Jump to content

Καλώς ήλθατε στο ComicStreet

Γίνετε μέλη της κοινότητας. Η εγγραφή είναι γρήγορη και εύκολη.

Search the Community

Showing results for tags 'Clayton Cowles'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΥΠΟΔΟΧΗ
    • Κανόνες
    • Νέα / Ανακοινώσεις
    • Απορίες / Βοήθεια
    • Γενική Συζήτηση
  • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ / ΑΡΘΡΑ
    • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
    • ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
  • ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΞΕΝΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • WEBCOMICS
  • ΚΟΜΙΚΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΤΕΧΝΕΣ
    • Κινηματογράφος/TV και Κόμικς
    • Animation
    • Βιβλία
  • ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ - ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ
    • Καταστήματα
    • Πηγές - Ενημέρωση

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


About Me

Found 2 results

  1. Όσες και όσοι διαβάζουμε DC Comics ξέρουμε ποιος είναι ο Τζίμι Όλσεν: ο νεαρός κοκκινομάλλης φωτορεπόρτερ με τις φακίδες και φιλαράκι του Σούπερμαν, αν και η λέξη "φιλαράκι" εδώ σημαίνει, ότι μπλέκει συνέχεια σε μπελάδες, από τους οποίους τον σώζει ο Κρυπτόνιος φίλος του. Υπήρξε και κεντρικός ήρωας μιας σειράς κόμικς, που κράτησε 163 τεύχη μέσα σε 20 χρόνια και στη συνέχεια έκανε την εμφάνισή του σε αρκετά κόμικς της εταιρείας, αρκετές φορές σε πρωταγωνιστικό ρόλο. Το 2019 η DC Comics αποφάσισε να ξεκινήσει μια καινούρια μίνι σειρά 12 τευχών, που θα επανέφερε το συμπαθή δημοσιογράφο στις ρίζες του. Και κάπου εδώ, ανέλαβε ο Matt Fraction να γράψει το σενάριο. Η ιστορία χωρίζεται σε πάρα πολλά μικρά κεφάλαια, τα περισσότερα ε των οποίων είναι έως 3 ή 4 σελίδες, κάποια απλά μονοσέλιδα και ορισμένα εκτείνονται έως και τις 8 σελίδες. Σε κάθε κεφάλαιο υπάρχει μια μικρή, χιουμοριστική εισαγωγή, που μιμείται τα αντίστοιχα κείμενα των κόμικς των δεκαετιών του ''50, του 60 και του '70. Η ιστορία είναι ακριβώς αυτό, που δηλώνει ο τίτλος, μια έρευνα για το ποιος σκότωσε τον Τζίμι Όλσεν, την οποία, φυσικά, διεξάγει .... ο ίδιος ο Τζίμι Όλσεν (μη ρωτάτε, θα τα διαβάσετε στο κόμικ ) Χιουμοριστικό κόμικ, απολαυστικό σε διάφορα σημεία, με ενδιαφέρουσα αφήγηση, που κινείται μπρος και πίσω στο χρόνο, έχει πραγματικά καλή φάση και αρκετά αστεία, και κυρίως μια ενδιαφέρουσα ιστορία, η οποία, όμως, έχει πολλά στοιχεία, που απευθύνονται σε ανθρώπους, που έχουν επαφή με το σύμπαν της DC Comics, καθιστώντας το μάλλον ακατάλληλο ή αδιάφορο στους υπόλοιπους. Αυτό είναι και το μοναδικό μειονέκτημα του κόμικ, το οποίο εγώ (και όχι μόνο) το απήλαυσα. Κατά τα άλλα, το κόμικ είναι ηθελημένα αφελές, αλλά μόνο