Jump to content

Καλώς ήλθατε στο ComicStreet

Γίνετε μέλη της κοινότητας. Η εγγραφή είναι γρήγορη και εύκολη.

Search the Community

Showing results for tags 'Μιχάλης Διαλυνάς'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΥΠΟΔΟΧΗ
    • Κανόνες
    • Νέα / Ανακοινώσεις
    • Απορίες / Βοήθεια
    • Γενική Συζήτηση
  • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ / ΑΡΘΡΑ
    • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
    • ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
  • ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΞΕΝΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • WEBCOMICS
  • ΚΟΜΙΚΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΤΕΧΝΕΣ
    • Κινηματογράφος/TV και Κόμικς
    • Animation
    • Βιβλία
  • ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ - ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ
    • Καταστήματα
    • Πηγές - Ενημέρωση

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


About Me

Found 6 results

  1. Σε ένα κόσμο όπου η μαγεία είναι απαγορευμένη, σε ένα κόσμο όπου οι χρήστες της τιμωρούνται με θάνατο, ένα μικρό αγόρι με το όνομα Wynd, πρέπει να κρύβει την πραγματική του ταυτότητα και τα μυτερά του αυτιά, τα οποία υποδηλώνουν την μαγική του καταγωγή, από όλους. Και όταν το μυστικό του κινδυνεύει να αποκαλυφθεί, θα πρέπει να φύγει από τη Pipetown, να το σκάσει από την πόλη που μεγάλωσε, και να απευθυνθεί σε αυτούς τους οποίους όλοι φοβούνται. Μαζί με φίλους, το αγόρι που αγαπάει κρυφά, και τον πρίγκιπα της Pipetown, θα προσπαθήσουν να αλλάξουν προαιώνιες αντιλήψεις και να καταστρέψουν πολυετείς προκαταλήψεις. Και όλα αυτά, ο Wynd, εν μέσω οραμάτων και εφιαλτών, αγωνιά για την πραγματική του ταυτότητσ και τον ρόλο που καλείται να επιτελέσει μεταξύ των ανθρώπων, των νεραϊδών και των βαμπίρ. Και εν τέλει, το μέλλον όλου του κόσμου. Ένας τίτλος, που απευθύνεται στην ηλικιακή κατηγορία Young Adults από το αντίστοιχο imprint Boom! Box της Boom, είναι δύσκολο να με ενδιαφέρει υπό φυσιολογικές συνθήκες. Λίγο το ότι είναι γραμμένος από τον James Tynion IV, τον συγγραφέα που αγαπάω να μισώ, λίγο το ότι βγήκε με πολύ σπρώξιμο την περίοδο της πανδημίας/καραντίνας, το αγόρασα και το διάβασα, με αρκετή καθυστέρηση βέβαια. Και ενώ περίμενα ή να το ξεπετάξω στα γρήγορα, ή να το βαρεθώ, τελικά με "κράτησε", και με κράτησε καλά. Το σύμπαν που έφτιαξε ο Tynion είναι μελετημένο, και παρόλο που βέβαια πατάει σε όλα τα γνωστα fantasy κλισέ που όλοι ξέρουμε, τα δίνει με εύκολο και αβίαστο τρόπο, με ένα μοντέρνο τρόπο, χρησιμοποιώντας τα και χωρίς να παγιδεύεται και να περιορίζεται από αυτά. Η ιστορία ουσιαστικά είναι μια coming of age παραλλαγή, μια παραβολή εναντίον της μισαλλοδοξίας, του συντηρητισμού και των πατροπαράδοτων "πρέπει" και "φαίνεσθαι". Πίσω από όλα αυτά ξεχωρίζει η ταυτότητα του Wynd ως ομοφυλόφιλο αγόρι, δοσμένη όμως με τρόπο οργανικό και όχι διδακτικό, χωρίς να κυριαρχεί του έργου και της ατμόσφαιρας αυτού. Τα πρώτα 6 επεισόδια του πρώτου arc κυλάνε αβίαστα, με ενδιαφέρον, σωστή αναλογία δράσης και