Jump to content

Καλώς ήλθατε στο ComicStreet

Γίνετε μέλη της κοινότητας. Η εγγραφή είναι γρήγορη και εύκολη.

Search the Community

Showing results for tags 'Archie Comics'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΥΠΟΔΟΧΗ
    • Κανόνες
    • Νέα / Ανακοινώσεις
    • Απορίες / Βοήθεια
    • Γενική Συζήτηση
  • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ / ΑΡΘΡΑ
    • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
    • ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
  • ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΞΕΝΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • WEBCOMICS
  • ΚΟΜΙΚΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΤΕΧΝΕΣ
    • Κινηματογράφος/TV και Κόμικς
    • Animation
    • Βιβλία
  • ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ - ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ
    • Καταστήματα
    • Πηγές - Ενημέρωση

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


About Me

Found 6 results

  1. Η Archie Comics αυτή τη φορά συνεργάζεται με τη DC για να μας φέρει τη συνάντηση που όλοι (;) περιμέναμε: Ο Batman και η παρέα του πάνε στο Riverdale. Η σειρά comic Batman 66 διαδραματίζεται στο setting της τηλεοπτικής σειράς Batman 66. Κυκλοφόρησε σε διάφορα τεύχη, αργότερα συγκεντρώθηκε σε δέκα τόμους. Πέντε από αυτούς ήταν crossover και ένα από αυτά είναι με τον Archie. Ο σεναριογράφος λοιπόν του Batman 66, Jeff Parker, συνεργάζεται με τον Dan Parent και δημιουργούν αυτό το crossover το οποίο ολοκληρώθηκε το 2019 και αποτελείται από 6 τεύχη. Η ιστορία έχει ως εξής: ενώ ο Batman, ο Robin και η Batgirl είναι απασχολημένοι υπερασπίζοντας το Gotham, ο Penguin έχει μια ιδέα. Γιατί να παλεύουν να κυριαρχήσουν στο Gotham ενώ υπάρχει η μόνιμη απειλή του Batman; Γιατί να μην δοκιμάσουν τις δυνάμεις του σε μια μικρή αλλά αρκετά πλούσια, και κυρίως αφύλακτη, πόλη; Ας πούμε, το Riverdale. Ο Joker και η Catwoman συμφωνούν, και με τη βοήθεια της Siren ξεκινούν να πάρουν με το μέρος τους σημαντικά πρόσωπα της πόλης. Τον μπαμπά της Veronica, τον αρχηγό της αστυνομίας, τον διευθυντή του σχολείου κλπ. H Veronica είναι η πρώτη που υποψιάζεται πως κάτι πάει στραβά και με τη βοήθεια του Dilton ενημερώνει τον Batman ο οποίος καταφθάνει για να βοηθήσει, ενώ ο Robin και η Batgirl γράφονται στο σχολείο μαζί με τα παιδιά για να ενεργήσουν incognito. Για αρχή να πούμε πως εδώ υπάρχει πράγματι ιστορία (σε αντίθεση πχ με το Archie Meets The Predator II) η οποια είναι καλοδουλεμένη, ενδιαφέρουσα, τρελούτσικη και κυλάει αβίαστα. Είναι το απόλυτο μείγμα Archie και Batman 66. Το χιούμορ είναι διακριτικό, τα έξι τεύχη είναι αρκετά για να ολοκληρώσουν τον μικρό χαμό που γίνεται. Επίσης στα plus, συναντάμε ένα σκασμό από DC χαρακτήρες, ήρωες και κακούς. Το σκίτσο μου τα χάλασε λίγο, γιατί έβαλαν τον Dan Parent ο οποίος κατά τη γνώμη μου είναι ο χειρότερος Archie Artist ever. Παρόλα αυτά, προσπαθεί, κάνει αυτά που ξέρει και αποδίδει πολύ καλά τους χαρακτήρες του Batman 66. Σκηνοθετικά κάνει καλή δουλειά επίσης, ακολουθώντας πιστά τις σκηνές μάχης της σειράς, τα ηχητικά εφέ και γενικότερα μένει κοντά στο πνεύμα της σειράς. Συνεχίζοντας την παράδοση των Archie Crossovers, οι guest artists δημιουργούν καταπληκτικά variant covers. Ολοκληρώνοντας, μια πολύ καλή δουλειά η οποία χωλαίνει λίγο στον τομέα του (Archie) σκίτσου αλλά καταφέρνει να βγάλει συνολικά πολύ καλό αποτέλεσμα.
