Jump to content

Καλώς ήλθατε στο ComicStreet

Γίνετε μέλη της κοινότητας. Η εγγραφή είναι γρήγορη και εύκολη.

Search the Community

Showing results for tags 'Κλήμης Κεραμιτσόπουλος'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΥΠΟΔΟΧΗ
    • Κανόνες
    • Νέα / Ανακοινώσεις
    • Απορίες / Βοήθεια
    • Γενική Συζήτηση
  • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ / ΑΡΘΡΑ
    • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
    • ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
  • ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΞΕΝΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • WEBCOMICS
  • ΚΟΜΙΚΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΤΕΧΝΕΣ
    • Κινηματογράφος/TV και Κόμικς
    • Animation
    • Βιβλία
  • ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ - ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ
    • Καταστήματα
    • Πηγές - Ενημέρωση

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


About Me

Found 11 results

  1. Άλλη μια φετινή αυτοέκδοση του @Klimis (μαζί με το υπέροχο Μίκα & Βάλκα, σε συνεργασία με τον @Lazaros Alexakis), στο πνεύμα των διαλογικών κόμικς του, όπως τα Αποδομημένα αστεία, τους Καραντινέρους και τις (α)διάφορες Ιστορίες του Αναγνώστη Παλάμπρα. Χιουμοριστικοί διάλογοι ανάμεσα σε πουλιά λοιπόν αυτή τη φορά, με το ιδιαίτερο χιούμορ του Κλήμη, που θίγει πολλά και διάφορα με μια διακριτική ειρωνία. Ευχάριστο, καλοσχεδιασμένο και ιδανικά χρωματισμένο, χάνει λίγο στην αναπόφευκτη σύγκριση με τις Χαμηλές Πτήσεις (από τις παλιές καλές εποχές του Αρκά). Όμορφη αυτοέκδοση, που δε θα μπορούσε να λείπει από τη συλλογή μου, καθώς έχω τα άπαντα του Κλήμη και δηλώνω φαν
  2. Προσωπικά, αν έπρεπε να διαλέξω την αυτοέκδοση με την μεγαλύτερη σημασία, και τα μεγαλύτερα μηνύματα, δεν θα ήταν άλλο από ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ [ολόκληρος τίτλος: «Το Κυνήγι (ή αλλιώς τι να κάνουμε με έναν φασίστα)»]. Τρεις φίλοι, η Ηλιαχτίδα, ο Τζώρτζης και ο Κλήμης, μια συνηθισμένη νύχτα Φθινοπώρου παίρνουν την απόφαση να ξεχυθούν στους δρόμους της πόλης και να κυνηγήσουν φασίστες… Βρίσκουν μια ομάδα νεαρών ακροδεξιών που επέλεξαν εκείνη τη βραδιά να γεμίσουν την πόλη με εθνικιστικά συνθήματα. Οι τρεις φίλοι φοβερίζοντάς τους, πιάνουν έναν από αυτούς και με τη βοήθεια ενός άλλου συντρόφου, του Λόγιου, ξεκινούν την τιμωρία –και συνάμα θεραπεία- του νεαρού, με στόχο να μετατραπεί σε έναν σωστό πολίτη και να του διδαχθούν ηθικές αξίες. Ένα κόμικς μανιφέστο για την αντιναζιστικό αγώνα, που επισημαίνει τις βασικές διαφορές της Αριστεράς με τον Φασισμό και τον Ναζισμό. Ένα όμορφο βιβλίο ενότητας, υπερ της διαφορετικότητας, της κουλτούρας, της μόρφωσης. Ένα άλμπουμ 28 σελίδων, που έμεινε αρκετό καιρό στη παραγωγή, μια αυτοέκδοση σε εξαιρετική ποιότητα, σε σχέδιο κλασσικά αριστουργηματικά επίπεδα του Κλήμη, και -αν και πρώτη φορά στο σενάριο- ο Γιώργος Βακάκης εντυπωσιάζει με ένα από τα πιο καλογραμμένα και παιχνιδιάρικα σενάρια που έχω/ουμε διαβάσει! Έγινε διαθέσιμο για παραγγελίες από τους ίδιους τους δημιουργούς τον Οκτώβριο του 2019, και από τον Νοέμβριο ξεκίνησε να εμφανίζεται στο τραπέζι του Κλήμη στα διάφορα φεστιβάλ. Πραγματικά μην το χάσετε, πάρτε το με την πρώτη ευκαιρία. Το ότι προτείνεται ανεπιφύλαχτα είναι περιττό νομίζω ...