exposition, με σωστό ρυθμό και ταχύτητα. Στο δεύτερο arc εμφανίζονται τα γνωστά θεματάκια του Tynion, με τα πράγματα να μπλέκουν λίγο χωρίς ιδιαίτερο λόγο, αλλά όχι σε μεγάλο βαθμό και σίγουρα όχι τόσο ώστε να επηρρεάζει την ροή ιδιαίτερα. Γενικά, μου φάνηκε μια ιστορία η οποία ήξερε που πηγαίνει, και αποδόθηκε με το σωστό τρόπο. Ο βασικός λόγος βέβαια για τον οποίο και πήρα τη σειρά ήταν ότι έχουμε τον Μιχάλη Διαλυνά στο σχέδιο. Έχοντας πάντα στο μυαλό το ηλικιακό κοινό στο οποίο απευθύνεται, η μεγάλη πλειοψηφία των σελίδων είναι με φωτεινά χρώματα, με πλακάτ φόντα και με ελαφριά μελάνια, χωρίς πολλές σκιές. Σε κάποια σημεία όμως, ειδικά στο δεύτερο τόμο, η κατάσταση γίνεται λίγο πιο "σκοτεινή", τόσο σεναριακά όσο και σχεδιαστικά, και εκεί φαίνεται η ικανότητα του Διαλυνά να αποδώσει περισσότερο πολύπλοκες και "γεμάτες" σκηνές. Συνολικά, πιστεύω ότι κρατάει καλά την ισορροπία που απαιτεί το αναγνωστικό target group και κάποια πράγματα που δεν μου έκατσαν καλά, όπως π.χ. οι φιγούρες, δεν είναι θέμα ικανότητας, αλλά "καρτουνίστικης" σκόπευσης. 12 τεύχη έχουν κυκλοφορήσει μέχρι τώρα, τα οποία μαζεύτηκαν σε 2 σκληρόδετα τομάκια (μόνο για αγορά από κομιξάδικα και όχι σε eshops) και σε 2 trade paperbacks μικρού μεγέθους, στα πρότυπα Dog Man, Σπασίκλα κλπ. Συνολικά μια αρκετά καλή δουλειά, η οποία είμαι σίγουρος ότι αν ήμουν 234 χρόνια μικρότερος θα την απολάμβανα ακόμα περισσότερο. Το 7/10 το δικαιούται, στην δική μου, πάντα γκρινιάρικη και δυσκοίλια, προσωπική κλίμακα. Αγοράστε το και διαβάστε το!!
  2. Μόλις παρατήρησα ότι δεν υπάρχει review του The Woods στο forum, οπότε ήρθε η ώρα. Το The Woods λοιπόν, σε σενάριο James Tynion IV και σχέδιο Μιχάλη Διαλυνά, είναι ένα κόμικ της Boom! Studios που αποτελείται από 36 τεύχη, τα οποία αργότερα μαζεύτηκαν σε 9 TPBs και ακόμα πιο μετά σε τρία πιο μεγάλα trades (Yearbooks), το εξώφυλλο του πρώτου εκ των οποίων χρησιμοποίησα για cover του review. Το 2016 η Young Adult Library Services Association το ανακήρυξε ως "Best Graphic Novel for Young Adults" της χρονιάς και το 2017 ο Tynion κέρδισε το GLAAD Media Award for Outstanding Comic Book για τη δουλειά του αυτή. Τι γίνεται τώρα σε αυτό το κόμικ; Ένα σχολείο από το Milwaukee εξαφανίζεται μαζί με τα 513 άτομα που ήταν μέσα σ'αυτό (437 μαθητές, 52 καθηγητές και 24 άτομα από το υπόλοιπο προσωπικό) στις 16 Οκτωβρίου του 2013 και εμφανίζονται σε ένα ό,τι να 'ναι μέρος εκτός της Γης, το οποίο καλύπτεται σε μεγάλο βαθμό από δάσος και μοιάζει (το λιγότερο) αφιλόξενο. Είναι κάτι σαν το Breakfast Club να συναντά το Twilight Zone είχε γράψει κάποιος σε review του εξωτερικού. Άλλος ότι είναι σαν το Lost να συναντά το Lord of the Flies. Πέρα από αυτά, η αλήθεια είναι ότι δεν είναι η πρώτη φορά που βλέπουμε το concept του σχολείου που μεταφέρεται σε έναν διαφορετικό κόσμο, οπότε φαντάζομαι ότι οι επιρροές είναι εμφανείς. Στο story τώρα ακολουθούμε κυρίως του έφηβους μαθητές στην προσπάθειά τους να επιβιώσουν, να καταλάβουν τι γίνεται σε αυτό το...