Jump to content

Καλώς ήλθατε στο ComicStreet

Γίνετε μέλη της κοινότητας. Η εγγραφή είναι γρήγορη και εύκολη.

Search the Community

Showing results for tags 'Ολλανδία'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΥΠΟΔΟΧΗ
    • Κανόνες
    • Νέα / Ανακοινώσεις
    • Απορίες / Βοήθεια
    • Γενική Συζήτηση
  • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ / ΑΡΘΡΑ
    • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
    • ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
  • ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΞΕΝΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • WEBCOMICS
  • ΚΟΜΙΚΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΤΕΧΝΕΣ
    • Κινηματογράφος/TV και Κόμικς
    • Animation
    • Βιβλία
  • ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ - ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ
    • Καταστήματα
    • Πηγές - Ενημέρωση

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


About Me

Found 3 results

  1. rampokan: παραδοσιακό ινδονησιακό τελετουργικό για τον εξορκισμό του κακού μέσω της σφαγής τίγρεως ή πάνθηρα Οκτώβριος 1946. Ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος έχει τελειώσει και ο κόσμος μπαίνει σε μια νέα εποχή. Η αποικιοκρατία αρχίζει να σβήνει, καθώς πολλά υπόδουλα έθνη βγαίνουν από τον λήθαργο της ευρωπαϊκής κυριαρχίας. Ανάμεσα σε αυτά, είναι και η Ινδονησία, η οποία κήρυξε την ανεξαρτησία της τον Αύγουστο του 1945. Ωστόσο, οι Ολλανδοί αφέντες δεν είναι πρόθυμοι να εγκαταλείψουν τη Σουμάτρα, την Ιάβα και τα άλλα νησιά. Με φόντο, λοιπόν, την επανάσταση των Ινδονήσιων στήνει το έπος του ο Peter van Dongen. Η ιστορία ξεκινάει εν πλω, πάνω σε ένα πλοίο το οποίο μεταφέρει ολλανδικά στρατεύματα στην Τζακάρτα. Ανάμεσα στους στρατιώτες είναι και ο Johan Knevel, ο οποίος ουσιαστικά επιστρέφει σπίτι του, καθώς γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Ινδονησία. Το καστ συμπληρώνεται από πολλούς χαρακτήρες, μεταξύ των οποίων ο Frits De Zwart, ένας τύπος με ένοχο παρελθόν (και παρόν), ο δημοσιογράφος Bennie Riebeek και η Lisa, μια ντόπια που έχει περάσει όλη της τη ζωή στα στρατόπεδα. Για να μην παρεξηγηθώ, δεν πρόκειται για μια ιστορία ηρωισμού, αλλά ούτε και για ένα αντι-πολεμικό κόμικ. Βλέπουμε βέβαια τις ακρότητες των Ολλανδών αποίκων, αλλά ο σκοπός του Van Dongen είναι περισσότερο να διηγηθεί την προσωπική οδύσσεια του Knevel, που νόμιζε ότι επέστρεφε στον παράδεισο των παιδικών του χρόνων, αλλά τελικά βρήκε μια κόλαση. Το πρώτο πράγμα που χτυπάει στο μάτι είναι φυσικά το σχέδιο, που θυμίζει Hergé, Edgar P. Jacobs και λοιπούς καθαρογραμμίτες. Ο Van Dongen αποδεικνύει ότι η ligne claire δεν είναι μια παρωχημένη τεχνοτροπία, αλλά μπορεί άνετα (if done right) να υποστηρίξει μια περίπλοκη, δραματική ιστορία. Προσωπικά, ποτέ δεν είχα θέμα με το στιλ αυτό, ειδικά αν συνοδεύεται από ωραία χρώματα (πολύ καλή δουλειά από τον Van Dongen και την Marloes Dekker). Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι ο Ολλανδός έχει σχεδιάσει τα δύο τελευταία άλμπουμ του Blake et Mortimer. Η αξία, ωστόσο, του Rampokan δεν έγκειται μόνο στο σχέδιο. Ο Van Dongen είναι ο ίδιος μισός Ινδονήσιος. Η μητέρα του βίωσε την επανάσταση και οι τραυματικές της εμπειρίες αποτέλεσαν το έναυσμα για τον γιο της να ασχοληθεί με αυτή την ιστορική περίοδο. Πήρε στον Van Dongen τρία χρόνια προκαταρκτικών μελετών και άλλα τέσσερα για το στήσιμο του πρώτου άλμπουμ. Ακόμη και για τον Έλληνα αναγνώστη, που αγνοεί πολλά για την ιστορία και τις σχέσεις των δύο χωρών, η ιστορική έρευνα είναι εμφανής. Αξίζει δε να σημειωθεί ότι το κόμικ έχει κυκλοφορήσει και στην Ινδονησία, λαμβάνοντας (απ’ όσο ξέρω) καλές κριτικές για την αντικειμενικότητα του Van Dongen. Δυστυχώς, το κόμικ έχει αρκετά θέματα. Η πλοκή χάνει κάτι από τη δυναμική της (ειδικά στο δεύτερο μέρος), λόγω αποσπασματικότητας της αφήγησης και χρονικών μπρος-πίσω. Επίσης, η δεδομένη άγνοια στοιχείων γεωγραφίας και ιστορίας δημιουργεί περαιτέρω προβλήματα. Παρόλα αυτά, ο Van Dongen κρατάει το ενδιαφέρον με τους χαρακτήρες του, που είναι εν τέλει και το μεγαλύτερο προσόν του Rampokan. Μπορεί να υπάρχουν αμιγώς κακοί (δεν λογίζεται ιστορία περί αποικιοκρατίας χωρίς έναν σωβινιστή συνταγματάρχη ), αλλά οι θεωρητικά καλοί κινούνται σε ένα γκρίζο πεδίο. Επίσης, πολύ ενδιαφέρον παρουσιάζει ο τρόπος με τον οποίο επηρεάζεται η πλοκή από πρόσωπα που δεν εμφανίζονται στα καρέ ή εμφανίζονται για λίγο: Μπορεί το Rampokan να μην είναι όσο καλό διαφημίζεται, αλλά το θεωρώ πολυεπίπεδο και ενδιαφέρον. Νομίζω ότι είναι ένα κόμικ που μπορεί να διαβαστεί από όλους και (μ’ ακούει κανείς εκδότης;) που θα πουλούσε καλά στην ελληνική αγορά. Τα πρωτότυπα τεύχη κυκλοφόρησαν το 1998 και το 2004, σε ασπρόμαυρο, από τις εκδόσεις Oog & Blik. Η έκδοση της Europe Comics (Ιούνιος-Ιούλιος 2020) παρότι μεταφράστηκε από τα ολλανδικά, χρησιμοποιεί τις έγχρωμες σελίδες της συγκεντρωτικής έκδοσης που έβγαλε το 2018 η Dupuis.
  2. Το Lambiek είναι ένα ολλανδικό κατάστημα κόμικς, και μάλιστα, κατά τους ίδιους, το αρχαιότερο στην Ευρώπη (ιδρύθηκε το 1968), το οποίο, στην ιστοσελίδα του εκτός από ολλανδικά και αγγλικά κόμικς (μην ψάξετε, οι τιμές δεν είναι συμφέρουσες ), έχει φτιάξει και μια μικρή εγκυκλοπαίδεια των κόμικς. Εννοείται, ότι η λέξη "εγκυκλοπαίδεια" είναι μάλλον καταχρηστική, αφού σε καμία περίπτωση δεν έχει τα πάντα - κάθε άλλο - άλλα αυτό πιστεύω δεν έχει τόσο μεγάλη σημασία, αφού έχει και πράγματα, που είναι