Jump to content

Καλώς ήλθατε στο ComicStreet

Γίνετε μέλη της κοινότητας. Η εγγραφή είναι γρήγορη και εύκολη.

Search the Community

Showing results for tags 'Κατερίνα Μεραμβελιωτάκη'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΥΠΟΔΟΧΗ
    • Κανόνες
    • Νέα / Ανακοινώσεις
    • Απορίες / Βοήθεια
    • Γενική Συζήτηση
  • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ / ΑΡΘΡΑ
    • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
    • ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
  • ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΞΕΝΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • WEBCOMICS
  • ΚΟΜΙΚΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΤΕΧΝΕΣ
    • Κινηματογράφος/TV και Κόμικς
    • Animation
    • Βιβλία
  • ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ - ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ
    • Καταστήματα
    • Πηγές - Ενημέρωση

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


About Me

Found 4 results

  1. Ένα ακόμη φανζίν της Κατερίνας Μεραμβελιωτάκη, το οποίο αγόρασα στο Comicdom του 2022 και το οποίο δεν έχει χρονολογία έκδοσης. Όπως και όλα τα άλλα φανζίν της, έτσι κι αυτό διαδραματίζεται σε ένα ονειρικό, αλλόκοσμο χώρο, όπου ένα λεωφορείο διασχίζει έναν τόπο γεμάτο με μυθικά πλάσματα, αναφορές σε γνωστά παραμύθια και φυσικά ιππότες! Ή τουλάχιστον, αυτά κατάλαβα διαβάζοντάς το, επειδή, για να είμαι ειλικρινής, η υπόθεση μου φάνηκε εξαιρετικά ασαφής και γεμάτη με συμβολισμούς ή τουλάχιστον αυτός ήταν ο σκοπός της δημιουργού. Το σχέδιο μου φάνηκε κάπως λιγότερο δουλεμένο σε σχέση με τον "Άσχημο Ιππότη" (δεν έχω διαβάσει τα άλλα της) και για αυτό το λόγο, ίσως να είναι σχεδιασμένο πριν από αυτό. Ωραία εκδοσούλα, με ωραίο εξώφυλλο, αλλά γεμάτη από ορθογραφικά λάθη, που χτυπάνε πολύ άσχημα (ειδικά αυτό το "οχηρό" [sic!}, που επαναλαμβάνεται τόσες φορές. Επειδή δεν εντόπισα παρόμοια λάθη στον "Άσχημο Ιππότη", θεωρώ ότι η ύπαρξή τους εδώ είναι ένας επιπλέον λόγος, για να πιστεύω, ότι "Οι Πότες της Λάσπης" είναι χρονικά προγενέστερο.
  2. Ένα από τα φανζίν, τα οποία βρήκα στο Comicdom του 2022, χωρίς χρονολογία έκδοσης. Δεν είχα διαβάσει κάτι άλλο από τη δημιουργό, αλλά από ό,τι καταλαβαίνω από τα φανζίν, που έχει δημοσιεύσει (εδώ κι εδώ) και από άλλο ένα, που διάβασα, έχει μεγάλο ενδιαφέρον για τους ιππότες. Είναι μια ενδιαφέρουσα ιστορία με πρωταγωνιστές δύο ιππότες, τον Άσχημο του τίτλου και τον Καλό, οι οποίοι αφηγούνται σε ένα καπηλειό δύο αντικρουόμενες εκδοχές της ίδιας ιστορίας, κατηγορώντας ο ένας τον άλλον για δειλία. Η ιστορία τοποθετείται σε μια απροσδιόριστη εποχή και σε ένα σύμπαν, όπου σχεδόν τα πάντα μπορούν να συμβούν, αλλά, όπως αποδεικνύεται, οι ανθρώπινες αδυναμίες και τα πάθη υπάρχουν κι εκεί. Για να είμαι, βέβαια, ειλικρινής, και η αφήγηση