μέρος και όλα αυτά ενώ έχουν και την εφηβεία τους, που όλοι ξέρουμε πόσο δύσκολη είναι (εκτός απ'τους μικρούς μας φίλους που δεν την έχουν περάσει ακόμα). Τώρα είμαι σε μια φάση που δεν ξέρω τι άλλο θα μπορούσα να πω για την πλοκή χωρίς να θεωρηθεί spoiler, ίσως μόνο ότι βλέπουμε και πολλά παιχνίδια εξουσίας συν τοις άλλοις. Στην αρχή φαίνεται πως τα πράγματα κυλάνε κάπως βιαστικά, αλλά πολύ γρήγορα η αφήγηση βρίσκει τον σωστό ρυθμό και υπάρχει αρκετό μυστήριο για να κρατήσει τον αναγνώστη καθηλωμένο. Υπάρχουν κάποια πολύ δυνατά character arcs, χαρακτήρες οι οποίοι αναγκάζονται να αλλάξουν τελείως λόγω των όσων έχουν να αντιμετωπίσουν, αλλά και κάποια άλλα που απλώς ξεχνιούνται κάπως. Το σχέδιο του Διαλυνά γίνεται όλο και καλύτερο όσο η ιστορία προχωράει και δίνει την εντύπωση ότι οι χαρακτήρες μεγαλώνουν μαζί του. Όπως καταλαβαίνεται, μου άρεσε πολύ, παρά τις κάποιες μικρές αδυναμίες του και θα έλεγα ότι διαβάζεται σχετικά νεράκι ανεξαιρέτως ηλικίας του αναγνώστη.
  3. until
    Η Dani και ο Μιχάλης Διαλυνάς θα υπογράφουν στο Relax στις 27/11
  4. Σενάριο: James Tynion IV, Ram V, Lonnie Naddler, Alex Paknadel κ.α Σχέδιο Dani, Μιχάλης Διαλυνάς, John J Pearson, Ricardo Lopez Ortis κ.α Τον περασμένο Οκτώβρη ξεκίνησε μια νέα ανθολογία τρόμου υπό την επίβλεψη του James Tynion IV, η οποία αυτή τη στιγμή βρίσκεται στο τρίτο τεύχος, αλλά εγώ πριν κανα δυο εβδομάδες παρέλαβα τα δύο πρώτα. Σε πολύ γενικές γραμμές, η ύλη του περιοδικού αποτελείται από σύντομες ιστορίες, συνεντεύξεις (στο πρώτο τεύχος του Scott Snyder στον Tynion και στο δεύτερο του Gou Tanabe στον Zack Davisson) και διηγήματα. Όπως συμβαίνει σε κάθε ανθολογία, το επίπεδο διαφέρει αισθητά από ιστορία σε ιστορία, ωστόσο, έχοντας διαβάσει και το δεύτερο τεύχος, ομολογώ πως το βρήκα πολύ κατώτερο από το πρώτο, με ελάχιστες ενδιαφέρουσες εξαιρέσεις. Ας τα δούμε όμως λίγο πιο αναλυτικά. Από το πρώτο τεύχος, στο οποίο μάλιστα έχουμε διπλό ελληνικό χτύπημα με τη συμμετοχή του Μιχάλη Διαλυνά και της Dani, ξεχώρισα το Dead Means Dead (Foxe, Διαλυνάς) σχετικά με ένα πτώμα που ίσως να μην είναι όσο νεκρό φαίνεται, το She’s Got It (Zac Thompson, Cha) για ένα ανέμελο κυριακάτικο πρωινό που παίρνει μια εφιαλτική τροπή και είναι σχεδιασμένο εξαιρετικά άβολα από την υπέροχη Cha, αλλά και το A Dream of Time (Ram V, John J Pearson), την μάλλον πιο ποιητική ιστορία του τεύχους που δίνει μια διαφορετική διάσταση στις θεωρίες για το τέλος του κόσμου το 2012 με το σχέδιο να θυμίζει κάτι από τον πολυαγαπημένο μου Dave McKean. Επιπλέον, λάτρεψα, όπως ήταν αναμενόμενο, και το σχέδιο της Dani στο Anatomy of the Rut, αν και σεναριακά δεν μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση. Οι υπόλοιπες ιστορίες ήταν είτε απλά οκ, είτε κακές με τη ζυγαριά να γέρνει στις πρώτες. Δυστυχώς, όμως, η ισορροπία αντιστράφηκε στο δεύτερο τεύχος, όπου με δυσκολία ξεχώρισα κάποια ιστορία. Αγαπημένη μου ήταν το πρώτο κεφάλαιο του The Adventures of Killboy (James Tynion IV, Ricardo Lopez Ortis), το οποίο αποτελεί την πρώτη εμφάνιση του Killboy, χαρακτήρα που φαίνεται πως θέλει να μετατραπεί στο σήμα κατατεθέν του περιοδικού. Ο Killboy