Jump to content

Καλώς ήλθατε στο ComicStreet

Γίνετε μέλη της κοινότητας. Η εγγραφή είναι γρήγορη και εύκολη.

Search the Community

Showing results for tags 'Aftershock'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΥΠΟΔΟΧΗ
    • Κανόνες
    • Νέα / Ανακοινώσεις
    • Απορίες / Βοήθεια
    • Γενική Συζήτηση
  • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ / ΑΡΘΡΑ
    • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
    • ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
  • ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΞΕΝΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • WEBCOMICS
  • ΚΟΜΙΚΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΤΕΧΝΕΣ
    • Κινηματογράφος/TV και Κόμικς
    • Animation
    • Βιβλία
  • ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ - ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ
    • Καταστήματα
    • Πηγές - Ενημέρωση

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


About Me

Found 5 results

  1. Ένα πολύ ενδιαφέρον κόμικ, που θα μπορούσε, ίσως, να χαρακτηριστεί και ως νεο-νουάρ και επιφυλάσσει αρκετές εκπλήξεις. Οι δυο σεναριογράφοι έχουν συνεργαστεί και σε άλλα, πολύ ενδιαφέροντα κόμικς (όπως σε αυτό και σε αυτό) και εδώ γράφουν ένα καλογραμμένο σενάριο, που κινείται σε διάφορα επίπεδα. Η βασική αφήγηση εκτυλίσσεται σε μια μικρή πόλη της Αριζόνα το 1971 και ακολουθεί τη νεαρή Έθελ, η οποία επιστρέφει στο μέρος, όπου δολοφονήθηκε η οικογένειά της με σκοπό να ανακαλύψει τους ενόχους και να τους οδηγήσει στη δικαιοσύνη ή να αυτοδικήσει. Παρά τις προειδοποιήσεις του σερίφη να μην εμπλακεί, εκείνη θα ξεκινήσει τις έρευνες και θα πλησιάσει επικίνδυνα κοντά σε μια συμμορία. Αυτή είναι η μία πλευρά της ιστορίας. Η άλλη εκτυλίσσεται στις σελίδες ενός γουέστερν μυθιστορήματος με τίτλο "Τhe Shadow of a Wanted Man" (που είναι και υπότιτλος του κόμικ), το οποίο αφηγείται τις περιπέτειες του πιστολέρο Σόλομον Ήτον με τίτλο, που μετά τον ξυλοδαρμό της γυναίκας του ψάχνει να βρει τους ανθρώπους που απήγαγαν το γιο του. Εμείς, ως αναγνώστες, παρακολουθούμε σε μορφή κόμικ και τις δύο ιστορίες, οι οποίες εξελίσσονται παράλληλα, ενώ στο τέλος κάθε κεφαλαίου / τεύχους υπάρχει και ένα απόσπασμα από το φανταστικό βιβλίο, που διαβάζει η Έθελ. Είναι προφανές, ότι η Έθελ αντλεί δύναμη και έμπνευση από το μυθιστόρημα και βλέπει τον εαυτό της ως έναν αυτόκλητο εκδικητή, που θα απονείμει δικαιοσύνη, ένα ακόμη κομμάτι της μακριάς αλυσίδας αυτοδικίας, η οποία κατά κάποιο τρόπο έχτισε τις ΗΠΑ και, δυστυχώς, ζει και βασιλεύει