Jump to content

leonidio

Founders/Moderator
  • Posts

    2,648
  • Joined

  • Last visited

  • Days Won

    144

leonidio last won the day on January 27

leonidio had the most liked content!

Reputation

16,188 Excellent

7 Followers

Recent Profile Visitors

4,642 profile views
  1. Κι εγώ θα ήθελα πολύ να έρθω, αλλά έχω μια υποχρέωση εκείνη την ώρα και μάλλον δεν θα μπορέσω. Αν αλλάξει κάτι, όμως, θα δώσω σίγουρα το παρόν.
  2. @Jim®, σε ευχαριστώ πάρα πολύ! Φοβερό νέο και χαίρομαι πολύ, που θα κυκλοφορήσει και στα ελληνικά. Σίγουρη αγορά!
  3. Μια εικόνα, 314 λέξεις Γιάννης Κουκουλάς Ενόψει της επερχόμενης βαρυχειμωνιάς, που άργησε πολύ και για ακόμη μια φορά είναι αμφίβολο αν τελικά θα έρθει, εκ των πραγμάτων επανέρχεται στην επικαιρότητα ο πιο «παγωμένος» και ταιριαστός με τον χειμώνα κακός των κόμικς με μια τραγική ιστορία προέλευσης. Ο Mr Freeze πρωτοεμφανίστηκε στα κόμικς της DC το 1959 σε σενάριο του Dave Wood και σχέδια του Sheldon Moldoff. Το αρχικό του όνομα ήταν Mr Zero και με το πρωτοποριακό του υπερόπλο μπορούσε να παγώνει τους αντιπάλους του. Το τίμημα της εφεύρεσής του ήταν όμως μια σπάνια ασθένεια: όταν το παγωμένο διάλυμα που χρησιμοποιούσε εξερράγη πάνω του, μεταμορφώθηκε σε ένα πλάσμα που για να επιβιώσει πρέπει να ζει σε θερμοκρασίες υπό του μηδενός, εξ ου και το «Zero» του ονόματός του. Σχεδίασε μια πρωτότυπη στολή και ήταν υποχρεωμένος να ζει πάντα μέσα της για να μπορεί να αναπνέει. Επόμενα θύματά του ήταν ο Μπάτμαν και ο Ρόμπιν, τους οποίους μετέτρεψε σε παγάκια, για να χάσει τελικά όπως ήταν αναμενόμενο την πρώτη μάχη. Είχε εδραιώσει όμως τη θέση του στο πολυπρόσωπο σύμπαν των εγκληματιών του Gotham. Αργότερα μετονομάστηκε σε Mr Freeze και αποκαλύφθηκαν περισσότερα στοιχεία για την «καταγωγή» του. Ήταν ένας επιτυχημένος επιστήμονας της κρυογενετικής που πειραματιζόταν πάνω στη διατήρηση της ζωής σε ακραία χαμηλές θερμοκρασίες. Όταν η λατρεμένη σύζυγός του αρρώστησε, λίγο πριν από το τέλος της, αποφάσισε να δοκιμάσει πάνω της τα επιτεύγματά του. Άθελά του ο Μπάτμαν έγινε η αιτία για να αποτύχει το πείραμα και έτσι ο Mr Freeze έχασε τη γυναίκα του αλλά ορκίστηκε εκδίκηση. Σε μεταγενέστερες εκδοχές, κατόρθωσε να την επαναφέρει στη ζωή και να την κάνει σύμμαχό του ως Mrs Freeze. Στην κινηματογραφική του προσαρμογή το 1997 ενσαρκώθηκε από τον Αρνολντ Σβαρτσενέγκερ στην ταινία «Μπάτμαν και Ρόμπιν» του Τζόελ Σουμάχερ. Όσο περνούν τα χρόνια και όσα διαφορετικά παρελθόντα και κίνητρα κι αν του έχουν αποδοθεί, θα παραμένει πάντα ένας παραδοσιακά κακός παρανοϊκός επιστήμονας. Με κρύο αίμα. Πηγή
  4. Τα κόμικς και η μνήμη του Ολοκαυτώματος «Maus» Γιάννης Αντωνόπουλος (John Antono) Με αφορμή την Ημέρα Μνήμης για τα Θύματα του Ολοκαυτώματος, ανατρέχουμε στα σημαντικότερα κόμικς τα οποία καταπιάνονται με τη φρίκη του ναζισμού και του Αουσβιτς. Οκτώ δεκαετίες μετά τη λήξη του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου, το Ολοκαύτωμα παραμένει η μαζικότερη θηριωδία βιομηχανικής κλίμακας στην παγκόσμια ιστορία. Ενώ όμως και οι τελευταίοι επιζώντες ή μάρτυρες της Shoah οδεύουν προς το τέλος του βίου τους, εύλογα ανακύπτει το ερώτημα πώς θα διδάσκεται στις επόμενες γενιές η ιστορία μιας τόσο σκοτεινής περιόδου που, όσο και αν θα θέλαμε, δεν πρέπει ποτέ να ξεχάσουμε. Είναι αλήθεια ότι το αποτρόπαιο ιστορικό γεγονός της δολοφονίας έξι εκατομμυρίων Εβραίων από τους ναζί, αλλά ταυτόχρονα και εκατομμυρίων Ρομά και Σίντι, παιδιών με αναπηρίες, πολιτικών αντιπάλων, Σοβιετικών αιχμαλώτων πολέμου, ομοφυλόφιλων, μαρτύρων του Ιεχωβά κ.ά., έχει εμποτίσει βαθιά τον δυτικό πολιτισμό. Καμιά θεολογία, φιλοσοφία ή ιδεολογία δεν παρέμεινε ίδια μετά το Αουσβιτς. Ομοίως και με την τέχνη: η ποίηση, η λογοτεχνία, η μουσική, η ζωγραφική και φυσικά ο κινηματογράφος ανέλαβαν να αποτυπώσουν πτυχές της φρίκης. Αποπειράθηκαν, δηλαδή, «να μιλήσουν για το ανείπωτο, να αναπαραστήσουν την απουσία» – για να μνημονεύσουμε τα λόγια του συγγραφέα Ρέιμοντ Φέντερμαν. Τα κόμικς έχουν βάλει και αυτά, με τη σειρά τους, ένα λιθαράκι στη διάσωση της μνήμης. Στο παρόν αφιέρωμα θα επιχειρήσουμε μια συνοπτική –και πάντως όχι εξαντλητική– παράθεση των πιο σημαντικών τίτλων που καταπιάνονται με την ανείπωτη φρίκη του Άουσβιτς. Maus Το σπαρακτικό αυτό έργο αρχικά δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Raw», την περίοδο 1980-1991. Στη συνέχεια εκδόθηκε σε δύο τόμους [«My Father Bleeds History» (1986), «And Here My Troubles Began» (1991)] και έκτοτε παραμένει σημείο αναφοράς. Στα ασπρόμαυρα καρέ του, ο Art Spiegelman εξιστορεί τον αγώνα του Πολωνοεβραίου πατέρα του, όπως του τον αφηγήθηκε ο ίδιος, να επιβιώσει από τις ναζιστικές διώξεις και αργότερα να αναμετρηθεί με τις οδυνηρές εμπειρίες του από το Άουσβιτς. Οι χαρακτήρες του Maus παρουσιάζονται ως ανθρωπομορφικά ζώα, ανάλογα με τις εθνότητες στις οποίες ανήκουν: οι Εβραίοι αποδίδονται σαν ποντίκια, οι Γερμανοί σαν γάτες, οι Πολωνοί σαν γουρούνια και οι Αμερικανοί σαν σκύλοι. Οι συμβολισμοί είναι προφανείς, καθώς οι γάτες καταβροχθίζουν τα ποντίκια, τα