ιδιαιτέρως ενδιαφέροντα και είναι σίγουρα μια αξιοπρόσεκτη προσπάθεια. Η εγκυκλοπαίδεια έχει δύο μεγάλες ενότητες: τo "Artist Compedium" και το "Comics History". Η πρώτη ενότητα έχει εργοβιογραφία για πάνω από 13.800 δημιουργούς κόμικς και από ό,τι βλέπω, ανανεώνεται συνεχώς. Οι βιογραφίες είναι σχετικά σύντομες, περιέχουν όμως και διάφορους συνδέσμους, που παραπέμπουν σε άλλα σάιτ. Είναι αυτονόητο, ότι δίνεται έμφαση σε Ολλανδούς, Βέλγους και Γάλλους καλλιτέχνες, αλλά δεν απουσιάζουν σε καμία περίπτωση και οι υπόλοιποι. Πάντως, για να είμαι ειλικρινής, δεν είμαι σίγουρος ότι έχω ξαναδεί τόσους δημιουργούς κόμικς μαζεμένους. Καθαρά για ιστορικούς λόγους παραθέτω το σύνδεσμο για τον πρώτο και τον τελευταίο αλφαβητικά καλλιτέχνες, τους κυρίους Jan van der Aa και Zyx αντίστοιχα, τους οποίους αγνοούσα αμφοτέρους. Η δεύτερη ενότητα έχει μια μικρή εισαγωγή και διάφορες ενότητες σχετικά με την ιστορία των κόμικς χωρισμένη σε διάφορες υποενότητες. Στην ενότητα "Countries" έχει μια εκτεταμένη ιστορία των ολλανδικών κόμικς και μια ενδιαφέρουσα ιστορία των βουλγαρικών κόμικς (!!!!;;;;;) . Στην ενότητα "Magazines" έχει κάποια, λίγα περιοδικά από διάφορες χώρες με τουλάχιστον μία απροσδόκητη για εμένα, επιλογή. Στην ενότητα "Artists¨έχουμε καλλιτέχνες των εκδόσεων Ντίσνεϋ από διάφορες χώρες, μεταξύ των οποίων η Βραζιλία και η τέως Γιουγκοσλαβία (!), αλλά και μια ενότητα με τίτλο "Kauka Artists", που υποθέτω ότι περιλαμβάνει καλλιτέχνες, οι οποίοι δούλεψαν στο στούντιο του Rolf Kauka, που είναι ο δημιουργός, αν δεν κάνω λάθος, και του ¨Κοκορίκο" που είχε κυκλοφορήσει και στα ελληνικά, για όσους αρχαίους το θυμούνται. . Για να πω την αλήθεια, δεν ήξερα ότι ο ο συγκεκριμένος καλλιτέχνης είναι τόσο πολύ δημοφιλής σε εκείνα τα μέρη. Η ενότητα "Special Pages" έχει διάφορα μικρά αφιερώματα σχετικά με τα κόμικς, ενώ εδώ υπάρχει και μια άλλη υποενότητα με τίτλο "Help Wanted", όπου ζητούνται πληροφορίες για κάποια κόμικς, αλλά και βιογραφίες για ορισμένους καλλιτέχνες. Τέλος, η ενότητα "The Story of Lambiek" επικεντρώνεται στην ιστορία του καταστήματος. Γενικά, είναι μια πολύ αξιόλογη προσπάθεια, όπου μπορείτε να βρείτε πληροφορίες, που πιθανότατα δεν μπορείτε να βρείτε πουθενά αλλού. Μια μικρή διευκρίνιση, για τους νεότερους: το μαγαζί έχει πάρει την ονομασία του, από έναν από τους χαρακτήρες του μακροβιότερου βελγικού κόμικ, Suske en Wiske του Willy Vandersteen. Η σειρά οδεύει προς τα 400 (!) άλμπουμ ήδη (εννοείται ότι έχουν γραφτεί κι από άλλους δημιουργούς) και είχε και μια μικρή παρουσία στην Ελλάδα, το 1985, όπου μετονομάστηκε σε "Μπόμπυ και Λου¨και έβγαλε μόλις 3 άλμπουμ, ενώ στη συνέχεια κυκλοφόρησαν και άλλα 4 με πρωταγωνιστή έναν άλλο χαρακτήρα της σειράς, τον Ζερόμ, που έδωσε και το όνομά του στη σειρά. Στη συνέχεια, τα 3 αρχικά άλμπουμ επανακυκλοφόρησαν ως Λαμπίκ" και με αυτόν τον τίτλο ίσως τα πετύχετε ακόμη και σήμερα σε διάφορα μέρη. Αυτά βέβαια, θα τα ξαναπούμε όταν γίνουν και οι αντίστοιχες παρουσιάσεις.
