αγαπούν την 9η τέχνη. Το Comic Cultura επιδιώκει από τα πρώτα του βήματα να μιλήσει για τα κόμικς αλλά και να δώσει πάτημα σε καλλιτέχνες να εκθέσουν τα έργα τους στις σελίδες του. Στις σελίδες του περιοδικού υπάρχουν κριτικές σε κόμικς, παρουσιάσεις, συνεντεύξεις, άρθρα και αφιερώματα, αλλά και εικονογραφήσεις και κόμικς από νεότερους αλλά και από καταξιωμένους δημιουργούς που με θέρμη αγκάλιασαν απ’ την πρώτη στιγμή την προσπάθεια του Comic Cultura. Μετά από 6 τεύχη ψηφιακής κυκλοφορίας, το 7ο τεύχος έρχεται για πρώτη φορά έντυπο! Τυπωμένο σε περιορισμένα αντίτυπα θα κάνει την πρώτη του εμφάνιση στο βιβλιοπωλείο Red n’ Noir, σε μια παρουσίαση του περιοδικού όσο και του κεντρικού του θέματος, τις κοινωνικοπολιτικές διαστάσεις του Τρόμου στα κόμικς. Το horror είναι από τα δημοφιλέστερα είδη κόμικς τις τελευταίες δεκαετίες. Στην Αμερική η ανάπτυξη του είδους έρχεται μετά από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, μέχρι να αντιμετωπίσουν ένα ανελέητο κυνήγι μαγισσών και τη σκληρή λογοκρισία του Κώδικα Δεοντολογίας των Κόμικς (Comics Code Authority), και να περάσουν στην underground κουλτούρα. Τα horror κόμικς επίσης αναπαριστούσαν τις κοινωνικές αντιλήψεις μιας εποχής. Ειδικά μετά το τέλος του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, μιας υπαρκτής απειλής. Οι γυναίκες είχαν βγει από τα σπίτια τους, στην αγορά εργασίας, είχαν γίνει πιο δυναμικές και αποτελούσαν «κίνδυνο» για μεγάλο κομμάτι του αντρικού πληθυσμού, που μόλις είχε επιστρέψει από τον πόλεμο. Δεν ήταν σε θέση να αφομοιώσουν τη νέα συνθήκη, η αβεβαιότητα ήταν έκδηλη, ζητούσαν την επιστροφή των γυναικών στην πρότερη «ασφαλή» κατάσταση. Όλα αυτά και ακόμα περισσότερα θα μας μιλήσουν ο αρχισυντάκτης του περιοδικού Ίωνας Αγγελής, η συντάκτρια του περιοδικού και ιδρυτικό μέλος του φόρουμ Comicstreet Λένα Τζιογκίδου και ο δημιουργός κόμικς Σπύρος Δερβενιώτης, στο #rednnoir_bookstore_cafe_bar (Δροσοπούλου 52, Κυψέλη) το Σάββατο, 21 Μαρτίου στις 20:00 Σας περιμένουμε! fb event
  5. Το Smass Fest θα επιστρέψει για 3η συνεχή χρονιά τον φετινό Ιούλιο (oh yeah it’ happening again) και μαζί με αυτό (όπως κάθε χρόνο) θα διοργανώσουμε μία θεματική έκθεση comics η οποία θα στολίσει όλο τον εσωτερικό χώρο της Λέσχης Αναιρέσεις. Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος δίνουμε μεγάλη σημασία στην έκθεση μας γιατί την αντιμετωπίζουμε ως μία ευκαιρία να εκφραστεί η άποψη της ελληνικής comic σκηνής για ιδιαίτερα σημαντικά κοινωνικοπολιτικά θέματα, όπως ήταν το ζήτημα του κοινωνικού αποκλεισμού της περσινής μας έκθεσης (με αφορμή τη δολοφονία του Ζακ) ή το -ακόμα επίκαιρο- ζήτημα του πολέμου και ανόδου των εθνικισμών της πρώτης μας έκθεση. «Η Δυστοπία είναι εδώ: Αστυνομοκρατία και κατάσταση εξαίρεσης». Από τις εκκενώσεις κοινωνικών χώρων και την έξωση προσφύγων για να στοιβαχτούν στα hot-spots μέχρι την έφοδο