γουρούνια προσπαθούν να επιβιώσουν και οι σκύλοι φτάνουν στην Ευρώπη για να κυνηγήσουν τις γάτες. Yossel: April 19, 1943 Ο εβραϊκής καταγωγής δημιουργός κόμικς Joe Kubert φιλοτέχνησε το 2003 μια ιστορία για το «alter ego» του, όπως χαρακτήρισε τον 15χρονο Γιόσελ, Εβραίο της Πολωνίας, ο οποίος ήθελε να γίνει καλλιτέχνης. Η ναζιστική κατοχή της χώρας του, όμως, ανέτρεψε τα σχέδιά του και ολόκληρη τη ζωή του. Η ιστορία του εξελίσσεται στο Γκέτο της Βαρσοβίας, όπου τον Ιανουάριο του 1943 θα ξεκινήσει η ηρωική εξέγερση, στην οποία ο Γιόσελ θα λάβει μέρος. Η ημερομηνία του υπότιτλου (19 Απριλίου 1943) αναφέρεται στη μέρα που σηματοδότησε την τελική καταστροφή του Γκέτο από τα SS και την έσχατη απελπισμένη αντίσταση των εναπομεινάντων Εβραίων. Auschwitz Το έργο του Pascal Groci (2004) εστιάζει στην ιστορία ενός ηλικιωμένου ζεύγους Πολωνών, του Kazik και της Cessnia, οι οποίοι έχασαν την κόρη τους στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Άουσβιτς. Εξήντα χρόνια μετά, το ζευγάρι επιστρέφει στο Άουσβιτς και αναβιώνει την εφιαλτική εκείνη περίοδο. Mendel’s Daughter Όπως ο Spiegelman, έτσι και ο Martin Lemelman εικονογράφησε την ιστορία της επιζήσασας μητέρας του κατά τις δεκαετίες του 1930 και του 1940, όπως του την αφηγήθηκε η ίδια on camera το 1989. Ο εβραϊκής καταγωγής καλλιτέχνης ζωντανεύει όλες τις δραματικές πτυχές της Shoah σε ένα συγκινητικό ασπρόμαυρο κόμικς που κυκλοφόρησε το 2006. Episodes from Auschwitz Η πολωνική αυτή τετραλογία (2009-2011), σε σενάριο του Michał Gałek, είναι διαρθρωμένη σε τέσσερα επεισόδια. Τέσσερις αληθινές ιστορίες τεσσάρων διαφορετικών ανθρώπων οι οποίοι βρέθηκαν στο κολαστήριο του Αουσβιτς. Ο πρώτος τόμος («Love in the Shadow of Death», σε σχεδίαση Marcin Nowakowski) αφηγείται την ιστορία αγάπης δύο κρατουμένων, της Εβραίας Mala Zimetbaum και του Πολωνού Edward Galiński, οι οποίοι επιχειρούν, ανεπιτυχώς, να αποδράσουν από το στρατόπεδο Άουσβιτς ΙΙ-Μπίρκεναου. Ο δεύτερος τόμος («Witold’s Report», σε σχεδίαση Arkadiusz Klimek) αναφέρεται στην ιστορία του Witold Pilecki, του Πολωνού στρατιώτη που μπήκε εθελοντικά στην κόλαση του Άουσβιτς ως κατάσκοπος, με σκοπό να μεταφέρει στους Συμμάχους πληροφορίες για τις φρικαλεότητες που συνέβαιναν εκεί. Μετά τον πόλεμο, το σταλινικό καθεστώς της Πολωνίας τον χαρακτήρισε «προδότη του πολωνικού λαού» και τον φυλάκισε. Το κόμικς δείχνει γλαφυρά τις ανακρίσεις και τα βασανιστήρια που ο Pilecki υπέφερε στα μπουντρούμια της κρατικής ασφάλειας, μέχρι την εκτέλεσή του στις 25 Μαΐου 1948, στη φυλακή Μοκότοβ της Βαρσοβίας. Ο τρίτος τόμος («Sacrifice») είναι αφιερωμένος στον Maximillian Kolbe, τον φραγκισκανό μοναχό που έμεινε γνωστός και ως «Ο άγιος του Άουσβιτς». Η ιστορία επικεντρώνεται στη φυλάκιση του πατέρα Κόλμπε στο στρατόπεδο του θανάτου. Ανατρέχει όμως και στα κύρια γεγονότα της ζωής του, τα οποία μας βοηθούν να κατανοήσουμε καλύτερα τα κίνητρά του στην πορεία του προς τη «θυσία» χάριν του συνανθρώπου, στο όνομα του Χριστού. Στον τέταρτο και τελευταίο τόμο («Bearers of Secrets», σε σχέδιο Michał Pyteraf) βλέπουμε την ιστορία των Ζοντερκομάντος, των κρατουμένων που αναγκάζονταν από τους ναζί να αποτεφρώνουν τα πτώματα των ανθρώπων που δολοφονήθηκαν στους θαλάμους αερίων του Άουσβιτς. Ελάχιστοι από αυτούς τους αιχμαλώτους είδαν το τέλος του πολέμου, μια και οι περισσότεροι σκοτώθηκαν στα χέρια των SS ως αυτόπτες μάρτυρες της εξολόθρευσης των Εβραίων. Die Suche Kυκλοφόρησε το 2008 για εκπαιδευτική χρήση κατά παραγγελία του ολλανδικού Κέντρου «Αννα Φρανκ», σε σχεδίαση του Eric Heuvel. Η «Αναζήτηση» αφηγείται την ιστορία της έφηβης Εσθερ Χεχτ από τη Γαλλία, η οποία υπέστη με την οικογένειά της μια ανελέητη καταδίωξη από τους ναζί. Το σεναριακά άρτιο και εικαστικά προσεγμένο graphic novel εστιάζει στα «παιδιά του Ολοκαυτώματος», τα πλέον αθώα θύματα της παρανοϊκής βιομηχανίας θανάτου που οργανώθηκε παράλληλα με τις πολεμικές επιχειρήσεις. Hidden: A Child’s Story of the Holocaust Στο παιδικό βίωμα του Ολοκαυτώματος είναι αφιερωμένο και το «Hidden» (2014) των Loic Dauvillier, Marc Lizano και Greg Salsedo. Σε αυτό το συγκινητικό ανάγνωσμα που απευθύνεται σε μικρές ηλικίες, η γιαγιά Ντούνια λέει στην εγγονή της μια ιστορία που δεν έχει πει ούτε καν στον γιο της: πως, ως νεαρή Εβραία στο Παρίσι, κρυβόταν σε σπίτια γειτόνων και φίλων, όταν οι γονείς της είχαν μεταφερθεί στα στρατόπεδα εξόντωσης. Το Ημερολόγιο της Άννας Φρανκ Το εκδοτικό φαινόμενο του «Ημερολογίου της Αννας Φρανκ» δεν χρειάζεται συστάσεις. Η συγκλονιστική καταγραφή της καθημερινότητας μιας διωκόμενης εβραϊκής οικογένειας μέσα από τα μάτια ενός έφηβου κοριτσιού έχει μεταφερθεί στην εικαστική φόρμα των κόμικς. Ξεχωρίζουμε τους τίτλους: «Anne Frank: The Anne Frank House Authorized Graphic Biography» (2010) των Sid Jacobson και Ernie Colón και «Das Tagebuch der Anne Frank: Graphic Diary» (2016) των Ari Folman και David Polonsky. 📌 Για την εκπαιδευτική χρήση των κόμικς στη διδασκαλία του Ολοκαυτώματος, διαβάστε: Γεωργία Καραντώνα και Τασούλα Τσιλιμένη, «Graphic Novel και Ολοκαύτωμα. Διδακτικές προτάσεις και εφαρμογές για την πρωτοβάθμια και τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση» (εκδ. Ροπή, Θεσσαλονίκη 2022) Πηγή
