Jump to content

Καλώς ήλθατε στο ComicStreet

Γίνετε μέλη της κοινότητας. Η εγγραφή είναι γρήγορη και εύκολη.

Search the Community

Showing results for tags 'Αυτοέκδοση'.

  • Search By Tags

    Type tags separated by commas.
  • Search By Author

Content Type


Forums

  • ΥΠΟΔΟΧΗ
    • Κανόνες
    • Νέα / Ανακοινώσεις
    • Απορίες / Βοήθεια
    • Γενική Συζήτηση
  • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ / ΑΡΘΡΑ
    • ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
    • ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΙΑ
  • ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΞΕΝΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ
    • WEBCOMICS
  • ΚΟΜΙΚΣ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΤΕΧΝΕΣ
    • Κινηματογράφος/TV και Κόμικς
    • Animation
    • Βιβλία
  • ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ - ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ
    • Καταστήματα
    • Πηγές - Ενημέρωση

Find results in...

Find results that contain...


Date Created

  • Start

    End


Last Updated

  • Start

    End


Filter by number of...

Joined

  • Start

    End


Group


About Me

Found 19 results

  1. Ένας από τους πιο εφευρετικούς και ιδιότροπους πρωταγωνιστές της ελληνικής σκηνής των αυτοεκδόσεων, δεν είναι άλλος από τον τρελό/μανιακό/ψυχάκια/κοινωνιοπαθή ΨΥΧΑΛΑΣΤΡΑ του Πανάγου (κατά κόσμον Παναγιώτης Γερακάκης). Ξεκίνησε με 28 σελίδες στο Comicdom Con του 2018 και έπειτα ήρθε με μια 36 σελίδων συνέχεια στο Comicdom Con του 2019. Τον Ιανουάριο του 2019 δημοσιεύθηκε στο 6ο τεύχος του Comic Cultura μια δισέλιδη spin-off ιστορία. Ο δημιουργός υπόσχεται μια τρίτη συνέχεια στο φετινό Comicdom Con το τριήμερο 10-12 Απριλίου. Η σειρά απέσπασε και υποψηφιότητα στην κατηγορία "Καλύτερη Αυτοέκδοση" των ΕΒΚ το 2019. Η σειρά διακρίνεται για το μαύρο χιούμορ της, και τον πολιτικό της σχολιασμό, πάνω στην κοινωνία, ενώ παράλληλα αποτελεί μια κριτική στην ψυχοθεραπεία, και στους λόγους που κάνουν έναν άνθρωπο σχιζοφρενή. Στο πρώτο μέρος έχουμε τον Ψυχαλάστρα σε ένα rampage, ενώ στο δεύτερο αλλάζει τοποθεσία και αντιμετωπίζει άλλων ειδών τρέλες, και προσπαθεί να αναδειχθεί μέσα από ένα μικρότερο κοινωνικό (και κυρίως αιμοβόρο) πλαίσιο. Συνολικά, όλο το κόμικ φέρει στοιχεία αρκετά πρωτότυπα, και έχει αρκετό ενδιαφερόν. Είναι αδιαμφισβήτητα μια από τις ασφαλέστερες και καλύτερες επιλογές όσον αφορά τα νεώτερα φανζίν, το προτείνω ανεπιφύλαχτα...
  2. Προσωπικά, αν έπρεπε να διαλέξω την αυτοέκδοση με την μεγαλύτερη σημασία, και τα μεγαλύτερα μηνύματα, δεν θα ήταν άλλο από ΤΟ ΚΥΝΗΓΙ [ολόκληρος τίτλος: «Το Κυνήγι (ή αλλιώς τι να κάνουμε με έναν φασίστα)»]. Τρεις φίλοι, η Ηλιαχτίδα, ο Τζώρτζης και ο Κλήμης, μια συνηθισμένη νύχτα Φθινοπώρου παίρνουν την απόφαση να ξεχυθούν στους δρόμους της πόλης και να κυνηγήσουν φασίστες… Βρίσκουν μια ομάδα νεαρών ακροδεξιών που επέλεξαν εκείνη τη βραδιά να γεμίσουν την πόλη με εθνικιστικά συνθήματα. Οι τρεις φίλοι φοβερίζοντάς τους, πιάνουν έναν από αυτούς και με τη βοήθεια ενός άλλου συντρόφου, του Λόγιου, ξεκινούν την τιμωρία –και συνάμα θεραπεία- του νεαρού, με στόχο να μετατραπεί σε έναν σωστό πολίτη και να του διδαχθούν ηθικές αξίες. Ένα κόμικς μανιφέστο για την αντιναζιστικό αγώνα, που επισημαίνει τις βασικές διαφορές της Αριστεράς με τον Φασισμό και τον Ναζισμό. Ένα όμορφο βιβλίο ενότητας, υπερ της διαφορετικότητας, της κουλτούρας, της μόρφωσης. Ένα άλμπουμ 28 σελίδων, που έμεινε αρκετό καιρό στη παραγωγή, μια αυτοέκδοση σε εξαιρετική ποιότητα, σε σχέδιο κλασσικά αριστουργηματικά επίπεδα του Κλήμη, και -αν και πρώτη φορά στο σενάριο- ο Γιώργος Βακάκης εντυπωσιάζει με ένα από τα πιο καλογραμμένα και παιχνιδιάρικα σενάρια που έχω/ουμε διαβάσει! Έγινε διαθέσιμο για παραγγελίες από τους ίδιους τους δημιουργούς τον Οκτώβριο του 2019, και από τον Νοέμβριο ξεκίνησε να εμφανίζεται στο τραπέζι του Κλήμη στα διάφορα φεστιβάλ. Πραγματικά μην το χάσετε, πάρτε το με την πρώτη ευκαιρία. Το ότι προτείνεται ανεπιφύλαχτα είναι περιττό νομίζω ...
