Jump to content

Καλώς ήλθατε στο ComicStreet

Γίνετε μέλη της κοινότητας. Η εγγραφή είναι γρήγορη και εύκολη.

Search the Community

Showing results for tags 'Χιλή'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΥΠΟΔΟΧΗ
    • Κανόνες
    • Νέα / Ανακοινώσεις
    • Απορίες / Βοήθεια
    • Γενική Συζήτηση
  • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ / ΑΡΘΡΑ
    • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
    • ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
  • ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΞΕΝΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • WEBCOMICS
  • ΚΟΜΙΚΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΤΕΧΝΕΣ
    • Κινηματογράφος/TV και Κόμικς
    • Animation
    • Βιβλία
  • ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ - ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ
    • Καταστήματα
    • Πηγές - Ενημέρωση

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


About Me

Found 2 results

  1. Τίτλος Πρωτότυπου: La Sombra de lo que fuimos (Mertin Witt Literarische Agentur) Διασκευή σε κόμικ του ομότιτλου βιβλίου του πολύ γνωστού και στην Ελλάδα Xιλιανού συγγραφέα Λουίς Σεπούλβεδα, ο οποίος πέθανε το 2020 από κορωνοϊό σε σχέδιο του αλγερινής καταγωγής Χαλίλ Μπεντίμπ, τον οποίο έχουμε γνωρίσει στην Ελλάδα από το κόμικ "Ο Παράδεισος της Ζεχρά". Το κόμικ αφηγείται το μετά από χρόνια ξανασμίξιμο τριών φίλων, που πολέμησαν ενάντια και ηττήθηκαν από το βάρβαρο καθεστώς του Πινοτσέτ. Οι τρεις φίλοι, ο καθένας εκ των οποίων κουβαλάει τις δικές του μνήμες και τις δικές του πληγές, εσωτερικές, αλλά και σωματικές συναντιούνται σε ένα εγκαταλελειμμένο κτήριο στο Σαντιάγο περιμένοντας έναν τέταρτο άνδρα, που θα τους βοηθήσει σε ένα σχέδιο που έχουν. Μόνο που η μοίρα έχει άλλα σχέδια και ο τέταρτος άνδρας δεν εμφανίζεται, αλλά στη θέση του θα εμφανιστεί ένας άλλος, επίσης παλιός γνώριμος των τριών. Δεν έχω διαβάσει το βιβλίο και γενικά δεν έχω διαβάσει Σεπούλβεδα, αλλά αυτό θα αλλάξει μετά την ανάγνωση αυτού του κόμικ. Αν και ξεκινά με όλα τα εχέγγυα για ένα νουάρ, πολύ γρήγορα οι πραγματικές προθέσεις του συγγραφέα γίνονται αντιληπτές: δεν είναι ένα αστυνομικό έργο, αν και χρησιμοποιεί κάποια από τα συστατικά του είδους. Δεν είναι ούτε και αμιγώς πολιτικό, αν και η πολιτική είναι πανταχού παρούσα μέσα στο έργο. Είναι κυρίως ένα έργο για την απώλεια της νεότητας και τη διαρκή πάλη ενάντια στο κατεστημένο - τουλάχιστον έτσι το προσέλαβα εγώ. Οι ήρωες είναι πλέον στα πρώτα -ήντα, αισθάνονται ηττημένοι και απογοητευμένοι, τόσο από τη διάψευση των πολιτικών τους πεποιθήσεων, όσο και από την προσωπική τους ζωή, τα φαντάσματα του παρελθόντος τους κατατρύχουν. Έχουν πλέον μια ευκαιρία να αποδώσουν δικαιοσύνη για ένα από τα πολλά εγκλήματα του Πινοτσέτ. Και θα το κάνουν, επειδή μπορεί να είναι σκιές του εαυτού τους, αλλά οι σκιές κινούνται ακόμη και πολεμούν. Πολύ ωραίο κόμικ, το ευχαριστήθηκα πραγματικά. Η αφήγηση, χωρισμένη σε μικρά κεφάλαια, ρέει αβίαστα, το σενάριο έχει πάντα μια δόση αποστασιοποίησης και είναι γεμάτο ειρωνεία και παντού υπάρχει μια διάχυτη θλίψη, που συμβολίζεται από τη βροχή που πέφτει στο Σαντιάγο. Υπάρχει όμως και αισιοδοξία, η αίσθηση, ότι, παρά τις πληγές του παρελθόντος, που έχουν σημαδέψει όλους τους πρωταγωνιστές, τελικά θα υπάρξει, έστω μιας μορφής, δικαιοσύνη. Οι διάλογοι είναι φυσικοί και ο Σεπούλβεδα καταφέρνει με μικρές πινελιές να προσδώσει βάθος στους χαρακτήρες και να κάνει ακόμη και κάποιες σχεδόν σουρεαλιστικές καταστάσεις να φαίνονται φυσιολογικές. Το σχέδιο του Μπεντίμπ είναι καλό, χωρίς να με έχει ξετρελάνει. Συλλαμβάνει, πάντως, την ουσία της ιστορίας και την αποτυπώνει επαρκέστατα στο χαρτί, βοηθώντας το σενάριο να προχωρήσει. Και επίσης, εικονογραφεί με σχετική