Jump to content

Καλώς ήλθατε στο ComicStreet

Γίνετε μέλη της κοινότητας. Η εγγραφή είναι γρήγορη και εύκολη.

Search the Community

Showing results for tags 'Παναγιώτης Τσαούσης'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΥΠΟΔΟΧΗ
    • Κανόνες
    • Νέα / Ανακοινώσεις
    • Απορίες / Βοήθεια
    • Γενική Συζήτηση
  • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ / ΑΡΘΡΑ
    • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
    • ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
  • ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΞΕΝΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • WEBCOMICS
  • ΚΟΜΙΚΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΤΕΧΝΕΣ
    • Κινηματογράφος/TV και Κόμικς
    • Animation
    • Βιβλία
  • ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ - ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ
    • Καταστήματα
    • Πηγές - Ενημέρωση

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


About Me

Found 2 results

  1. Το περιοδικό "Ρίγη", με τον πολύ ταιριαστό υπότιτλο "Κόμικς Σκοτεινής Φαντασίας και Τρόμου", είναι μια ανθολογία από κόμικς τρόμου, η οποία κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το Σεπτέμβριο του 2014. Το περιοδικό είναι σε μεγάλο σχήμα και ασπρόμαυρο και σε πολύ καλή ποιότητα εκτύπωσης. Βασικοί συντελεστές σε όλα τα τεύχη είναι ο @NikosMalk και ο Παναγιώτης Τσαούσης (@noircaptain ) , οι οποίοι έχουν ιστορίες σε όλα τα μέχρι στιγμής τεύχη, πλην ενός για τον Παναγιώτη. Κάθε τεύχος του περιοδικού φιλοξενεί συνήθως τρεις ιστορίες, σχεδόν όλες πρωτότυπες, που όλες έχουν σχέση με τον υπερφυσικό τρόμο. Συνοδός μας σχεδόν σε κάθε ιστορία είναι η Λαίδη Μπάθορυ, εμπνευσμένη από πραγματικό πρόσωπο, η οποία μας προσφέρει μια σύντομη εισαγωγή και έναν σύντομο επίλογο, όπως σε κάθε ανθολογία, που σέβεται τον εαυτό της. Δεν θα προσποιηθώ, ότι όλες οι ιστορίες είναι εξίσου ενδιαφέρουσες ή ότι είναι όλες ενδιαφέρουσες, τουλάχιστον για τα δικά μου γούστα, αλλά αυτό είναι αναμενόμενο σε κάθε ανθολογία: κάποιες ιστορίες ξεχωρίζουν, κάποιες άλλες όχι, κάποιες όμως είναι εξαιρετικές. Θεωρώ πάντως, ότι είναι μια πολύ αξιόλογη και έντιμη προσπάθεια, που σίγουρα θα ικανοποιήσει αρκετά τους φίλους τους είδους - και όχι μόνο, ελπίζω. Θα ήθελα προσωπικά πάντως, να διαβάσω κάποια στιγμή κάτι πιο εκτεταμένο από τους δημιουργούς. Η περιοδικότητα της έκδοσης είναι ακανόνιστη: το περιοδικό ξεκίνησε ως τριμηνιαίο, αλλά πολύ σύντομα, αλλά από το 5ο τεύχος μετατράπηκε, σιωπηλά έστω, σε εξαμηνιαίο, ενώ μεσολάβησε σχεδόν ένας χρόνος μεταξύ του #7 και του #8. Πριν από λίγες ημέρες, και ενώ με δεδομένο, ότι το #9 είχε κυκλοφορήσει ακριβώς 2 χρόνια πριν, προσωπικά πίστευα ότι η έκδοση του περιοδικού είχε ανασταλεί, κυκλοφόρησε το χορταστικό #10 με 4 ιστορίες. Ειλικρινά εύχομαι το περιοδικό να συνεχίσει να μας χαρίζει εγγυημένες στιγμές ανατριχίλας και φρίκης για πάρα πολύ καιρό ακόμα. Ανάμεσα στους κατά καιρούς συντελεστές, υπάρχουν και μέλη του φόρουμ μας και θα ήθελα να διαβάσω τις εντυπώσεις τους και τις εμπειρίες τους. Όλα τα τεύχη του περιοδικού μπορείτε να τα βρείτε ακόμη στο κατάστημα comicon shop. Όλα τα σκαναρίσματα έγιναν από εμένα.