  2. Εισαγωγή: O Archie Andrews και η παρέα του βρίσκονται, με διάφορους τρόπους, κοντά μας από το 1941. Ναι, ξέρω, είναι πολλά χρόνια. Εγώ τον γνώρισα τέλη δεκαετίας 80, αρχές 90. Θυμάμαι μεσημέρια στην αυλή του παππού να τρώω ένα παγωτό Lucky Boy, να αφήνω το δωράκι για το τέλος και να διαβάζω κόμικ. Μια μέρα πήρα ένα τεύχος, μπορεί κατά λάθος, μπορεί γιατί με τράβηξε το εξώφυλλο ή είχα την περιέργεια να διαβάσω κάτι διαφορετικό. Και ήταν πολύ διαφορετικό. Ναι, ο Archie ήταν κυρίως μια παρέα αιώνιων έφηβων που ζούσαν στον μεσοαστικό παράδεισο του Riverdale. Μάλωναν για κοπέλες, οδηγούσαν, έπαιζαν, πήγαιναν ταξίδια, έπαιζαν μουσική κάνοντας και ένα real life hit, έτρωγαν, έκαναν σκανδαλιές, έμπλεκαν σε μπελάδες μόνιμα. Αργότερα έκαναν ταξίδια στο χρόνο, έζησαν στο μέλλον, στο παρελθόν, σχεδόν όλοι οι χαρακτήρες απέκτησαν δικά τους spin offs, έγιναν υπερήρωες, έζησαν πολέμους, τα έβαλαν με τον Predator, συνεργάστηκαν με διάφορους γνωστούς, φανταστικούς και μη. Μάθαμε για την παιδική τους ηλικία, βίωσαν zombie apocalypse, έγιναν βαμπίρ και λυκάνθρωποι. Έγιναν ταινίες, σειρά, καρτούν, παιχνίδια, κάρτες, ότι μπορείτε να φανταστείτε. Νέοι χαρακτήρες μπήκαν στην παρέα. Παντρεύτηκαν, μεγάλωσαν, πέθαναν. Και αργότερα, το 2015 αν θυμάμαι καλά, ήρθε ένα τρομερό, σαρωτικό reboot που ακόμα συνεχίζεται. Στο μεγαλύτερο μέρος της παιδικής και της εφηβικής μου ηλικίας έμεινα, με διαλείμματα, πιστός αναγνώστης. Δεν το μετάνιωσα. Το κόμικ πέρασε από πολλές αλλαγές, βελτιώθηκε, έκανε πράγματα που δεν με βρήκαν πάντα σύμφωνο, αλλά παραμένει ζωντανό και όσο και αν ακούγεται περίεργο, φρέσκο, τουλάχιστον το reboot του. Επηρρέασε, επηρρεάστηκε, μεγάλωσε διάφορες γενιές και παραμένει σταθερά ένα πραγματικό American Icon. Μεγαλώνοντας ξεφυλλίζω καμμιά φορά τις εύθραυστες σελίδες με τους λεκέδες από παγωτό και διαβάζω τις ιστορίες που φυσικά έχω ξεχάσει. Μου έχει μείνει όμως το συναίσθημα, κι αυτό είναι της πιο feel good έντυπης παρέας που είχα ποτέ. -------------- Archie Meets / Archie VS / Betty & Veronica Meet Ακολουθεί η πιο πλήρης λίστα που μπορώ να σκεφτώ αυτή τη στιγμή. Θα ενημερώνεται με τα αντίστοιχα links από τις παρουσιάσεις, με καινούργιους τίτλους και με παλιούς που έχω ξεχάσει. Να προσθέσω πως όσοι θέλουν να τα αποκτήσουν σε φυσική μορφή θα δυσκολευτούν αρκετά, μιας και όσα βρήκα τα τελευταία χρόνια ήταν φτηνά στην Αμερική αλλά με μεταφορικά και τελωνεία στο θεό, ενώ οι λίγες κόπιες που εμφανίζονταν στην από εδώ μεριά του Ατλαντικού ήταν τρελά υπερκοστολογημένες. Όσα απέκτησα τα έψαξα πολύ και στάθηκα και τυχερός. Archie Meets The Punisher Archie vs Predator I & II Archie Meets Batman '66 Archie Meets The Ramones Archie Meets B-52 Archie Meets Glee Archie Meets Kiss Archie vs Sharknado Archie Meets Riverdale Archie Meets Flash Gordon Teenage Mutant Ninja Turtles Meet Archie Red Sonja & Vampirella Meet Betty & Veronica Harley & Ivy Meet Betty & Veronica Archie #616 President Barack Obama & Sarah Palin --------------- Archie Meets The Punisher Στα μέσα της δεκαετίας του 90 κάποιος στην Archie Comics είχε την ιδέα να ακολουθήσει τη μόδα της εποχής με τα intercompany crossovers. Αφού συζητήθηκαν ο Superman και ο Spiderman σαν πιθανότητες, σκέφτηκαν τον Punisher. Ξεκίνησαν να το δουλεύουν. Όταν ανακοινώθηκε ο κόσμος πίστεψε πως ήταν αστείο. Στο σκίτσο βρισκόταν ο τότε regular Archie artist Stan Goldberg και ο John Buscema. Ο κάθε δημιουργός σχεδίασε ξεχωριστά τον δικό του ήρωα, για να παραμείνουν πιστοί στο πνεύμα τους. Ο Tom Palmer έκανε τα μελάνια, φροντίζοντας να ομογενοποιήσει το αποτέλεσμα. Εκδόθηκε ταυτόχρονα και από τις δύο εταιρείες (Archie & Marvel) με διαφορετικά εξώφυλλα, διαφορετική τιμή, ίδια ιστορία και ελαφρώς αλλαγμένο τίτλο (Archie Meets The Punisher / The Punisher Meets Archie για την Marvel). Στην ιστορία, ένας έμπορος ναρκωτικών καταδιώκεται από το FBI και καταλήγει να κρυφτεί στο Riverdale. Οι ομοσπονδιακοί αναθέτουν στον Frank Castle να τον συλλάβει. Ο κακός παρουσιάζει μια ομοιότητα με τον Archie... και όταν ο πραγματικός Archie τα κάνει μούσκεμα, εκείνος καταλήγει να συνοδεύσει την Veronica στον χορό που θα πήγαιναν εκείνη τη βραδιά. Και φυσικά, ο Punisher κυνηγάει τον Archie. Η ιστορία δεν διεκδικεί δάφνες ποιότητας, ακόμα και για το επίπεδο του Archie, είναι όμως τίμια και παραδόξως δουλεύει. Στις σχεδόν πενήντα σελίδες δεν προλαβαίνουν να συμβούν και πολλά πράγματα, ενώ το επίτηδες open ending δεν οδήγησε ποτέ πουθενά. Σε γενικές γραμμές πέρασα καλά, τα μπερδέματα και οι παρεξηγήσεις προχωρούσαν την ιστορία μπροστά. Το χιούμορ ήταν διακριτικό και η βία ανύπαρκτη. Μπορώ να πω πως ήταν περισσότερο καλό για τους φανς του Archie παρά για τους φανς του Punisher. Για εμένα το μεγάλο θετικό αυτής της ιστορίας ήταν το legacy της. Είχε εκδοτική επιτυχία, οι κριτικές ήταν καλές και άνοιξε το δρόμο για όλα τα υπόλοιπα crossovers που ακολούθησαν στην Archie Comics τα οποία ήταν πολύ, πολύ καλύτερα.