ακόμη σε αυτή τη χώρα. Η μυθοπλασία του βιβλίου, όμως, και η πραγματικότητα του κόμικ είναι, δυστυχώς, δύο τελείως διαφορετικά πράγματα, όπως θα ανακαλύψει στο τέλος η Έθελ. Οι τρεις τελευταίες σελίδες του κόμικ θα ανατρέψουν όλα όσα διαβάζαμε και θα μας αναγκάσουν να δούμε την ιστορία με τελείως διαφορετική ματιά. Το σχέδιο του εκ Φινλανδίας ορμώμενου Kivelä είναι πάρα πολύ ωραίο και ταιριαστό. Ρεαλιστικό, αρκετά βρόμικο με μεγάλη ποικιλία στο στήσιμο των καρέ και πολύ καλή σκηνοθεσία. Τα χρώματα του Jason Wordie είναι εξαιρετικά και διαφοροποιούνται, για να δείξουν την ψυχική κατάσταση των πρωταγωνιστών ή να σχολιάσουν τα δρώμενα. Χωρίς να είναι αριστούργημα, είναι ένα πολύ καλό κόμικ, που στο τέλος της ανάγνωσης προβληματίζει θετικά. Πιστεύω, ότι θα ικανοποιήσει, όσες/ους θέλουν να διαβάσουν κάτι διαφορετικό. Για εμένα είναι το τρίτο πολύ καλό κόμικ των δύο συγγραφέων, που διαβάζω μετά τα δύο, για τα οποία έχουν γίνει παρουσιάσεις και σίγουρα είναι κάποιοι, που θα παρακολουθώ πολύ στενά από εδώ και πέρα. Η σειρά ολοκληρώθηκε σε 5 τεύχη, τα οποία συγκεντρώθηκαν σε ένα trade, το οποίο διάβασα και το οποίο περιέχει εξώφυλλα, σχέδια του Kivelä και σύντομα κείμενα για τη διαδικασία σχεδιασμού, χρωματισμού και λέτερινγκ του κόμικ. Ήδη έχει κυκλοφορήσει και δεύτερο trade με υπότιτλο "The Other Side of Eden" και μάλλον διαφορετικό πρωταγωνιστή (αν και μάλλον ο Σόλομον Ήτον κάνει ξανά την εμφάνισή του) Όλες οι εικόνες προέρχονται από το Ίντερνετ. Πηγές για περαιτέρω μελέτη: Η κριτική του @Lazarosγια το κόμικ στο thedirectorscut Μια συνέντευξη των σεναριογράφων
  2. Ο Β' Παγκόσμιος πόλεμος βρίσκεται στους τελευταίους του μήνες, αλλά αυτό δεν το έχουν καταλάβει ακόμα οι πιλότοι της Βασιλικής Αεροπορίας (RAF) της Μεγάλης Βρετανίας. Οι μάχες τους με τους Γερμανούς αντιπάλους τους είναι συνεχείς και οι απώλειες σε έμψυχο υλικό και αεροπλάνα ολοένα και μεγαλώνουν. Σε αυτό το περιβάλλον ο Jamie McKenzie, αεροπόρος με πολλές και παράτολμες αποστολές στο ιστορικό του, καταφτάνει σε μια μοίρα Mosquito (διθέσια δικινητήρια καταδιωκτικά/βομβαρδιστικά) με τις χειρότερες συνθήκες, προκαλώντας την απώλεια ενός αεροσκάφους και τον τραυματισμό ενός συναδέλφου του. Αυτό προκαλεί την αντιπάθεια του προϊσταμένου του αρχηγού της μοίρας του, ο οποίος τον υποτιμά, φλερτάρει τη γυναίκα του και του αναθέτει τον πλεον ανεπιθύμητο πλοηγό ως συγκυβερνήτη του. Καθώς οι πολεμικές αποστολές γίνονται όλο και πιο συχνές, και λαμβάνουν χώρα πάνω από τα απόκοσμα φιορδ της Νορβηγίας, ο ΜcKenzie πέφτει σε κατάθλιψη και αυτολύπηση, μέχρι που η γνωριμία του με πιλότους που έχουν επιζήσει από παλιότερες αποστολές και η ίδια η του η γυναίκα θα καταφέρουν να αλλάξουν την προσωπική του οπτική και την θεώρηση του για τον πόλεμο, το παρόν και το μέλλον. Ο Garth Ennis ( Preacher, Hellblazer, The Boys κ.