  3. Ο μικρός Μίκα και ο σκύλος του ο Βάλκα είναι δυο αδέσποτα της πόλης, της Ακαταλαβούπολης. Ο μικρός Μίκα είναι πρόσφυγας, χωρίς σπίτι, γονείς, λεφτά, που αγωνίζεται να επιβιώσει μέρα τη μέρα, παρέα με τον σκύλο του και τον Φειδία, έναν καλλιτέχνη του δρόμου. Να "χωρέσει" και να καταλάβει τον κόσμο γύρω του. Σύμφωνα με τους δημιουργούς του: Το όνομα του το απέκτησε επειδή παντού είναι Μη Καταχωρημένος. Για να θυμάται να το λέει όταν τον ρωτάνε, επειδή είναι δύσκολη λέξη, το έκανε Μίκα - και του έμεινε. Το αγάπησα αυτό το κόμικ! Είναι σκληρό, συγκινητικό, καυστικό, to the point. Οι απορίες του μικρού αφελούς (λόγω της ηλικίας του) Μίκα, και η αντίληψη της πραγματικότητας γύρω του, μέσα από τα παιδικά του μάτια, φέρνουν στο μυαλό τη Μαφάλντα. Σε μια επίκαιρη, ελληνική (κι όχι μόνο) εκδοχή. Η συνεργασία των δυο δημιουργών που μας έχουν δώσει αρκετές καλές δουλειές, είτε στο κομμάτι των κόμικς, είτε στη λογοτεχνία, λειτουργεί ιδανικά εδώ. Η απλότητα κι εκφραστικότητα του σχεδίου του Κλήμη - @Klimis, εξυπηρετεί άψογα το σενάριο του Λάζαρου, που μας δίνουν μια από τις καλύτερες φετινές αυτοεκδόσεις. Η ποιότητα την έκδοσης είναι προσεγμένη και το κόμικ είναι 48σέλιδο. Εννοείται ότι προτείνεται fb σελίδα instagram
  4. Η "Αγιαχουάσκα" ή κληματσίδα της ψυχής, είναι ένα ισχυρό παραισθησιογόνο και ενθεογόνο ρόφημα, που παρασκευάζεται ακόμη και σήμερα, σε διάφορες περιοχές, κυρίως της Λατινικής Αμερικής. Μέχρι και σήμερα η ανακάλυψή της παραμένει ένα μυστήριο, αφού μέσα από ολόκληρο το τροπικό δάσος του Αμαζονίου, προκύπτει αποκλειστικά από το συνδυασμό δυο φυτών, Τα πρώτα ίχνη dna της που έχουν ανακαλυφθεί, βρέθηκαν στην περιοχή της σημερινής Βολιβίας σε ένα δερμάτινο πουγκί και χρονολογούνται περίπου στα 1000 μ.Χ. Εκείνη την περίοδο ανθούσε ο πολιτισμός των Τολτέκων, που αργότερα τους διαδέχτηκαν οι Αζτέκοι. Αυτά αναφέρει στο εσώφυλλο ο Κλήμης. Το μυστήριο της προέλευσης της Αγιαχουάσκα, έδωσε και την ιδέα γι αυτό το πολύ διασκεδαστικό κόμικ Πρωταγωνιστής της ιστορίας, είναι ένας ιθαγενής Τολτέκος , ο Τολτεκάτλ, που έχει καλλιτεχνικές ανησυχίες και προσπαθεί να πείσει τους συγχωριανούς του να ασχοληθούν ένα τσικ με την τέχνη και τον πολιτισμό. Ανεπιτυχώς... Ασφυκτιώντας στη συντηρητική κοινωνία του χωριού, αποφασίζει να το εγκαταλείψει. Ξεκινάει λοιπόν ένα ταξίδι στα βάθη της ζούγκλας του Αμαζονίου, όπου εκτός από τον εαυτό του, ανακαλύπτει και την Αγιαχουάσκα Η επιστροφή του στο χωριό, θα τον φέρει αντιμέτωπο με νέα διλήμματα, σχετικά με το πως πρέπει να την αξιοποιήσει. Ο Κλήμης σε μεγάλα κέφια! Η Αγιαχουάσκα έχει έξυπνο χιούμορ, πολύ ζωντανό καρτουνίστικο σχέδιο, πολύ καλή σκηνοθεσία των καρέ και των σελίδων, κίνηση, απόλυτα ταιριαστό χρωματισμό. Το σενάριο είναι έξυπνο, γρήγορο, καυτηριάζει κοινωνικά χαρακτηριστικά με Αστεριξικό τρόπο. Από τις καλύτερες πρόσφατες αυτοεκδόσεις που έχουν πέσει στα χέρια μου. Πολύ προσεγμένη έκδοση, επίσης. Τον Κλήμη, τον είχα ξεχωρίσει ήδη από προηγούμενες δουλειές του, αυτή όμως είναι η αγαπημένη μου. Το τσίμπησα στο LA Festival Vol.2 Εννοείται ότι προτείνεται
  5. Στο ΜΑΓΕΙΡΕΥΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤΟΝ ΤΑΚΗ του Κωνσταντίνου Κάτσου, γνωρίζουμε τον Σεφ Τάκη, έναν «επαγγελματία» που μέσα από την μαγειρική ομώνυμη εκπομπή του «Μαγειρεύοντας με τον Τάκη» παρουσιάζει αντί της βασικής θεματολογίας του τα βάσανα του, τα οποία και προέρχονται από τον πρόσφατο χωρισμό του με την κοπέλα του. Μέσα από αστείες και γεμάτες γέλιο καταστάσεις, βλέπουμε τις απεγνωσμένες προσπάθειες του χαρακτήρα ως προς επιστροφή στην προηγούμενη ζωή του. Στο πλαίσιο της έκδοσης φιλοξενούνται και τρία έκτατα