  2. Το Δεκέμβριο του 2018 (και συγκεκριμένα στις 11 του μηνός), μία νέα έκδοση 36 σελίδων έκανε το ντεμπούτο της στα περίπτερα της Αθήνας (αρχικά), από την εταιρία PHASE PRODUCTIONS. Το σενάριο το έχει επιμεληθεί ο Βασίλης Χειλάς, ενώ τον σχεδιασμό τον έχει κάνει ο πολύ καλός μας φίλος, Παναγιώτης Τσαούσης. Η ιστορία τοποθετείται χρονικά στην περίοδο του Μεσοπολέμου και πιο συγκεκριμένα κοντά στο 1930, την εποχή που επικρατούσαν οι φοβεροί και τρομεροί λήσταρχοι, που ήταν γνωστοί για την δράση τους στα χωριά. Για να καταφέρει το ελληνικό κράτος να τους εξαλείψει, ψηφίζει έναν νόμο, σύμφωνα με τον οποίο, όποιος λήσταρχος πρόδιδε κάποιον “συνάδελφό” του (κι έφερνε το κεφάλι του) στην Χωροφυλακή, τότε θα έπαιρνε αμνηστία και θα μπορούσε ακόμα και να καταταγεί στις δυνάμεις της. Αυτός ο νόμος στάθηκε αφορμή, πολλές συμμορίες να διαλυθούν. Από εκεί και πέρα, το σενάριο είναι μία περιπέτεια, η οποία έχει για κεντρικούς πρωταγωνιστές δύο λήσταρχους, τον Καρδάρα και τον Πένγκο, τους οποίους η φιλία δοκιμάζεται. Η περιπέτεια αυτή, ουσιαστικά είναι μία μελλοντική αφήγηση από αυτούς που είχαν επιζήσει εκείνα τα χρόνια, αλλά δεν παραλείπονται κι αναδρομές στο παρελθόν. Όσον αφορά το σχέδιο του Παναγιώτη, αυτό είναι χαρακτηριστικό τού ταλαντούχου δημιουργού. Όπως ο ίδιος ανέφερε, όλος ο σχεδιασμός των κουστουμιών, αλλά και του οπλισμού είναι προϊόν επισταμένης ιστορικής έρευνας. Μέχρι στιγμής έχουν κυκλοφορήσει 4 τεύχη των 36 σελίδων έκαστο, ενώ σύμφωνα με πληροφορίες, το 5ο τεύχος είναι σχεδόν ολοκληρωμένο κι αναμένεται (εκτός απροόπτου) να κυκλοφορήσει μέσα στον Ιούνιο. Αξίζει να αναφέρουμε ότι οι Λήσταρχοι ξεκίνησαν σαν έκδοση στην Αγγλική γλώσσα, η χρηματοδότηση της οποίας έγινε μέσω της πλατφόρμας Indiegogo. Μάλιστα, κάποιο από τα πακέτα έδινε την ευκαιρία στον χρηματοδότη να δει την μορφή του να φιγουράρει σε κάποιον χαρακτήρα της ιστορίας, λήσταρχο ή χωροφύλακα. Και τώρα, νομίζω ότι ήρθε η ώρα να δούμε το κάθε τεύχος ξεχωριστά. Μέρος Πρώτο - Η Ομηρεία Διαβάστηκε και μου άφησε θετικές εντυπώσεις. Σεναριακά, το κόμικ, καταπιάνεται και προσπαθεί να αναλύσει μία κατάσταση της Ελλάδας που ήταν υπαρκτή και να την παρουσιάσει στο νεότερο αναγνωστικό κοινό. Σαν Έλληνας και φίλος των κόμικς, βρίσκω αυτή την κίνηση σωστή και χρήσιμη. Κι αυτό γιατί, αφενός μου δίνεται η ευκαιρία για ένα γρήγορο μάθημα νεότερης ιστορίας κι αφετέρου αυτό επιτυγχάνεται με το αγαπημένο μου μέσο. Οι διάλογοι δεν ήταν μακροσκελείς, αλλά όσο χρειαζόταν, ενώ προσπαθεί να διατηρηθεί και η ντοπιολαλιά. Οι αναδρομές στο παρελθόν, η αλήθεια είναι ότι είναι πλέον κλισέ, αλλά εδώ δεν με κούρασαν. Σίγουρα από το πρώτο τεύχος δεν μπορούμε να βγάλουμε ασφαλή συμπεράσματα για την πορεία, αλλά φαίνεται ότι, αν κι έχει λίγες σελίδες στην διάθεσή του, δεν κινείται βιαστικά. Μεγάλη βοήθεια είναι και τα εισαγωγικά σημειώματα που υπάρχουν (και κατά την γνώμη