σε σπίτι στο Κουκάκι, ο κρατικός αυταρχισμός «δείχνει τα δόντια του». Στη λάθος πλευρά του γκλομπ βρίσκονται όλο και περισσότερες ομάδες. Αγωνιστές και αγωνίστριες που δραστηριοποιούνται στα Εξάρχεια και όχι μόνο, μετανάστες και πρόσφυγες, κάτοικοι που αγανακτούν με την επέλαση του Airbnb και των ακριβών ενοικίων, αυτή ήταν η αρχή. Όσο η εξαίρεση απειλεί να γίνει ο κανόνας, τόσο διαδηλωτές θα ξεγυμνώνονται με θεαματικό τρόπο, όλο και περισσότερο η «δουλειά» της αστυνομίας θα είναι να βάζει μηχανισμούς παρακολούθησης σε αυτοκίνητα. Όσο όμως αυτά γίνονται κανονικότητα, τόσο θα τείνουν να επεκτείνονται· ο «νόμος και η τάξη» βάζουν στο στόχαστρο τους εντεκάχρονα παιδιά, φοιτήτριες που γυρνάνε από τη σχολή, όποιον και όποια αμφισβητεί την κυρίαρχη κατάσταση. Όσο οι αποκλεισμοί επεκτείνονται, οι αυταπάτες στερεύουν· ποιος μπορεί να ισχυριστεί ότι θα τη γλυτώσει, ποιος νομίζει ότι αυτά αφορούν κάποιους άλλους και όχι τον ίδιο; Εμπνεόμενοι απ’ τον στίχο της Κατερίνας Γώγου «ζούμε τη βαρβαρότητα», επιδιώκουμε η φετινή μας έκθεση να μιλήσει για την σύγχρονη βαρβαρότητα. Τη βαρβαρότητα του διεθνούς καπιταλισμού που καταδικάζει τους «από κάτω» στη φτώχια και τη δυστυχία και που καταστρέφει το περιβάλλον. Τη βαρβαρότητα που φοράει τα χακί και ετοιμάζει πολέμους για τα συμφέροντα των ισχυρών. Τη βαρβαρότητα της καταστολής, της αστυνομοκρατίας, του σύγχρονου ολοκληρωτισμού του κράτους και των αγορών. Επιδιώκουμε μέσα από τη φετινή μας έκθεση η ελληνική κόμικ σκηνή με το δικό της τρόπο να στείλει ένα μήνυμα ενάντια σε αυτή τη σύγχρονη δυστοπία που βιώνουμε. Εξ’ άλλου πολλές φορές στο παρελθόν έχουν εκφράσει τη γνώμη τους σχετικά με το θέμα πολλοί δημιουργοί της εγχώριας σκηνής κόμικ. Εμείς απλά επιδιώκουμε να ενώσουμε όλες αυτές τις φωνές σε μία ενιαία έκθεση. Με αυτό το σκεπτικό ζητάμε από τους δημιουργούς της ελληνικής κόμικ σκηνής -αλλά και όποιον/όποια θέλει να συμμετάσχει- μία 2σέλιδη πρωτότυπη κόμικ ιστορία σε μέγεθος Α3. Στόχος μας είναι μέσα στον Ιούλιο να πραγματοποιήσουμε μία άξια προσοχής έκθεση, προσβάσιμη δωρεάν στο κοινό στα πλαίσια του Smass Fest. Μάλιστα φέτος έχουμε τη μεγάλη χαρά να δουλεύουμε την έκθεση μαζί και με το Comic Cultura στου οποίου το καλοκαιρινό τεύχος θα δημοσιευτεί υλικό σχετικό με το θέμα της έκθεσης. Για να εκδηλώσετε το ενδιαφέρον σας να συμμετάσχετε στην έκθεση του Smass Fest μπορείτε να στέλνετε στη σελίδα μας στο Facebook ή στο smassculture@gmail.com. Τελική ημερομηνία υποβολής των έργων: Κυριακή 14/6/2020. Το κάλεσμα το βρίσκετε κι εδώ: http://smassingculture.gr/ekthesi-comic-dystopia-kalesm/