  3. Τέσσερα σχεδόν χρόνια μετά την κυκλοφορία του πρώτου μέρους, η Dark Horse και η Archie Comics ενώνουν ξανά τις δυνάμεις τους για να μας φέρουν τη συνέχεια του εξαιρετικού crossover. H Alex De Campi είναι ξανά στο τιμόνι γράφοντας, ενώ στο σκίτσο βρίσκεται αυτή τη φορά ο Robert Hack. Η σειρά αποτελείται από πέντε τεύχη και έχει ως εξής: Η παρέα που απέμεινε (Betty, Veronica, Predator / Archie) προσπαθεί να αλλάξει το παρελθόν αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Αντ' αυτού, προσπαθώντας να φύγουν από το Riverdale περνούν σε μια εναλλακτική πραγματικότητα, παραμένοντας παγιδευμένοι εκεί. Στην εναλλακτική πραγματικότητα τα πράγματα πηγαίνουν λίγο καλύτερα. Λίγο μόνο, και για λίγο. Συναντούν τους εαυτούς τους, κάτι που γενικά σπάνια βγαίνει σε καλό. Επίσης ο Dilton προσπαθεί να βοηθήσει τα πράγματα αλλά το μόνο που καταφέρνει είναι να στείλει ένα distress signal στο κοντινότερο Predator σκάφος. Εκείνοι έρχονται στο Riverdale αποφασισμένοι να σώσουν τον φίλο τους. Η παρέα συγκεντρώνεται στον ετήσιο Halloween χορό, μαζί με εκατοντάδες άλλους μαθητές. Τι μπορεί να πάει στραβά; Α, ναι. Ένα από τα σχέδια είναι να καλέσουν τον Εωσφόρο για βοήθεια. Να κάτι ακόμα που παραδοσιακά δεν βγαίνει σε καλό. Εντάξει, δεν φτάνει την καλτίλα του πρώτου μέρους, για δύο λόγους. Πρώτον, το σκίτσο είναι νεο-Archie / τύπου Sabrina. Αυτό από μόνο του ¨σοβαρεύει¨ τα πράγματα και όλα δείχνουν λίγο μη-Archie, επομένως έχουμε χάσει την έντονη αντίθεση που λειτούργησε εξαιρετικά καλά στο πρώτο μέρος. Δεύτερον, δεν υπάρχει πια το στοιχείο τη έκπληξης. Το concept εδώ παύει να είναι πρωτότυπο. Στα καλά να πω πως παραμένει μια αξιοπρεπής προσπάθεια (που και να μην την είχαμε δεν θα με χάλαγε). To escalation με τους περισσότερους Predators, με τα περισσότερα υποψήφια θύματα λειτουργεί μέχρι έναν βαθμό. Αυτό έχει ουσιαστικά να μας προσφέρει το sequel. Επίσης το χιούμορ και οι ατάκες ειναι εδώ, ίσως λίγο σκοτεινότερα, ίσως λιγότερα σε ποσότητα. Γενικά μια αξιοπρεπής, ψιλοαχρείαστη, συνέχεια ενός εξαιρετικού crossover, η οποία είχε δύσκολη αποστολή από την αρχή - να σταθεί δίπλα ή να ξεπεράσει το πρωτότυπο. Κατά τη γνώμη μου δεν τα κατάφερε, υστερεί λίγο σχεδόν σε ολους τους τομείς. Αυτό είναι το sequel που δεν γνωρίζαμε πως θέλαμε και μάλλον τελικά δεν χρειαζόμασταν.