  3. Είναι πάρα πολύ δύσκολο πράγμα η βιογραφία. Από πολλές απόψεις δεν διαφέρει από εκείνη του ιστορικού, αλλά έχει την επισπρόσθετη δυσκολία ότι δεν έχεις μόνο γεγονότα μπροστά σου, αλλά έναν άνθρωπο. Πρέπει να συμβουλευτείς πηγές, πρέπει να επιλέξεις ποια πτυχή του ατόμου πρέπει να αναδείξεις, ποιες πράξεις του να διαφωτίσεις και ποιες να αγνοήσεις και το κυριότερο οφείλεις να δώσεις στον αναγνώστη να καταλάβει πώς και γιατί ο βιογραφούμενος έγινε αυτός που έγινε. Και τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο δύσκολα εάν επιλέγεις να αναμετρηθείς με έναν από τους πιο διάσημους καλλιτέχνες στην ιστορία... Ο Βίνσεντ Βαν Γκογκ (Φαν Χοχ προφέρεται κανονικά στα ολλανδικά) είναι ίσως ο πιο διάσημος ζωγράφος μετά το Ντα Βίντσι και τον Πικάσο, ο καλλιτέχνης του οποίου (τι ειρωνεία!) τα έργα του πωλούνται στις πιο αστρονομικές τιμές, το "πρότυπο" του καταραμένου καλλιτέχνη, ο παρά τη θέλησή του αρχιερέας των απανταχού ρομαντικών, εκείνος που η δυστυχισμένη ζωή του έθρεψε μια ανυπέρβλητη τέχνη, που αναγνωρίστηκε αρκετά μετά τον πρόωρο θάνατό του. Και η Barbara Stock τα καταφέρνει πολύ καλά: όλα είναι παρόντα στο βιβλίο της (το οποίο επικεντρώνεται στα δύο τελευταία χρόνια ζωής του ζωγράφου, τα οποία ήταν από καλλιτεχνικής άποψης και τα πιο γόνιμα): η συναισθηματική αστάθεια, η ταραγμένη του σχέση και η τελική ρήξη με τον Paul Gaugin (Γκογκέν), η φτώχεια, η κατάθλιψη, οι προσπάθειες του αδελφού του, Τέο, να τον βοηθήσει, οι αποτυχημένες σχέσεις με το άλλο φύλο και η τελική κατάρρευση. Όλα αυτά τα στοιχεία αποκαλύπτουν τη σημαντική έρευνα που διεξήγαγε η συγγραφέας. Και όσο για το εικαστικό μέρος του κόμικ; Πώς αλήθεια αναμετριέσαι με έναν τόσο μεγάλο εικαστικό; Απλά, δεν το επιχειρείς, επειδή δεν γίνεται. Ακολουθείς το δικό σου, προσωπικό στιλ και αφήνεις τους αναγνώστες να βγάλουν τα δικά τους συμπεράσματα. Σίγουρα, πάντως, το καρτουνίστικο στιλ του κόμικ δεν θα αρέσει σε όλους. Το κόμικ ήταν ανάθεση του Μουσείου Βαν Γκογκ. Έχει κυκλοφορήσει και στα αγγλικά από τη Self Made Hero. Πολύ καλή έκδοση, επιβάλλεται η ανάγνωσή του, εάν είστε θαυμαστές του Βαν Γκογκ, συνίσταται άφοβα σε όλους τους υπόλοιπους. Το 2015 στα πλαίσια του Comicdom έγινε και μια έκθεση της Stock στην Αθήνα Με αφορμή αυτήν την έκθεση, η δημιουργός έδωσε συνέντευξη στην Εφημερίδα των Συντακτών, που μπορείτε να διαβάσετε εδώ. Πληροφορίες για τον Βαν Γκογκ στα ελληνικά και στα αγγλικά. Ευχαριστώ τον @GreekComicFan για τα εξώφυλλα
×
×
  • Create New...