α. ) είναι ίσως ο μόνος ο οποίος ασχολείται σταθερά με τα πολεμικά κόμικς, βαθιά επηρρεασμένος από όσα αντίστοιχα κόμικς διάβαζε μικρός ( Commando, Battle κ.α. ). Με εξειδίκευση στην περίοδο του B' Παγκοσμίου Πολέμου, γράφει εδώ άλλη μια ανθρώπινη ιστορία, διανθισμένη από τις ακραίες καταστάσεις που αλλάζουν τον ψυχισμό σε τέτοιες πρωτόγνωρες συνθήκες. Και αν δεν διεκδικεί δάφνες πρωτοτυπίας, ούτε με τη κεντρική ιδέα, ούτε με τους διαλόγους και τις συμπεριφορές των πρωταγωνιστών, τα προσεγγίζει όλα με μια "ευγένεια", που θα εκπλήξει αυτούς που έχουν διαβάσει μόνο τους γνωστούς, γεμάτους gore και splatter, τίτλους του. Αγγίζει θέματα όπως ο ρατσισμός, η ξενοφοβία, η πάλη των τάξεων και των ιδεολογιών, αλλά ο σχολιασμός τους και - πόσο μάλλον - το να πάρει κάποιο μέρος σε αυτά, δεν είναι ο σκοπός του. Πιο πολύ θέλει να φτιάξει μια feelgood πολεμική περιπέτεια, η οποία αγγίζει κυρίως τους Βρετανούς που διαβάζουν τέτοιες εδώ και 50+ χρόνια, αλλά επειδή είναι καλός στην τέχνη του, την τοποθετεί σε αληθοφανείς βάσεις και σε σωστά και δίκαια στερεωμένα όρια. Μολύβια και μελάνια κάνει ο Keith Burns, με τον οποίο συνεργάστηκε στο Johnny Red που διαβάσαμε στις σελίδες του Μπλεκ, αλλά και στο War Stories, στο οποίο βρίσκεται ουσιαστικά η prequel/origin ιστορία του πρωταγωνιστικού χαρακτήρα Jamie McKenzie. Πολύ καλός στις απεικονίσεις των αεροπλάνων και των μαχών, λιγότερο καλός στα πρόσωπα, σου βγάζει μια old-school αίσθηση, με γεμάτα καρέ, με κοντινά στα αεροπλάνα και ατις αερομαχίες. Πρέπει να είναι τα μεγαλύτερα σχεδιασμένα αεροπλάνα που έχω δει ποτέ σε κόμικ, με συχνά ολοσέλιδα και δισέλιδα splash, τα οποία μεταφέρουν και μεταδίδουν άμεσα τη δράση και τον κίνδυνο. Ο χρωματισμός, ελφρύς και αρκετά ανοιχτός, αναδεικνύει το σχέδιο, και κινείται σε διάφορους τόνους των γκρι και γαλάζιου. Στο έδαφος μας τα χαλάει λίγο, όχι απαραίτητα κακός, αλλά αρκετά διεκπεραιωτικός. Βγήκαν 6 συνολικά τεύχη, τα οποία συγκεντρώθηκαν ανά 3 σε 2 σκληρόδετους τόμους, και ακολούθως σε έναν μεγαλύτερο τόμο, τον οποίο και διάβασα. Δεν μπορώ εύκολα να το προτείνω, ίσως μόνο προς τους λάτρεις του είδους ή/και του συγγραφέα. Δεν θα μετανιώσετε πάντως μια ανάγνωση, μια ιστορία ανθρωπίνων προβληματισμών εν μέσω μιας κατάστασης που εξαγριώνει ήθη και συνειδήσεις.