μου πρέπει να διαβαστούν πριν την ιστορία) και βάζουν τον αναγνώστη αμέσως στο νόημα για το τι θα επακολουθήσει. Το σχέδιο του Παναγιώτη είναι χαρακτηριστικό και λεπτομερές. Δύσκολα κάποιος που ξέρει το έργο του, δεν θα μπορέσει να το αναγνωρίσει. Ευχάριστη έκπληξη εδώ ήταν ο χρωματισμός, κάτι στο οποίο δεν μας συνηθίζει ο ταλαντούχος καλλιτέχνης. Κάποια μικρά λαθάκια (κατά την άποψή μου) που εντόπισα (δυσαναλογίες μεταξύ κεφαλιού και σώματος, έλλειψη πλαστικότητας στις κινήσεις σε μερικά καρέ) πιστεύω ότι, τεύχος με το τεύχος, θα εξαλειφθούν. Η έκδοση, για την τιμή που διατίθεται, είναι προσεγμένη. Έχει όμορφο γυαλιστερό χαρτί, στο οποίο αποτυπώνονται εξαιρετικά τα έγχρωμα καρέ. Ίσως να ήθελα λίγο πιο παχύ το εξώφυλλο για να μην είναι επιρρεπές σε τσαλακώματα. Αν και το πρώτο τεύχος εκτείνεται σε λίγες σελίδες, παρόλα αυτά έχει πλούσιο συνοδευτικό υλικό. Από άρθρα κι εναλλακτικά εξώφυλλα, μέχρι art gallery, βιογραφίες των δημιουργών, διαφήμιση του επόμενου τεύχους και αποκόμματα εφημερίδων της εποχής. Σίγουρα βέβαια αυτό λειτουργεί σε βάρος της κύριας ιστορίας, που τις κόβει σελίδες από το τεύχος, αλλά αυτή την διαχείριση την ξέρουν καλύτερα οι συντελεστές. Μοναδική παραφωνία το μονοσέλιδο κόμικ "Ιστορίες από τον λάκκο", το οποίο το βρήκα εντελώς παράταιρο με το ύφος του περιοδικού και κατά την γνώμη μου δεν θα έπρεπε να φιλοξενηθεί. Μέρος Δεύτερο - Η Τιμή Μετά την ανάγνωση διαπιστώνω ότι το δεύτερο τεύχος εντείνει την δυναμικότητά του, όσον αφορά την περιγραφή των σκληρών σκηνών και των σκηνών δράσης. Ο αναγνώστης γίνεται μάρτυρας του φινάλε μίας τραγικής ιστορίας εκδίκησης, ενώ στις τελευταίες σελίδες γίνεται η σύνδεση με το επόμενο τεύχος. Για να πούμε όμως και την αλήθεια, ένιωσα ότι το τεύχος αυτό δεν "προχωράει" και πολύ την υπόθεση, καθώς ουσιαστικά μένει σε μία μόνο κύρια σκηνή. Εννοείται ότι δεν με πείραξε αυτή η πρακτική, αλλά με τις σελίδες που έχει το τεύχος στην διάθεσή του και την περιοδικότητά του, φοβάμαι μήπως συνεχίζει με το σταγονόμετρο. Όπως και να έχει, η πορεία θα δείξει. Για το σχέδιο δεν έχω να πω κάτι καινούργιο. Πολύ καθαρό και ρεαλιστικό, με τις όποιες μικρές ατέλειες έχουμε επισημάνει σε προηγούμενες τοποθετήσεις. Το χρώμα είναι επιτυχημένο, αλλά νομίζω ότι είναι αρκετά μονότονο. Αρκετά τίμια δουλειά εξακολουθεί να γίνεται και από μεριάς έκδοσης. Το τεύχος, για διανομή σε περίπτερο, στέκεται αξιοπρεπώς, καθώς έχει καλό χαρτί κι εκτύπωση. Θεωρώ όμως υπερβολικό, σε 36 σελίδες που έχει στην διάθεσή του, να υπάρχουν 5 ολόκληρες σελίδες με preview μίας άλλης έκδοσης (Αιώνιος). Συμφωνώ ότι γίνεται για λόγους διαφημιστικούς, αλλά και πάλι τις βρήκα πολλές για το συνολικό αριθμό. Μέρος Τρίτο - Η Ενέδρα Σε αντίθεση με την δεύτερη συνέχεια, εδώ έχουμε μία πλοκή που αναπνέει και ρολάρει πολύ καλύτερα, ενώ έχουμε κι εξέλιξη του μύθου. Οι ισχυρές προσωπικότητες της εποχής συνεχίζουν να