  4. Archie vs Predator I Απρίλιος του 2015. Η Archie Comics, ικανοποιημένη με τα crossovers που προηγήθηκαν, αποφασίζει να δοκιμάσει κάτι νέο. Μετά από συζητήσεις για Godzilla και Friday 13th κατέληξαν στον Predator. Η Dark Horse συμφώνησε και πρότεινε στην Alex de Campi να συνεργαστεί με τον τότε Archie artist Fernardo Ruiz. Η παράδοξη συνεργασία ολοκληρώθηκε σε τέσσερα τεύχη, τα οποία αργότερα συγκεντρώθηκαν σε έναν hardcover τόμο με τα έξτρα (μια μονοσέλιδη ιστορία σε κάθε τεύχος: Sabrina Meets Hellboy, Little Mask and his Pals, Jughead Meets MIND MGMT: "S" is for Sleeper, Josie and the Pussycats Meet Finder) και τέλος σε softcover συγκεντρωτική έκδοση αλλά χωρίς τα έξτρα. Ο Archie και η ευρύτερη παρέα πηγαίνουν σε ένα εξωτικό νησί για spring break. Ένας Predator προσγειώνεται στο νησί και παρακολουθεί τους νέους να διασκεδάζουν, να μαλώνουν και τελικά να επιστρέφουν στο Riverdale όπου και τους ακολουθεί, κρυμμένος στις αποσκευές τους. Όταν η παρέα σταδιακά καταλαβαίνει ότι κάτι δεν πάει καλά και τα πτώματα πληθαίνουν, αποφασίζουν να πολεμήσουν με τη σειρά τους. Η ιστορία απλώνεται αριστοτεχνικά στα τέσσερα τεύχη και είναι χορταστική. Το σενάριο γίνεται σκοτεινό σταδιακά (για τα δεδομένα του Archie) και υπάρχει μια πληθώρα στρατηγικά τοποθετημένων και έξυπνα σκηνοθετημένων jump scares. Το αίμα υπάρχει παντού, η βία είναι άφθονη και όλα αυτά δένουν απόλυτα με το εξαιρετικό χιούμορ που υπάρχει στους διαλόγους. Το σκίτσο είναι το τυπικό νέο-Archie (όχι του reboot) και αυτό κάνει τα πράγματα περισσότερο fucked up γιατί η αφέλεια και η χαρά του Riverdale έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τους συχνούς ultra βίαιους θανάτους. Αν έπρεπε να αναφέρω κάτι παρόμοιο αυτό θα ήταν μάλλον το Happy Tree Friends. Τελικό συμπέρασμα, μια εξαιρετική δουλειά, ένα από τα καλύτερα crossover που έχω διαβάσει και σίγουρα το πιο αναπάντεχο.
  5. Όλοι γνωρίζουμε τον Άρτσι και την παρέα του λίγο-πολύ. Είτε από κάποιο καρτούν είτε μέσα από τα κόμικς. Γλυκανάλατες ιστορίες που ενίοτε έχουν την πλάκα τους, με την Μπέτι και την Βερόνικα να διεκδικούν τον γκαφατζή Αrchie και ένα σετ άλλων χαρακτήρων να συμπληρώνουν το καστ των, πολλές φόρες αστείων, περιπετειών τους. Ποιος λοιπόν θα περίμενε ότι αυτό το σύμπαν θα έδενε τόσο καλά με το είδος του τρόμου; Όταν ο Hot Dog, σκύλος του Jughead, του καλύτερου φίλου του Αrchie, σκοτώνεται σε ατύχημα, η Σαμπρίνα προσφέρεται να βοηθήσει να αναστηθεί διαβάζοντας ένα ξόρκι από το περίφημο Necronomicon. Που να ήξερε όμως ότι το αποτέλεσμα θα ήταν να γεμίσει σε σύντομο χρονικό διάστημα το Riverdale από αιμοδιψή ζόμπια ; Οι επιζώντες, με αρχηγό τον Archie θα πρέπει να προσπαθήσουν να επιβιώσουν από τις επιθέσεις των ζόμπι και ταυτόχρονα να μάθουν