  6. Η διαφορετικότητα/diversity στα κόμικς και graphic novels είναι ένα ζήτημα που απασχολεί και συζητιέται πολύ τα τελευταία χρόνια. Δεν πρόκειται όμως για «καινούρια ανακάλυψη». Το θέμα είχε αναδειχθεί ήδη από τα κοινωνικά κινήματα των δεκαετιών ’60 – ’70 κι έκτοτε θίγεται συχνά στην επικαιρότητα, με μεγαλύτερη ή μικρότερη βαρύτητα, σε πολλές πτυχές της ζωής και της κουλτούρας. Ήδη τα πρώτα βήματα έγιναν από τα 70s με την ισχυροποίηση γυναικείων χαρακτήρων και την συχνότερη εμφάνιση αφροαμερικάνων και ΛΟΑΤΚΙ ηρώων. Οι εξελίξεις αυτές έχουν βοηθήσει πολύ στην ανανέωση του ανθρώπινου δυναμικού που δουλεύει πλέον στη βιομηχανία των κόμικς. Ο Scott Mc Cloud κάποτε έγραψε για λευκή αντρική κυριαρχία στην κοινότητα των δημιουργών, κάτι που σήμερα ευτυχώς δείχνει να αλλάζει. Η είσοδος των νέων δημιουργών, φέρνει διαφορετικές οπτικές , που ανανεώνουν πεπερασμένους συσχετισμούς. Σιγά σιγά βλέπουμε diversity δημιουργούς να ξεχωρίζουν και να στέκονται ισάξια δίπλα στα mainstream ιερά τέρατα των κόμικς. Poe & Finn της Έλενας Γώγου Είναι πολύ θετικό ότι υπάρχει πλέον μεγαλύτερη ποικιλία στις μειονοτικές παρουσίες στα κόμικς. Δυστυχώς όμως, όχι πάντα και με την προσδοκώμενη αληθοφάνεια. Σε κάποιες περιπτώσεις τα σενάρια είναι προσχηματικά ή διδακτικά κι η διαφορετικότητα καταντά ταμπέλα χωρίς αντίκρισμα, οι χαρακτήρες χάνουν την οικειότητα και τη σύνδεση με τους αναγνώστες. Αν οι μεγάλες εταιρίες βρήκαν το καινούριο παιχνίδι που θα ανανεώσει παρωχημένες ιστορίες στο όνομα της διαφορετικότητας, μάλλον κάτι δεν κάνουν σωστά. Δεν αρκούν λίγοι καλοί τίτλοι για να φέρουν την άνοιξη. Δε χρειάζεται σώνει και ντε να αλλάξουν φύλο, φυλή και σεξουαλικό προσανατολισμό οι παλιοί ήρωες. Καλογραμμένα και καλοσχεδιασμένα σενάρια, έξυπνοι διάλογοι, νέοι απρόβλεπτοι χαρακτήρες θα αναδείξουν το θέμα και θα αυξήσουν τους φανς. Προχειροδουλειές με προσχηματικά σενάρια, εξυπνακίστικες ατάκες και κηρύγματα μπορούν να το χαντακώσουν (όπως πιθανότατα και τις πωλήσεις). Οι εκδοτικές εναλλακτικών κόμικς κινούνται πολύ περισσότερο καιρό σ’ αυτό το πεδίο και δείχνουν να χειρίζονται πολύ καλύτερα τέτοιες θεματικές. Μπορεί η σημερινή προσέγγιση της διαφορετικότητας να είναι κυρίως μια τάση της μόδας, μπορεί και όχι. Η παροδικότητα της θα εξαρτηθεί μεταξύ άλλων κι από το αν η μειονοτική εκπροσώπηση θα ωθήσει στην ανάπτυξη νέων φανς, όπως κι από τις απαιτήσεις του αναγνωστικού κοινού. Όσο εμπορικά να είναι πάντως τα παιχνίδια που παίζονται γύρω από τη διαφορετικότητα στα κόμικς, θεωρώ ότι το βασικό όφελος παραμένει. Η δυναμική αντιπροσώπευση στη μαζική κουλτούρα των διαφορετικών κοινωνικών ομάδων σίγουρα μπορεί να βοηθήσει ενάντια στη δαιμονοποίηση, το ρατσισμό, το σεξισμό και την ομοφοβία. Τα τελευταία χρόνια, όλο και περισσότερο, οι ήρωες κι οι ηρωίδες των κόμικς αλλάζουν. Χάνουν τη στερεοτυπική τους απεικόνιση και γίνονται λιγότερο δισδιάστατοι. “Αόρατα” κοινωνικά κομμάτια βρίσκουν τη φωνή τους. ΛΟΑΤΚΙ, ΑΜΕΑ, αλλόθρησκοι, αφροαμερικανοί, ασιάτες, κ.ά. αυξάνονται συνεχώς. 