είναι κάπως ομιχλώδης και σε καμία περίπτωση δεν είμαστε σίγουροι για την αλήθεια των όσων διαβάζουμε. Στο τέλος του κόμικ μένει μια πικρή γεύση, γιατί τελικά αυτό που μετράει είναι η συντροφικότητα - τουλάχιστον αυτό εξέλαβα εγώ. Το σχέδιο πιστεύω ότι είναι αρκετά επιτυχημένο και αποδίδει ωραία ένα κλίμα ταυτόχρονα ονειρικό, αλλά και χιουμοριστικό Η Μεραμβελιωτάκη παίζει με αρκετές συμβάσεις, μπολιάζει το έργο της με αρκετές αναφορές (τρόμου, χιουμοριστικές, ψυχολογικές) και τελικά παραδίδει ένα πολύ ενδιαφέρον κόμικ, που δείχνει, ότι έχει αρκετές δυνατότητες. Θεωρώ, ότι είναι μια από τις δημιουργούς, που θα πρέπει να έχουμε υπόψη μας για το μέλλον.
  3. «Τέλειωσε το καλοκαίρι και μαζεύτηκαν οι γέροι, μια φωτιά ν' ανάψουνε τον ίσκιο τους να κάψουνε. Μα ο ίσκιος τους ξεφεύγει πάνω απ' τη φωτιά χορεύει.» Είναι η Γιορτή της Φωτιάς, το μεγάλο πανηγύρι που προσελκύει κάθε λογής επισκέπτες (απλούς ανθρώπους, γελωτοποιούς, μάγισσες, ιππότες). Ενώ, λοιπόν, όλοι προσμένουν την καύση του σκιάχτρου, το αποκορύφωμα της γιορτής, δύο φιλενάδες αναζητούν τον πάγκο μιας γριάς που φτιάχνει πεντανόστιμα γλυκά, ένας γελωτοποιός λέει ένα ανέκδοτο που δεν θα έπρεπε να πει και ένας ιππότης με μάλλον κακή φήμη τα βάζει με παλιούς συμμαθητές του. Μου αρέσουν τα κόμικς της Κατερίνας Μεραμβελιωτάκη. Τούτο δω βγήκε στο πρώτο open-air ComicdomCon. Εντάσσεται χαλαρά στο ίδιο απροσδιόριστο σύμπαν με τα Για Πότες Ιππότες και Οι Πότες της Λάσπης. Εμπνευσμένη από το μεσαιωνικό φολκλόρ, ίσως κι απ' τους πίνακες του Pieter Bruegel του πρεσβύτερου, γράφει μια ιστορία ευφάνταστη και χιουμοριστική. Το σκίτσο της είναι σαφώς βελτιωμένο σε σύγκριση με τις άλλες της δουλειές, αν και για κάποιον ανεξήγητο λόγο αλλάζει κάθε τόσο η τεχνική. Πέρασα καλά διαβάζοντάς το. Γενικά προτρέπω όλους όσους ψάχνονται με την φανζινοσκηνή, να της δώσουν μια ευκαιρία.
  4. Πρώτη κυκλοφορία: 20-04-2018 Μια παρέα ιπποτών έχει κάνει στέκι μια μπυραρία σε ένα αδιευκρίνιστο μέρος. Με αφορμή την προσθήκη ενός νέου ιππότη στην παρέα τους ο οποίος δεν τα πάει και τόσο καλά, ξεκινάνε τις εξιστορήσεις των δικών τους περιπετειών, ως μέρος της μύησης στον κόσμο τους. Οι περιπέτειες που εξιστορούνται είναι προοδευτικά όλο και πιο ασυνήθιστες και αρκετά εκτός της συμβατικής σκέψης και αντίληψης για το τι σημαίνει το να είσαι ιππότης. Ένα αρκετά ενδιαφέρον κόμικ από την Κατερίνα Μεραμβελιωτάκη η οποία κάνει τα πρώτα της βήματα στον χώρο. Και παρόλο που έχει αρκετά από τα θεματάκια που έχουν συνήθως οι αρχάριοι, το αποτέλεσμα παραμένει αρκετά ελκυστικό, με μια δόση μυστηρίου (που τροφοδοτείται και από το ότι οι ιππότες είναι πάντα σε πλήρη περιβολή και δεν βλέπουμε τα πρόσωπα τους) καθώς και με μια συνολική feelgood διάθεση. Το σχέδιο της δημιουργού είναι αρκετά ρευστό, συνεισφέροντας στην συνολική αίσθηση.
×
×
  • Create New...