Jump to content

Καλώς ήλθατε στο ComicStreet

Γίνετε μέλη της κοινότητας. Η εγγραφή είναι γρήγορη και εύκολη.

Search the Community

Showing results for tags 'Μπλεκ'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΥΠΟΔΟΧΗ
    • Κανόνες
    • Νέα / Ανακοινώσεις
    • Απορίες / Βοήθεια
    • Γενική Συζήτηση
  • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ / ΑΡΘΡΑ
    • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
    • ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
  • ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΞΕΝΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • WEBCOMICS
  • ΚΟΜΙΚΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΤΕΧΝΕΣ
    • Κινηματογράφος/TV και Κόμικς
    • Animation
    • Βιβλία
  • ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ - ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ
    • Καταστήματα
    • Πηγές - Ενημέρωση

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


About Me

Found 5 results

  1. Αγαπημένε μου, Μπεν Λήπερ, ανήκω κι εγώ στους πολλούς θαυμαστές σου, αυτούς που μεγάλωσαν διαβάζοντας τις περιπέτειές σου κάθε εβδομάδα στο "Μπλεκ" της δεκαετίας του '80, σε εκείνους, για τους οποίους η φράση "Τερματοφύλακας Γιατρός" σήμαινε τη σύζευξη δύο αντίθετων πραγμάτων, τον υπερβολικά πολυτεχνίτη και φυσικά σε εκείνους, που χάρηκαν πάρα πολύ, όταν έμαθαν, ότι θα κυκλοφορήσει ολόκληρη η σειρά σε τεύχη, αρχικά με μια εφημερίδα ("Τα Νέα") και στη συνέχεια αυτόνομα. Και φυσικά, Μπεν, έσπευσα να αγοράσω τα τεύχη με τις περιπέτειές του, για να τα διαβάσω όλα από την αρχή. Και όντως, όχι μόνο τα αγόρασα, αλλά τα διάβασα κιόλας και πίστεψέ με, αυτό είναι κάτι, που δεν συνηθίζω καθόλου, αφού τις περισσότερες φορές, τα έντυπα που αγοράζω τρώνε την προβλεπόμενη ποσότητα σκόνης στη στοίβα με τα αδιάβαστα, αλλά για εσένα έκανα μια εξαίρεση, ίσως γιατί ήθελα να δω αν ήσουν, όπως σε θυμόμουν ή αν μπορούσα να σκεφτώ "κοίτα, αυτό το είχα διαβάσει τότε"! Και όντως, γύρισα στην παιδική μου ηλικία και όντως, θυμήθηκα αρκετά πράγματα, από όσα είχα διαβάσει και τότε - όχι όμως όλα, επειδή δεν είχα παρακολουθήσει τη σειρά από την αρχή, αλλά κυρίως, επειδή η μνήμη εξασθενεί μετά από τόσες δεκαετίες. Γύρισα και σε μια άλλη εποχή, πιο ηρωική, πιο αγνή, αν θέλεις, όταν οι ποδοσφαιριστές έπαιρναν ψίχουλα κι έπαιζαν πρωτίστως για το κέφι τους, αλλά και για την αγάπη για το ποδόσφαιρο, όταν το άθλημα ήταν λαϊκό προσκύνημα στη Βρετανία, ο κύριος τρόπος ψυχαγωγίας των λαϊκών τάξεων, τότε που το ποδόσφαιρο ήταν πιο βρόμικο (κυριολεκτικά, όχι μεταφορικά) και οι αθλητές λέρωναν τη φανέλα, προτού η τηλεόραση το βάλει σε κάθε σπίτι και προτού συρρεύσουν τα εκατομμύρια της Premier League (ας μη μιλήσουμε καλύτερα για τα νοτιοβαλκανικά κακέκτυπά της, γιατί θα με πιάσει θλίψη). Τότε που οι ποδοσφαιριστές δεν ήταν ινδάλματα του life style, αλλά σήμαιναν