  3. Το νέο κόμικς/αυτοέκδοση του Θωμά Κεφαλά Σύμφωνα με τον ίδιο δημιουργήθηκε τον Μάρτιο-Απρίλιο και Νοέμβριο-Δεκέμβριο του 2020 δηλαδή τις περιόδους της καραντίνας, τυπώθηκε τον Απρίλιο του 2021 (μπορεί και νωρίτερα πάντως τότε κυκλοφόρησε) Τυπωμένο σαν ριζογραφία απο την keda press και σε μέγεθος 24χ18 περίπου σε ωραίο χαρτί, το μέσα είναι σαν πιο "κίτρινο/ανακυκλωμένο" και τα εξώφυλλα είναι πιο χοντρά, οι σελίδες του είναι 24 (παρέα με τα εξώφυλλα). Ένας τύπος βρίσκεται σε ένα δάσος, ένα πλάσμα τον κυνηγά, είναι αλήθεια; είναι όλα στο μυαλό του; μήπως είναι ο ίδιος το πλάσμα; ή το δάσος; Χωρίς λόγια και με το χαρακτηριστικό σχέδιο του Κεφαλά, που προσωπικά είμαι φαν! Περιποιημένη αυτοέκδοση, την προτείνω στους φαν του ασπρόμαυρου επίσης must για όσους μαζεύουν/διαβάζουν φανζιν/αυτοεκδόσεις
  4. Η πρώτη δουλειά της Αγγελικής Σαλαμαλίκη μας μεταφέρει στο Παρίσι του 1930. Ο ομώνυμος πρωταγωνιστής, Γάλλος διάσημος ντετέκτιβ στο παρελθόν, έχει επιστρέψει στο Παρίσι κατεστραμμένος, τόσο οικονομικά λόγω του Κραχ του 1929, όσο και συναισθηματικά επειδή τον έχει αφήσει η γυναίκα του. Μαζί του και πάντα στου πλάι του, μια δημοσιογράφος-φίλη με την οποία μοιράζονται ένα ένοχο μυστικό. Ένα πρόσωπο από το παρελθόν του Charlatan κάνει την εμφάνιση του στο Παρίσι και......... Το Monsieur Charlatan ξεκίνησε ως web-comic, και με τη βοήθεια του indiegogo και της kickstarter πλατφόρμας του, κατάφερε να φτάσει και στην έντυπη μορφή του, μαζεύοντας μάλιστα πάνω από €7.000! Το βιβλίο είναι μεγάλου μεγέθους,γερό, με μαλακό εξώφυλλο, και το χαρτί είναι illustration, βαρύ και ανθεκτικό. Γενικά, η ποιότητα έκδοσης είναι σε πολύ υψηλά επίπεδα και οι 220 σελίδες του, μαζί με το μέγεθος και την ποιότητα του χαρτιού, κάνουν τα €15,00 μια πολύ καλή τιμή. Στο ευρύ κοινό διατέθηκε στο Comicdom του 2017. Το γεγονός ότι ξεκίνησε την πορεία του ως web-comic γίνεται εμφανές στα πρώτα κεφάλαια οπότε και η δράση "πετάει" από καρέ σε καρέ, χωρίς ιδιαίτερη σύνδεση μεταξύ τους. Στην πορεία όμως ομαλοποιείται και αποκτά έναν κανονικό ρυθμό. Η ιστορία δεν διεκδικεί δάφνες πρωτοτυπίας, αλλά είναι ωραία δοσμένη και 1-2 twists είναι έξυπνα και ωραία τοποθετημένα στην ροή της ιστορίας. Το σχέδιο είναι "καρτουνέ", αλλά καλοδουλεμένο και όχι πρόχειρο και οι χρωματισμοί είναι άλλοτε φωτεινοί και άλλοτε μουντοί, πάντοτε όμως ταιριαστοί. Δεν δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στους διαλόγους, αλλά στη δράση και στα γρήγορα εναλλασσόμενα και εντυπωσιακά καρέ. Σαν γενική αίσθηση, θα το κατατάξω στα κόμικ που εγώ αποκαλώ "κινηματογραφικά". Κόμικς δηλαδή στα οποία οι σελίδες γυρίζουν πάρα πολύ γρήγορα, διαβάζονται πάρα πολύ γρήγορα (το διάβασα ολόκληρο σε μισή ώρα) αλλά και δυστυχώς ξεχνιούνται εξίσου γρήγορα. Ίσως είναι άδικο γιατί, ειδικά στο σχέδιο, η Σαλαμαλίκη έχει κάνει καλή δουλειά και σίγουρα δεν "ξεπέταγε" τις σελίδες της. Τα περισσότερα καρέ έχουν ωραίες λεπτομέρειες και έχουν πολύ γούστο και καλαισθησία. Για ελληνική δουλειά την θεωρώ πάρα πολύ καλή και θα πρότεινα σε όλους να τη διαβάσουν. Από τις καλύτερες πρώτες εντυπώσεις που έχω αποκομίσει από πρωτοεμφανιζόμενο δημιουργό, η Σαλαμαλίκη στη πορεία μας έχει δώσει 3 τεύχη από την σειρά "Η Μητρόπολη του Χρυσού" (Jemma Press) αποδεικνύοντας ότι ήρθε για να μείνει και να πρωταγωνιστήσει στα ελληνικά κομιξικά δρώμενα.
