Jump to content

Καλώς ήλθατε στο ComicStreet

Γίνετε μέλη της κοινότητας. Η εγγραφή είναι γρήγορη και εύκολη.

Search the Community

Showing results for tags '1982'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΥΠΟΔΟΧΗ
    • Κανόνες
    • Νέα / Ανακοινώσεις
    • Απορίες / Βοήθεια
    • Γενική Συζήτηση
  • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ / ΑΡΘΡΑ
    • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
    • ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
  • ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΞΕΝΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • WEBCOMICS
  • ΚΟΜΙΚΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΤΕΧΝΕΣ
    • Κινηματογράφος/TV και Κόμικς
    • Animation
    • Βιβλία
  • ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ - ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ
    • Καταστήματα
    • Πηγές - Ενημέρωση

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


About Me

Found 7 results

  1. Το "When the Wind Blows" είναι ένα graphic novel που δημιουργήθηκε το 1982 από τον Βρετανό καρτουνίστα Raymond Briggs. Είναι ένα βιβλίο που κατακρίνει τα μέτρα που έλαβε η Βρετανική κυβέρνηση για τη προστασία των πολιτών κατά των πυρηνικών πολέμων τα χρόνια που προηγήθηκαν, όπως επίσης και τους πυρηνικούς πολέμους γενικά. Η ιστορία ξεκινάει με τη ζωή ενός ηλικιωμένου ζευγαριού, της Χίλντα και του Τζιμ, οι οποίοι μια μέρα ακούνε στο ραδιόφωνο μια ανακοίνωση προς φύλαξη των πολιτών, καθώς υπάρχει πρόβλεψη εχθροπραξιών από άλλη χώρα. Το βιβλίο δείχνει να περιγράφει λοιπόν γεγονότα πολεμικά, αλλά από τη μεριά δυο ηλικιωμένων ανθρώπων, δυο άοπλων πολιτών. Οι δυο πρωταγωνιστές αναπολούν αναμνήσεις που έχουν από προηγούμενους πολέμους που έχουν βιώσει, καθώς προετοιμάζονται για την επερχόμενη απειλή χρησιμοποιώντας οδηγίες από βιβλία και με βάση τι συμβουλεύει το κράτος τους πολίτες. Εδώ παρατηρούμε πόσο διαφορετικοί χαρακτήρες είναι οι δύο αυτοί ηλικιωμένοι και τον δυναμισμό που έχουν μεταξύ τους. Ο Τζιμ παρουσιάζεται πιο αισιόδοξος και είναι άνθρωπος που ξέρει πως θα είναι ασφαλής ακολουθώντας όλα τα μέτρα κατά γράμμα. Από την άλλη, η Χίλντα παρουσιάζεται πιο δύσπιστη σε όλη την είδηση του πολέμου και φαίνεται να κρατάει μια πιο ρεαλιστική στάση. Το σχεδιαστικό στυλ του Briggs είναι εμφανές ακόμα και σ αυτή τη δουλειά του. Χαρακτήρες στυλιζαρισμένοι και σχεδιασμένοι και χρωματισμένοι στο χέρι, με απαλά, φωτεινά χρώματα που θυμίζουν παιδικό βιβλίο. Βέβαια, όσο η ιστορία προχωράει, τόσο είναι εμφανές ότι αυτή δεν είναι παιδική ιστορία. Τα χρώματα χάνουν σιγά σιγά τη ζωντάνια τους και δίνουν χώρο στην πραγματική ουσία της ιστορίας, που αναφέρεται στη σκληρή πραγματικότητα του πολέμου και το πως τον βιώνουν οι άοπλοι, αλλά και πιο συγκεκριμένα στο πόσο σωστά ενημερώνει ένα κράτος τους πολίτες σε τέτοιες περιπτώσεις και πόσο επενδύει σε αυτή τη προστασία. Είναι ένα "βαρύ" βιβλίο στα θέματα που θίγει και στις εικόνες που παρουσιάζει και παρ' όλο που είναι πάρα πολύ καλό, ίσως να μην το αντέξουν όλοι, λόγω του πόσο ρεαλιστικά παρουσιάζεται η θεματολογία, ειδικά σε σχέση με το πως είναι σχεδιασμένη η ίδια η ιστορία στο χαρτί.