πρόκειται για τον φιλικό serial killer της γειτονιάς που σκοτώνει με σαδιστικότατο τρόπο όσους κάνουν το παραμικρό παράπτωμα και δείχνει τα βιντεάκια των δολοφονιών στα άτομα τα οποία υποτίθεται πως θέλει να προστατέψει. Υποσχόμενο φαίνεται και το Cinderside ( Alex Paknadel, Jason Loo),το οποίο θα συνεχιστεί και αυτό σε επόμενα τεύχη, οπότε δεν έχω πλήρη εικόνα, ενώ οι υπόλοιπες ιστορίες ήταν σοκαριστικά αδιάφορες, σε σχεδιαστικό και σεναριακό επίπεδο. Πάντως, απ’ ότι ξέρω στο τρίτο τεύχος έχουν επιστρέψει κάποιοι αγαπημένοι μου δημιουργοί (Ram V και Lonnie Nadler), ενώ έχουν προστεθεί και άλλοι που μου έχουν τραβήξει το ενδιαφέρον, οπότε ελπίζω σε ένα καλύτερο αποτέλεσμα. Σε κάθε περίπτωση, νομίζω πως αξίζει τον κόπο, αφού καλύπτει το κενό για ιστορίες τρόμου δια χειρός σπουδαίων ονομάτων της σύγχρονης κόμικ σκηνής. Το περιοδικό το βρίσκετε ΕΔΩ, τα δύο πρώτα τεύχη μόνο ψηφιακά πλέον, το τρίτο και σε έντυπο.
  5. Εντάξει, εδώ είμαστε! Μιλάμε για τον απόλυτο φόρο τιμής στα υπερηρωϊκά κόμικς και μάλιστα από Έλληνες κυρίως δημιουργούς. 'Nuff said! Το 2007, λοιπόν, η Giganto συγκέντρωσε ορισμένους ταλαντούχους δημιουργούς από την Ελλάδα, την Τουρκία και κάποιες άλλες χώρες, για να εκδώσει έναν τόμο σχεδόν 200 ασπρόμαυρων σελίδων, ο οποίος αποτελείται από διάφορες σύντομες σχετικά ιστορίες. Το εύρημα της υπόθεσης είναι, ότι ο τόμος υποτίθεται ότι περιέχει κάποιες από τις καλύτερες ιστορίες μιας φανταστικής εκδοτικής εταιρείας, της Blast Comics, εκδότης της οποίας είναι ο Steve Papas, προφανώς φανταστικό πρόσωπο. Ο τόμος, λοιπόν, περιλαμβάνει κάποια τεύχη από τις υπερηρωϊκές σειρές κόμικς της εταιρείας, τα οποία περιλαμβάνουν πολλούς υπερήρωες και στο τέλος συγκλίνουν σε έναν επικό επίλογο. Παράλληλα, υπάρχουν και στοιχεία για ορισμένους ήρωες, ενώ δεν λείπει και η απαραίτητη σελίδα αλληλογραφίας στο τέλος του τόμου. Ο Ηλίας Κυριαζής, ο Βασίλης Λώλος και ο Μιχάλης Διαλυνάς είναι οι πιο γνωστοί καλλιτέχνες, που συνέβαλαν σε αυτό το έργο, αλλά σχεδόν όλοι οι καλλιτέχνες δίνουν τον καλύτερό τους εαυτό και προσφέρουν στιγμές απίστευτης διασκέδασης. Το συγγραφικό ύφος μιμείται εκείνο της Marvel Comics των δεκαετιών 1960-1980 με τον αφηγητή να απευθύνεται στους αναγνώστες κλείνοντάς τους το μάτι σχετικά με τα δρώμενα. Δυστυχώς, για να υπάρξει η μέγιστη απόλαυση, θα πρέπει να είναι κανείς εξοικειωμένος με τα εν λόγω κόμικς και ίσως πιο συγκεκριμένα και με τις αντίστοιχες ελληνικές εκδόσεις του Καμπανά, ακόμη κι έτσι όμως, πιστεύω, ότι θα προσφέρει στιγμές μεγάλης διασκέδασης σε όσους και όσες το διαβάσουν. Κατά τη γνώμη μου, πρόκειται για μια από τις καλύτερες παρωδίες υπερηρωικών κόμικς, που έχω διαβάσει και θεωρώ άδικο, το ότι δεν βρέθηκε κανείς να την κυκλοφορήσει και στα αγγλικά. Εννοείται, ότι συνίσταται ανεπιφύλακτα. Η αρχική του τιμή, όταν 18 ευρώ, αλλά σε κάποια Comcdomη η Giganto το σκότωνε στο 1 ευρώ. Στο σάιτ της εμφανίζεται εξαντλημένο, αλλά σε κάποια βιβλιοπωλεία το βλέπω διαθέσιμο, όχι βέβαια στο 1 ευρώ. Όπως και να έχει, αξίζει να το αναζητήσετε. Όλα τα σκαανρίσματα έγιναν από εμένα.