  5. Αυτοέκδοση του 2019 από τις Εκδόσεις του Κάμπου με το σενάριο να ανήκει στον Μέλανδρο Γκανά και την εικονογράφηση στον Χρήστο Καρπή. 16 σελίδες, ωραία εκτύπωση σε ιλουστρασιόν χαρτί με πιο χοντρό εξώφυλλο/οπισθόφυλλο, 11 χ 17 περίπου οι διαστάσεις Μισό ασπρόμαυρο μισό έγχρωμο γιατί εξυπηρετεί την ιστορία αυτό Ο Τζακ με τους φίλους του είναι στο Μεξικό την ημέρα των νεκρών, ακολουθεί μια όμορφη τσιγγάνα όπου μετά από μια τελετουργία του δείχνει τον δρόμο σε μια άλλη διάσταση, πιο φωτεινή και παιχνιδιάρικη, τι θα κάνει ο Τζακ τότε; Πως θα αντιδράσει;; Δεν θα σας πω χαχα Αλληγορικό. Άλλη μια όμορφη και περιποιημένη αυτοέκδοση από τις Εκδόσεις του Κάμπου στο γνωστό τους στυλ
  6. Αυτοέκδοση απο το 2017 απο τις Εκδόσεις του Κάμπου Μέλανδρος Γκανάς στο σενάριο και Kamaris στο σχέδιο 28 σελίδες, 12 x 17 περίπου οι διαστάσεις, περιποιημένη έκδοση, ιλουστρασιόν χαρτί με πιο σκληρό χαρτί για εξώφυλλο/οπισθόφυλλο Άλλο ένα slice of life comic χαχα 2 φίλοι, πολλά ναρκωτικά και το "ταξίδι" τους στο φεγγάρι Μου άρεσε πολύ το κόκκινο/άσπρο/μαύρο στυλ που είχε
  7. Αυτοέκδοση από τις Εκδόσεις του Κάμπου σε συνεργασία με τις Αυτοεκδόσεις Τευχος Μηδέν (όπως αποκαλεί τις αυτοεκδόσεις του ο Κλήμης) Μέλανδρος στο σενάριο (που όπως λέει και στο εσώφυλλο είναι remake της πρωτης του ιστορίας) και Κλήμης στο σχέδιο (με το δικό του υπέροχο και μοναδικό σχέδιο να συμπληρώσω χαχα ) 16 σελίδες και όμορφο ιλουστρασιόν χαρτί με πιο σκληρό χαρτί στο εξώφυλλο/οπισθόφυλλο μέγεθος περίπου 11 x 16, απο το 2019 νομίζω Φίλοι αράζουν σε ένα σπιτάκι (στο κάμπο;;;), την πίνουν και παίζουν videogames, όπως λένε και οι νέοι slice of life κομιξάκι χαχαχα Όμορφη και περιποιημένη έκδοση
  8. Πρόκειται για ένα πόνημα της Βέρας Καρτάλου (σενάριο) και του Νίκου Παπαμιχαήλ (σχέδιο), υπό την μορφή αυτοέκδοσης, εμπνευσμένο από το ομώνυμο ποίημα του Αριστοτέλη Βαλαωρίτη, το οποίο αναφέρεται σε μία αμφιλεγόμενη προσωπικότητα, που μεσουράνησε στα δυσμάς της οθωμανικής κατοχής στην Ελλάδα, τον Θανάση Βάγια. Για άλλους ο Βάγιας ήταν ένας πατριώτης, που έσωσε πολλούς Έλληνες από το μένος των Οθωμανών, ενώ κατά άλλους (που αποτελούν την πλειοψηφία) πρόκειται για έναν προδότη, που συντάχθηκε στο πλευρό του Αλή Πασά (σαν προσωπικός του σύμβουλος) κι εκτέλεσε, στο όνομά του, πολλούς επαναστάτες κι αθώους. Με την δεύτερη άποψη συντάσσεται κι ο φημισμένος μας ποιητής. Η υπόθεση διαδραματίζεται μετά τον θάνατο του πρωταγωνιστή κι εστιάζεται στην χήρα του, η οποία, γεμάτη θλίψη κι απόγνωση, θα ζητήσει παρηγοριά στο σπίτι μίας μάνας που ζει με την κόρη της. Την ώρα που κοιμάται της εμφανίζεται το φάντασμα του άντρα της. Ο Βάγιας θα της εξομολογηθεί τις ερινύες που τον βασανίζουν, από την στιγμή που (μαζί με τους Οθωμανούς) ξεκλήρισε ένα ολόκληρο ελληνικό χωριό, το Γαρδίκι. Η αλήθεια είναι ότι δεν είμαι φίλος τη ποίησης. Ή μάλλον δεν είμαι εξοικειωμένος. Παραδέχομαι, όμως, ότι αρκετά ποιήματα με έχουν συγκινήσει και προβληματίσει. Αυτό λοιπόν, μαζί με το γεγονός ότι δεν γνώριζα τίποτα για τον Θανάση Βάγια και σε συνδυασμό με τις απελπιστικά ελάχιστες σελίδες του κόμικ, μ 'έκαναν να το πάρω με επιφύλαξη. Διαβάζοντάς το δηλώνω ικανοποιημένος. Πρώτη φορά έρχομαι σε επαφή με αυτοέκδοση που να έχει σχέση με βρικόλακες. Η γλώσσα του Βαλαωρίτη είναι δημοτική, εύκολα κατανοητή, με ενδιαφέρουσα ομοιοκαταληξία και μερικές φράσεις που χρησιμοποιεί κυριολεκτικά παγώνουν το αίμα. Σαν ιστορία δεν μας αναφέρει πολλά για το τι συνέβη με τον μύθο και για πιο λόγο ο κεντρικός χαρακτήρας ήταν τόσο κακός που δημιούργησε τέτοιες δοξασίες γύρω από το όνομά του. Ο ποιητής όμως φροντίζει να του δώσει ενδείξεις μεταμέλειας για τα εγκλήματα που έχει κάνει. Έχω την αίσθηση, λοιπόν, ότι η μεγαλύτερη τραγική φιγούρα από την γυναίκα του είναι ο ίδιος ο Βάγιας. Η πλοκή είναι ο ορισμός του μακάβριου, αλλά είναι άκρως ενδιαφέρουσα, ενώ και η σκηνοθεσία μένει πιστή στο αρχικό ποίημα. Ειδικά την σκηνή που βγαίνουν όλοι οι πεθαμένοι από τους τάφους τους θα την ζήλευε ακόμα και η παραγωγή του "Walking