  2. «Γράφουν» στο δέρμα Αδάμ Αδαμόπουλος * Το 1982 κυκλοφόρησε στο Ηνωμένο Βασίλειο το κόμικς «When the wind blows» (Όταν φυσάει ο άνεμος) του Ρέιμοντ Μπριγκς (ελληνική έκδοση από το περιοδικό «Βαβέλ», 1987). Το κόμικς μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο με τον ίδιο τίτλο υπό μορφή κινουμένων σχεδίων από τον Τζίμι Μουρακάμι το 1986, με μουσική από τους Ρότζερ Γουότερς (των Πινκ Φλόιντ), Ντέιβιντ Μπάουι, το συγκρότημα Τζένεσις κ.ά. Η πλοκή του έργου σχετίζεται με ένα τυπικό, απλοϊκό ζευγάρι ηλικιωμένων Άγγλων (Χίλντα και Τζέιμς), ένα πολύ δεμένο και αγαπημένο ανδρόγυνο που απολαμβάνει την ήσυχη ζωή των συνταξιούχων στη βρετανική ύπαιθρο. Ξαφνικά ανακοινώνεται ότι επίκειται μαζική επίθεση με χρήση πυρηνικών όπλων προερχόμενων από την (τότε) Σοβιετική Ένωση. Το ζευγάρι, με έντονα τα βιώματα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, έχει πλήρη εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση και στα μέτρα που αυτή θα λάβει για την αντιμετώπιση του νέου κινδύνου. Όμως, ο μαζικός πυρηνικός πόλεμος είναι κάτι εντελώς διαφορετικό όχι μόνο από αυτό που έχουν βιώσει, αλλά και από αυτό που μπορούν να φανταστούν. Ο Τζέιμς, ακολουθώντας τις οδηγίες των φυλλαδίων των βρετανικών κυβερνήσεων της δεκαετίας του 1950 «Protect and Survive» (Προστάτευσε και Επιβίωσε) κατασκευάζει ένα πρόχειρο πυρηνικό καταφύγιο εκ των ενόντων, με όποια υλικά μπορεί να χρησιμοποιήσει από το σπίτι. Το ζευγάρι κλείνεται στο αυτοσχέδιο αυτό καταφύγιο, έχοντας προμήθειες για λίγες μέρες. Προνοούν μάλιστα να μη φορούν ρούχα με σκούρα χρώματα, γνωρίζοντας ότι στη Χιροσίμα και στο Ναγκασάκι τα σκουρόχρωμα σχέδια των ενδυμάτων απορροφούσαν περισσότερο τη ραδιενεργό ακτινοβολία και εντυπώνονταν πάνω στο δέρμα. Οι βόμβες πέφτουν, τα πάντα καταστρέφονται. Δεν υπάρχει τρεχούμενο νερό, τηλέφωνο, ηλεκτρικό. Διάχυτη είναι μια οσμή καμένου κρέατος, που το ζευγάρι δεν αντιλαμβάνεται ότι προέρχεται από τα πτώματα των καμένων γειτόνων τους. Ωστόσο, σύντομα θα αρχίσουν να εμφανίζουν τα συμπτώματα της ασθένειας της ακτινοβολίας: κόπωση, ζαλάδες, έμετος, διάρροια, αιμορραγία στα ούλα, έντονη τριχόπτωση. Στο τέλος, καλύπτουν τα πρόσωπά τους με χαρτοσακούλες· απομένουν στο σκοτάδι χωρίς καμία ελπίδα. Όλο αυτό το διάστημα φαίνεται να μην έχουν αντιληφθεί το μέγεθος της καταστροφής που έχει συμβεί, ενώ δεν παραλείπουν κάθε τόσο να εκφράζουν την άποψη ότι σίγουρα υπάρχει κρατικός σχεδιασμός για την αντιμετώπιση της κατάστασης, ότι όπου να ’ναι καταφτάνει η κρατική βοήθεια. Σβήστε τα φώτα, κλείστε τα κλιματιστικά, μη μαγειρεύετε για μερικές μέρες - αυτές ήταν οι βασικές οδηγίες που ακούστηκαν επίσημα και δημόσια προς τους πολίτες, εν όψει του καύσωνα που κατακαίει τη χώρα. Ίσως να είπαν και για χαρτοσακούλες και χρήση ανοιχτόχρωμων ενδυμάτων. Είπαμε: κυβέρνηση χωρίς σχέδιο. Τα μόνα σχέδια, όσα «γράφουν» στο δέρμα. * (Ph.D.)2, αναπληρωτής καθηγητής Ιατρικής Φυσικής - Υπολογιστικής Ιατρικής του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης Πηγή
  3. Ένα ακόμη περιοδικό με γουέστερν κόμικ, το οποίο όμως είναι συγκριτικά πολύ πιο πρόσφατο και αναμφισβήτητα πιο παιδικό. Κυκλοφόρησε στις 15/06/1982 από την εκδοτική Harmi-Press (θυγατρική των εκδόσεων Άγκυρα), η οποία είχε ήδη κυκλοφορήσει και άλλα κόμικς απευθυνόμενα κυρίως σε ένα πιο παιδικό κοινό (Μια Φορά και έναν Καιρό ήταν ο... Άνθρωπος, Η Μάχη των Πλανητών. Sport Billy), αλλά αυτό το περιοδικό δεν είχε ως βάση μια προϋπάρχουσα τηλεοπτική σειρά. Ήταν η δεύτερη απόπειρα των εκδόσεων να κυκλοφορήσουν ένα γουέστερν κόμικ, μετά το "Μπούφαλο Μπιλ", που είχε κυκλοφορήσει 3 χρόνια πριν και είχε βγάλει μόλις 6 τεύχη, αν δεν κάνω λάθος. Δυστυχώς και αυτό το περιοδικό δεν κατάφερε να φτάσει σε διψήφιο αριθμό τευχών και σταμάτησε στο τεύχος 8. Ήταν μεταφορά μιας γερμανικής σειράς κόμικς, του Silberpfeil, που ξεκίνησε ως τμήμα ενός άλλου περιοδικού το 1969 και ένα χρόνο αργότερα απέκτησε το δικό του περιοδικό, το οποίο μεταξύ των ετών 1970 και 1988 έβγαλε συνολικά 768 (!) τεύχη. Το σχέδιο ήταν δημιουργία του Frank Sels και του στούντιό του και φυσικά οι σεναριογράφοι υπήρξαν πολλοί. Το περιοδικό έβγαινε