μονοσέλιδα από τρεις καταξιωμένους Έλληνες καλλιτέχνες, συγκεκριμένα τους Νικόλα Στεφαδούρο, Κωνσταντίνο Μοσχονά και Κλήμη Κεραμιτσόπουλο, εμβόλιμες συμμετοχές που δρουν ως χαλαρωτικά στην ροή του κόμικ, με το διαφορετικό σχεδιαστικό στυλ να παρουσιάζει και άλλες ψυχικές διαστάσεις του ήρωα. Πέρα από αυτό όμως, χώρος δίνετε και σε 5 συνταγές γραμμένες αποκλειστικά από αναγνώστες, ενώ 5 σχεδιαστές δίνουν την δική τους εκδοχή στον Σεφ Τάκη μέσα από 5 υπέροχα illustrations (δοσμένα από τους: Σάββα Αμπατζίδη, Κώστα Ζυγούρη, Δημήτρη Πανταζή, Ειρήνη Σκούρα, TheodoreDuck). Συνολικά, το «Μαγειρεύοντας με τον Τάκη» είναι ένα αρκετά διασκεδαστικό κόμικ, όμορφα σχεδιασμένο (με τον κλασσικό καρτουνίστικο τρόπο του Κωνσταντίνου Κάτσου), που ξεπερνά τα όρια του χιουμοριστικού και σατιρικού κόμικ, γεμάτο με κοινωνικά και πολιτικά μηνύματα, ένα character study που πολλές φορές το πιάνεις, ενώ άλλες το χάνεις. Μια αυτοέκδοση που αξίζει να την προσέξετε, γιατί ο ίδιος ο Σεφ Τάκης το απαιτεί…
  6. Όμηροι, ληστές και αρματολοί στα χρόνια του ιού Γιάννης Κουκουλάς Δεν ήταν μια συνηθισμένη, φυσιολογική χρονιά αυτή που φεύγει. Μια από τις πολλές συνέπειες της κυριαρχίας του ιού επί των ζωών μας ήταν και η ελάττωση της παραγωγής κόμικς. Λίγο πριν από το νέο έτος ξαναθυμόμαστε τα σημαντικότερα έργα του 2020 με την ευχή του χρόνου τέτοιες μέρες τα πράγματα να είναι καλύτερα «Οι Όμηροι του Γκαίρλιτς» του Θανάση Πέτρου (εκδόσεις Iκαρος) Ήρωες ή προδότες; Οι Όμηροι του Γκαίρλιτς στο περιθώριο (ή στην καρδιά;) του Α΄Παγκοσμίου Πολέμου γίνονται οι ανώνυμοι πρωταγωνιστές σε μια ιστορία διχασμού και πολέμου. Ξεχασμένοι από όλους, έρμαια των παλινωδιών και της αναποφασιστικότητας της ελληνικής κυβέρνησης, οι Έλληνες φαντάροι ένιωσαν στο πετσί τους την έννοια της εγκατάλειψης. Ο Θανάσης Πέτρου παρουσιάζει έπειτα από εξαντλητική έρευνα και τεκμηρίωση τις ζωές αυτών των ανθρώπων σε μια από τις ελάχιστα γνωστές πτυχές της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας, στην οποία αντικατοπτρίζονται μοναδικά οι πολιτικές συνθήκες της εποχής. «Ληστές» των Γιάννη Ράγκου και Γιώργου Γούση (εκδόσεις Polaris) Στην Ηπειρο των πρώτων δεκαετιών του εικοστού αιώνα, με κεντρικά πρόσωπα τους ληστές που λυμαίνονταν την ύπαιθρο αλλά και τις πόλεις, τοποθετείται η μυθοπλασία των Γιάννη Ράγκου (σενάριο) και Γιώργου Γούση (σχέδια). Μια ιστορία που μπορεί να έχει φανταστικούς πρωταγωνιστές, αλλά βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα και είναι εμπνευσμένη από τη ζωή των αδελφών Ρέντζου. Νουάρ ατμόσφαιρα, ηθογραφία, ακρίβεια σε όλα τα πραγματολογικά στοιχεία και τα ιστορικά δεδομένα χαρακτηρίζουν αυτή την ιδιότυπη βιογραφία, από την οποία αναδύονται όλες οι κλασικές παθογένειες του νεοελληνικού κράτους και η διαχρονικά αμετάβλητη διαφθορά της εξουσίας. «Berlin» των Κυριάκου Αθανασιάδη και Νικόλα Κούρτη (εκδόσεις Jemma Press) Ένας λιγόλογος και φλεγματικός ιδιωτικός ντετέκτιβ που ασχολείται με μικροϋποθέσεις δέχεται μια δελεαστική πρόταση που μπορεί να αλλάξει (ή να τερματίσει) τη ζωή του. Αναλαμβάνει τη δουλειά αδιαφορώντας για τους κινδύνους. Αλλά αυτοί θα είναι τελικά απρόβλεπτοι και πολύ περισσότεροι σε μια θηριώδη, επιβλητική και απάνθρωπη μητρόπολη που λέγεται Μπερλίν. Σε μια πνιγηρή και κλειστοφοβική ατμόσφαιρα και με πολλά στοιχεία εξπρεσιονιστικού και παραφυσικού τρόμου, η αυτοτελής νουάρ ιστορία των Αθανασιάδη και Κούρτη αποτελεί την αρχή μιας σειράς που αναμένεται να έχει πολλές ακόμη συνέχειες. «Στο δάσος» των Σπύρου Γιαννακόπουλου και Στέλλας Στεργίου (εκδόσεις Πατάκη) Ένα μοντέρνο παραμύθι που πλάθεται με σκοπό να ανατρέψει κάθε στερεότυπο και κάθε σύμβαση