Dead". Πρωτοτυπία παρουσιάζει το γεγονός ότι οι διάλογοι έχουν αποδοθεί με έμμετρο στίχο (εκείνον του ποιήματος), δείχνοντας με αυτόν τον τρόπο τον σεβασμό των συντελεστών του κόμικ στην πρωτόλεια μορφή. Γενικά θεωρώ πολύ σημαντικό να βγαίνουν τέτοιες δουλειές, που είναι πιο εύπεπτες σε σχέση με τα βιβλία κι έτσι θα μπορούν να απολαύσουν τον κόσμο της κλασικής λογοτεχνίας-ποίησης και τα μικρά παιδιά, αλλά και όσοι δεν γνωρίζουν. Στην προκειμένη περίπτωση, αν δεν ήταν αυτό το κόμικ, ο Θανάσης Βάγιας θα ήταν ακόμα άγνωστος για εμένα. Το σχέδιο είναι άκρως ταιριαστό στην θεματολογία της υπόθεσης. Το άσπρο και το μαύρο είναι τα χρώματα που επικρατούν, ενώ οι σκελετοί, τα φέρετρα και η καταστροφή είναι στην ημερήσια διάταξη. Όλο αυτό το πακέτο δένει εξαιρετικά και τονίζει, όσο δεν παίρνει, το μακάβριο κείμενο και την θλιβερή ιστορία. Οι λεπτομέρειες με τα σάπια σώματα των απέθαντων που φαίνεται να βγαίνουν μέσα από τις σκιές, δίνουν στο κόμικ μία άγρια και φρικιαστική ομορφιά. Ο Παπαμιχαήλ αποτυπώνει αξιόλογα το κλίμα και το μεταφυσικό στοιχείο, δημιουργώντας ένα αποτέλεσμα, άρτιο και καλά δεμένο με το σενάριο. Και για να κάνουμε και λίγη πλάκα, να πούμε ότι πολλοί Αμερικανοί που θα το θαυμάσουν, θα πάρουν ιδέες για το επόμενο Halloween! Η έκδοση κυκλοφόρησε τον Δεκέμβριο του 2016, είναι μικρή στο δέμας (μόλις 15,5 x 23 cm) και οι 32 σελίδες της είναι δεμένες με καρφίτσα. Διαθέτει ένα αρκετά παχύ κι ανθεκτικό εξώφυλλο και γυαλιστερό χαρτί με καλή εκτύπωση. Και μιας κι έφερε η κουβέντα την εκτύπωση να πούμε ότι τόσο αυτή, όσο και το lettering (στο οποίο χρησιμοποιείται μία πρωτότυπη, gothic γραμματοσειρά) είναι αξιόλογα, ενώ το έξτρα υλικό είναι μπόλικο και σημαντικό. Θα ξεκινήσουμε με μία αναφορά του Βαλαωρίτη στον Βάγια και την χήρα του, που λειτουργεί σαν μία άτυπη περίληψη. Μετά το φινάλε της ιστορίας, ο αναγνώστης θα διαβάσει μία βιογραφία του Θανάση Βάγια, για να συνεχίσουν εκείνες του Αριστοτέλη Βαλαωρίτη, καθώς και των δύο συντελεστών του κόμικ. Το πόνημα θα κλείσει με μία μονοσέλιδη αναφορά στον μύθο του βρικόλακα. Πάρα πολύ σημαντικές οι προσθήκες των βιογραφιών. Ειδικά του Βάγια λύνει τις απορίες για τον σκοπό της δημιουργίας του ποιήματος και κατ' επέκταση του κόμικ. Νομίζω ότι θα πρέπει να διαβαστούν πρώτα και μετά ν’ ακολουθήσει το έργο. Αν θέλουμε να αναφέρουμε ένα αρνητικό, αυτό είναι η μικρή του έκταση. Δεν ήταν ατελές, αλλά απλά ήθελα κι άλλο.
  9. Το φανζίν αυτό κυκλοφόρησε στο Comicdom του 2014 και νομίζω, ότι έκλεψε αμέσως τις εντυπώσεις, συζητήθηκε πολύ και κέρδισε και το Βραβείο Κοινού την επόμενη χρονιά. Και όχι άδικα, επειδή, από σχεδιαστικής άποψης τουλάχιστον, επρόκειτο για κάτι πραγματικά εντυπωσιακό για τα ελληνικά δεδομένα. Η DaNi έδειξε ότι έχει τόλμη και πολλές εικαστικές ιδέες, αλλά και ορισμένες σεναριακές, που μπορούν να κρατήσουν τον αναγνώστη. Σε γενικές γραμμές, πρόκειται για μια βίαη ιστορία με πολύ πιστολίδι, ναρκωτικά, ζόμπι και λοιπά υπερφυσικά πλάσματα, νεοναζί, φυλακισμένους και στριπτιζέζ, οι οποίες αναλαμβάνουν να σώσουν την όλη κατάσταση. Εντάξει, η ιστορία έχει κάποιες επιρροές από το "Sin City", αλλά στο πιο ισοπεδωτικό και χαβαλεδιάρικο και πρακτικά προκαλεί τους αναγνώστες να μην το πάρουν στα σοβαρά. Ακόμη κι έτσι, όμως, σίγουρα δεν είναι κάποιο κόμικ, που το διαβάζει κανείς για το σενάριο (προσωπικά, ούτε που θυμάμαι τι έγινε στην ιστορία), ούτε το παίρνει κανείς στα σοβαρά, αλλά το διαβάζεις πρωτίστως για το εξαιρετικό σχέδιο με το υπέροχο στήσιμο των καρέ, την πολύ καλή σχεδιαστική γραμμή και τις πρωτότυπες εικαστικές ιδέες της DaNi. Το έργο ολοκληρώθηκε το 2017 σε 4 τεύχη, το ένα πιο πλούσιο σε ύλη από το προηγούμενο. Κάθε τεύχος διανθιζόταν με στήλες με μια ποικίλη, αλλά εξωφρενική θεματολογία, που σχετιζόταν με τη θεματική του φανζίν, σε μια κίνηση, που ίσως να μπορεί να ερμηνευτεί και ως σαρκασμός. Γενικά, και τα 4 τεύχη του φανζίν είναι εξαιρετικής ποιότητας και η επικείμενη, συγκεντρωτική έκδοσή τους είναι σίγουρα ένα γεγονός για το 2021, παρά τις δικαιολογημένες ενστάσεις για την υψηλή τιμή. Όσο για την ίδια την DaNi: ευτυχώς δεν διέψευσε τις προσδοκίες και ήδη έχει αρχίσει μια σημαντική καριέρα στις ΗΠΑ, όπως μπορούμε να διαβάσουμε εδώ. Σίγουρα, υπήρξε το πιο συζητημένο άτομο στο χώρο των ελληνικών κόμικς το 2020 και εύχομαι να συνεχιστεί αυτό για πολλά χρόνια ακόμη