κάτι για τον κόσμο, τότε που η δέσμευση σε μια ομάδα γινόταν εφ΄όρου καριέρας, αφού οι μεταγραφές ήταν πολύ λιγότερες και τα λεφτά ελάχιστα. Και μέσα σε όλα αυτά, βλέπω ξανά εσένα, Μπεν. Να είσαι άψογος, αψεγάδιαστος, πρότυπο ηθικής, ένας σχεδόν άγιος, να σπουδάζεις στο πανεπιστήμιο και παράλληλα να πιάνεις τα άπιαστα στη Μάνκαστορ Σίτι, που ξεκίνησε από τη Δ' κατηγορία και χάρη σε εσένα ανέβηκε πολλές κατηγορίες και έγινε γνωστή, ενώ παράλληλα εσύ αρνήθηκες την πλουσιοπάροχη προσφορά της αντιπάλου Μάνκαστορ Γιουνάιτεντ και παρέμεινες στη μικρή σου ομάδα. Αλήθεια, Μπεν, πώς κατάφερες να αψηφήσεις κάθε έννοια ρεαλισμού και να είσαι τερματοφύλακας, αλλά αν χρειαστεί να σκοράρεις κιόλας, να διώχνεις με το κεφάλι, να κάνεις ντρίμπλες, να κάνεις τα πάντα; Να συνδυάζεις τις σπουδές με το ποδόσφαιρο, τη στιγμή, που οι καθηγητές σου σου βάζουν του κόσμου τα εμπόδια; Πώς γίνεται όλη η ομάδα να στηρίζεται επάνω σου (άντε, και στον γκολτζή Τζίμι Γουέρθ, που περιέργως φαίνεται να βάζει το 90% των γκολ της ομάδας, πολλά από δικές σου πάσες); Πώς γίνεται όλα να σου πηγαίνουν στραβά και πάντα, μα πάντα να εμφανίζεται ένας από μηχανής θεός, για να σώζει την κατάσταση; Πώς γίνεται να είσαι τόσο τέλειος και να στέλνεις και λεφτά στη μητέρα σου, να νοιάζεσαι τόσο πολύ για τους ασθενείς σου, να προσπαθείς να φέρεις στο σωστό δρόμο κάποια αλητάκια; Πότε προλαβαίνεις να κοιμάσαι, να προπονείσαι και να διαβάζεις; Μάλλον για αυτό δεν έχεις και προσωπική ζωή, Μπεν. Δεν βλέπουμε καμιά γυναίκα να σου αποσπά το ενδιαφέρον (αν και, αν θυμάμαι καλά, κάτι έπαιξε με μια στη συνέχεια της σειράς - θα δούμε, αν με απατά η μνήμη μου). Για αυτό δεν σε βλέπουμε να πίνεις, να καπνίζεις και να ξενυχτάς. Είπαμε, είσαι σχεδόν άγιος και οι άγιοι τοποθετούνται στο βάθρο. Θα γίνουν πολλά ακόμη στη συνέχεια της σειράς. Δεν θυμάμαι τις λεπτομέρειες, αλλά θυμάμαι τη γενική ιστορία, πράγματα, που θα εδραιώσουν το μύθο σου και θα κάνουν θρύλο. Και φυσικά, θα εξαντλήσουν όλες, μα όλες τις πιθανότητες των κακοτυχιών, που θα πρέπει να αντιμετωπίσεις, αλλά ας μην κάνω σπόιλερ, για όσους/ες δεν σε έχουν διαβάσει ακόμη. Και κάπου εδώ, Μπεν, φτάνουμε στο δια ταύτα, γιατί παρά την αγάπη μου για εσένα, το ερώτημα είναι, αν μπορεί κάποιος/α, που δεν μεγάλωσε μαζί σου, να σε διαβάσει σήμερα; Πολύ φοβάμαι, πώς όχι, εκτός εάν έχει υπερβολικά καλή διάθεση. Γιατί το κόμικ σου, Μπεν μου, είναι εντελώς ξεπερασμένο, για τα σημερινά δεδομένα. Μάλλον ήταν ήδη ξεπερασμένο, όταν το διαβάζαμε εμείς, αλλά τότε δεν μας πείραζε γιατί ήμασταν πόσο, 10, 12, 15 ετών; Και ήταν κι άλλες οι εποχές, ήμασταν κι εμείς πιο αθώοι, πιο απονήρευτοι, λιγότερο ξεπεταγμένοι από τα σημερινά παιδιά. Πολύ φοβάμαι, Μπεν, ότι οι περιπέτειές σου διαβάζονται μόνο από νοσταλγούς πλέον και δεν έχουν τίποτα να πουν στα σημερινά παιδιά. Δεν φταις εσύ, αυτοί που έγραφαν και σε σχεδίαζαν φταίνε, γιατί δεν