Jump to content

Καλώς ήλθατε στο ComicStreet

Γίνετε μέλη της κοινότητας. Η εγγραφή είναι γρήγορη και εύκολη.

Search the Community

Showing results for tags 'Carl Barks'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΥΠΟΔΟΧΗ
    • Κανόνες
    • Νέα / Ανακοινώσεις
    • Απορίες / Βοήθεια
    • Γενική Συζήτηση
  • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ / ΑΡΘΡΑ
    • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
    • ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
  • ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΞΕΝΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • WEBCOMICS
  • ΚΟΜΙΚΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΤΕΧΝΕΣ
    • Κινηματογράφος/TV και Κόμικς
    • Animation
    • Βιβλία
  • ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ - ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ
    • Καταστήματα
    • Πηγές - Ενημέρωση

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


About Me

Found 5 results

  1. Ο Θείος Σκρουτζ έγινε 75! Γιάννης Ιατρού Ο πιο συμπαθής τσιγκούνης των κόμικς, ένας από τους μεγαλύτερους κροίσους κάθε φανταστικού σύμπαντος, ο μεγιστάνας της Λιμνούπολης με καταγωγή από τη Σκωτία, ο Σκρουτζ Μακ Ντακ, το πιο πλούσιο παπί στον κόσμο που επινόησε ο εμβληματικός δημιουργός κόμικς, Καρλ Μπαρκς, γιορτάζει φέτος τα 75 του χρόνια. Συνώνυμο της τσιγκουνιάς και της φιλαργυρίας, ο Θείος Σκρουτζ έγινε ευρέως γνωστός στο πέρασμα του χρόνου για τα αμύθητα πλούτη που έχει συλλέξει στο εμβληματικό Θησαυροφυλάκιο που διακοσμεί τον Λόφο Αμαξοφονιά της Λιμνούπολης, τις στιλάτες βουτιές του σε μια απέραντη πισίνα από κέρματα, των οποίων το γυάλισμα αναλαμβάνει συχνά-πυκνά ο απένταρος ανιψιός του, Ντόναλντ, για τρεις δεκάρες την ώρα, αλλά και για την περιπετειώδη φύση του ως κυνηγός θησαυρών στις τέσσερις γωνιές του κόσμου. Δεν ήταν, όμως, πάντοτε έτσι – ούτε, φυσικά, είναι μόνο αυτά. Εχουν περάσει πολλά χρόνια από την πρώτη εμφάνισή του, στη χριστουγεννιάτικη ιστορία που έγραψε και σχεδίασε ο μεγάλος παραμυθάς του 20ού αιώνα, Καρλ Μπαρκς – για την ακρίβεια, εβδομήντα πέντε! Το 1947 στο περιοδικό «Four Color Comics #178» της Dell κυκλοφόρησε η ιστορία «Χριστούγεννα στο Βουνό της Αρκούδας», στην οποία οι Αμερικανοί αναγνώστες είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν έναν ολοκαίνουργιο χαρακτήρα στο πολυδαίδαλο σύμπαν της Λιμνούπολης. Η πρώτη εμφάνιση Ο πλούσιος θείος του Ντόναλντ Ντακ παρουσιάζεται αρχικά ως ένα αντικοινωνικό γεροντάκι, μια μίζερη παραφωνία στην εορταστική ατμόσφαιρα των ημερών. Βασική πηγή έμπνευσης αποτελεί ο Εμπενίζερ Σκρουτζ, ο διασημότερος ίσως ήρωας του Καρόλου Ντίκενς από την ήδη από τότε δημοφιλή νουβέλα «Χριστουγεννιάτικη Ιστορία» (A Christmas Carol), μία ασφαλής και σχετικά ανέμπνευστη συγγραφική επιλογή για τα δεδομένα της εποχής, αν λάβουμε υπόψη ότι την ίδια περίοδο διασκευές του εν λόγω λογοτεχνικού έργου είχαν κατακλύσει την αμερικανική πραγματικότητα: από το θέατρο στο ραδιόφωνο και από τον κινηματογράφο στα κόμικς, η παρουσία ενός φιλοχρήματου υπερήλικα που μεταστρέφεται χάριν του πνεύματος του Χριστουγέννων ήταν, όπως θα λέγαμε με σημερινούς όρους, «mainstream» αφηγηματικό στοιχείο κάθε λογής χριστουγεννιάτικης μυθοπλασίας τη δεκαετία του ’40. Η ιδιαίτερα ατμοσφαιρική περιπέτεια του Φάμπιο Τσελόνι «Il destino di Paperone» (2022) αποτελεί συνέχεια της κλασικής ιστορίας «Οι φακές της Βαβυλώνας» (Ρομάνο Σκάρπα, 1960) Μεγαλύτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η επιλογή του Μπαρκς να εντάξει στην αρχική παρουσίαση του χαρακτήρα του στοιχεία από τον πρωταγωνιστή μιας εκ των σημαντικότερων κινηματογραφικών παραγωγών του Ορσον Γουέλς, του βραβευμένου