  10. Η Μαύρη Φουστανέλα είναι ένας χαρακτήρας που δημιουργήθηκε από τον Γιώργο Τσακιρέλλη σ' ένα φανζίν του 2004. Από εκεί και πέρα, ανέλαβε ο Χρήστος Σταμπουλής. Πήρε την ιστορία αυτή και την επανασχεδίασε, προσθέτοντας αρκετές ακόμη σελίδες και δημιουργώντας τελικά μια πιο πολύπλοκη (λέμε τώρα) αφήγηση, η οποία κυκλοφόρησε το 2012 σε αυτοέκδοση. Ακολούθησε Ο Αμνός του Θεού, επίσης σε αυτοέκδοση (2013). Το 2015, οι δύο αυτές ιστορίες, συν η πρωτότυπη ιστορία του Τσακιρέλλη και μια νέα περιπέτεια με τίτλο Στον Κάτω Κόσμο, τυπώθηκαν σ' έναν ωραίο σκληρόδετο τόμο από την In-k Situ Comix. Μέρος 1ο: Μαύρη Φουστανέλα Η Μαύρη Φουστανέλα είναι ένας ταπεινός τσομπάνης, σε κάποιο λαγκάδι της Πελοποννήσου. Δεν τον κόφτουν και πολύ όλα τα κοσμοϊστορικά που συμβαίνουν γύρω του (η δράση των κλεφτών, η κόντρα οπλαρχηγών και πολιτικών, οι Εθνοσυνελεύσεις, η επέλαση του Ιμπραήμ Πασά κ.λπ.). Όταν, όμως, μαθαίνει ότι κάποιος έκλεψε την πολυαγαπημένη του Μαυροβουλίτσα, ε τότε ποιος τον είδε και δεν τον φοβήθηκε! Η αλήθεια είναι ότι δεν μπορώ να είμαι και πολύ αντικειμενικός με το εν λόγω κόμικ, καθώς το διάβασα στα πρώτα μου κομιξο-χρόνια και το εφηβικό μου μυαλουδάκι ανατινάχθηκε από αυτή την ασόβαρα σοβαρή θεώρηση της Ελληνικής Επανάστασης. Ο Σταμπουλής ανακατεύει στο ίδιο καζάνι τους ήρωες (;) της Εθνεγερσίας και αναφορές στην ποπ κουλτούρα (από το Αστερίξ έως το Muppet Show και το Star Trek). Γελάω ακόμη και σήμερα, ίσως με διαφορετικές σκηνές και για διαφορετικούς λόγους, αλλά γελάω. Και νομίζω ότι η κριτική του στον «μύθο» της Επανάστασης του '21 διαθέτει μια σπάνια διαύγεια, παρότι απλοποιεί τα γεγονότα και τα αίτιά τους χάριν αστεϊσμού. Το σχέδιο δεν είναι ραφιναρισμένο, αλλά λατρεύω τις δυναμικές γραμμές και την γρήγορη σκηνοθεσία, στοιχεία σαφώς επηρεασμένα από τα manga. Σε κάποιους μπορεί να φανεί αλλοπρόσαλλο ή άτεχνο, αλλά δεν είναι έτσι. Γενικά, θεωρώ ότι ο Σταμπουλής διαθέτει μια σχεδιαστική άνεση, την οποία ελάχιστοι Έλληνες δημιουργοί κατέχουν. Μέρος 2ο: Ο Αμνός του Θεού Στο δεύτερο μέρος, η Μαύρη Φουστανέλα ξαναχάνει την Μαυροβουλίτσα και για να την βρει, είναι πρόθυμος να τα βάλει με θεούς και δαίμονες. Κυριολεκτικά. Περνάει από ένα μοναστήρι Σαολίν, πίνει καφεδάκι στην Κόλαση, για να καταλήξει στον Παράδεισο, όπου θα τα βάλει με ολόκληρες διμοιρίες ματατζήδων, τον τραγουδισταρά Χριστό και τον ίδιο τον (αλά Lautréamont) Θεό. Εδώ, όπως γίνεται αντιληπτό, ο Σταμπουλής καυτηριάζει το θέμα της θρησκείας. Ασχολείται όχι μόνο με τον Χριστιανισμό, αλλά γενικότερα με την οργανωμένη λατρεία, από τις μυθολογίες των αρχαίων λαών. Κι εδώ είναι έντονη η διακειμενικότητα, καθώς αναφέρονται ταινίες, τραγούδια και άλλα. Ίσως δεν είναι τόσο γαμάτο όσο το πρώτο μέρος, λόγω των διαλόγων/μονολόγων, που αυξάνονται σε όγκο και αριθμό, αλλά έχει τις στιγμές του (αγαπημένη όλων, η έλευση του από μηχανής θεού θεοκτόνου Kratos ). Το σχέδιο είναι πιο λεπτομερές και καθαρό. Μέρος 3ο: Στον Κάτω Κόσμο Ένα πουλί βγαλμένο από τα παραδοσιακά τραγούδια λέει στην Μαύρη Φουστανέλα ότι Μαυροβουλίτσα δεν υπάρχει πια, έχει κατέβει στον Κάτω Κόσμο. Έτσι, ο ήρωάς μας μπαίνει στην βάρκα του Χάροντα και κατευθύνεται προς τον Κόσμο των Νεκρών. Ωστόσο, η διαδρομή του είναι περισσότερο πνευματική, καθώς οι διάφορες