κατάλαβαν, δεν μπορούσαν να γνωρίζουν, ότι εσύ θα τους ξεπερνούσες κάποια μέρα. Αλήθεια, αναρωτιέμαι, αν οι δημιουργοί σου γνωρίζουν, ότι στην άλλη πλευρά της Ευρώπης, σε ένα κράτος με εντελώς διαφορετική νοοτροπία και ψυχοσύνθεση και τελείως διαφορετική σχέση με το ποδόσφαιρο και τα κόμικς, υπάρχει ακόμη κόσμος, που ορκίζεται στο όνομά σου; Ζούνε, άραγε ακόμη; Αν ναι, μήπως θα έπρεπε με κάποιο τρόπο να μάθουν, πόσες χιλιάδες ψυχές άγγιξαν στην Ελλάδα; Μπεν, έχεις λήμμα στην ελληνική wikipedia, αλλά στα αγγλικά δεν βρήκα κάτι. Και η αναζήτηση στο Google επιστρέφει πολλά περισσότερα αποτελέσματα στο "Τερματοφύλακας Γιατρός", παρά στον πρωτότυπο τίτλο ("This Goalie' s Got Guts") - αλήθεια, πόσο πιο πετυχημένος είναι ο ελληνικός τίτλος από τον πρωτότυπο, ακόμη κι εδώ ευτύχησες στη χώρα μας, Μπεν. Πόσο θα ήθελα κάποιος/α να έρθει σε επαφή με τους δημιουργούς σου, για να τους ενημερώσει, αν δεν το ξέρουν ήδη, πόσο διάσημο έγινε το πνευματικό τους παιδί στη χώρα μας, πιστεύω, ότι θα τους χαροποιούσε πάρα, μα πάρα πολύ! Μπεν, πρέπει επίσης να σου πω, ότι ευτύχησες πάρα πολύ στην τελευταία σου ελληνική έκδοση, που αποτελείται μέχρι στιγμής από πέντε τεύχη με προγραμματισμένα συνολικά επτά. Πολύ ωραίο χαρτί, μεγάλο σχήμα, άψογη μετάφραση, εξαιρετικά συνοδευτικά κείμενα, όλα αναδεικνύουν τις ιστορίες σου στο μέγιστο βαθμό. Εξαιρετική έκδοση, πάρα πολύ προσεγμένη, που βάζει κάτω, όχι μόνο τις προηγούμενες ελληνικές, αλλά και τις πρωτότυπες του περιοδικού Scoop, όπου είχαν δημοσιευτεί οι ιστορίες σου. Θα ήταν πολύ ωραίο, να τα βλέπαμε όλα μαζί σε τόμο, όταν με το καλό ολοκληρωθεί η σειρά, θα ήταν υπέροχη προσθήκη στις βιβλιοθήκες μας. Και κάτι τελευταίο: το ήξερες ότι υπάρχει και μια μπάντα στη Νορβηγία με το όνομά σου; Υπήρξες άραγε και εκεί εξίσου δημοφιλής; (Και κάπως έτσι, συνειδητοποίησα, ότι ο επώνυμό σου γράφεται "Leiper" και όχι "Leaper", όπως νόμιζα τόσα χρόνια. Μα τότε, πώς κάνει ρίμα με το "keeper"; Δεν θα καταλάβω, ποτέ πώς προφέρονται οι λέξεις στη γλώσσα σου, αν και τη διδάσκω εδώ και 25 και βάλε χρόνια) Λοιπόν, Μπεν, νόμιζα, ότι δεν είμαι νοσταλγός, ούτε ρετρολάγνος, αλλά να που έπιασα τον εαυτό μου να ρουφάει τις ιστορίες, παρόλο που καταλάβαινα, ότι αυτό, που διάβαζα, δεν μπορούσε να σταθεί τη σήμερον ημέρα. Ίσως να το βλέπω ως ένα ταξίδι, που θέλω να το απολαύσω και να δω ξανά τον τελικό προορισμό. Και για αυτό το ταξίδι, σε ευχαριστώ! Με πολύ αγάπη, Γιώργος Υ.Γ. 1 Κάποιες εικόνες σου τις σκανάρισα εγώ, κάποιες είναι από το Ίντερνετ. Ελπίζω να μη σε πειράζει. Υ.Γ. 2 Ας γράψω εδώ, ότι ο πρωτότυπος τίτλος της σειράς ήταν "This Goalie' s Got Guts" και δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά στο περιοδικό Scoop, από το τεύχος 1 (21/01/1978) έως το τεύχος 194 (03/10/1981) και ότι περισσότερες πληροφορίες και για το αρχικό κόμικ και για την παρούσα ελληνική έκδοση, μπορούν να βρεθούν εδώ.