να αντέχουν ο ένας τον άλλο. Με εντυπωσιακό σχέδιο και χρωματισμό, κυρίως στις αποχρώσεις του μαύρου και του πορτοκαλί, η σειρά αυτή κερδίζει τις εντυπώσεις σε κάθε επίπεδο. Καταφέρνει να ισορροπεί πολύ καλά ανάμεσα στο χιούμορ, το δράμα και τον τρόμο. Οι χαρακτήρες εδώ παρουσιάζονται λιγότερο υπερβολικοί από τις αντίστοιχες "κανονικές" βερσιόν τους, χωρίς όμως να χάνουν τα χαρακτηριστικά που τους έκαναν γνωστούς και αγαπητούς. Όσον αφορά το horror κομμάτι, αυτό ακροβατεί ανάμεσα στα πρότυπα των ιστοριών τύπου Creepy και Eerie και στο πιο μοντέρνο Walking Dead. Κάθε τεύχος της σειράς χαρακτηρίζεται από γρήγορο ρυθμό, σασπένς αλλά και συχνά πυκνά χιούμορ, ενώ μετά το τέλος κάθε τεύχους περιέχεται μια αναδημοσίευση μιας μικρής ιστορίας τρόμου. Η σειρά προτάθηκε για τα Harvey Awards του 2014, στην κατηγορία best new series και το 2015 στις κατηγορίες Best Letterer (Jack Morelli που το κέρδισε κιόλας), Best Cover Artist (Francesco Francavilla), Best Continuing/Limited Series. Κυκλοφόρησαν 10 τεύχη από Archie Horror Comics και παράλληλα κυκλοφορούν στην ίδια κατηγορία το πολύ καλό Chilling Adventures of Sabrina (που έχει εμπνεύσει τη ομώνυμη σειρά), το Vampironica (παρουσίαση από τον @GreekComicFan), Jughead: The Hunger, Blossoms 666. Τα τρία τελευταία δεν τα χω τσεκάρει. Ψάξτε το. Αξίζει kwtsoκλίμακα 9/10
  6. Από την πρώτη τους παρουσίαση στα τέλη του 1941, οι ιστορίες με τον Άρτσι και τους υπόλοιπους χαρακτήρες του κόμικ, επικεντρώνονταν στην ανάλαφρη διασκέδαση, παρουσιάζοντας μια χιουμοριστική και κατά τόπους ειδυλλιακή αναπαράσταση της εφηβικής ζωής των Αμερικάνικων προαστίων. Ο στόχος εξάλλου ήταν ξεκάθαρα οι ανήλικοι αναγνώστες, αλλά κάποιες φορές αυτή η εύθυμη διάθεση λειτούργησε και ως διαφυγή από τις πιο σκληρές τάσεις της πραγματικής ζωής, μιας και οι δημιουργοί μπορεί να ακολουθούσαν τις πολιτισμικές αλλαγές της εκάστοτε εποχής, αλλά φίλτραραν και αφαιρούσαν οτιδήποτε αρνητικό. Τα τελευταία χρόνια όμως η εταιρία έχει κάνει μια στροφή, παρουσιάζοντας – πάντα παράλληλα με τις απλές περιπέτειες – και μερικές σειρές με πιο ρεαλιστικές καταστάσεις ή/και τοποθετώντας τους χαρακτήρες σε θεματικές με σαφείς πιο γλαφυρές παραστάσεις, όπως π.χ. την ομπρέλα τίτλων Archie Horror. Η πιο φιλόδοξη σειρά που αποφάσισαν να βγάλουν σε αυτό το κλίμα, είναι χαλαρά το Archie 1941. Ο Άρτσι «γεννήθηκε» μέσα στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, αλλά δεν ασχολήθηκε με αυτόν, και οι δημιουργοί, που αποφάσισαν να κάνουν μια αναδρομή στην Αμερικάνικη ιστορία και πως ένας πιο ρεαλιστικός Άρτσι θα ταίριαζε σε αυτή, αποφάσισαν να ξεκινήσουν την αναδρομή τους με μια νέα σειρά που θα δείξει ακριβώς αυτό: Το πώς το Ρίβερντεϊλ εξέλαβε τον πόλεμο. Και το αποτέλεσμα είναι