μορφές που θα συναντήσει (από τον Σίσυφο και την Περσεφόνη έως τον Sigmund Freud) θα του πιπιλίσουν το μυαλό με έννοιες όπως Οιδιπόδειο Σύμπλεγμα, Μητριαρχία και Υποσυνείδητο. Η πλοκή του τελευταίου μέρους είναι υποτυπώδης, με έμφαση στους διαλόγους και ελάχιστη (αντιφασιστική) δράση. Εδώ ο Σταμπουλής έχει μια εμφανώς διδακτική πρόθεση, συνδέοντας θεωρίες αταίριαστες, ιδωμένες όλες μέσα από το προσωπικό του φακό. Δεν λείπει το χιούμορ και η όλη φάση έχει ένα ενδιαφέρον, αλλά πρόκειται σαφέστατα για το πιο αδύναμο από τα τρία κεφάλαια. Δεν θα παρεξηγούσα κάποιον που θα το χαρακτήριζε αχταρμά. ________ Στο τέλος του τόμου υπάρχει ένα εκτεταμένο κι εξαιρετικά ενδιαφέρον «λυσάρι», με σημειώσεις κι επεξηγήσεις για τις πάμπολλες αναφορές του κόμικ. Το οποίο, σε τελική ανάλυση, είναι πολλά παραπάνω από ένα βουκολικό manga, όπως αυτοδιαφημίζεται: μια βίαιη, υπερσεξουαλική φιλοσοφική περιπέτεια δια μέσω των αιώνων, που παρά τις αδυναμίες της καταφέρνει να διασκεδάσει και ταυτόχρονα να προσφέρει πολλή τροφή για σκέψη.
  11. Στο ΜΑΓΕΙΡΕΥΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤΟΝ ΤΑΚΗ του Κωνσταντίνου Κάτσου, γνωρίζουμε τον Σεφ Τάκη, έναν «επαγγελματία» που μέσα από την μαγειρική ομώνυμη εκπομπή του «Μαγειρεύοντας με τον Τάκη» παρουσιάζει αντί της βασικής θεματολογίας του τα βάσανα του, τα οποία και προέρχονται από τον πρόσφατο χωρισμό του με την κοπέλα του. Μέσα από αστείες και γεμάτες γέλιο καταστάσεις, βλέπουμε τις απεγνωσμένες προσπάθειες του χαρακτήρα ως προς επιστροφή στην προηγούμενη ζωή του. Στο πλαίσιο της έκδοσης φιλοξενούνται και τρία έκτατα μονοσέλιδα από τρεις καταξιωμένους Έλληνες καλλιτέχνες, συγκεκριμένα τους Νικόλα Στεφαδούρο, Κωνσταντίνο Μοσχονά και Κλήμη Κεραμιτσόπουλο, εμβόλιμες συμμετοχές που δρουν ως χαλαρωτικά στην ροή του κόμικ, με το διαφορετικό σχεδιαστικό στυλ να παρουσιάζει και άλλες ψυχικές διαστάσεις του ήρωα. Πέρα από αυτό όμως, χώρος δίνετε και σε 5 συνταγές γραμμένες αποκλειστικά από αναγνώστες, ενώ 5 σχεδιαστές δίνουν την δική τους εκδοχή στον Σεφ Τάκη μέσα από 5 υπέροχα illustrations (δοσμένα από τους: Σάββα Αμπατζίδη, Κώστα Ζυγούρη, Δημήτρη Πανταζή, Ειρήνη Σκούρα, TheodoreDuck). Συνολικά, το «Μαγειρεύοντας με τον Τάκη» είναι ένα αρκετά διασκεδαστικό κόμικ, όμορφα σχεδιασμένο (με τον κλασσικό καρτουνίστικο τρόπο του Κωνσταντίνου Κάτσου), που ξεπερνά τα όρια του χιουμοριστικού και σατιρικού κόμικ, γεμάτο με κοινωνικά και πολιτικά μηνύματα, ένα character study που πολλές φορές το πιάνεις, ενώ άλλες το χάνεις. Μια αυτοέκδοση που αξίζει να την προσέξετε, γιατί ο ίδιος ο Σεφ Τάκης το απαιτεί…
  12. Εκδόσεις Του Κάμπου. Πρόκειται για το εκδοτικό εγχείρημα του Συλλόγου ΕΤουΚου, από τον Μέλανδρο Γκανά. Είναι ουσιαστικά αυτοεκδόσεις, όλες ντελικάτες, με πολύ καλή επιμέλεια και πολύ όμορφη δουλειά να έχει πέσει πάνω τους... Χθες ανακοινώθηκε η επόμενη έκδοσή τους, και δεν είναι άλλη από το "60 SECONDS TO THE END" των Νικόλα Στεφαδούρου και Γιώργου Παπαηλίου, την σειρά που δημοσιεύθηκε στο ψηφιακό περιοδικό Comic Cultura (στα τεύχη #06-08). Θα βγει στο Comicdom Con του Σεπτεμβρίου, σε συνεργασία με το Comic Cultura και το εργαστήριο τέχνης "Ζωγραφίζω". Η έκδοση είναι σημαντική για εμάς καθώς πρόκειται για την πρώτη επίσημη δουλειά ενός 16χρονου.
  13. Το In Nomine Patris αποτελεί την δεύτερη εξόρμηση στα κόμικς (με πρώτο το William Woodson - Occult Detective) του Νίκου Σταυριανού, γιου του Λευτέρη Σταυριανού που έχει το Jemma Press. Στις 32 ασπρόμαυρες σελίδες ο νεότατος δημιουργός δίνει μια ιστορία που περπατά στα δρομάκια του τρόμου και της φαντασίας με γαρνιτούρα το greek folklore. Βαμμένος μινιολικός, ο μπαμπάς του Hellboy θα ήταν περήφανος για την επιρροή του πάνω σε ένα από τα πλέον δυνατά βλαστάρια του ελληνικού φυτωρίου κόμικς. Κατ'εμέ, καταφέρνει πολύ καλύτερα από πολλούς δήθεν "συνεχιστές" να ενσωματώσει την μινιολική γραμμή με τους τετραγωνισμούς διατηρώντας όμως και ένα προσωπικό στιλ που δεν δίνει το πάτημα να φωνάξεις "αντιγραφή". Νομίζω πως, αν συνεχίσει να το κάνει δικό του και δεν εφησυχαστεί, θα δούμε πάρα πολύ ωραία πράγματα από αυτόν στο μέλλον. Αναμένουμε.