  2. ΤΟΜΟΣ 80: Η Ζωή και ο Θάνατος του Captain Marvel Μέρος 1ο Οι ιστορίες του original Κάπταιν Μάρβελ έχουν πλέον το... προνόμιο να έχουν τυπωθεί από 4 διαφορετικούς εκδότες στην Ελλάδα! Εδώ θα δούμε μια συγκριτική παρουσίαση των ιστοριών του σύγχρονου τόμου της Hachette με των προγενέστερων Ελληνικών Εκδόσεων. Ευχαριστώ τον φίλο Hudson για τις φωτογραφίες των πρώτων σελίδων των ιστοριών από τον τόμο της Hachette. Οι εικόνες παλαιών ελληνικών εκδόσεων που εμφανίζονται είναι από σκανς των φίλων crc, leonidio, eponymus, serros. ΙRON MAN #55 KABANAS 1984 HACHETTE 2022 Το Iron Man #55 είχε δημοσιευτεί μόνο από τις Εκδόσεις Καμπανά. CAPTAIN MARVEL #25 ΜΠΛΕΚ 1982 KABANAS 1977 ΜΑΜΟΥΘ 1988 HACHETTE 2022 Οι 4 εκδόσεις σε όλο τους το μεγαλείο! CAPTAIN MARVEL #26 KABANAS 1977 ΜΑΜΟΥΘ 1988 HACHETTE 2022 To Μπλεκ συχνά έκοβε την πρώτη σελίδα της ιστορίας για να φαίνεται ότι η ιστορία είναι ενιαία, έτσι δεν δημοσίευσε την πρώτη σελίδα αυτής της ιστορίας. CAPTAIN MARVEL #27 KABANAS 1977 ΜΑΜΟΥΘ 1988 HACHETTE 2022 Ούτε εδώ δημοσίευσε την πρώτη σελίδα της ιστορίας το Μπλεκ. CAPTAIN MARVEL #28 ΜΠΛΕΚ 1982 KABANAS 1977 ΜΑΜΟΥΘ 1988 HACHETTE 2022 Εδώ έχουμε πάλι απαρτία! CAPTAIN MARVEL #29 ΜΠΛΕΚ 1982 KABANAS 1977 HACHETTE 2022 Η Μαμούθ δεν δημοσίευσε το #29 Το Μπλέκ μετέτρεψε τη σελίδα τίτλων σε ολοσέλιδο καρέ. CAPTAIN MARVEL #30 ΜΠΛΕΚ 1982 KABANAS 1978 ΜΑΜΟΥΘ 1988 HACHETTE 2022 Κι εδώ απαρτία! MARVEL FEATURE #12 ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ HACHETTE 2022 Παραξενευόμουν που η τελευταία ιστορία δεν έγραφε τους δημιουργούς, μέχρι που συνειδητοποίησα ότι η Hachette... αντέγραψε την τακτική του Μπλεκ μετατρέποντας τη σελίδα τίτλων σε ολοσέλιδο καρέ! Χουμφ!, τις καλές ιδέες όλοι θέλουν να τις αντιγράφουν! Μπορεί να παρατηρήσατε ότι στο κάτω μέρος της πρώτη σελίδας του τεύχους #27 γράφει "Δείτε τον εκπληκτικό χάρτη [του Τιτάνα] στη σελίδα με τα γράμματα του παρόντος τεύχους". Αν ψάξετε όμως στους 2 τόμους της Hachette, δεν θα βρείτε τον χάρτη καθώς δεν συμπεριλήφθηκε στα συμπληρώματα του τόμου (όπως θα έπρεπε). Ιδού λοιπόν ο περίφημος χάρτης από την έκδοση της Μαμούθ: Μέχρι και στον Σπάιντερμαν άρεσε!
  3. Μπλεκ: 68 χρόνια από τη «γέννηση» του «ξανθού γίγαντα» Ο χάρτινος ήρωας που έκανε τα παιδιά του '70 και του '80 να τρέχουν στα περίπτερα κάθε εβδομάδα, «μα τους χίλιους πλανήτες» δε θα ξεχαστεί ποτέ Γράφει η Βασιλίνα Ριστάνη * Σαν σήμερα, πριν από 68 χρόνια κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το θρυλικό κόμικ «Μπλεκ». Ο Αμερικανός ήρωας με τα χρυσά μαλλιά και τις σιδερένιες γροθιές, έδινε μάχη με τους Βρετανούς αποικιοκράτες στον πόλεμο της Αμερικάνικης Ανεξαρτησίας στα τέλη του 18ου αιώνα. Πώς γεννήθηκε όμως ο Μπλεκ και πως κατέληξε να σημαδέψει μια ολόκληρη εποχή κόμικ στην Ελλάδα; Χρειάζονται συστάσεις; Ξανθός, ψηλός 1,88, περίπου 25 ετών με εντυπωσιακό ανάστημα. Με το χαρακτηριστικό καπέλο του, γούνινη ζακέτα και καστόρινες μπότες, ο Μπλεκ ήταν οπλισμένος με μαχαίρι, πιστόλι και καραμπίνα, αλλά τόσο μυώδης που δεν τα χρειαζόταν. Η φυσιογνωμία και τα γενικά χαρακτηριστικά