  3. O Adam είναι κτηνίατρος στο Σαν Φρανσίσκο και έχει φωνάξει τον εξολοθρευτή τρωκτικών, επειδή υπάρχει μια τεράστια τρύπα μέσα στην κλινική. Ενώ μιλάει μαζί του, διαπιστώνει έντρομος ότι οι αρουραίοι έχουν επιτεθεί στον εξολοθρευτή, αλλά και ότι ... μιλάνε και φαίνονται να έχουν αποκτήσει συνείδηση... Και όντως αυτό συμβαίνει. Σε όλο τον κόσμο, ταυτόχρονα, όλα τα είδη ζώων, άγρια ή εξημερωμένα, φαίνονται να έχουν αποκτήσει όχι μόνο συνείδηση, αλλά και τη δυνατότητα ομιλίας, κάτι ακόμα πιο εντυπωσιακό εάν αναλογιστούμε ότι δεν έχουν φωνητικές χορδές κατάλληλες να παράγουν ήχους της ανθρώπινης γλώσσας. Αυτό το φαινόμενο ονομάστηκε "Wake" (ξύπνημα, αφύπνιση) και μας εισάγει στον κόσμο του Animosity (= ισχυρή εχθρότητα, υπόψιν ότι η λέξη παράγεται από το λατινικό anima [=ψυχή] και ως εκ τούτου είναι ομόρριζη της λέξης animal), ενός κόμικ που πρωτοκυκλοφόρησε το 2016 από τις εκδόσεις Aftershock, τις οποίες προσωπικά αγνοούσα μέχρι που διάβασα αυτό το κόμικ. Αν και το κόμικ ξεκινά με τον Adam, αμέσως καταλαβαίνουμε ότι η κεντρική ηρωίδα είναι η προ-έφηβη Jesse (μαθαίνουμε πολύ νωρίς ότι είναι ετεροθαλής αδελφή του Adam) και ο σκύλος της, Sandor. Οι δυο τους θα αρχίσουν μια περιπλάνηση κατά μήκος των (πάλαι ποτέ, πλέον) ΗΠΑ, προκειμένου να φτάσουν στο Σαν Φρανσίσκο και να βρουν τον Adam. Στο ταξίδι τους αυτό θα συναντήσουν και ενίοτε θα αντιμετωπίσουν διάφορες κοινότητες ζώων, ανθρώπων, αλλά και μεικτές , οι οποίες προσπαθούν να επιβιώσουν σε έναν κόσμο που έχει καταρρεύσει, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις να συμβιώσουν αρμονικά. Παράλληλα, αναρωτιούνται τι προκάλεσε την Αφύπνιση και γνωρίζονται με κάποιους επιστήμονες, οι οποίοι διατείνονται ότι γνωρίζουν (και πιθανόν και πώς θα την αναστρέψουν; ). Αυτοί είναι οι δραματουργικοί άξονες γύρω από τους οποίους περιστρέφεται το καλογραμμένο σενάριο της Bennett, το οποίο δεν αποφεύγει κάποιες αφέλειες (Όλα τα ζώα μιλάνε αγγλικά; Δηλαδή στις άλλες χώρες, μιλάνε τις άλλες επίσημες γλώσσες των χωρών; Πού βρίσκονται τα έντομα, η μακράν πολυπληθέστερη μορφή ζωής στον πλανήτη; ), αλλά από την άλλη, κατορθώνει να αποφύγει τη σχηματοποίηση και τον εύκολο μανιχαϊσμό (δεν έχουν όλα τα ζώα εχθρικά αισθήματα απέναντι στους ανθρώπους, αλλά δεν έχουν απαραιτήτως και φιλικές σχέσεις μεταξύ τους, αντιθέτως, βλέπουμε και κάποια ζώα να εκμεταλλεύονται τους ανθρώπους ή άλλα είδη ζώων) και γενικά κατορθώνει να κρατήσει το ενδιαφέρον και να θέσει και κάποια κρίσιμα ερωτήματα σχετικά με τον άνθρωπο και τη σχέση του με τη φύση. Το σχέδιο του De Latorre δεν με ενθουσίασε, αν και οφείλω να ομολογήσω ότι απεικονίζει με μεγάλη μαεστρία τις εκφράσεις των ανθρώπων, μολονότι οι εκφράσεις των ζώων απεικονίζονται υπερβολικά ανθρωπομορφικές (κατανοητή επιλογή, αλλά δεν ξέρω εάν με βρίσκει σύμφωνο). Εν πάση περιπτώσει, δεν θέλω να αδικήσω ένα σχέδιο, που εξυπηρετεί απόλυτα το σκοπό του και ισορροπεί πολύ επιτυχημένα ανάμεσα στο ρεαλιστικό/ενήλικο και το φανταστικό/παιδικό και μας χαρίζει κάποιες όμορφες στιγμές. Συνοπτικά, δεν πρόκειται φυσικά για το καλύτερο κόμικ που έχω διαβάσει, αλλά θεωρώ βαίνει βελτιούμενο καθώς προχωρά και ότι είναι μια σειρά που αξίζει να διαβάσετε. Η σειρά συνεχίζεται στις ΗΠΑ και νομίζω έχει φτάσει έως το #25. Τα 8 πρώτα τεύχη, μαζί με ένα ειδικό τεύχος, συγκεντρώθηκαν σε 2 TPB (και, νομίζω, σε ένα Deluxe Hardcover). Εγώ τα διάβασα από τα 2 ΤPB, το πρώτο εκ των οποίων έχει εκτεταμένο Cover Gallery, ενώ το δεύτερο περιέχει ένα εξαιρετικό παράρτημα με τίτλο "The World of Animosity", με σύντομα βιογραφικά των βασικών ηρώων (δίποδων και τετράποδων ), αλλά και μια ενότητα με το ποια είναι η κατάσταση σε κάθε μια από τις 50 πολιτείες των ΗΠΑ ξεχωριστά (με πολλά inside jokes, που απευθύνονται σε Αμερικανούς, φαντάζομαι) αλλά και σε πολλές περιοχές του κόσμου - δυστυχώς η Ελλάδα δεν αναφέρεται καν Έκτοτε έχουν κυκλοφορήσει άλλα δύο TPBs, τα οποία δεν έχω διαβάσει ακόμη, και ακόμα ένα Deluxe Hardcover. Η σειρά έχει και ένα spin-off με τίτλο "Animosity: Evolution", το οποίο επίσης δεν έχω διαβάσει Το κόμικ περιέχει κάποιες βωμολοχίες, αλλά γενικά διαβάζεται και από έφηβους.