από τις εκδόσεις Bastei, πολύ γνωστών και δραστήριων στη Γερμανία. Το κόμικ αφηγείται τις περιπέτειες του Ασημένιου Βέλους, νεαρού φυλάρχου στην υπαρκτή φυλή των KIowa, ο οποίος μαζί με τον αδελφοποιτό του, Φαλκ (λευκός προφανώς), τη νεαρή Ινδιάνα Κόρη του Φεγγαριού και ένα μικρό πούμα (!) ονόματι Τίνκα, αντιμετωπίζουν πολλούς κακούς και ζούνε πολλές περιπέτειες στην Άγρια Δύση. Το γεγονός ότι ο βασικός ήρωας ήταν Ινδιάνος, ήταν ενδεικτικό και του περιεχομένου του κόμικ, που ήταν σαφώς φιλοϊνδιάνικο. Το γεγονός ότι οι ήρωες ήταν πολύ νεαροί, σχεδόν έφηβοι ήταν ενδεικτικό και του κοινού στο οποίο στόχευε η σειρά. Από εκεί και πέρα, η πρωτοτυπία τελειώνει: τα σενάρια είναι τετριμμένα, το σχέδιο άχρωμο άοσμο και άγευστο, κάποτε ίσως να έκανε εντύπωση (εμένα μου είχε κάνει στα 10 μου), αλλά πλέον πρέπει να είναι κανείς νοσταλγός εκείνων των εποχών, για να του αρέσει ακόμη Ίσως να διαβάζεται με κάποια συγκρατημένη ευχαρίστηση ή νοσταλγία, αλλά έως εκεί, κατά τη γνώμη μου πάντα. Πέρα από αυτά, η έκδοση της Harmi-Press ήταν εξαιρετική: ιλουστρασιόν χαρτί, πολύ ζωντανά χρώματα, Με βάση όσα εξώφυλλα και πρωτότυπους τίτλου ιστοριών μπόρεσα να διασταυρώσω, η Harmi-Press πρέπει να κυκλοφόρησε τα πρωτότυπα τεύχη 397-404. Δεν γνωρίζω ποιοι ήταν οι δημιουργοί των ιστοριών αυτών, όποιος/α ξέρει, ας μας ενημερώσει. Κάποτε ήταν εύκολο να βρεθεί, πλέον δεν ξέρω. Δεν αξίζει τίποτα από συλλεκτικής άποψης, πάντως, μη δώσετε πολλά. Όλα τα σκαναρίσματα έγιναν από εμένα. Πηγές για περαιτέρω μελέτη: Wikipedia (auf Deutsch, natürlich ) www.comicguide.de
  4. Ένα από τα πρώτα βιβλία αποκλειστικά αφιερωμένο στα κόμικς, που κυκλοφόρησε στην Ελλάδα. Εκδόθηκε το 1982, σύμφωνα με τα στοιχεία στο εσωτερικό του βιβλίου, από τις εκδόσεις Αιγόκερως, οι οποίες ειδικεύονται σε κινηματογραφικά βιβλία. Το βιβλίο έχει εισαγωγή από τον κριτικό κινηματογράφο Δημήτρη Κολιοδήμο, ειδικευμένο στο χώρο του φανταστικού. Ο ίδιος έχει κάνει την επιλογή των κειμένων, από, ό,τι καταλαβαίνουμε στην εισαγωγή και πιθανότατα και την επιμέλεια των κειμένων. Το βιβλίο αποτελείται από 9 κεφάλαια, εντελώς αυτόνομα, γραμμένα από διαφορετικούς συγγραφείς καθένα από τα οποία ασχολείται με ένα διαφορετικό ήρωα τον κόμικς. Ακολουθεί μια παρουσίαση των άρθρων, μαζί με πληροφορίες και δικά μου σχόλια: - Αστερίξ: "Αυτοί οι Γάλλοι Είναι Τρελοί" του Dwight R. Decker, πρώτη δημοσίευση: The Comics' Journal, no, 38, 1978, μετάφραση: Δημήτρης Κολιοδήμος. Μια αρκετά εκτεταμένη παρουσίαση και ανάλυση του κόσμου του Αστερίξ, της ιστορίας του κόμικ, αλλά και κάθε περιπέτειας ξεχωριστά και μάλιστα με τη σωστή χρονολογική σειρά (την οποία τότε μόλις έμαθα, αφού τα άλμπουμ στην Ελλάδα έβγαιναν με μάλλον τυχαία σειρά), Φυσικά, σταματάει στο "Αστερίξ στους Βέλγους", το τελευταίο άλμπουμ, που έγραψε ο Γκοσινί. Απευθύνεται κυρίως σε ανθρώπους που δεν έχουν ιδιαίτερη επαφή με το κόμικ (πιθανόν στο αγγλόφωνο κοινό), αφού περιλαμβάνει πολλές εισαγωγικές πληροφορίες, ακόμη κι έτσι όμως είναι μια πολύ καλή εισαγωγή στο κόμικ. Διανθίζεται από εικόνες από την έκδοση του Ψαρόπουλου, που κυκλοφορούσε τότε στην αγορά. - Κόναν Ή ο Κόσμος της Ηρωικής Φαντασίας του Γιώργου Φίλη, Ολιγοσέλιδο άρθρο και ίσως η πιο παράδοξη επιλογή από όλες, αφού ο ήρωας ήταν σχεδόν άγνωστος στην Ελλάδα τότε (είχαν κυκλοφορήσει στην Ελλάδα μόνο κάποιες ιστορίες από τον Καμπανά στα τέλη της δεκαετίας του 1970, κάτι που αναφέρεται στο άρθρο). Απολύτως εισαγωγικό κείμενο, απευθύνεται σε όσους δεν έχουν καμία επαφή με το κόμικ. Δεν μπόρεσα να βρω κάτι για το συγγραφέα. Διανθίζεται από εικόνες από ξένες εκδόσεις. - Ο Κόρτο Μαλτέζε και η Αυλή των Θαυμάτων του Πάνου Κουτρουλάρη. Πολύ ωραίο, αν και σχετικά σύντομο κείμενο από τον εκδότη της Μαμούθ Κόμιξ. Παρουσιάζει μια γενική εικόνα του ήρωα, επιμένοντας, σωστά κατά τη γνώμη μου, στις πολιτιστικές αναφορές του κόμικ. Παρόλα αυτά, παραμένει μια εισαγωγή στον ήρωα. Διανθίζεται από εικόνες από το περιοδικό Μαμούθ. - Λούκι Λουκ: Ένας Κάου-Μπόυ Πολύ Μεγάλος για το Σινεμασκόπ του Francis Lacassin, πρώτη δημοσίευση: Giff-Wiff, no, 5-6, 1963, μετάφραση: Μπάμπης Ακτσόγλου (κριτικός κινηματογράφου στο Αθηνόραμα