15 γνωστά ξενόγλωσσα κόμικς για τους "άλλους" Αυτή είναι μια μικρή λίστα με 15 γνωστά κόμικς, νεότερα και παλιότερα, που μιλούν για τη διαφορετικότητα. Δεν είναι απαραίτητα τα πιο αντιπροσωπευτικά ή τα καλύτερα, αλλά μπορούν να αποτελέσουν μια αρχή, το έναυσμα να ψάξει κανείς κάτι περισσότερο απ’ ό,τι έχει συνηθίσει. Lumberjanes Πρόκειται για μια ongoing σειρά που ξεκίνησε να κυκλοφορεί από τη BOOM! το 2014 και μετράει 60 τεύχη μέχρι σήμερα. Είναι δημιουργία των Noelle Stevenson, Grace Ellis, Shannon Watters και Brooke Allen. H υπόθεση έχει να κάνει με τις περιπέτειες μιας κοριτσοπαρέας στην κατασκήνωση , απέναντι σε μεταφυσικά πλάσματα και μη. Πρόκειται για ένα όμορφο και φρέσκο all ages κόμικ, με καλή ανάπτυξη κοριτσίστικων και ΛΟΑΤΚΙ χαρακτήρων, γραμμένο με αβίαστη ροή, χιούμορ, μυστήριο, δράση κι έμφαση στη σχέσεις ανάμεσα στην παρέα και τη φιλία τους. Έχει τιμηθεί με δύο βραβεία EIsner το 2015 κι ήταν τρεις φορές υποψήφιο για το GLAAD Media Award for Outstanding Comic Book. El Deafo Είναι ένα graphic novel της Cece Bell, που εμπνέεται από τα παιδικά χρόνια της δημιουργού και την αντιμετώπιση των προβλημάτων ακοής της. Εκδόθηκε το 2014 από την Amulet Books. Όμορφο, αστείο, συγκινητικό κόμικ, καταπιάνεται με μια συχνά «αόρατη» αναπηρία μέσα από τα μάτια ενός παιδιού που τη ζει. Το 2015 διακρίθηκε με Newbery Honor και κέρδισε βραβείο Eisner ως η καλύτερη έκδοση για παιδιά 8 – 12. Ms Marvel – Kamala Khan (Ms. Marvel: Μετάλλαξη) Η Kamala Khan είναι η πρώτη μουσουλμάνα υπερηρωίδα της Marvel, δημιουργία των Gwendolyn Willow Wilson, Sana Amanat , Stephen Wacker, Adrian Alphona και Jamie McKelvie. Πρωτοεμφανίστηκε το 2013 κι απέκτησε δική της σειρά το 2014, που συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Δεν πρόκειται για την «κλασική» Ms Marvel, αλλά για μια έφηβη συνώνυμή της. Η Kamala είναι μια έφηβη αμερικανοπακιστανή που προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στον αμερικανικό τρόπο ζωής και την παραδοσιακή της οικογένεια. Ταυτόχρονα έχει να διαχειριστεί το ότι απέκτησε υπερδυνάμεις. Φρέσκια και καλογραμμένη προσθήκη στα υπερηρωικά κόμικς, δείχνει και πτυχές της αμερικανικής μουσουλμανικής οικογένειας. Έχει βραβευθεί το 2015 με Hugo Award, Joe Shuster Award και το 2016 με Angoulême International Comics Festival Prize, Dragon Award, Dwayne McDuffie Award for Diversity in Comics, ενώ έχει προταθεί και για βραβεία Eisner και Harvey. Στα ελληνικά κυκλοφορεί ο πρώτος τόμος Ms. Marvel: Μετάλλαξη, από τις εκδόσεις Anubis. Abbott Ένα κόμικ έξι τευχών των Saladin Ahmed και Sami Kivela που κυκλοφόρησε από την BOOM! το 2018. Η υπόθεση εκτυλίσσεται γύρω από μια μαύρη δημοσιογράφο στα 70s, την Elena Abbott, που προσπαθεί να διαλευκάνει μια σειρά εγκλημάτων. Η πρωταγωνίστρια, μανιώδης καπνίστρια, αμφισεξουαλική, έχει κάτι από Constantine στη θηλυκή εκδοχή του. Καθώς η ιστορία ξεδιπλώνεται στα 70s, έχουμε την ευκαιρία να δούμε παράλληλα με τη βασική υπόθεση, τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει η Elena, όντας μαύρη γυναίκα στη μαχητική δημοσιογραφία. Το Abbott ήταν υποψήφιο για βραβείο Bram Stoker το 2018 και για βραβείο Hugo το 2019. Fun home: A family tragicomic (Το Θανατάδικο) Αυτοβιογραφικό graphic novel της Alison Bechdel και τη σχέση της με τον πατέρα της. Πρωτοκυκλοφόρησε το 2006 από τις εκδόσεις Houghton Mifflin Harcourt. Από τα γνωστότερα ΛΟΑΤΚΙ κόμικς, από μια πρωτοπόρα δημιουργό με αυτή τη θεματική, γνωστή κι από το προγενέστερο «Dykes to watch out for». Το Θανατάδικο βραβεύτηκε το 2007 με Eisner Award for Best Reality-Based Work, GLAAD Media Award for Outstanding Comic Book, Lambda Literary Award for Lesbian Memoir and Biography, Stonewall Book Award for Non-Fiction. Κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις Γράμματα. Swallow me whole Πρόκειται για ένα graphic novel του Nate Powel, που κυκλοφόρησε το 2008, από τις εκδόσεις Top Shelf. Καταπιάνεται με το θέμα των ανθρώπων με ψυχικές διαταραχές. Οι πρωταγωνιστές είναι δυο ετεροθαλή αδέρφια, το ένα πάσχει από σχιζοφρένεια, το άλλο από ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή. Προσπαθούν να ανταπεξέλθουν στα οικογενειακά προβλήματα, το σχολείο, τις σχέσεις με τους υπόλοιπους εφήβους, τη σχέση μεταξύ τους και με τους εαυτούς τους. Το 2009 κέρδισε το Eisner Award for best new graphic novel. Faith Η Faith Herbert (ή αλλιώς υπερηρωίδα Zaphyr) είναι δημιουργία των Jim Shooter, και David Lapham. Πρωτοεμφανίστηκε στο τεύχος Harbringer #1, αλλά απέκτησε τη δική της σειρά το 2016-2017, πάλι στη Valiant, από τον Jody Houser σε συνεργασία με διάφορους σχεδιαστές. Πρόκειται για μια plus size υπερηρωίδα, κόμικς φαν, nerd της ποπ κουλτούρας, με καλή απήχηση στο αναγνωστικό κοινό. Το 2016 βρέθηκε σε πολλές λίστες με τα καλύτερα κόμικς της χρονιάς. Το κόμικ ήταν υποψήφιο και για διάφορα βραβεία , μεταξύ των οποίων και για Eisner award for best new series. Saga Αυτό το εξαιρετικό κόμικ των Brian K. Vaughn και Fiona Staples είναι ίσως από τα πιο diversity κομικς που κυκλοφορούν. Η ιστορία πραγματεύεται τον απαγορευμένο έρωτα (και τον απαγορευμένο καρπό του) δυο ανθρώπων από διαφορετικές φυλές που βρίσκονται σε πόλεμο. Το κόμικ περιέχει πληθώρα χαρακτήρων ΛΟΑΤΚΙ, “διαφορετικών” κάθε είδους, φυλών, σωματοτύπων, ηλικιών. Οι χαρακτήρες είναι τρισδιάστατοι, αληθοφανείς, απρόβλεπτοι. Πρόκειται για μια πολύ επιτυχημένη σειρά κόμικς που έχει τιμηθεί με πάρα πολλά βραβεία, μεταξύ των οποίων 12 Eisner και 17 Harvey. Κυκλοφορεί στα Ελληνικά από τις εκδόσεις Οξύ. Strangers in Paradise Ένα από τα δημοφιλέστερα έργα του Terry Moore, που αυτοεκδόθηκε από το 1993 εως το 2007 και τον έκανε ευρύτερα γνωστό. Η ιστορία περιστρέφεται γύρω από τη σχέση των δυο πρωταγωνιστριών. Εξαιρετική γραφή και ανάπτυξη χαρακτήρων. Η σειρά βραβεύτηκε με Eisner Award το 1996, GLAAD Award for best comic book το 2001, National