  5. Ένα αφιέρωμα της "Εφημερίδας των Συνατκτών" πάνω στο θέμα της ΤΝ στη δημοσιογραφία. Δεν είναι ακριβώς το ίδιο με το θέμα της συζήτησης, αλλά έχει αρκετό ενδιαφέρον και πιστεύω, ότι αξίζει να το διαβάσετε. https://www.efsyn.gr/themata/thema-tis-efsyn/376337_eidiseografia-sta-granazia-ton-algorithmon
  6. Κι εγώ πιστεύω ότι ο Θίασος είναι η καλύτερη ταινία του, αν και υπάρχουν τρεις ή τέσσερις δικές του που δεν έχω δει ακόμη (ανάμεσά τους και το "Ταξίδι στα Κύθηρα") - παρεμπιπτόντως, @kwtsos, δεν είναι ταινία για να τη δεις σε δύο μέρη, κανόνισέ τη για μια μέρα, που θα έχεις αρκετό χρόνο. Για το Βλέμμα δεν θα συμφωνήσω, εμένα μου άρεσε πολύ, αλλά σίγουρα μετά άρχισε μια κάμψη. Νομίζω, ότι η τελευταία του ταινία, "Η Σκόνη του Χρόνου" ήταν και η πιο αδύναμη. Πάντως, φέτος θα προβληθούν όλες του οι ταινίες στους κινηματογράφους. Έχει γίνει ήδη η αρχή με τις δύο πρώτες ("Μέρες του '36" και "Αναπαράσταση")
  7. Junji Ito: Από το manga στο Netflix (και πίσω στο manga) Θα σταθεί αντάξια η προσαρμογή του Netflix; Γιώργος Δρίτσας Το «Junji Ito Maniac: Japanese Tales of the Macabre» είναι μια νέα ανθολογική σειρά του Netflix, βασισμένη στις ιστορίες τρόμου του mangaka Junji Ito. Για όσους δεν γνωρίζουν, manga αποκαλούνται, εκτός Ιαπωνίας, τα Ιαπωνικά κόμικς και graphic novels. Στην Ιαπωνία, ο όρος manga αναφέρεται σε οποιοδήποτε κόμικ ή καρτούν, ανεξαρτήτως προέλευσης. Ένας από τους δημοφιλέστερους mangaka (δημιουργούς manga) παγκοσμίως, είναι ο Junji Ito. Ο Ito είναι γνωστός για ιστορίες τρόμου όπως το «Tomie», το «Uzumaki», το «Gyo», το «Hanging Balloons» και πολλές άλλες. Καθιερωμένος ως ένας από τους «δασκάλους» του είδους, ο Ιάπωνας mangaka έχει επιδράσει βαθιά στο σύγχρονο horror. Το «Junji Ito Maniac: Japanese Tales of the Macabre» είναι μια νέα ανθολογία του Netflix, αποτελούμενη από 20 διαφορετικές ιστορίες του δημιουργού, προσαρμοσμένες για την οθόνη. Μέχρι σήμερα δεν έχω γνωρίσει κάποιον που να μην «συγκινηθεί» με τη δουλειά του Ito. Συγκίνηση ίσως να μην είναι η σωστή λέξη. Ταρακούνημα μάλλον ή και, αντίθετα, απόλυτο πάγωμα. Το πενάκι του Junji Ito είναι αφάνταστα δυνατό, στο κείμενο και στις εικόνες εξίσου. Το σωματικό horror, το κοσμικό horror, οι φοβίες και οι ψυχώσεις είναι λέξεις κλειδιά που έρχονται κατά νου, αλλά είναι πραγματικά δύσκολο, αν όχι ανώφελο, να το περιγράψεις. Η φόρμα του manga είναι αναπόσπαστο κομμάτι αυτών των ιστοριών. Το κάδρο, το γύρισμα της σελίδας και η ασπρόμαυρη παλέτα είναι εργαλεία που ο Ito χειρίζεται μαεστρικά, για να πυροδοτήσει μια αξέχαστη, σωματική αίσθηση ανησυχίας στον αναγνώστη. Όλα αυτά δεν καθιστούν ανέφικτη μια αποτελεσματική προσαρμογή. Στο Junji Ito Maniac: Japanese Tales of the Macabre θα δούμε αυτό το εγχείρημα με ιστορίες όπως το «The Strange Hikizuri Siblings», το «Hanging Balloon”, το «Tomb Town» και το 2o κεφάλαιο του «Tomie» με τίτλο «Photo». Καθένα από τα 12 επεισόδια φαίνεται να διαρκεί γύρω στα 24 λεπτά. Η νέα σειρά του Netflix δεν είναι η πρώτη απόπειρα προσαρμογής των manga του Junji Ito. To 1998, το «Tomie», η πρώτη ταινία βασισμένη σε ιστορία του Ito, δε γνώρισε μεγάλη επιτυχία. Το ίδιο συνέβη και με τις μετέπειτα παραγωγές, που ουδέποτε στάθηκαν αντάξιες του αυθεντικού υλικού. Αυτό δεν είναι ένα κείμενο κριτικής ή εντυπώσεων, αλλά θα τολμήσω να κάνω μια κρίση, με αρκετά αυτοπεποίθηση: Καμία προσαρμογή του Ito, ακόμα και μια αντάξια, δε θα καταφέρει να υποκαταστήσει τα manga του. Αν, λοιπόν, έχετε όρεξη για βουτιά στο εμβληματικό horror του Junji Ito δείτε την ανθολογία του Netflix, γιατί όχι, αλλά τολμήστε και το manga. Απλώς μην το διαβάσετε το βράδυ, πριν το ύπνο. Πηγή
  8. Συγχωρέστε μου το διπλό ποστάρισμα, αλλά μιας και πήγα το πρωί, ας γράψω τις εντυπώσεις μου. Καταρχάς, εντάξει, γνωρίζω, ότι δεν είναι κομισοεκδήλωση, αλλά είναι ένας συναφής θεσμός και φυσικά έχει και κόμικς. Εκτός από κάποια άλμπουμ και τεύχη της Βαβέλ και του Παρά Πέντε / Ars Longa, υπάρχει το "Όργουελ", πολλά τεύχη από τις υπερηρωικές σειρές της Anubis, κάποια του Οξέος (σίγουρα είδα την "Υπομονή", ίσως να υπήρχαν κι άλλα) και πολλά τεύχη από το Μικρό Ήρωα και πιο συγκεκριμένα τόμοι Μίστερ Νο και Ζαγκόρ, τεύχη από Χελωνονιτζάκια, αλλά και κάποια άλμπουμ του Κόρτο Μαλτέζε, που είχαν δοθεί με την "Εφημερίδα των Συντακτών", δεν θυμάμαι όμως ποια. Η βόλτα μου ήταν αρκετά βιαστική, άρα παίζει να υπήρχαν κι άλλα, που μου ξέφυγαν. Δεν κοίταξα τιμές, άρα δεν μπορώ να σας ενημερώσω. Το μόνο σίγουρο είναι ότι, όπως κάθε χρόνο, έχει τα τεύχη της Βαβέλ σε συσκευασίες των δύο τευχών στα 2 ευρώ και κολλάριστά, αλλά με τυχαία επιλογή τευχών. Αν ξαναπάω και δω περισσότερα ή τιμές, θα ενημερώσω. Κάντε το ίδιο και εσείς, αν πάτε. Και φυσικά, μπορείτε να βρείτε πάρα πολλά βιβλία σε πολύ καλές τιμές. Κάποια από αυτά τα βλέπουμε κάθε χρόνο, αλλά πάντα εμφανίζονται και κάποια καινούρια και ενδιαφέροντα.