του είδους φιλοτεχνούν ο συγγραφέας παιδικής λογοτεχνίας Σπύρος Γιαννακόπουλος και η γνωστή από την υπέροχη εκδοχή του «Μικρού Πρίγκιπα» Στέλλα Στεργίου. Η συνταγή τα έχει όλα: μάγισσες, γίγαντες, τέρατα, νάνους, μαγεμένες βατραχίνες, πρίγκιπες και σκουπόξυλα. Αλλά τίποτα δεν πηγαίνει όπως συνηθίζεται σε παρόμοιες ιστορίες. Οι ανατροπές κρύβονται σε κάθε γωνιά αυτού του γοητευτικού δάσους που διαβάζεται εξίσου απολαυστικά από μικρούς και μεγάλους. «1800» του Θανάση Καραμπάλιου (εκδόσεις Jemma Press) Στο τέταρτο μέρος της βραβευμένης σειράς «1800», με τίτλο «Χάκι» (= εκδίκηση στα αρβανίτικα) ο Θανάσης Καραμπάλιος παρακολουθεί και καταγράφει τα επόμενα βήματα της οικογένειας των Καραμάνων λίγο πριν από την Ελληνική Επανάσταση του 1821. Κλέφτες και αρματολοί, Έλληνες και Τούρκοι, στρατιώτες και χωρικοί, πλούσιοι και φτωχοί στην ακόμα ρευστή, σαν καζάνι που κοχλάζει, ελληνική ύπαιθρο, παρουσιάζονται με τη μέγιστη δυνατή ακρίβεια σε μια μυθοπλασία που κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον μπλέκοντας πραγματικά πρόσωπα και fiction χαρακτήρες και προχωρώντας βήμα βήμα προς τα μεγάλα ιστορικά γεγονότα που θα ακολουθήσουν σε λίγα χρόνια. «Η γυναίκα με τα τραπουλόχαρτα» της Αλέξιας Οθωναίου (εκδόσεις Jemma Press) Μια σειρά από εγκλήματα με θύματα επιτυχημένους άνδρες στοιχειώνουν τη σκέψη και τη ζωή ενός ντετέκτιβ που πασχίζει να λύσει το μυστήριο στη βροχερή και αφιλόξενη Αθήνα μιας νουάρ και σκοτεινής ιστορίας. Σε κάθε κατακρεουργημένο πτώμα κρύβεται και ένα διαφορετικό τραπουλόχαρτο που οδηγεί στην επόμενη κίνηση σε μια παράδοξη και εφιαλτική παρτίδα πόκερ. Κι όλα αυτά στη βαριά σκιά ενός μεγάλου και μοιραίου έρωτα που αποτελεί μέρος της ίδιας παρτίδας, από την οποία κανείς από τους παίκτες δεν μπορεί να βγει. «Άλκη Ζέη, Ο Μεγάλος Περίπατος του Πέτρου» των Αγγελικής Δαρλάση και Δημήτρη Μαστώρου (εκδόσεις Μεταίχμιο) Ένα κλασικό βιβλίο της Άλκης Ζέη, μιας από τις σπουδαιότερες εκπροσώπους της σύγχρονης ελληνικής λογοτεχνίας, προσαρμόζουν σε κόμικς η συγγραφέας Αγγελική Δαρλάση και ο Δημήτρης Μαστώρος. Η ιστορία ξεκινά μια μέρα πριν οι Ιταλοί κηρύξουν τον πόλεμο στην Ελλάδα το 1940 και εξελίσσεται μέχρι τη λήξη του πολέμου μέσα από τα μάτια και τη ζωή του μικρού Πέτρου που βλέπει τον εαυτό του να «ενηλικιώνεται» απότομα υπό καθεστώς κατοχής. Κι ας είναι μόνο εννιά χρονών όταν ακούει τις πρώτες σειρήνες. Η πείνα, οι διωγμοί, ο φόβος, ο θάνατος αλλά και η φιλία, η Αντίσταση, η αλληλεγγύη και η ανθρωπιά εναλλάσσονται σε ένα υπέροχο βιβλίο που γεννά σπάνια συναισθήματα στον αναγνώστη. «Μετεωρίτες» των Τάκη Θεοδοσίου και John Antono (εκδόσεις Λόγος Slovo Α-Ω) Διευθυντής του Ελληνικού Μουσείου Μετεωριτών ο Τάκης Θεοδοσίου και πολιτικός γελοιογράφος και δημιουργός κόμικς με επιστημονικές ανησυχίες ο Γιάννης Αντωνόπουλος, συνεργάζονται σε ένα σπάνιο για τα ελληνικά δεδομένα βιβλίο εκλαΐκευσης της επιστημονικής γνώσης. «Ταξίδι στη Γνώση» είναι ο υπότιτλός του και πράγματι προσφέρει μια μοναδική ευκαιρία στον αναγνώστη του να μάθει τι ακριβώς είναι οι μετεωρίτες, από πού έρχονται, ποιες οι διαφορές τους, τι μας διηγούνται για την ιστορία του ηλιακού συστήματος, πόσο κινδυνεύουμε από αυτούς, πώς θα εκμεταλλευτούμε την ύπαρξή τους. Τετράς, η Ξακουστή του Πειραιώς των Γιώργου Σκαμπαρδώνη και Δημήτρη Κερασίδη (εκδόσεις Μικρός Ηρως) Τέσσερις ρεμπέτες που μετέπειτα έγραψαν ιστορία, ο Μάρκος Βαμβακάρης, ο Γιώργος Μπάτης, ο Ανέστος Δελιάς και ο Στράτος Παγιουμτζής αποτέλεσαν την Τετράδα την Ξακουστή του Πειραιώς, μια ρεμπέτικη κομπανία που σχηματίστηκε το 1934. Η ιστορία τους βασίζεται στο βιβλίο «Όλα βαίνουν καλώς εναντίον μας» του συγγραφέα