της συμπεριφοράς του χαρακτήρα αυτού, λέγεται ότι έχουν βασιστεί πάνω στον ηθοποιό Έρολ Φλιν. Ο τέλειος άνδρας με το στενό κόκκινο παντελόνι, δεν είχε μάτια για γυναίκες, όπως ο περιβόητος καουμπόι Λούκυ Λουκ. Είχε έναν ιερό σκοπό: την απελευθέρωση της πατρίδας του. Προσηλωμένος στην αποστολή του, ο τρομερός κυνηγός είχε συντροφιά δύο αγαπημένα του πρόσωπα. Στις διάφορες περιπέτειές του τον ακολουθούσαν ο θετός γιος του, Ρόντι, και ο καθηγητής Μυστήριος. Με πονηριά και κάθε μέσο, βοηθούσαν τον Μπλεκ να εξολοθρεύσει τα «κόκκινα σακάκια». Ο καθηγητής Μυστήριος ήταν το μεγάλο μυαλό πίσω από τον γενναίο επαναστάτη. Αν και ποτέ δεν προσδιορίστηκε τι είδους καθηγητής ήταν, ήταν κάτοχος πολλών γνώσεων από παντός είδους επιστήμες. Γνώριζε μεταξύ άλλων μαθηματικά, αστρονομία, νομική και ζωολογία. Ο εύστροφος μεσήλικας ήταν δυσκίνητος, λαίμαργος, πομπώδης αλλά αποτελεσματικός. Ο μετρ της παραπλάνησης, συχνά εκνευριζόταν με τον Μπλεκ και τον αποκαλούσε «αμαθέστατον» ή «αφελέστατον παιδάριον». Όμως, την ώρα του κινδύνου ήταν έτοιμος να θυσιαστεί και επιστρατεύσει τα τεχνάσματα και τις ευρεσιτεχνίες του. Έχει μείνει αξέχαστος για τις επαναλαμβανόμενες κωμικές εκφράσεις του. «Μα τον αλλήθωρο ήλιο», αναφωνούσε όταν αιφνιδιαζόταν από κάποιο απροσδόκητο γεγονός ή κάποια ιδέα. Ο Ρόντι, από την άλλη, ήταν ο μικρός προστατευόμενος του Μπλεκ και του Καθηγητή Μυστήριου, Σε ηλικία μόλις 10-12 ετών, τον θεωρούσαν ουσιαστικά παιδί τους. Από το πρώτο κιόλας επεισόδιο της σειράς, συναντάμε τον Ρόντι, σχεδόν ημιθανή, μαζί με τον νεκρό πατέρα του, πλάι στα συντρίμμια της καμένης από τους Άγγλους επικυρίαρχους κατοικίας τους. Ο Μπλεκ, τον οδηγεί στην κατασκήνωση των κυνηγών, όπου του προσφέρονται οι πρώτες βοήθειες. Μετά την ανάρρωσή του υιοθετείται και εντάσσεται εθελοντικά στον αγώνα. Ο δικηγόρος Κόνολι, ένας δευτερεύων, αλλά ιδιαίτερα σημαντικός χαρακτήρας, είναι ένας πατριώτης, επικεφαλής του επαναστατικού δικτύου της Βοστώνης. Η παρουσία του συνδυάζεται με εντολές της κεντρικής επαναστατικής διοίκησης προς τον ηγέτη των κυνηγών του δάσους Μέιν και λειτουργεί ως αγγελιοφόρος. Ένας Αμερικανός από την Ιταλία Δεν είναι τυχαίο που οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής, αποτέλεσαν την πρώτη επιλογή των Ιταλών, όταν άρχισαν να μεταναστεύουν μαζικά στις πρώτες δεκαετίες του 20ου αιώνα. Πίσω στην Ιταλία, τρεις σκιτσογράφοι της καλλιτεχνικής ομάδας «EsseGesse», γοητευμένοι από την αμερικανική ιστορία, αποφάσισαν να εκδώσουν ένα κόμικ. Στην αρχική του μορφή, ο γνωστός ήρωας ήταν μελαχρινός και με άγρια χαρακτηριστικά. Δεν θύμιζε σε τίποτα τον Μπλεκ που ξέρουμε σήμερα. Ο πρώτος Μπλεκ ήταν εμπνευσμένος από τον χαρακτήρα Natti Bumpo του βιβλίου του Φένιμορ Κούπερ «The Tales of Leather Socks». Οι «ρίζες» του Μπλεκ εντοπίζονται το 1953 όταν στο περιοδικό Cagliostro δημοσιεύθηκε το «Il Piccolo Trapper». Πρωταγωνιστές ήταν δύο κυνηγοί, ο μικρός Ρόντι και ο Μπλεκ. Αφού ολοκληρώθηκε, οι τρεις νεαροί σκιτσογράφοι, αποφάσισαν να κρατήσουν τον Ρόντι και να αλλάξουν τη μορφή του Μπλεκ. Οι Τζον Σινκέτο, Ντάριο Γκουτσόν