για πολλά χρόνια, για όσους θυμούνται, ο οποίος δυστυχώς έφυγε πρόωρα). Μια αρκετά εκτεταμένη αναφορά στο κόμικ με έμφαση στην περίοδο του Γκοσινί και στις διαφορές που έχει το κόμικ από τον Αστερίξ. Επιμένει ιδιαίτερα στην κινηματογραφική οπτική του κόμικ και το συγκρίνει με διάφορες γνωστές ταινίες γουέστερν. Αρκετά ενδιαφέρον άρθρο, αλλά εστιάζει σε ένα συγκεκριμένο χαρακτηριστικό του κόμικ και ασχολείται με ελάχιστες ιστορίες. Απευθύνεται σε όσους έχουν καλή επαφή με τον ήρωα. Διανθίζεται από εικόνες από την έκδοση του Ψαρόπουλου, που κυκλοφορούσε τότε στην αγορά. - Ποπάυ Ή Ο Ναύτης που Ήρθε κατά Τύχη του Francis Lacassin, πρώτη δημοσίευση: Giff-Wiff, no,15, 1966, μετάφραση: Μπάμπης Ακτσόγλου, Μίτση Φωτιά. Μια αρκετά εκτεταμένη αναδρομή στην ιστορία του ήρωα και μια ιδιαίτερα οξυδερκής ανάλυση των χαρακτήρων και των θεματικών του κόμικ, που εκπλήσσει ευχάριστα ακόμη και σήμερα. Διευκρινίζω ότι αναφέρεται στις ιστορίες του Segar και όχι στις ιταλικής προελεύσεως ιστορίες, που διαβάζαμε εμείς τότε στην έκδοση του Δραγούνη, αν και το άρθρο διανθίζεται κυρίως από εικόνες από εκείνη την έκδοση. - Ο Μύθος του Σούπερμαν του Ουμπέρτο Έκο πρώτη δημοσίευση: Comminicatiion, no, 24, 1976, μετάφραση: Μπάμπης Ακτσόγλου. Πρόκειται ουσιαστικά για μια συντομευμένη εκδοχή του αντίστοιχου κεφαλαίου από το "Κήνσορες και Θεράποντες" και κάποια σημεία είναι αυτολεξεί παρμένα από εκεί Συστηματική ανάλυση του Σούπερμαν, έτσι όπως παρουσιαζόταν στις δεκαετίες του 1950 και του 1960, βασικό ανάγνωσμα, κατά τη γνώμη μου. Το άρθρο διανθίζεται από εικόνες από τα "Καλύτερα Κόμικς". - Ταρζάν: Το Τελευταίο Αρχέτυπο ενός Ήρωα του Joachim Schiele, Μετάφραση: Γιώργος Τσίτσοβιτς (ο έτερος εκδότης των Μαμούθ Κόμιξ, για όσους δεν ξέρουν), δεν αναφέρεται έτος ή έντυπο πρώτης δημοσίευσης, αλλά επειδή το άρθρο φτάνει έως το 1981, πρέπει να γράφτηκε κοντά στο έτος έκδοσης του βιβλίου. Μια συνοπτική, αλλά ενδιαφέρουσα και περιεκτική ανάλυση της ιστορίας του ήρωα με ιδιαίτερη έμφαση στην περίοδο του Χόγκαρθ, ο οποίος ανανέωσε τον Ταρζάν. Δεν μπόρεσα να βρω στοιχεία για το συγγραφέα. Το άρθρο διανθίζεται από εικόνες τόσο από ξένα έντυπα, όσο και από την έκδοση του Δραγούνη, οι οποίες όμως είναι σε σχέδιο του Joe Kubert. - Ο Τεν Τεν, ο Ερζέ και Εμείς του Νίκου Γιαννόπουλου. Πολύ ενδιαφέρουσα ανάλυση του χαρακτήρα και του δημιουργού του. Περιέχει αξιόλογες πληροφορίες, που ήταν δύσκολο να βρεθούν τότε και προβαίνει σε μια κριτική αποτίμηση του κόμικ, αλλά και της ιδεολογίας του. Διανθίζεται από εικόνες κυρίως από την έκδοση του Ψαρόπουλου, που κυκλοφορούσε τότε στην αγορά. - Φλας Γκόρντον, Ένας Ήρωας του Διαστήματος του Gunther (sic! Η σωστή γραφή είναι Günter) Metken, αναδημοσίευση από το περιοδικό Μαμούθ, νο 5, 1981, αρχική δημοσίευση στο βιβλίο Comics του συγγραφέα, εκδόσεις Fischer, 1970, μετάφραση Γιώργος Τσίτσοβιτς. Πολύ σύντομο άρθρο για την ιστορία του κόμικ και του δημιουργού του, Alex Raymond με ελάχιστα στοιχεία για την τεχνική της εικονογράφησης, που ακολουθούσε ο καλλιτέχνης. Στοιχειώδεις ως επί το πλείστον πληροφορίες. Το άρθρο διανθίζεται από εικόνες τόσο από ξένα έντυπα, όσο και από το περιοδικό Βέλος, οι οποίες όμως είναι σε σχέδιο του Dan Barry. Γενικά, είναι μια πολύ προσεγμένη έκδοση με πολύ καλές μεταφράσεις και εξαιρετικές επιμέλειες με υποσημειώσεις των μεταφραστών και των συγγραφέων και καλή επιλογή κειμένων (τα οποία ήταν σαφώς πιο δυσεύρετα εκείνη την εποχή), αλλά ίσως παράδοξη επιλογή ηρώων, αφού λείπουν κάποιοι, που σίγουρα ήταν πιο δημοφιλείς στην Ελλάδα εκείνη την εποχή, π.χ. Ιζνογκούντ. Από την άλλη, αυτό μπορεί να οφείλεται σε αδυναμία εύρεσης ή εξασφάλισης δικαιωμάτων για αντίστοιχα κείμενα και δεν είναι από μόνο του μειονέκτημα. Θεωρώ ότι είναι μια έκδοση, που αξίζει να διαβάσετε και να την έχετε στη βιβλιοθήκη σας. Δεν είναι εξάλλου, δύσκολο να βρεθεί σε προσιτή τιμή (νομίζω ότι είναι εξαντλημένη πλέον). Έχω την εντύπωση, ότι υπάρχει και μια άλλη έκδοση, μάλλον προηγούμενη αυτού του βιβλίου με άλλο εξώφυλλο. Αν ισχύει αυτό, ας μας ενημερώσει κάποιος, και αν γίνεται, ας μας πει, εάν υπάρχουν διαφορές με την έκδοση που παρουσιάζεται εδώ.