Γιώργου Σκαμπαρδώνη, ενώ τα σχέδια φιλοτεχνεί ο Δημήτρης Κερασίδης και το εξώφυλλο ο Κωνσταντίνος Σκλαβενίτης. Στο επίκεντρο βρίσκεται η ιστορία μιας παρέας που άφησε εποχή και μέσω αυτής η ιστορία του ρεμπέτικου ως κοινωνικού και καλλιτεχνικού φαινομένου αλλά και η κατάσταση της Ελλάδας την προπολεμική περίοδο. All Hell Broke Loose των Αντώνη Β. και Λέανδρου (εκδόσεις Skewed Press) Η Κόλαση στις εικόνες του Λέανδρου και τα κείμενα του Αντώνη Β. είναι οι σύγχρονες βρόμικες, εχθρικές και σκοτεινές μητροπόλεις και οι κολασμένοι πολίτες καίγονται στα καζάνια της. Αλλά δεν έχουν συνθηκολογήσει. Και κάποια μέρα ξεχύνονται στους δρόμους για να πάρουν εκδίκηση. Πάνω στις φωτογραφίες του Αντώνη Β. από το Οκλαντ της Νέας Ζηλανδίας, το Χονγκ Κονγκ και το Λος Αντζελες που θα μπορούσαν να έχουν ληφθεί από κάθε μεγαλούπολη της Δύσης, ο Λέανδρος στήνει τα δικά του σχέδια και παρουσιάζει ένα «πριν» απελπισίας και ένα φωτεινό «μετά» από το ξέσπασμα της βίας και της επανάκτησης της αξιοπρέπειας έστω κι αν το μέλλον θα είναι πάντα αβέβαιο και υπό διαμόρφωση. «Scary Tales» του Πάνου Ζάχαρη (εκδόσεις Jemma Press) Ο Κακός Λύκος, τα Τρία Γουρουνάκια, ο Κοντορεβιθούλης, η Κοκκινοσκουφίτσα, ο Πίτερ Παν, ο Πινόκιο, ο Λαγός κι η Χελώνα συμπρωταγωνιστούν στα «τρομακτικά παραμύθια» του Πάνου Ζάχαρη που δημοσιεύονται κάθε εβδομάδα στις σελίδες της Εφ. Συν. Ο τρόμος, ωστόσο, δεν προκύπτει από το περιεχόμενο των πρωτότυπων παραμυθιών αλλά από τις απολαυστικές παρωδίες του δημιουργού τους, από τους ευφυέστατους αναχρονισμούς του, από τη σύγχρονη πολιτική πραγματικότητα στην οποία παραπέμπουν. Όλα τα στριπάκια του Ζάχαρη αποτελούν μοναδικά χιουμοριστικά σχόλια πάνω στην εξοργιστική γύμνια των βασιλιάδων αλλά και την κομφορμιστική σιωπή των υπηκόων τους. Καραντινιέροι του Κλήμη Κεραμιτσόπουλου (αυτοέκδοση) Ως «μια αφ’ υψηλού και εκ του ασφαλούς θεώρηση καταστάσεων εγκλεισμού» χαρακτηρίζει σαρκαστικά και αυτοσαρκαστικά ο ίδιος ο δημιουργός το έργο του. Και καταγράφει τη διόλου αρμονική συμβίωση δύο συγκατοίκων στα χρόνια της καραντίνας και του κορονοϊού. «Τι μέρα είπαμε ότι είναι;» είναι η λιτή και λακωνική φράση που παίζει τον ρόλο του προλόγου για να ξεκινήσει ένα χιουμοριστικό «πιτζάμα πάρτι» με μόνους πρωταγωνιστές δύο φίλους σε κατάσταση απομόνωσης και σε διαρκή ανταγωνισμό για το ποιος θα ξεστομίσει την πιο απαισιόδοξη και φαρμακερή ατάκα. Αν όλα αυτά κάτι θυμίζουν στους περισσότερους από εμάς, δεν είναι τυχαίο. Όπως δεν είναι τυχαίο ότι τα ζούμε ακόμα και απ’ ό,τι φαίνεται θα συνεχίσουμε για πολύ ακόμα. Πηγή
  7. Το Song stories είναι μια πολύ ενδιαφέρουσα ανθολογία για τις ιστορίες πίσω από τα τραγούδια από την Ένατη Διάσταση. Ένα ψηφιδωτό εμπνευσμένο από τις διηγήσεις των μουσικών, της σύγχρονης ελληνικής σκηνής. 7 κομικσικά τραγούδια πίσω από τα τραγούδια. Στο σχέδιο οι Εφη Θεοδωροπούλου - «Το Νερό που Κυλάει» του Παύλου Παυλίδη, Άρης Λάμπος - «Non Serviam» των Rotting Christ, Κλήμης Κεραμιτσόπουλος - «Just a Burn» των Nightstalker, Γιώργος Καμπάδαης - «Σουρεάλ» του 12ου Πίθηκου, Σοφία Σπυρλιάδου - «Δίπλα Μαξιλάρι» των Στίχοιμα και Νικόλας Στεφαδούρος - «Μέγαρα» των Social Waste. Το πρώτο κόμικ έχει να κάνει με τη γέννηση της ιδέας γι αυτήν εδώ τη συλλογή κι είναι σχεδιασμένο από τον Σπύρο Κιουτσιούκη. Οι συνεντεύξεις και η σεναριακή τους διασκευή που οδήγησε στα κόμικς είναι του Θεσσαλονικιού μουσικού αρθρογράφου Jacek Henryk Maniakowski. Το εξώφυλλο είναι του Marcos Cabrera, η γραφιστική επιμέλεια του Bernardo Hoffmann και η επιμέλεια έκδοσης από τον Νίκο Δαλαμπύρα. Κυκλοφόρησε με αφορμή την 11η διοργάνωση του Street Mode Festival στη Θεσσαλονίκη. Απόσπασμα