  14. Ο Κλήμης Κεραμιτσόπουλος, γνωστός πλέον στο Ελληνικό κοινό μέσα από τα διάφορα αλμπουμάκια του. Γνωστός επίσης μέσα από εκείνες τις υπέροχες «Τελευταίες Σελίδες» στα Μπλε Κομήτης #1-3, έως και παραλίγο βραβευμένος φέτος στα Ελληνικά Βραβεία Κόμικς στη κατηγορία «Καλύτερου Πρωτοεμφανιζόμενου Καλλιτέχνη». Και δεν ξεχνάμε πως ήταν ο τιμώμενος καλλιτέχνης της έκθεσης Comic’ N Play τον Νοέμβριο του 2018. «Επειδή είναι απαίσιο να πρέπει να εξηγείς τα αστεία σου, για σπάσιμο έβαλα μπόλικα από δαύτα σε αυτό το λευκώμικ…» μας προϊδεάζει ο Κλήμης στο εξώφυλλο του ΑΠΟΔΟΜΗΜΕΝΑ ΑΣΤΕΙΑ για το τι θα ακολουθήσει… Έτσι σε κάθε του στριπ, ξεκινάει με έναν πιασάρικο τίτλο, προχωράει στα 4 καρέ, και μετά το τέλος του τέταρτου καρέ, κάνει κάτι αρκετά πρωτότυπο… Έρχεται στη θέση να εξηγήσει το αστείο. Εκτός από αυτό όμως, πολλές φορές μας μιλάει και για το πώς εμπνεύστηκε το συγκεκριμένο στριπ, ή ακόμα και τον τίτλο του. Ουσιαστικά, αυτό είναι μία αντίδραση στην «κατάρα» των γελοιογράφων, τα στριπς τους να αποκτούν λίγο έως και μηδαμινό νόημα. Το κόμικ ως κόμικ έχει πολύ όμορφη ροή, όλα είναι εναρμονισμένα μεταξύ τους, και ποτέ δεν χάνεσαι. Οι εξηγήσεις που γίνονται δουλεύουν με εξαιρετικό τρόπο, και δεν χάνεται ούτε στιγμή ο αναγνώστης. Δημιουργικό, εύστροφο, πολυμήχανο. Το σχέδιο έρχεται να συμπληρώσει σε αυτό, με ωραίο δουλεμένο background, απλοϊκό αλλά παράλληλα απολύτως λειτουργικό σχέδιο, και με το χρώμα να δημιουργεί την απαραίτητη, «στυλάτη» ατμόσφαιρα. Έχω μάθει ότι εξαντλήθηκε, και πως θα ξανατυπωθεί, και ίσως κάτι παραπάνω οπότε τον νου σας σε αυτά τα "Ψαράκια"... Σε όποιο φεστιβάλ πετύχετε τον Κλήμη κάντε τον πλούσιο αγοράζοντας ότι βλέπετε επί του πάγκου γιατί το αξίζει ο άτιμος! Και το συγκεκριμένο είναι ένα διαμάντι. Πρωτοκυκλοφόρησε στα πρώτο LAComicsFestival το 2019.
  15. Μια (ακόμα) χασισοανθολογία υπό την εποπτεία του Μέλανδρου Γκανά που πλέον διοργανώνει το φεστιβάλ LA Comics Festival, που βγήκε το 2013. Το φανζινάκι περιέχει 8 ασπρόμαυρες ιστορίες όπως είναι παρακάτω επί συνόλου 20 σελίδων, την έκδοση αναλαμβάνει ο Μέλανδρος, την σελιδοποίηση η Βάλια Καπάδαη και το εξώφυλλο ο JnK Artworks. Θεματολογία γύρω από το χόρτο, που περιέχει από ονειροπόλες αλληγορίες περί μαστούρας μέχρι DIY οδηγίες για παρασκευή χασισελαίου. Αναμενόμενα σε μια ανθολογία, κάποιες ιστορίες είχαν το χαβαλέ/ενδιαφέρον τους ενώ άλλες ήταν τελείως αδιάφορες. 1. Θείο Τραγί - Μην απελπίζεσαι 2. Βαγγέλης Ανδρουτσόπουλος - Συλλογή από Βάζα 3. Efkarpos Underground Comixxx - The Guide to make Hash Oil 4. Alex Ray - Δημιουργός Συννέφων 5. Malk - up 6. Kuro - Hashisin 7. Τάσος Κυριακίδης - From Space with Love 8. Yorgos K - Της Δικαιοσύνης
  16. Όπως μου έχει αναφέρει από κοντά ο αγαπητός Malk, το γυμνάσιο Ιαλυσού Ρόδου έχει εκδώσει από το 2016 ως το 2019 το δικό του ετήσιο φανζινάκι εμπνευσμένο θεματολογικά και σχεδιαστικά από τα manga και την αγάπη που τρέφουν οι μαθητές γι'αυτά. Μια αξιέπαινη προσπάθεια, μεγάλο μέγεθος στις 24 σελίδες μαζί με τα εξώφυλλα, περιέχει τρεις ολιγοσέλιδες ιστορίες, δύο μονοσέλιδες και κάποια σκίτσα στο τέλος. Θέμα; Χιουμοριστικό, μυστηρίου, ρομαντικό, γενικά ότι τους έβγαινε και γούσταραν να κάνουν Δυστυχώς το πρώτο τεύχος πληροφορηθήκαμε ότι είναι εξαντλημένο, αλλά ευελπιστώ να βρεθεί κάποια στιγμή. Εύχομαι να υπάρξει συνέχεια στην προσπάθεια ή αντίστοιχες στο νέο σχολείο που διδάσκει ο Malk. Αυτή τη σέβομαι πάρα πολύ, δεδομένων των καιρών που ζούμε και της κουλτούρας που υπάρχει γύρω από τα κόμικς στον τομέα της δημόσιας εκπαίδευσης - εγώ προσωπικά τα εικαστικά τα θεωρούσα πάντα την ώρα του παιδιού, γιατί δεν βρέθηκε κάποιος να μου μάθει το αντίθετο όπως κάνει ο Νίκος με τους μαθητές του. Δεν ξέρω ποιος/ποια σχεδίασε την τρίτη ιστορία αλλά το 'χει πραγματικά, μπορεί να κάνει φοβερά πράγματα στο μέλλον αν το πάρει ζεστά. Μακάρι να δούμε τους μαθητές αυτούς κάποια στιγμή μέλη στο φόρουμ μας. ( ? χωρίς αλκοόλ ? )