με Οσκαρ «Πολίτη Κέιν». Η βαριά ατμόσφαιρα της εναρκτήριας σκηνής στην εμβληματική ταινία του Αμερικανού σκηνοθέτη και ηθοποιού εισάγεται με ομαλότητα και στις σελίδες του Μπαρκς, για να δώσει έμφαση στο μισάνθρωπο ντελίριο και να έρθει σε ευθεία αντίθεση με το εύθυμο, γιορτινό κλίμα. Ο Θείος Σκρουτζ αποφασίζει να δωρίσει στον κοντινότερο συγγενή του, τον ανιψιό του και τα τρίδυμα ανιψάκια του, μια απόδραση στο χειμερινό, ορεινό καλύβι του, ένα θέρετρο πλήρως εξοπλισμένο με όσα θα χρειαστούν για τα πιο φανταχτερά Χριστούγεννα της ζωής τους. Στην πραγματικότητα, όμως, θέλει να ελέγξει την ανδρεία τους – γι’ αυτό αποφασίζει να τους επισκεφτεί κρυφά, μεταμφιεσμένος με τη στολή μιας μεγάλης, τρομακτικής αρκούδας. Μετά από μια σειρά από ευτράπελα, τα ανίψια του πέρασαν με επιτυχία… τις εξετάσεις και ο δύστροπος θείος με τα κινητικά προβλήματα ανακτά τόσο τη λάμψη και τη σφριγηλότητά του όσο και την εμπιστοσύνη του στους ανθρώπους. Το αμέσως επόμενο διάστημα, μέσα από τις ιστορίες του Καρλ Μπαρκς, θα παρακολουθήσουμε τη διαρκή διαμόρφωση ενός χαρακτήρα ο οποίος, αν και αρχικά παρουσιάστηκε ως ένας αντιπαθής αντιήρωας, έμελλε να εξελιχθεί σε μία από τις κεντρικότερες φιγούρες των κόμικς παγκοσμίως. Τα «Χριστούγεννα στο Βουνό της Αρκούδας» δημοσιεύτηκαν για πρώτη φορά στην Ελλάδα το 1969 και αναδημοσιεύτηκαν στο περιοδικό ΚΟΜΙΞ #127 το 1999 Ο ταλαντούχος δημιουργός κόμικς από το Ορεγκον των ΗΠΑ θα αρχίσει σταδιακά να πλαισιώνει το πλούσιο παπί, με το ημίψηλο, το κόκκινο πανωφόρι, τις γκέτες, τα στρογγυλά γυαλιά και τις φαβορίτες, από νέους χαρακτήρες, όπως την Ιταλίδα μάγισσα Μάτζικα Ντε Σπελ, η οποία επιθυμεί διακαώς να αποσπάσει την τυχερή δεκάρα, δηλαδή το πρώτο κέρμα που έβγαλε και φυλάει σαν φυλαχτό ο βαθύπλουτος κροίσος, τους ατζαμήδες Μουργόλυκους, οι οποίοι επιβουλεύονται την περιουσία του Θείου Σκρουτζ και επιτίθενται καθημερινά στο Θησαυροφυλάκιό του, ή τον Σκληρόκαρδο Χρυσοκούκη και τον Τζον Ρόμπαξ, τους βασικούς οικονομικούς ανταγωνιστές του Λιμνουπολίτη επιχειρηματία, οι οποίοι διεκδικούν την κορυφή στην κατάταξη του πίνακα των κροίσων, επιστρατεύοντας κάθε μέσο για να εκθρονίσουν τον αντίπαλό τους. Βίος και πολιτεία Παράλληλα, μάλλον περισσότερο ενστικτωδώς παρά μεθοδικά, έκανε διαρκείς αναφορές στο παρελθόν του ήρωα, μέσα από τις σελίδες διαφόρων περιοδικών της περιόδου, μεταξύ των οποίων και το ολόδικό του «Uncle Scrooge» που πρωτοκυκλοφόρησε το 1951. Διαμόρφωσε, έτσι, τόσο τον χαρακτήρα του νεαρού Σκρουτζ, από τον λουστράκο της Γλασκόβης στον χρυσοθήρα του Κλοντάικ, όσο και το γενεαλογικό δέντρο των Ντακ. Ολες αυτές τις αναφορές ήρθε αρκετά χρόνια αργότερα να τις εντάξει αρμονικά σε ένα, ενιαίο αφήγημα δώδεκα κεφαλαίων ο βασικός συνεχιστής της κληρονομιάς που άφησε ο Καρλ Μπαρκς. Ο λόγος για τον Ντον Ρόσα, συγγραφέα του –μοναδικού με ήρωες του Ντίσνεϊ– βραβευμένου με Αϊσνερ κόμικ «Ο βίος και η πολιτεία του Σκρουτζ Μακ Ντακ», όπου συνθέτει τις σκόρπιες αναφορές που εντοπίζει ο προσεκτικός αναγνώστης στις ιστορίες του Μπαρκς σε ένα αφήγημα με συνοχή, στις σελίδες του οποίου εξιστορείται η ζωή και οι περιπέτειες του πλουσιότερου παπιού στον κόσμο. Συνολικά, το έργο του Ντον Ρόσα έδωσε νέα πνοή στον ήρωα. Εκτός από την εισαγωγή για πρώτη φορά μιας εσωτερικής συνέχειας στις ιστορίες κόμικς με τους ήρωες του Ντίσνεϊ, ο μεγάλος δημιουργός από το Κεντάκι φώτισε τα πιο ευαίσθητα σημεία τού κατά τα άλλα σκληροτράχηλου μεγαλοεπιχειρηματία, όπως τις εύθραυστες οικογενειακές σχέσεις του και τον μεγάλο, ανεκπλήρωτο έρωτα με τη «Χρυσή» (Γκόλντι), που τη γνώρισε στο σαλούν της Ντάμας στο Ντόσον. «Η Αιχμάλωτη του Χειμάρρου της Αγωνίας», η τελευταία ιστορία που έγραψε και σχεδίασε ο Αμερικανός