  4. Δύο πράκτορες του FBI, η Shaw και ο McGregor, είναι συνεργάτες και αναλαμβάνουν συνήθως τις πιο εύκολες υποθέσεις. Και αυτό γιατί η Shaw είναι αυτό που λέμε "καμμένη", από τα χρόνια της στη δουλειά αλλά και από την τελευταία μεγάλη της υπόθεση, η οποία πήγε άσχημα, καταστροφικά άσχημα. Από την άλλη, ο McGregor, είναι νεότερος, ιδεολόγος και αυστηρός σε θέματα τήρησης των κανόνων και της πειθαρχίας. Ο ένας σταθεροποιεί τον άλλον και όλα πήγαιναν καλά, αν και ρουτινιάρικα, μέχρι που ανέλαβαν μια υπόθεση. Μέχρι που ανέλαβαν να βρουν ένα δολοφόνο, έναν περίεργο δολοφόνο, τον οποίον είχαν συλλάβει, αλλά αναγκάστηκαν να τον αφήσουν ελεύθερο. Μέχρι που αναγκάστηκαν να μπουν σε μια περίεργη αποθήκη, αναζητώντας 2 συναδέλφους. Από την οποία αποθήκη δεν είχαν βγει ποτέ. Και δεν ξέρουμε αν θα βγουν και οι δυο τους. Ή, τουλάχιστον, αν θα βγουν όπως μπήκαν. Όπως έχω γράψει και αλλού, αγαπώ τον Ennis, κυρίως όμως για αυτά που είχε γράψει παλιότερα, μιας και τα περισσότερα πρόσφατα του ήταν επιεικώς μέτρια. Εδώ με εξέπληξε ευχάριστα, αρχικά τουλάχιστον. Το συγκεκριμένο κόμικ θα μπορούσα να το περιγράψω ως ένα συνδυασμό Twilight Zone και Χ-Files, χωρίς το εξωγήινο στοιχείο. Πρόκειτα για ένα καθαρά horror κόμικ, χωρίς όμως ιδιαίτερη έμφαση στο splatter, αλλά στο μυστήριο και στη ψυχολογική πίεση. Στα πρώτα 7-8 (από τα 12) τεύχη, το γράψιμο είναι αριστοτεχνικό, πραγματικά δεν καταλαβαίνεις που το πάει και είναι page-turner με κάθε σημασία της έκφρασης. Οι πρωταγωνιστές και η ψυχοσύνθεση τους παρουσιάζεται οργανικά, μέσα από τη ροή της ιστορίας, και γίνονται απόλυτα κατανοητά τα κίνητρα τους, αλλά και δικαιολογούνται απόλυτα οι πράξεις τους. Ο κακός της υπόθεσης είναι περισσότερο creepy και φοβιστικός από ότι αναμένεις, και όλα κυλούν προς την λύση, χωρίς να μπορείς να προβλέψεις τίποτα. Εδώ όμως παρουσιάστηκαν οι μανιέρες του Ennis, και χωρίς κανένα ιδιαίτερο λόγο, αφιερώθηκαν 2-3 τεύχη, χωρίς ουσία και χωρίς προώθησης της ιστορίας, κατά την οποία καταφέρεται εναντίον της τεχνολογίας, της οργανωμένης θρησκείας και του Trump, τα οποία, όσο και να με βρίσκουν σύμφωνο, δεν κολλάγανε ιδιαίτερα (έως καθόλου) και με έκαναν να αποσυντονιστώ και να βγω από την σκοτεινή ατμόσφαιρα των προηγουμένων τευχών. Εν τέλει, κλείνει ωραία και ικανοποιητικά, αλλά για εμένα χάθηκε μια πολύ καλή ευκαιρία για ένα σφιχτοδεμένο και άρτιο αποτέλεσμα. Στο σχέδιο, o Goran Sudzuka, αποδίδει αρκετά καλά, αν και όχι φαντασμαγορικά. Όπως