κάνουν αισθητή την παρουσία τους και μέσω αυτών περιγράφεται η κατάσταση που επικρατούσε εκείνη την άστατη και βάρβαρη εποχή στην Ελλάδα. Κι εδώ υπάρχουν έντονες σκηνές δράσης, αλλά η αλήθεια είναι ότι η εναλλαγή των καταστάσεων ήταν λίγο ζαλιστική. Θα την ήθελα πιο ήπια (βέβαια αυτό θα είχε σαν αποτέλεσμα να υπάρχουν περισσότερες σελίδες στο “επεισόδιο”). Τέλος, το plot twist στο φινάλε του τρίτου μέρους και η αποκάλυψη του Άφαντου Ληστή ήταν καλογραμμένα. Το σχέδιο του Παναγιώτη είναι πολύ ζωντανό και με μεγάλη προσοχή στην λεπτομέρεια. Φαίνεται ότι αποτυπώνει αξιόλογα τις σκηνές δράσης και βίας (ιδίως στα πρόσωπα των χαρακτήρων). Επίσης, η διαδοχή των καρέ και η σκηνοθεσία μού άρεσαν πολύ. Η έκδοση κυμαίνεται στα ίδια επίπεδα με τα προηγούμενα τεύχη. Εξακολουθώ να διατηρώ τις εντάσεις μου για τις αρκετές σελίδες (από τις συνολικές του τεύχους) με την διαφήμιση των “Αιωνίων” και της επιστροφής του “Στρατιώτη Κέιν”. Κι αν εξαιρέσουμε το μελάνι που σκυλοβρωμάει ( ), μιλάμε για μία καλής ποιότητας έκδοση περιπτέρου. Μέρος Τέταρτο - Η Λίμνη Διαβάστηκε και το τέταρτο τεύχος κι αυτό που σκέφτηκα πρώτο είναι ότι πάμε πολύ καλά! Σε αυτό το επεισόδιο, ασχολούμαστε με ένα μικρό love story, το οποίο στάθηκε αφορμή να χωρίσουν δύο σύντροφοι και να ξεκινήσει ένας "εμφύλιος" ανάμεσα στους λήσταρχους. Το σενάριο συνεχίζει να λειτουργεί με την μορφή αφήγησης, χωρίς όμως πολλά επεξηγηματικά πλαίσια, δίνοντας περισσότερο χρόνο στους χαρακτήρες να είναι εκείνοι που θα διηγηθούν τα γεγονότα. Η πλοκή κυλάει αβίαστα και παρά τις λίγες (σχετικά) σελίδες που έχει στην διάθεσή της, προλαβαίνει να παρουσιάσει μία σκηνή αρκετά δυνατή. Το επόμενο επεισόδιο, που είναι κι εκείνο που ολοκληρώνει την ιστορία, υπόσχεται να μας δώσει μία σύγκρουση ανάμεσα σε δύο πρώην φίλους. Υπομονή λοιπόν. Το σχέδιο κυμαίνεται στα ίδια αξιόλογα επίπεδα με τα προηγούμενα επεισόδια. Το δυνατό του σημείο, νομίζω ότι είναι το background και οι σκιάσεις. Μικρές ενστάσεις έχω από την απόδοση των χαρακτήρων, όπου εξακολουθεί να εμφανίζεται μία δυσαναλογία ανάμεσα στα σώματα και στα κεφάλια. Γενικά όμως είναι αρκετά ευχάριστο. Η έκδοση δεν κρύβει εκπλήξεις. Είναι καλής ποιότητας, πάντα για έκδοση περιπτέρου. Το ευχάριστο είναι ότι έχουν μειωθεί οι σελίδες με διαφημίσεις των άλλων εκδόσεων της εταιρίας, κρατώντας το τεύχος περισσότερο “καθαρό”. Αρκετά βοηθητική είναι η περίληψη των προηγουμένων. Η αλήθεια είναι ότι με τόσα πολλά ονόματα που παρελαύνουν στην ιστορία (αλλά και με την αραιή περιοδικότητά της), χάνεται λίγο η μπάλα. Σίγουρα μετά την ολοκλήρωσή της, θα διαβάσω όλα τα τεύχη μαζί για μία καλή επανάληψη. Μέρος Πέμπτο - Η Σύγκρουση Έφτασε, λοιπόν, η ώρα να γραφτεί ο επίλογος της όμορφης αυτής σειράς, με το 5ο κεφάλαιο. Το σενάριο επικεντρώνεται στην βασική διαμάχη, ανάμεσα στους δύο πρώην συντρόφους, η οποία εδώ μεταμορφώνεται σε ένα ανελέητο