κομίστας το 2006, είναι μία από τις πιο ενήλικες ιστορίες κόμικς με χαρακτήρες του Ντίσνεϊ που έχει δει το φως της δημοσιότητας. Καθόλου τυχαία, η παρακαταθήκη του αποτελεί σημείο αναφοράς για τους δημιουργούς τού σήμερα. Από το χθες στο σήμερα Φυσικά, ο Ντον Ρόσα δεν αποτελεί τον μοναδικό συνεχιστή του έργου τού Καρλ Μπαρκς. Αμέτρητοι δημιουργοί κόμικς, από κάθε άκρη της υφηλίου, έχουν δώσει το δικό τους στίγμα στις επτάμισι και πλέον δεκαετίες που ο Σκρουτζ Μακ Ντακ βρίσκεται στη ζωή της φαντασίας τους. Για παράδειγμα, οι Ιταλοί ομότεχνοι του Καρλ Μπαρκς, από το 1952 ξεκίνησαν να τον περιλαμβάνουν στο καστ των δικών τους ιστοριών, ο καθένας από τη δική του σκοπιά. Από το πιο… βιτσιόζικο προφίλ του Γκούιντο Μαρτίνα, ο οποίος επέλεγε να τον παρουσιάζει ως έναν κακοποιητικό, αναίσθητο τσιγκούνη που εκβιάζει τον Ντόναλντ με μοχλό πίεσης την ατέλειωτη λίστα χρεών του, στην πιο ανθρώπινη και σατιρική εκδοχή τού Ρομάνο Σκάρπα, ο οποίος πρόσθεσε νέα στοιχεία γύρω από τον ήρωα, όπως την ερωτική θαυμάστρια Τζένι και τον τυχοδιώκτη ανταγωνιστή Λούλη Λουλάκη. Η νέα γενιά δημιουργών, πλέον, εξερευνά τα δικά της μονοπάτια. Με τον καιρό, όλο και πιο μοντέρνες ιδέες αντανακλούν τα ετερόκλητα ερεθίσματα των εποχών και των καλλιτεχνικών προσεγγίσεων. Από το ισορροπημένο, κλασικό στιλ του Τζόρτζιο Καβατσάνο, χάρη στον οποίο χαρακτήρες όπως ο Παππούς Μουργόλυκος, η Δεσποινίδα Ευταξία και ο Παντάξιος έχουν αποτυπωθεί σχεδιαστικά στις σύγχρονες ιστορίες, στα κατασκοπικά θρίλερ της μυστικής οργάνωσης ΠΑΠΙ, ακόμα και στο υπερηρωικό άλτερ έγκο του «Φαντομά με το ημίψηλο» που σχεδίασε ο Μάσιμο Ντε Βίτα σε σενάριο Μάσιμο Μαρκόνι. Εκτός από τα κόμικς, ο Θείος Σκρουτζ εμφανίζεται και στον κινηματογράφο, για πρώτη φορά το 1967 στη μικρού μήκους «Ο Θείος Σκρουτζ και το Χρήμα» και αργότερα στα «Χριστουγεννιάτικα Κάλαντα του Μίκι» το 1983, στην τηλεόραση, αρχικά στους τίτλους αρχής της «Λέσχης του Μίκι» το 1955 και αργότερα στις «Παπιοπεριπέτειες» το 1987, αλλά και σε βιντεοπαιχνίδια, μεταξύ των οποίων η διάσημη σειρά της Square Enix, «Kingdom Hearts». Το πλουσιότερο παπί του κόσμου –που επιβεβαιώνεται μέχρι και από το περιοδικό «Forbes», αφού βρίσκεται στην κορυφή της λίστας με τους πλουσιότερους φανταστικούς χαρακτήρες (Fictional 15)– κλείνει φέτος τα 75. Στο πλαίσιο των εορτασμών, δημοσιεύονται αυτές τις ημέρες στο ιταλικό περιοδικό «Topolino» δύο επετειακές ιστορίες: η ιστορία του Τζόρτζιο Καβατσάνο «Fama» (Δόξα) σε σενάριο του Μάρκο Νούτσι και η πολυσέλιδη ατμοσφαιρική περιπέτεια «Il destino di Paperone» (Η μοίρα του Σκρουτζ), από τον δημιουργό-φαινόμενο Φάμπιο Τσελόνι. Πηγή
  2. Χθες ήταν παραμονή και ασχολήθηκα με το Christmas on Bear Mountain, αλλά σήμερα είναι στ'αλήθεια Χριστούγεννα, οπότε θα σας μιλήσω για την καλύτερη χριστουγεννιάτικη ιστορία του Carl Barks, με τίτλο A Christmas for Shacktown. Η ιστορία αυτή πρωτοδημοσιεύθηκε στο περιοδικό Four Color #367 τον Ιανουάριο του 1952 και είναι μία από τις λίγες φορές που βλέπουμε τον (σε γενικές γραμμές συντηρητικό) Barks να παίρνει θέση (κατά μία έννοια) σχετικά με κάποιο κοινωνικό πρόβλημα. Η ιστορία μας ξεκινάει με τα ανιψάκια να περνάνε μέσα από την παραγκούπολη (Shacktown) της Λιμνούπολης και βλέποντας την άθλια κατάσταση στην οποία ζουν τα παιδάκια εκεί αρχίζουν να νιώθουν ενοχές γνωρίζοντας ότι θα περάσουν πολύ καλύτερα Χριστούγεννα από αυτά (παρόλο που, μεταξύ μας, η οικογένεια Ντακ δεν είναι και τίποτα μεγαλοαστοί). Ο Barks σχεδιάζει τα παιδιά της παραγκούπολης ρακένδυτα και με κουρασμένα χαρακτηριστικά στα πρόσωπά τους, τα οποία μοιάζουν πιο πολύ με ενηλίκων και τονίζει με αυτό τον τρόπο τις δύσκολες συνθήκες στις οποίες ζουν. Καθώς οι Huey, Louie και Dewey συνεχίζουν τη διαδρομή για το σπίτι πέφτουν πάνω στην Daisy, η οποία τους ρωτάει γιατί είναι τόσο θλιμμένοι. Όταν της εξηγούν τι συμβαίνει αποφασίζει να κάνει έναν έρανο με τη λέσχη κυριών όπου είναι μέλος, για να συγκεντρωθούν χρήματα για τα Χριστούγεννα των παιδιών της Shacktown, ενώ τα ανιψάκια έχουν τη φαεινή ιδέα να βάλουν και τους Μικρούς Εξερευνητές στο κόλπο. Την ίδια στιγμή, ο Donald είναι προβληματισμένος σχετικά με τις δικές του αφραγκίες και τα Χριστούγεννα που πλησιάζουν, όμως τα ανιψάκια και η Daisy του εξηγούν το σχέδιο και τον πείθουν να απευθυνθεί στον θείο Scrooge για τα 50 δολάρια που τους λείπουν. Συγκεκριμένα χρειάζονται τα 25 δολάρια για γαλοπούλες και τα άλλα 25 για ένα τρενάκι που έχουν υποσχεθεί στα παιδιά. Φυσικά ο Donald γνωρίζει πως ο θείος του δε θα ψηθεί πολύ για τη συγκεκριμένη δωρεά, ειδικά για το «άχρηστο» τρενάκι και έτσι γίνεται τελικά, αφού (πριν τον πετάξει έξω) του λέει ότι θα του δώσει μόνο τα 25 δολάρια για τις γαλοπούλες και μόνο όταν θα έχει συγκεντρώσει αυτός τα άλλα 25 για το τρενάκι. Σε ένα κρεσέντο αλτρουισμού λοιπόν, τα ανιψάκια ζητούν απ'τον θείο τους να δώσει τα 5 δολάρια που είχε στην άκρη για τα δώρα τους και τα ίδια δίνουν άλλα 5 που είχαν μαζέψει για το δώρο του θείου τους. Σαν να μην έφτανε αυτό, μαζεύουν άλλα 5 δολάρια φτυαρίζοντας χιόνι με τους Μικρούς Εξερευνητές και η Daisy άλλα 5 πουλώντας κάτι πλεκτά. Οπότε μένουν 5 δολάρια, τα οποία πρέπει να βρει ο Donald μόνος του. Θα συνειδητοποιήσει σύντομα ότι είναι πολύ δύσκολο να τα βρει ζητώντας χρήματα από περαστικούς για τον έρανο. Επίσης, οι προσπάθειές του να ξεγελάσει τον Scrooge πέφτουν στο κενό. Καταλήγει έτσι να σιχτιρίζει την γκαντεμιά του σε ένα παγκάκι στο πάρκο, όπου ένας περαστικός τού αφήνει ένα δολάριο νομίζοντας πως είναι ζητιάνος, οπότε και αποφασίζει να κάτσει λίγο ακόμα εκεί μπας και τον λυπηθεί και κανένας άλλος. Τον βλέπει όμως ο Scrooge και ενώ τον επιπλήττει, συνειδητοποιεί ότι ο Donald έβγαλε ένα ολόκληρο δολάριο σε πέντε λεπτά ζητιανιάς, οπότε τον διώχνει και παίρνει ο ίδιος τη θέση του στο παγκάκι (πραγματικά, σου 'ρχεται να μπεις μέσα στο καρέ και να τον σαπίσεις στο ξύλο όταν το κάνει αυτό). Για καλή του τύχη όμως, πετυχαίνει στο δρόμο τον τυχεράκια ξάδερφό του Γκαστόνε και του ζητάει να τον βοηθήσει με την τύχη του να βρει τα 4 δολάρια που του λείπουν πλέον, όπως και γίνεται τελικά (και ο Γκαστόνε για μια φορά στα χρονικά δεν είναι εκνευριστικός). Έχοντας πλέον και τα 5 δολάρια, ο Donald επιστρέφει στην υπόλοιπη οικογένεια, αφού πρώτα περάσει από το παγκάκι που ζητιανεύει ο Scrooge για να τον κοροϊδέψει αφήνοντάς του μια δεκάρα. Αυτή η δεκάρα, όμως, θα είναι μοιραία η τιμωρία για την φιλαργυρία του, αφού όταν ο Scrooge την τοποθετήσει στον σωρό με τα χρήματά του, το συνολικό βάρος θα ανοίξει μια τρύπα που θα καταβροχθίσει ολόκληρη την περιουσία του. Η μεγαλύτερη ειρωνεία τελικά είναι ότι τα χρήματα θα σωθούν χάρη σε ένα τρενάκι (αυτό που ο Scrooge θεωρούσε άχρηστο), αφού η χρήση του θα αποδειχθεί ο μοναδικός τρόπος να τα συλλέξουν λίγα λίγα από ένα μικρό άνοιγμα σε μια σπηλιά που συνδέεται με το μέρος όπου τα χρήματα βυθίστηκαν. Ο Scrooge κατενθουσιασμένος υπόσχεται στα ανίψια του να τους δώσει όλα τα χρήματα που θα μεταφέρει το τρενάκι στην πρώτη του διαδρομή, τα οποία τελικά είναι κάτι χιλιάρικα, οπότε τα παιδιά της παραγκούπολης κάνουν πλουσιοπάροχα Χριστούγεννα, ενώ ο Scrooge κάθεται και περιμένει το τρενάκι να μεταφέρει όλα τα χρήματα (θα χρειαστεί 272 χρόνια, 11 μήνες, 3 βδομάδες και 4 μέρες σύμφωνα με τους υπολογισμούς του). Εκπληκτική ιστορία με πολύ χιούμορ, αλλά και συγκίνηση (και σόρρυ που σας τη διηγήθηκα σχεδόν ολόκληρη) από έναν πολύ ανθρώπινο Barks.