από τη συνέντευξη που έδωσαν στη lifo, o Νικος Δαλαμπύρας (9η διάσταση) και ο Jacek Henryk Maniakowski Νίκος: Το «Song Stories» είναι μια ανθολογία που συγκεντρώνει συγχρόνως αντιπροσωπευτικά δείγματα δύο διαφορετικών μορφών τέχνης: των κόμικς και της μουσικής. Έχουμε σίγουρα ξαναδεί κόμικς που ασχολούνται με βιογραφίες μουσικών ή που φιλοτεχνούν τους στίχους κάποιου τραγουδιού. Αυτό όμως που κάνουμε εμείς εδώ είναι ουσιαστικά ένα εικονογραφημένο ντοκιμαντέρ. Jacek: Στην ουσία προσπαθώ να μην κάνω μια στείρα αφήγηση των γεγονότων που συνδέονται με τη δημιουργία του τραγουδιού. Προσπαθώ να μπω στην ίδια την «ψυχή» του τραγουδιού και του δημιουργού. Αυτό που προσπαθώ να δείξω είναι ότι ένα τραγούδι δεν είναι απλά 4 λεπτά από νότες και στίχους. Είναι μια συμπυκνωμένη γνώση κλειδωμένη μέσα σε λίγες νότες και μερικούς στίχους, η οποία απλά ζητάει από κάποιον να την ξεκλειδώσει. Και προσπαθούμε να βοηθήσουμε ώστε ο ακροατής και αναγνώστης να βρούνε αυτό το κλειδί. Φρέσκο και διασκεδαστικό ανάγνωσμα για μουσικόφιλους κομιξάδες, γίνεται ακόμα πιο απολαυστικό με την παράλληλη ακρόαση των αντίστοιχων τραγουδιών
  8. Πώς γράφονται τα τραγούδια; Νικόλας Στεφαδούρος - Τα Μέγαρα (Social Waste) Γιάννης Κουκουλάς «Μα πού βρίσκετε όλες αυτές τις ιδέες;» «Από πού αντλείτε την έμπνευσή σας;» «Ποιοι είναι οι καλλιτέχνες που σας έχουν επηρεάσει;» Στο «Song Stories», έξι συν ένας Έλληνες δημιουργοί κόμικς αφηγούνται την ιστορία που κρύβεται πίσω από ισάριθμα γνωστά τραγούδια της σύγχρονης ελληνικής μουσικής. «Η ιστορία της μουσικής είναι ένας ωκεανός ο οποίος εμπεριέχει μικρότερες θάλασσες, πελάγη και νησιά. Η πλήρης εξερεύνησή της είναι κάτι το σχεδόν αδύνατο, αλλά το ενδιαφέρον είναι πάντα το ταξίδι (από το “Τα άξια είδα”). Ένα τέτοιο ταξίδι λοιπόν είναι και τα “Song Stories”. Είναι μικρά μουσικά νησάκια, κάποια πιο δημοφιλή και άλλα λιγότερο, που κρύβουν μικρές ιστορίες. Ιστορίες με τη λυρική ματιά του δημιουργού τους. Ιστορίες για την ίδια την Ιστορία, για μικρά προσωπικά βιώματα και για ανθρώπους που μόνο λιγοστοί στίχοι και μερικές νότες νοιάστηκαν. Είναι σαν μουσική εξόρυξη στις ψυχές των ίδιων των μουσικών αλλά και για τους ανθρώπους για τους οποίους μιλούν αυτά τα τραγούδια». Με αυτά τα λόγια προλογίζει ο Jacek H. Maniakowski το «Song Stories» (εκδόσεις: Ένατη Διάσταση σε συνεργασία με το Street Mode Festival της Θεσσαλονίκης), ένα βιβλίο που μεταφέρει σε κόμικς την ιστορία που κρύβεται πίσω από έξι γνωστά τραγούδια επιτυχημένων καλλιτεχνών και σπουδαίων συγκροτημάτων της σύγχρονης ροκ, μέταλ, χιπ χοπ και ραπ ελληνικής σκηνής. Εφη Θεοδωροπούλου, «Το Νερό που Κυλάει» (Παύλος Παυλίδης) Τις συνεντεύξεις των μουσικών και τη σεναριακή διασκευή υπογράφει ο αρθρογράφος και μουσικός παραγωγός Jacek Maniakowski ενώ την έκδοση προλογίζει ο Σταύρος Κιουτσιούκης με ένα εγκιβωτισμένο στην αφήγηση κόμικς που περιγράφει τη γέννηση της ιδέας πίσω από το βιβλίο που με τη σειρά του περιγράφει τη γέννηση των ιδεών που κρύβονται πίσω από τα τραγούδια. Η Εφη Θεοδωροπούλου αναλαμβάνει «Το Νερό που Κυλάει» του Παύλου Παυλίδη, ο Αρης Λάμπος το «Non Serviam» των Rotting Christ, ο Κλήμης Κεραμιτσόπουλος το «Just a Burn» των Nightstalker, ο Γιώργος Καμπάδαης το «Σουρεάλ» του 12ου Πίθηκου, η Σοφία Σπυρλιάδου το «Δίπλα Μαξιλάρι» των Στίχοιμα και ο Νικόλας Στεφαδούρος τα «Μέγαρα» των Social Waste, όλα τους τραγούδια δημοφιλή και γνωστά. Νικόλας Στεφαδούρος, «Τα Μέγαρα» (Social Waste) Είναι αυτονόητο ότι η ανάγνωση όλων των κόμικς του «Song Stories» γίνεται διπλά απολαυστική αν συνοδεύεται από την ταυτόχρονη ακρόαση των τραγουδιών. Στο ίδιο το βιβλίο, έτσι κι αλλιώς, δημοσιεύονται