  6. Το 2010, ο Μιχάλης Διαλυνάς είχε αρχίσει να κάνει τα πρώτα του στέρεα βήματα στον χώρο των κόμικς, έχοντας να επιδείξει κυρίως αυτοεκδόσεις και συμμετοχές σε περιοδικά. Το Trinkets: Ένα πατάρι γεμάτο ιστορίες από την Comicdom Press είναι ένα τομάκι που συλλέγει δώδεκα ιστορίες, οι οποίες είχαν κατά καιρούς δημοσιευτεί σε διάφορα ελληνικά και ξένα έντυπα, όπως το 9 και το Popgun της Image. Πάντα υπάρχει η πρώτη φορά Λύκοι στα χαρακώματα Μετρώντας τ’ άστρα Ατίμωση Le chat Η πικρή γεύση του διαβόλου To steal a kiss Γουστάρεις pacman; Myosotis alpestris Stay for breakfast Ο ιππότης που θα γινόταν βασιλιάς Μη-συμβατό Πάντα με έλκυαν τα πρώιμα έργα των δημιουργών κόμικς. Σου δίνουν τη δυνατότητα να δεις «συμπυκνωμένη» την πορεία τους και μπορείς να εντοπίσεις, συχνά ευκολότερα απ' ό,τι σε μεταγενέστερες δουλειές, τις επιρροές τους. Στο Trinkets, λοιπόν, βλέπουμε αναφορές στον Moebius και τους Monty Python, επιδράσεις από κλασικά παραμύθια και videogames, πειραματισμούς στην αφήγηση και εναλλαγές στο σχέδιο (ακόμη και μέσα στην ίδια σελίδα). Οι περισσότερες από τις ιστορίες έχουν στοιχεία του φανταστικού, είτε αυτό λέγεται sci-fi, είτε fantasy. Άλλες είναι χιουμοριστικές, άλλες περιπέτειες, άλλες τρόμου. Παρότι δεν υπάρχει μια κοινή συνισταμένη, θεωρώ ότι υπάρχει καλή συνοχή, πράγμα κάπως σπάνιο σε τέτοιους είδους συλλογές. Από σχεδιαστικής άποψης, σε ορισμένες ιστορίες μπορεί κανείς να αναγνωρίσει το σημερινό στιλ του Διαλυνά, σε άλλες σχεδιάζει με διαφορετική τεχνοτροπία. Απ' όσο γνωρίζω, το Trinkets κυκλοφορεί ακόμη. Η έκδοση της Comicdom Press είναι όμορφη, με ανάγλυφα εξώφυλλα, αλλά η επιμέλεια στα κείμενα ανύπαρκτη. Είναι ένα κόμικ στο οποίο «επιστρέφω» πολλές φορές, λόγω του μικρού του μεγέθους και της παραμυθένιας αισθητικής. Μέσα στις σελίδες του «βλέπω» επίσης και μερικούς νεότερους δημιουργούς (την Σιαδώρα Παπαθεοδώρου, την Γεωργία Ζάχαρη κ.ά.) και πολύ θα ήθελα να μάθω αν όντως έχουν επηρεαστεί από το Trinkets.
×
×
  • Create New...