και στο Y : The Last Man, στο οποίο είχε κάνει αρκέτα τεύχη, αλλά και στο Ghosted της Image, με ωραίο σχέδιο μεν, αλλά χωρίς ιδιαίτερα τολμηρή σκηνοθεσία, ούτε ιδιαίτερα όμορφα σχεδιασμένους χαρακτήρες, πετυχαίνει να περάσει το κλειστοφοβικό και πιεστικό μοτίβο του κόμικ, και ιδιαίτερα στις σκηνές μέσα στην αποθήκη, χωρίς ιδιαίτερους εντυπωσιασμούς, αλλά έξυπνη χρήση του κενού χώρου, σε βάζει απόλυτα στο κλίμα της φόβου και της απόγνωσης. Εξακολουθώ, ακόμα και τώρα που γράφω αυτή τη παρουσίαση, να μην πολυκαταλαβαίνω πως το κατάφερε, μια και, όπως προανέφερα, το σχέδιο του είναι αρκετά βασικό και άτολμο, αλλά όπως και να το κατάφερε, εμένα με έπεισε απόλυτα. 12 τεύχη, τα οποία μπορείτε να βρείτε σε 2 trade paperbacks. Δεν ξέρω αν ήταν επιλογή του Ennis να γράψει αυτά τα 3-4 παραπάνω τεύχη, γιατί τα τελευταία χρόνια γράφει μικρά κόμικς 3-5 τευχών, ή αν τον πίεσε η εκδοτική για να πουλήσει και δεύτερο trade. Ανεξάρτητα, το συνολικό αποτέλεσμα παραμένει καλό, και σε ένα είδος που δεν έχω συνηθίσει τον συγγραφέα, αυτό του ψυχολογικού τρόμου. Εξακολουθώ να πιστεύω ότι με έναν καλύτερο σχεδιαστή, θα ακουγόταν πολύ περισσότερο, και το συγκεκριμένο θα μπορούσε να ήταν από τις επιτυχίες της προηγούμενης χρονιάς. Ακόμα και έτσι όμως, αξίζει σίγουρα ένα διάβασμα, και ίσως και δεύτερο.
  5. Theodore Roosevelt. Κυβερνήτης της Νέας Υόρκης και μετέπειτα Πρόεδρος των ΗΠΑ. Harry Houdini. Πασίγνωστος ταχυδακτυλουργός και ειδικός στις αποδράσεις. Annie Oakley. Διασκεδάστρια/Show Woman, πλέον αποτυχημένη και ξεχασμένη. Jack Johnson. Αήττητος μποξέρ και γιος πρώην σκλάβων. Thomas Eddisson. Παγκοσμίας φήμης εφευρέτης. Ιστορικές προσωπικότητες, έμειναν γνωστοί στο χρόνο για τα επιτεύγματα τους και τις αποτυχίες τους. Για αυτό όμως, για το οποίο δεν έγιναν γνωστοί, και αυτά τα οποία φρόντισαν επισταμένα να καλύψουν οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ, είναι ότι με αρχηγό τον Roosevelt, όλοι οι παραπάνω αποτελούσαν την ομάδα Rough Riders. Ομάδα για ιδιαίτερες και άκρως απόρρητες αποστολές, οι οποίες τους έφεραν αντιμέτωπους με εξωγήινους, απέκρουσαν εισβολές από πεθαμένες βασίλισσες της Αγγλίας και κατάφεραν να καταπνίξουν εξεγέρσεις απο υπερφυσικά όντα από την Κόλαση και ζόμπι. Και όλα τα παραπάνω, δεχόμενοι παράλληλα ένα κρυφό πόλεμο από μέλη μιας μασωνικού τύπου ομάδας γνωστών επιχειρηματιών και τραπεζιτών των αρχών του προηγούμενου αιώνα, με προεξάρχοντες τους J.P. Morgan και Willian Randolph