και Πιέτρο Σαρτόρι, κυκλοφορούν στις 3 Οκτωβρίου του 1954, το πρώτο τεύχος. Αφού απευθύνθηκαν πρώτα στην εκδότρια Τέα Μπονέλι, η οποία δεν πείστηκε από την ιδέα, ο εκδοτικός οίκος της οικογένειας Καζαρότι είπε το τελικό «ναι». Ο «Il Grande Blek» (ο μεγάλος ή σωματώδης Μπλεκ) από την Editoriale Dardo εκδόθηκε σε μορφή μπλοκ. Το κόμικ, που σύστησε τον ηρώα της αμερικανικής ανεξαρτησίας στους Ιταλούς αναγνώστες, έγινε αμέσως ανάρπαστο. Για περισσότερο από 20 χρόνια, πουλούσε 500.000 τεύχη την εβδομάδα. Γρήγορα έγινε το δημοφιλέστερο κόμικ στην Ιταλία. Ο Μπλεκ ήρθε στην Ελλάδα για να μείνει Η επιτυχία του Μπλεκ ήταν τόσο μεγάλη και τόσο άμεση που μέσα σε έναν χρόνο πέρασε τα σύνορα της Ιταλίας και μεταφράστηκε στα γαλλικά. Οι ιστορίες του Μπλεκ εκδόθηκαν επίσης στην Τουρκία (Çelik Blek), στη Σλοβενία (Silini Tom) αλλά και σε κάποιες Σκανδιναβικές χώρες. Τον Ιούνιο του 1969, το περιοδικό έκανε την πρώτη εμφάνιση του και στα ελληνικά περίπτερα, από τον δημοσιογράφο και εκδότη Στέλιο Ανεμοδουρά. Ο Μπλεκ για τον εκδότη του «Μικρού Ήρωα», ήταν αρχικά κάτι σαν υποκατάστατο, επειδή η προηγούμενη εκδοτική του δραστηριότητα, είχε απαγορευτεί στην δικτατορία, λόγω επαναστατικού χαρακτήρα. Η πρώτη κυκλοφορία πούλησε 428 τεύχη, αλλά σταδιακά εξελίχθηκε σε best seller. Τα παιδιά και οι έφηβοι έκαναν ουρές στα περίπτερα και τα βιβλιοπωλεία τις δεκαετίες του ’70 και του ’80, για να αγοράσουν τις νέες περιπέτειες του Μπλεκ. Όποιος δεν διάβαζε Μπλεκ τότε, ένιωθε μοιραία έκπτωτος από πολλές συζητήσεις. Σύντομα, τα 100.000 αντίτυπα ήταν ένα νούμερο ρουτίνας. Το ρεκόρ πωλήσεων κυμαινόταν στα 130.000. Μέχρι και το 1975, το περιοδικό κυκλοφορούσε σε μικρή διάσταση και περιλάμβανε τις περιπέτειες του Ρίνγκο, του Τομ και το Παιδί – Φάντασμα. Τα επόμενα χρόνια, η θεματολογία πολλαπλασιάστηκε. Ωστόσο, το τελευταίο τεύχος της πρώτης «χρυσής» περιόδου του «Μπλεκ» κυκλοφόρησε στην Ελλάδα τον Ιούνιο του 1994. Περίπου μια 20ετια μετά, από τον Ιούλιο του 2015, το κόμικ έχει έκτοτε επανακυκλοφορήσει. Ο Μπλεκ ακολούθησε την πορεία σχεδόν όλων των κόμικς. Μπορούν άλλωστε να έχουν την ίδια απήχηση στην ψηφιακή εποχή; Ο Αμερικανός πατριώτης, μπήκε στα ελληνικά σπίτια τον καιρό της δικτατορίας και έφερε τον αέρα της επανάστασης. Ο αήττητος Μπλεκ νικήθηκε από το διαδίκτυο. Μπορεί η τεχνολογία να τον έβγαλε εκτός μόδας, μα είναι βέβαιο ότι δεν θα ξεχαστεί ποτέ από όλες αυτές τις γενιές που συντρόφευσε με τις συναρπαστικές του περιπέτειες. «Θυμάμαι το Μπλέκ μα, μόλις ξυπνάω και ξεκολλάω, βλέπω πως έχω μεγαλώσει πια και πάω. Δεν είμαι πια εκείνο το παιδί που’ χε ένα όνειρο να κατακτήσει τη γη μ’ ένα σπαθί», νοσταλγεί ο Εισβολέας στο τραγούδι «τα παιδικά μου χρόνια». * Η Βασιλίνα Ριστάνη σπουδάζει στη New Media Studies Πηγή