  17. ...ένα ιατρικό σήριαλ του Δημήτρη Καμένου. Τι συμβαίνει όταν ο Θεός και ο διάολος βάζουν στοίχημα ποιος θα καβατζώσει πρώτος την ψυχή του Φάουστ; Και αντί για την γνωστή ιστορία του Γκαίτε, ο διάβολος υπογράφει συμβόλαιο με τον Φάουστ για την ψυχή του με προϋπόθεση να τον γιατρέψει από ένα κάρο ανίατες ασθένειες που νομίζει ότι έχει και να κάνει την θεοσεβούμενη παρθένα μαργαρίτα να τον ερωτευτεί; Και όλα αυτά ενώ τον παίρνει μαζί του στην κόλαση, μια κόλαση που δουλεύει ακριβώς όπως το εθνικό σύστημα υγείας (δηλαδή δεν δουλεύει); Το Μεφίστο δημοσιεύθηκε στην ΕΦ.ΣΥΝ. εβδομαδιαίως, από τον Νοέμβριο του 2016 μέχρι τον Απρίλιο του 2019 που βγήκε και η παρούσα αυτοέκδοση 128 σελίδων στο ComicDom. Μακρόστενη εκτύπωση σύμφωνα με το φορμάτ του στριπ με σπιράλ που περιέχει 124 στριπς, καλό χαρτί και εκτύπωση, τιμή στο The Con 5 που το πήρα, 12 ευρώ. Θα μπορούσε και λιγότερο. ? Στα ΕΒΚ, το κόμικ ήταν προτεινόμενο για "Καλύτερο Ένθετο" τις χρονιές 2017,2018,2019. Είχε τον χαβαλέ του. Όπως και τα περισσότερα ελληνικά χιουμοριστικά κόμικ, σατιρίζει με την σειρά του την σαπίλα της ελληνικής πραγματικότητας αλλά οκ, δεν γίνεται βαρετό όπως άλλα. Θυμίζει στο στιλ Dracula MGD, απλά εστιάζει την σάτιρά του στο σύστημα υγείας προσαρμοσμένο στον 16ο αιώνα και την αντίστοιχη κόλαση, χωρίς βέβαια να λείπουν οι pop culture αναφορές που χρειάζονται πάντα σε τέτοια για να είναι "in". Αυτό που κρατάω περισσότερο είναι το σχέδιο. Έχει μινιολική γραμμή με πολλούς τετραγωνισμένους χαρακτήρες που είναι πολύ του γούστου μου, το φχαριστήθηκα το σχέδιο φουλ (όπως και στο World War Sapiens και ας έκοψα εκεί φλέβα με την ιστορία). Τσεκάρετε.
  18. Η τελευταία δουλειά της Ευγενίας Κουμάκη, νικήτρια ενός από τα 2 βραβεία του διαγωνισμού που διοργάνωσε η σχολή Vakalo Art & Design College και το AthensCon το 2018. Το κυκλοφόρησε ταυτόχρονα και στην αγγλική γλώσσα. Ασχολείται με βαρύ θέμα, τις αυτοκτονικές τάσεις μιας μαθήτριας, το σχολικό bullying ή μήπως όχι. Μου άρεσε που περνάει ωραία μηνύματα χωρίς να είναι διδακτικό και αναμενόμενο. Έξυπνο twist στο τέλος. Το σχέδιο είναι το δυνατό χαρτί της δημιουργού, με όμορφα σχεδιασμένους χαρακτήρες. Δεν εντυπωσιάζει κάπου, αλλά δεν νομίζω να είναι αυτός ο σκοπός του συγκεκριμένου κόμικ. Η σκηνοθεσία των καρέ είναι έξυπνη και ωραία δοσμένη. Επίσης, είναι προσεγμένη η παραγωγή. Στα αρνητικά, θα αναφέρω την αίσθηση που έχω ότι πρέπει να γράφτηκε πρώτα στα αγγλικά και μετά από εκεί να μεταφέρθηκε στα Ελληνικά, με ότι σημαίνει αυτό για τη χρήση κάποιων εκφράσεων. Επίσης, κάποιες επιγραφές και κάποιοι τίτλοι βιβλίων είναι γραμμένοι στα αγγλικά, παρόλο που πήρα την ελληνική έκδοση. Γενικά, μια αρκετά καλή δουλειά, ανάμεσα στα 2-3 φανζίν που ξεχώρισα στο AthensCon του 18. Αξίζει να το πάρετε.
  19. Στην καρδιά της ζούγκλας, υπάρχει ένα εστιατόριο. Τα μισά ζώα είναι οι πελάτες του και τα άλλα μισά τα... εδέσματα. Το αλμπουμάκι αυτό καλύπτει τα τραγελαφικά γεγονότα που προκύπτουν από την λειτουργία του εστιατορίου και το ποιόν των ίδιων των παραγγελιών. Πρόκειται για την νέα αυτοέκδοση του Μελισσαρόπουλου που βγήκε σε 150 αριθμημένα κομμάτια στο Comicdom Con Athens 2019. Πρόκειται για ένα αστείο άλμπουμ, αν και αρκετά ασφαλές θα έλεγα στις επιλογές του και αναμενόμενο στις ατάκες του. ? Δεν θα σας απογοητεύσει αλλά ούτε και θα σας ξετρελάνει.
×
×
  • Create New...