  9. until
    26ο Παζάρι Βιβλίου 2023: Χιλιάδες βιβλία σε τιμές έκπληξη στην Πλατεία Κλαυθμώνος Το 26ο Παζάρι Βιβλίου 2023 θα πραγματοποιηθεί και φέτος στην Πλατεία Κλαυθμώνος. Το 26ο Παζάρι Βιβλίου 2023 διοργανώνεται από τον Σύνδεσμο Εκδοτών Βιβλίου (Σ.ΕΚ.Β.) και την Πανελλήνια Ομοσπονδία Εκδοτών Βιβλιοχαρτοπωλών (Π.Ο.Ε.Β.) υπό την αιγίδα του Δήμου Αθηναίων και με την υποστήριξη του Οργανισμού Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας του Δήμου Αθηναίων (Ο.Π.Α.Ν.Δ.Α.). Από την Παρασκευή 27 Ιανουαρίου έως και την Κυριακή 19 Φεβρουαρίου 2023, πραγματοποιείται στην Πλατεία Κλαυθμώνος το μεγαλύτερο και πλέον οργανωμένο Παζάρι Βιβλίου στην πόλη των Αθηνών, με κεντρικό σύνθημα: «Το βιβλίο είναι η δύναμή σου». Το 26ο Παζάρι Βιβλίου 2023, στην Πλατεία Κλαυθμώνος, θα λειτουργεί Καθημερινά, Σάββατα και Κυριακές από τις 09:00 το πρωί έως και τις 21:00 το βράδυ, από 27 Ιανουαρίου έως και 19 Φεβρουαρίου 2023. Photo Credit: Jason Wong, Unsplash Πηγή
  10. 26ο Παζάρι Βιβλίου 2023: Χιλιάδες βιβλία σε τιμές έκπληξη στην Πλατεία Κλαυθμώνος Το 26ο Παζάρι Βιβλίου 2023 θα πραγματοποιηθεί και φέτος στην Πλατεία Κλαυθμώνος. Το 26ο Παζάρι Βιβλίου 2023 διοργανώνεται από τον Σύνδεσμο Εκδοτών Βιβλίου (Σ.ΕΚ.Β.) και την Πανελλήνια Ομοσπονδία Εκδοτών Βιβλιοχαρτοπωλών (Π.Ο.Ε.Β.) υπό την αιγίδα του Δήμου Αθηναίων και με την υποστήριξη του Οργανισμού Πολιτισμού, Αθλητισμού και Νεολαίας του Δήμου Αθηναίων (Ο.Π.Α.Ν.Δ.Α.). Από την Παρασκευή 27 Ιανουαρίου έως και την Κυριακή 19 Φεβρουαρίου 2023, πραγματοποιείται στην Πλατεία Κλαυθμώνος το μεγαλύτερο και πλέον οργανωμένο Παζάρι Βιβλίου στην πόλη των Αθηνών, με κεντρικό σύνθημα: «Το βιβλίο είναι η δύναμή σου». Το 26ο Παζάρι Βιβλίου 2023, στην Πλατεία Κλαυθμώνος, θα λειτουργεί Καθημερινά, Σάββατα και Κυριακές από τις 09:00 το πρωί έως και τις 21:00 το βράδυ, από 27 Ιανουαρίου έως και 19 Φεβρουαρίου 2023. Photo Credit: Jason Wong, Unsplash Πηγή
  11. Είδα σήμερα το "Belle" (η άποψη εδώ). Πήγα στο Νανά, στη Δάφνη, που έχει 6 αίθουσες στην προβολή των 18:30 και είδα την εκδοχή στα ιαπωνικά με υπότιτλους. Ήμουν ο μοναδικός θεατής στην αίθουσα....
  12. Την είδα κι εγώ πριν από λίγο στην εκδοχή με τους υπότιτλους. Ωραίο έργο, αλλά δεν με τρέλανε. Συμφωνώ με την @Sugarglitter, ότι προσπάθησε να πει πολλά πράγματα λίγο βιαστικά και μου έδωσε μια αίσθηση ανολοκλήρωτου, παρόλο, που μου άρεσε και το θέμα, αλλά και το εικαστικό κομμάτι. Ήθελε να περάσει και διάφορα μηνύματα, κάτι που γενικά κατάφερε, αν και τα έχουμε ξαναδεί αλλού και καλύτερα. Δεν έχω δει άλλη ταινία του Χοσόντα και δεν έχω άποψη για το έργο του, αλλά μου νομίζω, ότι πρέπει κάποιος/α να είναι πολύ ευνοϊκά διακείμενος απέναντι στα μηνύματα της ταινίας, για να του/της αρέσει. Δεν είναι κακό ή μέτριο, ούτε μετάνιωσα που το είδα, μου άρεσε, αλλά μου φάνηκε κάπως "λίγο".
  13. Μια νέα κυκλοφορία, που δεν είναι κόμικ, αλλά βιβλίο σχετικό με κόμικ. Αντιγράφω από το larissanet.gr: «Graphic Novel και Ολοκαύτωμα»… Τι δυνατότητες υπάρχουν για να διδαχθεί στα σχολεία ένα συγκρουσιακό και τραυματικό γεγονός, όπως το Ολοκαύτωμα; Σε αυτό το ερώτημα απαντά το βιβλίο των Καραντώνα και Τσιλιμένη που προτείνουν το λογοτεχνικό είδος του graphic novel. Το βιβλίο Graphic Novel και Ολοκαύτωμα. Διδακτικές Προτάσεις και Εφαρμογές για την Πρωτοβάθμια και τη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις ΡΟΠΗ, προσφέρει μια σύντομη εισαγωγή στο πεδίο των Πολιτισμικών Σπουδών, των Σπουδών του Τραύματος, των Λογοτεχνικών Σπουδών και των Σπουδών των Κόμικς. Επιχειρείται μια σύντομη αναφορά στο graphic novel και ειδικότερα, μια ιστορική αναδρομή στο holocaust graphic novel (graphic novel για το Ολοκαύτωμα). Η ποικιλία και η ρευστότητα αναπροσαρμογής αυτής της κατηγορίας των graphic novels την καθιστούν έναν εξελισσόμενο κλάδο της αναπαράστασης του Ολοκαυτώματος, εγκαθιδρύοντας ένα καινοτόνο μέσο σύλληψης της πολιτισμικής μνήμης. Η συγκεκριμένη κατηγορία graphic novel αξιοποιείται εκπαιδευτικά τις τελευταίες δεκατίες για την προσέγγιση του ιστορικού θέματος του Ολοκαυτώματος και της γενοκτονίας, ευρύτερα. Μπορεί, όμως, ένα συγκρουσιακό και τραυματικό γεγονός να διδαχθεί μέσω μιας πολυσημικής συνάντησης του Μέσου των κόμικς και της λογοτεχνίας; Η παρούσα μελέτη αποδεικνύει τις πολυεπίπεδες δυνατότητες που αναφύονται μέσα από ένα τέτοιο εγχείρημα. Το παρόν βιβλίο, βασισμένο στη σύγχρονη βιβλιογραφία του κλάδου για τη διδασκαλία του Ολοκαυτώματος, αποτελεί ένα καινοτόμο, διεπιστημονικό εγχειρίδιο διδακτικής μεθοδολογίας για εκπαιδευτικούς και φοιτητές που επιθυμούν να το προσεγγίσουν αποτελεσματικά στη σχολική τάξη, αλλά και για αναγνώστες που αγαπούν την ιστορία, τη λογοτεχνία και τα κόμικς. Έγραψαν για το βιβλίο: «Το βιβλίο των Γεωργίας Καραντώνα και Τασούλας Τσιλιμένη Graphic Novel και Ολοκαύτωμα: Διδακτικές Προτάσεις και Εφαρμογές για την Πρωτοβάθμια και τη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση είναι πολλά περισσότερα από αυτό που λέει ο τίτλος του. Γιατί, εκτός από τη μελέτη ενός νέου μέσου, της graphic novel, και της συμβολής της στη γνωριμία των μαθητών με την ιστορία, το βιβλίο αποτελεί μια πλούσια παρακαταθήκη πηγών για το Ολοκαύτωμα. Κυρίως όμως προτείνει μια νέα ματιά για τη λογοτεχνία στο σχολείο, η οποία παράλληλα με την αισθητική ικανοποίηση που προσφέρει, οδηγεί τους νεαρούς αναγνώστες στην εξερεύνηση του κόσμου.» – Αγγελική Γιαννικοπούλου, Καθηγήτρια Παιδικής Λογοτεχνίας. Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών. «Δυστυχώς, οδεύουμε προς μια εποχή, στην οποία δεν θα υπάρχουν επιζώντες ή μάρτυρες του Ολοκαυτώματος εν ζωή. Ένας κόσμος χωρίς επιζώντες θα επιφέρει ριζικές αλλαγές στον τρόπο που άνθρωποι κάθε ηλικίας θα διδάσκονται και θα μαθαίνουν για το Ολοκαύτωμα. Επιπλέον, πρόσφατες έρευνες και παγκόσμια γεγονότα μας επισημαίνουν ότι αντιμετωπίζουμε μια άνοδο στην άρνηση του Ολοκαυτώματος, τον αναθεωρητισμό και τον αντισημιτισμό, τις γενοκτονίες, αλλά και στις απειλές για γενοκτονίες σε όλο τον κόσμο. Αυτό το βιβλίο θα συνδράμει στην ενίσχυση της διδασκαλίας του Ολοκαυτώματος με τέτοιο τρόπο, ώστε αυτό που είθισται να θεωρείται μια «συγκρουσιακή παιδαγωγική», όταν επιχειρείται να προσεγγιστεί ακολουθώντας τις πρακτικές οδηγίες που προτείνονται σε αυτό το βιβλίο, να μπορεί πραγματικά να ενισχύσει την κριτική σκέψη των παιδιών, αναφορικά με τον ρόλο τους στην κοινωνία και την ταχύτατα εξελισσόμενη παγκόσμια κατάσταση στην οποία είμαστε κοινωνοί.» -Clare Lawlor, Imperial War Museums (IWM), Λονδίνο, Μάρτιος 2022 «Ένα βιβλίο που προτρέπει τα παιδιά να διεισδύσουν στις πτυχές της πιο σκοτεινής περιόδου της ανθρώπινης ιστορίας με έναν καινοτόμο και προσιτό τρόπο. Αναλύοντας τη σημειολογία κειμένου και εικόνων καταφέρνει να καλλιεργήσει την ενσυναίσθηση και την κριτική σκέψη.» -Κέλλυ Ματαθία-Κόβο, εικονογράφος-συγγραφέας Βιογραφικά Συγγραφέων Η Τασούλα Τσιλιμένη είναι Καθηγήτρια στο Π.Τ.Π.Ε., του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας (Π.Θ.) στο οποίο διδάσκει θέματα Παιδικής-Εφηβικής Λογοτεχνίας, Αφήγηση, Μυθοπλασία – Δημιουργική Γραφή κειμένων βραχείας φόρμας. Τα ερευνητικά της ενδιαφέροντα εστιάζουν στη θεωρία και κριτική της παιδική/εφηβικής λογοτεχνίας καθώς επίσης και στη διδακτική της. Ως καλεσμένη καθηγήτρια προσφέρει μαθήματα και διαλέξεις σε μεταπτυχιακά προγράμματα πανεπιστημιακών ιδρυμάτων της ημεδαπής και αλλοδαπής (ΕΚΠΑ, ΑΠΘ, Λευκωσίας, κ.α). Έχει δημοσιευμένο ερευνητικό έργο σε έγκριτα διεθνή και ελληνικά επιστημονικά περιοδικά, συλλογικούς τόμους, πρακτικά συνεδρίων και σε αυτόνομα ατομικά βιβλία. Είναι Διευθύντρια του Εργαστηρίου Λόγου και Πολιτισμού του Π.Θ. και Διευθύντρια του ηλεκτρονικού περιοδικού για τη θεωρία και μελέτη της παιδικής λογοτεχνίας ΚΕΙΜΕΝΑ (www.keimena.ece.uth.gr). Γράφει επίσης λογοτεχνικά βιβλία για παιδιά και ενήλικες. Η Γεωργία Καραντώνα είναι υποψήφια Διδάκτωρ Παιδικής και Εφηβικής Λογοτεχνίας στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας. Ολοκλήρωσε τις μεταπτυχιακές σπουδές της στη Διδακτική Γλώσσας & Λογοτεχνίας στο Πανεπιστήμιο Λευκωσίας. Είναι μετεκπαιδευθείσα του Πανεπιστημίου του Cambridge στις Σπουδές του Ολοκαυτώματος και έχει επιμορφωθεί στο Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ και στο Center for Holocaust Education, UCL. Έχει λάβει μέρος σε διεθνή συνέδρια στην Ελλάδα και το εξωτερικό και έχει δημοσιεύσει άρθρα και κριτικές σε ελληνικά και ξένα περιοδικά. Από το 2020 οργανώνει εκπαιδευτικές δράσεις για την Ημέρα Μνήμης του Ολοκαυτώματος (λέσχη ανάγνωσης, σενάρια μαθήματος, ομιλίες, επιμόρφωση εκπαιδευτικών) μέσω του HMDT στο Ηνωμένο Βασίλειο. Το 2021 συμμετείχε στην αξιολόγηση του εκπαιδευτικού προγράμματος για το Ολοκαύτωμα του IWM του Λονδίνου. Τα ερευνητικά της ενδιαφέροντα εστιάζουν στη διδασκαλία του Ολοκαυτώματος και την αναπαράσταση του τραύματος και της γενοκτονίας στη graphic narrative. Εργάζεται ως εκπαιδευτικός στο σχολείο St Cyprian’s του Λονδίνου.
  14. Το Αιγαίο Στις Φλόγες: Το ξεχασμένο έργο του Ιούλιου Βερν που προκάλεσε οργή στη Μάνη, έγινε κόμικ Το Αιγαίο Στις Φλόγες ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΙΚΡΟΣ ΗΡΩΣ Το βιβλίο του Ιουλίου Βερν που προκάλεσε αντιδράσεις στη χώρα μας, μεταφέρθηκε σε κόμικ για πρώτη φορά παγκοσμίως από τις ιστορικές εκδόσεις Μικρός Ήρως. Μια συζήτηση με τους συντελεστές του. Χρήστος Δεμέτης To περίφημο βιβλίο του Ιουλίου Βερν "Αρχιπέλαγος στις Φλόγες", έγινε κόμικ για πρώτη φορά, σε προσαρμογή σεναρίου από τον Γιώργο Βλάχο και σε σκίτσα του Θανάση Καραμπάλιου, και πριν από λίγες ημέρες κυκλοφόρησε ο δεύτερος τόμος του. Τα γεγονότα του έργου του Βερν (πρωτότυπος τίτλος L’ Archipel en Feu, 1884), διαδραματίζονται το 1827, την εποχή της ναυμαχίας του Ναβαρίνου, η οποία έγειρε την πλάστιγγα προς την πλευρά της ανεξαρτησίας του νεοελληνικού κράτους από την οθωμανική αυτοκρατορία. Στη μεταφορά του βιβλίου στο κόμικ "Το Αιγαίο Στις Φλόγες", η ιστορία συναντά τις μνήμες, σε μια συναρπαστική περιπέτεια έρωτα και προδοσίας από τη Μάνη μέχρι την Κρήτη, που εξυμνεί τη συμμετοχή των Φιλελλήνων στον Αγώνα του '21, τονίζοντας αξίες όπως η τιμή, η φιλία και η ανιδιοτέλεια. Με το δεύτερο τεύχος, η ιστορία πλέον ολοκληρώνεται, και με αφορμή την κυκλοφορία αυτή από τις θρυλικές Εκδόσεις Μικρός Ήρως, το NEWS 24/7 είχε την ευκαιρία να μιλήσει με τους συντελεστές για το έργο καθεαυτό, τις δυσκολίες της ολοκλήρωσής του, αλλά και για τον ιδιαίτερο κόσμο του Ιούλιου Βερν, που συνεχίζει να (μας) εμπνέει. Απαντώντας στην ερώτηση σχετικά με το πώς προέκυψε η ιδέα για τη συνεργασία για την υλοποίηση του έργου, ο Θανάσης Καραμπάλιος λέει: "Εγώ ήρθα τελευταίος στο συγκεκριμένο project. Ήταν μία ιδέα του Λεωκράτη Ανεμοδουρά και του Γιώργου Βλάχου. Όταν επικοινώνησε μαζί μου ο Λεωκράτης η χαρά μου ήταν διπλή, θα συνεργαζόμουν με τις εκδόσεις "Μικρός Ήρως" και πάνω σε ιστορία του Ιουλίου Βερν. Πως να πεις όχι σε αυτό;". ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΙΚΡΟΣ ΗΡΩΣ Από τη δική του μεριά, ο Γιώργος Βλάχος παρατηρεί πως η έκδοση δεν συσχετίζεται με τους εορτασμούς για τα 200 χρόνια από την Ελληνική Επανάσταση, παρότι η υπόθεση του μυθιστορήματος συμπίπτει χωροχρονικά με τον Ξεσηκωμό. Όπως αναφέρει, "Ο Βερν είναι διαχρονικά ένας δημοφιλέστατος συγγραφέας στο νεανικό κοινό καθώς τα έργα του ως μυθιστορήματα έχουν μεταφραστεί στις περισσότερες γλώσσες, ενώ και σαν κόμικς έχουν διασκευαστεί τα περισσότερα από αυτά. Το "Αρχιπέλαγος στις Φλόγες" (όπως είναι ο αυθεντικός του τίτλος) δεν έχει ποτέ διασκευαστεί σε κόμικ ή σε graphic novel παγκοσμίως, μήτε είναι από τα πιο γνωστά έργα του Γάλλου συγγραφέα. Αν λοιπόν, πρέπει να αναζητηθεί μια απάντηση για το πώς προέκυψε η συνεργασία για τη δημιουργία του κόμικς, αυτή είναι ότι αναζητήθηκε ένα έργο του Βερν με προοπτικές διεθνούς καριέρας. Και ίσως το πιο ιδανικό για Έλληνες δημιουργούς θα ήταν να επιλεγεί κάποιο που να έχει σχέση με Ελλάδα και ελληνική ιστορία. Προσωπικά για μένα, δεν σημαίνει τίποτα περισσότερο". Σχετικά με το βασικό μήνυμα του αρχικού βιβλίου του Βερν, οι δύο συντελεστές αναφέρουν στο NEWS 24/7: "Δεν θα έλεγα ότι ο Βερν περνάει κάποιο συγκεκριμένο ιστορικό μήνυμα. Μιλάει κυρίως για τη δύναμη της αγάπης αλλά και για την αίσθηση του χρέους απέναντι σε κάτι πιο υψηλό από τον εαυτό μας. Είτε αυτό είναι ο αγώνας για την ελευθερία, ή η εξιλέωση για αμαρτίες παιδιών και γονέων", αναφέρει ο Θ. Καραμπάλιος. Για τον Γιώργο Βλάχο, αν θα μπορούσαμε να πιστώσουμε κάποιο μήνυμα στο όλο έργο, αυτό θα ήταν "πέρα για πέρα, ανθελληνικό". "Στο σενάριο του graphic novel δεν πέρασαν ιστορικά γεγονότα πέρα από αυτά που αναφέρονται στο μυθιστόρημα και αυτά αρκετά συνοπτικά λόγω της μορφής του κειμένου (κόμικ με ελλειπτική γραφή). Οι… "ανθελληνικές" γεύσεις θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν οι περιγραφές της ενασχόλησης των Μανιατών με την πειρατεία (και τα σκλαβοπάζαρα Χριστιανών επί ελληνικού εδάφους) στα χρόνια της Τουρκοκρατίας, του Ξεσηκωμού και στα πρώτα χρόνια ζωής του ελεύθερου ελληνικού κράτους. Επ’ αυτών οι διαμαρτυρίες των Μανιατών προς τον Ιούλιο Βερν, ότι τους αδικεί, έφτασαν ως και τα πρωτοσέλιδα ελληνικών και γαλλικών εφημερίδων της εποχής. Κατόπιν, ο κύριος ελληνικής καταγωγής πρωταγωνιστής υπήρξε πέρα για πέρα αρνητικός ήρωας και τέλος, στα σχετικά με την πολιορκία της Χίου από τον Φαβιέρο, η Ιστορία καταγράφει παρουσία Ελλήνων ατάκτων που κατατάχτηκαν στις δυνάμεις του Φαβιέρου απλώς και μόνο για να λαφυραγωγήσουν (Στο μυθιστόρημα απλώς περιγράφονται σαν γλετζέδες και μάλλον αδιάφοροι για την πολεμική τους αποστολή)". Σε κάθε περίπτωση, όπως τονίζει ο ίδιος, στο εν λόγω έργο δεν υπάρχει κάποιο μήνυμα "εθνικοπατριωτικής αξίας και μάλιστα θετικό". ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΙΚΡΟΣ ΗΡΩΣ -Ποιες ήταν οι δυσκολίες που αντιμετώπισε ο καθένας σας στη μεταφορά της ιστορίας, τόσο ως προς το σενάριο όσο και ως προς τη σκιτσογραφία - απεικόνιση των ηρώων; "Το πρόβλημα θα ήταν πως να αποφύγω τα παγκόσμια στερεότυπα σχετικά με την εικόνα της πειρατείας (Τζόνι Ντεπ, Μαυρογένης) και να μην πέσω στην παγίδα των δικών μας στερεοτύπων, ότι οι πειρατές θα πρέπει να μοιάζουν με τον Μιαούλη ή τον Κανάρη. Προσπάθησα να παντρέψω στοιχεία και από τα δύο με έμφαση στον χαρακτήρα της Μεσογείου", λέει ο σκιτσογράφος, Θ. Καραμπάλιος. Από τη δική του μεριά, ο Γ. Βλάχος που ανέλαβε το σενάριο απαντά: "Η οικονομία στη δομή ενός σεναρίου κόμικ που βασίζεται σε μυθιστόρημα αντιμετωπίζει περισσότερες δυσκολίες από ένα σενάριο με πρωτότυπη πλοκή, που δεν βασίζεται δηλαδή σε προγενέστερο λογοτεχνικό πόνημα. Το προσαρμοσμένο σενάριο (adaptation) δεσμεύεται: α] να "χωρέσει" σε συγκεκριμένο αριθμό σελίδων την έκταση του πρωτοτύπου, β] στους ήδη συγγραφικά διαμορφωμένους χαρακτήρες να μοιράσει ρόλους και διαλόγους που δεν θα "προδίδουν" τα πρωτότυπά τους και γ] ο λόγος να εξυπηρετεί τη δομική ροή του κόμικ χωρίς ποσοτικά -τουλάχιστο- να λειτουργεί σε βάρος της εικόνας η οποία εξ ορισμού έχει τον πρώτο λόγο στην τελική μορφή του έργου είτε ως comic, είτε ως graphic novel. Βέβαια, κάποιες "ατασθαλίες" και κάποιες μικρές παρεκκλίσεις θεωρούνται θεμιτές "συγγραφική αδεία", εφ’ όσον θετικοποιούν το τελικό αποτέλεσμα, χωρίς να προδίδουν τις προθέσεις και τη σύλληψη του συγγραφέα". Η "Εκάβη" του Βερν Σχετικά με τον χαρακτήρα του έργου που τους γοήτευσαν περισσότερο, οι δύο συντελεστές απαντούν: "Αγαπημένος μου χαρακτήρας είναι ο Στάρκος. Είναι ένας αρκετά σκοτεινός τύπος αλλά βαθύτατα ανθρώπινος μέσα στην κακία του" (Θανάσης Καραμπάλιος ). "Τυπικά δεν υπάρχει κάποιος από τους κύριους χαρακτήρες που θα διεκδικούσε τον τίτλο του απόλυτου πρότυπου προς μίμηση. Κλασικό μυθιστόρημα ρομαντισμού με ιστορικό υπόβαθρο και μανιχαϊστικής δομής χαρακτήρες. Μα, ωστόσο στους δεύτερους χαρακτήρες θα μπορούσα να ξεχωρίσω την Ανδρονίκη, τη μάνα -όχι μητέρα, τη μάνα του πειρατή Νικόλα Στάρκου. Γνήσια