  4. Είναι μια προσπάθεια στον χώρο που δεν μπορείς να παραβλέψεις... Είναι μια ιδέα, στηριζόμενη σε θεμέλια ετών, αλλά πάντα σε επαναστατικά μοτίβα. To πολυθεματικό περιοδικό κόμικς Μπλεκ κυκλοφορεί για έναν χρόνο τώρα, με τον υπότιτλο "Τα Καλύτερα Κόμικς". Έχει ως απώτερο σκοπό την δημοσίευση έργων, τόσο παλαιών όσο και νέων, διεθνώς αναγνωρισμένων δημιουργών, από (σχεδόν) κάθε είδους σχολή κόμικς. Πλειάδα τίτλων αποτελούν τα περιεχόμενα όλων των τευχών, με 8 έως και 12 τίτλους ανά τεύχος, όλοι παίρνοντας τον χώρο τους, άλλοι ως guest ενώ άλλοι ως μόνιμοι (μέχρι μετά από κάποιο ικανοποιητικό αριθμό τευχών να αντικατασταθούν από κάτι άλλο, εξίσου, αν όχι περισσότερο, καλό). Μερικοί από τους μόνιμους είναι: Μπλεκ (αυτό έλειπε), Ταρζάν, Στορμ (έως το #06 έμπαινε ολόκληρη ιστορία, από το #07 κόβεται στα 2), Μάντυ Ρίλεϋ (εξαίρεση το 7ο τεύχος), Φάντομ (, Δικαστής Ντρεντ, και το Παιδί Πάνθηρας. Guest ήρωες έχουμε: Κόρτο Μαλτέζε (#01), Λ-Ο: Πήγασος 4-Ω (#01-03), Γιορ (#01 & #07), Ο Ίσκιος (#03), Μισέλ Βαγιάν (#04-05), Τζόνι Ρεντ (#05-12), Γουίντς (#06-09), Ποπάϋ (#07-08), Κοκομπίλ (#08-...) κα Η βασική ομάδα του περιοδικού έχει αλλάξει δύο φορές σκυτάλη, από το ντουέτο Ανεμοδουράς-Ταρλαντέζος στους Ανεμοδουράς-Τομπαλίδης. Ο Λεωκράτης Ανεμοδουράς έχει και τον εκδοτικό Μικρός Ήρως, συνεχίζοντας (και διευρύνοντας) το έργο του παππού και του θείου του, ενώ και ο Λευτέρης Ταρλαντέζος και ο Γαβριήλ Τομπαλίδης είναι μεγάλοι γνώστες του χώρου, και έχουν ένα πλούσιο παρελθόν στο αντικείμενο των κόμικς... Με 164 σελίδες, όμορφο στήσιμο (από το #03 ειδικά έφτιαξε ιδιαίτερα), πολύ καλό χαρτί, εξαιρετική εκτύπωση, και όλα αυτά στην (απολύτως) λογική τιμή των 5, 90! Μπορεί να βρεθεί σε επιλεγμένα περίπτερα, σε βιβλιοπωλεία και κομιξάδικα πανελλαδικά... Μέχρι το Δεκέμβριο του 20 αριθμεί 8 τεύχη. Μια έκδοση που ξεχειλίζει μεράκι, αγάπη και σεβασμό για την 9η τέχνη... Και έχει σίγουρα πολλά ακόμα να δώσει! O προβληματισμός που φέρει η έκδοση όσον αφορά τον ρετρό χαρακτήρα ή ακόμα και τη στρατηγική της δημοσίευσης αποκλειστικά παλιών έργων, εύκολα εξαλείφεται, χάρη στη μοντέρνα αισθητική του, στους νέους τίτλους που περιλαμβάνει (παράδειγμα ο Λάργκο Γουίντς που δεν είχε συμπεριληφθεί σε κανένα ελληνικό έντυπο έως και σήμερα) ή σε reboots ή νέες συνέχειες παλαιότερων διάσημων δημιουργιών (παραδείγματα είναι ο Μισέλ Βαγιάν και ο Τζόνι Ρεντ), ενώ η παρουσίαση Ελλήνων καλλιτεχνών, η πυκνή αρθρογραφία γύρω από τα κόμικς και την επικαιρότητα στην γενικότερη ποπ κουλτούρα, δείχνει μια τάση αποφυγής επικόλλησης μιας ετικέτας, και αποτελεί απόδειξη πως το Μπλέκ ακόμα πειραματίζεται και θέλει να δοκιμάσει νέα πράγματα. Κείμενό μου στην έκδοση
  5. Έχουν περάσει πέντε ολόκληρες δεκαετίες από την χρονιά που ο Ξανθός Γίγας και η θρυλική παρέα του πέρασαν τα ελληνικά σύνορα και ήρθαν στα περίπτερα της χώρας μας. Δεν θα μπορούσε, λοιπόν, ένα τέτοιο γεγονός να μην τιμηθεί όπως του αρμόζει. Έτσι, οι εκδόσεις “Μικρός Ήρως”, κυκλοφόρησαν στα τέλη του Νοέμβρη ένα επετειακό τεύχος, που περιέχει μία αυτοτελή ιστορία του χαρακτήρα. Η πρώτη επαφή του τεύχους με το κοινό έγινε στις 30/11/19, στα πλαίσια του 5ου AthensCon. Η κεντρική ιστορία φέρει τον τίτλο “Ο Μπλεκ στο Λονδίνο” και είναι “γέννημα” του Marcel Navarro (το σενάριο) και του Jean-Yves Mitton (το σχέδιο). Κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στο Γαλλικό περιοδικό “Kiwi”, στα τεύχη #253-254, το μακρινό 1976. Η υπόθεση παρουσιάζει μεγάλη πρωτοτυπία, καθώς βλέπουμε τον πρωταγωνιστή και τους συντρόφους του να αφήνουν (μετά από σατανικές συμπτώσεις) την κατακτημένη Αμερική και να φτάνουν μέχρι και το παλάτι του Μπάκιγχαμ. Το σενάριο μπλέκει αριστοτεχνικά αρκετά ιστορικά μέρη, μάχες, αλλά και σημαντικά πρόσωπα της εποχής, με τον μύθο του Μπλεκ και το αποτέλεσμα είναι άκρως εντυπωσιακό. Ο αναγνώστης θα βρει όμορφες σκηνές δράσης κι ανατροπών, αλλά κι έναν Μπλεκ να σηκώνει βαγόνια, να γκρεμίζει ορυχεία και γενικά να προβαίνει σε ενέργειες που θα έκαναν ακόμα και τον Superman να αισθανθεί μειονεκτικά. Με χάλασε λίγο αυτό. Η πλοκή εκτός από το βασικό της μέρος, μας δίνει διάφορες μικρές περιπέτειες των φίλων μας σε διάφορα σημεία της Αγγλίας. Το φινάλε νομίζω ότι είναι τραβηγμένο, σαν να μην ήθελαν οι δημιουργοί να ολοκληρώσουν την ιστορία. Προσωπικά θα ήθελα η πλοκή να σταματήσει μέχρι και πριν την επίσκεψη στην λίμνη Λοχ Νες. Εν κατακλείδι, δηλώνω γοητευμένος από την εν λόγω ιστορία. Ο Λεωκράτης διατείνεται ότι είναι η καλύτερη ιστορία του Μπλεκ, που έχουμε διαβάσει. Δεν είμαι τέλειος γνώστης του σύμπαντος του Ξανθού Γίγαντα κι έτσι δεν δικαιούμαι να συμφωνήσω ή να διαφωνήσω. Σίγουρα, όμως, είναι από τις πιο ωραίες ιστορίες που έχω διαβάσει. Εικαστικά δεν νομίζω ότι μπορούμε να πούμε πολλά. Το σχέδιο είναι λεπτομερές, καθαρό κι αρκετά ειρωνικό, όσον αφορά την απόδοση των “κακών” χαρακτήρων. Στον χρωματισμό, υπάρχει μεγάλη ποικιλία, με το αποτέλεσμα να βγαίνει εξαιρετικό. Η έκδοση είναι πολύ προσεγμένη. Η ράχη της έχει γερή κόλληση και παχύ εξώφυλλο, ενώ και το πολυτελές χαρτί στο εσωτερικό είναι ανθεκτικό και με καλή εκτύπωση των χρωμάτων. Ο έφιππος Μπλεκ που εμφανίζεται στο εξώφυλλο, καθώς και το λογότυπο του περιοδικού, είναι ανάγλυφα. Αυτό, βέβαια, που είναι εντυπωσιακό στην έκδοση είναι το έξτρα υλικό που περιέχεται. Στην αρχή φιγουράρουν τα βιογραφικά των δύο δημιουργών της ιστορίας, για να ακολουθήσει το editorial, επιμελημένο από τον Λεωκράτη Ανεμοδουρά και τον κ. Νίκο Νικολαΐδη. Στην συνέχεια ο αναγνώστης θα βρει μία δισέλιδη ιστορία, που αναφέρει την εκκίνηση και την πορεία των περιοδικών του Μπλεκ στην Ελλάδα. Το σχέδιο είναι του Γαβριήλ Τομπαλίδη, ενώ τον χρωματισμό τον έχει επιμεληθεί η Τίνα Χελιώτη. Αυτό που με εξέπληξε είναι ότι το σενάριο το έχει γράψει ο ίδιος ο Λεωκράτης Ανεμοδουράς, γεγονός που δηλώνει ότι δεν είναι μόνο ένας απλός επαγγελματίας εκδότης, αλλά κι ένας γνήσιος φίλος των κόμικς. Τα εξτραδάκια, όμως, δεν τελειώνουν εδώ. Μετά την ιστορία αυτή και πριν την κεντρική, υπάρχει ένα δισέλιδο αφιέρωμα του Γαβριήλ Τομπαλίδη, που αναφέρεται στις υπαρκτές ιστορικές προσωπικότητες που συμμετέχουν στην ιστορία. Δεν μένει, λοιπόν, να πούμε κάτι άλλο εκτός από το να ευχηθούμε στον αγαπημένο μας ήρωα να τα εκατοστίσει και στην εκδοτική “Μικρός Ήρως” να συνεχίσει για πολλά χρόνια να μας ταξιδεύει στον μαγικό κόσμο του Μπλεκ. Ας παραθέσουμε και μία σελίδα του εσωτερικού, αλιευμένη από το Facebook, για να πάρετε μία γνώμη.
×
×
  • Create New...