  5. Τον Ιανουάριο του 1982 κυκλοφόρησε απροσδόκητα μια νέα σειρά στην Ελλάδα με τους ήρωες του Walt Disney. Το απροσδόκητο στη συγκεκριμένη περίπτωση ήταν ότι δεν εκδόθηκαν από τον Τερζόπουλο, ο οποίος έβγαζε σχεδόν όλα τα περιοδικά Ντίσνεϋ, αλλά από έναν άλλο ιστορικό εκδοτικό οίκο, τον Δραγούνη, ο οποίος με κάποιον τρόπο είχε κατορθώσει να πάρει τα δικαιώματα της συγκεκριμένης σειράς. Αυτή η σειρά ουσιαστικά φιλοξενούσε παρωδίες διάσημων λογοτεχνικών έργων ή βιογραφιών ιστορικών προσώπων με πρωταγωνιστές τους ήρωες του Ντίσνεϋ, κάτι που έκανε και πολλά χρόνια μετά το περιοδικό ΚΟΜΙΞ σε μη σταθερή βάση. Οι ιστορίες είναι απολύτως διακριτές από άποψη σχεδίου και σεναρίου και εμπίπτουν σε δύο μεγάλες κατηγορίες, όσες έχουν ιταλική προέλευση και σενάριο του Guido Martina και όσες έχουν προέλευση από την Αργεντινή και συγκεκριμένα από τα Jaime Diaz Studios. Οι μεν πρώτες έχουν ήρωες τον Ντόναλντ και την παρέα του, οι δεύτερες τον Γκούφυ και ορισμένες φορές τον Μίκυ. Η μόνη εξαίρεση σε αυτό το δίπολο, είναι το τεύχος 23, που είναι γαλλικής προέλευσης και ήταν και το τελευταίο τεύχος της σειράς, τον Νοέμβριο του 1983. Ακολουθεί η λίστα των τευχών, που κυκλοφόρησαν (διατηρώ την ορθογραφία των πρωτότυπων τευχών και τα λινκ παραπέμπουν στο inducs): 1. Ο Ντόναλντ Δον Κιχώτης 2. Οι Τρεις Σωματοφύλακες 3, Ο Γκούφυ Οδυσσέας 4. Η Κόλαση του Μίκυ Μάους 5. Ο Γκούφυ Φρανκεστάιν 6. Λεονάρδος Ντα Βίντσι 7. Χριστόφορος Κολόμβος 8. Ο Ντόναλντ και ο ... Κόμης Μοντεχρήστος 9. Δόκτωρ Σκρουτζ 10. Ο Μίκυ Μάρκο Πόλο 11. Ο Γκούφυ Γουτεμβέργιος 12. Ο Γκούφυ Τουταγχαμών 13. Ο Γκούφυ Μπετόβεν 14. Ο Γκούφυ Βασιλ, Αρθούρος 15. Ο Γκούφυ Γαλιλαίος 16. Ο Γκούφυ Βασιλιάς Μίδας 17. Ο Αόρατος Άνθρωπος 18. Ο Ντόναλντ Ιππότης 19. Ο Γκούφυ Γουστάβος Άιφελ 20. Ντόναλντ ο Ατρόμητος 21. Ο Γκούφυ Γουλιελ. Τέλλος 22. Ο Γύρος του Κόσμου σε 80 Μέρες 23. Ο Μίκυ στους Ερυθρόδερμους Κατά τη γνώμη μου, πρόκειται για μια από τις καλύτερες σειρές Ντίσνεϋ, που έχουν κυκλοφορήσει στη χώρα μας. Ειδικά οι ιστορίες των Jaime Diaz Studios είναι ιδιαίτερα αστείες, γεμάτες με τρελά γκαγκ, ορισμένα απολύτως παράλογα, μακριά από το ανώδυνα χαριτωμένο ύφος των περισσότερων ιστοριών Ντίσνεϋ (κατά τη γνώμη μου πάντα ). Το δε τεύχος 4 (Η Κόλαση του Μίκυ, σημειωτέον, πρώτη εμφάνιση το πολύ μακρινό 1949 και αναδημοσίευση στο #666 του Walt Disney's Comics and Stories), ήταν η πιο θλιβερή και τρομαχτική ιστορία Ντίσνεϋ, που έχω διαβάσει. Στη συνέχεια ο Δραγούνης κυκλοφόρησε κάποια τεύχη σε τόμους. Δεν γνωρίζω εάν βγήκαν όλα τα τεύχη της σειράς σε τόμους, αλλά νομίζω πώς όχι. Δεν γνωρίζω επίσης, πόσοι τόμοι βγήκαν, ούτε εάν οι ίδιοι εξωτερικά τόμοι είχαν όλοι τα ίδια τεύχη ή αν ήταν τυχαίας συρραφής. Αν κάποιος ξέρει, ας με ενημερώσει Κατά τα άλλα, οι ιστορίες αυτές δεν αναδημοσιεύθηκαν ποτέ στη χώρα μας με εξαίρεση εκείνες των τευχών 5, 12 και 16, που αναδημοσιεύθηκαν στο περιοδικό Κόμιξ (Α΄Περίοδος) στα τεύχη 123, 97-99 και 85 αντίστοιχα. Δεν θυμάμαι να έχει ξαναβγεί κάποια άλλη στα ελληνικά, αν κάνω λάθος διορθώστε με και γενικότερα, οποιαδήποτε πληροφορία είναι ευπρόσδεκτη. Γενικά, η σειρά είναι πάρα δύσκολο να βρεθεί και ακόμη πιο δύσκολο να βρεθεί χωρίς να είναι τα τεύχη απόδετα ή σε καλή κατάσταση. Η βιβλιοδεσία με κόλλα δεν κρατούσε καλά τα τεύχη και ήταν πολύ εύκολο να διαλυθούν και να φύγουν οι σελίδες. Για αυτούς τους λόγους, τα Μεγάλα Κλασικά είναι περιζήτητα ανάμεσα στους συλλέκτες και ως εκ τούτου αρκετά τσιμπημένη σειρά. Τα πιο δύσκολα τεύχη θεωρούνται τα #4 και #17. Όλα τα σκαναρίσματα είναι από εμένα. Στη σελίδα του, ο @mycomics.gr έχει συγκεντρώσει όλα τα εξώφυλλα της σειράς.