Cartoonists Society Reuben Award το 2003. Le bleu est une couleur chaude (Το μπλε είναι το πιο ζεστό χρώμα) Από τις πιο συναισθηματικές ερωτικές ιστορίες ΛΟΑΤΚΙ στα κόμικς. Έργο της Julie Maroh, που πρωτοεκδόθηκε από την Glénat το 2010. Περισσότερο μια ιστορία αγάπης, παρά οτιδήποτε άλλο, το κόμικ αυτό έγινε ευρύτερα γνωστό λόγω της κινηματογραφικής του μεταφοράς. Βραβεύτηκε με Prix du Festival d’Angoulême for Prix du public Fnac-SNCF (2011) και BDGest’Art for Meilleur Premier album (2010). Κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις ΚΨΜ. Stuck Rubber Baby Ένα από τα παλιότερα κόμικς που καταπιάνονται με την αντρική ομοφυλοφιλία. Δημιουργήθηκε μέσα σε τέσσερα χρόνια από τον Howard Cruse και τελικά εκδόθηκε το 1995 από την Paradox Press, θυγατρική της DC. Η ιστορία ακολουθεί τη διαδρομή του πρωταγωνιστή στον αμερικάνικο νότο, στα 50s – 60s, τη σχέση του με το κίνημα των μαύρων και των πολιτικών δικαιωμάτων. Καθώς οι εντάσεις οξύνονται, ο πρωταγωνιστής βρίσκει τη δύναμη να αποδεχτεί την ομοφυλοφιλία του και να ριζοσπαστικοποιηθεί ακόμα περισσότερο. Το κόμικ τιμήθηκε με τα βραβεία Harvey Awards for Best Graphic Album of Original Work (1996), Prix du Festival d’Angoulême for Prix de la critique (2002), Lambda Literary Award Nominee for Photography/Visual Arts (1996), Premio a la mejor novela gráfica en los Premios Comic Art (UK), Eisner Award for Best Graphic Album-New & Best Editor (1996), ενώ ήταν υποψήφιο και για το Stonewall Book Award for Literature (1996). Scott Pilgrim Δημιουργία του Bryan Lee O’Malley, που ολοκληρώθηκε σε 6 τόμους, από το 2004 εως το 2010. Νέρντικο, στυλιζαρισμένο διασκεδαστικό κόμικ με σχεδιαστικές επιρροές manga, που πραγματεύεται την ιστορία του 23χρονου Scott Pilgrim, της μπάντας του, τις σχέσεις τους και τους ανταγωνιστές τους. Ένας από τους βασικούς χαρακτήρες είναι κι ο Wallace Wells, ο σούπερ κουλ gay κολλητός και συγκάτοικος του Scott Pilgrim. Βραβεύτηκε με Doug Wright Award (2005), Joe Shuster Awards (2006), Harvey Award (2007), Eisner Award For Best Humor Publication (2010). American Born Chinese Είναι ένα graphic novel του Gene Luen Yang, που κυκλοφόρησε το 2006, από τη First Second Books. Η υπόθεση έχει να κάνει με την προσαρμογή ένός αμερικανοκινέζου στο σχολείο και στην νέα του γειτονιά, όταν μετακομίζει εκεί από την Chinatown. Το κόμικ θίγει ζητήματα στερεοτυπικών αντιλήψεων και ρατσισμού με έξυπνο τρόπο κι ευαισθησία. Το κόμικ βραβεύτηκε με Michael L. Printz Award (2007), Will Eisner Comic Industry Awards for Best Graphic Album – New (2007), National Book Award Finalist for Young People’s Literature (2006), One Book One San Diego for Young Adult (2014), ενώ ήταν υποψήφιο και για James Cook Book Award (2007). Batwoman Μια από τις γνωστότερες και πιο πετυχημένες ΛΟΑΤΚΙ ηρωίδες των κόμικς, είναι η Kate Kane, a.k.a Batwoman. Είναι η δεύτερη