  3. Κατ'αρχάς, καλά Χριστούγεννα και καλές γιορτές γενικά σε όλους! Όπως θα καταλάβατε, είπα να κάνω ένα επίκαιρο αφιέρωμα και συγκεκριμένα σε μια κομβική ιστορία του σύμπαντος του Carl Barks, το Christmas on Bear Mountain. Η ιστορία αυτή δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στο περιοδικό Four Color Comics #178 τον Δεκέμβριο του 1947 και, όπως οι περισσότεροι ήδη θα γνωρίζουν, εδώ κάνει την πρώτη εμφάνισή του ο Scrooge McDuck, ο θρυλικός τσιφούτης θείος του Donald. Βέβαια, στη συγκεκριμένη ιστορία δεν έχει σχεδόν κανένα από τα χαρακτηριστικά με τα οποία τον έχουμε συνηθίσει. Μιλάω φυσικά και για τα εξωτερικά χαρακτηριστικά, αλλά και για τον χαρακτήρα του, ο οποίος πιο πολύ θυμίζει τον Ebenezer Scrooge από τη γνωστή ιστορία του Dickens. Φυσικά δε βλέπουμε ούτε θησαυροφυλάκιο ούτε τίποτα, αφού ο Scrooge εδώ μένει σε ένα μέγαρο. Άλλωστε, ο Barks αρχικά δεν είχε σκοπό να τον χρησιμοποιήσει σε άλλη ιστορία, απλώς έκανε αυτό που έκανε πάντα στη διαδικασία του σεναρίου του: χρειαζόταν έναν χαρακτήρα (συγκεκριμένα έναν πλούσιο θείο) για να προχωρήσει η πλοκή της ιστορίας που είχε στο μυαλό του. Ποια είναι αυτή η πλοκή τώρα; Η ιστορία μας αρχίζει με τον Donald και τα ανιψάκια να κλαίγονται επειδή δεν έχουν αρκετά χρήματα να κάνουν Χριστούγεννα σαν...άνθρωποι (sic). Σύντομα όμως λαμβάνουν μία πρόσκληση από τον πλούσιο (και στριμμένο) θείο τους, για να περάσουν τα Χριστούγεννα στο εξοχικό του, στο Bear Mountain, κάτι που φυσικά τους ενθουσιάζει. Δυστυχώς για αυτούς όμως, ο Scrooge έχει κρυφή ατζέντα. Σκοπός του είναι να μεταμφιεστεί σε αρκούδα και να δοκιμάσει το θάρρος του ανιψιού του, επειδή όπως λέει σε ένα καρέ «μισώ τους πάντες, αλλά ίσως μπορέσω να συμπαθήσω έναν γενναίο, αν υπάρχει κάτι τέτοιο» (ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων, εκεί που έχω καταχωνιάσει τους τόμους του Barks είναι λίγο δύσκολο να τους ξετρυπώσω και να βρω την ορίτζιναλ ελληνική λεζάντα). Όπως είναι αναμενόμενο, για όποιον έχει δει τουλάχιστον ένα καρτούν στη ζωή του, η ιστορία αυτή περιλαμβάνει μπλέξιμο και με πραγματικές αρκούδες, αλλά δε θα σας πω όλο το story. Θεωρώ ότι είναι μια ιστορία που πρέπει να διαβαστεί από όλους τους comic fans, ακόμη κι αν είναι μόνο για ιστορικούς λόγους. Μιλάμε για την πρώτη εμφάνιση ενός χαρακτήρα, ο οποίος όχι μόνο δεν έμεινε σε μία ιστορία, αλλά για πολλούς κατάφερε να ξεπεράσει σε δημοτικότητα ακόμη και τον ίδιο του τον ανιψιό και φυσικά πρωταγωνίστησε σε κάποιες από τις καλύτερες και πιο δημοφιλείς κομικσο-ιστορίες έβερ (θα μπορούσε κανείς να πει ότι ακόμα πρωταγωνιστεί σε καλές ιστορίες, αλλά όντας οπαδός του Μπαρκσισμού-Ντονροσισμού δεν ασχολούμαι ιδιαίτερα με ρεβιζιονιστές Ιταλούς). Επίσης, δεν είναι τυχαίο ότι η Fantagraphics ξεκίνησε να εκδίδει την The Complete Carl Barks Disney Library ξεκινώντας από τον τόμο 5 και αυτή την ιστορία και όχι από τα πρώτα έργα του Παπιανθρώπου.