  6. "I am the best there is at what I do,but What I do best isn't it very nice.." - Logan Με αφορμή και τον καινούργιο τόμο που κυκλοφόρησε χθες από τη Hachette θα παρουσιάσω το limited series του Wolverine που άλλαξε ολόκληρο το status quo του χαρακτήρα... O Wolverine είναι ένας από τους πιο δημοφιλής χαρακτήρες του Marvel universe εδώ και 45+ χρόνια.Δημιουργήθηκε το 1974 από τον Len Wein και τον σχεδιαστή John Romita jr. αν και στην πρώτη του εμφάνιση στο incredible Hulk#181 τον Νοέμβριο του 1974 τον σχεδίασε ο Herb Trimbe τότε σχεδιαστής στον τίτλο..Mε τη πάροδο των χρόνων και τη δημοτικότητα του ήρωα συνεχώς να ανεβαίνει,καθώς και με την εξέλιξη του χαρακτήρα του σταδιακά μέσα από τις σελίδες των Uncanny Χ-ΜΕΝ ήταν θέμα χρόνου για τη Marvel να δώσει δική του σειρά στον Wolverine έστω και σε μορφή limited series αρχικά. Τον Σεπτέμβριο του 1982 ο Wolverine αποκτά το δικό του limited series που ολοκληρώνεται σε 4 τεύχη(Σεπτέμβριος-Δεκέμβριος 1982) και δημιουργοί του ήταν οι Chris Claremont(ήδη είχε διαμορφώσει τον χαρακτήρα του στους Χ-ΜΕΝ)στο σενάριο και Frank Miller(στην εποχή που η καριέρα του ήταν συνεχώς ανερχόμενη) στο σχέδιο,και αυτή η συνεργασία βοηθά να αναθεωρηθεί και να εξελιχθεί ο χαρακτήρας ακόμα περισσότερο.Στην ίδια αυτή σειρά θα κάνει την εμφάνιση της και η κλασική φράση "I am the best there is at what I do,but What I do best isn't it very nice.." H φράση αυτή περιγράφει ακριβώς μέσα σε λίγες λέξεις τι σημαίνει να είσαι ο Wolverine.Κρύβει όμως μέσα της και μία πικρία,γιατί ο Logan γνωρίζει ότι είναι ο καλύτερος σε κάτι που δεν είναι καλό.... Aν και ο ανερχόμενος τότε Frank Miller ήθελε να δουλέψει με τον Claremont τη δουλειά του οποίου στους Uncanny X-men θαύμαζε,ο χαρακτήρας του Wolverine δεν τον ενθουσίαζε και τόσο αφού τον θεωρούσε μονοδιάστατο (μόνο σκότωνε τους αντιπάλους του) και ίσως αρχικά και να ήταν.Ο Claremont όμως είχε κάνει σημαντική δουλειά στην εξέλιξη του χαρακτήρα μαζί με τον σχεδιαστή(τότε) τον Uncanny X-men,John Byrne,και θεωρούσε ότι με ένα limited series,το οποίο δεν θα ακολουθούσε απόλυτα to continuity της μηνιαίας σειράς των μεταλλαγμένων(αν και οι εξελίξεις του επηρέασαν τον τίτλο των uncanny)θα μπορούσε να αναπτύξει ακόμα περισσότερο τον χαρακτήρα του Logan και να παρουσιάσει στοιχεία τα οποία δεν μπορούσε να παρουσιάσει απόλυτα σαν μέλος ομάδας. Ουσιαστικά στο limited series αυτό,όπως και στη περίπτωση της μηνιαίας σειράς των Χ-men τα όρια ανάμεσα στο συγγραφέα και τον σχεδιαστή είναι δυσδιάκριτα...Σίγουρα και ο Miller(που την εποχή εκείνη είχε επηρεαστεί πολύ από τη δουλειά των Ιαπώνων συναδέλφων του στα manga) έβαλε τις δικές του πινελιές στα σενάρια του Claremont,και η σειρά αυτή τον προετοίμασε για τις μετέπειτα μεγάλες επιτυχίες του τόσο το Ronin(1983),όσο και το Dark Knight Returns(1986). O Logan βρίσκετε στην Ιαπωνία αναζητώντας την αγαπημένη του Mariko Yashida ή οποία τον εγκατέλειψε ξαφνικά...Όταν βρίσκει τα ίχνη της,ανακαλύπτει ότι παντρεύτηκε παρά τη θέληση της,για να ξεπληρώσει με το γάμο αυτό κάποια χρέη που δημιούργησε ο πατέρας της,ο οποίος δε βλέπει με καθόλου καλό μάτι τον gaijin(ξένο)Logan και μάλιστα με ύπουλο τρόπο θα τον αντιμετωπίσει σε μάχη και θα τον ταπεινώσει μπροστά στα μάτια της Mariko...