Batwoman και το αστείο είναι ότι η πρώτη, είχε δημιουργηθεί το 1956 (Kathy Kane) για να διαλύσει τυχόν υποψίες ομοφυλοφιλίας μεταξύ του Batman και του Robin! Η σύγχρονη Batwoman, πρωτοεμφανίστηκε στο 7ο τεύχος της σειράς 52 το 2006. Είναι δυναμική, αυτάρκης, ανοιχτά λεσβία και είναι σύμμαχος, αλλά όχι sidekick του Batman. Διώχτηκε από το στρατό επειδή δεν αρνήθηκε την ομοφυλοφιλία της και ξεκίνησε να πολεμά το έγκλημα εμπνεόμενη από τον Batman. 'Έχει μερικές πολύ δυνατές και υπέροχα σχεδιασμένες ιστορίες στο ομότιτλο κόμικ, όπως και στη σειρά DC Bombshells. Midnighter O Lucas Trent είναι ένας από τους παλιότερους gay υπερήρωες. Είναι δημιούργημα των Warren Ellis και Bryan Hitch και πρωτοεμφανίστηκε στο 4ο τεύχος της σειράς Stormatch (1998) της Wildstorm, θυγατρικής της DC. Πλέον ανήκει στο σύμπαν υπερηρώων της DC. Έχει χαρακτηριστεί ως εναλλακτική περρσόνα του Batman, με υπερδυνάμεις. Στην πορεία όμως ο χαρακτήρας απέκτησε βάθος και δική του ταυτότητα. Είναι παντρεμένος με τον Apollo κι έχει μια υιοθετημένη κόρη, την Jenny Quantum. Ελληνικά κόμικς και διαφορετικότητα Η ποικιλομορφία των ελληνικών κόμικς και της θεματολογίας τους αυξάνεται εντυπωσιακά χρόνο με το χρόνο. Το ζήτημα της διαφορετικότητας μπορεί να μην έχει απασχολήσει πολύ και πολλούς μέσα στον χώρο των κόμικς μέχρι πρόσφατα, αλλά τα τελευταία χρόνια η φωνή τους γίνεται ολοένα και δυνατότερη, ειδικά στο κομμάτι που αφορά τα ΛΟΑΤΚΙ άτομα. από κόμικ του Δημήτρη Παπαϊωάννου Η εγχώρια παραγωγή τέτοιου είδους κόμικς υπήρξε στο παρελθόν λιγοστή. Άργησε αρκετά συγκριτικά με την άνθιση που είχαν στις υπόλοιπες δυτικές χώρες και δεν εξελίχθηκε καν γραμμικά. Είχε τις παύσεις της και τις εξάρσεις της. Τα πρώτα δείγματα που έχω υπόψιν μου ήταν κάπου στα 80s, τα κόμικς του Δημήτρη Παπαϊωάννου, ιστορίες ομοφυλόφιλου έρωτα στις σελίδες της Βαβέλ και του Παρά Πέντε. Ποιητικές ιστορίες, ιδιαίτερου εικαστικού ύφους, έδωσαν το στίγμα τους στα αντισυμβατικά περιοδικά ενήλικων κόμικς της περιόδου. Το σήκωνε κι η εποχή των αναταραχών, το κίνημα για την απελευθέρωση των ομοφυλόφιλων και της σεξουαλικότητας εν γένει. Σελίδες από τα Στη μέση ο Μανώλης και Girl on Girl Τα επόμενα κόμικς που έπεσαν στην αντίληψή μου με σχετική θεματολογία ήταν πολύ μεταγενέστερα. Δεν ήταν πλέον σε περιοδικά μαζικής κυκλοφορίας, αλλά σε έντυπα πιο ειδικού ενδιαφέροντος. Το Στη μέση ο Μανώλης των Λύο Καλαβρυνού (σενάριο) και Ηλία Κυριαζή (σχέδιο), κυκλοφορούσε στα 00s σε συνέχειες, στο γκέι περιοδικό 10%. Η υπόθεση είχε να κάνει με έναν νεαρό gay κρητικό που έρχεται στην Αθήνα για σπουδές και την ερωτική του ζωή. Την ίδια περίπου περίοδο κυκλοφορούσε σε συνέχειες και το κόμικ Girl on Girl (σε σενάριο – σχέδιο Ηλία Κυριαζή), στην free press εφημερίδα City Uncovered για τις σχέσεις ενός ζευγαριού λεσβιών. Στο City Uncovered δημοσιευόταν επίσης και το κόμικ Super Condom του