Ελληνίδα ηρωίδα, πολέμησε στον Ξεσηκωμό και αντιμετώπισε τον γιο της σαν εχθρό στις θάλασσες. Τον έδιωξε από το σπίτι και τον αποκήρυξε, ήξερε το μυστικό του μα δεν το πρόδιδε και στη τελευταία τους συνάντηση και τελική τους αναμέτρηση, η μάνα σπάραξε πάνω από το άψυχο σώμα του σαν την Εκάβη της τραγωδίας... Να, γιατί αυτόν τον χαρακτήρα διαλέγω. Κι από ό,τι φαίνεται, τον ίδιο είχε διαλέξει και ο... Βερν! Στο εξώφυλλο της πρώτης έκδοσης του μυθιστορήματός του, πρώτο πλάνο είναι η μορφή της που ορθώνει το πολεμικό ανάστημά της, κρατώντας κι ανεμίζοντας την ελληνική σημαία" (Γιώργος Βλάχος). Ποιο είναι το αγαπημένο έργο του καθενός σας από την εργογραφία του Ιούλιου Βερν, και για ποιο λόγο; "Ο Γύρος του Κόσμου σε 80 Μέρες, γιατί μέσα από ένα βιβλίο άνοιγε ένα παράθυρο σε όλον τον πλανήτη για μένα, καθώς ήταν ένα βιβλίο που διάβασα στο δημοτικό. Επίσης υπήρχε και μια πολύ ωραία σειρά κινουμένων σχεδίων για το συγκεκριμένο βιβλίο εκείνη την εποχή" (Θανάσης Καραμπάλιος ). "Δεν είναι εύκολο να ξεδιαλέξω ποιο από τα μυθιστορήματα του Βερν θα χαρακτήριζα ως πιο αγαπημένο (πρώτα - πρώτα δεν τα έχω διαβάσει όλα, αν και όλα έχουν μεταφραστεί στα ελληνικά σε περισσότερες από μία μεταφράσεις). Με κριτήριο το μήνυμα που μπορεί κανένας να διακρίνει πίσω από την υπόθεση θα ξεχώριζα δυο για τους αντίστοιχους κύριους χαρακτήρες τους και για τις σχεδόν παρόμοιες ιδέες που πρεσβεύουν. Ο πλοίαρχος Νέμο από το μυθιστόρημα "20.000 λεύγες (ταξίδι) κάτω από τη θάλασσα". Είναι ένας ουμανιστικών σκέψεων άνθρωπος, που προσπαθεί να συμβάλλει στην παγκόσμια απελεύθερωση των ανθρώπων από τα καταπιεστικά καθεστώτα. Πολωνικής καταγωγής στην πρώτη γραφή του μυθιστορήματος και Ινδός στην επόμενη για λόγους... διπλωματικής λογοκρισίας! Στη θέση της τσαρικής Ρωσίας που είχε αρχικά στο στόχαστρό του, ο εκδότης του τον υποχρέωσε να βάλει την αυτοκρατορική Αγγλία (για αυτό τον έκανε και Ινδό). Στη Ρωσία που ήταν σύμμαχος της Γαλλίας και είχε σημαντικές πωλήσεις θα κακοφαινόταν, αλλά στην Βρετανία που δεν είχε πωλήσεις και παραδοσιακά βρισκόταν σε αντιπαλότητα με τη Γαλλία, δεν τον ενδιέφερε! Ο άλλος είναι ο "Ματίας Σαντόρφ" από το ομώνυμο μυθιστόρημα, που διέπεται από τις ίδιες φιλελεύθερες αρχές. Ο ήρωας, ο κόμης Ματίς Σαντόρφ είναι Ούγγρος ευγενής που με την μορφή του πάμπλουτου δόκτορα Άντεκιρττ αγωνίζεται για την απελευθέρωση της χώρας του από τον ζυγό των Αψβούργων της Αυστρίας. Είναι μια εκδοχή του Κόμη Μόντε Κρίστο αλά Βερν!" (Γιώργος Βλάχος). ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΙΚΡΟΣ ΗΡΩΣ Κόμικ και Ιστορία. Γιατί ταιριάζουν τόσο πολύ (με ουκ ολίγα πρόσφατα παραδείγματα εν Ελλάδι); "Στην Ελλάδα όντως υπάρχει μια στροφή προς το ιστορικό κόμικς. Αυτό κατά τη γνώμη μου οφείλεται σε δύο παράγοντες. Πολλοί από τους δημιουργούς έχουν βαρεθεί τους υπερήρωες και βρίσκουν περισσότερο ενδιαφέρον στην ιστορία μας. Δεύτερο παράγοντα θεωρώ τη δεκαπενταετή κρίση που διανύουμε, η οποία εκτός από οικονομική είναι και πολιτισμική και ταυτότητας. Κάνοντας τη σύνδεση-σύγκριση παρόντος παρελθόντος προσπαθούμε να ετεροπροσδιορίσουμε τη θέση μας ως δημιουργοί στη σύγχρονη κατάσταση" (Θανάσης Καραμπάλιος ). "Γιατί το κόμικ εικονογραφεί, τη δράση, την περιπέτεια, την πλοκή. Μόνον τότε ως αφήγημα έχει πιθανότητες να γίνει επιτυχία. Έργα με αποκλειστικά ανάπτυξη φιλοσοφικού περιεχόμενου, ως κόμικ δεν θα είχαν καμιά τύχη. Και η Ιστορία από μόνη της είναι δράση, περιπέτεια, πλοκή. Ακόμα κι αν πρέπει να μιλήσει για τη φιλοσοφία και τα επιτεύγματα της. Ας πούμε, ένας διάλογος του Πλάτωνα, o Κριτίας λόγου χάρη έχει ίντριγκα και Ατλαντίδα που τύφλα να έχουν τα ταξίδια του Γκιούλιβερ!" (Γιώργος Βλάχος). Και οι δυο σας έχετε μελετήσει ιδιαίτερα την προεπαναστατική περίοδο αλλά και εκείνη που ακολούθησε την Επανάσταση του '21. 200 χρόνια μετά, οι γνωστοί εθνικοί μύθοι και τα στερεότυπα, συνεχίζουν να επιβιώνουν. Πώς πιστεύετε πως θα έπρεπε να αντιμετωπίζουμε την Ιστορία μας, και πού έχουν γίνει τα μεγαλύτερα λάθη; "Χωρίς φόβο αλλά με πάθος. Να σκύψουμε πάνω στα γεγονότα και τις συνθήκες και να τις μελετήσουμε από όλες τις σκοπιές. Εκεί ίσως δούμε ότι ούτε όλοι οι Έλληνες πολέμησαν μαζί, αλλά ούτε και κοινή αντίληψη περί της ελευθερίας και της σύστασης, του ελληνικού κράτους, υπήρχε" (Θανάσης Καραμπάλιος ). "Όντως η προεπαναστατική περίοδος, όσο και τα χρόνια της Επανάστασης και μετά εξέθρεψαν αρκετούς εθνικούς μύθους και τα στερεότυπα της δημιουργίας τους εξακολουθούν να επιβιώνουν με ισχύ γεγονότος στο ιστορικό γίγνεσθαι. Προσωπικά, δεν έχω συναντήσει στα διαβάσματά μου κάποιο έθνος, κάποιο λαό που αντιμετωπίζει την Ιστορία του με συλλογική αντικειμενικότητα αποκλείοντας τους μύθους της συλλογικής μνήμης.. Όσο για το πού έχουν γίνει τα μεγαλύτερα λάθη είναι μια ερώτηση προς αυτούς που διαχειρίζονται πολιτικά και κοινωνικά τις συνέπειες αυτών των λαθών και στους ιστορικούς που σπουδάζουν και αναλύουν την Ιστορία" (Γιώργος Βλάχος). Τέλος, σχετικά με το πώς πρέπει να σταθούμε ως κοινωνία απέναντι στο φάντασμα του εθνικισμού - ρατσισμού στην Ελλάδα από εδώ και στο εξής, ο Θανάσης Καραμπάλιος απαντά: "Δυστυχώς πολλοί πιστέψανε ότι με το ναζισμό-εθνικισμό-ρατσισμό-φασισμό κλπ ξεμπερδέψαμε με μια καταδικαστική απόφαση που έστειλε τους ηγέτες του ναζιστικού μορφώματος της χρυσής αυγής στη φυλακή. Αυτήν την περίοδο έχουν αρχίσει και προσπαθούν να ξανασηκώσουν κεφάλι. Αρα ως κοινωνία κινηματικά αλλά και προσωπικά ο καθένας από εμάς πρέπει να πάψει να ανέχεται τον λόγο τους, και όταν λέω πάψει εννοώ να υπάρχει παρέμβαση κάθε είδους και μορφής, ώστε να μην τους ξαναδώσουμε χώρο. Ο φασισμός- ναζισμός- εθνικισμός κλπ είναι λαϊκίστικο κίνημα. Γιατί είναι κίνημα. Άρα κατά τη γνώμη μου η απάντηση στο δρόμο, στον χώρο εργασίας, στα σωματεία παντού". Από τη δική του μεριά, ο Γιώργος Βλάχος σημειώνει πως το ίδιο το κόμικ προφανώς και δεν σχετίζεται με το ζήτημα του εθνικισμού και του ρατσισμού όπως βιώνεται σήμερα, ωστόσο όπως λέει, "μια απάντηση σε αυτό το ερώτημα, είναι αντικείμενο μεγάλης συζήτησης", με κάποια επόμενη αφορμή. ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΜΙΚΡΟΣ ΗΡΩΣ Το ιστορικό πλαίσιο Αρχικά το μυθιστόρημα του Βερν δημοσιεύθηκε σε συνέχειες από τις 29 Ιουνίου έως τις 3 Αυγούστου 1884 στην παρισινή εφημερίδα Les Temps (Οι Καιροί) και μέσα στην ίδια χρονιά εκδόθηκε και σε βιβλίο. Αμέσως μετά τη δημοσίευση του στη Γαλλία, δημοσιεύθηκε πρώτη φορά και στα ελληνικά σε συνέχειες από τον Ιούλιο 1884 έως τον Ιανουάριο 1885, σε καθημερινή εφημερίδα των Αθηνών, που λεγόταν επίσης "Καιροί". Οι κάτοικοι του Οίτυλου φέρονται να συνέταξαν μανιφέστο ζητώντας τη διακοπή της δημοσίευσης και το "σκάνδαλο" προκάλεσε τη δημοσίευση πολλών άρθρων σε εφημερίδες, ειδικά αντιπολιτευόμενες τον Τρικούπη. Οι κάτοικοι διαμαρτύρονταν "κατά των ψεμάτων" του μυθιστορήματος, σημειώνοντας ότι "κανένας Οιτυλιώτης δεν είχε ατιμαστεί κατά τη διάρκεια του πολέμου για την ανεξαρτησία παίρνοντας μέρος σε πράξεις πειρατείας, που από το Γάλλο συγγραφέα αποδίδονται σ’ αυτόν το Στάρκο, το όνομα του οποίου είναι εντελώς άγνωστο στους Οιτυλιώτες". Κατά την εκδοχή της ελληνικής εφημερίδας "Καιροί", που δημοσίευσε το έργο, στην πραγματικότητα δεν έγιναν μαζικές λαϊκές συνελεύσεις, αλλά η πρωτοβουλία των αντιδράσεων αποδιδόταν σε έναν άνδρα ονόματι Ηλίας Ζαγκλής ή Στεφανόπουλος, ο οποίος ζούσε επί είκοσι χρόνια στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου, όπου και διατηρούσε βιβλιοπωλείο, και είχε προσωπικά κίνητρα για να λάβει της ευμενείας του ίδιου του Τρικούπη. Οι κατηγορίες για πειρατεία, που αμφισβητήθηκαν από τους Μανιάτες, προέρχονταν από τα έγγραφα που συμβουλεύθηκε ο Βερν: Το "L’Univers pittoresque" του Ντιντό και "Το Ταξείδι στην Ελλάδα" του Ανρί Μπελ, τα οποία εμφανίσθηκαν στην επιθεώρηση "Le Tour du monde" το 1876 και τα οποία παρέθετε ο Ιούλιος Βερν στο πρώτο κεφάλαιο. Σε κάθε περίπτωση ο Βερν υποχρεώθηκε να δικαιολογηθεί, επικαλούμενος την ιστορική αλήθεια των ντοκουμέντων και τον "δεδηλωμένο ένθερμο φιλελληνισμό του". Όλα τα βιβλία του Ioύλιου Βερν γράφονται πάνω στη ραχοκοκαλιά ενός ταξιδιού, ενώ ο ίδιος θεωρείται πατέρας της "γεωγραφικής μυθοπλασίας". Σε ένα από αυτά τα ταξίδια του λοιπόν πρωταγωνιστεί η ελεύθερη Ελλάδα που αρχίζει να αναδύεται μέσα από τις στάχτες τεσσάρων αιώνων σκλαβιάς. Η πάταξη της πειρατείας και των σκλαβοπάζαρων στο Αιγαίο είναι μια από τις προτεραιότητες του νεογεννηθέντος κράτους. Η ιστορία αρχίζει μια δύο μέρες πριν από την καθοριστική ναυμαχία του Ναυαρίνου, όπου οι Μεγάλες Δυνάμεις έβαλαν τέλος στη ναυτική κυριαρχία του οθωμανικού στόλου στα ελληνικά παράλια. Μέσα σε αυτό το ιστορικό πλαίσιο, με τα σκηνικά της δράσης να εναλλάσσονται από το μανιάτικο Οίτυλο, στην αγγλοκρατούμενη Κέρκυρα, τα ανελέητα κυνηγητά και τα φοβερά σκλαβοπάζαρα, εκτυλίσσεται μια ναυτική περιπέτεια στο Αρχιπέλαγος που κυριολεκτικά φλέγεται από τις ομοβροντίες των κανονιών και τα ρεσάλτα των πειρατικών τσούρμων. Το Who is Who των συντελεστών του κόμικ Γιώργος Βλάχος Δημοσιογραφεί από το 1974 κυρίως σε περιοδικά ποικίλης ύλης και γράφει βιβλία και λεξικά αναφοράς ποικίλων γνωστικών πεδίων από το 1988. Η θεματολογία του στα τελευταία 20 χρόνια, γράφοντας είτε σε περιοδικά, είτε αναρτώντας τα σε εξειδικευμένα προσωπικά του blogs, είναι η ιστορία του λαϊκού εντύπου στην Ελλάδα. Εστιάζει δε, στα παιδικά αναγνώσματα του ’50 και του ’60 από τα οποία έχει προσωπικά βιώματα ως αναγνώστης τους. Το δίτομο λεξικό του Μικρός Ήρως - Το Λεξικό (2005), αναφορά στο θρυλικό ανάγνωσμα, υπήρξε κατά κάποιο τρόπο η ασφαλιστική δικλείδα εκτόνωσής του στο ότι δεν μπόρεσε να γράψει τον ίδιο τον... Μικρό Ήρωα! Έκτοτε, έχει γράψει (σε εικονογράφηση Κώστα Φραγκιαδάκη) εννέα νέες ιστορίες του Μικρού Ήρωα, μία εκ των οποίων (Το Αεροδρόμιο-Φάντασμα) σε μορφή κόμικ. Θανάσης Καραμπάλιος Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Παλαιόκαστρο Ελασσόνας. Από μικρός του άρεσε να διαβάζει και να ζωγραφίζει κόμικς. Είναι ο δημιουργός της σειράς 1800 που πλέον αποτελείται από πέντε βιβλία. Συμμετείχε στην έκθεση και στο βιβλίο Βάλ’ τους Χ - Ο Μαύρος Χάρτης της Ρατσιστικής Βίας και σε άλλες εκθέσεις κόμικ. Εργάζεται ως εικονογράφος-κομίστας. Ζει στη Λάρισα με την οικογένειά του. Διαβάστε απόσπασμα από το πρώτο μέρος, εδώ. Πηγή
  15. Εμένα δεν με τρέλανε. Την είδα μεν ευχάριστα, αλλά κάπου με κούρασε η μεγάλη διάρκεια. Τη θεωρώ υπερεκτιμημένη, αλλά σίγουρα όχι κακή και παραδέχομαι, ότι ήταν έριχνε μια κάπως πιο φρέσκια ματιά στο ψυχαγωγικό σινεμά. Συνεπώς, κατανοώ πλήρως, γιατί σε πολλούς άρεσε τόσο. Σε αυτό θα συμφωνήσω.
×
×
  • Create New...