Ο πατέρας όμως της Mariko,Shingen, έχει και άλλες βλέψεις που αφορούν τη κυριαρχία του στον υπόκοσμο της Ιαπωνίας και όχι μόνο...O Logan θα πρέπει να αγωνιστεί για να κερδίσει ξανά τη καρδιά της αγαπημένης του,αλλά και την χαμένη του αξιοπρέπεια...Φυσικά στο δρόμο του θα εμφανιστεί η εγκληματική οργάνωση the Hand καθώς και η μυστηριώδης Yukio(μία σχέση με τον Logan,που θυμίζει αυτήν των Daredevil-Elektra),που σίγουρα κρύβει περισσότερα από όσα δείχνει... Περιπέτεια,καταιγιστική δράση,σπαθιά,αίμα και μοιραίες γυναίκες,ενίοτε noir ατμόσφαιρα αλλά και στοιχεία από θρυλικά ιαπωνικά spaghetti-western με samurai(Yojimbo,Sanjuro)όπου ο ήρωας αγωνίζεται μόνος εναντίων όλων για την τιμή και τη σωτηρία της ψυχής του,συνθέτουν αυτή την εντυπωσιακή πρώτη solo περιπέτεια του Logan.Ο οποίος φυσικά βρίσκεται μέσα στο στοιχείο του,και αποδυκνύει ότι ίσως να ήταν καλύτερος samurai (από όσο τον θεωρούσαν οι Ιάπωνες),αλλά ότι διαθέτει και τρυφερή καρδιά(από όσο θεωρούσε ο ίδιος)καθώς επίσης ότι θα κάνει τα πάντα για να προστατέψει τη γυναίκα που αγαπά...Και πάνω απ'όλα δεν θα αφήσει τη κτηνωδία που αναγκαστικά τον συνοδεύει σε κάθε του βήμα,παρά τη θέληση του,να υπερισχύσει της ανθρωπιάς του...Το ταξίδι αυτό στην Ιαπωνία θα αποτελέσει την αναγέννηση του ήρωα,μέσα ακριβώς από τις ίδιες του τις στάχτες...Όπως έγινε και με τον μεγάλο επίσης έρωτα του,την Jean Grey σαν Phoenix...Ένα ταξίδι ανακάλυψης της ίδιας του της ψυχής... O Claremont εντυπωσιάζει με τις γνώσεις του πάνω στα ιαπωνικά ήθη και έθιμα,γράφει ένα στιβαρό και σφιχτοδεμένο σενάριο,χωρίς να είναι πυκνογραμμένο,στηρίζεται κυρίως στην εικόνα και την κίνηση των χαρακτήρων(όπως πολλά ιαπωνικά manga)που κρατάει τον αναγνώστη γερά στη θέση του μέχρι να τελειώσει την ανάγνωση του κόμικ απνευστή. Στο σχέδιο ο Miller εμφανώς επηρεασμένος από τις δουλειές του Goseki Kojima,δίνει μία από τις καλύτερες δουλειές του(ειδικά σε σχέση με αυτές που κάνει τώρα...πραγματικά σε πιάνει θλίψη)με φιγούρες όλο πλαστικότητα και δυναμισμό,όπως ακριβώς έκανε και στο Daredevil μονάχα που εδώ στα μελάνια έχει σημαντική βοήθεια από το Joe Rubenstein(και όχι από τον Klaus Janson)που για εμένα τουλάχιστον ,αναδυκνύει καλύτερα το σχέδιο του.Το στήσιμο των layouts στα panel,η αίσθηση της ζωντανής κίνησης των χαρακτήρων,οι εντυπωσιακές σκηνές μάχης,κατατάσσουν το κόμικ στις κορυφαίες στιγμές του Miller.Kαταπληκτικά τα χρώματα από την Glynis Oliver(είχε δουλέψει στους περισσότερους τίτλους της Marvel τότε) που για την εποχή που τυπώθηκε το κόμικ,ήταν ολοζώντανα και απέδωσαν με το καλύτερο τρόπο την όλη ατμόσφαιρα του κόμικ.Έδεσαν απόλυτα με τα σχέδια του Miller,όπως αυτά της μετέπειτα συνεργάτιδας(και αργότερα γυναίκας του)Lynn Varley. Το limited series αυτό έθεσε τις βάσεις όχι μόνο για τις μετέπειτα σειρές του Wolverine,και την ακόμα μεγαλύτερη του εξέλιξη σαν χαρακτήρα,αλλά αποτέλεσε και έμπνευση για τη δεύτερη ταινία με πρωταγωνιστή τον Hugh Jackman "The Wolverine" του 2013 (ειδικά η αρχική σεκάνς με την αρκούδα είναι πιστή αντιγραφή).Τη θεωρώ σαν μία από τις 3 definitive ιστορίες του Logan(με τις άλλες δύο να είναι το Weapon X του Windsor Smith,και το Origin των Jemmas,Quesada&Jenkins)που ακόμα και σήμερα 38 χρόνια μετά τη κυκλοφορία του,διαβάζεται το ίδιο ευχάριστα και μοιάζει να είναι φρέσκια χωρίς να πέρασε ούτε χρόνος από επάνω της.Aν αγαπάτε το χαρακτήρα του Logan,αν σας αρέσει η δράση,οι ninja και η ιαπωνική κουλτούρα ή απλά θέλετε να διαβάσετε μία κλασική ιστορία του Wolverine τότε αυτή η σειρά αξίζει τη θέση που της αρμόζει στη βιβλιοθήκη σας.Το κείμενο το βρίσκετε και στο προσωπικό μου blog ΕΔΩ