οι στίχοι και θα ήταν πλεονασμός να μεταφέρεται δραματοποιημένο και αποδοσμένο σε κόμικς το τραγούδι. Η δευτερογενής ιδέα να μεταφερθεί σε κόμικς η σύλληψη της πρωτογενούς ιδέας που οδήγησε στη γέννηση του τραγουδιού αποτελεί όμως μια πραγματικά πρωτότυπη και ενδιαφέρουσα πρόταση, που υλοποιείται ιδανικά από το σύνολο των δημιουργών κόμικς. Γιατί η έμπνευση και η πορεία προς την τελική μορφή που έχει ένα τραγούδι είναι μια συναρπαστική προσωπική διαδρομή που δύσκολα μοιράζεται όποιος την κάνει. Συνήθως μένει άγνωστη, ερμητικά κλεισμένη στον κόσμο του και τις αναμνήσεις του. Όταν όμως γίνεται κτήμα των μουσικών του φίλων και μάλιστα με τη διαμεσολάβηση της τέχνης των κόμικς, η σχέση που εγκαθιδρύεται μεταξύ καλλιτέχνη και αποδέκτη γίνεται ακόμα πιο βαθιά, πιο ουσιαστική, πιο ειλικρινής. Πηγή
  9. Μια ακόμα απολαυστική αυτοέκδοση 32 σελίδων από τον @Klimis με πολύ επίκαιρο θέμα, την καραντίνα που μόλις ζήσαμε Ο Αναγνώστης Παλάμπρας και ο Κορνήλης Διμπούχος , σχολιάζουν και προσπαθούν να τα βγάλουν πέρα στη συγκατοίκησή τους, στους δύσκολους καιρούς του Κορωνοϊού. Τους ήρωες του κόμικ τους πρωτογνωρίσαμε στις (α)διάφορες Ιστορίες του Αναγνώστη Παλάμπρα, και θα χρειαστούν κι αυτές σύντομα παρουσίαση . Το κόμικ είναι άμεσο, με αβίαστο χιούμορ και πολύ εκφραστικό σχέδιο. Οι καταστάσεις είναι βγαλμένες απ' τη ζωή, οι ατάκες to the point και σίγουρα θα αναγνωρίσετε τον εαυτό σας μέσα από τις σελίδες των Καραντινιέρων Η επιλογή του ασπρόμαυρου μου φάνηκε ταιριαστή δεδομένων των συνθηκών, αν και μου αρέσει πολύ ο χρωματισμός του Κλήμη γενικά. Είναι ενθαρρυντικό ότι η καραντίνα λειτούργησε δημιουργικά για τον Κλήμη, ελπίζω και για άλλους έλληνες δημιουργούς. Αυτό που ζήσαμε ήταν πολύ μεγάλο για να μην αποτυπωθεί και σε έξυπνα κόμικς, όπως το συγκεκριμένο. Εννοείται ότι προτείνεται!
  10. Ο Κλήμης Κεραμιτσόπουλος, γνωστός πλέον στο Ελληνικό κοινό μέσα από τα διάφορα αλμπουμάκια του. Γνωστός επίσης μέσα από εκείνες τις υπέροχες «Τελευταίες Σελίδες» στα Μπλε Κομήτης #1-3, έως και παραλίγο βραβευμένος φέτος στα Ελληνικά Βραβεία Κόμικς στη κατηγορία «Καλύτερου Πρωτοεμφανιζόμενου Καλλιτέχνη». Και δεν ξεχνάμε πως ήταν ο τιμώμενος καλλιτέχνης της έκθεσης Comic’ N Play τον Νοέμβριο του 2018. «Επειδή είναι απαίσιο να πρέπει να εξηγείς τα αστεία σου, για σπάσιμο έβαλα μπόλικα από δαύτα σε αυτό το λευκώμικ…» μας προϊδεάζει ο Κλήμης στο εξώφυλλο του ΑΠΟΔΟΜΗΜΕΝΑ ΑΣΤΕΙΑ για το τι θα ακολουθήσει… Έτσι σε κάθε του στριπ, ξεκινάει με έναν πιασάρικο τίτλο, προχωράει στα 4 καρέ, και μετά το τέλος του τέταρτου καρέ, κάνει κάτι αρκετά πρωτότυπο… Έρχεται στη θέση να εξηγήσει το αστείο. Εκτός από αυτό όμως, πολλές φορές μας μιλάει και για το πώς εμπνεύστηκε το συγκεκριμένο στριπ, ή ακόμα και τον τίτλο του. Ουσιαστικά, αυτό είναι μία αντίδραση στην «κατάρα» των γελοιογράφων, τα στριπς τους να αποκτούν λίγο έως και μηδαμινό νόημα. Το κόμικ ως κόμικ έχει πολύ όμορφη ροή, όλα είναι εναρμονισμένα μεταξύ τους, και ποτέ δεν χάνεσαι. Οι εξηγήσεις που γίνονται δουλεύουν με εξαιρετικό τρόπο, και δεν χάνεται ούτε στιγμή ο αναγνώστης. Δημιουργικό, εύστροφο, πολυμήχανο. Το σχέδιο έρχεται να συμπληρώσει σε αυτό, με ωραίο δουλεμένο background, απλοϊκό αλλά παράλληλα απολύτως λειτουργικό σχέδιο, και με το χρώμα να δημιουργεί την απαραίτητη, «στυλάτη» ατμόσφαιρα. Έχω μάθει ότι εξαντλήθηκε, και πως θα ξανατυπωθεί, και ίσως κάτι παραπάνω οπότε τον νου σας σε αυτά τα "Ψαράκια"... Σε όποιο φεστιβάλ πετύχετε τον Κλήμη κάντε τον πλούσιο αγοράζοντας ότι βλέπετε επί του πάγκου γιατί το αξίζει ο άτιμος! Και το συγκεκριμένο είναι ένα διαμάντι. Πρωτοκυκλοφόρησε στα πρώτο LAComicsFestival το 2019.