  4. 73 χρόνια Σκρουτζ Μακ Ντακ Πρόκειται για μια σπάνια έμπνευση από δεύτερο χέρι, που αποδείχτηκε εξίσου σπουδαία με την πρώτη. Η ιστορία του Εμπενίζερ Σκρουτζ, ενός από τους διασημότερους φανταστικούς χαρακτήρες στην ιστορία της λογοτεχνίας και πρωταγωνιστή της πιο διάσημης χριστουγεννιάτικης νουβέλας «Χριστουγεννιάτικη Ιστορία» που υπογράφει η μεγαλοφυΐα του Καρόλου Ντίκενς, ήταν εμπνευσμένη από ένα πραγματικό πρόσωπο, τον Τζον Μέγκοτ, που γεννήθηκε το 1714 και πέθανε το 1789 αφήνοντας κληρονομιά στους δύο νόθους γιους του – καθώς δεν παντρεύτηκε για να αποφύγει τα έξοδα του γάμου – μισό εκατομμύριο λίρες, ποσό μυθώδες για την εποχή του αλλά και για τις μέρες μας! Αντιστοίχως, το εμπνευσμένο από τον Εμπενίζερ Σκρουτζ καρτούν, ο Σκρουτζ Μακ Ντακ του μεγάλου σχεδιαστή Καρλ Μπαρκ, είναι φανταστικός χαρακτήρας της Ντίσνεϊ, που προσωποποιεί μια πάπια, τη διασημότερη πάπια στον κόσμο, γνωστή για την παθολογική της τσιγκουνιά. Η περιουσία του Σκρουτζ είναι τόσο μεγάλη, που φτάνει τα 6 απιθανικομμύρια 7 φανταστικομμύρια 8 πολυμυριαδομμύρια 9 δισεκατομμύρια 1 εκατομμύριο 23 δολάρια και 45 σεντς! Ο Σκρουτζ Μακ Ντακ κλείνει αισίως φέτος τα 73 χρόνια μνημιώδους τσιγκουνιάς, η οποία, ωστόσο, έχει σκορπίσει αντίστοιχα το γέλιο σε γενιές γενεών νεαρών αναγνωστών! Ο Σκρουτζ Μακ Ντακ πρωτοεμφανίστηκε την 1η Δεκεμβρίου 1947 στην ανθολογία κόμικς «Four Color», που εξέδιδε από το 1939 έως το 1962 ο εκδοτικός οίκος Dell. Ο φιλάργυρος πάπιος είναι ο πιο επιφανής εκπρόσωπος της οικογένειας των Ντακ που δημιούργησε η καλλιτεχνική μεγαλοφυΐα του Γουόλτ Ντίσνεϊ. Καθώς η τσιγκουνιά αποτελεί ένα από τα απεχθέστερα ελαττώματα, δύσκολα μπορείς να κάνεις δημοφιλή έναν ήρωα τσιγκούνη. Ωστόσο, ο Σκρουτζ Μακ Ντακ με το κιτρινοπορτοκαλί του ράμφος – ασορτί με τα παπιοπόδαρά του – και το μπλε με το κόκκινο σμόκιν του, όχι μόνο συντρόφευε κεντρίζοντας την παιδική μας φαντασία, αλλά μας άφησε μια μόνιμη γεύση στην αίσθηση του ωραίου που είναι βασικό συστατικό της τέχνης. Γεννημένος στη Σκωτία (πού αλλού;), ο Σκρουτζ θα κυνηγήσει το αμερικανικό όνειρο μεταναστεύοντας στη χώρα που όλα είναι δυνατά. Μαζί με την τσιγκουνιά του θα κρατήσει για πάντα την ελαφρά σκωτσέζικη προφορά του και την πρώτη του δεκάρα που βγάζει σε ηλικία 10 ετών κάνοντας τον λούστρο. Η ιστορία του κόμικς και αργότερα του κινούμενου σχεδίου είναι πανανθρώπινη κι αυτός είναι ο λόγος που επιζεί και εξακολουθεί να συναρπάζει. Ο βιος και η πολιτεία του Σκρουτζ Μακ Ντακ Γεννημένο το 1867 στη Γλασκώβη, μέσα σε μια κατεστραμμένη οικονομικά οικογένεια, το πρώτο παιδί του Φέργκους Μακ Ντακ και της Χνουδάτης θα ριχτεί από μικρό στη βιοπάλη ξεκινώντας τη μεγάλη σταδιοδρομία της ζωής του σαν λούστρος. Ο Σκρουτζ είχε δυο μικρότερες αδελφές, τη Βολκάνα και τη Ματίλντα. Στα δέκα του χρόνια αποφασίζει να πιάσει δουλειά ως λούστρος και κερδίζει τα πρώτα του λεφτά. Έπειτα καταπιάνεται με την πώληση καυσόξυλων και τύρφης (ορυκτού άνθρακα). Λίγα χρόνια αργότερα, ο νεαρός Σκρουτζ επισκέπτεται τον πύργο της οικογένειάς του, γνωρίζει τους Φίσκερβιλ, που είναι οικογενειακοί εχθροί των Μακ Ντακ, και παίρνει την ιδέα να ταξιδέψει στην Αμερική για να κάνει την τύχη του, αφού πρώτα δώσει ένα μάθημα στους Φίσκερβιλ. Το 1880 πραγματοποιεί το όνειρό του. Σαλπάρει σαν καμαρότος σε ένα φορτηγό πλοίο που μεταφέρει γελάδια στην Αμερική. Όταν φτάνει εκεί, δουλεύει σαν ναύτης στα ποταμόπλοια του Μισισιπή πλάι στον θείο του Άνγκους «Μπουνάτσα» Μακ Ντακ. Εκεί, με τη βοήθεια του εφευρέτη Ράτσετ Γρανάζη, παππού του Κύρου Γρανάζη, βρίσκει τον θησαυρό ενός βυθισμένου ποταμόπλοιου και αποκτά νέους εχθρούς, τους