Hearst. Στην πορεία των επιχειρήσεων τους, κάποιο μέλος θα πεθάνει, αλλά θα ξαναζωντανέψει, κάποιο άλλο θα πάει μια βόλτα μέχρι την κόλαση, αλλά θα ξαναγυρίσει, και νέα μέλη θα προστεθουν στην ομάδα, όπως ο Monk Eastman (από τους τελευταίους μεγάλους γκανγκστερ του 19ου αιώνα) και ο H.P. Lovecraft (για αυτόν δεν γράφω τίποτα ). Οκ, να το πω από την αρχή ότι πρόκειται για σαχλαμαρίτσα. Προσεγμένη όμως σαχλαμαρίτσα, η οποία δεν υποτιμά (πολύ) την νοημοσύνη του αναγνώστη, καθώς φαίνεται ότι έχει πέσει δουλειά στο φτιάξιμο αυτής της σειράς, τόσο στην ιστορική έρευνα, αλλά και στο σχέδιο το οποίο ναι μεν δεν είναι κάτι εξωπραγματικό, αλλά είναι όμορφο και αρκετά δυναμικό. Προφανώς απευθύνεται κατά βάση στο αμερικάνικο κοινό, καθώς οι πρωταγωνιστές είναι γνωστά ιστορικά πρόσωπα των ΗΠΑ από τα 1900. Αλλά έχει αρκετή δράση, και αντιμετωπίζοντας το σαν action movie και χωρίς πολλές απαιτήσεις, η ώρα περνάει ευχάριστα. Γραμμένο από τον Adam Glass, κατά βάση συγγραφέα τηλεοπτικών σειρών (Supernatural,Criminal Minds) αλλά και με προηγούμενη εμπερία στα κόμικς, με μεγάλα runs στα Suicide Squad και Teen Titans. H λογική της γραφής είναι πολύ Supernatural και πολύ CW εν γένει, με τα καλά και τα κακά που σημαίνει αυτό. Σύγχρονη, γρήγορη και μοντέρνα μεν, αλλά περισσότερο για εντυπωσιασμό με λίγη ουσία και ελαφριά έως καθόλου έμφαση στο characterization. Σχέδιο κάνει ο Patrick Olliffe (Untold Tales of Spider-Man,Spider-Girl) και το κάνει αρκετά καλά, με προφανείς "υπερηρωικές" επιρροές. Δυναμικά πάνελ, εντυπωσιακές σκηνές δράσης, αρκετά πάνελ που μου θύμισαν Joe Benitez στο στήσιμο τους (παραταγμένοι χαρακτήρες σαν να είναι έτοιμοι για φωτογραφία). Γενικά μια εντυπωσιακή δουλειά, χωρίς βέβαια ιδιαίτερη πρωτοτυπία. Η σειρά ολοκληρώθηκε με τη μορφή 3 mini-series και ενός one-shot. Με τη σειρά κυκλοφόρησαν τα Rough Riders (7 τεύχη), Rough Riders:Riders on the Storm (6 τεύχη) και Rough Riders:Ride or Die (4 τεύχη). Το one-shot με τίτλο Rough Riders Nation δεν έχει κάποια ιστορία, αλλά απλά μια συλλογή 2σέλιδων splash pages με τις ομάδες των Rough Riders ανά τις δεκαετίες, στις οποίες συμμετείχαν μέλη όπως ο Babe Ruth, o Elvis Presley, o Einstein και ο Zuckerberg. Συγκεντρώθηκε σε 3 trade paperbacks και όλα μαζί σε μια πανέμορφη σκληρόδετη oversized έκδοση με τίτλο Rough Riders : Lock, Stock and Barrel : The Complete Collection. Διαβάστε για να περάσετε καλά, χωρίς όμως ιδιαίτερες απαιτήσεις.
×
×
  • Create New...