χλιαρό… Ακολουθούν spoilers. Διαβάζετε με δικιά σας ευθύνη. Ο Άρτσι και η παρέα παίρνουν το απολυτήριο Λυκείου και ο Άρτσι γίνεται απόμακρος. Μην έχοντας αποφασίσει τι να κάνει στην ζωή του και με τον πόλεμο στην Ευρώπη να τον απασχολεί κάθε φορά που παρακολουθεί τα κινηματογραφικά επίκαιρα, σταδιακά σπρώχνει τους φίλους του πέρα. Ή προσπαθεί τουλάχιστον, μιας και αυτή η παρέα δεν είναι εύκολο να την ξεφορτωθείς. Παράλληλα, ο πατέρας του τον πιέζει να κάνει κάτι στην ζωή του, δυσχεραίνοντας την κατάσταση. Και τότε, έχουμε την επίθεση στο Περλ Χάρμπορ και η Αμερική μπαίνει στον πόλεμο. Αυτό βυθίζει όλη το Ρίβερντεϊλ σε περισυλλογή, αναλογιζόμενος τι σημαίνει όλο αυτό και με τους γονείς να διχάζονται για το αν θα πρέπει να στείλουν τα παιδιά τους – που ευτυχώς δεν είναι ακόμα σε ηλικία υποχρεωτικής επιστράτευσης - ή όχι. Κάποιοι το θεωρούν καθήκον τους να πάνε αλλά δεν μπορούν, κάποιοι δεν θέλουν να πάνε αλλά ίσως παρασυρθούν από την αίσθηση υποχρέωσης της παλιάς γενιάς, ιδίως των γονιών που δεν μπορούσαν να υπηρετήσουν στον μεγάλο πόλεμο (Α’ παγκόσμιο) και έχουν ακόμα ενοχές για αυτό. Εν τέλει ο Άρτσι αποφασίζει να καταταγεί και πριν φύγει για την βασική εκπαίδευση, τα φτιάχνει με την Μπέτι. Εν τω μεταξύ, ο Χάιραμ Λοτζ εκμεταλλεύεται την κατάσταση, αυξάνοντας την τιμή της βενζίνης, όντως ο μόνος που μπορεί να προμηθεύεται ακόμα το καύσιμο, χάρη στις γνωριμίες του με τα μεγάλα πρόσωπα της εποχής. Η κόρη του, η Βερόνικα, συνειδητοποιεί πως αυτή η αίσθηση ανωτερότητας που της εμφύσησε ο πατέρας της, είναι γελοιότητες και το μόνο που κατάφερ, είναι να την αποξενώσει από άτομα που θα μπορούσαν να γίνουν πραγματικοί φίλοι της, οπότε συνάπτει φιλία με την Μπέτι. Ο Άρτσι από την άλλη, συναντά στο στρατόπεδο εκπαίδευσης τον Ρέτζι, τον πρώην άσπονδο εχθρό του στα μαθητικά του χρόνια και συνάπτουν φιλία, παρέα με έναν αγαθό γίγαντα με τον οποίο ο Ρέτζι αρχικά τσακώνονταν πριν τους χωρίσει ο Άρτσι. Μόλις τελειώνει η εκπαίδευση, μαθαίνουν πως θα τους στείλουν στο Βορειοαφρικανικό Μέτωπο, κάτι που κάνει τους φαντάρους να δυσανασχετήσουν μιας και κατατάχθηκαν για να πολεμήσουν Ιάπωνες και Ναζί. Η πρώτη απόβαση που συμμετέχουν οι Αμερικάνοι, είναι αναίμακτη μιας και οι τοπικές δυνάμεις της φιλογερμανικής κυβέρνησης του Βισύ, παραδίδονται. Η επόμενη σύρραξη όμως δεν είναι τόσο τυχερή για τον Άρτσι, μιας και συναντάνε στο διάβα τους τα τανκς του Άφρικα Κορπς και μια οβίδα σκοτώνει τον Ρέτζι αλλά και τον Άρτσι. Ή έτσι μας αφήνουν να νομίζουμε καθώς παρακολουθούμε τις λειτουργίες για τους δύο χαρακτήρες πίσω στο Ρίβερντεϊλ. Η μάνα του Άρτσι και η Μπέτι δεν θέλουν να το πιστέψουν και η Μπέτι, βλέποντας την κατήφεια στην οποία έχει βυθιστεί η πόλη, από την απώλεια του ατόμου που θεωρούνταν το καμάρι της