Tasmar. Δεν έχω εικόνα για το αν έτυχαν αναγνώρισης από το ευρύτερο κοινό των κόμικς, υποθέτω όμως ότι θα έπαιξαν θετικό ρόλο στη ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα και θα την εξοικείωσαν με το μέσο. Εσμέ του Στηβ Στιβακτη Στη δεκαετία που διανύουμε, τα ΛΟΑΤΚΙ κόμικς κερδίζουν έδαφος, γίνονται πιο δημοφιλή κι απενοχοποιούνται σε μεγάλο βαθμό. Ξεκινώντας από τα φανζίνς. Θα ξεχωρίσω τα Τέρατα στην ντουλάπατου Στηβ Στιβακτη (αν και δεν είναι κόμικ αλλά εικονογραφημένη ιστορία), για το πώς εγκαταλείπει κανείς την ασφάλεια της ντουλάπας με τα μυστικά και βγαίνει στο φως, μια χιουμοριστική και συγκινητική ιστορία. Επίσης το πανέμορφο queer παραμύθι του Εσμέ. Μαλάκα Λεσβίες! της Σμαρ Τα τεύχη της σειράς Μαλάκα Λεσβίες! της Σμαρ που απομυθοποιεί τις λεσβίες, σπάει τις στερεοτυπικές απεικονίσεις και αποτυπώνει με χιούμορ στιγμιότυπα της ζωής των λεσβιών στη σημερινή Ελλάδα, όπως και τη γλυκιά καλοκαιρινή ιστορία Τα κρουασανάκια δεν είναι τα ίδια. Τα κόμικς της Έλενας Γώγου που περιέχουν απρόβλεπτους, διαφορετικούς ήρωες και ηρωίδες: Undead, Bloodfest και Άρπη (δημοσιεύεται σε συνέχειες στον Μπλε Κομήτη σε σενάριο Ηλία Κυριαζή). Έλενα Γώγου Τέλος , τα κόμικς του Σπύρου Δερβενιώτη Yesternow, Shark nation, Hasta la vista baby με ΛΟΑΤΚΙ χαρακτήρες και προβληματισμούς πάνω στα «ακανθώδη ζητήματα» που έχουν να κάνουν με τη διαφορετικότητα στη σεξουαλικότητα αλλά και γενικότερα. Shark Nation του Σπύρου Δερβενιώτη Η λίστα με τα κόμικς που σπάνε τις στερεοτυπικές αντιλήψεις περί φύλου και σεξουαλικότητας αυξάνεται κάθε χρόνο σε ποσότητα αλλά και ποιότητα. Αξίζει να την εξερευνήσει κανείς, με ανοιχτούς ορίζοντες, ανεξάρτητα από τις σεξουαλικές του προτιμήσεις. Πρωτοδημοσιεύτηκε στο Comic Cultura #3, στα πλαίσια του αφιερώματος στη διαφορετικότητα
  7. Την Κυριακή, 24 Νοεμβρίου, τα Reflections at Death Disco πρόκειται να παρουσιάσουν σε μια ξεχωριστή βραδιά 3 νέες προσπάθειες στον χώρο του τρόμου, της φαντασίας και των κόμικς. Ποιες είναι αυτές οι προσπάθειες; Το The Weird Side Daily, το Nyctophilia.gr και το Comic Cultura. Το ηλεκτρονικό περιοδικό Comic Cultura θα συμμετέχει με μια αναλυτική ομιλία-παρουσίαση, σχετικά με το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον του περιοδικού, όπως και για το πως βλέπει τα κόμικς στην Ελλάδα. fb event
  8. Stories Now! 24/11 Την Κυριακή, 24 Νοεμβρίου, τα Reflections at Death Disco πρόκειται να παρουσιάσουν σε μια ξεχωριστή βραδιά 3 νέες προσπάθειες στον χώρο του τρόμου, της φαντασίας και των κόμικς. Ποιες είναι αυτές οι προσπάθειες; Το The Weird Side Daily, το Nyctophilia.gr και το Comic Cultura. Το ηλεκτρονικό περιοδικό Comic Cultura θα συμμετέχει με μια αναλυτική ομιλία-παρουσίαση, σχετικά με το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον του περιοδικού, όπως και για το πως βλέπει τα κόμικς στην Ελλάδα.
×
×
  • Create New...