  7. Αυτή είναι η πρώτη φορά από πολλές που θα σας πρήξω με το συγκεκριμένο όνομα μιας και πραγματικά ασχολούμαι συνεχώς τελευταία μαζί του και μετανιώνω που δεν πήρα και τις άλλες 2 δουλειές του όταν είχα την ευκαιρία να τον γνωρίσω στο Swiss Basel Con 2018. Ο λόγος για τον Ελβετό Jared Muralt, γεννημένο στην Βέρνη το 1982. Παρόλο το σχέδιο του δεν το μαρτυράει, ο Jared είναι σχεδόν αυτοδίδακτος. Παρακολούθησε έναν χρόνο στην σχολή καλών τεχνών της Βέρνης αλλά το παράτησε και ασχολήθηκε μόνος του με την σκιτσογραφία, μελετώντας βιβλία ανατομίας, ιστορίας της τέχνης και ιστορία/σχεδιασμό κόμικς. Σήμερα είναι ιδιοκτήτης και διαχειριστής του studio BlackYard στην Ελβετία και έχει εκδώσει ήδη τρεις δουλειές και ένα scetchbook, η τελευταία του "The Fall" με τον εκδοτικό οίκο Tintenkilby Verlag. To BlackYard studio είναι πλέον μια εταιρία εικονογραφήσεων βιβλίων, κόμικ και graphic design και το 2009 πήρε το βραβείο Bern's Advancement Award for Design. Όπως θα παρατηρήσει όποιος διαβάσει το The Fall, το End of the Voyage, το Hellship ή χαζέψει το scetchbook του, ο Jared εμπνέεται από το quotidian, ή αλλιώς την καθημερινότητα γύρω του. Ο ίδιος έχει πει πως κουβαλάει παντού ένα scetchbook και το γεμίζει με μελέτες ανθρώπων που συναντάει, επιστημονικών εφευρέσεων, αστικών περιβαλλόντων και ζώων. Απολαμβάνει πολύ να σχεδιάζει εναλλακτικούς και μελλοντικούς κόσμους και να βγάζει μια πολύ ιδιαίτερη ιδιοσυγκρασία στο χαρτί που εκ πρώτης όψεως μαρτυρά χρόνια εξάσκησης σε αντίθεση με την επαγγελματική του "κατάρτηση". Άλλωστε αν δεν υπάρχει ταλέντο, όσες σχολές και να παρακολουθήσεις θα φτάσεις σε ένα άλφα επίπεδο και μέχρι εκεί. Το σχέδιο του το έχω ερωτευτεί αφού καταφέρνει με έναν μοναδικό τρόπο να συνδυάζει μια απόλυτα ρεαλιστική καθαρή γαλλοβελγική γραμμή με ονειρικές και μυστηριακές ιδέες. Θα πει κανείς πως μπόλικοι καλοί illustrators υπάρχουν εκεί έξω, δεν μπορούν όμως με τίποτα να κάνουν όλοι καλά κόμικ. Ο συγκεκριμένος, αν περάσετε μια βόλτα από την παρουσίαση που παραθέτω παραπάνω θα δείτε πως παίζει άνετα με την ροή προσαρμόζοντας το στατικό του σχέδιο σε ρευστό υπηρετώντας άρτια την όποια αφήγηση θέλει. Στις επιρροές του ο ίδιος μου επιβεβαίωσε πως Νο.1 είναι ο μεγάλος Moebius όπως είχα υποψιαστεί, ενώ είναι εμφανής η αγάπη του για τα βιβλία ανατομίας και τις εικονογραφήσεις βιβλίων της Βικτωριανής εποχής των οποίων στοιχεία έχει ενσωματώσει σε τεράστιο βαθμό. Είναι ένα όνομα που ελπίζω αλλά και πιστεύω πως θα μας απασχολήσει θετικά τα επόμενα χρόνια. Στο Swiss Comic Con 2018 στην Βασιλεία ήταν η πρώτη του επαφή με τον κόσμο των convention και μου φάνηκε συμπαθής και συνεννοήσιμος. Ελπίζω αυτό να μην αλλάξει όσο περισσότερο τα επισκέπτεται και να καταφέρουμε να τον δούμε κάποτε και στην Ελλάδα. Αυτός πάντως θέλει πολύ να έρθει στην χώρα μας και να συνδυάσει ένα φεστιβάλ με διακοπές. Έχει ακούσει (και του είπα) τα καλύτερα. Τώρα που ανεβάζω τις φωτογραφίες της παρουσίασης, θέλω να πω για μια ακόμα φορά πόσο πανέμορφο βρίσκω το χέρι του, οι ζωγραφιές του σε αφήνουν με το στόμα ανοιχτό, δεν τις χορταίνω. Μπορείτε να τον παρακολουθείτε και να πάρετε τα κόμικ του στο Jared Illustrations, στην σελίδα του στο Facebook και στο διαδικτυακό κατάστημα BlackYard. ?
×
×
  • Create New...