επιτυχία τη θλίψη στα πρόσωπα των ηρώων. Οι εικονογραφήσεις των κτηρίων είναι πετυχημένες μαι η χρήση της σκιάς σε καίρια σημεία εύστοχη. Η έκδοση από την Opera, έναν εκδοτικό οίκο, που δεν μας έχει συνηθίσει στα κόμικ είναι πολύ ωραία σε μεγάλο μέγεθος, ωραίο χαρτί και στιβαρή βιβλιοδεσία και, επιπλέον, σε λογική τιμή. Η μετάφραση ανήκει στον Αχιλλέα Κυριακίδη, ο οποίος είχε μεταφράσει και το βιβλίο, που κυκλοφορεί από τις ίδιες εκδόσεις. Σε γενικές γραμμές, μια ευχάριστη έκπληξη για εμένα. Το αγόρασα λόγω θεματολογίας, αλλά τελικά, αποδείχθηκε πολύ παραπάνω από ένα απλό πολιτικό κόμικ. Πραγματικά, πιστεύω, ότι αξίζει να το ανακαλύψετε. Πηγές για περαιτέρω μελέτη: Κριτική του κόμικ από το rednnoir.gr Τα σκαναρίσματα του εξωφύλλου και του οπισθόφυλλου έγιναν από εμένα. Οι εικόνες της ελληνικής έκδοσης είναι από το hartismag.gr, ενώ οι αγγλικές σελίδες από την ιστοσελίδα του ίδιου του Μπεντίμπ.
  2. Τον Απρίλιο του 1968 οι εκδόσεις "Αιγόκερως", που ήδη είχαν θέσει σε κυκλοφορία το Λούκυ Λουκ και τα περιοδικά "Μικρός Σερίφης" και "Μικρός Καουμπόϋ", κυκλοφορούν ένα ακόμη περιοδικό με γουέστερν θεματολογία, που ήταν εξαιρετικά δημοφιλής στην Ελλάδα τότε. Το περιοδικό ονομαζόταν ¨Κένταλ, Χρυσός Αετός", αλλά ο ήρωας δεν λεγόταν κανονικά Κένταλ, ούτε είχε σχέση με χρυσούς αετούς. Το κόμικ ήταν το πολύ γνωστό στην Αργεντινή "Randal The Killer" σε σενάριο του Héctor Germán Oesterheld και σχέδιο του πολύ γνωστού στη Νότια Αμερική Arturo Pérez del Castillo, ο οποίος, αν και Χιλιανός, έκανε μεγάλη καριέρα στη γειτονική Αργεντινή. Το κόμικ είχε αρχίσει να δημοσιεύεται στο περιοδικό Hora Cero το 1957. Ο λόγος για τον οποίον ο Ράνταλ βαφτίστηκε "Κένταλ" στα καθ'ημάς δεν μου είναι γνωστός. Ένα κλασικό σε αφήγηση γουέστερν, το οποίο αφηγείτο τις περιπέτειες του Κένταλ, που προσπαθούσε να βοηθήσει τους υπερασπιστές του νόμου στην άγρια Δύση, έχοντας και αυτός έναν προσωπικό, αλλά άτεγκτο κώδικα ηθικής. Η αφήγηση ήταν στρωτή, κάπως πιο φλύαρη από όσο έχουμε συνηθίσει σήμερα, και με κάποιες επεξηγηματικές λεζάντες, οι οποίες ορισμένες φορές δεν έμπαιναν μέσα σε τετράγωνο, κάτι που για εμένα είναι το κύριο χαρακτηριστικό του κόμικ. Οι ιστορίες ήταν λιγότερο παιδικές, από όσο ίσως θα περίμενε κανείς και κάπως πιο βίαιες από το συνηθισμένο. Το σχέδιο του del Castillo ήταν εντυπωσιακό για την εποχή εκείνη (συγκρινόμενο με κόμικς που είχαν δημοσιευτεί στη χώρα μας) : ασπρόμαυρο, λιτό έως και αφαιρετικό σε κάποια σημεία, αλλά τραχύ με ιδιαίτερη έμφαση στις σκιές και με πρόσωπα σκληρά, σχεδόν αγέλαστα. Το περιοδικό είχε 40 σελίδες, ασπρόμαυρες φυσικά και η ύλη συμπληρωνόταν από πορτρέτα διάσημων ηθοποιών, που είχαν πρωταγωνιστήσει σε γουέστερν, διηγήματα (όχι μόνο γουέστερν), αλλά και κριτικές ταινιών γουέστερν (φυσικά!), στις οποίες συνήθως τα επίθετα του στιλ "αμίμητος", "ανεπανάληπτος" συνήθως περίσσευαν. Ήταν μηναίο και τελικά έβγαλε μόνο 12 τεύχη. Δεν έχω όλα τα τεύχη και δεν ξέρω με σιγουριά πότε κυκλοφόρησε το τελευταίο, στο τεύχος 11 πάντως, η ιστορία του Κένταλ περιορίζεται μόνο σε τρεις σελίδες και η υπόλοιπη ύλη είναι είναι διηγήματα, ανάμεσα στα οποία και ένα ΕΦ με τίτλο "Χρυσός Αεττός" και ένα κόμικ, το "Χαγιαγουάθα", για το οποίο δεν μπόρεσα να βρω κάποιο επιπλέον στοιχείο, οπότε κάθε βοήθεια καλοδεχούμενη. Παρά τη μεγάλη χρονική απόσταση που μας χωρίζει από τη δημοσίευσή του, πιστεύω ότι το κόμικ αυτό διαβάζεται άνετα ακόμη και σήμερα. Το αν θα τα βρείτε και σε λογική τιμή, είναι δυστυχώς, εντελώς διαφορετικό θέμα, αφού τα περιοδικά είναι από τα σπανιότερα που έχουν κυκλοφορήσει στη χώρα μας. Όλα τα σκαναρίσματα έγιναν από εμένα Πηγές γα περαιτέρω μελέτη Αφιέρωμα στο περιοδικό στο comicstrades Βιογραφία του Arturo Pérez Del Castillo στο lambiek.net (στα αγγλικά)
×
×
  • Create New...