  11. Το Κυνήγι – Ένα κόμικς για τον αντιναζιστικό αγώνα… Ο Σεπτέμβριος ανήκει στο Αντιφασιστικό κίνημα ως υπενθύμιση των φρικαλεοτήτων και των καταστροφικών αποτελεσμάτων της ναζιστικής πολιτικής. Η εορτή της 28ης Οκτωβρίου, αν και στιγματίζεται από ένα αρνητικό κλίμα εξαιτίας της στρατιωτικής και εθνικιστικής της υπερβολής, το μήνυμα της είναι έστω ισχυρό στην κοινή γνώμη, πως δηλαδή ο Χίτλερ αποτελεί το χειρότερο κομμάτι της ανθρώπινης ιστορίας και πρέπει να αποφευχθεί οποιαδήποτε άνοδος του φασισμού στην εξουσία. Η 17 Νοέμβρη είναι επίσης μια υπενθύμιση αντίστασης στην ακροδεξιά. Και φέρνοντας στην μνήμη μας άτομα που θυσιάστηκαν για τον αγώνα, όπως η Zackie ή ο Φύσας, θυμούμενοι την ελληνική αλλά και τη διεθνή ιστορία, και παρακολουθώντας τις δικαστικές εξελίξεις όσον αφορά το δικαστήριο του Μιχαλολιάκου και άλλων μελών του ναζιστικού κινήματος της Χρυσής Αυγής, το «Κυνήγι» του Γιώργου Βακάκη σε σχέδιο του Κλήμη Κεραμιτσόπουλου, έρχεται να δέσει με έναν μοναδικό τρόπο την επικαιρότητα με τον αντιναζιστικό αγώνα. Τρεις φίλοι, η Ηλιαχτίδα, ο Τζώρτζης και ο Κλήμης, μια συνηθισμένη νύχτα Φθινοπώρου παίρνουν την απόφαση να ξεχυθούν στους δρόμους της πόλης και να κυνηγήσουν φασίστες… Βρίσκουν μια ομάδα νεαρών ακροδεξιών που επέλεξαν εκείνη τη βραδιά να γεμίσουν την πόλη με εθνικιστικά συνθήματα. Οι τρεις φίλοι φοβερίζοντάς τους, πιάνουν έναν από αυτούς και με τη βοήθεια ενός άλλου συντρόφου, του Λόγιου, ξεκινούν την τιμωρία –και συνάμα θεραπεία- του νεαρού, με στόχο να μετατραπεί σε έναν σωστό πολίτη και να του διδαχθούν ηθικές αξίες. «Ο φασισμός είναι το μαύρο στίγμα στο δέρμα της ανθρωπότητας. Το χιούμορ είναι το φάρμακο και το γέλιο είναι η θεραπεία. Η θεραπεία ώστε να μην υπάρχει ίχνος μαυρίλας στην καρδιά και το μυαλό μας». Με αυτήν την εισαγωγική φράση εισερχόμαστε στο «Κυνήγι», που από το εξώφυλλο, ξεκαθαρίζει την θέση του και κάνει φανερό το τι θα ακολουθήσει. Μια ιστορία με μήνυμα πως οι φασιστές πρέπει να εξαλειφθούν και η πληγή στο εθνικιστικό πνεύμα της ελληνικής επικράτειας πρέπει να επουλωθεί. Το κόμικ είναι μια κλήση στους αναγνώστες να δράσουν άμεσα και με ζήλο ώστε να βρεθεί λύση στο ζήτημα. Μέσα από το χιουμοριστικό πλαίσιο που δίνετε, τα μηνύματα γίνονται ακόμα πιο ισχυρά και η απόδοση είναι πολλές φορές άμεση, και το γέλιο που προκαλείται είναι ένα αποτέλεσμα της ίδιας της αφύπνισης μας ως προς το μήνυμα των δημιουργών. Το σκίτσο του Κλήμη είναι όμορφα στημένο και αποδίδει το ύφος της ιστορίας με αριστουργηματικό τρόπο. Ο Γιώργος Βακάκης στην πρώτη του απόπειρα συγγραφής κόμικ, εντυπωσιάζει ευχάριστα, με τους μεταδοτικούς του διαλόγους, πετυχαίνοντας το συναισθηματικό και γενικό πολιτικό υπόβαθρο που θέλει να φτάσει. Η παρουσίαση των φασιστικών και αριστερών μαζών έχει τον νεαρό ναζιστή να είναι ένα πρόσωπο αμόρφωτο, δίχως αξίες ή αρχές, κινούμενο από την δύναμη της μαζικοποίησης, θύμα της ναζιστικής προπαγάνδας, ένας φοβισμένος ανθρωπάκος που του λείπει η αγάπη και η φροντίδα. Ο ρόλος του αριστερού ιδεαλιστή έρχεται στο πρόσωπο του Λόγιου, ενός ανθρώπου γεμάτου ιδέες και αγάπη για την τέχνη του βιβλίου, ακτιβιστή, υποστηρικτή της κοινωνικής ισότητας και πάνω από όλα ρομαντικό. Ο χαρακτηρισμός των δύο παρατάξεων είναι αποδομένη φυσικά ως προς την εύνοια του αριστερού, αλλά συνολικά δεν ξεφεύγει ποτέ στα όρια της υπερβολής. Συνολικά, είναι από τις λίγες προσπάθειες στον χώρο που το μήνυμα είναι τόσο άμεσα και τόσο άρτια αποδομένο. «Το Κυνήγι (ή αλλιώς τι να κάνουμε με έναν φασίστα)» είναι το απόλυτο αντιναζιστικό κόμικς, και απαιτεί την προσοχή όλων μας. Γιατί στον φασισμό και στο ναζισμό δεν υπάρχει τίποτα το αστείο, μονάχα η πικρή αλήθεια… Πηγή
×
×
  • Create New...