Μουργόλυκους, πατεράδες των σημερινών Μουργόλυκων, και τον Μόργκαν Μουργόλυκο, τον παππού τους. Το 1882, ο Σκρουτζ διαδέχεται τον θείο του και αναλαμβάνει καπετάνιος στο ποταμόπλοιο «Τσίλικο Δολάριο». Όταν το ποταμόπλοιό του ανατινάζεται, ο Σκρουτζ αποφασίζει να κάνει την τύχη του δυτικά. Στην Άγρια Δύση γίνεται αγελαδάρης και έχει σαν αφεντικό τον διάσημο μεγαλοκτηνοτρόφο Μέρντο Μακ Κένζι. Εκεί, σε μια από τις περιπέτειές του στην Άγρια Δύση, θα γνωριστεί με τον Θεόδωρο Ρούσβελτ, μελλοντικό Πρόεδρο των ΗΠΑ, που του δίνει ένα δίδαγμα για τις αξίες της ζωής. Στη συνέχεια, ζει μια σειρά έντονων περιπετειών κυνηγώντας διάφορες ευκαιρίες, δίχως να τα καταφέρνει, όταν λαμβάνει μήνυμα από την οικογένειά του ότι τον χρειάζεται πίσω στη Σκωτία. Τότε ο Σκρουτζ αναγκάζεται να διακόψει τις προσπάθειές του και να γυρίσει στη Σκωτία. Εκεί, το 1885, βρίσκεται αντιμέτωπος με τους αδίστακτους Φίσκερβιλ, οι οποίοι επιβουλεύονται τον πατρογονικό του πύργο. Ύστερα από μια μονομαχία μέχρι θανάτου, ο Σκρουτζ θα βγει νικητής και με τη βοήθεια των προγονικών του πνευμάτων. Έπειτα αναζητά μάταια την τύχη του στην Αφρική ψάχνοντας για χρυσάφι, ωστόσο άλλη μια αποτυχία τον περιμένει. Από την Αφρική βρίσκεται ξανά σε αναζήτηση χρυσού, αυτή τη φορά στην Αριζόνα, όπου συναντάει τον θείο του τον «Μπουνάτσα», καθώς και κάποιες θρυλικές μορφές της Άγριας Δύσης, όπως ο Μπάφαλο Μπιλ, η Άννι Όκλι, ο Ινδιάνος Απάτσι Τζερόνιμο και ο μεγιστάνας του θεάματος Φινέας Τέιλορ Μπάρνουμ. Λίγο πριν από το τέλος του 19ου αιώνα, ο Σκρουτζ, αναζητώντας επίμονα χρυσάφι, θα βρεθεί στην Αυστραλία για να ανακαλύψει ότι το πεπρωμένο του τον καλεί να γίνει πλούσιος στον Βορρά, στη χώρα του Βορείου Σέλαος. Η περιπετειώδης ζωή του θα τον οδηγήσει σε όλες τις γωνιές του κόσμου, όπου θα έρθει αντιμέτωπος, εκτός από τη μοίρα του, και με μια σειρά λογής λογής κακοποιών, τοκογλύφων και τυχοδιωκτών. Από το Ντόνσον θα βρεθεί στην κοιλάδα που ονομάζεται Χείμαρρος της Αγωνίας. Εκεί θα βρει έναν χρυσό σβώλο μεγάλο σαν αυγό χήνας, που θα γίνει η βάση της περιουσίας του. Στο μεταξύ, πεθαίνουν οι γονείς του και ο Σκρουτζ καταλήγει σε ένα χωριό στη δυτική ακτή των ΗΠΑ, τη Λιμνούπολη, όπου θα ιδρύσει το Θησαυροφυλάκιό του. Ωστόσο, δεν σταματά τις περιπλανήσεις του στον κόσμο, καθώς η βαθιά επιθυμία του είναι να γίνει το πιο πλούσιο παπί του κόσμου! Αυτή του η φιλοδοξία, ωστόσο, διαβρώνει τον χαρακτήρα του και τον μετατρέπει σε έναν σκληρό, κυνικό και αδίστακτο επιχειρηματία, που έχει σαν μοναδική αξία της ζωής το χρυσάφι . Επιστέφοντας στη Λιμνούπολη, ύστερα από 50 χρόνια στην ξενιτιά, έρχεται σε σύγκρουση με την οικογένειά του και τους συμπολίτες του. Οι αδελφές του τον εγκατέλειψαν και έφυγαν από τη Λιμνούπολη και ο Σκρουτζ ανακαλύπτει το τίμημα της νίκης του, που είναι η απόλυτη μοναξιά. Οι περιπέτειες του Σκρουτζ δεν σταματούν όμως εδώ, καθώς συνεχίζονται με τον ανιψιό του, τον Ντόναλντ Ντακ, και τα χαριτωμένα ανίψια του τελευταίου, τον Χιούη, τον Λιούη και τον Ντιούη! Πηγή
  5. The Phantom of Notre Duck Βρισκόμαστε στα 1965.Σχεδόν 2 χρόνια πριν ο Carl Barks βγει στη σύνταξη,και όμως ο μεγάλος παπιάνθρωπος δείχνει να βρίσκεται ακόμα σε μεγάλη φόρμα! Αυτή τη φορά δεν στέλνει τους Duck σε κάποιο ταξίδι σε ένα μέρος στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα,αλλά εμπνευσμένος από 2 έργα της κλασικής λογοτεχνίας δημιουργεί μία από τις πιο αξιομνημόνευτες ιστορίες του.Το Φάντασμα της Μητρόπολης, που δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στο τεύχος #60 του αμερικάνικου Uncle Scrooge τον Νοέμβριο του 1965,και αποτελεί μία ίσως από τις πιο αγαπημένες μου από τον θείο Carl. Ο Θείος Σκρούτζ έχει αποκτήσει ένα νέο σύστημα που ενεργοποιεί την κλειδαριά στο θησαυροφυλάκιο του.