πόλης, αποφασίζει να πάρει ένα εισιτήριο για το τρένο και να φύγει όσο πιο μακριά μπορεί. Όταν φτάνει το τρένο όμως, η Μπέτι δεν κάνει καμιά κίνηση για να μπει μέσα, και τελικά αυτό είναι για καλό, μιας και από μέσα βγαίνει ο Άρτσι, που αποδείχτηκε πως τραυματίστηκε σοβαρά μεν, αλλά σώθηκε από τον Ρέτζι που τον έσπρωξε μακριά από το κέντρο της έκρηξης και οι νομάδες Τουαρέγκ τον περιέθαλψαν και τον φυγάδευσαν όταν μπορούσαν. Ο Άρτσι είναι πλέον έτοιμος να ζήσει το υπόλοιπο της ζωής του με την Μπέτι. Στην σύνοψη, η υπόθεση ακούγεται σαφώς πιο ενδιαφέρουσα από ότι είναι. Δυστυχώς, ότι έχει να προσφέρει η σειρά των πέντε τευχών, περιορίζεται σε αυτή και δεν μας δίνει σχεδόν τίποτε παραπάνω. Ακόμα και η εκτέλεση, είναι εν πολλοίς διεκπεραιωτική. Γίνεται μια μικρή προσπάθεια από τους σεναριογράφους στην ανάπτυξη χαρακτήρων με το να τους βάζουν να κριτικάρουν τις καταστάσεις και να αναλύουν τα αισθήματα τους, αλλά α) αυτό δεν δίνει κάτι ιδιαίτερο, με εξαίρεση ίσως την ιστορία που λέει ο Ποπ, ο ιδιοκτήτης του μπεργκεράδικου που είναι στέκι της πόλης, για την απώλεια του γιου του σε έναν άλλο πόλεμο και την εκμυστήρευση των συναισθημάτων του Άρτσι σε μια Γαλλίδα που δεν μιλά γρι Αγγλικά και είναι φτυστή η Μπέτι, και β) αυτή η κριτική περιέχει λεξιλόγιο, σχήματα λόγου, ιδέες και ψυχολογικές αναπτύξεις που απλά δεν είχαν στην διάθεση τους τα άτομα εκείνης της εποχής. Τέτοιοι αναχρονισμοί είναι συνηθισμένοι βέβαια στην μυθοπλασία καθώς οι εκάστοτε συγγραφείς προσπαθούν να δώσουν νόημα σε νέες ανησυχίες για χάρη του σύγχρονου κοινού αντλώντας παραδείγματα από το παρελθόν, αλλά σε μια υποτιθέμενη ρεαλιστική προσέγγιση, θέλει φειδώ για να μην αποτελέσουν τροχοπέδη και σε βγάλουν εκτός του κλίματος της εποχής που θέλουν να σε βάλουν. Εδώ, ακροβατούν μεταξύ της εύκολης υπερβολής και του ανεκτού, μιας και μπορώ να φανταστώ κάποια από αυτά που λέγονται να τα εκφράζει ο κάτοικος μιας πόλης που είναι τόσο προχώ όπως παρουσιάζεται να είναι το Ρίβερντεϊλ, κάποια άλλα όμως είναι ξεκάθαρα ιδέες του ’60 και πέρα. Και ας μην αρχίσω για το πόσο μη ρεαλιστικό είναι μια ολόκληρη πόλη να έχει εμμονή με τον Άρτσι, σε ένα ρεαλιστικό σκηνικό. Το σχέδιο του Krause τώρα, παρόλο που μου άρεσε, δεν μπορώ να πω πως με ξετρέλανε. Μου άφησε την εντύπωση πως οι αισθητικές επιλογές του ήταν safe και η ατμόσφαιρα που βγάζει το κόμικ θα μπορούσε να είναι πιο έντονη. Αλλά γενικά, αυτή είναι η γενική εντύπωση μου στην τελική. Καλούτσικη σειρά, αλλά πολύ safe. Περίμενα περισσότερα από ένα τέτοιο θέμα με αυτούς τους χαρακτήρες. Αλλά δεν ρίσκαραν. Τουλάχιστον η έκδοση της σειράς σε TPB είναι προσεγμένη, με προσχέδια, διάφορα εξώφυλλα της σειράς και μια εξασέλιδη συνέντευξη της δημιουργικής ομάδας.
×
×
  • Create New...