Jump to content

Καλώς ήλθατε στο ComicStreet

Γίνετε μέλη της κοινότητας. Η εγγραφή είναι γρήγορη και εύκολη.

Search the Community

Showing results for tags 'περίοδο'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΥΠΟΔΟΧΗ
    • Κανόνες
    • Νέα / Ανακοινώσεις
    • Απορίες / Βοήθεια
    • Γενική Συζήτηση
  • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ / ΑΡΘΡΑ
    • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
    • ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
  • ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΞΕΝΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • WEBCOMICS
  • ΚΟΜΙΚΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΤΕΧΝΕΣ
    • Κινηματογράφος/TV και Κόμικς
    • Animation
    • Βιβλία
  • ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ - ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ
    • Καταστήματα
    • Πηγές - Ενημέρωση

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


About Me

Found 1 result

  1. Θεματάκι για τα βιβλιαράκια που μας κράτησαν συντροφιά τον τελευταίο καιρό. Πήγα στην πολιτεία προχθες για να πάρω την Ενδοχώρα του Εμπειρίκου και κούμπωσα δέκα βιβλία. Λες και δεν το 'ξερα ότι θα γίνει. Το λοιπόν, διάβασα την Πλημμύρα του Ζολά και την βρήκα πολύ καλή, παρόλο που οι νατουραλιστές με τις υπερβολικά εκτενείς περιγραφές τους είναι μια σχολή που λατρεύω να μισώ. Το συγκεκριμένο διήγημα είχε όλα τα καλά στοιχεία του Ζολά, την ποιότητα συγγραφής, την αμεσότητα, την ένταση της αφήγησης, την απεικόνιση της πραγματικότητας που τον κάνει να ξεχωρίζει από Ντε Μωπασάν και λοιπούς του (νεο)νατουραλισμού. Ό,τι ακριβώς χρειαζόμουν για να αποφασίσω επιτέλους να ξεκινήσω το "στομάχι του Παρισιού" που με περιμένει καρτερικά στην ελβετία 3 χρόνια τώρα. Επίσης, μετά από μια παύση ετών, έπιασα ξανά τον τεράστιο Στάινμπεκ. Τον προηγούμενο μήνα διάβασα το of mice and men, ένα άψογο μυθιστόρημα που δεν συγκαταλέγεται προσωπικά ούτε στο τοπ5 του. Τώρα είμαι στο "The Winter of our Discontent" και σοκάρομαι σελίδα την σελίδα με το πόσο απλοϊκά και ταυτόχρονα ποιοτικά γράφει αυτός ο τύπος, εξιστορώντας πρακτικά την ιστορία των ΗΠΑ των αρχών του 20ου μέσα από το ταξίδι ενός ανθρώπου από το σπίτι στην δουλειά του. Ταυτόχρονα διαβάζω το "Άτιτλο Μυθιστόρημα" της Πολυδούρη, ένα από 4 πεζά που σώζονται από το προσωπικό της ημερολόγιο. Ενώ ξεκίνησε καλά, στα βήματα της Κάθριν Μέινσφιλντ (Γερμανική Πανσιόν) με παρόμοιο στιλ καυστικής γραφής γεμάτη κοινωνική κριτική και πρώιμο φεμινισμό, κάπου στα μισά άρχισε να κλατάρει, να γίνεται υπερβολικά ασύνδετο και πρακτικά να αποτελεί σκόρπιες σκέψεις χωρίς στήσιμο, ούτε καν την βαρετή αλλά αποτελεσματική γραμμικότητα. Τέλος, έχω στο stand-by και τις παιδικές επιλογές, αφού διαβάζω την "Αλίκη στην χώρα των Θαυμάτων" και "through the looking glass" σε μια πολύ χαριτωμένη πόκετ έκδοση της classic library και τον πρώτο Χάρι Πότερ, αλλά στα γερμανικά το τελευταίο προφανώς γιατί είναι τόσο απλοϊκά γραμμένο που μπορώ να το διαβάσω και σε αυτή τη γλώσσα.
×
×
  • Create New...