Ανοίγει και κλείνει με το παίξιμο ενός συγκεκριμένου σκοπού που παίζει με το φλάουτο του.(Στην original έκδοση πρόκειται για το My bonnie lies over the ocean, ένα κομμάτι που είχε ηχογραφήσει ο Βρετανός τραγουδιστής/συνθέτης Tony Sheridan μαζί με τους σχετικά "άγνωστους" τότε Beatles το 1962 που στα credits αποκαλούνται ως Beat brothers)Έτσι κανένας δεν μπορεί να μπει σε αυτό χωρίς τη φλογέρα και φυσικά χωρίς να παίξει τον συγκεκριμένο σκοπό.Ο Σκρούτζ αποφασίζει επίσης να διασφαλίσει τη φλογέρα του στη πηγή των ευχών που υπάρχει στη Μητρόπολη της Λιμνούπολης.Κάποιοι βέβαια πιστεύουν ότι υπάρχει και ένα φάντασμα στη Μητρόπολη,αλλά αυτό φυσικά δεν θα εμποδίσει τον θείο Σκρούτζ από το να προστατέψει το πολύτιμο αγαθό του. Το τεύχος # 60 του Uncle Scrooge το Νοέμβριο του 1965 Όταν όμως ρίχνει(δεμένο με σπάγκο)το φλάουτο του μέσα στη πηγή κάποιος το κλέβει βάζοντας στη θέση του ένα ψαράκι...Φυσικά ο τελευταίος απόγονος των ΜακΝτάκ δεν θα αφήσει να περάσει έτσι κάτι τέτοιο... Ακολουθώντας το σκοπό της μελωδίας από το φλάουτο,που κοροϊδευτικά ίσως παίζει το..φάντασμα(κάποιος μυστηριώδης ξένος ντυμένος στα μαύρα)αρχίζει το κυνηγητό μέσα σε υπόγειες στοές,σε κατακόμβες,ακόμα και στη κορυφή της σκεπής της Μητρόπολης...Το μυστηριώδες φάντασμα όμως είναι πάντα ένα βήμα μπροστά και παγιδεύει όλα τα μέλη της οικογένειας των Ντάκ,με τον έναν ή τον άλλο τρόπο...Ποιος όμως είναι το φάντασμα της Μητρόπολης;;Θα καταφέρουν ο Σκρούτζ και τα ανίψια του να τον πιάσουν πριν εκείνος καταφέρει να φτάσει στο θησαυροφυλάκιο;;;Ή υπάρχει κάτι άλλο πίσω από όλη αυτή την ιστορία;; Αποτίοντας φόρο τιμής τόσο στη Παναγιά των Παρισίων του 1831 γραμμένη από τον Βίκτωρα Ουγκό(Victor Hugo) όσο και στο κλασικό το Φάντασμα της όπερας του Γκαστόν Λερού(Gaston Leroux) γραμμένο το 1909 ο Carl Barks δημιουργεί μία σκοτεινή περιπέτεια,όπου η δράση εναλλάσσεται γρήγορα με τα έξυπνα gag και το χιούμορ.Ενώ οι ξέφρενοι ρυθμοί και το συνεχόμενο κυνηγητό δεν θα αφήσουν τον αναγνώστη να χαλαρώσει ούτε στιγμή.H πιο μεγάλη έκπληξη έρχεται όμως στο τέλος της ιστορίας,δείχνοντας το μεγάλο ταλέντο του δημιουργού,που μπορούσε να διηγηθεί την ιστορία του με τον τρόπο και τους όρους που ήθελε πάντα εκείνος. Σχεδιαστικά ο μεγάλος μας παραμυθάς είναι στη πιο ώριμη εποχή του,το σκίτσο του(ειδικά στη συγκεκριμένη ιστορία)είναι γεμάτο δυναμισμό,με τρομερή πλαστικότητα κινήσεων και έντονη εκφραστικότητα προσώπων που αποτυπώνουν με τον καλύτερο τρόπο τα συναισθήματα και την αγωνία των ηρώων μας. Λεπτομερέστατος σχεδιασμός της Μητρόπολις και των γοτθικών αψίδων της(για το design των οποίων ο Barks βασίστηκε τόσο στις εικόνες που βρήκε στο National Geographicόσο και στα σχέδια του Norman Wilkinson)κλειστοφοβική ατμόσφαιρα με νουάρ και γκόθικ πινελιές,και με μία essance μυστηρίου να πλανιέται στην ατμόσφαιρα,ο Βarks μας χαρίζει μία από τις πιο συναρπαστικές περιπέτειες των παπιών,χωρίς καν να ταξιδέψουν στα πέρατα της Γης,για την αναζήτηση κάποιου θησαυρού. Η πρώτη έκδοση στα ελληνικά(1976)και η τρίτη(1990)από Τερζόπουλο Η ιστορία δημοσιεύτηκε στην Ελλάδα πολλές φορές αρχίζοντας με τις εκδόσεις Τερζόπουλου,πρώτα στις σελίδες του μεγάλου Μίκυ # 104 τον Απρίλιο του 1976,στη συνέχεια στο σούπερ Μίκυ # 14 τον Ιανουάριο του 1988 για να δημοσιευτεί άλλες δύο ακόμα φορές.Στο θρυλικό ΚΟΜΙΞ (Α'περιόδου) #30 τον Δεκέμβριο του 1990 και τέλος στον 30ο τόμο της μεγάλης βιβλιοθήκης του Carl Barks(ή βιβλιοθήκη Disney) 1965 των Καθημερινών εκδόσεων.
×
×
  • Create New...