φαινομενικά. Δεν αποδομεί το χαρακτήρα, ούτε του δίνει μια καινούρια τροπή, όπως έκανε ο Fraction με το Hawkeye, αλλά είναι ένα χορταστικό κόμικ, που διαβάζεται με ευχαρίστηση. Ο Steve Lieber δεν καινοτομεί σχεδιαστικά και σέβεται το φαινομενικά παλαιομοδίτικο χαρακτήρα του κόμικ με το καρτουνίστικο σχέδιό του, αλλά γνωρίζει πολύ καλά, πώς να δώσει σημασία σε διάφορα καρέ ή να δημιουργήσει πολύ όμορφες συνθέσεις. Τα φωτεινά χρώματα του κολορίστα Nathan Fairbairn βάζουν κι αυτά πολλά σημαντικά λιθαράκια στην ατμόσφαιρα του κόμικ. Αξίζει να το διαβάσετε, ακόμη κι αν δεν ξέρετε πολλά για το χαρακτήρα και στην τελική κι όσοι δεν τον ξέρετε καλά, καιρός να τον ανακαλύψετε. Η σειρά κέρδισε δύο βραβεία Eisner πριν από λίγες ημέρες, όπως μπορείτε να διαβάσετε στο σχετικό θέμα. Όλα οι εικόνες είναι από το Ίντερνετ.
  2. Το Bog Bodies* είναι ένα graphic novel σε σενάριο του Declan Shalvey και σχέδιο του Gavin Fullerton, με coloring της Rebecca Nalty και lettering του Clayton Cowles. Παρότι τα 3/4 της δημιουργικής ομάδας είναι Ιρλανδοί, το κόμικ κυκλοφόρησε από την Image (Μάιος 2020). Ο Killian δέχεται μια απρόσμενη νυχτερινή επίσκεψη, από τον «συνάδελφό» του Keano: πρέπει επειγόντως να παραδώσουν ένα πακέτο, κάπου στα βουνά γύρω από το Δουβλίνο. Ωστόσο, τα πράγματα δεν πάνε και τόσο καλά. Τραυματισμένος και αποπροσανατολισμένος, συναντάει μια κοπέλα, που δεν θυμάται πώς κατέληξε εκεί, επίσης χτυπημένη και χαμένη. Μαζί, προσπαθούν να βγουν από το σκοτεινό δάσος και να γλυτώσουν από τους διώκτες τους. Ιρλανδία και γκάνγκστερς, τι άλλο χρειάζεται για να με τραβήξει ένα κόμικ; Η αλήθεια είναι ότι το ξεκίνησα πιο πολύ για να σκοτώσω την ώρα μου, αλλά τελικά διάβασα μονορούφι τις 96 σελίδες του. Έχει εκπληκτική ροή, γρήγορη και στιβαρή. Το σχέδιο του Fullerton συνδυάζει άψογα το καρτουνίστικο στιλ με την τραχύτητα που απαιτεί το νουάρ. Και η ιστορία είναι ενδιαφέρουσα, επηρεασμένη σίγουρα από τις ταινίες των αδελφών Cohen και του Martin MacDonagh. Κι ενώ οδεύουμε προς το δραματικό αποκορύφωμα, ο Shalvey δίνει ένα twist που όχι μόνο χαλάει την hardboiled αίσθηση, αλλά δεν έχει να προσφέρει και κάτι ουσιώδες. Δεν μπορώ να πω ότι ακυρώνει την εμπειρία που έχει προηγηθεί, αλλά κατ’ εμέ είναι τελείως αχρείαστο. Ακόμη κι έτσι, όμως, προτείνω σίγουρα το Bog Bodies για την γραφή, το κατάμαυρο χιούμορ και το σχέδιο. Μπορεί να διαβαστεί ευχάριστα ένα κρύο χειμωνιάτικο βράδυ, παρέα με μια Guinness ή ένα ποτήρι Jameson. *: o όρος “bog bodies” αναφέρεται σε πτώματα τα οποία έχουν μουμιοποιηθεί μέσα σε λάκκους με τύρφη. Μπορούν να συντηρηθούν για χιλιάδες χρόνια και απαντώνται κυρίως σε μέρη της Βόρειας και Δυτικής Ευρώπης, όπως η Γερμανία, η Δανία και οι Βρετανικές Νήσοι.
×
×
  • Create New...