ανθρωποκυνηγητό μεταξύ του Ενωμοτάρχη (πλέον) Καρδάρα και του τρομερού ληστή Πένγκου. Ο συγγραφέας φροντίζει να μας δώσει μία μεγάλη σκηνή καταδίωξης, που συνοδεύεται από δράση, αλλά και δυνατές στιγμές ωμής βίας (όπως το ζητούσε η περίσταση), ενώ ταυτόχρονα βλέπουμε έναν Πένγκο, κάπως αλλαγμένο. Ο αιμοβόρος λήσταρχος φαίνεται να έχει μία διάθεση απολογητική κι εξομολογείται στους αναγνώστες την ζωή του, την γνωριμία του με τον Καρδάρα και τους λόγους που τον ώθησαν να ακολουθήσει αυτού του είδους την πορεία και “καριέρα”. Σαν να θέλει την τελευταία στιγμή να εξιλεωθεί για τους φόνους που έχει διαπράξει. Η πλοκή, λοιπόν, μεταφέρει τον αναγνώστη στους δασώδεις πρόποδες του Σμόλικα, όπου θα εκτυλιχτεί η τελευταία πράξη του δράματος. Μετά την ανάγνωση ολόκληρης της ιστορίας, μπορώ να πω με σιγουριά ότι ήταν μία πολύ ευχάριστη δουλειά, με όμορφη πλοκή κι ανάπτυξη χαρακτήρων. Οι αναδρομές στο παρελθόν, μπορεί να είναι αρκετές, αλλά προσωπικά δεν με πείραξαν. Το θέμα το οποίο έχει επιλεχθεί το βρήκα πρωτότυπο. Ασχολείται με μία εποχή στην Ελλάδα (αυτή του Μεσοπολέμου), η οποία προσφέρεται για ιστορίες και ταυτόχρονα δεν έχει “πολυδουλευτεί” από τους κομίστες, σε αντίθεση με εκείνη της επανάστασης του 1821. Η ιστορία κλείνει ικανοποιητικά, αλλά αισθάνθηκα ότι το φινάλε ήταν κάπως βιαστικό. Επίσης, πιστεύω ότι θα μπορούσε άνετα να υπάρξει κι άλλο κεφάλαιο, που να αναλύει τις λεπτομέρειες μετά την σύλληψη του Πένγκου. Όπως και να έχει, πάντως, είναι μία αξιόλογη ιστορία, που συνδυάζει ιστορικές αλήθειες και κινηματογραφικό σασπένς. Αξίζει να διαβαστεί από όλους. Για το σχέδιο δεν έχω να πω κάτι περισσότερο. Αξίζει, νομίζω, να σταθούμε στην μελέτη που έχει εκπονήσει ο Παναγιώτης, όσον αφορά την απεικόνιση του οπλισμού που χρησιμοποιήθηκε στην σειρά. Ειλικρινά, αξίζει συγχαρητήρια. Εννοείται, φυσικά, ότι τα ίδια συγχαρητήρια θα πρέπει να λάβει κι ο Βασίλης Χειλάς για την δική του έρευνα επάνω στου Ληστές και γενικά την επικρατούσα πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα της δεκαετίας του 1920. Σαν φαν του έξτρα υλικού, δεν μπορώ να έχω παράπονο από το 5ο τεύχος. Στο εσωτερικό του εξώφυλλου, ο αναγνώστης θα βρει μία λεπτομερή περίληψη των προηγούμενων μερών, γεγονός που με έκανε να μην πραγματοποιήσω την επανάληψη που έλεγα. Μετά το πέρας της ιστορίας, έχουμε ένα άρθρο της εφημερίδας “Ακρόπολις” που αναφέρεται στα γεγονότα που διαδραματίστηκαν μετά την σύλληψη του Πένγκου. Εδώ είναι που θα προτιμούσα αντί για το άρθρο να διαβάζαμε ένα ακόμα μέρος. Θα ακολουθήσουν δύο σελίδες με τα λόγια των δύο πρώην συντρόφων και μετά από ένα όμορφο σκίτσο της Αρετής, επιμελημένο από τον Γιώργο Κωνσταντόπουλο, έρχεται το καλύτερο. Μία λίστα με τα όπλα που χρησιμοποιήθηκαν από τους πρωταγωνιστές, μαζί με τα βασικά χαρακτηριστικά τους! Δεν λείπουν, βέβαια, και οι απαραίτητες διαφημίσεις της εκδοτικής.
×
×
  • Create New...